اخبار

فرارو: منابع خبری گزارش دادند که گروه تروریستی داعش ۱۶ تن از افراد سرشناس موصل را در منطقه الاصلاح واقع در مرکز شهر موصل به دلیل خوداری از بیعت با ˈابوبکر البغدادیˈ سرکرده داعش، زنده زنده در آتش سوزاند.

به گزارش خبرگزاری ˈکان نیوزˈ عراق، موفق حمید العزاوی دبیرکل جنبش افسران آزاد روز جمعه با اشاره به جنایات داعش گفت: آتش زدن افراد بیگناه پدیده تازه ای نیست و اهالی موصل نخستین کسانی بودند که در معرض چنین جنایتی از سوی تروریست های داعش قرار گرفتند.

وی با اشاره به شرایط مردم شهر موصل، افزود: مردم موصل در زندان بزرگی بسر می برند و از سوی تروریست ها مورد شکنجه قرار می گیرند.

وی گفت: برخی از مفتیان (تکفیری) موصل با پیوستن به داعش، شروع به تفسیر متون مذهبی بر اساس خواست و باب میل تروریست ها کردند.

وی افزود: آنچه در موصل جریان دارد مایه شرمساری است و مردم موصل به عنوان اسیر دست داعش به شمار می روند.

منابع خبری روز جمعه همچنین اعلام کرده بودند که گروه تروریستی داعش سه شهروند عراقی را به اتهام همکاری با نیروهای امنیتی، در استان الانبار زنده زنده سوزاند.

ˈشفق نیوزˈ به نقل از شاهدان عینی گفته بود، این افراد در منطقه ˈالدولابˈ از توابع شهرستان ˈهیتˈ در غرب الرمادی توسط داعش زنده زنده در آتش سوختند.

تروریست های داعش با ریختن بنزین بر روی این افراد، آنان را آتش زدند.

داعش هشدار داده است کسانی که اتهام جاسوسی شان ثابت شود، به سرنوشتی مشابه دچار خواهند شد.

داعش این افراد را به شیوه ˈمعاذ الکساسبهˈ خلبان اردنی در آتش سوزاند تا میان مردم ایجاد وحشت کند.

داعش سه عضو چینی خود را کشت

گروه تروریستی – تکفیری داعش سه عضو چینی خود را که قصد جدایی از این گروه را داشتند، اعدام کرد.

به گزارش ايرنا از پكن، روزنامه گلوبال تایمز روز جمعه در خبری اعلام کرد: این افراد از منطقه ترکستان شرقی هستند که از حضور خود در گروه داعش پشیمان شده بودند.

ترکستان شرقی، منطقه ای در شمال غربی چین است که دولت پکن اعتقاد دارد گروه های جدایی طلب در آن در پی تاسیس دولت مستقلی تحت همین نام هستند.

گلوبال تایمز همچنین یادآور شد که این سه تن پس از مدتها عضویت در این گروه، زمانی که قصد داشتند مخفیانه فرار کنند، دستگیر و کشته می شوند.

رویترز نیز پیشتر به نقل از یک مقام نظامی کرد که به نامش اشاره نکرد، این موضوع را تایید کرد و نوشت: یک شبه نظامی چینی در ماه سپتامبر توسط داعشی ها در سوریه بازداشت و اعدام شده است.

به گفته این مسئول کرد، عناصر داعش اواخر ماه دسامبر نیز دو تبعه چینی تندرو عضو این گروه را به همراه 11 تبعه کشورهای دیگر به اتهام خیانت و تلاش برای فرار و خروج از تشکیلات داعش سر بریدند.

این مقام نظامی به رویترز گفت که تمامی این نفرات به اتهام خیانت و تلاش برای فرار اعدام شده اند.

براساس گزارش رسانه های گروهی، تقریبا 300 نفر از اتباع کشور چین در حال جنگ در صفوف گروه تروریست – تکفیری داعش هستند.

بازتاب خبرهای مربوط به پیوستن صدها چینی به گروه های تروریستی در عراق و سوریه برای چین که همواره نگران افکار و اندیشه های افراط گرایان و سیاست های دوگانه غرب در قبال تروریسم بوده، به بروز نگرانی ‎هایی برای دولتمردان و اقشار مختلف مردم منجر شده است.

فعالیت گروه های افراطی در چین در دو سال اخیر بیش از 400 کشته و صدها زخمی داشت و دولت مرکزی چین تلاش های گسترده ای را برای مهار فعالیت این گروه ها که آنان را «تروریست» می نامد، بکار بسته است

رادیوفردا: دو تن از مراجع تقلید شیعه در قم، روز چهارشنبه در جلسه درس هفتگی خود به رویکرد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت یازدهم در حوزه موسیقی اعتراض کردند.

به گزارش تابناک، آیت‌الله حسین نوری همدانی و آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی، در جلسات درس خارج فقه خود به صدور مجوز وزارت ارشاد برای انتشار آلبومی که به گفته آن‌ها در آن یک زن آواز خوانده است، اعتراض کردند.

اشاره این دو مرجع تقلید شیعه به انتشار آلبوم «تورا ای کهن بوم و بر دوست دارم» است که هفته گذشته مراسم رونمایی از آن در نشر چشمه برگزار شد.

این آلبوم با آهنگسازی، پیمان خازنی و با خوانندگی همزمان و دو صدایی محسن کرامتی و نوشین طافی به بازار موسیقی عرضه‌شده است و کاری در ژانر موسیقی ملی با نگرش ارکسترال طبقه‌بندی می‌شود.

آیت‌الله حسین نوری همدانی در جلسه درس روز چهارشنبه خود گفت: «حرف و صحبت متعارف زنان با رعایت موازین اسلامی اشکالی ندارد، ولی آوازه‌خوانی با هیچ وسیله‌ای نمی‌تواند معمول شود و جلوی آن را می‌گیریم».

