اخبار

بی‌بی‌سی: در پی تخریب لوله انتقال آب به استان یزد در بامداد امرو، بیش از ۵۰ درصد مناطق شهر یزد فاقد آب شرب هستند و در مابقی مناطق نیز فشار آب بسیار کم است.

به گزارش خبرنگار فارس در یزد، تقاضا برای خرید آب معدنی در مناطق مختلف یزد با افزایش جدی مواجه شده است.

سیاوش پاکدل، سرپرست روابط عمومی ‌شرکت آب و فاضلاب استان یزد گفته به دلیل کمبود آب شرب در بسیاری از مناطق شهری یزد آبرسانی با تانکرهای سیار انجام می شود.

او از مردم خواسته در مصرف آب “صرفه جویی جدی” کنند.

خبرگزاری فارس وضعیت آب شرب در شهرستان‌های استان یزد را نیز بحرانی دانسته و نوشته ” تقریبا آب شرب خط انتقالی تمام شهرستان‌های استان یزد قطع است.

با اساس تصاویر منتشره در شبکه‌های اجتماعی،سه بولدوزر اقدام به تخریب خط لوله آب به استان یزد کرده‌اند و شماری از مردم نیز شاهد ماجرا هستند.

رادیو فردا: مردم معترض چهارمحال و بختیاری روز یکشنبه ۳۰ آبان در اعتراض به پروژه‌های انتقال آب از این استان به سایر استان‌ها در خیابان‌های شهرکرد از جمله در مقابل استانداری تجمع کردند.

بر اساس ویدئوهایی که از تجمع امروز ضبط و منتشر شده است، یکی از معترضان با اشاره به این‌که مسئولان استان تا به حال صد بار وعده داده اما عمل نکرده‌اند، فریاد می‌زند: «این مردم دیگر از پا نمی‌نشینند».

به گفته این معترض، ۳۰۰ روستا در چهار محال و بختیاری از بابت آب آشامیدنی در مضیقه‌اند.

علاوه‌بر این، مردم در این تجمع شعار‌هایی مانند «استاندار کجایی، باید بیرون بیایی»، «‌این‌جا چهارمحاله، بردن آب محاله» و «امروز آب‌مان، فردا خاک‌مان را» سردادند.

با تغییر اقلیم و کاهش بارش‌ها در سال‌های اخیر، چهارمحال و بختیاری به بحران کم‌آبی گرفتار شده است. گزارش‌ها حاکی است که دست‌کم ۲۰۰ شهر و روستا در این استان با تانکر آب‌رسانی می‌شود.

وعده‌های عملی نشده از سوی مقامات از جمله ناقص ماندن طرح انتقال آب بن-بروجن که برای تامین آب نیمی از ساکنان استان طراحی شده، اعتراض مردم چهارمحال و بختیاری را در پی داشته است.

معترضان همچنین خواستار توقف پروژه‌های انتقال آب از جمله تونل بهشت‌آباد، گلاب و سد و تونل کوهرنگ ۳ شدند.

برخی از این تجمع کنندگان می‌گویند اگر قرار است آبی از این استان به استان‌های کویری مانند اصفهان و یزد انتقال داده شود، فقط باید برای مصارف آشامیدنی باشد.

مقام‌های چهارمحال و بختیاری در حالی پروژه‌های انتقال آب را در دستور کار قرار داده‌اند که نیمی از مردم این استان در تامین آب آشامیدنی با مشکل روبه‌رو هستند و کشاورزان منطقه نیز با بحران کم‌آبی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

در همین حال، اصفهان نیز از ۱۷ آبان شاهد‌ تجمع کشاورزان در اعتراض به قطع حق‌آبه و خشک شدن زاینده‌رود بود. این اعتراض‌ها به تدریج با حمایت سایر اقشار گسترده‌تر شد، تا این‌که روز جمعه ۲۸ آبان بزرگ‌ترین تجمع روزهای گذشته با حضور هزاران نفر از مردم اصفهان برگزار شد.

در جریان این تجمع، بسیاری از مردم در بستر خشک زاینده‌رود شعارهای اعتراضی سر دادند.

به دنبال بحران کم‌آبی در بسیاری از مناطق ایران از جمله خوزستان که دسترسی به آب آشامیدنی را برای شهروندان با دشواری‌های زیادی همراه کرده، همچنین وضعیت کشاورزی و دامداری و در کل معیشت خانوارهای این مناطق را با خطرات جدی مواجه کرده است، در تیرماه سال جاری نیز چند شهر در استان خوزستان شاهد اعتراض‌های مردمی بود.

این اعتراض‌های شبانه ابتدا از شهرهای شرقی خوزستان آغاز و در ادامه به سایر شهرها و حتی استان‌ها کشیده شد.

مقام‌های حکومتی در ایران بارها با اعلام کاهش بارندگی در سال ۹۹ و تداوم این وضعیت در سال جاری، خشکسالی را به عنوان علت اصلی بحران آبی در کشور عنوان می‌کنند.
با استفاده از گزارش‌های خبری رسانه‌های ایران و رادیو فردا/ آ.ت/ ک.ر

بی‌بی‌سی: نمایی از تجمع امروز از روی پل خواجو که یکی از شهروندان اصفهان ثبت کرده است

شمار انبوهی از مردم اصفهان برای دومین جمعه متوالی به جمع کشاورزان معترض در بستر خشک زاینده‌رود پیوسته‌اند و برای نجات شریان حیاتی شهرشان شعار می‌دهند.

تصاویر و فیلم‌هایی که منتشر شده نشان می‌دهد هزاران نفر از مردم اصفهان مقابل پل خواجو که از پل‌های تاریخی و مشهور اصفهان است، تجمع کرده و شعار می‌دهند: “زاینده رود رو پس بده، به اصفهان نفس بده.”

همچنین با ریتم نوحه‌خوانی مردم با شخص پشت بلندگو می‌خوانند: “ما اهل زنده رودیم، با آب زنده بودیم، خشکیدنت غم ماست، راضی به آن نبودیم…”

جمعه گذشته هم مردم در همراهی با کشاورزان در همین نقطه از اصفهان تجمع کرده بودند اما از فیلم‌ها و تصاویر به نظر می‌آید که شمار تجمع‌کنندگان امروز، جمعه ۲۸ آبان، بسیار گسترده‌تر از جمعه قبل باشد.

در طول بیش از دو هفته گذشته کشاورزان معترض در کف خشک روزنامه زاینده‌رود در قلب شهر اصفهان، مرکز یکی از مهم‌ترین استان‌های ایران از نظر اقتصاد و کشاورزی، چادر زده بودند.

امروز جمعه ۲۸ آبان، بعد از این تجمع، معاون اول رئیس جمهور ایران گفته “دولت دنبال حل مشکل است.”

محمد مخبر در مصاحبه تلفنی با شبکه خبر به مردم اصفهان وعده داده که وزرای نیرو و جهاد کشاورزی قرار است “به سرعت مشکل آبریز زاینده‌رود در هر سه استان چهارمحال‌و بختیاری، اصفهان و یزد را مدیریت کنند تا این دوره سخت پشت سر گذاشته شود.”

