اخبار

رجانیوز: بنده در مجلس به آقای ظریف گفتم که شما مثل دروازه بانی می مانید که یک چهارم دروازه اش را محکم گرفته و سه چهارم را رها کرده و این یعنی شما به طرف مقابل می گویید که بفرمایید در آن سه چهارم گل بزنید.

گروه سیاسی-رجانیوز: حجت الاسلام رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در صفحه شخصی خود نوشت: خبرنگار یکی از خبرگزاری های اصلاح طلب، هفته گذشته در تماسی درخواست مصاحبه کرد. سوژه هم به نظر خودشان تاپ بود که هر منتقد برجامی را زمین می زد: «سفر وزیر بهداشت و حمایت مراجع از ظریف و برجام».

بنده هم که اکثر این رسانه ها را تجربه و بی صداقتی آنها را بارها دیده بودم، علاقه ای به این مصاحبه نداشتم تا این که با اصرار خبرنگارش، حاضر به مصاحبه شدم البته مشروط بر اینکه قبل از انتشار متن را بخوانم و در نهایت چیزی از محتوای مصاحبه حذف نشود. خبرنگار مربوطه پذیرفت و حتی در پیامکی پذیرش این شرط را اعلام کرد. مصاحبه انجام شد و با اینکه تغییر مهمی در متن آماده انتشار ندادم، اما با گذشت یک هفته، مطابق گفته خبرنگار مربوطه، مدیران این خبرگزاری حاضر به انتشار مصاحبه نیستند. در نهایت به آنها اعلام کردم که اگر مصاحبه را منتشر نکنند، خودم آن را منتشر می کنم که با توجه به اصرار این خبرگزاری متن مصاحبه منتشر میشود. امیدوارم این خبرگزاری در انتشار دیگر اخبارش از جمله اخبار مربوط به کارگران محترم اینگونه عمل نکند!

حمید رسایی در گفت وگو با خبرنگار سیاسی ایلنا، در پاسخ به این سؤال که چرا شما و دوستان تان که ادعای پاسداری از ارزش ها را دارید با وجود حمایت مراجع تقلید از برجام و آقای ظریف، بازهم بی توجه به این حمایت ها، به مخالفت با برجام اقدام می کنید؟ اظهار داشت: یعنی نظر مراجع تقلید برای شما مهم است؟ نظر مراجع تقلید در مورد حمایت از اقدامات دستگاه های مختلف از جمله نیروی انتظامی در برخورد با بدحجابی و موارد مشابه چطور است؟ اگر برای دولت و رسانه های حامی آن، این نظرات مهم است پس چرا وقتی تأکیدات مراجع تقلید نسبت به این موضوع منتشر می شود، دولت و روزنامه های حامی آن بر خلافش موضوع می گیرند؟

وی با اشاره به سفر پنج شنبه هفته گذشته وزیر بهداشت به قم به منظور دیدار با علما و حمایت هایی که مراجع تقلید و علما در آن دیدارها از دولت آقای روحانی و به ویژه آقای ظریف و مجموعه وزارت خارجه در تحقق توافق هسته ای و برجام داشتند، گفت: وزیر بهداشت گزارش هایی می دهد که من از آن اطلاع ندارم اما من می گویم شما همین الان از مراجع محترم تقلید سئوال کنید که آیا برجام با آن ویژگی ها و شروطی که مقام معظم رهبری گفته اند باید اجرایی شود یا نه؟ مثل استفتایی که بنده از آیت الله مکارم کردم پس از این که رسانه ها به نقل از ایشان گفته بودند نباید عده ای با برجام مخالفت کنند؛ بنده پرسیدم از ایشان که آیا اگر برجام بر خلاف نامه مشروط ولی فقیه در حال اجرا بود آیا می شود انتقاد کرد که در پاسخ گفتند حتما می شود انتقاد کرد و حتی گفتند اگر دولت به تذکرات شما توجه نکرد اقدام قانونی کنید. این نظر مراجع است البته می دانید که در قانون هم ذکر شده در صورتی بی توجهی به قانون و فرامین ولی فقیه، اقدامات قانونی شامل تذکر، سئوال تا اعلام عدم کفایت سیاسی می شود.

این نماینده مجلس با طرح این سؤال که آیا روند اجرایی برجام در حال حاضر همان چیزی است که مقام معظم رهبری به صورت مکتوب و مشروط اجازه دادند؟ گفت: در نامه مشروط رهبر انقلاب گفته شد که اگر تحریم جدید به هربهانه ای صورت گرفت، برای جلوگیری از تحریم های جدیدتر، باید اجرای برجام متوقف شود و الا آنها دائما ما را به بهانه های دیگر تحریم می کنند.

وی افزود:‌ مگر بند 2 نامه رهبر انقلاب، اشاره نمی کرد که در صورت تحریم های جدید، دولت باید به بند 3 مصوبه مجلس عمل کند، چرا عمل نمی شود؟ چرا با انفعال اجازه تحریم های بیشتر را به طرف مقابل می دهند؟ بالاخره اعلام می کردند که فایده اجرای برجام این است که تحریم ها برداشته می شود، اما وقتی همین، بهانه ای شده برای اجرای تحریم های بیشتر، باید انتقاد کرد یا نکرد؟

رسایی در پاسخ به این پرسش که بسیاری افراد از جمله برخی اعضای جامعه مدرسین حوزه علمیه قم سخنان شما و دوستان تان را نه انتقاد که سیاه نمایی علیه دولتٰ، وزارت خارجه و برجام می دانند، گفت: وقتی آمریکایی ها بعد از تاریخ اجرای برجام به بهانه های مختلف تحریم می کنند و بعد هم 2 میلیارد دلار از اموال ما را به بهانه های واهی در جیب شان می گذارند، ما باید جشن بگیریم و به خیابان بیاییم؟ حتما دولت توقع دارد که با شنیدن این خبرها مردم بزنند و برقصند و بگویند درست است که 2 میلیارد دلار از اموال ما را آمریکایی ها برداشتند ولی برجام نقض نشد!؟ وقتی به بهانه موشکی و بهانه های دیگر در حال تحریم شدن هستیم؛ وقتی معاون بانک مرکزی می گوید ما حق وارد کردن پول نفت را به کشورمان نداریم، به نظر شما باید هورا بکشیم و خوشحال باشیم که برجام نقض نشده!؟ به نظر شما بیان این واقعیت های تلخ سیاه نمایی است؟

رسایی گفت: شما اگر این انتقادات را خدمت مراجع عظام تقلید بگویید، قطعا آنها هم نظرشان مخالفت با این است که ما برجامی داشته باشیم که در سایه آن به بهانه های دیگر همچنان ما را تحریم کنند. حتی تحریم بیشتر چون دیگر امکانات و قدرت هسته ای را هم نداریم. در حالی که اگر دولت به شروط رهبری و قانون مجلس پایبند باشد و به آن عمل کند، وضعیت خسارتهای حاصله از برجام تا این اندازه نخواهد بود.

این فعال سیاسی اصولگرا در پاسخ به این پرسش که نظر شما راجع به تشکرهای مراجع تقلید از اقدام آقای ظریف و وزارت خارجه برای تحقق برجام و توافق هسته ای چیست؟ گفت:‌‌ آقای ظریف سفر می کنند، مسائل را دنبال می کنند؛ بله آقای ظریف زحمت می کشند، ما هم می گوییم خسته نباشید اما لازم است برخی نکات را صریح تر بگوییم تا مشخص شود که چرا رهبر انقلاب می فرمودند من به نتایج این مذاکرات با شیطان بزرگ خوشبین نیستم. به نظرم این زحمات بی فایده است؛ چون شما روی چیزی شرط می بندید که به وسیله همان خیلی راحت در حال مات کردن شما هستند.

وی یادآور شد:‌ بنده در مجلس به آقای ظریف گفتم که شما مثل دروازه بانی می مانید که یک چهارم دروازه اش را محکم گرفته و سه چهارم را رها کرده و این یعنی شما به طرف مقابل می گویید که بفرمایید در آن سه چهارم گل بزنید. اگر مشروح مذاکرات هسته ای در سنای آمریکا را بخوانید، هم جان کری هم اوباما و هم وندی شرمن وقتی مورد اعتراض نمایندگانشان قرار گرفتند که چرا تا همین میزان اندک هم به ایران امتیاز دادید؟ گفتند اولا فقط 5 درصد تحریم های ایران متوقف می شود و ساختار اصلی تحریم ها باقی می ماند. به اضافه این که شما به هر دلیل دیگری غیر از قضیه هسته ای می توانید ایران را تحریم کنید و آنها هم دارند همین کار را می کنند و شما هم دلتان خوش است و دائما تیتر می زنید و جشن می گیرید که برجام نقص نشد، برجام نقص نشد. خب نقض نشود یا بشود، چه فرقی می کند وقتی ما ما داریم دائما تحریم می شویم؟ وقتی یکبار ساختمان ما را مصادره می کنند و یکبار اموال ما را به بهانه های واهی مصادره می کنند! اموالی که در طول سی و چند سال گذشته جرأت نمی کردند دست بزنند، حالا در سایه برجام و انفعال دولت و بعد از این که آقای روحانی تلفنی با اوباما صحبت کرد و آقای ظریف رفت بغل جان کری و با اوباما دست داد، به راحتی مصادر می شود و شما خوشحال باشید که برجام نقض نشده!

