اخبار

خودنویس: محمدرضا شجریان حضور خود را در ارکستر سمفونیک قطعی می‌داند، البته در صورتی که فعالیتش ممنوعیتی نداشته باشد؛ چرا که چندین سال است که اجازه ندارد در مملکت خودش، برای مردمان خودش بخواند.

محمدرضا شجریان، استاد آواز ایرانی، روز سه‌شنبه، پانزدهم اردی‌بهشت‌ماه، در نخستین روز همایش بین‌المللی حافظ، در پایان سخنرانی کوتاهش، با اشاره‌ای طنزآمیز به محدودیت‌های اعمال‌شده بر او در زمینه‌ی خواندن و اجرا، گفت : «زیاده‌گویی نمی‌خواهم بکنم؛ ببخشید که وقتتان را گرفتم؛ من بایستی با زبان دیگری با شما صحبت کنم که چندین سال است به خاطر اینکه من آنچه را که باید بخوانم، خوانده‌ام  و بعد از این، هرچه بخواهم بخوانم، زیاده‌گویی و زیاده‌خوانی است و آبروریزی می‌شود، این است که چندین سال است من اجازه ندارم در مملکت خودم، برای مردمان خودم بخوانم.»
این در حالی است که خبرگزاری فارس، روز دوشنبه، چهاردهم اردی‌بهشت، در گزارشی ، از به گوش رسیدن زمزمه‌های حضور محمدرضا شجریان در «ارکستر سمفونیک ملی ایران» خبر داده بود؛ گزارشی که بر اساس شواهدی چون گفتگوهای آقای شجریان با مدیران معاونت هنری در رابطه با همکاری و نیز رفت و آمدهای اخیر وی در پشت صحنه‌ی این ارکستر تهیه شده بود. استاد آواز ایران، خود نیز در این زمینه، در حاشیه‌ی همایش حافظ، در پاسخ به خبرنگار باشگاه خبرنگاران گفته است: «حضور من در ارکستر سمفونیک در صورتی که فعالیتم ممنوعیتی نداشته باشد، از نظر خودم قطعی است.»

اما روابط عمومی بنیاد رودکی، در بیانیه‌ای در خصوص همکاری اساتید و هنرمندان شاخص با ارکستر موسیقی ملی اعلام کرده: «برنامه ریزی برای آغاز اجراهای ارکستر موسیقی ملی در حال انجام می‌باشد و طبعاً تاکنون دعوتی از هیچ هنرمندی صورت نگرفته و هیچ مقام رسمی ابراز نکرده است؛ این‌گونه موارد تنها گمانه زنی رسانه‌ای می باشد.»
پیشتر، حسین نوش‌آبادی، سخنگوی وزارت ارشاد اسلامی، در مورد محدودیت‌های موجود برای اجرای آقای شجریان در داخل کشور گفته بود: «آقای شجریان مطلع است که محدودیت‌ها از کجاست و چگونه می‌تواند این محدودیت‌ها را حل کند؛ زیرا مواردی که وجود دارد غیرقابل حل نیست. ایشان خودشان می‌توانند برای حل مشکلات کمک کنند.»

کانون: كانون حمايت از خانواده جان باختگان و بازداشتي ها 15 ارديبهشت 94 : وكيل دادگستري و فعال حقوق بشر خانم نسرين ستوده طي سخناني در پاسخ به دروغ پردازي جواد ظريف مبني بر زنداني نكردن افراد بر اساس عقيده شان، گفت: ” نسرین ستوده: به‌ عنوان یکی از زندانیانی که به خاطرعقیده و مطالبی که در روزنامه‌های مختلف و قانونی کشور نوشته‌ام، مورد بازجویی، شکنجه روحی و جسمی قرار گرفتم و چند سالی را هم در زندان گذرانده‌ام، شهادت می‌دهم هم‌چنان که پیش‌ازاین احمدی‌نژاد و دیگر مقامات قضایی و سیاسی کشور دراین‌باره دروغ گفته‌اند، دولت روحانی و وزیر خارجه‌اش نیز دراین مورد دروغ می‌گویند.”
لازم به ياد آوري است كه هفته گذشته محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه دولت روحاني در یک دروغ پردازي آشكار در مصاحبه با شبكه پي بي اس آمريكا گفته بود «ما در ایران کسی را به خاطر عقیده‌اش زندانی نمی‌کنیم.»

دانشجوآنلاین: صبح امروز سه شنبه 15 ارديبهشت، مأمورین امنیتی به قصد بازداشت خانم نرگس محمدی، روزنامه‌نگار و سخن‌گوی کانون مدافعان حقوق بشر به منزل وي حمله كردند. این مأمورین به خانم محمدی اعلام كردند که حکم جلب وی را در اختیار دارند و در صورت باز نکردن درب منزل، مبادرت به شکستن درب و هجوم از دیوارهای منزل برای دستگیری وی می‌کنند.
خانم گوهرعشقی، مادر شهید ستار بهشتی نیز در منزل نرگس محمدی حضور داشته است. مامورین عنوان نکرده اند از کدام نهاد امنیتی- اطلاعاتی هستند.

گفتنی‌است روز گذشته خانم نرگس محمدی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی حضور به هم رساند و برای مطالعه پرونده درخواست استمهال کرد که درخواست وی مورد قبول ابوالقاسم صلواتی واقع شده است.

خانم محمدی پس از خروج از دادگاه برخورد ابوالقاسم صلواتی را «خوب» ارزیابی کرده بود، با این‌حال یک‌روز پس از حضور وی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، مامورین با حکم جلب به منزل وی هجوم آورده و تا لحظاتی دیگر خانم محمدی را دستگیر می‌کنند.