تجمع کشاورزان اصفهان در بستر خشک زاینده‌رود

تصویر پل خواجو در اصفهان که جمعیت زیادی اطراف آن را گرفته‌اند

در فیلمی دیگر که تلویزیون ایران هم آن را پخش کرده، صدای زنانی شنیده می‌شود که فریاد می‌زنند: “فرونشست زمین مشکل این سرزمین.”

چگونه فرونشست زمین شهرک ۶ هزار نفری اصفهان را متروکه کرد؟

تلویزیون ایران تصاویری از بالا نشان داده که مشخص می‌کند جمعیت زیادی در بستر خشک زاینده‌رود جمع شده و در مسیر خشک‌شده رودخانه حرکت می‌کنند.

یکی از کشاورزان اصفهانی با بلندگو درباره حق‌آبه و “مافیای آب” صحبت می‌کند و مردم او را تشویق می‌کنند. او می‌گوید صنایع سنگین در اصفهان باعث آلودگی هوا و مصرف بی‌رویه آب شده است.

در دو هفته گذشته کشاورزان شرق اصفهان با چادر قرمز و کشاورزان غرب اصفهان با چادر رنگ آبی بر کف خشک رودخانه مستقر شده و با وجود سرمای هوا شب‌ و روز را آنجا سر کرده‌اند.

امروز فیلم‌هایی هم منتشر شده که نشان می‌دهد یک عده علیه حکومت شعار می‌دهند و خواهان استعفای “مدیران بی‌کفایت” هستند.

در فیلمی دیگر هم شنیده می‌شود که یکی از سخنرانان با بلندگو برای رهبر جمهوری اسلامی ایران آرزوی سلامتی می‌کند و عده زیادی که صدایشان در فیلم شنیده می‌شود، او را “هو” می‌کنند.

مردم معترض جای رودخانه خشک را گرفته‌اند. در این عکس چادر کشاورزان شرق و غرب اصفهان با دو رنگ متفاوت دیده می‌شود

کشاورزان به چه اعتراض دارند؟

کشاورزان خواهان تامین حق‌آبه کشت پاییزه خود مخصوصا برای کشت گندم هستند. آنها به ایسنا گفته‌اند: “اگر حقابه ما در شرایط فعلی داده نمی‌شود، باید سهم دیگر بخش‌ها از این رودخانه کاسته شود.”

اصفهان در کنار کشاورزی، قطب صنعتی مهمی در ایران است و کشاورزان گلایه دارند که “صرف شدن آب در صنایعی نظیر کاشی و فولاد که باید در کنار دریا ساخته شوند و نه در استانی که کیلومترها از دریا فاصله دارد، تبعیض علیه کشاورزان است.”

حدود پنج هزار نفر از کشاروزان اصفهان که سال‌هاست بر سر آب زاینده‌رود با دولت نزاع دارند، نهم مهرماه امسال تجمع کردند و در بیانیه‌شان خطاب به دولت ابراهیم رئیسی گفتند “باید میزان آب مصرفی بخش‌های مختلف از جمله صنعت کاهش یابد تا آب برای کشت پاییزه گندم تأمین شود.”

خشکی زاینده‌رود برای مردم غیرکشاورز اصفهان هم که این رودخانه را بخشی از هویت شهر خود می‌دانند، دردناک است و هر سال با جاری شدن آب در آن شادمانی می‌کنند و از خشکی آن گلایه دارند.

علاوه بر این مردم اصفهان از تجمع صنایع آلاینده و بحران آلودگی هوا در استانشان نگران هستند.

بحران خشکسالی اما مختص اصفهان نیست و کشاورزان در سراسر کشور از کم‌آبی دهه گذشته در ایران آسیب جدی دیده‌اند و بعضی از اعتراض‌ها مانند تجمعات مردم خوزستان در این زمینه به بحران امنیتی برای دولت ایران تبدیل شده است.

بی‌بی‌سی: سخنان دیروز امام جمعه موقت تهران که مشکلات معیشتی و بی‌آبی در ایران را به گردن مردم انداخته بود، بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و وبسایت‌های خبری داشت که با تحلیل‌ها و گزارش‌هایی درباره وضعیت اقتصادی و شیوه مدیریت مسئولان ایران همراه بود.

کاظم صدیقی در نمازجمعه تهران گفته بود “اگر اهل کشورها، استان‌ها و شهرها دو بال تقوا و ایمان را داشتند و در وظایف شرعی و مسئولیت‌های سیاسی و اجتماعی خدا را در نظر می‌گرفتند، مبتلا به مشکلات معیشتی و کم آبی نمی‌شدند”.

“حضرات مسئول؛ ما را ببخشید”

روزنامه‌های امروز تهران و شهرستان‌ها در صفحه اول‌شان تیتری به اظهارات کاظم صدیقی اختصاص ندادند و سعی کردند آن را نادیده بگیرند یا اهمیتی به آن ندهند. بعضی از روزنامه‌ها مثل وطن امروز و کیهان به طور گزینشی بخشی از این سخنرانی را که به تعریف و تمجید از دولت ابراهیم رئیسی اشاره داشت، منتشر کردند اما در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های خبری و تحلیلی اظهارات آقای صدیقی همراه با تحلیل و تفسیر شرایط ایران بود.

سایت عصر ایران در مطلبی با عنوان “حضرات مسئول؛ ما را ببخشید که عامل گرانی و خشکسالی هستیم” نوشته “امتحان الهی که فقط شامل حال ما مردم است! الان هم که گناه گرانی به گردن ما افتاد، پس رئیس جمهور و رئیس مجلس می‌خواهیم چه کنیم؟”.

این سایت در ادامه از آقای صدیقی پرسیده: “اگر پرداخت به موقع حقوق کارکنان در دولت آقای رئیسی را به امداد الهی نسبت می‌دهید، نکند که باران رحمت از دولتی سر مسئولان است و سیل و زلزله از معصیت مردم؟”.

یدالله کریمی‌پور فعال رسانه به عنوان یک معلم جغرافیا با مقایسه میزان بارش باران در قم و شهرهای هند از آقای صدیقی پرسیده چرا تفاوت بارش میان این شهرها متفاوت است و از ۵۴ کشور پر باران در دنیا، چرا دین و مذهب ۴۷ کشور اسلام نیست.

از پادکست رد شوید و به خواندن ادامه دهید

پادکست

پادکست

به عبارت دیگر

گفتگو با چهره‌های سیاسی، هنری و ادبی از تلویزیون فارسی بی بی سی.

برنامه ها

پایان پادکست

او با نام بردن از کشورهایی مثل عربستان، کویت، قطر بحرین و مصر نوشته بیشتر کشورهایی که بیابانی و بسیار خشک هستند کشورهای مسلمان هستند. آقای کریمی‌پور در نهایت نتیجه گرفتته که” نخستین گام در جهت انجام تکالیف شرعی این است که مسوولان به دلیل نداشتن مهارت و تخصص، امر کشورداری را به اهل آن بسپارند.”