رسایی در پاسخ به این نکته که ادعاها سیاه نمایی است، گفت: سیاه نمایی یعنی اتفاقاتی نیافتاده باشد و شما نسبت بدهید یا اتفاقاتی را بیش از اندازه بزرگ نمایی کنید؛ اما وقتی اتفاق افتاده و ما برای جلوگیری از ادامه و بیشتر شدن می گوییم به شروط رهبری و قانون مجلس عمل کنید که شما نمی توانید بگویید این سیاه نمایی است. اتفاقا چشم روی این حقایق سیاه نمایی است. اتفاقا ما می گوییم که مگر قرار نبود با اجرای برجام تحریم ها نباشدٰ الان برجام هست، تحریم ها هم هست فقط قدرت و توان هسته ای ما نیست. این سیاه نمایی نیست ، بیان این واقعیت ها کمک به دولت است. ما قبول داریم این دولت هدفش از مذاکرات برداشتن تحریم ها بود همانطور که قبلی ها هم هدف شان همین بود منتها این ها گفتند شیوه ما جدید است و ما هم گفتیم که این شیوه جواب نمی دهد، هسته ای را هم می گیرند و تحریم ها هم بیشتر می شود، همین هم شد. متاسفانه دیپلماسی ما در حال حاضر تبدیل شده به دیپلماسی التماسی، در برابر امیر کویت زانو می زنیم تا واسطه شود آل سعود برای پیگیری وضعیت 464 حاجی گشته شده و دیگر حجاج به ما ویزا و وقت بدهد. درخواست می کنیم تا فروش نفتمان را کمتر نکند، درخواست می کنیم که برجام را اجرا کند!

رسایی در پاسخ به این نکته که اگر کار دولت التماس بود، آیا آمریکا به ما باج می داد؟ گفت: امریکا می گوید عمر این دولت کوتاه است اگر من فشار بیشتری بیاورم بیشتر می توانم از این دولت باج بگیرم برای همین بر خلاف تصور آقای روحانی که آمریکایی ها برای انتخابات ریاست جمهوری سال بعد به این دولت امتیاز می دهند، من معتقدم آقای روحانی و ظریف اشتباه می کنند و آنها چنین امتیاز نمی دهند. آنها می گویند وقتی آقای روحانی در فرودگاه جان اف کندی آمریکا در سفر به نیویورک از خزانه خالی سخن می گوید و از وجود تحریمها می نالد، اگر ما بیشتر فشار بیاوریم بیشتر امتیاز می گیریم. بنابر این آنها با خود می گویند یا در انتخابات سال بعد همین ها می مانند یا کس دیگری رئیس جمهور می شود. اگر همین ها ماندند که فشار ما همچنان جواب می دهد، اگر کس دیگری هم بیاید پس یعنی ما باید از این فرصت یک سال و نیم استفاده کنیم و امتیاز بگیریم.

آقای زنگنه التماس می کند، ‌آقای سیف گلایه می کند که قرارمان در برجام این نبود، آقای ظریف می گوید ما درخواست می کنیم که آمریکایی ها فشار نیاورند و بگذارند برجام اجرا شود! این حرف مثل این می ماند که شما بهره خودتان را دو دستی تقدیم گرگ کنید و به او بگویید درخواست می کنم این بره را نخور؛ خب می خورد. مگر می شود شما جلوی گرگ درنده گوشت بگذارید و او نخورد؟ درندگی در ذات گرگ است همانطور که در ذات دولتمردان آمریکاست و برجام، مکانیزم قرار دادن بره شما در دستان گرگ است او با استناد به همین برجام در حال پاره کردن شکم این بره است.

نماینده تهران در پاسخ به این سئوال که مگر شما غیر از برجام راه حل دیگری داشتید؟ اظهار کرد: هیچ کس مخالف مذاکره نیست، حرف این است که باید متن برجام طوری نوشته می شد که این سواستفاده ها نمی شد. این متن حقوقی نیست. او می گوید طبق برجام مشکلی ندارد، راست هم می گوید چون مشکل اصل این متن مبهم است. شما می توانید یک طور تفسیر کنید و او هم یک طور. قطعا آقای ظریف نظرش این بوده که تحریم ها برداشته شود ولی این متن برداشت کننده تحریم ها نیست؟ این متن ابهام دارد و لذا در مجوزنامه مشروط رهبر انقلاب به آقای روحانی، تعریف ایشان از برجام این است که برجام متنی است پر ابهام با ساختار ضعیف برای رفع تحریم ها و برای همین، ایشان در کنار 9 شروط مجلس و 10 شورای عالی امنیت ملی 9 شرط جدید می گذارد و می گوید اگر اینها رعایت نشود با خسارت عظیمی مواجه می شویم. حالا شما به منتقدان حمله کنید، مشکل حل نمی شود. ما دلسوزانه می گوییم باید به آمریکایی ها ثابت کرد که اگر شما بخواهید به این شیوه ها متوصل شوید و تحریم جدید کنید ما کارمان را دوباره شروع می کنیم .

در مجلس به آقای لاریجانی گفتم طبق نامه رهبر انقلاب باید تبادل اورانیوم غنی شده و کیک زردٰ‌، مرحله ای باشد، برای چی شما همه اورانیوم غنی شده را یک کاسه دادید به روسیه و در قبال آن یک کاسه کیک زرد گرفتید؟ ایشان گفت وقتی می توانیم یک کاسه کیک زرد بگیریم یک کاسه هم اورانیوم غنی شده را دادیم و این به ضرر ما نیست. در حالی که این دریافت و پرداخت مرحله ای برای همین مواقع بود که اگر آمریکایی ها عهد شکنی کردند ما چیزی دستمان باشد تا فشار بیاوریم. آیا این پیروزی است؟

رسایی در پاسخ به این سئوال که الان غنی سازی در خاک ایران انجام می شود، در حالی که در دوره احمدی نژاد، توافق نشد در ترکیه غنی سازی بشود؟ گفت: مگر قبلا در کره ماه غنی سازی انجام می شد؟ این کار مثل این می ماند که یک کوه به ما بدهند که در دلش یک کیلو طلا دارد و ما وقتی با زحمت یک کیلو طلا را استخراج کردیم باید آن را به آنها بدهیم و آنها هم مجددا یک کوه دیگر به ما می دهند تا طلای آن را استخراج کنیم و به آنها بدهیم. ما الان کیک زرد می گیرم با هزار زحمت آن را به اورانیوم غنی شده تبدیلمی کنیم دوباره می دهیم به آنها و دوباره کیک زرد می گیریم، بعد می گوییم هورا ما پیروزیم!

حالا شما به منتقدان حمله کنید مشکل حل می شود؟ نمی شود و من تعجب می کنم واقعا . شما آمده اید به این می پردازید که مراجع از ظریف تعریف کردند شما چرا انتفاد می کنید؟ واقعا مشکلات با عدم انتقاد ما حل می شود؟ بنده استفتایی نوشتم خدمت آیت الله مکارم شیرازی که این چیزی که اکنون به نام برجام اجرا می شود، مطابق شروط ولی فقیه و رهبری نیست درحالی که آن چیزی که دولت باید اجرا کند نامه مشروط رهبر انقلاب است، حال تکلیف مومنین چیست؟ ایشان هم پاسخ دادند که آن چیزی که دولت وظیفه اش است اجرا کند، همان چیزی است که ولی فقیه شرط گذاشته و اگر نکرد، تذکر بدهید اگر توجه نکرد به تکلیف قانونی خودتان عمل کنید.

ولی نکته مهم این است که الان اموال کشورمان به دست اوباما که آقای روحانی او را مؤدب و باهوش نامیده در حال غارت شدن است ولی متاسفانه دلخوشی برخی از مسئولان ما این است که الحمدلله برجام نقص نشده! متاسفانه برجام تبدیل به گوساله سامری شده که یک عده ای در حال پرستیدن آن هستند ولی تکلیف این همه تحقیر و توهین و غارت اموال ما چه می شود، آقای ظریف می گوید که آمریکایی ها خودشان می دانند که باید آن را برگردانند. خیلی ممنون از این همه فشار به آمریکا او هم حتما بر می گرداند.

عصرایران: از دقایقی پیش از شروع کنسرت که در در بوستان دکتر چمران کرج و با مجوز رسمی اداره کل ارشاد استان البرز برگزار می شد یک جمعیت 50 نفری تجمع کرده و خواستار لغو کنسرت شدند.
عصر ایران – تلاش گروه فشار در کرج برای لغو یا اخلال در کنسرت حمید عسگری ناکام ماند و این برنامه هنری با نظم و امنیت و به طور کامل برگزار شد.

این گزارش حاکی است از دقایقی پیش ازشروع کنسرت که در سالن سینما – تئاتر ارشاد در بوستان دکتر چمران کرج و با مجوز رسمی اداره کل ارشاد استان البرز برگزار می شد یک جمعیت 50 نفری تجمع کرده و خواستار لغو کنسرت شدند.

مدیر کل ارشاد و رییس حراست اما بلافاصله در محل حاضر شدند و اعلام کردند مجوزهای قانونی صادر شده و ضوابط رعایت می شود و دولت و مردم نمی توانند خود را با سلیقه آنان هماهنگ کنند.