به گفته این مرجع تقلید شیعه، حکم آواز خواندن زن و موسیقی زن در برابر مردان بر اساس قرآن، «حرام» است و تاکید کرد: «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حق ندارد چنین کاری کند و مردم ساکت نمی‌مانند».

این استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: «هر فیلم، جشنواره، کتاب و موسیقی که متضمن ارزش‌های انقلابی نباشد، جلوی آن می‌گیریم».

دیگر مرجع تقلید شیعه در قم، آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی نیز در جلسه درس خود گفت: «اخیراً دیده می‌شود که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارزش‌های انقلاب را زیر پا می‌گذارد و شکایت پشت سر هم از وزارت ارشاد اسلامی مطرح می‌شود».

او خطاب به دولت حسن روحانی گفت: «مردم را ناراضی نکنید، زیرا مردم انقلابی هستند و انقلاب کردند و نارضایتی آن‌ها نتیجه خوبی برای کشور ندارد، بنابراین باید در کار خود تجدید نظر کنند تا مردم راضی باشند».

انتقادهای این دو مرجع تقلید شیعه در حالی صورت می‌گیرد که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به انتقادهای مشابه شماری از نمایندگان مجلس، توضیحاتی در خصوص این آلبوم ارائه کرده بود.

حسین نوش‌آبادی، معاون پارلمانی و سخنگوی وزارت ارشاد، از جمله مقام‌های این وزارتخانه بود که درباره آلبوم موسیقی «تو را این کهن بوم و بر دوست دارم» گفت:‌ «ادعای تکخوانی خانم صحت ندارد، بلکه همخوانی است».

او تاکید کرده بود که آلبوم «تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم» در چارچوب ضوابط و مقررات ارشاد صادر شده است و مخالف سیاست‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیست.

این مقام وزارت ارشاد دولت یازدهم، صدور مجوز برای آلبوم‌های موسیقی «همخوانی» را مسبوق به سابقه خواند.

پس از توضیحات معاون وزیر ارشاد، دفتر موسیقی معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد نیز توضیحات خود را در قالب بیانیه‌ای رسمی ارائه کرد و گفت که این «آلبوم همخوانی با صدای استاد محسن کرامتی، استاد برجسته آواز و ردیف دان موسیقی دستگاهی ایران، از هنرمندان خوش‌نام و متعهد موسیقی ایران و خانم نوشین طافی است».

در بیانیه این دفتر آمده است: «بر اساس ضوابط موجود که از بدو تاسیس دفتر موسیقی تاکنون به آن عمل شده است هیچ‌گونه منع قانونی برای صدور مجوز آثاری که هم‌خوانی زن و مرد دارند، وجود ندارد و پس از طی مراحل قانونی طبق روال مجوز انتشار برای این‌گونه آثار نیز صادر می‌گردد».

این دفتر تاکید کرده که «تاکنون هیچ‌گونه مجوز تک‌خوانی بانوان اعم از آلبوم صوتی یا اجرای صحنه‌ای، مگر در موارد کنسرت ویژه بانوان صادر نکرده است».

اما ظاهراً توضیحات معاون وزیر ارشاد و بیانیه دفتر موسیقی این وزارتخانه، نتوانسته آیت‌الله حسین نوری همدانی و آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی را قانع کند.

علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دی‌ماه پارسال برای پاسخگویی به پرسش حمید رسایی، نماینده اصولگرای مجلس به صحن علنی رفته بود و پاسخ‌های او نتوانست نمایندگان را قانع کند و از مجلس کارت زرد گرفت.

یکی از پرسش‌ها و انتقادهای حمید رسایی که وزیر ارشاد را به مجلس کشاند، اظهارات او درباره تک‌خوانی و جمع خوانی زنان در برابر مردان بود که آقای رسایی، آن را «اباحه گری» و «مفسده برانگیز» خوانده بود.

مجذوبان نور: پس از بی‌نتیجه ماندن شکایت جمعی از دراویش گنابادی از آخوندهایی که در تحریک قشریون علیه دراویش نقش اساسی داشتند، قاضی پرونده به یکی از شاکیان گفت: به دستور مقامات بالا از صدور رأی معذوریم!

به گزارش مجذوبان نور، پس از گذشته ۳ سال از شکایت صالح الدین مرادی، کسری نوری به همراه بیش از۴۰ نفر از دراویش گنابادی از ۴ تن از آخوندهایی که در سال ۹۰ نقش اساسی در تبلیغات سوء، تحریک و برپایی تظاهرات علیه دراویش گنابادی در شهرستان کوار داشتند، قاضی پرونده در پاسخ به پیگیری یکی از دراویش شاکی از نتیجه دادرسی این پرونده، گفته است: به دستور مقامات بالا از صدور رأی معذوریم.

در مدت زمانه ساله رسیدگی به این پرونده تنها یک جلسه دادگاه با حضور این ۴ آخوند در مرداد ماه سال جاری تشکیل شد.

این ۴ آخوند با نام‌های شهبازی و قائمی، اکبری و قنبری در شهریور ۱۳۹۰ با پخش اعلامیه‌های موهن و سی دی‌های حاوی مطالب ضد عرفان و تصوف به تحریک دراویش منطقه کوار پرداختند. دراویش بار‌ها به مقامات استان هشدار دادند که تحرکات این چهار آخوند منجر به ایجاد درگیری خواهد شد.

این چهار آخوند به رغم هشدار دراویش، شماری از بسیجی نمایان و قشریون را گردهم آورده و با برگزاری راهپیمایی‌های توهین آمیز، تندرو‌ها را به شورش واداشتند که در جریان این واقعه، نیروهای امنیتی به نفع قشریون وارد میدان شدند و علاوه بر کشتن درویشی جوان به نام مهندس وحید بنانی با کلت کمری، هفت نفر وکیل و فعال حقوق دراویش را که به خبررسانی در مورد این واقعه پرداخته بودند بازداشت کردند.