بعضی از کاربران در توئیتر با انتشار تصاویری از مدرسه علمیه امام خمینی در شمال تهران که موسس و مدیریت آن بر عهده کاظم صدیقی است، از او پرسیده‌اند که این مدرسه “لاکچری” را از کجا آورده است؟

در کنار این نوشته‌ها بسیاری از کاربران ترجیح دادند به جای نوشتن مطلبی در این‌باره، بخش‌هایی از فیلم ” حاجی واشنگتن” ساخته علی حاتمی را منتشر کنند. این فیلم در اولین جشنواره فیلم فجر در سال ۶۱ به نمایش درآمد اما توقیف شد. در بخشی از این فیلم عزت‌الله انتظامی در نقش سفیر ایران در واشنگتن می‌گوید: ” قحطی ست، دوا نیست، مرض بیداد می‌کند، باران رحمت از دولتی سر قبله عالم است و سیل و زلزله از معصیت مردم، میر غضب بیشتر داریم تا سلمانی… خلق خدا به چه روزی افتادند از تدبیرما…”

“دنیا برای رنج است”

این نخستین بار نیست که سخنان آقای صدیقی حاشیه‌ساز شده است. او اول آذرماه سال گذشته نیز در نماز جمعه تهران گفته بود: “اینجا برای رفاه ساخته نشده، اینجا محل رنج است، باید فشارهای اقتصادی را تحمل کرد و گنج بهشت را با رنج دنیا به دست می‌آوریم”.

منتقدانی مثل فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم‌ در گفت‌وگو با خبرگزاری “برنا” ضمن ابراز تعجب از این سخنان، آن را خلاف اسلام دانسته و گفته بود: “هر کس که مردم را به این مسئله دعوت کرد که دنیا را رها کنید و به آخرت بچسبید، مردم بگویند که آقا این دنیا باشد برای ما، شما بروید دنبال آخرت”.

امام جمعه موقت تهران در دی‌ماه سال گذشته در گفت و گو با شبکه قرآن صدا و سیما هم از کسی نقل قول کرده بود که “محمدتقی مصباح یزدی در هنگام غسل داده شدن چشم‌هایش را باز کرده و ‘نگاه مهربانانه‌ای ‘ به آنها داشته است.”

این اظهارات نیز با واکشن‌های گسترده‌ای روبرو شد و حتی صدای طرفداران نظام و نزدیکان به حکومت را در آورد. آقای صدیقی در برابر این انتقادها سرانجام مجبور شد که در ۲۳ دی‌ماه عذرخواهی کند و صحبت خود را غیر دقیق بخواند.

بی‌بی‌سی: شاهد شماره ۱۲۵ همچنین شهادت داد که نیروهای ضدشورش “از آمبولانس برای انتقال نیرو استفاده می‌کنند

شاهد شماره ۱۲۵ همچنین شهادت داد که نیروهای ضدشورش “از آمبولانس” برای انتقال نیرو استفاده می‌کردند

‌”دادگاه بین‌المللی مردمی آبان” پس از پنج روز به کار خود در لندن خاتمه داده است.

وین جرداش، رئیس هیات قضات “دادگاه مردمی آبان” در بیانیه نهایی این تریبونال گفت دادگاه تا زمان صدور حکم در “اوایل سال آینده” به جمع‌آوری اسناد و مدارک و ثبت شهادت شاهدان و کارشناسان ادامه می‌دهد.

به گفته برگزارکنندگان این دادگاه مردمی، بازتاب “گسترده” و “شجاعت” کسانی شهادت دادند باعث شده “صدها نفر” برای شهادت دادن اعلام آمادگی کنند.

در بیانیه پایانی گفته شد این دادگاه مردمی نشان داد جمهوری اسلامی ایران پرونده‌ای “جدی” در زمینه “جنایت علیه بشریت” در رویدادهای آبان ۹۸ دارد.

حمید صبی از هیات دادستانی گفت: “امیدواریم که آنچه تاکنون ارائه کردیم دولت‌های دنیا را قانع کند قانون تحریم مگنیتسکی را برای ۱۳۳ از مقام‌هایی که ما متهم به این جنایت‌های وحشتناک کردیم در نظر بگیرند.”

در کیفرخواست هیات دادستانی این دادگاه “۱۳۳” نفر از مقام‌های جمهوری اسلامی، از جمله آیت‌الله خامنه‌ای رهبر و ابراهیم رئیسی رئیس جمهور را به “جنایت علیه بشریت” متهم کرده بود.

با وجود درخواست این دادگاه مردمی، هیج نماینده‌ای از حکومت ایران در دادگاه حاضر نبود.

به گفته برگزارکنندگان این دادگاه مردمی “برای اولین بار” به “قربانیان و خانواده‌های آنان” که از “عدالت محروم بوده‌اند”، فرصت داد تا “حقیقت را جستجو کنند.”

پایان دادگاه بین‌المللی مردمی آبان
هیات قضات بیانیه پایانی را اعلام کرد
بیانیه برگزارکنندگان هم منتشر شد
مریم افشنگ گزارش میدهد

رئیس قضات «واین جورداش» با اشاره به آمار ارائه شده از سوی سازمان عفو بین‌الملل گفت هیچ شکی نیست تعداد کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۹۸ بسیار بیش از اینهاست pic.twitter.com/1qyAHAxFGj

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) November 14, 2021

آنچه در جلسه آخر گذشت
در آخرین جلسه “دادگاه بین‌المللی مردمی آبان” امروز در لندن شماری دیگر از شاهدان شهادت دادند. این دادگاه غیررسمی در مدت پنج روز این موضوع را بررسی کرد که آیا حکومت ایران در سرکوب اعتراض‌های آبان ۹۸، “مرتکب جرائم بین‌المللی” شده است یا نه. در جلسه امروز هم چند شاهد دیگر شهادت دادند.

در ابتدای این جلسه، قاضی از آرام مردوخی خواست به عنوان شاهد ‌۱۲۵‌، درباره مشاهدات و تجربیات خود در روز ۲۵ و ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در شهر سنندج توضیح دهد.

آقای مردوخی در این جلسه با اشاره به افزایش قیمت سوخت در ایران در ۲۴ آبان ۹۸ گفت از صبح روز ۲۵‌ام، نیروهای یگان ویژه و ضدشورش در آن روز کنترل خیابان‌ها را در دست گرفته بودند. او بر روی بانک‌های خیابان انقلاب شهر سنندج که ساختمان‌های بلندی دارد تک‌تیرانداز مستقر شده بود.

آرام مردوخی اکنون ساکن آلمان است.

این شاهد گفت نیروهای پلیس، یگان ویژه و سپاه خشونت را شروع کردند و با گلوله لاستیکی و گازاشک آور معترضان را می‌زدند، “مردم هم مجبور به دفاع مشروع و با این نیروها درگیر شدند”.

آرام مردوخی گفت شعارهای اولیه معترضان “مسالمت‌آمیز” بود و خواستار حمایت نیروی انتظامی بودند.

او گفت: “معترضان بازداشت شده را سوار تویوتاهایی می‌کردند که روی آن چیزی همانند قفس بود. مردم را داخل آن قفس‌ها زندانی می‌کردند. از مردم سپر انسانی درست کرده بودند تا مردم نتوانند به این ماشین‌ها آسیب بزنند”.

به گفته آقای مردوخی معترضان متوجه شدند “از آمبولانس” برای انتقال نیرو استفاده می‌شود و یک آمبولانس را که نیروهای سپاه در آن بودند آتش زدند.

شاهد ۲۴۵، عکس از مریم افشنگ

سپس شاهد ۱۸۲ از ایران با ارتباط تصویری و صورت پوشیده شهادت داد و درباره مشاهداتش از سرکوب معترضان در شهر خود گفت. او نیز گفت معترضان خشونت نمی‌کردند و سلاح نداشتند.