تجمع کنندگان ابتدا زیر بار نرفتند و گمان می کردند با فشار می توانند در برنامه اخلال ایجاد کنند اما در نهایت ناگزیر از ترک محل شدند هر چند تهدید کردند نوبت بعد به گونه ای دیگر برخورد خواهند کرد.

سالن سینما تئاتر ارشاد در پارک شهید چمران کرج کمتر از 500 نفر گنجایش دارد و برگزاری کنسرت های موسیقی یکی از تدابیری است که برای پاسخ به نیازهای فرهنگی و هنری مردم اندیشیده شده و از آنها استقبال می شود.

نکته جالب توجه این که حمید عسگری پیش از این در شهرهای مختلف برنامه اجرا کرده و با چنین پدیده ای مواجه نشده بود.

رادیوفردا: توسط مرتضی کاظمیان

در دیدار با کارگران، شخص نخست نظام جمهوری اسلامی بار دیگر سخنانی را مطرح کرد که در وضعی طبیعی باید توسط اپوزیسیون مطرح شود.

آیت‌الله خامنه‌ای بدون آن‌که دایرهٔ وسیع اختیارات و وظایف خود را بپذیرد، از بسیاری نابسامانی‌های اقتصادی و اجتماعی انتقاد کرد، و از یاد برد که افزون بر ربع قرن است که او در رأس هرم نظام سیاسی قرار دارد.

او در سخنانش تاکید کرد که برای بهبود وضع امنیت شغلی کارگران و برخورد با سودجویان، «دستگاه قضائى مسئول است، دولت مسئول است، دستگاه‌هاى گوناگون مسئولند، دستگاه‌هاى اطّلاعاتى مسئولند.» آیت‌الله خامنه‌ای اما نگفت که مسئولیت خود وی، به‌عنوان رهبر جمهوری اسلامی چیست. او برای نظارت بر کارنامهٔ دستگاه قضایی و رعایت عدالت و استقلال و انصاف و بی‌طرفی و شجاعت در این نهاد مهم، چه گام موثری برداشته است؟

رهبر جمهوری اسلامی مطابق قانون اساسی رییس دستگاه قضایی را برمی‌گزیند؛ کارنامهٔ روسای قوه قضاییه از لاریجانی تا شاهرودی و یزدی، مستقیم و غیرمستقیم گره خورده است با نظارت و انتخاب عالی شخص اول نظام. دستگاه قضایی آشکارا دغدغهٔ سرکوب مطبوعات و روزنامه‌نگاران مستقل و منتقدان و صاحب‌نظران پرسشگر و مخالف را داشته، و نه دغدغهٔ مواجهه با فساد ریشه‌یافته در جمهوری اسلامی.

​​

آیت‌الله خامنه‌ای در سخنان خود از شدت واردات انتقاد می‌کند؛ اما به‌هیچ‌وجه کارنامهٔ رییس جمهور محبوب و نزدیک به خود (محمود احمدی‌نژاد) را که درآمد دولت‌اش قریب به ۷۰۰ میلیارد دلار برآورد شده، نقد نمی‌کند.

برمبنای آمار رسمی بانک مرکزی، ‌ مجموع واردات هشت ساله ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱ حدود ۴۱۹ میلیارد دلار بوده است. آیا رهبر جمهوری اسلامی که خود را مدافع حقوق کارگران و حامی تولید داخل نشان می‌دهد، در جریان این آمار نبوده و نیست؟ او چه گام عملی برای تغییر این روند و رویکرد برداشته است؟ جز آنکه در کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸ سمت احمدی‌نژاد را گرفت و به ادامهٔ دولت بی‌کفایت و ناکارآمد وی برای چهار سال رأی داد؟

آیت‌الله خامنه‌ای در سخنان اخیرش می‌گوید: «من نمی‌دانم اینکه می‌گویند واردات لوازم آرایشى در کشور چند میلیارد دلار است، راست است یا نه؟ من تحقیق نکرده‌ام؛ اگر راست باشد بد است.»

مستقل از این‌که اعتراف شخص اول نظام به بی‌اطلاعی نسبت به واردات میلیارد دلاری لوازم آرایشی قابل تأمل است؛ آیا او خبر ندارد که چرا مرضیه وحید دستجردی، وزیر بهداشت احمدی‌نژاد، از مسئولیت خود کناره گرفت؟

وزیر اسبق بهداشت و درمان نظام ـ که از چهره‌های شناخته‌شدهٔ اردوگاه اصول‎گرایی/محافظه‌کاری است ـ تصریح می‌کند که در زمان تحریم‌ها، احمدی‌نژاد ارز را به واردات لوازم آرایشی و پورشه و حتی خوراک سگ و دسته بیل اختصاص داد و به دارو نه. وی گفته بود:«رئیس بانک مرکزی تایید کرد که ارز به لوازم آرایشی اختصاص داده شده است. چرا سلامت که از همه چیز مهم‌تر است در اولویت نبود؟»

نکتهٔ جالب‌تر در سخنان رهبر جمهوری اسلامی، ابراز انتقاد شدید نسبت به قاچاق کالاست؛ آیت‌الله خامنه‌ای در اظهاراتی می‌گوید: «جلوى قاچاق را جدى باید گرفت. ما تا حالا در مبارزه‌ى با قاچاق خیلى جدى عمل نکرده‌ایم؛ در مبارزه‌ى با قاچاق جدى عمل کنید. مراد من از قاچاق، فلان کوله‌بَر ضعیف بلوچستانى نیست که می‌رود آن‌طرف یک چیزى را برمی‌دارد روى کول خودش مى‌آورد این‌طرف؛ این‌ها که چیزى نیست، این‌ها اهمیتى ندارد؛ با آن‌ها مبارزه هم نشود اشکالى ندارد. من قاچاق‌هاى سازمان‌یافته‌ى بزرگ را می‌گویم؛ ده‌ها کانتینر یا صد‌ها کانتینر اجناس گوناگون قاچاق وارد کشور بشود؟ خب، باید برویم برخورد کنیم با این‌ها…»

​​

رهبر جمهوری اسلامی درحالی از قاچاق سازمان‌یافته انتقاد می‌کند که سپاه پاسداران زیرمجموعهٔ نظامی ـ امنیتی و اقتصادی او یکی از متهمان اصلی قاچاق کالا ـ به باور ناظران مستقل و منتقدان ـ محسوب می‌شود.

مهدی کروبی در زمان ریاست بر مجلس ششم اعلام کرد که سپاه ۶۰ اسکله غیرمجاز در جنوب کشور ایجاد کرده؛ محمـدباقر قالیباف در سال ۱۳۸۳ و در مقام رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز از فعالیت ۳۷ اسکله غیرمجاز خبر داد؛ دولت احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۵ از ۲۴ اسکله غیرمجاز در کشور سخن گفت؛ و بعد‌تر در انتهای عمر دولت وی، معاون ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز تعداد اسکله‎هایی را که تحت نظارت نهادهای دولتی نیستند ۱۶۷ مورد اعلام کرد.

احمدی‌نژاد حتی در برشی از ریاست جمهوری‌اش که با شخص اول نظام و سپاه دچار اختلاف‌نظر محسوس شد، اعلام کرد که رقم قاچاق کالا «یه‌قرون، دوزار نیست.» وی همچنین با اشاره به دو هزار میلیارد تومان هزینه مصرف سیگار در ایران گفته بود: «این رقم همه قاچاقچی‌های درجه یک دنیا را به طمع می‌اندازد، چه برسد به برادران قاچاقچی خودمان.»

بعید است آیت‌الله خامنه‌ای مقصود احمدی‌نژاد از اصطلاح «برادران قاچاقچی خودمان» را درنیافته باشد.

احمد توکلی، از نمایندگان شاخص اردوگاه اصول‌گرایان/محافظه‌کاران تصریح می‌کند: «نظامیان با سلام و صلوات وارد بازار شده‌اند و دیگر نمی‌شود آن‌ها را خارج کرد.»
مجموعهٔ عریض و طویلی که زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی به فعالیت اقتصادی مشغولند (از قرارگاه خاتم‌الانبیاء گرفته تا بنیاد تعاون، و از شرکت‌های اقماری و مرتبط آن‌ها گرفته تا آستان قدس رضوی و بنیاد شهید و کمیته امداد)، از هر نظارت و حسابرسی رسمی‌ای‌‌ رها هستند؛ مالیاتی پرداخت نمی‌کنند و از امکان‌های دراختیار برای کام‌گیری از اقتصاد بیمار ایران سوء‌استفاده می‌کنند.

شخص اول نظام در همین سخنرانی‌اش از واژهٔ «برند» ابراز ناخشنودی می‌کند و می‌گوید: «بنده از این کلمه‌ى برند هم خیلى بدم مى‌آید. فروش کالاى خارجى و مصرف کالاى خارجى باید در جامعه به‌عنوان یک ضدارزش شناخته بشود.»
او همچنین می‌افزاید: «من نمی‌دانم این قضیه‌ى واردات خودروهاى آمریکایى چیست که حالا سر زبان‌ها افتاده و بعضى‌ها می‌گویند… جلوى این‌ها بایستى به‌طور جدى ایستاد. چه کسى بایستد؟ خود مسئولین.»