غائله آفرینی این چهار آخوند، بیش از صد سال حبس برای دراویش این طریقت عرفانی در پی آورد که در این میان هفت وکیل دادگستری به ۶۰ سال حبس محکوم شده و شمار قابل توجهی از دراویش نیز به حبس‌های ۲ تا ۳ سال همراه با تبعید، شلاق و محرومیت‌های اجتماعی مختلف محکوم شدند.

رادیوفردا: در جلسه علنی روز یک‌شنبه، ۱۲ بهمن ماه مجلس، بخش‌هایی از طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر که مورد ایراد شورای نگهبان واقع شده بود، از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی «اصلاح» شده و به تصویب رسید.

به گزارش خبرگزاری فارس، نمایندگان مجلس ایران در بررسی جدید خود ضمن اصلاح ماده ۷ این طرح، بار دیگر تاکید کردند که مجازات «اعمال مجرمانه» نسبت به «آمران به معروف و ناهیان از منکر قابل تخفیف و یا تعلیق نیست.»

نمایندگان مجلس در جلسه روز یک‌شنبه همچنین تصویب کردند که «در اجرای امر به معروف و نهی از منکر نمی‌توان متعرض حیثیت، جان، مال، مسکن، شغل و حریم خصوصی و حقوق اشخاص شد؛ مگر در مواردی که قانون تجویز کند.»

براساس مصوبات قبلی مجلس درباره این طرح، قسمت‌های مشترک آپارتمان‌ها، هتل‌ها، بیمارستان‌ها و وسایل نقلیه، حریم خصوصی محسوب نمی‌شوند.

نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز چهارشنبه ۱۶ مهر، با وجود مخالفت دولت، کلیات طرح ۲۴ ماده‌ای «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» را تصویب کرده بودند.

شورای نگهبان ۱۴ ماده از این مصوبه ۲۴ ماده‌ای مجلس را دارای «ایراد و ابهام» دانسته‌است.

مباحث مربوط به «امر به معروف و نهی از منکر» پس از آن شدت گرفت که یک بسیجی به نام علی خلیلی، که ۲۵ تیر ماه سال ۱۳۹۰ در یک درگیری خیابانی زخمی شده بود، روز چهارم فروردین درگذشت.

تعدادی از نیروهای بسیج و نیروهای موسوم به حزب‌الله، پس از درگذشت آقای خلیلی، گفتند مرگ او به دلیل جراحاتی بوده که در اثر درگیری سه سال پیش حین «امر به معروف و نهی از منکر» رخ داده بود.

«ضارب» آقای خلیلی در دادگاه اولیه به «قصاص نفس» محکوم شده‌است.

نمایندگان در جلسه روز یک‌شنبه مجلس «امر به معروف و نهی از منکر» را به «مراتب» قلبی، زبانی، نوشتاری و عملی تقسیم‌بندی کردند.

در صورت تصویب نهایی این مصوبه، «مراتب زبانی و نوشتاری امر به معروف و نهی از منکر» وظیفه مردم و دولت و «مرتبه عملی آن در موارد و حدودی که قوانین مقرر کرده، تنها وظیفه دولت است.»

این مصوبه نمایندگان مجلس در حالی است که در ماه‌های گذشته برخی از نهادهای حقوق بشری و رسانه‌های منتقد حکومت ایران تصویب طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» و همچنین گفته‌های برخی روحانیون سرشناس در این باره را زمینه‌ساز اسیدپاشی‌های زنجیره‌ای در اصفهان و حمله به زنان در جهرم و ضرب و جرح آنها با چاقو، دانسته‌اند.

بیش از ۲۴۰ تن از فعالان مدنی ایران در آبان‌ماه با انتشار بیانیه‌ای به حملات اسیدپاشی در اصفهان و تصویب طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» اعتراض کرده و این اقدامات را نشانه‌ای از افزایش خشونت علیه زنان و ایجاد حاشیه امن برای خشونت‌گران دانسته بودند.

محمدرضا خباز، از مدیران پارلمانی نهاد ریاست جمهوری نیز در جلسه علنی ۲۹ شهریور مجلس به عنوان نماینده دولت در مخالفت با طرح امر به معروف و نهی از منکر گفته بود: «متأسفانه در یکی از شهرها بحث اسیدپاشی شروع شده‌است، ما بدحجابی را تأیید نمی‌کنیم، ولی رفتار بازدارنده سبب درگیری می‌شود و مشکلاتی برای جامعه به وجود می‌آورد.»

۵۰ نماینده مجلس ایران روز سه‌شنبه ششم آبان در نامه‌ای به رئیس مجلس، نسبت به مرتبط دانسته شدن اسیدپاشی‌های اصفهان با تصویب طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» در سخنان آقای خباز، اعتراض کردند.

همچنین پس از انتشار خبرهایی درباره حمله فردی به نام سعید بهشتی‌فر، به تعدادی از زنان در جهرم و ضرب و جرح آنها با چاقو، وب‌سایت سحام نیوز، نزدیک به مهدی کروبی، اعلام کرد که آقای بهشتی‌فر در بازجویی‌های اولیه خود اعتراف کرده که این اقدامات را با هدف «نهی از منکر» و پس از شنیدن صحبت‌های یکی از روحانیون سرشناس انجام داده که «ریختن خون بدحجاب را مباح شمرده‌است.»

این مسئله را محمدرضا رضایی کوچی، نماینده جهرم در مجلس، تکذیب کرده‌است.

رادیوفردا: سام هریس، نویسنده آمریکایی کتاب‌هایی چون «پایان ایمان»، «نامه‌ای به ملت مسیحی» است. کتاب آخر او با عنوان «بیدار شدن» درباره برخورداری از تجربه معنوی، بدون اعتقاد به ادیان است.