پیش‌تر اعضای کارزار لغو اعدام(لگام) اعلام کرده بودند که در صورت صدور هرگونه رای از سوی دادگاه برای نرگس محمدی، آنان نیز در اتهام خانم محمدی خود را شریک می‌دانند.

روز: نرگس محمدی روز یکشنبه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب حضور یافت، اتهامات علیه او از سوی مدعی العموم مطرح شد اما جلسه دادگاه به تعویق افتاد. او در مصاحبه با روز می گوید به دلیل اتهاماتی به دادگاه فراخوانده شده که پیشتر بابت آنها محاکمه و محکوم به زندان شده است: اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی، فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی و عضویت درلگام ۳ اتهامی هستند که در دادگاه از سوی مدعی العموم مطرح شده و قرار است در جلسه دیگری مورد رسیدگی قرار بگیرد.

نرگس محمدی، فعال مدنی، نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر و رئیس هیات اجرایی شورای صلح است که از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شده بود؛ حکمی که در دادگاه تجدید نظر به ۶ سال حبس تعزیری تبدیل شد. “اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام و عضویت در گروه ها یا جمعیت هایی که با هدف بر هم زدن امنیت کشور فعالیت می کنند”، اتهامات این فعال حقوق بشر است.او پس از گذراندن ۵ ماه از محکومیت ۶ ساله اش به دلیل وخامت وضعیت جسمی با قرار وثیقه از زندان آزاد شد و حالا در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب بابت همان اتهامات محاکمه می شود.

او در مصاحبه با روز درباره دادگاه روز یکشنبه چنین توضیح می دهد: دادگاه تشکیل شد ولی به دلایلی که توضیح می دهم برگزار نشد و جلسه بعدی اعلام شد. مدعی العموم ۳ اتهام را قرائت کرد که یکی اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی از طریق گروههای غیرقانونی و ضدامنیتی است که به کانون مدافعان حقوق بشر اشاره کرده و ارتباط و هماهنگی با شیرین عبادی و تنظیم گزارش های سیاه نمایانه و مغرضانه و غیرمنصفانه با جهت گیری سیاسی، همکاری با گروههای ضدانقلاب و گروههای زنان فمینیست و لگام با هدف تضعیف حاکمیت و نظام و برگزاری جلسات محفلی تجلیل از خانواده های محکومین ضد امنیتی که اشاره به برنامه ۸ مارس داشت. مورد دوم فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق مصاحبه با رسانه های ضدانقلاب و بیگانه، شرکت در تجمعات غیرقانونی و حمایت از جریان فتنه و محکومین ضدامنیت. سومین مورد هم عضویت در گروهک غیرقانونی و ضدامنیتی لگام.

او می افزاید: این ۳ اتهام را قرائت کردند و با توجه به اینکه ۹ بار وکلای من به دادگاه مراجعه کرده بودند برای مطالعه پرونده که برای دفاع آماده شوند و در اختیار آنها قرار داده نشده بود، اعتراض کردند که نمی توانیم دفاع کنیم. قاضی پرونده گفت پرونده را الان بگیرید مطالعه کنید اما وکلا نمی توانستند همان موقع بخوانند و دفاع کنند. برای سه شنبه صبح وقت تعیین شد که وکلا پرونده را بخوانند و جلسه بعدی دادگاه تعیین شود.

نرگس محمدی با اشاره به دادگاه و حکم صادر شده علیه او در پرونده قبلی اش می گوید: قبلا به همین اتهامات در پرونده دیگر من رسیدگی شده، مساله اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام به ویژه در مساله کانون مدافعان حقوق بشر و فعالیت های حقوق بشری که وجه پررنگ اتهامات بود رسیدگی شده بود و به موجب آن من رای ۱۱ سال از دادگاه بدوی گرفته بودم اما این بار هم باز این اتهامات تکرار شده. در واقع اتهاماتی که یکبار محاکمه شده و حکم گرفته ام را دوباره مطرح کرده اند. من درخواست دادگاه علنی کرده ام و دیروز هم در دادگاه تکرار کردم که دادگاه علنی می خواهم چون این اتهامات، اتهام های یک فعال مدنی است. این اتهامات باید در محاکم عمومی رسیدگی شود نه دادگاه انقلاب. و دادگاه انقلاب که برای دومین بار دارد به این اتهامات رسیدگی می کند صلاحیت رسیدگی به این اتهامات را ندارد و من باید در محاکم عمومی و به صورت علنی محاکمه شوم و در صورتی که سیرقانونی اش را طی نکند در دادگاه از خود دفاع نخواهم کرد.

از خانم محمدی درباره مصادیق اتهامات منتسب به او سوال می می کنم،توضیح می دهد: در دادسرای شعبه دوم اوین که بارها احضار شدم، چیزی که به من تفهیم شد مشخصا این بود که متهم اصرار به تحقق جامعه مدنی دارد.فکت هایی هم که آورده بودند یکی دیدار با خانم اشتون بود و مطرح شدن این بحث که در ایران باید جامعه مدنی تحقق پیدا کند و اینکه گفته بودیم آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر از خواسته های مردم است. عینا همین توسط نهاد امنیتی در پرونده من ذکر شده بود و جالب بود که نهاد امنیتی که گزارش را تهیه کرده نوشته بود نرگس محمدی اصرار بر تحقق جامعه مدنی دارد و در مصاحبه ها و ملاقات ها و گزارش ها هم می گوید. جالب اینکه کل حرف های ما عینا در گزارش نهاد امنیتی بود و دستیابی آنها به این مذاکرات که خصوصی بود برای من جالب بود.