شاهد ۲۴۵ با صورت پوشیده و صدای بازخوانی‌شده، با ارتباط تصویری شهادت داد. او نیز از مشاهدات خود در ۲۵ و ۲۶ آبان گفت و اینکه نیروهای امنیتی با گاز‌اشک‌آور و اسلحه “ساچمه‌ای” به معترضان حمله کردند و معترضان فقط سنگ پرتاب می‌کردند.

شاهد ۲۴۵ گفت هیچ نیروی امدادی برای رسیدگی زخمی‌ها حاضر نبود و نیروهای امنیتی مجروحان را می‌زدند و بجای بیمارستان به “آگاهی” می‌بردند.

او گفت چند جوان را دیده بود که با “رگبار” گلوله تیر خورده بودند. این شاهد همچنین به گفته‌های حسن نوروزی نماینده مجلس اشاره کرد که امروز گفت به معترضان شلیک کرده است.

حسن نوروزی نایب رئیس کمیسیون قضایی مجلس امروز در واکنش به این تریبونال گفته بود: “یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کرد من بودم، ما کُشتیم. حالا چه کسی می‌خواهد ما را محاکمه کند؟ طرف آمده بانک آتش زده، ماهم او را کشتیم”.

ادعای نایب رئیس کمیسیون قضایی مجلس درباره برگزاری #دادگاه‌آبان در انگلیس

یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کرد من بودم،ما کُشتیم#حسن‌نوروزی گفته که یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کردمن بودم،ما کُشتیم.حالا چه کسی می‌خواهد ما رامحاکمه کند؟! طرف آمده بانک آتش زده و ماهم او را کُشتیم pic.twitter.com/DIu1t0RO40

— شرق (@SharghDaily) November 14, 2021

شاهد ۳۶۷، با صورت پوشیده و ارتباط تصویری از سوییس شهادت داد. او گفت کارمند قراردادی در یکی از ‌پروژه‌های قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا بوده و از او خواسته بودند با نیروهای امنیتی در سرکوب معترضان شرکت کنند. او گفت با اینکه اعتراض کرده او را به محل اعتراض‌ها در شهریار برده بودند.

شاهد ۳۶۷ گفت وقتی سرکوب شدت گرفته او کلاهخود و باتونی را که به او داده بودند در خیابان انداخته و به خانه رفته و فردای آن روز اخراج شده است.

شاهد ۳۶۷ هم تخریب بانک‌ها و خودروها و مغازه‌ها را کار “نیروهای ویژه” و “لباس شخصی” دانست نه معترضان.

او همچنین گفت آمبولانس‌هایی که به محل درگیری نیروهای امنیتی و معترضان می‌رفتند آمبولانس‌های سپاه بودند اما فقط زخمی‌های خود را منتقل می‌کردند و تیرخوردگان را خود مردم از محل دور می‌کردند.

شاهد ۳۶۷

جمشید آریانا شاهد بعدی بود که با ارتباط ویدئویی شهادت داد، درباره یکی از بستگانش، برهان منصورنیا که ۲۵ آبان در دولت آباد کرمانشاه از پشت گلوله خورد. او گفت به دلیل شلیک به معترضان دو نفر کشته و برهان زخمی می‌شود.

این شاهد گفت دو ساعت پس از تیرخوردن، بالاخره بیمارستانی او را می پذیرد و به اتاق عمل منتقل می‌شود و زنده می‌ماند؛ با اینحال به بخش مراقبت ویژه منتقل نمی‌شود و دیر این کار انجام می‌شود و او فوت می‌کند.

جمشید آریانا گفت به شکایت خانواده رسیدگی نشده و از آنها خواسته شده پیگیری نکنند چون گلوله‌ای که به فرزندشان خورده، “گلوله سازمانی” نبوده و از این رو قتل او را کار “اراذل و اوباش” می‌دانند.

آقای آریانا گفت به خانواده برهان منصورنیا پیشنهاد عنوان شهید و پرداخت دیه شد اما نپذیرفتند.

پایان دادگاه بین‌المللی مردمی آبان
قدم بعدی چیست؟

گفتگوی مریم افشنگ با شادی صدر، مدیر سازمان عدالت برای ایران pic.twitter.com/4kp3by0LYU

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) November 14, 2021

بعد از او، شاهد ۱۸ با صورت پوشیده و از راه ارتباط تصویری درباره پسرش شهادت داد که در اعتراض‌های آبان کشته شد.

این شاهد گفت ۲۵ آبان پسرش در حین گذر از محل اعتراض‌ها هدف گلوله قرار می‌گیرد و در راه بیمارستان فوت می‌کند.

آنها یک هفته از جنازه خبری داشتند تا اینکه از قبرستان تماس می‌گیرند که جنازه آنجاست. علت مرگ به گفته این شاهد، در گواهی فوت، برخورد “شی شتابدار” عنوان شده است.

شاهد بعدی، شاهد ۳۰۳، که با صورت پوشیده از راه ارتباط تصویری شهادت داد، گفت ۲۶ آبان دستگیر شده است.

او گفت “لباس شخصی‌ها” و پلیس، اعتراض “مسالمت‌آمیز” را متشنج، به معترضان حمله و او را که زخمی شده بود دستگیر کرده‌اند. او از ضرب و شتم و تهدید از لحظه دستگیری گفت و اینکه از تمام حقوق زندانی مثل حق وکیل محروم بوده‌اند.

شاهد ۳۰۳ همچنین درباره لخت کردن کامل و “سوء استفاده جنسی” از بازداشتی‌ها، بخصوص نوجوانان، صحبت کرد.

پایان دادگاه بین‌المللی مردمی آبان
گفتگو با فاطمه خوشرو
از شاهدان دادگاه بین‌المللی مردمی آبان و از بازداشت‌شدگان اعتراض‌های آبان ۹۸ pic.twitter.com/TajmcfecIv

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) November 14, 2021

آخرین شاهد، شاهد ۲۹، نیز با صورت پوشیده و ارتباط تصویری در این دادگاه مردمی حاضر شد.

این شاهد گفت در ۲۵ و ۲۶ آبان ۹۸ در شهرک‌های اطراف شیراز معترضان لاستیک آتش می‌زدند و شعار می‌دادند اما اعتراض‌ها “مسالمت‌آمیز” بود؛ هرچند کسانی معترضان را به آتش زدن تحریک می‌کردند با اینحال آتش زدن بانک‌ها “کار مردم عادی نبود.”

او گفت شهرک صدرای شیراز مثل “صحنه جنگ” بود، با “هلی‌کوپتر، با مسلسل سنگین”، معترضان از جمله یک نوجوان را به گلوله بستند.

شاهد ۲۹ همچنین از جوانی گفت که تیر به شکمش ‌خورد اما چون اجازه ندادند او را زود به بیمارستان ببرند، بعلت “رسیدگی نکردن و خونریزی” جانش را از دست داد.

دادگاه بین‌المللی مردمی چیست؟
سابقه دادگاه‌های بین‌المللی مردمی به سال ۱۹۶۶ برمی‌گردد که برتراند راسل، ژان پل سارتر و سیمون دوبوآر برای بررسی آنچه در حمله آمریکا به ویتنام اتفاق افتاد، دادگاهی مردمی یا “تریبونال” برگزار کردند که به “دادگاه راسل” یا “دادگاه استکهلم” هم معروف شد.