این درحالی است که تنها به‌عنوان یک شاهد، بنیاد شهید و امور ایثارگران ازجمله مهم‌ترین نهادهای درگیر در مسئلهٔ واردات خودروهای خارجی ـ به‌بهانهٔ امتیازدهی به جانبازان ـ است. نهادی که زیرمجموعهٔ شخص اول نظام است.

آیت‌الله خامنه‌ای در مقام شخص اول نظام، با اختیارات غریبی که اصل ۱۱۰ دراختیار وی گذاشته، و با گسترهٔ دولت پنهانی که با تکیه بر سپاه و نهادهای معظمی چون آستان قدس رضوی برای خود سامان داده، همچنان در جایگاه یک طلبکار از نظام و ایران ایستاده، و تنها انتقاد می‌کند. او همه را «مسئول» می‌داند مگر خود را.
معلوم نیست رهبر جمهوری اسلامی خود باید به چه کسی برای رکود تولید و بحران اقتصادی و ناامنی معیشتی و بیکاری هولناک و تشدید فقر و اختلاف طبقاتی، و نیز مسائل و آسیب‌های اجتماعی مترتب بر آن‌ها (ازجمله اعتیاد و تن‌فروشی و سرقت و خشونت) پاسخ گوید؟ او نه بابت سیاست‌های اتمی‌ و عوارض ناشی از تحریم‌ها به کسی پاسخ می‌گوید، نه برای مداخلهٔ بی‌حاصل جمهوری اسلامی در سوریه، نه برای تداوم اقتدارگرایی در داخل کشور و سرکوب منتقدان و روزنامه‌نگاران، و نه برای کارنامهٔ نهادهای زیرمجموعه‌اش (از صدا و سیما تا سپاه و بنیاد شهید).

آیت‌الله خامنه‌ای که باید در مقام رهبر جمهوری اسلامی پاسخگوی مطبوعات و جامعه باشد، در جایگاه رهبر اپوزیسیون و منتقدان ایستاده و طلبکارانه، شعار می‌دهد و از دیگر ارکان قدرت انتقاد می‌کند. این طنز تلخی است که تنها در رژیم‌های اقتدارگرا و آسیب‌دیده از خودکامگی به‌وقوع می‌پیوندد.

—————————————————

نظر نویسنده الزاما بازتاب دیدگاه رادیو فردا نیست.

بی‌بی‌سی: پنج سال پیش در نیمروز ۹ اردیبهشت ۱۳۹۰، سیامک پورزند روزنامه‌نگار با سابقه به زندگی خود خاتمه داد.

پورزند در سن ۸۰ سالگی پس از قریب ده سال زندان و حبس در خانه خود از طبقه ششم خود را بیرون انداخت.

این روزنامه‌نگار قدیمی در سال ۷۹ بازداشت و به قول خودش به «همه چیز غیر از قتل» متهم شده بود.

او در شرایط زندان به اعترافاتی تن داد که از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد.
دستگیری پس از کنفرانس برلین

در فروردین ۷۹ کنفرانسی در برلین برگزار شد که بعدها به کنفرانس برلین معروف شد.

حزب سبزهای آلمان با همکاری بنیاد هاینریش بل از برخی روشنفکران و فعالان سیاسی ایران دعوت کرده بود تا درباره مسائل سیاسی و فرهنگی ایران در دوره اصلاحات نقطه نظرات خود را بازگو کنند.

شرکت کنندگان پس از بازگشت به ایران به اتهام “تهدید امنیت ملی” دستگیر و بازجویی شدند. مهرانگیز کار، وکیل دادگستری و همسر آقای پورزند در میان دستگیرشدگان بود.

خانم کار معتقد است که در بازجویی‌هایش متوجه شد پورزند “زیر ذره‌بین” قرار گرفته است. نماینده دادستانی در روز دادگاه غیرعلنی به خانم کار گفته بود که “به زودی با همسر شما برخورد سنگینی خواهیم کرد”.

اما به گفته خانم کار، همسرش به این موضوع باور نداشت. در زمان برگزاری کنفرانس برلین، پورزند از حضور همسرش در آن بی‌خبر بود و اطلاعی از آن نداشت.

خانم کار در این باره می‌گوید که در بازجویی از او خواستند توضیح دهد که “چه طور سیامک پورزند کنفرانس برلین را راه‌اندازی و سازمان‌دهی کرده است”.

یکی از اتهامات آقای پورزند برگزاری کنفرانس برلین بود.

بعد از دادگاه، خانم کار از آقای پورزند که در آن زمان در سوئد بود، خواست که به ایران برنگردد: “التماس کردم که برنگردد، او به حمایت اصلاح‌طلبان خیلی دل بست و به ایران برگشت” و دستگیر شد.

به نظر خانم کار دلیل دستگیری پورزند، حمایتش از اصلاح‌طلبان بود. او “نه شرکت‌کننده در کنفرانس برلین بود و نه روحش از کنفرانس برلین خبر داشت… به او تهمت بستند که میلیون‌ها دلار از دولت آمریکا گرفته و بین مطبوعات اصلاح‌طلب پخش کرده”.

به گفته خانم کار هیچ سندی در این ارتباط در پرونده پورزند موجود نبود و “آن چه دارند به خط سیامک است که همه را زیر فشار و شکنجه از سیامک گرفتند.”

برخی تحلیل‌گران معتقدند که جناح اقتدارگرای جمهوری اسلامی، برای آقای پورزند پرونده‌سازی کرد تا از آن به عنوان ابزاری برای برخورد با روند اصلاحات و “ترویج فرهنگ غربی” استفاده کنند.
دو سیامک

سیامک پورزند روزنامه‌نگار سینمایی و فرهنگی بود و جز شروع کارش در روزنامه سیاسی «باختر امروز» به سردبیری حسین فاطمی، وزیر خارجه اعدام شده محمد مصدق، مابقی کار حرفه‌ای خود را در حوزه فرهنگ گذرانده بود.

اما فرد دیگری به نام سیامک زند به عنوان خبرنگار دربار در این حرفه مشغول به کار بود. او پیش از انقلاب ۵۷ به افشاگری‌هایی درباره دربار پرداخت.

به نظر خانم کار، «سیستم امنیتی ایران» سابقه فرهنگی و سیاسی این دو «سیامک» را با هم خلط کردند. به این ترتیب مواردی به پرونده سیامک پورزند وارد شد که مربوط به زندگی سیاسی سیامک زند بود.
اتهام رابطه نامشروع

یکی از اتهامات آقای پورزند داشتن رابطه نامشروع بود.

خانم کار در این باره توضیح داده است که مدیر داخلی مجتمع فرهنگی که آقای پورزند در آن کار می‌کرد، به عنوان خانمی که با او رابطه نامشروع داشته از او شکایت کرده بود.

این خانم بعدها به خواهر پورزند گفته بود که دو بار ربوده و تهدید شده بود که باید از آقای پورزند به دلیل درخواست رابطه نامشروع شکایت کند.

به گفته این خانم، “گفته بودند که اگر تو این شکایت کتبی را ننویسی، ما تو را سنگسار می‌کنیم”.
فشارهای روحی و جسمی

پس از خودکشی آقای پورزند، خانواده او مواردی را پیرامون نوع فشارها و شکنجه‌های او مطرح کردند.

لیلی پورزند، دختر سیامک پورزند به تعدادی نوار صوتی اشاره کرد که در آنها پورزند نکاتی را درباره زندان، بازجویی و اعترافات اجباری خود بیان کرده است.

آقای پورزند در زمان دستگیری هفتاد ساله بود.
سگنسار نمایشی

یکی از مواردی که خانواده آقای پورزند مطرح کردند، تهدید آقای پورزند به سنگسار بود.

خانم کار در این باره گفت که بعدها پورزند پیغامی داده بود و «روایت گودال» را بازگو کرده بود. گفته بود که او را کنار گودالی برده بودند تا سنگسارش کنند. “ولی ناگهان مثل اعدام‌های ساختگی گفتند که دست نگه دارید، دست نگه دارید. حاج آقا [جعفر صابر ظفرقندی، قاضی پرونده] گفته که یک هفته دیگر به او وقت بدهید، شاید درست حرف بزند و نیازی به سنگسار نباشد”.
خوردن اجباری خیار و میوه

خانم کار همچنین خاطره دیگری را از نحوه رفتار با آقای پورزند بازگو می‌کند. در زمانی که آقای پورزند را در «سیاهچالی در یک پادگان نظامی» حبس کرده بودند، هیچ راه قانونی برای تماس با او ممکن نبود. همسر و دختران پورزند در خارج از ایران زندگی می‌کردند.

به گفته خانم کار از طریق رشوه، “فردی که به هر سیاهچالی رفت و شد داشت، ماهی یک بار موبایل امنی می‌برد” تا خانواده پورزند بتوانند با او تماس بگیرند.

گاهی شرایط بر پورزند آنقدر سخت می‌شد که او به صراحت حرف می‌زد و شکوه می‌کرد.

خانم کار تعریف می‌کند که یکبار او فریاد کشید که چرا به عفو بین‌الملل گفته‌اید که در حبس به من میوه نمی‌دهند.

«از آن وقت که شما این‌ها را گفته‌اید، روزی یک سینی خیار و میوه می‌گذارند توی سلول و مجبورم می‌کنند بخورم.» این موضوع موجب مشکلات گوارشی برای پورزند شده بود.