او می افزاید: مصاحبه های من درباره جامعه مدنی و اینکه گذار ما به سوی دموکراسی بدون تحقق جامعه مدنی امکان پذیر نیست و.. همه جزو اتهامات من بود. برای من جای سوال دارد که اصلا صحبت های من با خانم اشتون با این سه محور تحقق جامعه مدنی، رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی چگونه توانسته دلیل این اتهامات قرار بگیرد. در حالیکه گفتگوهای زیادی با خانم اشتون از سوی مسولان صورت گرفته، چرا دیدار آنها و صحبت های آنها جرم نیست اما یک فعال مدنی با خانم اشتون ملاقات کند جرم است؟ مذاکرات در سطح انرژی هسته ای از سوی مسولان با این فرد جرم تلقی نمی شود اما ملاقات و صحبت درباره جامعه مدنی از سوی ما با همین فرد جرم تلقی می شود؟ این نشان میدهد که یک نوع بدفهمی وجود دارد که به جرم زایی هم منجر می شود، می خواهند بعد از این کسی از جامعه مدنی جرات نکند در این نوع جلسات شرکت کند.

این فعال مدنی پرونده تشکیل شده علیه خود را نمونه ای از بدفهمی و کج فهمی دستگاههای امنیتی نسبت به جامعه مدنی می داند و می گوید: چطور برگزاری نشست مبارزه با آلودگی هوا که توسط کانون شهروندی زنان با حضور ۱۵ ان جی او برگزار شد، از معلمان گرفته تا بازیگران و دانشجویان و کارگران و فعالان محیط زیست و فعال زنان جرم تلقی می شود؟ درحالیکه مساله آلودگی هوا همواره مورد تاکید خود دولت بوده. چرا وقتی جامعه مدنی حرف می زند جرم تلقی می شود؟ یا مساله منشور حقوق شهروندی که دولت مطرح کرده و از مردم خواسته درباره این نظر بدهند و ما نظر دادیم. چطور دعوت از مردم برای نظر دادن جرم نیست اما اگر یک فعال مدنی درباره همین منشور نظر بدهد جرم تلقی می شود؟ این پرونده یک نمونه از بدفهمی و کج فهمی نسبت به جامعه مدنی را نشان می دهد؟ قصدشان این است که از تحقق جامعه مدنی جلوگیری کنند و متاسفانه تنها راهی هم که به فکرشان رسیده این است که سرکوب کنند با زندان یا احکام سنگین.

سوال می کنم خود شما چه فکر می کنید؟ وقتی بابت اتهاماتی حکم گرفته اید و حالا باز برای همان اتهامات شما را دادگاهی می کنند؟ می گوید: من خودم تحلیل ام این است که رویکرد امنیتی نسبت به فعالیت های مدنی در جامعه ایران باقی است. الان سرکوب نهادها و فعالان مدنی را به شدتی که در دوره احمدی نژاد ملاحظه کردیم نمی بینیم اما واقعیت این است که این نگاه در نهادهای امنیتی وجود دارد. درواقع فعالیت در نهادهای مدنی و فعالیت برای تحقق جامعه مدنی همچنان خط قرمز نهادهای امنیتی است. حالا چه خارج از حیطه اختیار دولت باشد چه درواقع از ناحیه خود دولت بخواهد این اعمال و نفوذ و کنترل صورت بگیرد. پیام این نوع برگزاری جلسات دادگاهها و بازپرسی ها نشان می دهد که این روند همچنان ادامه دارد و متوقف نشده و این رویکرد امنیتی عوض نشده و به دنبال انفعال فعالان مدنی هستند. پیام مشخص دارد یا فعالان مدنی باید ایران را ترک کنند یا اگر فعالیت کنند مورد تعقیب قرار خواهند گرفت.

او می افزاید: من فعالیت کاملا قانونی و مسالمت آمیزی انجام می دهم و این حق هر شهروندی است. من اتهامات را کاملا بی اساس می دانم و در شعبه بازپرسی هم گفته بودم و در آخرین دفاع هم گفتم اصلا قبول ندارم و همه اتهامات را رد می کنم. هرگونه حکمی هم بدهند من غیرقانونی میدانم، این حق طبیعی من و هر شهروندی است که در هر حوزه ای که می خواهد فعالیت مدنی بکند. بخش اعظم اتهامات من مربوط به فعالیت هایم در بخش زنان است. مثلا تجمع در مقابل مجلس علیه اسیدپاشی جزو اتهامات من و ذیل اتهام اول من آمده بود درحالیکه نمیدانم چگونه می شود به عنوان یک زن در جامعه ایران زندگی کرد و خبر ۱۳ مورد اسیدپاشی را شنید و بی تفاوت ماند؟ این فشاری است برای اینکه فعالیت و رفتار انسانی ما را متوقف کنند. این حتی فعالیت سیاسی نیست برای کسب قدرت و فشار سیاسی هم نیست فقط در دایره فعالیت مدنی تعریف می شود.

اما به گفته خانم محمدی، فعالیت های مدنی در ایران توقف ناپذیر است و مردم به سطحی از آگاهی رسیده اند که هیچ نوع فعالیت مدنی در حوزه های مختلف تعطیل نمی شود. فقط هم مربوط به تهران و شهرهای بزرگ نیست در شهرستان ها هم می بینید؛این برخوردهای امنیتی نمی تواند ما را متوقف کند.