آقای هریس دانش‌آموخته فلسفه از دانشگاه «یو‌سی‌ال‌ای» است و کارشناسی ارشد خود را در علوم اعصاب گرفته است. او بنیادی با نام «خرد» را هدایت می‌کند که بر اصول زندگی سالم و اخلاقی در جامعه سکولار متمرکز است. دو کتاب از سام هریس در قالب یک جلد «دروغ/اراده آزاد» در ایران با ترجمه خشایار دیهیمی، منتشر شده است.

سام هریس در گفت‌وگویی اختصاصی با رادیو فردا، در خصوص مبحثی با عنوان «ذهن‌ورزی» یا که در کتاب آخر او «بیدار شدن» مطرح شده، می‌گوید.

***

می‌خواهم در خصوص ایده‌ای به نام «ذهن‌ورزی» – Mindfulness – که در کتاب آخر خود «بیدار شدن» به آن اشاره کردید، با شما صحبت کنم. آیا ذهن‌ورزی جایگزینی برای کسانی است که بخشی از ذهن خود را به ادیان اختصاص داده‌اند یا اینکه می‌تواند برای همه کاربردی باشد؟ در واقع چطور می‌توان آن گونه تسکینی که ادیان می‌دهند را با ذهن‌ورزی به دست آورد؟

ذهن‌ورزی به واقع به معنای توجه کردن است. توجه نزدیک و دقیق و شخصی شما به آن‌چه در خودآگاه‌تان می‌گذرد، است؛ اینکه از آنچه در خود‌آگاه شما روی می‌دهد، با خبر باشید و بتوانید آن را تربیت کنید و به طور دقیق از محتویات آن با خبر باشید.

جایگزین یا آنچه در مقابل ذهن‌ورزی قرار دارد، گم شدن در افکار است و اینکه فکر کنیم بدون اینکه بدانیم داریم فکر می‌کنیم، در واقع می‌شود گفت دشمن هر چیزی است که ربطی به تمرکز داشته باشد.

ذهن‌ورزی چیز عجیب و غریبی نیست. حتی این طور نیست که فقط به بودیسم ربط داشته باشد. به هیچ دیدگاه فلسفی مرتبط نیست، فقط توجه کردن است. چیزی که می‌توان گفت این است که بودایی‌ها ذهن‌ورزی را گرفته روی آن کار کرده و به یک سطح دیگر آن را برده‌اند و خیلی در مورد آن نوشته‌اند.

اما توجه به ذهن، باعث بروز حالاتی در ذهن می‌شود که بسیار مشابه چیزهایی است که در مرکز سنتی ادیان قرار دارد. مانند حس ارضای ذهنی شدید، پرواز روح، خلسه، حس مثبت شدید به روابط اجتماعی، عشق خالص و بدون پیش‌شرط، صبر و اشتیاق. ذهن‌ورزی، ورودی به چنین دنیایی است بدون این که نیازی باشد از دیدگاه هرگونه حکمت یا عقیده فرقه‌ای یا دسته‌ای به آن وارد شد.

ذهن‌ورزی چیز عجیب و غریبی نیست. حتی این طور نیست که فقط به بودیسم ربط داشته باشد و به هیچ دیدگاه فلسفی مرتبط نیست، فقط توجه کردن است

​​پس می‌شود گفت چیزی است که مردم می‌توانند بخواهند – یا باید از دین بخواهند – بدون این که نیازی به تعلقات ایمانی و یا افکار جداکننده و شکاف انداز بین بشر باشد.

برای کسانی که شاید با مباحث ذهن‌ورزی و تمرکز آشنایی نداشته و تازه با آن روبرو می‌شوند، بگویید که آیا این مبحث برای همه آسان است؟ آیا نیاز به پیش‌نیاز خاصی یا ورود به دسته یا گروه ویژه‌ای است؟ به زبان دیگر، این قدر راحت هست که هرکسی بتواند آن را انجام بدهد یا نیاز به یک پیشرو یا راهبر دارد؟

مثل هرچیز دیگری البته خوب است که برای ذهن‌ورزی دستور و راهنما داشت. این یک مهارت است و همه ممکن است در آغاز، در آن خیلی خوب نباشند. کمی تمرین می‌خواهد که لازم باشد بدانید چه کار می‌کنید و بتوانید آن را به سطحی برسانید که متوجه اثرات مثبت آن شده و سود آن را حس کنید. مثل شروع هر ورزش یا شروع نواختن ساز موسیقی است. نمی‌توان به محض شروع به سطح خیلی خوبی رسید و تمرین نیاز دارد.

ذهن‌ورزی هم همین‌گونه است. افرادی هستند که وقتی برای مثال به تنفس خود توجه می‌کنند – گفتنی است که این یکی از قدم‌های شروع رایج برای ذهن‌ورزی است و شما فقط به تنفس خود توجه می‌کنید – حواس‌شان به بینی و عمل دم و بازدم آن عضو است و یا توجه روی حرکت ریه و بالا و پایین رفتن قفسه سینه است.

ولی وقتی شروع به همین یک قدم کنید و برای مثال ۱۰ تا ۲۰ دقيقه بخواهید فقط روی تنفس کردن متمرکز شوید، بعد می‌بینید چقدر برای ذهن این کار سخت است و خیلی سریع می‌خواهد به یک جای دیگر پرتاب شده و شروع به کار کند و شما مرتب باید آن را به همین تمرکز ساده برگردانید. حتی می‌بینید صدها بار باید ذهن را برگردانید تا بتوانید همین حس خام نفس کشیدن را دنبال کنید.

بعد به تدریج وقتی توانستید این توجه ذهن را به نفس کشیدن معطوف کنید، به تدریج می‌توانید به مکانیسم‌های دیگر هم آن را منتقل کنید. برای مثال اگر تنفس نه، می‌توانید روی یک حرکت دیگر و یا حتی روی یک فکر متمرکز شوید. ولی با تمرین، می‌بینید چقدر راحت ممکن است ذهن گم شود و مدام از این شاخه به آن شاخه بپرد.