به او گفته بودند “خانواده‌ات نگران کمبود ویتامین تو هستند. مهم نیست اسهال داشته باشی. مهم این است که میوه و سبزی بخوری”.
استحمام با داروی نظافتی

بار دیگر بعد از ماه‌ها به او اجازه استحمام دادند و وادارش کردند از داروی نظافتی استفاده کند، اما همین که او دارو را مصرف می‌کند، به زور او را از زیر دوش بیرون می‌برند و فرصت شست‌وشو نمی‌دهند و این موضوع باعث زخم پوستی در او شده بود.
تزریق آمپول

آقای پورزند بعدها به خانواده گفته بود که چند روز قبل از اعترافات اجباری تلویزیونی به او قرص‌ها و غذاهایی دادند و آمپول‌هایی تزریق کرده بودند که نمی‌دانست چیستند.

بالاخره خانم کار در یک مکالمه تلفنی از همسرش پرسیده بود اتهامش چیست و پورزند در جواب گفته بود: “همه چیز غیر از قتل و در عجبم که چرا این یک فقره را به کیفرخواست اضافه نکرده‌اند”.
اعتراض به زندگی تحمیلی

به این ترتیب سیامک پورزند بعد از ده سال تحمل زندان و حبس خانگی و فشارهای روحی و جسمانی تصمیم گرفت به زندگی خود خاتمه دهد، لی‌لی پورزند معتقد است پدرش عاشق زندگی بود، اما خودکشی او اعتراض به زندگی تحمیل شده بر او بود.

عصرایران: همچنین در یکی از واحد های عرضه کننده مواد پروتئینی هم مشخص شد کله پاچه پاک نشده و با پوست در کنار گوشت مرغ نگهداری می شود. این وضعیت باعث آلودگی گوشت مرغ می شود.
گشت های تعزیرات از رستوران های منطقه فرحزاد در شمال غربی تهران بازرسی کردند.

به گزارش خبرنگار عصرایران، این گشت های مشترک با حضور نمایندگانی از سازمان تعزیرات حکومتی، بازرسان بهداشت، دامپزشکی و اتاق اصناف بودند.

بازرسان در بدو ورود با فروش لواشک و آلوچه های غیر بهداشتی از سوی برخی از اصناف منطقه مواجه شدند.

کارشناس بهداشت درباره لواشک هایی که در این منطقه به فروش می رسد گفت: تمامی مواد خوراکی عرضه شده در این منطقه غیرقابل مصرف بوده و به دلیل آلودگی بالا باید معدوم شود.

به گفته وی رنگ هایی که در این لواشک ها به کار رفته، رنگ های کاملا صنعتی بوده و در کارخانه های تولید فرش به کار می رود.

پس از اعلام نظر کارشناس بهداشت، قاضی سازمان تعزیرات نسبت حکم قضایی نابودی تمامی لواشک ها و مواد خوراکی غیر بهداشتی را صادر کرد و در همان منطقه این مواد غذایی امحا و نابود شد.

در بازرسی یکی از رستوران های منطقه نیز بازرسان با مواد پروتئینی دارای تاریخ انقضای مخدوش مواجه شدند که علاوه بر نمونه برداری، برای توقیف کامل این مواد غذایی دستور داده شد.

به گفته کارشناس بهداشت، مرغ های تازه ای که خریداری می شود باید در دمای 1 تا 4 درجه نگهداری شود و اقدام به فریز کردن آنها به مدت طولانی آن هم بدون نگهداری در بسته بندی های بهداشتی دارای مشکل است.

همچنین در یکی دیگر از واحد های عرضه کننده مواد پروتئینی هم مشخص شد کله پاچه پاک نشده و با پوست در کنار گوشت مرغ نگهداری می شود. این وضعیت باعث آلودگی گوشت مرغ می شود.

بهمن حسن بیگی رئیس گشت های مشترک اداره کل تعزیرات حکومتی استان تهران در حاشیه این بازدید در گفت و گو با خبرنگار عصر ایران از بازدیدهای سرزده گشت های تعزیرات حکومتی در تمامی ساعات شبانه روز و حتی روز های تعطیل از واحد های صنفی خبر داد و گفت: شهروندان در صورتیکه به هرگونه تخلف مواجه شدند مراتب را به تعزیرات حکومتی استان تهران منعکس و مطمئن باشند موضوع پیگیری خواهد شد.

وی ادامه داد: در بازرسی هایی که امروز با همکاری کارشناسان بهداشت و دامپزشکی از برخی از واحد های صنفی منطقه فرحزاد انجام شد با کالاهای غیر بهداشتی از جمله لواشک های غیر بهداشتی که از رنگ های صنعتی درون آن استفاده شده است مواجه شدیم که دستور قضایی برای معدوم سازی در محل صادر و پرونده جهت رسیدگی به تعزیرات ارجاع شد.

رئیس گشت های مشترک اداره کل تعزیرات حکومتی استان تهران در ادامه به بازدید از برخی از رستوران ها و مراکز ارائه مواد پروتئینی اشاره کرد و گفت: تخلفاتی در حوزه های بهداشتی در این مراکز مشاهده شد که علاوه بر معدوم سازی پرونده این واحد ها نیز برای بررسی به تعزیرات ارجاع شد.

رادیوفرانسه: تحریم دلار آمریکا در مبادلات ایران با دیگر کشورهای خارجی مبدل به یکی از بزرگترین مشکلاتی شده که پس از اجرایی شدن برجام در روز ۱۷ ژانویه عملاً تمامی مبادلات پولی-دلاری ایران را با چالش های جدی روبرو کرده است. تحریم‌های دلاری بر مبنای تحریم‌های اولیه آمریکا علیه ایران و در چهارچوب نقش منطقه ای و حمایت ایران از تروریسم از سوی آمریکا علیه ایران وضع شده و هیچ رابطه مستقیمی با تحریم های هسته ای ایران ندارد و اصولاً در آن چهارچوب قرار نمی گیرد. لذا با اجرایی شدن برجام، به رغم انتظارات ایران، تحریم دلار و استفاده از آن در مبادلات خارجی ایران بر طرف نمی شود. تحریم دلار و مبادلات دلاری که در ادبیات مالی و اقتصادی اصطلاحاً “یو ترن”* نامیده میشود، عملاً تجارت خارجی ایران را فلج کرده و مشکل بزرگی برای بازگشت منابع ارزی ایران که در حدود ۵۳ میلیارد دلار برآورد می شود، به‌ این کشور به وجود آورده است.

به رغم تلاش ها و رایزنی های دیپلماتیک طی هفته های اخیر بین ایران و آمریکا، و پادر میانی های کشورهای ثالث، از جمله، برخی از کشورهای اروپایی، اینطور به نظر میرسد که این مشکل نمی تواند به زودی حل و فصل شود. به این نوع مبادلات دلاری در ادبیات مالی اصطلاحاً “یو ترن”* گفته میشود. “یو ترن”* ، یا قابلیت تبدیل ارزهای محلی به دلار و پس از آن به ریال، درسال ۲۰۰۵ برای ایران مجاز شد اما مجددا در سال ۲۰۰۸ این تحریم‌ها مجداداً علیه ایران گذاشته شد و تاکنون نیز برداشته نشده است.

به اعتراف بسیاری از مقامات سیاسی و اقتصادی جهان، از جمله جان کری وزیر امور خارجه آمریکا، پس از اجرایی شدن برجام، به لحاظ ادامه تحریم های دلاری، ایران نتوانسته به اکثریت قریب به اتفاق دارایی های خود در خارج که مبلغی در حدود ۵۳ میلیارد دلار برآورد میشود، دسترسی داشته باشد.

با ادامه تحریم دلارعلیه ایران، بانک های خارجی از ترس تحریم های ثانویه آمریکا از مبادلات پولی و بانکی بر مبنای دلار با ایران پرهیز می کنند.

مهرداد عمادی اقتصاد دان و مشاور بین المللی در امور مالی مقیم بریتانیا میگوید که تحریم دلار علیه ایران هم اکنون جاری بوده و ادامه خواهد داشت. او می گوید که تحریم دلار در چهارچوب تحریم های اولیه آمریکا علیه ایران ایجاد شده است. اعمال این تحریم در چهارچوب تحریم های آمریکا به لحاظ نقش منطقه ای این کشور و حمایت ایران از تروریسم بوده است و کماکان جاری و ساری است. او با توجه به ادامه تحریم دلار علیه ایران میگوید که ایران نمی تواند هیچ قرارداد دلاری با طرف های خارجی خود امضا کند. در همین حال، بازگشت دلاری منابع ارزی خارجی ایران که ۵۳ میلیارد دلار برآورد میشود به سهولت امکان پذبر نیست…

تحریم دلار، عمری به درازی عمر نظام اسلامی دارد

تحریم دلار و همچنین سرویس های مالی و تجارت با ایران عمری به درازای عمر نظام اسلامی دارد. نقطه آغاز آن ١۴ نوامبر ١۹۷۹ است. در این سال، بر اساس دستور رئیس‌جمهور وقت ایالات ‌متحد آمریکا کلیه اشخاص آمریکایی در واکنش به تسخیر سفارت آمریکا در ایران مکلف شدند دارایی‌های ایران نزد خود را توقیف کنند، هر گونه نقل‌و‌انتقال وجوه متعلق به ایران ازسوی بانک‌های آمریکایی ممنوع شد. در تاریخ ١۵ نوامبر ١۹۷۹ مقررات کنترل دارایی‌های ایران** وضع شد.