خودنویس: بر اساس یک تحقیق، هرچقدر ریش‌داران به سر وضع محاسن خودشان برسند، اما در ریش‌‌های‌شان هم میکروب‌هایی هست که در مدفوع‌ یافت می‌شود.

به گزارش سایت خبر فن‌آوری مشبل، آزمایش انجام شده روی گروهی داوطلب در شهر البوکرکی ایالت نیومکزیکو، پس از بررسی ریش‌های‌شان از سوی یک میکروب‌شناس، معلوم شد میکروب‌های موجود در ریش، از همان نوعی است که در توالت یافت می‌شود.

این مساله به معنی مریض شدن صاحب ریش نیست، اما، کسانی که از این مساله آگاهی دارند، احتمالا از این به بعد موقع بوسیدن یک فرد ریشو، حواس‌شان را جمع‌تر خواهند کرد.

جان گولوبیک، محققی که در این باره تحقیق کرده می‌گوید که اگرچه تعدادی از باکتری‌های یافت شده در ریش افراد مختلف بیماری‌زا نبوده‌ است، اما میزان باکتری‌ها باعث نگرانی است. به عقیده‌ی این میکروب‌شناس، تمیز کردن دائمی ریش و شستن دست‌ها برای افراد ریش‌دار، از واجبات است. نکته‌ی مهم دیگر، دوری از نزدیک کردن دست‌ها به صورت است.

به این ترتیب، به نظر می‌رسد یکی از مراکز مهم تجمع میکروب و بیماری می‌تواند حوزه‌های علمیه ومدارس دینی باشد.

دویچه‌وله:

روزنامه شرق از فساد ۳۲ میلیارد تومانی در صندوق رفاه دانشجویان وزارت علوم در دوران ریاست جمهوری احمدی‌نژاد خبر داده است. به‌ گفته دبیر ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی، رئیس قوه‌قضائیه دستور پی‌گیری پرونده را صادر کرده است.

وزارت علوم، تحقیقات وفنآوری که پس از استیضاح رضا فرجی دانا و آمدن محمد فرهادی، روزهای آرامی را سپری می‌کرد، اکنون با انتشار خبر ۳۲ میلیارد تومان اختلاس بار دیگر خبرساز شده است.

براساس گزارش روزنامه شرق در دوران احمدی‌نژاد، در صندوق رفاه دانشجویان وزارت علوم به ریاست کیوان مرادیان، مبلغی معادل ۳۲ میلیارد تومان اختلاس شده است. صندوق رفاه دانشجویی وزارت علوم متعلق به ۴/۵ میلیون دانشجوی دانشگاه‌های وزارت علوم است.

کاظم پالیزدار، دبیر ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی می‌گوید پس از بررسی این موضوع در دبیرخانه ستاد، پرونده‌ای تشکیل و برای صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه ارسال شده است. به گفته وی، لاریجانی دستور تعقیب متهمان این پرونده را صادر کرده است.

به گفته پالیزدار در آخرین روزهای سال ۱۳۹۳ این پرونده پس از تکمیل شدن در دبیرخانه ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی توسط اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری به دفتر رئیس قوه قضائیه ارسال شده است. دستور رسیدگی به این پرونده در تاریخ ۵ فروردین ۱۳۹۴ از سوی لاریجانی ابلاغ شده، اما به‌تازگی رسانه‌ای شده است.

غلامحسین محسنی‌اژه‌ای، سخنگوی قوه‌قضاییه در نشست هفتگی‌اش با خبرنگاران (۱۴ اردیبهشت، ۴ می) درباره این پرونده گفت که این خبر را شب قبل در رسانه‌ها خوانده و از جزئیات آن بی‌اطلاع است. او همچنین تاکید کرده که منبع این خبر پالیزدار، دبیر ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی بوده است.

به‌گزارش روزنامه شرق تخلف صورت گرفته در صندوق رفاه دانشجویان مربوط به بازه زمانی ٢٠ مهر ٩١ تا ٢٠ مرداد ٩٢ بوده است. در این مدت ۱۰ ماهه ١٤ فقره قرارداد سرمایه‌گذاری “با موضوع‌های مستقل” به میزان ٥١ میلیارد تومان میان صندوق رفاه و ۳ “شرکت خاص” بسته شده است.

دبیرخانه ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی اعلام کرده است با توجه به “عدم‌ایفای تعهدات از سوی شرکت‌ها” احتمال وجود سوءجریان‌های جدی مالی و مدیریتی مسئولان وقت در این قراردادها وجود دارد.

حمایت نمایندگان از مرادیان

رضا فرجی دانا، وزیر سابق علوم که با استیضاح مجلس برکنار شد، از آغاز حضورش در این وزارتخانه پی‌گیری بورسیه‌های غیرقانونی را در دستور کار خود قرار داده بود. دلیل استیضاح او از سوی برخی رسانه‌ها همین پی‌گیری و افشای تخلفات مدیران و مسئولان گذشته این وزارتخانه از سوی وی در برخی رسانه‌ها عنوان شده بود.

فرجی دانا در زمان وزارتش، در کمتر از ۲۴ ساعت پس از دریافت نامه ١٢٥ نماینده مجلس که درخواست ابقای کیوان مرادیان، در مقام ریاست صندوق رفاه دانشجویان را داشتند، حکم برکناری او را امضا کرد.