ممکن است برای کسانی که در شروع آن هستند طاقت‌فرسا یا خسته‌کننده باشد ولی همین طور باید آرامش را حفظ کرد و ذهن را به سمت آن چیزی که در موردش مراقبه می‌کنید، بازگرداند. تمرین ساده‌ای است اما کار راحتی نیست که بتوان در آن مهارت به دست آورد. ولی خوب شروع آن برای هرکسی ممکن است.

چه چیزی برای کسی که می‌خواهد شروع به ذهن‌ورزی کند، مهم است که در ذهن داشته باشد؟ اگر برای مثال کسی شروع بدی را تجربه کند شاید نتواند به بقیه هم مشاوره خوبی بدهد. یا این طور بپرسم، چه چیزهایی است که کسی که می‌خواهد ذهن‌ورزی کند، باید از آن پرهیز کند؟

مسئله مهم، آگاه نگه‌داشتن ذهن است. چیزهایی مثل دمای بدن، یا نفس کشیدن است که باید روی آن توجه داشت. حتی نیازی نیست برای ذهن‌ورزی شما به یک گوشه دنج بروید. هرچند خیلی‌ها ترجیح می‌دهند که گوشه خلوتی داشته باشند ولی شما حتی به تدریج و با تمرین می‌توانید در هر حالتی و هرجایی ذهن‌ورزی داشته باشید.

هستند کسانی که در آغاز کم‌طاقت هستند و خسته می‌شوند ولی فن خاصی ندارد. شما به محض این که دیدید ذهن شما از نقطه تمرکز خارج شد، باز از سر می‌گیرید و روی صدا یا تنفس تمرکز می‌کنید. حتی تلاش نمی‌کنید چیزی که آرامش‌بخش است را به ذهن بیاورید یا تلاش کنید چیزی که به نظرتان خوب نیست را از ذهن بیرون کنید. ذهن‌ورزی برای این است که آن چیزی که می‌خواهید آن لحظه تجربه کنید را حس و تجربه کنید و راهی است که بتوانید آگاهی خود را باز نگه دارید و ذات آگاهی خود را جست‌وجو کنید.

وقتی بتوانید آن را به طور مستمر انجام دهید، می‌بینید که چیزی به نام «ضمیر خودخواهی» در ذهن دیگر مانند یک جزیره جدا و یا یک چشم بالای سر نیست و دیگر تبدیل به یک تصویر ذهنی می‌شود. می‌توانید حتی از آن عبور کنید. می‌شود مثل آگاهی بدون داشتن مرکز. دیگر چیزی در مرکز نیست که همه چیز حول آن باشد. همه آگاهی و جهان در یک حوزه می‌آید و هر چیزی می‌آید و می‌رود و در هر لحظه تغییر می‌کند.

آیا ذهن‌ورزی نقطه منفی هم دارد؟ آیا عواقب و یا پیامدهای بدی هم در پی دارد؟

فکر کنم برای برخی از افراد که آسیب خاص روانی دارند مناسب نیست و می‌تواند پیامد داشته باشد. هرچند فکر می‌کنم بد نیست افراد به دامنه ذهنی خود آگاه باشند. باید بگویم من روانشناس بالینی یا روانپزشک نیستم ولی حدس می‌زنم برخی از حالات روانی باشد که مراقبه در سکوت برای آن خوب نباشد یا حس بدی ایجاد کند.

ذهن‌ورزی، مهارتی برای پایین آوردن اضطراب و حس‌نارضایتی و نگرانی است. چرا که حتی به چنین موارد روانی و روحی هم اگر نگاه کنید، این گونه فشارها در پی تفکرما هستند که روی می‌دهند. ما در این تفکرات غرق می‌شویم و خود را گم می‌کنیم و بیشتر مواقع تفکرات ناپسند و ناخوشایند به ذهن ما می‌آید

​​خیلی از مردم از ذهن‌ورزی و مراقبه به عنوان تجربه‌ای قدرتمند و مثبت یاد می‌کنند و هستند کسانی که برای پیشرفت در آن، گاهی اوقات از کار و زندگی کناره گرفته و در سکوت آن را جدی‌تر دنبال می‌کنند. باز هم می‌گویم در کل خیلی مثبت و خوب است ولی شاید حالاتی برای افرادی که به اسکیزوفرنی (شیروفرنی) یا «اختلال وسواس فکری عملی» دچار هستند، سخت باشد و مطمئن نیستم برای چنین افرادی تجربه تمرکز ثابت چگونه است. با این حال باید این را اضافه کنم که ذهن‌ورزی، مهارتی برای پایین آوردن اضطراب و حس‌نارضایتی و نگرانی است. چرا که حتی به چنین موارد روانی و روحی هم اگر نگاه کنید، این گونه فشارها در پی تفکر ما روی می‌دهند. ما در این تفکرات غرق می‌شویم و خود را گم می‌کنیم و بیشتر مواقع تفکرات ناپسند و ناخوشایند به ذهن ما می‌آید.

تمام چیزهایی که از آن ترس و هراس داریم، و تمام چیزهایی که از دست داده‌ایم و چیزهایی که امیدوارم کاش جور دیگری بودند به ذهن ما می‌آید و ما از چگونگی تفکرات خود در این حوزه‌ها بی‌خبر هستیم. ذهن‌ورزی به ما اجازه می‌دهد از آن با خبر بوده و خود را آرام کنیم. برای خیلی از افراد، روشی مستقیم برای کاهش دادن و کم کردن ناخوشایندی ذهنی است و برای درد کشیدن یا زجرکشیدن استفاده نمی‌شود.