اوج گیری تحریم های یکجانبه آمریکا علیه ایران با تصویب قانون موسوم به “داماتو” بود. بر اساس این قانون که در سال ١۹۹۵ به تصویب رسید، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا اجازه یافت تا شرکت‌های غیرآمریکایی را که فن‌آوری‌های صنعت نفت در اختیار ایران می‌گذارند تحریم کند.

قانون داماتو، پس از آمیختگی با طرح بنیامین ‌گیلمن، رئیس کمیسیون روابط ‌بین‌الملل مجلس نمایندگان آمریکا که محتوایی مشابه با قانون داماتو داشت، در قالب مجازات های جدید آمریکا علیه ایران و لیبی در سال ١۹۹۶ توسط کنگره آمریکا تصویب شد. “قانون تحریم‌های ایران و لیبی” تحریم‌های بیش‌تری را برای کشورهای ثالث که به‌ایران صادرات دارند در نظر گرفت.

بنابراین، قانون اولیه که دلار را تحریم میکند، در سال های ابتدای انقلاب وضع شده است. در سال ١۹۹۵ اصلاح و تشدید شده است. این تحریم به لحاظ نقش ایران در حمایت از تروریسم و اضافه کردن نام ایران به فهرسیت کشورهای تروریست و یا حامی تروریسم وضع شده و هیچ ربطی به برنامه هسته ای ایران نداشته است.همچنین، این تحریم به قانون تحریم های سال ۲۰۰۸ که ماهیتی هسته ای دارند، آمیخته شده است. اما این موضع، بدین معنی نیست که تحریم های دلاری و سرویسهای مالی ایران که از سال ۲۰۰۸ آغاز شده اند، ماهیتی هسته ای دارند. در واقع در این سال، تحریم های دلاری علیه ایران دوباره اصلاح، گسترش و تشدید میشوند. اما کماکان منشا قانونی آن به پیش از مطرح شدن برنامه هسته ای ایران برمیگردد.

تحریم دلار و مبادلات دلاری در چهارچوب تحریم های مالی و پولی آمریکا در دفتر اسناد فدرال آمریکا ثبت شده است. مراجعه به این دفتر، نشان میدهد که تحریم دلاری علیه ایران به سال های اولیه انقلاب بر میگردد.

اما، عدم یافتن یک راهکار اجرایی در این زمینه چه مشکلاتی میتواند برای مبادلات بانکی و مالی ایران با کشورهای خارجی، تجارت خارجی ایران و همچنین اقتصاد ایران در بر داشته باشد؟ با آگاهی از این مشکل، هم اکنون تمامی مبادلات تجاری خارجی ایران، از جمله فروش نفت و گاز با قراردادهای غیر دلاری صورت می گیرد. در نتیجه، هم اکنون مشکلی برای بازگشت منابع ارزی این مبادلات به ایران وجود ندارد. فقط تبدیل نرخ مرجع برخی از کالاها مانند نفت که همواره به دلار قیمت گذاری میشود، هزینه های اضافی برای ایران ایجاد می کند. همچنین عدم وجود بانک های کارگزار کافی در کشورهای غربی، موجب کندی بسیار شدید پرداخت ها شده است.

مشکل اصلی ایران با توجه به تداوم تحریم دلار مربوط به منابعی میشود که طی سال های تحریم نفتی علیه ایران در کشورهای خریدار نفت ایران انباشت شده است. ایران نمیتواند این منابع را که مبلغی در حدود ۵۳ میلیارد دلار برآورد میشود، با دلار آمریکا و ارزهای معتبری همچون یورو دریافت دارد. در واقع، قراردادهای نفتی بسته شده با خریداران نفت ایران، بر مبنای دلار تنظیم شده، ولی با واحد پولی کشور خریدار قابل پرداخت بوده است. با توجه به اینکه بیشترین مقدار منابع مالی ایران در کشورهای چین، هند و ترکیه منجمد شده است، ایران، میتواند منابع اصلی از فروش نفت خود را به یوآن، روپیه و لیر دریافت کند. در همین حال، امکان تسعیر ارزی این منابع که با پول محلی در این کشورها انباشت شده، به هیچیک از ارزهای دیگر، وجود ندارد.

مهرداد عمادی تأیید می کند که ایران نمیتواند منابع مالی خارجی خود را با دلار یا هر ارز دیگری، به جز ارز محلی دریافت کند. او برای استیفای حق ملت ایران، طرح یک دعوای بین المللی حقوقی از سوی ایران علیه آمریکا را در دادگاه لاهه و سازمان تجارت جهانی توصیه می کند

با توجه به اینکه دلار، واحد پول مرجع جهانی محسوب میشود، ارزهای محلی برای تبدیل به ارزهای دیگر ناچاراً باید به دلار آمریکا تبدیل شده و پس از آن به ارز دیگری تبدیل شوند. این مکانیزم پولی و مالی جهانی، با توجه به تحریم دلار برای ایران، عملاً امکان پذیر نمی باشد. در نتیجه، ایران نمیتواند به عنوان مثال، منابع خود که به روپیه است را به یورو که پول قابل استفاده بیشتری برای این کشور است، تبدیل کند.

واما موضوع سومی که مربوط به تحریم دلار علیه ایران، و اصولاً تحریم های آمریکا علیه ایران در چهارچوب حمایت از تروریسم و دخالت های منطقه ای می شود و طی هفته های اخیر برای ایران بسیار چالش ساز شده است، موضوع عدم همکاری بانک های بزرگ اروپایی و دیگر بانک های بزرگ آسیایی با ایران است.

این موضوع، عملاً اجرایی شدن بخش بزرگی از تفاهم نامه ها و قرادادهای تجاری ایران با شرکت های مختلف اروپایی و آسیایی را با مشکل روبرو کرده و در تمامی طرح های سرمایه گذاری خارجی در دوران پسا تحریم در ایران وقفه ایجاد کرده است.

بانک های بزرگ غربی همواره هراس دارند که در صورت تبادلات بانکی و مالی با ایران دوباره تحت تحریم های ثانویه آمریکا قرار بگیرند. خاطره تلخ جریمه های سنگین چندین میلیارد دلاری که برخی از آنها مانند بانک فرانسوی بی ان پی به آمریکا پرداخت کرده اند، موجب تصمیم مدیران این بانک ها برای پرهیز از مبادلات مالی، پولی و بانکی با ایران شده است.

این رویکرد بانک های بزرگ غربی، مشکل دیگری برای مبادلات مالی و تجاری ایران ایجاد کرده است. این موضوع باعث شده تا شبکه کارگزاری بانکی برای تسهیل در مبادلات تجاری ایران به سهولت شکل نگیرد. نتیجه اینکه، به رغم بازگشایی سوئیفت بانکی، طی هفته های گذشته عملاً اکثریت حواله های بانکی نافرجام مانده و به مقاصد تجاری مورد نظر نرسیده است.

مهرداد عمادی میگوید مشکل تعامل بانک های اروپایی با ایران ظرف دو تا چند ماه آینده به کلی حل خواهد شد. او اعتقاد دارد که تحریم های ثانوی آمریکا مشمول بانک های غیر آمریکایی نمیشود و قرار است وزارت خزانه داری آمریکا با در خواست بانکهای اروپایی به آنها مجوز دهد که در صورت کار در ایران مشمول تحریم های آمریکا قرار نخواهند گرفت

پس از اجریی شدن برجام، اتحادیه اروپا نخستین مجموعه ای در جهان بود که به سرعت اقدام به برداشتن تحریم ها علیه ایران کرد. همچنین طی ماه های اخیر هیات های تجاری ، اقتصادی و سیاسی بسیار زیادی از سوی کشوهای اروپایی به ایران سفر کرده اند. تا کنون تفاهمنامه های بسیار زیادی در جهت همکاری های اقتصادی و تجاری بین کشورهای اتحادیه اروپا و ایران امضا شده است.

در چنین فضای مساعدی که برای تعامل بین اتحادیه اروپا و ایران ایجاد شده، این پرسش مطرح میشود: با توجه به خواست اتحادیه اروپا برای توسعه مبادلات اقتصادی با ایران، چه اقداماتی از سوی این اتحادیه برای حل مشکل یو ترن اتخاذ شده و یا در دست اقدام است؟
برای شنیدن پاسخ مهرداد عمادی در این باره، بر روی فایل صوتی پائین کلیک فرمائید

مهرداد عمادی: تلاش اتحادیه اروپا برای رفع محدودیت ها در ایران

سحام: شانزده هزار نفر از امضاء کنندگان نامه به دبیرکل سازمان ملل متحد، طی نامه‌ای از بان کی‌مون خواستند به‌خاطر «پاس‌داشت انسانیت» و به‌عنوان «بالاترین مقام رسمی سازمان ملل متحد»، نسبت به «بی‌عدالتی» حکومت ایران نسبت به امید کوکبی فیزیک‌دان نخبه ایرانی، واکنش مناسب را نشان دهد.