متن این نامه، پس از مدت‌ها سکوت، چندی پیش از سوی خبرگزاری فارس منتشر شد. در این نامه، ١٢٥ نماینده مجلس عملکرد کیوان مرادیان، رئیس صندوق رفاه وزارت علوم را مورد حمایت قرار داده بودند. آنان در این نامه با تحسین مرادیان از تعامل خوب او با نمایندگان مجلس در ۳ سال گذشته و تسریع در پرداخت وام‌ها و تسهیلات دانشجویی، به عنوان نقاط قوت کارنامه کاری او در این صندوق و همچنین همچنین قابلیت‌ها و ظرفیت‌های بالای وی یاد کرده بودند.

برخی رسانه‌های ایرانی ماجرای برکناری مرادیان را در زمینه استیضاح فرجی‌دانا تاثیرگذار دانسته بودند. مرادیان پیش از حضور در صندوق رفاه دانشجویان، ریاست اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل را بر عهده داشت.

زمان وزارت فرجی دانا در این وزارتخانه عنوان شد که اعضای خانواده‌ی دوستان و مدیران احمدی‌نژاد بورسیه‌های غیرقانونی گرفته‌اند. همین افشاگری سبب شد تا فرجی دانا که به خواسته نمایندگان مجلس مبنی بر گذر از این موضوع بی‌تفاوت مانده بود، با رای نمایندگان استیضاح شود.

“افشای نام سه نماینده مجلس”

همزمان با طرح موضوع اختلاس در وزرات علوم و انشتار نامه حمایت نمیاندگان مجلس از رئیس مورد اتهام این صندوق، اکبر اعلمی نماینده اصلاح‌طلب مجلس ششم و هفتم با ذکر نام سه تن از نمایندگان مجلس، آنان را متهم به کلاهبرداری کرد.

به‌گزارش سحام نیوز، نماینده سابق مردم تبریز درمجلس در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه از “محسن کوهکن، طاهرآقا برزگر و ایرج ندیمی” به عنوان نمایندگانی نام برد که به مدعای وی “در کلاهبرداری چند ده میلیاردی ۱۷ هزار و ۷۰۰ متر مربع زمین مشارکت داشته‌اند”.

وی می‌گوید این نمایندگان مجلس، زمینی به وسعت ۱۷۷۰۰ متر را که به ۳۵۸ نفر تعلق داشته “به‌نام خود ثبت و سند مالکیت دریافت کرده‌اند”.

اعلمی در نامه‌اش به صادق لاریجانی از “اطاله دادرسی و عدم رسیدگی قضایی” به این پرونده بعد از گذشت ۲۲ ماه انتقاد کرده و خواستار رسیدگی به پرونده این عده شده است.

رادیوفردا: حضور و سخنرانی اکبر هاشمی رفسنجانی، ریيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ايران در دانشگاه اميرکبير تهران، به تشنج و جنجال کشيده شد.

آقای رفسنجانی که صبح روز دوشنبه ۱۴ ارديبهشت همراه با همسرش عفت مرعشی، برای سخنرانی به دانشگاه اميرکبير رفته بود، در بدو ورود به اين دانشگاه با ده‌ها دانشجو که عکس‌هايی از دو رهبر جمهوری اسلامی در دست داشتند و عليه آقای رفسنجانی شعار می‌دادند، مواجه شد.

تصاوير و گزارش‌های منتشرشده در خبرگزاری‌های مهر، فارس، ايرنا و سايت رجانيوز، حاکی از آن است که اين دانشجويان با سردادن شعار و ضربه زدن به کاروان خودروهای همراه هاشمی رفسنجانی، شعارهای تندی عليه او سر دادند.

اين دانشجويان تلاش داشتند تا با ممانعت از ورود ریيس مجمع تشخيص مصلحت نظام به دانشگاه، مانع سخنرانی او نيز شوند.

دانشجويانی که عکس‌های روح‌الله خمينی و علی خامنه‌ای را در دست داشتند، شعارهايی مانند «مرگ بر فتنه‌گر»، «فتنه‌گر حيا کن، دانشگاه را رها کن»، «موسوی کروبی اعدام بايد گردند»، «دانشگاه اميرکبير جای استوانه فتنه نيست» و «مردم خيانت‌های شما در ۸۸ را فراموش نمی‌کنند»، سر می‌دادند يا در دست داشتند.

گزارش‌های خبرگزاری «مهر» و سايت «کلمه» در عين حال از حضور تعدادی از دانشجويان اصلاح‌طلب و طرفدار جنبش سبز در اين مراسم و شعارهای آنها به نفع شخصيت‌های اين جريان خبر داده‌اند.

به گزارش سايت کلمه، اين دانشجويان شعارهايی مانند «يا حسين ميرحسين»، «پيام ما روشنه حصر بايد بشکنه»، «زندانی سياسی آزاد بايد گردد» سر می‌دادند و عکس‌هايی از ميرحسين موسوی و مهدی کروبی، دو نامزد معترض به نتيجه انتخابات رياست جمهوری سال ۱۳۸۸ که همچنان در حصر قرار دارند، در دست داشتند.

جنجال و تشنج در اطراف و درون دانشگاه اميرکبير در حالی بود که به گزارش خبرگزاری مهر، سخنرانی آقای رفسنجانی بدون حضور دانشجويان برگزار شد و تقريبا دو سوم سالن با حضور اساتيد دانشگاه پر شده بود.