من البته خیلی از ذهن‌ورزی استفاده نکرده‌ام ولی یک سوال پیش می‌آید. وقتی ما ذهن را این طور آرام کرده و با واقعیت آشنا و روبرو شویم، آیا جهان پیرامون و زندگی ما تلخ و سرد و بی‌روح نمی‌شود؟

با ذکر «واقعیت» از واژه خوبی استفاده کردید. ذهن‌ورزی به شما دانش فهم دنیای پیرامون را می‌دهد. برای مثال شما به کسی هدیه داده و از این که او خوشحال شود، خیلی حس رضایت می‌کنید. ولی وقتی ذهن‌ورزی داشته باشید، می‌فهمید انگیزه‌های دیگری پشت این کار شما هست و از آن با خبر می‌شوید. بعد می‌بینید که نه، از قضا به این خاطر هدیه داده‌اید که چیزی در مقابل آن از طرف می‌خواهید.

این شخص را که می‌خواهید راضی نگه دارید ممکن است در آینده شغلی شما نقش داشته باشد یا هر احتمال دیگری. برای همین وقتی شما ذهن‌ورزی کرده و به آن توجه کنید، می‌بینید انگیزه‌های دیگری پشت کارتان هست که شاید خودتان را پیش از این قانع کرده‌اید که وجود ندارد و این طور نیست. ولی حالا چون به افکار و رفتار خود توجه کرده و بر روی آن تمرکز دارید، می‌فهمید چرا دارید این کار را می‌کنید. البته ممکن است ناراحت کننده باشد ولی خب، از سوی دیگر، آزادی‌بخش هم هست چرا که به شما نشان می‌دهد چه آدمی هستید و انگیزه‌هایی که می‌خواهید شما را تحریک کند یا راهی که می‌خواهید بروید، چیست؟

ضمن این که داشتن ذهن آماده و آگاه و متمرکز، بسیار حس خوشایند و خوبی دارد. با لذت خاصی شما را در زندگی هدایت می‌کند. ذهن‌ورزی به طور مستقیم پراکندگی‌های ذهنی را کنار گذاشته و باعث می‌شود حس بهتری داشته باشید.

بگذارید یک مثال بزنم. شما در ابتدای یکی از سخنرانی‌هایتان، فکر می‌کنم در گردهمایی سالانه خداناباوران در استرالیا بود، مثالی زدید از این که شما یک آی‌پد نو و تازه را باز می‌کنید و از آن خیلی خوشحال هستید. تفکر دینی به شما می‌گوید به جای نگاه به اینکه کارگران در چین چه شرایط نامناسبی داشته‌اند تا این دستگاه را بسازند، به خود بگویید خدا خواسته و تقدیر بوده که شما خوش شانس باشید و بعضی افراد بدشانس، و در شرایط بد و به جای فکر کردن به شرایط بد آن کارگران، از آی‌پد نوی خود خوشحال باشید.

​​​حالا با این حرفی که در خصوص حس شادی و رهایی از ذهن‌ورزی می‌زنید، آیا فکر نمی‌کنید این تلخی که به آن اشاره کردید، باز هم برای فرد آزارنده باشد؟ فکر نمی‌کنید با ذهن‌پروری و داشتن واقعیت از جهان خارج، شخص باز هم درد و تلخی مستمر را تجربه کند؟

این جا بحث این می‌شود که چقدر درد نیاز است و چقدر درد می‌تواند مفید باشد. به عبارت دیگر، چقدر باید دردمند باشید تا بخواهید به دیگر افراد کمک کرده و دست آن‌ها را بگیرید. یا اینکه چه مقدار درد کافی است تا برای شما انگیزه برای حرکت باشد. یا اینکه چقدر واکنش حسی داشتن نسبت به درد و رنج دیگران، می‌تواند برای شما بهینگی داشته باشد.

مردمی هستند که خیلی حساسیت‌شان بالاست و حتی نمی‌خواهند از هیچ درد و رنج و خبر بدی در دنیا مطلع باشند و حتی از شنیدن و اخبار بدبختی دیگران، فرار می‌کنند. برخی هستند که می‌گویند به من نگویید کارگری که آی‌پد را ساخته چقدر سختی کشیده چون دیگر نمی‌توانم از آی‌پد خودم لذت ببرم.

ما باید متانت و انصاف در کنار اشتیاق به دیگران داشته باشیم. باید بتوانیم جهان را آن‌طور که هست بشناسیم و در هر موقعیتی که هست واقعیت را پذیرفته و بعد به سمت بهبود اوضاع برای دیگران هم حرکت کنیم.

برای کسانی که تازه خواننده شما می‌شوند و هیچ چیز از «سام هریس» و نگرش و تفکر او نمی‌دانند و تازه با کتاب «بیدار شدن» ممکن است شما را بشناسند، آیا توصیه‌ای دارید که پیش از این کتاب یکی از کارهای شما را بخوانند و با جهان‌بینی شما آشنا شوند؟ یا فکر می‌کنید هرکسی می‌تواند «بیدار شدن» را خوانده و با آن ارتباط برقرار کند؟

کتاب «بیدار شدن» برای هرکسی مناسب است و هیچ پیش‌شرطی ندارد که کسی حتما یکی از کارهای قبلی من را خوانده باشد، و به نظرم خود اثر مستقلی است.

ولی برای شما هر کتاب‌تان با یک مرحله فکری خودتان جلو آمده، این طور نیست؟

برای من بله، تکمیلی بر تفکراتی است که پیشتر داشته‌ام. از شروع مشکلات دین در شکل عام آن و بعد چشم‌انداز دینی و چشم‌انداز علمی و تفاوت‌های آن و بعد پرداختن به چیزهایی که مردم فکر می‌کنند فقط از دین می‌توان گرفت.

یکی از نگرانی‌های افراد دین‌دار و مذهبی این نیست که عقاید آن‌ها درست است یا نه – که البته حتما نگران آن هم هستند – ولی فکر می‌کنند اگر آن‌ها یا جامعه تفکر دینی را کنار بگذارد، پس دیگر ما تا حدی زیادی اخلاقیات و تا حدی تجربه معنوی را از دست می‌دهیم

​​یکی از نگرانی‌های افراد دین‌دار و مذهبی این نیست که عقاید آن‌ها درست است یا نه – که البته حتما نگران آن هم هستند – ولی فکر می‌کنند اگر آن‌ها یا جامعه تفکر دینی را کنار بگذارد، پس دیگر ما تا حدی زیادی اخلاقیات و تا حدی تجربه معنوی را از دست می‌دهیم. من در کتاب‌هایم به تک تک این موارد پرداخته‌ام. جدالی میان دین و دانش هست و الزامی ندارد که برای حفظ اخلاق، به خدا عقیده داشت. در این کتاب آخرم – «بیدار شدن» – به مسئله آرامش معنوی پرداخته‌ام.