امضاءکنندگان این نامه، هدف از این درخواست را، «برانگیختن توجه دبیرکل سازمان ملل متحد به پرونده امید کوکبی» برشمرده و خواستار آن شدند تا از «همه ابزارهای ممکن» برای «آزادی امید از زندان» بهره گرفته شود.

متن این نامه که نسخه فارسی و انگلیسی آن برای انتشار در اختیار «سحام» قرار گرفته، به شرح زیر است:

خطاب به:
عالیجناب بان‌کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد

از طرف:
قریب به شانزده هزار امضاکننده از سراسر جهان
(رجوع به پیوست)

عطف به: کارزار بین‌المللی برای آزادی فوری امید کوکبی از زندان

عالی‌جناب،

ما امضاکنندگان زیر از سراسر جهان، شما را به‌خاطر پاس‌داشت انسانیت و نیز از جهت مسئولیت‌تان به‌عنوان بالاترین مقام رسمی سازمان ملل متحد خطاب قرار می‌دهیم تا در برابر بی‌عدالتی واکنش نشان دهید. امید کوکبی، متولد ۱۹۸۲، فیزیک‌دان ایرانی و دانشجوی دوره فوق دکترای فیزیک اتمی با تمرکز بر پژوهش‌های لیزری در دانشگاه تگزاس است. در سال ۲۰۱۱ او به قصد دیدار خانواده‌اش به ایران بازگشت، اما در یازدهم ژانویه همان سال هنگام خروج از ایران در فرودگاه بازداشت شد. او به ده سال زندان محکوم شد و هم‌اکنون دوران محکومیت خود را از سر می‌گذراند.

سبب اصلی حبس امید کوکبی، امتناع او از همکاری با پروژه‌های نظامی جمهوری اسلامی ایران است. او بر پایه اتهاماتی واهی همچون رابطه با دانشگاه‌ها و مراکز علمی خارج از کشور محکوم شده است. او به‌جای زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی خود مبنی بر عدم بهره‌گیری از دانش علمی‌اش در راه مقاصد ویران‌گر و با مقاومت در برابر فشارها و حتی تحمل زندان، موضعی قدرتمند و قهرمانانه اتخاذ کرد. بسیاری از نهادها با اعطای جوایز حقوق بشری به امید کوکبی، احترام خود را به او نشان داده‌اند. او یک دانشجوی برجسته فیزیک است، بدون هیچ‌گونه سابقه‌ای از فعالیت سیاسی و اکنون با صدمات روانی و بدنی مخاطره‌آمیزی دست و پنجه نرم می‌کند. امید کوکبی به مدت دو سال به بیماری حاد کلیوی مبتلا شده بود، در حالی که مقامات رسمی زندان از دسترسی او به درمان پیشرفته پزشکی جلوگیری به‌عمل آوردند. ما با خبری بُهت‌آور طی چند روز گذشته مواجه شده‌ایم: وکیل امید اعلام کرد که متاسفانه در بدن او نوعی از سرطان کلیه (کارسینوم سلول کلیوی) تشخیص داده شده که ناشی از غده بدخیمی در کلیه راست اوست. امید به‌نحو اضطراری تحت عمل جراحی نفرکتومی قرار گرفت و کلیه راست او برداشته شد. جمهوری اسلامی ایران مسئول سلامتی امید است و باید پاسخگوی هر اتفاق ناگواری برای او باشد. با توجه به موقعیت علمی امید به‌عنوان یک ایرانی با تخصص ویژه و حساس، و آنچنانکه او خودش در نامه‌ای به رئیس دستگاه قضایی اظهار داشته، این نگرانی جدی وجود دارد که اراده‌ای پنهان در پیکره قدرت سیاسی نخواهد که او در بیرون از زندان زنده باشد.

وضعیت جسمی امید کوکبی به‌گونه‌ای است که نمی‌بایست دیگر در زندان باقی بماند و تعویق آزادی او می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری برای سلامتی‌اش در پی داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران باید وادار به آزادی امید شود و خانواده او باید خودشان تصمیم بگیرند که در کجا معالجات فرزندشان را ادامه دهند. هدف ما به‌عنوان نویسندگان این نامه برانگیختن توجه شما به پرونده امید کوکبی است. ما خواستار آن هستیم که از همه ابزارهای ممکن برای آزادی امید از زندان بهره گرفته شود.

لینک کارزار برای پشتیبانی از امید کوکبی با نزدیک شانزده هزار امضا به این نامه ضمیمه شده است. این جنبش بزرگ برای حمایت از امید (با بیش از سیصد هزار هشتگ #freeomid در مدت تنها چند روز)، اثبات می‌کند که توقع بزرگی از شما در سطح افکار عمومی وجود دارد تا در این مورد اقدام فوری به‌عمل آورید.

ما منتظر اقدام مطلوب شما برای نجات زندگی امید هستیم.
با بهترین درودها

پیوست – امضاکنندگان نامه:

شیرین عبادی، حقوقدان و فعال حقوق بشر، بنیانگذار مرکز مدافعان حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح در سال ۲۰۰۳
نسرین ستوده، حقوقدان و فعال حقوق بشر
محمد ملکی، رئیس سابق دانشگاه تهران و کنشگر اجتماعی
جعفر پناهی، کارگردان
خاویر ال-خاقه، مدیر ارشد حقوقی، بنیاد حقوق بشر
سونیا پابان، دانشیار فیزیک در دانشگاه تگزاس
جان کلیچ، استادیار فیزیک در دانشگاه تگزاس
محمد مصطفایی، وکیل حقوق بشری و مدیر در سازمان رواداری جهانی
محمود امیری مقدم،‌ استاد علوم اعصاب مولکولی در دانشگاه اسلو و فعال حقوق بشر
عمار ملکی، دانشیار علوم سیاسی در دانشگاه تیلبورگ
مهدی مرعشی، نویسنده و استاد بازنشسته زبان فارسی و زبان‌شناسی
آرام حسامی، استاد علوم سیاسی در دانشگاه مونتگمری
رضا فرخ‌فال، هماهنگ‌کننده و آموزگار زبان فارسی در دانشگاه کلورادو
محمد یعقوبی، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر
رودی بختیار، تهیه‌کننده تلویزیون و روزنامه‌نگار
مهناز پراکند، حقوقدان و فعال حقوق بشر
افروز مغزی، وکیل حقوق بشری
منصوره شجاعی، نویسنده و فعال حقوق بشر
پرستو فروهر، هنرمند و نویسنده و فعال حقوق بشر
رضا علامه‌زاده، کارگردان
الهه امانی، صاحب کرسی در انجمن‌های جهانی شبکه بین فرهنگی زنان و مدیر فناوری در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا
سهند طهماسبی، نوروسایکولوژیست در دانشگاه بریتیش کلمبیا و دستیار تحقیقات بالینی در مرکز بیماری‌های عفونی ونکوور
بیژن میرعمادی، استاد بازنشسته فیزیک و پژوهشگر علمی در دانشگاه سایمون فریزر، بنیانگذار و رئیس سابق مدرسه مهندسی در دانشگاه اهواز
نیره توحیدی، استاد و رئیس سابق دپارتمان جنسیت و مطالعات زنان در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا
تامار عیلام گیندین، ایران‌شناس
مسیح علی‌نژاد، روزنامه‌نگار
رضا خندان، فعال حقوقی
مرتضی نگاهی، نویسنده و روزنامه‌نگار
شیرین فامیلی، روزنامه‌نگار
احمد رافت، روزنامه‌نگار
دریا صفایی، فعال حقوق زنان
حمیدرضا ظریفی‌نیا، روزنامه‌نگار
ناهید غنی، دانشیار پژوهشی در تاریخ، دانشگاه سایمون فریزر
مهران براتی، سیاستمدار و پژوهشگر در دانشگاه آزاد برلین
شهرزاد سپانلو، هنرمند
شاهرخ مشکین‌قلم، هنرمند
فرشته مولوی، نویسنده
ساناز فتوحی، نویسنده
مژده شمسایی، هنرمند
سهیل پارسا، کارگردان، نویسنده و بازیگر
مائده سلطانی، فعال حقوق بشر
مریم حسین‌خواه، فعال حقوق بشر
لیدا حسینی‌نژاد، روزنامه‌نگار
حسن نایب‌هاشم، فعال حقوق بشر
علی خردپیر، روزنامه‌نگار
جمیله ندایی، فیلمساز آزاد و کارگردان تئاتر
فاطی محمدی، بازیگر
حمید احیا، کارگردان تئاتر، بازیگر و مترجم
حسین شرنگ، نویسنده و شاعر
سهیل عزیزی، بازیگر تئاتر
مهرداد آرین‌نژاد، مدیر جشنواره تیرگان
شاهرخ حیدری، کاریکاتوریست
اسکات آماندولا، نوازنده جاز
فاطمه اختصاری، شاعر
مهدی موسوی، شاعر
شادی یوسفیان، هنرمند
پتکین آذرمهر، وبلاگ‌نویس و تهیه‌کننده تلویزیون
افشین نریمان، مجری و تهیه‌کننده تلویزیون
سام قندچی، روزنامه‌نگار
پویا جهاندار، فعال حقوق بشر
پژمان اکبرزاده، نوازنده و روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده رادیو
محمدتقی کروبی
مریم فقیه ایمانی، رئیس مرکز دیپلماسی فرهنگی و توسعه
دامون گلریز، مدرس علوم کاربردی در دانشگاه لاهه و عضو گروه پژوهشی امنیت، صلح و عدالت بین‌الملل.
احمد پوری، بنیانگذار و مدیر پرایم، مشارکت‌جوی امور پناهندگان در اروپای چندفرهنگی
پوریا علیمرادی، دانشجوی دکترای مطالعات ایرانی در دانشگاه تورنتو
آویده مطمئن‌فر، روزنامه‌نگار و هنرمند
شیما کلباسی، شاعر و فیلم‌ساز و فعال حقوقی
نظام میثاقی، پزشک و فعال حقوق مدنی
سپیده شکری‌پور، کاندیدای دکتری در دانشکده هنر و علوم انسانی، دانشگاه لاوال
روح‌الله زم
مسعود مسجودی
اشکان منفرد
دانیال جعفری
سعید حسین‌پور
امیر یحیی آیت‌اللهی
بهزاد مهرانی
لیلی نیکونظر
نسرین افضلی
اشکان صفایی
مهدی جلالی تهرانی
سعید قاسمی‌نژاد
علی اشتری
سلمان سیما
محمد ایزدی
امیر حسین اعتمادی
آرش سبحانی
برزومهر طلوعی
یوحنا نجدی
عماد مولائی‌نژاد
نینا وباب
امین ریاحی