​​(ویدئوی خبرگزاری فارس از شعارهای دانشجویان بسیجی علیه رفسنجانی)

خبرگزاری دانشجويان ایران (ايسنا) در گزارش خود از سخنرانی رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام، به نقل از او نوشته که «اميرکبير، ناصرالدين شاه را از تبريز به تهران آورد و وی را به قدرت رساند اما استبداد نمک‌نشناسی کرد و با توطئه‌های اطرافيان ناصرالدين شاه اميرکبير به شهادت رسيد.»

آقای رفسنجانی همچنين خواستار بهبود وضعيت معلمان در ايران شد و افزود: «متاسفانه ما مشکلاتی در کشور داريم که آنها بايد حل شود. معلمان ما اين روزها به خاطر اعتراض به حق خود کلاس درس را تعطيل کرده و اعتراض می‌کنند که البته کسی هم مزاحم آنها نيست. من تاکيد می‌کنم معلمان بايد آنقدر شاداب باشند تا شادابی را به فرزندان ما هديه دهند.»

هاشمی رفسنجانی گفت: «از مهم‌ترين وظيفه ما در حکومت اسلامی اين است که مقام شايسته معلم را مراعات کنيم در اين صورت ما سرآمد دانش جهان می‌شويم.»

رادیوفردا: با وجود اعتراض تعدادی از مراجع تقلید به سخنان پیشین حسن روحانی مبنی براینکه وظیفه پلیس فقط «اجرای قانون است» او تأکید کرد که «نمی‌توانیم به قوه قهریه نظام که دستبند و کلت همراهش است بگوییم بیا و اجتهاد کن.»

به گزارش خبرگزاری تسنیم، حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت، طی یک سخنرانی در نهاد ریاست‌جمهوری گفت: «نمی‌شود به هرکسی گفت که تو مجتهدی و می‌توانی اجتهاد کنی، آن وقت سنگ روی سنگ بند نخواهد شد.»

وی اضافه کرد: «اسلام و تقویت نظام بر این است که هرکس کار خود را انجام دهد، اما ما کار خود را انجام نمی‌دهیم و می‌خواهیم کس دیگری بیاید انجام دهد و آن وقت نیز خودمان می‌رویم کار دیگران را انجام می‌دهیم.»

آقای روحانی روز شنبه، پنجم اردیبهشت، گفته بود که وظیفه پلیس نه «اجرای اسلام»، بلکه فقط «اجرای قانون است.»

به دنبال این اظهار نظر بود که یک روز بعد آیت الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، بدون اشاره به موضع رئیس جمهوری در جمع فرماندهان نیروی انتظامی گفت که «همه کارها را می‌شود برای خدا انجام داد.»

سخنان آقای روحانی اعتراض تعدادی از مراجع تقلید و نمایندگان مجلس و همچنین محمد یزدی، رئیس مجلس خبرگان رهبری، را نیز به دنبال داشت.

محمد یزدی در مخالفت با حسن روحانی گفت که اگر قوه مجریه «بگوید اسلام نه، اسلام به او می‌گوید شما نه».

تمام قشرها و اصناف «حق اعتراض دارند»

رئیس جمهوری ایران روز دوشنبه در ادامه سخنرانی خود با موضوع «آئین نکوداشت مقام معلم» همچنین تأکید کرد که دولت حق اعتراض را برای «تمام قشرها و اصناف» به رسمیت می‌شناسد.

به گزارش خبرگزاری ایرنا، وی با اشاره به راهپیمایی کارگران پس از سال‌ها، افزود: «با من مشورت کردند که گفتم بگذارید بیایند، ما باید تحمل کنیم.»

آقای روحانی تأکید کرد: «نسبت به معلمین هم حق اعتراض را به رسمیت می‌شناسیم…. ما می‌دانیم مشکل دارند و آن‌ها هم می‌دانند که مشکل داریم.»

راهپیمایی روز جهانی کارگر پس از هشت سال روز جمعه، ۱۱ اردیبهشت، با مدیریت خانه کارگر و با حضور هزاران کارگر در تهران برگزار شد.

برگزاری این راهپیمایی درحالی صورت می‌گیرد که شماری از تشکل‌های کارگری مانند اتحادیه آزاد کارگران ایران و سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران بارها از مخالفت دولت با برگزاری مراسمی توسط تشکل‌های مستقل کارگری در این روز انتقاد کرده‌اند.

در همین حال مأموران پلیس امنیت روز چهارشنبه ابراهیم مددی و داود رضوی، دو عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه، را در آستانه روز کارگر (اول مه) بازداشت کردند.

در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه نیز محمود صالحی، عثمان اسماعیلی و پدرام نصراللهی، سه فعال کارگری در شهرهای سقز و سنندج بازداشت شدند.

در ماه‌های اخیر، همچنین هزاران معلم در اعتراض به وضعیت معیشتی خود تجمع و اعتصاب کرده‌اند.

انتقاد از سختگیری‌ها نسبت به آموزش زبان خارجی

آقای روحانی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به «یک سری سخت‌گیری‌ها» درباره آموزش زبان‌های خارجی، افزود: «اینکه بگوییم الا و بالله باید یک زبان فارسی یاد گرفته شود و هرکسی هم که در دنیا این زبان را نمی‌فهمد مشکل خودش است و برود یاد بگیرد راه صحیح نیست. امروز برخی از زبان‌ها زبان علم هستند.»

وی همچنین با اشاره به محدودیت یادگیری «برخی از هنرها» در مدارس، گفت: «حتی اگر کلاس‌ها را دوقفله کنیم او می‌رود در خانه دوستش کلاس می‌گذارد و جمع می‌شوند و هنر را یاد می‌گیرند پس محدود کردن هنر نیست، مصون کردن هنر است.»