دادگاه‌های مردمی قدرت قضایی و قانونی ندارند و خارج از مجاری رسمی قضایی برگزار می‌شوند. هدف از این دادگاه‌ها رسیدگی به دادخواهی کسانی است در نقاط مختلف دنیا ستم یا تبعیض دیده‌اند و مرجعی برای دادرسی ندارند.

تاکنون دادگاه‌های مردمی بین‌المللی مختلفی برگزار شده‌اند، مثل دادگاه مردمی آمریکای لاتین، چین، اویغورها، میانمار، هند، مناقشه اسرائیل و فلسطین و کشورهای دیگر.

دادگاه‌های مردمی معمولا با اتهام “نمایشی” و “مغرضانه” بودن و اینکه “رسمی” یا “مستقل نیستند” روبرو هستند.

هدف از دادگاه‌های مردمی از جمله دادگاه مردمی آبان معمولا مستندسازی و حقوقی کردن نقض حقوق بشر است تا پرونده قابل طرح در مراجع معتبر بین‌المللی و حقوق بشری شود.

“دادگاه بین‌المللی مردمی آبان” در مدت پنج روز سعی کرد به این سوال پاسخ دهد که آیا در سرکوب اعتراض‌های آبان ۹۸ حکومت ایران “مرتکب جرایم بین‌المللی” شده است یا نه. در این دادگاه مردمی ۴۵ شاهد و کارشناس، حضوری شهادت دادند. ۱۲۰ شهادتنامه کتبی هم به آین دادگاه مردمی ارائه شده بود.

شماری از شاهدان با نام و مشخصات در دادگاه شهادت دادند اما برخی دیگر، مخصوصا افراد نزدیک به حکومت که از ایران شهادت می‌دادند، صورت خود را پوشانده بودند و صدایشان بازخوانی می‌شد.

سه سازمان عدالت برای ایران، حقوق بشر ایران و با هم علیه اعدام برگزارکنندگان این دادگاه مردمی بودند.

حکم هیات شش نفره قضات این دادگاه مردمی “اوایل سال آینده میلادی” اعلام می‌شود.

رادیوفردا: حسن نوروزی، نايب رئيس کمیسیون قضایی مجلس ایران، با اشاره به حوادث آبان ۹۸ گفته است: «یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کرد من بودم، ما کُشتیم. حالا چه کسی می‌خواهد ما را محاکمه کند.»

او در گفت‌وگو با سایت‌ دیدبان ایران و در واکنش به برگزاری دادگاه بین‌المللی مردمی آبان، بدون اشاره به فرد خاصی گفته است یک معترض در آبان ۹۸ « بانک را آتش زده و ما هم او را کُشتیم».

دادگاه بین‌المللی مردمی آبان برای رسیدگی به «جنایات» حکومت ایران در جریان اعتراضات آبان‌ماه سال ۹۸ در لندن در حال برگزاری است و تاکنون چهار جلسه از آن برگزار شده است.

این دادگاه که از سوی سه سازمان‌ «حقوق بشر ایران»، «عدالت برای ایران» و «با هم علیه اعدام» سازماندهی شده تا روز ۲۳ آبان‌ماه ادامه خواهد داشت و ۴۵ شاهد در دادگاه شهادت می‌دهند. شهادتنامه ۱۲۰ نفر هم، به گفته برگزارکنندگان دادگاه، به صورت کتبی تسلیم دادگاه شده است.

این دادگاه قرار است بررسی کند «که آیا جرایم انجام شده توسط مقامات جمهوری اسلامی، از جمله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و ابراهیم رئیسی، رئیس‌ جمهور کنونی و رئیس وقت قوه‌ قضائیه در ارتباط با اعتراضات آبان ۹۸ جنایت علیه بشریت بوده است یا خیر».

پیش از این گزارش شده بود که علی باقری، معاون سیاسی وزارت خارجه ایران، تهدید کرده است که در صورت عدم توقف برگزاری این دادگاه، ایران بخشی از مذاکرات هسته‌ای مرتبط با احیای برجام را متوقف می‌کند ولی سخنگوی سفارت بریتانیا به صدای آمریکا گفته است خبرهای منتشر شده در این زمینه را تایید نمی‌کند و «هیچ تهدیدی علیه بریتانیا» در این زمینه مطرح نشده است.

در چهارمین روز دادگاه بین‌المللی مردمی آبان که روز گذشته برگزار شد، اعلام شد که گزارش مشترک دانشگاه لایدنِ هلند و سازمان «عدالت برای ایران» درباره اعتراضات سال ۹۸ «به زودی» با درخواست رسیدگی به جنایات آبان ۹۸ به عنوان جنایت علیه بشریت به دادگاه بین‌المللی کیفری در لاهه ارائه خواهد شد.

اعتراضات آبان ۹۸ که در ابتدا واکنشی به گران شدن ناگهانی قیمت بنزین بود، به‌سرعت تغییر جهت داد و حکومت جمهوری اسلامی و در راس آن علی خامنه‌ای را نشانه گرفت. این اعتراضات اما با سرکوب شدید مواجه شد.

مقام‌های ایران می‌گویند در این اعتراضات ۲۰۰ تا ۲۲۵ نفر کشته شدند، ولی سازمان عفو بین‌الملل تاکنون اسامی ۳۲۳ نفر از معترضان را تایید کرده است و خبرگزاری رویترز در گزارشی نوشته است که حداقل ۱۵۰۰ نفر در جریان اعتراضات کشته شده‌اند.

بی‌بی‌سی: شاهد شماره ۱۲۵ همچنین شهادت داد که نیروهای ضدشورش “از آمبولانس برای انتقال نیرو استفاده می‌کنند

“دادگاه بین‌المللی مردمی آبان”که برای رسیدگی به اعتراضات سراسری آبان ماه ۱۳۹۸ ایران تشکیل شد امروز آخرین جلسه خود را برگزار کرده است. در ابتدای این جلسه، قاضی از آرام مردوخی خواست به عنوان شاهد ‌۱۲۵‌، درباره مشاهدات و تجربیات خود در روز ۲۵ و ۲۶ آبان ۱۳۹۸ در شهر سنندج توضیح دهد.

آقای مردوخی در این جلسه با اشاره به افزایش قیمت سوخت در ایران در ۲۴ آبان ۹۸ گفت از صبح روز ۲۵‌ام، نیروهای یگان ویژه و ضدشورش در آن روز کنترل خیابان‌ها را در دست گرفته بودند. او بر روی بانک‌های خیابان انقلاب شهر سنندج که ساختمان‌های بلندی دارد تک‌تیرانداز مستقر شده بود.

آرام مردوخی اکنون ساکن آلمان است.

شاهد در پاسخ به این سوال که آیا معترضان نیز از ابتدا خشونت به خرج دادند، گفت اولین کسانی که دست به خشونت زدند نیروهای پلیس، یگان ویژه و سپاه بودند. او گفت به خاطر اینکه ماموران از شلیک هوایی، گلوله پلاستیکی و گازاشک آور می‌زدند، “مردم هم مجبور به دفاع مشروع شدند و با این نیروها درگیر شدند”.