پس بله، هر کتاب من تکمیل و نهادن یک گام است ولی هرکدام هم به طور مستقل به همان دیدگاه و نظر من می‌رسد که ما می‌توانیم زندگی اخلاقی و پرباری داشته باشیم بدون اینکه نیاز باشد به چیزی معتقد باشیم به ویژه که آن چیز، شاهد و سند و مدرک کافی برای آن وجود ندارد.

به عنوان پرسش آخر، شما چند بار در سخنرانی‌هایتان از حضار خواسته‌اید که برای دقایقی ذهن‌ورزی کرده و به نوعی آن را با شما تجربه کنند. ولی برای کسی که تا به حال این کار را نکرده، آیا منبع خاصی هست که به آن مراجعه کند؟ آیا هرکسی با توجه به شناختی که از خود دارد باید آن را به کار ببرد؟ بهترین راهنمای آغازین که می‌توان به کسی ارائه کرد، چیست؟

در همین کتاب «بیدار شدن» چند مثال آورده‌ام. در وبلاگ خودم، مطلبی نوشته‌ام با این عنوان که «چطور می‌توان مراقبه کرد» و در آن چند منبع معرفی شده و چند لینک به دیگر کتاب‌ها و وبسایت‌ها آمده و حتی چند اشاره به «راهنمای مراقبه» از من هست که آن‌جا آمده، چرا که برخی مواقع خوب است یک راهنمای صوتی داشت که برای ۱۰ دقیقه به شما کمک کند تمرکز را دنبال کرده و آن را تمرین کنید. برای شروع، این نوشته وبلاگ من راهنمای خوبی است.

دیگربان: ابراهیم رئیسی٬ دادستان کل کشور می‌گوید «عرفان‌های کاذب و دکان‌داری» حوزه‌ها را تهدید می‌کند.

آقای رئیسی افزوده حوزه علمیه نسبت به تمام مسائل نظام «مرجعیت» دارد و باید نسبت به مسائل حکومتی نیز توجه ویژه‌ای داشته باشد.

دادستان کل کشور به وجود هزاران سؤال قضایی در ایران اشاره کرده و گفته حوزه‌های علمیه و مجتهدین باید بتوانند پاسخ‌گوی این پرسش‌ها باشند.

وی در عین حال به حوزه‌های علمیه در مورد خطر «عرفان‌های کاذب» ٬ «دکان‌داری»٬ «تشیع MI۶» و «تسنن CIA» نیز هشدار داده است.

مقام‌های جمهوری اسلامی از جریان شیعی صادق شیرازی به عنوان «تشیع انگلیسی» و از گروه‌های تندروی سنی به عنوان «تسنن آمریکایی» نام می‌برند.

دیگربان: نشریه «یالثارات‌الحسین» ارگان رسمی انصار حزب‌الله در تازه‌ترین شماره خود از ترور چهار کاریکاتوریست و هشت روزنامه‌نگار نشریه «شارلی ابدو» در پاریس استقبال کرد.

این هفته‌نامه که بودجه آن از سوی دفتر علی خامنه‌ای تامین می‌شود و ساختمانی چهار طبقه از سوی این دفتر در اختیارش قرار دارد به طور رسمی از ترور‌های هفته گذشته در پاریس استقبال کرده است.

در شماره ۷۸۰ هفته‌ نامه «یا‌لثارات» به صراحت نوشته شده قتل «سب» كنندگان پیامبر اسلام پدیده‌ای «مبارک» است.

«یالثارت‌الحسین» عنوان نخست صفحه یک خود را به شعری به این مضمومن که «امسال ایام ربیع/ نور علی نور شد/ دشمن هتاک نبی/ روانه گور شد» اختصاص داده است.

پیش از این نشریه نیز برخی رسانه‌های محافظه‌کاران تندرو نشریه «شارلی ابدو» را «هتاک» دانسته و از حمله مسلحانه به دفتر این نشریه به طور تلویحی حمایت کرده بودند.

مقام‌های جمهوری اسلامی نیز امروز در پی انتشار کاریکاتور جدید از پیامبر اسلامی در این نشریه این اقدام را محکوم کرده و گفته‌اند این مساله باعث تحریک احساسات مسلمانان جهان خواهد شد.

رادیوفرانسه: پیامبر اسلام در همراهی و همبستگی جهانی با نشریۀ “شارلی هبدو” و در دفاع از ارزش های جمهوری، یعنی آزادی بیان و جدایی دین از دولت، تصویر اصلی نخستین شمارۀ “شارلی هبدو” پس از سوءقصدهای خونین در فرانسه است.