آقای روحانی، سه شنبه ۱۵ مهر۹۳ نیز گفته بود که «لازم است یک دانشگاه ایجاد کنیم که زبانش زبان انگلیسی باشد تا بتوان از این طریق دانشجوی خارجی جذب کرد.»

عصرایران: تکلیف وزارتخانه ای که در کمیته های کارشناسی و تخصصی با حضور اهل فن به آثار هنری مجوز می دهد و سپس با یک تشر عقب نشینی می کند و خود حرمت اهل فن منصوب خود را رعایت نمی کند چیست؟
عصر ایران؛ رضا میرمحرابی – فیلمی را تصور کنید که پیش از تولید فیلمنامه اش برای دریافت پروانه ساخت به شورای صدور پروانه ساخت ارسال می شود، مجوز می گیرد و سپس با هزینه ای در بخش خصوصی تولید می شود، مجوز نمایش می گیرد، در جشنواره فیلم فجر برای همگان به نمایش در می آید، آماده اکران عمومی می شود، همه چیز آماده است، اما ناگهان سخنگوی محترم وزارت ارشاد در نشست خبری اش می گوید برنامه ای برای نمایش آن فیلم نداریم!

حکایت، حکایت فیلم “خانه دختر” است. آخرین فیلمی که پس از اخذ مجوز از سازمان سینمایی مورد غضب مخالفانش قرار گرفت و در یک سناریوی از پیش تعیین شده (طی کردن مراحل اخذ مجوز از ارشاد- نمایش در جشنواره- فشار مخالفان فیلم -عقب نشینی وزارت ارشاد) قافیه را باخت تا کارگردانش در یادداشتی در مقام گلایه برآید که ای متولیان قانون! خود چرا پشت ما را خالی می کنید؟
پیش تر نیز این سناریو برای فیلم های گزارش یک جشن، خانه پدری، قصه ها، عصبانی نیستم و چند فیلم دیگر اتفاق افتاده بود.

لازم است یادآور شویم هدف این نوشتار دفاع از یک فیلم یا یک جریان فکری خاص نیست ، درد اول و آخر در این باره فقط یک چیز است و آن هم سیستم عجیب وزارت ارشاد دولت تدبیر و امید در خالی کردن پشت فعالان هنری است که مسیر قانونی را برای تولید اثرشان طی کرده اند ولی اگر آن اثر اگر باب طبع عده ای نباشد، باید متوقف شود! آیا قرار است همه یکدست فکر کنیم و یکدست ببینیم و یکدست زندگی کنیم؟

حال رییس محترم سازمان سینمایی که در نوشتار قبلی از شخصت آگاه و فرهیخته شان سخن گفته بودیم، امروز در مقابل اکران فیلمی مانند عصبانی نیستم، خانه دختر و خانه پدری عقب نشینی می کند و فردا روزی برای دلجویی به پشت صحنه فیلم جدید آن کارگردان زخم دیده می رود! این چه تدبیری ست؟ این چه امیدی ست؟ یک بار برای همیشه در یک نقطه بایستید و از مجوز قانونی تان دفاع کنید.

اما تکلیف وزارت خانه ای که در کمیته های کارشناسی و تخصصی با حضور اهل فن به آثار هنری مجوز می دهد و سپس با یک تشر از جانب منتقدان (منتقد محترم است و هر اثری با هر سمت و سویی منتقدانی خواهد داشت) عقب نشینی می کند و خود حرمت اهل فن منصوب خود را رعایت نمی کند چیست؟ مگر نه این است که حفظ حرمت امامزاده با متولی آن است؟

خودنویس: «چند سطری می‌نگارم، نه برای رفع ظلم، که می‌دانم نه می‌توانید و نه به آن اهتمام دارید! فقط برای این که مردم امید واهی به حضرتعالی نبندند و بدانند که باید دست همت بر کمر خویش گرفته و بایستند و از جناب سرهنگ و آدم‌های امنیتی وابسته آبی گرم نمی‌شود!»
مهدی خزعلی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب، مدیر موسسات انتشاراتی حیان و اباصالح و از حامیان حسن روحانی و هاشمی رفسنجانی، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به روحانی، نسبت به عدم صدور مجوز برای شرکت موسسات انتشاراتی او در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، از سوی وزارت ارشاد و وزارت اطلاعات دولت تدبیر و امید اعتراض کرده است.

وی در این زمینه نوشته است: «اگر غرفه متناسب به حیان و اباصالح اختصاص دادید که در غرفه خویش میزبان اهل قلم و ادب خواهم بود، وگرنه در میدان اصلی مصلی با پرچمی در دست می‌ایستم و حقوق شهروندی‌ام را فریاد خواهم کرد.»

خزعلی در بخش دیگری از این نامه، به رای خود به حسن روحانی در انتخابات پیشین ریاست جمهوری اشاره کرده و با پشیمانی از این رای، ضمن یادآوری سوابق امنیتی روحانی و جمله معروف او در تبلیغات انتخاباتی خطاب به سردار قالیباف («من سرهنگ نیستم، من حقوق‌دانم») نوشته است: «بدانید دور بعد به یک امنیتی رای نخواهم داد حتی از ترس یک سرهنگ…! لااقل تکلیفم با سرهنگ روشن است، می‌گویم حکومت نظامی است، اما شما با پنبه سر ما را می‌برید…!».