بیشتر بخوانید: ‘دادگاه بین‌المللی مردمی’ آبان چیست و چرا برگزار می‌شود؟

آرام مردوخی گفت شعارهای اولیه معترضان “مسالمت‌آمیز” بود و خواستار حمایت نیروی انتظامی شدند.

او گفت “معترضان بازداشت شده را سوار تویوتاهایی می‌کردند که روی آن چیزی همانند قفس بود. مردم را داخل آن قفس‌ها زندانی می‌کردند. از مردم سپر انسانی درست کرده بودند تا مردم نتوانند به این ماشین‌ها آسیب بزنند”.

شاهد شماره ۱۲۵ همچنین شهادت داد که مردم متوجه شدند “از آمبولانس برای انتقال نیرو استفاده می‌کنند و مردم هم یک دستگاه آمبولانس را که نیروهای سپاه در آن بودند را آتش زدند.
سپس شاهد ۱۸۲ از ایران با ارتباط تصویری و صورت پوشیده شهادت داد و درباره مشاهدات خود از سرکوب معترضان در شهر خود گفت. او نیز گفت معترضان خشونت نمی‌کردند و سلاح نداشتند.

شاهد ۲۴۵ با صورت پوشیده و صدای بازخوانی‌شده، با ارتباط تصویری شهادت داد. او نیز از مشاهدات خود در ۲۵ و ۲۶ آبان گفت و اینکه نیروهای امنیتی با گاز‌اشک‌آور و اسلحه “ساچمه‌ای” به معترضان حمله کردند و معترضان فقط سنگ پرتاب می‌کردند. شاهد ۲۴۵ گفت هیچ نیروی امدادی برای رسیدگی زخمی‌ها حاضر نبود و نیروهای امنیتی مجروحان را می‌زدند و بجای بیمارستان به “آگاهی” می‌بردند.

او گفت چند جوان را دیده است که با “رگبار” گلوله تیر خورده بودند.
نماینده مجلس ایران: ما کشتیم

همزمان در واکنش به برگزاری این تریبونال حسن نوروزی نایب رئیس کمیسیون قضایی مجلس گفته “یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کرد من بودم، ما کُشتیم. حالا چه کسی می‌خواهد ما رامحاکمه کند؟ طرف آمده بانک آتش زده و ماهم او را کشتیم”.

ادعای نایب رئیس کمیسیون قضایی مجلس درباره برگزاری #دادگاه‌آبان در انگلیس

یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کرد من بودم،ما کُشتیم#حسن‌نوروزی گفته که یکی از آن‌هایی که به مردم شلیک کردمن بودم،ما کُشتیم.حالا چه کسی می‌خواهد ما رامحاکمه کند؟! طرف آمده بانک آتش زده و ماهم او را کُشتیم pic.twitter.com/DIu1t0RO40

— شرق (@SharghDaily) November 14, 2021

دادگاه بین‌المللی مردمی چیست؟
سابقه دادگاه‌های بین‌المللی مردمی به سال ۱۹۶۶ برمی‌گردد که برتراند راسل، ژان پل سارتر و سیمون دوبوآر برای بررسی آنچه در حمله آمریکا به ویتنام اتفاق افتاد، دادگاهی مردمی یا “تریبونال” برگزار کردند که به “دادگاه راسل” یا “دادگاه استکهلم” هم معروف شد.

دادگاه‌های مردمی قدرت قضایی و قانونی ندارند و خارج از مجاری رسمی قضایی برگزار می‌شوند. هدف از این دادگاه‌ها رسیدگی به دادخواهی کسانی است در نقاط مختلف دنیا ستم یا تبعیض دیده‌اند و مرجعی برای دادخواهی ندارند.

تاکنون دادگاه‌های مردمی بین‌المللی مختلفی برگزار شده‌اند، مثل دادگاه مردمی آمریکای لاتین، چین، اویغورها، میانمار، هند، مناقشه اسرائیل و فلسطین و کشورهای دیگر.

دادگاه‌های مردمی معمولا با اتهام “نمایشی” و “مغرضانه” بودن و اینکه “رسمی” یا “مستقل نیستند” روبرو هستند.

هدف از دادگاه‌های مردمی از جمله دادگاه مردمی آبان معمولا مستندسازی و حقوقی کردن موضوع است تا پرونده قابل طرح در مراجع معتبر بین‌المللی و حقوق بشری شود.

“دادگاه بین‌المللی مردمی آبان” در مدت پنج روز سعی کرد به این سوال پاسخ دهد که آیا در سرکوب اعتراض‌های آبان ۹۸ حکومت ایران “مرتکب جرایم بین‌المللی” شده است یا نه. در این دادگاه مردمی ۴۵ شاهد و کارشناس، حضوری شهادت دادند. ۱۲۰ شهادتنامه کتبی هم به آین دادگاه مردمی ارائه شده بود.

شماری از شاهدان با نام و مشخصات در دادگاه شهادت دادند اما برخی دیگر، مخصوصا افراد نزدیک به حکومت که از ایران شهادت می‌دادند، صورت خود را پوشانده بودند و صدایشان بازخوانی می‌شد.

سه سازمان عدالت برای ایران، حقوق بشر ایران و با هم علیه اعدام برگزارکنندگان این دادگاه مردمی بودند.

حکم هیات شش نفره قضات این دادگاه مردمی “اوایل سال آینده میلادی” اعلام می‌شود.

دویچه‌وله: پیام درفشان، دبیر کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلا مدتی طولانی در بازداشت اطلاعات سپاه تحت شکنجه و رفتاری ضدانسانی قرار گرفته و او را حتی به امین آباد فرستاده‌اند. او وکیل پرونده‌های حقوق بشری متعددی بوده است.

سعید دهقان، وکیل دادگستری و عضو اتحادیه بین‌المللی وکلا در رشته توییتی شرحی از وضع همکار خود پیام درفشان داده است. او نوشته است که درفشان یک فعال حقوق بشر و دبیر کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلا است که وظیفه‌اش حمایت از وکلایی است که با مشکلات قضایی و امنیتی مواجه می‌شوند.

پیام درفشان خرداد سال گذشته دستگیر شد. ماموران امنیتی به دفتر او در تهران یورش بردند، دفتر را تجسس کردند و کامپیوترها و پرونده‌های موکلین او را با خود بردند؛ اقدامی کاملا غیر قانونی و مغایر حقوق موکلین آقای درفشان.

به نوشته سعید دهقان تاکید بازجوهای اطلاعات سپاه از بدو ورود به دفتر او این بوده که چرا وکالت کاووس سید امامی را پذیرفته است؛ سوالی که در بازجویی‌های بعدی نیز “بیشترین زمان و فشار” به آن اختصاص پیدا کرده است. بر عهده گرفتن وکالت نسرین ستوده، وکیل دادگستری زندانی نیز از جمله “اتهام” های او به شمار می‌رود.

کاووس سیدامامی، مدیرعامل مؤسسه حیات وحش میراث پارسیان بهمن ماه ۹۶ همراه با هشت فعال محیط زیست توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شد. دو هفته پس از بازداشت این هشت نفر، مسولان زندان اوین ادعا کردند کاووس سیدامامی در زندان “خودکشی” کرده است.