اولین شمارۀ نشریۀ فرانسوی “شارلی هبدو” پس از سوءقصدهای خونین علیه کارکنان آن با تصویری از محمد، پیامبر اسلام، در سه میلیون نسخه به چاپ می رسد. در صفحۀ نخست این نشریه تصویر پیامبر اسلام دیده می شود که در حال گریستن است و بر روی پلاکاردی که در دست دارد نوشته است : “من شارلی هستم.”
خود نشریۀ فرانسوی عنوان اصلی که برای این تصویر انتخاب کرده این است : “ما بخشیده ایم”. به این ترتیب، نشریۀ طنز فرانسوی خود و همچنین پیامبر اسلام را با شعار جهانی “من شارلی هستم” که در اصل شعار دفاع از آزادی بیان و اندیشه و همچنین مدارای دینی است همصدا و همراه کرده و با این اقدام این پیام را نیز رسانده که آزادی اندیشه و بیان و جدایی دین از دولت (لائیسیته) ضامن اصلی مدارای دینی و دموکراسی است.
بازماندگان “شارلی هبدو” قصد داشتند شمارۀ جدید این نشریه پس از کشتار کارکنان آن در هفتم ژانویه گذشته را به جای 60 هزار نسخه در یک میلیون نسخه به چاپ برسانند. اما، تظاهرات بی سابقۀ میلیون ها فرانسوی در اعتراض به این کشتار و همچنین تجمعات همبستگی صدها هزار شهروند جامعۀ بین المللی در اقصی نقاط جهان در پشتیبانی از ارزش های دموکراسی و جمهوری باعث شد که کارکنان بازماندۀ “شارلی هبدو” اولین شمارۀ این نشریه را پس از سوءقصدهای تروریستی اخیر پاریس در سه میلیون نسخه به چاپ برسانند. نشریۀ “شارلی هبدو” در بیست و پنج کشور به چاپ می رسد.

تقاطع: حیات بومدین، همسر و هم‌دست ۲۶ ساله‌ی “آمدی کولیبالی”، عامل گروگان‌گیری روز جمعه (۹ ژانویه-۱۹ دی) در سوپرمارکت “کوشنر” در شرق پاریس، هم‌اکنون به مهم‌ترین زن تحت تعقیب در فرانسه به شمار می‌رود.

کولیبالی عملیات گروگان‌گیری را یک روز بعد از قتل یک پلیس زن در محله‌ی “مونتروژ” پاریس انجام داد. او روز جمعه نیز پیش از آن‌که توسط پلیس کشته شود، جان چهار نفر از گروگان‌‌هایش را گرفته بود.

حال منابعی در پلیس فرانسه می‌گویند که “بومدین” در جریان عملیات کولیبالی حضور فیزیکی نداشته اما آخرین بار پنج‌شنبه‌شب و بعد از تیراندازی “مونتروژ” در کنار وی دیده شده است.

گزارش پلیس می‌گوید که این زن “خطرناک” و “مسلح” از زمان آن تیراندازی که در جریان آن یک پلیس زن تازه‌کار به نام “کلاریسا ژان فلیپ” کشته شد، متواری شده است.

گفته شده که “بومدین” همان شب از طریق یک پرواز از مادرید به استانبول رفته و از آن‌جا وارد خاک سوریه شده است.

در همین حال پلیس، روز شنبه (۱۰ ژانویه) بازجویی از همسران برادران کواشی، دو عامل حمله‌ی تروریستی خون‌بار به دفتر هفته‌نامه “شارلی ابدو” را آغاز کرده است.

سوابق مخابراتی نشان می‌دهند که در سال گذشته، حدود پانصد تماس تلفنی میان “ایزانا حمید” همسر شریف “کواشی” و “حیات بومدین” برقرار بوده است.

تصویری از بومدین در کنار کولیبالی که در آن با بیکینی دیده می‌شود مربوط به زمانی است که این زن فرانسوی-الجزایری هنوز به یک “قاتل جهادی” تبدیل نشده بود.

آن‌ها بعدتر در یک مراسم دینی با هم ازدواج کردند و پس از آن بومدین هیچ‌گاه بدون روبنده دیده نشد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ برای “کولیبالی” که به جرم سرقت مسلحانه در زندان بود، منتظر ماند.

این زوج، هیچ‌گاه در “مراسم مدنی” که تنها ازدواج پذیرفته شده در قوانین فرانسه است به عقد هم در نیامدند.

“کولیبالی” و “شریف کواشی”، از مرتبط‌ترین افراد با جمال بِغال، تروریست فرانسوی الجزایری‌الاصل هستند که در سال ۲۰۰۵ از سوی دادگاه به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در سال ۲۰۱۱ از زندان آزاد گردید. مکالمات تلفنی کولیبالی و کواشی فاش کرده که این دو با “بغال” در خانه‌اش در جنوب فرانسه دیدار کرده‌اند. گفته شده که کولیبالی و کواشی در زندان نیز یکدیگر را ملاقات کرده‌ بودند.

سحام: جمع زیادی از مردم در منطقه پونک تهران (نماز خانه مرکزی اهل سنت تهران) درمحاصره ماموران پلیس پایتخت قرار دارند.

به گزارش سحام، قرار بود نماز وحدت آفرین با حضور مولوی عبدالحمید در این منطقه از تهران برگزار شود.

بنا به گزارش ارسالی، مامورین انتظامی و امنیتی ازاقامه این نماز توسط مولانا عبدالحمید جلوگیری کردند.

دیروز نیز پس از برگزاری کنفرانس بین المللی وحدت درتهران، دو گروه از شرکت کنندگان شیعه و سنی، به اقامه نماز به صورت جداگانه پرداختند.

هم‌زمان گزارش‌های رسیده حاکی از تجمع عده ای از افراد در قم، با لباس‌های قرمز و سردادن شعارهای اختلاف افکنانه در این تجمع مخابره شده است.

این افراد در هفته وحدت نسبت به مقدسات اهل تسنن بی احترامی و دشنام داده اند.

نیروهای انتظامی و امنیتی نسبت به برخورد با این تجمع هیچ‌گونه واکنشی نشان نداده اند.

مقام‌های جمهوری اسلامی در سخنرانی‌های خود به دفعات صحبت از وحدت و عدم اختلاف میان دو گروه شیعه و سنی می‌کنند، اما درعمل نشانه ای از این صحبت‌ها دیده نمی شود و اختلاف میان شیعیان با سنی‌ها را تشدید می کنند.

درشرایطی که دوکشورعراق و سوریه درآتش جنگ داخلی میان شیعه و سنی می سوزند، به نظر می‌رسد عدم تدبیر درمدیریت جامعه، روز به روز کشور را به سمت بحران‌های داخلی سوق می‌دهد.