خزعلی در پایان، نوشته است: «ما رای سبزمان را دادیم تا به گل بنفشه بنشیند، می‌گویید: حصر و حبس در اختیار شما نیست! باشد، حرفی نیست، اما اگر اختیار دبیر کتابخانه و یا غرفه‌ای در نمایشگاه کتاب را هم ندارید، استعفا دهید و امید مردم را ناامید نکنید، نکند جناح حاکم به دست شما سر امید را ببرد و مردم را از مطالبه حقوق حقه خویش باز دارد!»

متن کامل این نامه که در وبسایت مهدی خزعلی منتشر شده، به شرح زیر است:

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران جناب آقای حسن روحانی

با سلام و اهدای تحیّت، ضمن تبریک میلاد امیر مومنان علی ابن ابیطالب (علیه السلام) چند سطری از ظلمی که بر موسسه فرهنگی انتشاراتی حیّان و موسسه فرهنگی انتشاراتی اباصالح(عج) در دوران کوتاه دولت شما شده است می‌نگارم، نه برای رفع ظلم، که می‌دانم نه می‌توانید و نه به آن اهتمام دارید! فقط برای این که مردم امید واهی به حضرتعالی نبندند و بدانند که باید دست همت بر کمر خویش گرفته و بایستند و از جناب سرهنگ و آدم‌های امنیتی وابسته آبی گرم نمی‌شود!

می‌دانم که شما حتی نتوانستید دبیر کتابخانه‌های عمومی را به رای خویش انتخاب کنید و بلافاصله تسلیم جناح حاکم شدید و هنوز حکم دبیر خشک نشده او را با گزینه جناح حاکم عوض کردید!

این سطور را برای تاریخ می‌نگارم، در پاسخ مردمی که به ندای ما زندانیان دربند به صحنه آمدند و شما را انتخاب کردند، همیشه گفته‌ام که ما ناگزیریم که از سبد جنتی کسی را انتخاب کنیم و ۲۴ خرداد مانوری بود بر حضورمان که اراده ملت می‌تواند نفر ششم را ظرف ۴۸ ساعت برنده کند! و دولت یازدهم از نظر من دریچه‌ای در سلول انفرادی ماست که کمی هوای تازه از راهروهای پر پیچ و خم زندان به درون سلول بیاید و بس…!

جناب روحانی؛ سال گذشته حیّان و اباصالح را به سبک و سیاق دولت اختلاس از شرکت در نمایشگاه بین‌المللی و تمامی نمایشگاه‌های استانی بدون هیچ دلیلی محروم کردند و وزیر ارشاد شما به دروغ گفت: «هیچ ناشری محروم نشده است!»

در پیگیری‌های مکرر گفتند که: «وزیر ارشاد و معاونت فرهنگی و مدیر کل کتاب و کتابخوانی مکرر با اداره کل سیاسی وزارت اطلاعات دولت شما جلسه داشته‌اند و ظاهرا حضرات لجبازی کرده و مانع فعالیت این دو موسسه هستند و حتی ترسیدند که برگه‌ای مکتوب از این محرومیت به ما بدهند!»

من خسارات ممانعت از فعالیت این دو انتشارات و دو نشریه «کتاب سفید» و «کتاب‌شناسی علوم پزشکی» را متوجه دولت جمهوری اسلامی دانسته و تا تادیه خسارات از پای نخواهم نشست، حتی شکایت به مراجع ذیصلاح بین‌المللی خواهم برد، چون امیدی به قوه قضاییه ندارم.

جناب رئیس جمهور؛ امسال برای نمایشگاه ثبت نام کردیم و وجه واریز شد و غرفه هم مشخص و مهیا شد، روز گذشته از ارشاد تماس گرفته‌اند که غرفه حیان را لغو کنید!!! و این دستور از ناحیه اداره کل سیاسی وزارت اطلاعات شما به حراست ارشاد و به اداره کل کتاب و کتابخوانی ابلاغ شده است، اگر غرفه متناسب به حیان و اباصالح اختصاص دادید که در غرفه خویش میزبان اهل قلم و ادب خواهم بود، وگرنه در میدان اصلی مصلی با پرچمی در دست می‌ایستم و حقوق شهروندی‌ام را فریاد خواهم کرد.

اما بدانید دور بعد به یک امنیتی رای نخواهم داد حتی از ترس یک سرهنگ…! لااقل تکلیفم با سرهنگ روشن است، می‌گویم حکومت نظامی است، اما شما با پنبه سر ما را می‌برید…!

ما رای سبزمان را دادیم تا به گل بنفشه بنشیند، می‌گویید: حصر و حبس در اختیار شما نیست! باشد، حرفی نیست، اما اگر اختیار دبیر کتابخانه و یا غرفه‌ای در نمایشگاه کتاب را هم ندارید، استعفا دهید و امید مردم را ناامید نکنید، نکند جناح حاکم به دست شما سر امید را ببرد و مردم را از مطالبه حقوق حقه خویش باز دارد!

دهم اردیبهشت ۱۳۹۴

والسلام علی من اتبع الهدی

دکتر مهدی خزعلی

رونوشت:

۱- وزیر محترم ارشاد

۲- وزیر محترم اطلاعات

۳- بازرسی کل کشور

۴- بازرسی ریاست جمهوری

۵- دفتر مقام رهبری

۶- بازرسی مقام رهبری

۷- ریاست محترم قوه قضاییه

۸- ریاست محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام

۹- دفاتر مراجع تقلید

۱۰- تنها مرجع رسیدگی‌کننده یعنی خدا