در این #رشتو شرح می‌دهم که چگونه یک وکیل دادگستری را بازداشت کردند و به بیمارستان رازی (امین‌آباد) کشانده‌اند!#پیام_درفشان فقط یک فعال حقوق بشر عادی نبود، او دبیر کمیسیون حمایت از وکلای کانون وکلا بود که وظیفه‌اش حمایت از وکلایی است که با مشکلات قضایی و امنیتی مواجه می‌شوند./۱

— Saeid Dehghan (@vakilroaya) October 17, 2021

بر اساس همین رشته توییت مامواران امنیتی پیام درفشان را با چشم‌بند به اتاقی تاریک و فاقد پنجره در یکی از خانه‌های امنیتی و نه بازداشتگاه قانونی برده‌ و حق تماس و اطلاع به خانواده و وکلا را از او گرفته‌اند.

“پروژه تخریب با حداکثر فشار روانی و جسمی”

سعید دهقان از این نقطه به بعد را “آغاز پروژه تخریب با حداکثر فشار روانی و جسمانی” توصیف کرده است که با انتقال به سلولی در بند ۲ الف سپاه ادامه می‌یابد “با لامپ‌های پرنور همیشه روشن در سقف و صدای بلند سه هواکش و توالت کثیفی که بوی بسیار متعفن آن به خاطر تنگی فضا چند برابر به مشام می‌رسید”.

در مواجهه با اعتراض پیام درفشان به این وضع، ماموران به او آمپولی تزریق می‌کنند که او را به خوابی همراه با رعشه می‌برد، با شدتی که “زبان بین دندان‌ها قرار گرفته و با شدتی گاز گرفته می‌شود که نیمی از آن قطع” می‌شود. پیام درفشان پس از بیداری دوباره دچار بیهوشی و خونریزی شدید می‌شود. طوری که او را به بیمارستان منتقل می‌کنند و زبانش جراحی می‌شود.

سپس او را به دلیل “رعشه و آشفتگی و اختلال در ادراک محیط، در بخش مغز و اعصاب بستری” می‌کنند و این در حالی است که نه به خانواده و نه وکلایی که به دنبال گرفتن خبری از او به دادسرای اوین مراجعه می‌کنند، هیچ اطلاعی درباره وضع پیام درفشان داده نمی‌شود.

“مسئولیت را خودت بر عهده بگیر”

در چنین وضعیتی مامورین اطلاعات سپاه به پیام درفشان می‌گویند که بازپرس با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت کرده، اما “بیمارستان اجازه ترخیص نمی‌دهد مگر اینکه خودت کتبا مسئولیت را بر عهده بگیری”. اما او را نه به دادسرا برای تبدیل قرار بازداشت، که به دادگاه انقلاب و نزد قاضی مقیسه می‌برند. جایی که او بار دیگر با برخورد “هتاکانه و فریادهای توهین‌آمیز” روبرو می‌شود.

سعید دهقان نوشته که پیام درفشان “بعلت تورم شدید محل بخیه زبان و ریختن خونابه، از پاسخگویی و دفاع از خود ناتوان بوده و یک طرفه مورد حمله و توهین و فریادهای قاضی مقیسه قرار” گرفته است.

او را به جای بهداری به بند عمومی زندان اوین و پس از دچار شدن به رعشه، با زدن پابند و دستبند به بیمارستان رازی امین‌آباد (مختص بیماران روانی) منتقل می‌کنند. در آنجا به این وکیل دادگستری شوک‌های الکتریکی می‌دهند که “علاوه بر تشدید بیماری، به سیستم مغزی وی آسیب جدی وارد شده و دچار عدم هوشیاری می‌شود”. اعتراض او به دست‌بند نیز “به تشویق دو تن از بهیاران” با ضرب و شتم سربازان سازمان زندان‌ها پاسخ می‌گیرد.

پیام درفشان به صورت غیابی محاکمه و به دو سال و نیم حبس و دو سال محرومیت از وکالت محکوم‌ می‌شود. با تبدیل قرار بازداشت او، با وجود وضع جسمی وخیم، موافقت نمی‌شود و تا صدور حکم قطعی در زندان نگهداشته می‌شود.

سرنوشتی مانند بهنام محجوبی

در این رشته توییت آمده است که خانواده آقای درفشان “با پرداخت پول به پزشک بیمارستان و‌جلب موافقت پزشک و راهنمایی مددکار مستقر در بیمارستان” توانستند پیام درفشان را “از وضعیتی که قطعاً وی را دچار سرنوشت مرحوم بهنام محجوبی می‌کرد” نجات دهند.

بهنام محجوبی، از دارویش گنابادی بود که در سال ۱۳۹۶ دستگیر شد و به علت مسمومیت دارویی در بیمارستان لقمان درگذشت. بهداری زندان با وجود بدحالی او به او داروی خواب‌آور داده بود.

پیام درفشان بالاخره به زندان اوین بازگشت داده می‌شود و با مراقبت‌های هم‌بندان خود یعنی زندانیان سیاسی بند۴ اوین بهبود نسبی پیدا می‌کند. او سپس با تلاش خانواده و وکلا چند روز به مرخصی فرستاده می‌شود. اکنون پیام درفشان به درخواست پزشکی قانونی مبنی بر “تعویق صدور حکم بعلت نیاز به معالجات پزشکی تخصصی” در مرخصی استعلاجی بسر می‌برد.

به گفته سعید دهقان آقای درفشان “پس از سپری شدن یک‌سوم مجازات حبس، با آزادی مشروط اکنون بیرون از زندان، مشغول تکمیل روند درمانی خود است.”

سعید دهقان در پایان رشته توییت خود نوشته است “آسیب زدن عمدی به زبانِ پیام درفشان بعنوان یک وکیل حقوق بشری که زبان گویای بی‌پناهان بود، پیام معناداری است که حکومت قصد دارد به ملت بدهد”.

رادیوفردا: در جریان بازی‌های تیم ملی کشتی فرنگی ایران در مسابقات سال ۲۰۲۱ قهرمانی جهان که به میزبانی نروژ برگزار شد، بارها نام نوید افکاری، کشتی‌گیر اعدام‌شده، شنیده شد و معترضان به اعدام او، در مسابقات مختلف، به‌طور گسترده‌ای این کشتی‌گیر را تشویق کردند.

در این مسابقات، روز گذشته در جریان مراسم اهدای مدال محمدرضا گرایی در وزن ۶۷ کیلوگرم، تماشاگران بارها نام نوید افکاری را صدا زدند.

محمدرضا گرایی هم‌باشگاهی و دوست نوید افکاری بود و هنگامی که برای زدن دور افتخار به سمت تماشاگران رفت و همچنین هنگامی که برای گرفتن مدال طلا روی سکوی قهرمانی رفت، تماشاگران به صورت گسترده اقدام به تشویق نوید افکاری کردند و برخی از تصاویر این تشویق نیز از تلویزیون حکومت ایران پخش شد

ویدئوی کوتاه- در پخش مراسم اهدای مدال قهرمانی مسابقات کشتی به محمدرضا گرایی از شبکه سه سیما، فریاد "نوید افکاری" تماشاچیان به گوش می‌رسد. مهر ۱۴۰۰#مجمدرضا_گرایی#نوید_افکاری pic.twitter.com/fzU6tUCHIY

— RadioFarda‌|‌راديو فردا (@RadioFarda_) October 11, 2021

نوید افکاری به همراه برادرانش وحید و حبیب افکاری در جریان اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ در شیراز بازداشت و به «محاربه» و قتل کارمند یک نهاد امنیتی متهم شدند. در این پرونده علاوه بر اعدام نوید افکاری، حبیب و وحید افکاری به ۵۴ سال و ۲۷ سال زندان محکوم شده‌اند و کماکان در زندان انفرادی به سر می‌برند.

از شهریور پارسال تاکنون، این دو زندانی و خانواده‌شان بارها درخواست انتقال آن‌ها از زندان انفرادی به «بند عمومی زندان» را طرح کرده‌اند که نتیجه‌ای نداشته و مقام‌های قضایی و امنیتی «هیچ توضیحی» در این زمینه نمی‌دهند.

برادران افکاری در نامه‌ها و فایل‌های صوتی جداگانه تاکید کرده‌اند که در طول دوران بازداشت به شدت شکنجه شده و وادار به اعتراف اجباري عليه یکدیگر شده‌اند.

رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران در ماه‌ گذشته با پخش مکرر اعترافات اجباری نوید افکاری تلاش کرده بودند که بحث شکنجه نوید افکاری و ابهامات پرونده او را انکار کرده و اعدام او را توجیه کنند.

در یک رویداد اعتراضی دیگر، مجتبی ایزدی، شهروند ایرانی ساکن آلمان که در ماراتون برلین شرکت کرده بود، شعار «نوید افکاری زنده است» را روی بدن خود نوشت.

برای حبیب، برای وحید، برای برادرم نوید که سینه‌ش رو مثل پوریا بختیاری ستبر کرد، دست‌هاش رو مثل محسن مشت کرد و آزادی رو مثل ستار بهشتی فریاد زد. برای آمنه، برای ابراهیم، برای پژمان…
برای مسئله‌ی اول و آخر؛
عدالت و آزادیِ میهن.#آبان_ادامه_دارد

•ماراتون برلین، سپتامبر ۲۰۲۱ pic.twitter.com/S3qZSHoJXY

— مُوچُو (@Mojtaba_Izadi) October 10, 2021

الهام افکاری، خواهر نوید افکاری، در پستی که درباره این عکس‌ها منتشر کرده است، نوشته است نمایان شدن عکس‌های نوید افکاری در مسابقات کشتی جهانی و ماراتن برلین نشان می‌دهد که مردم همراه آنها هستند و به صداوسیمای حکومت ایران احتیاجی ندارند.

بی‌بی‌سی: وزارت اطلاعات ایران یکی از مسئولان اتاق‌های “جنبش سبز و “دغدغه های ایران” را در کلاب هاوس احضار و او را “تهدید” کرده است که اگر فعالیت این کلابها ادامه یابد، با “پیگرد قضائی و بازداشت” روبرو خواهد شد.

حسین سربندی، فعال سیاسی روز شنبه ۲۷ شهریور پس از دریافت احضاریه‌ای تلفنی در وزارت اطلاعات حضور یافته و از او خواسته شده است “تعهد کتبی” بسپارد که از این پس “هیچگونه فعالیت سیاسی” نخواهد کرد. گفته شده که بازجویی از آقای سربندی به طور مشخص به سبب راه اندازی اتاق “دوشنبه های سبز” در کلاب هاوس و همچنین اتاقی بوده که سعید شاهسوندی، از مسئولان پیشین سازمان مجاهدین خلق در آن، در نقد رهبری این سازمان سخن می‌گفت. هر دو اتاق در ماههای گذشته از استقبال بالایی در کلاب هاوس برخوردار بودند.

فعالان سیاسی به نقل از حسین سربندی به بی بی سی فارسی گفته‌اند که از دید بازجویان وزارت اطلاعات، هدف از فعالیتهای او در کلاب هاوس، “زمینه چینی برای کشاندن مردم به خیابانها” بوده و به گفته آنها این “پروژه” را به طور مشخص، فعالان ملی مذهبی طرح‌ریزی کرده‌اند. به گفته این فعالان سیاسی بازجویان به صورت مشخص به اتاقی اشاره کرده اند که آقای سربندی چندی پیش با حضور جمعی از معلمان در کلاب هاوس به راه انداخت. مقامات اطلاعاتی به او گفته‌اند که “در نتیجه این اتاق” بوده که معلمان دست به حرکتی اعتراضی زده و کارزار “کارنامه سبز” را به راه انداخته اند.

در خصوص اتاقهایی با حضور سعید شاهسوندی در کلاب هاوس، بازجویان وزارت اطلاعات، حسین سربندی را متهم کرده اند که با “هدایت جریان ملی مذهبی”، برای “تطهیر سازمان مجاهدین خلق” تلاش می‌کند، حال آنکه در این اتاقها، تمامی اظهارات سعید شاهسوندی و دیگر شرکت کنندگان در نقد فعالیتهای سازمان مجاهدین و مخالفت با مسعود و مریم رجوی و دیگر مسئولان این سازمان بوده است. فعالان سیاسی در ایران به نقل از آقای سربندی می‌گویند که وی خطاب به بازجویان تأکید کرده که اظهارات سعید شاهسوندی علیه رهبری مجاهدین خلق، “کارسازتر از فعالیت چهل ساله دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی علیه این سازمان” بوده است. با این حال، وزارت اطلاعات به آقای سربندی هشدار داده است که این اتاقها باید “متوقف” شوند.

گفته شده که وزارت اطلاعات از حسین سربندی خواستار تعهد کتبی شده که نه تنها اتاقهایی را که در کلاب هاوس به راه می اندازد، تعطیل کند بلکه از هر گونه فعالیت سیاسی دست بکشد.

برخی فعالان سیاسی در ایران به بی بی سی فارسی گفته‌اند که برخورد وزارت اطلاعات با حسین سربندی گویای تغییر خط مشی این وزارتخانه پس از روی کارآمدن دولت ابراهیم رئیسی است و تفاوتهای آشکاری با دولت پیشین در آن به چشم می خورد تا جایی که پیشتر انتظار می رفته است اگر برخوردی با فعالیت در کلاب هاوس صورت گیرد، از جانب اطلاعات سپاه باشد و نه وزارت اطلاعات.

اینکه برخورد وزارت اطلاعات با حسین سربندی بسیار سختگیرانه تر از پیش‌بینی‌ها بوده و اینکه او را به مقر اصلی این وزارتخانه و نه مانند گذشته به “خانه های امن” احضار کرده اند، از دید فعالان سیاسی گویای این است که دستگاه امنیتی دولت رئیسی می خواهد تغییر رویه خود در زمینه فعالیت در شبکه مجازی را اعلام و برجسته کند.

همین فعالان سیاسی داخل کشور به بی بی سی فارسی گفته اند که برخورد با حسین سربندی را هشداری به همه کاربرانی تلقی می کنند که در کلاب هاوس، اتاقهایی با محتوای سیاسی برگزار می کنند و به منتقدان یا مخالفان جمهوری اسلامی امکان سخن گفتن می دهند.

در پی احضار و تهدید حسین سربندی، کانال تلگرامی جنبش سبز خبر داده که جلساتی را که در کلاب هاوس برنامه ریزی کرده بود، فعلا متوقف می‌کند.