و قریب به شانزده هزار امضاکننده از سراسر جهان در پیوند زیر:

http://www.thepetitionsite.com/991/769/243/petition-in-support-of-immediate-release-of-iranian-geniusphysicist-omid-kokabee/

هم‌چنین نسخه انگلیسی این نامه که برای دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال گردیده، به شرح زیر است:

To:
His Excellency Ban-Ki Moon 
Secretary General of United Nations
The United Nations
New York, NY 10017‎

From:
About 16,000 signatories from all around the world (refer to attachment)

Re: International Campaign for the Immediate Release of Omid Kokabee from Prison in Iran

Your Excellency,

We, the undersigned from all around the world, are addressing you and calling on your sense of humanity and your responsibility as the United Nations’ highest official to take action against an iniquity. Omid Kokabee, born in 1982, is an Iranian physicist and a postdoctoral student in atomic physics with a focus on laser research at the University of Texas at Austin. In 2011, he traveled back to Iran to visit his family, but was arrested on January 11, 2011 upon leaving Iran in the airport. He was sentenced to 10 years in prison and is currently serving time.

The main reason for his incarceration is his refusal to cooperate with the Iranian regime in its military projects. He was condemned based on absurd charges such as relations with the Academia and scientific circles and institutions abroad. He has taken a strong and heroic position by resisting pressures and even withstanding prison instead of treading underfoot his moral principles as not to use his scientific knowledge for destructive purposes. He has been saluted so far by multiple human rights awards. He is a brilliant physics student with no record of political activity who has undergone serious physical and psychological harms in prison. He has been suffering from an acute kidney disease for two years, yet the prison officials have been denying him access to advanced medical treatment. A few days ago, we were struck by the most dismal news: Omid’s lawyer announced that unfortunately, he had been diagnosed with a type of kidney cancer (Renal Cell Carcinoma) due to a malignant tumor in his right kidney. Omid has undergone an urgent nephrectomy surgery and his right kidney has been removed. The Iranian regime is responsible for Omid’s health and should account for anything unfortunate happening to him. With respect to Omid’s particular situation as an Iranian with a sensitive scientific specialization, and as he himself expressed in a letter to the public prosecutor, there is serious concern that some invisible will in the corridors of power does not want him to come alive out of prison.

Omid’s health condition is such that he shouldn’t stay any longer in prison and deferral of his release would cause him irreversible harms. The Iranian regime should be urged to release Omid and his family should decide where he is to receive further treatment. We are writing this letter to call your attention to Omid’s case, and ask you to use all available means to have Omid released from prison.

Attached you will find the web link in demonstration of the support of more than 15,000 signatories to this letter. This massive mobilization in favor of Omid (proved also by more than 300,000 #FreeOmid hashtags over the past few days), demonstrates that there is a high expectation of you in the public opinion in terms of quick action in this matter.

Waiting for your favorable action to save Omid’s life, we remain.
Best regards.

Attachment- signatories to the letter:
Shirin Ebadi, Human Rights Lawyer & Activist, Founder of Defenders of Human Rights Center, Nobel Peace Prize laureate (۲۰۰۳)
Nasrin Sotoudeh, Human Rights Lawyer & Activist; Sakharov Prize winner
Mohammad Maleki, Former President of the University of Tehran, Activist
Jafar Panahi, Film Director, Sakharov Prize winner
Javier El-Hage, Chief Legal Officer, Human Rights Foundation
Sonia Paban, Associate Professor in Physics at the University of Texas at Austin
Can Kilic, Assistant Professor in Physics at the University of Texas at Austin
Mohammad Mostafaei, Human Rights lawyer & Director at Universal Tolerance Organization
Mahmood Amiry-Moghaddam, Professor in Molecular Neuroscience at University of Oslo & Human Rights Activist
Ammar Maleki, Assistant Professor in Political Science at Tilburg University
Mehdi Marashi, Author, Professor Emeritus in Persian language and linguistics
Aram Hesami, Professor in Political Science at Montgomery College
Reza Farokhfal, Instructor in Farsi, Farsi Language Coordinator at the University of Colorado at Boulder
Mohammad Yaghoubi, Playwright and Theater Director
Rudi Bakhtiar, TV Producer and Journalist
Mahnaz Parakand, Human Rights Lawyer & Activist
Afrooz Maghzi, Human Rights Lawyer
Mansoureh Shojaee, Human Rights Activist & Writer
Parastou Forouhar, Artist, Writer, and Human Rights Activist
Reza Allamehzadeh, Filmmaker, Film critic and Writer
Elahe Amani, Alternative Dispute Resolution Mediator at Mediators Beyond Borders International
Sahand Tahmasebi, Neuropsychologist at UBC & Clinical Research Assistant at Vancouver Infectious Diseases Centre
Bijan Miremadi, Retired Professor in Physics and Research Scientist at Simon Fraser University, Former Dean and Founder of Engineeing School at Ahvaz University, Iran
Nayereh Tohidi, Professor and Former Chair of the Department of Gender & Women Studies at the California State University
Tamar Eilam Gindin, Iranologist
Masih Alinejad, Journalist
Reza Khandan, Rights Activist
Morteza Negahi, Author and Journalist
Shirin Famili, Journalist
Ahmad Rafat, Journalist
Darya Safai, Women’s rights activist
HamidReza ZarifiNia, Journalist
Nahid Ghani, Research Associate in History, Simon Fraser University
Mehran Barati, Politician and Researcher at Free University of Berlin
Shahrzad Sepanlou, Artist
Shahrokh Moshkin Ghalam, Artist
Fereshteh Molavi, Writer
Sanaz Fotouhi, Writer
Mojdeh Shamsaee, Artist
Soheil Parsa, Film Director, Writer, Actor
Reza Allamehzadeh, Film Director
Maede Soltani, Human Rights Activist
Maryam Hosseinkhah, Human Rights Activist
Lida HosseiniNejad, Journalist
Hassan Nayeb Hashem, Human Rights Activist
Ali Kheradpir, Journalist
Jamileh Nedai, Freelance Filmmaker and Theater Director
Fati Mohammadi, Actress
Hamid Ehya, Theater Director, Actor, and Translator
Hossein Sharang, Writer & Poet
Soheil Azizi, Theater Actor
Mehrdad ArianNejad, Director at Tirgan Festival
Shahrokh Heidari, Cartoonist
Scott Amandola, Jaaz Musician
Fatemeh Ekhtesari, Poet
Mehdi Mousavi, Poet
Shadi Yousefian, Artist
Potkin Azarmehr, Blogger and TV Producer
Afshin Nariman, TV Host and Producer
Sam Ghandchi, Journalist
Pooya Jahandar, Human Rights Activist
Pejman Akbarzadeh, Musician, Journalist and Radio Producer
Mohammad Taghi Karoubi, Legal Adviser to Avicenna Research Center and Member of Bioethics and Law Committee
Maryam Faghihimani, President at the Center for Cultural Diplomacy & Development
Damon Golriz, Lecturer at The Hague University of applied sciences and a fellow of the research group International Peace, Justice and Security
Ahmed Pouri, Founder and Director of PRIME, Participating Refugees in Multicultural Europe
Pouria Alimoradi, Ph.D Student of Iranian Studies at Toronto University
Avideh MotmaenFar, Journalist and Artist
Sheema Kalbasi, poet, Filmmaker, and Rights Activist
Nizam Missaghi, Physician and Civil Rights Activist
Sepideh Shokri Poori, PhD Candidate, Faculté des lettres et des sciences humaines – Université Laval
Roohollah Zam
Masood Masjoody
Ashkan Monfared
Daniel Jafari
Saeid Hosseinpour
Amir Yahya Ayatollahi
Behzad Mehrani
Leily Nikounazar
Nasrin Afzali
Ashkan Safaei
Mehdi Jalali Tehrani
Saeed Ghasseminejad
Ali Ashtari
Salman Sima
Mohammad Izadi
AmirHossein Etemadi
Arash Sobhani
Borzumehr Toloui
Youhan Najdi
Emad Molaeinejad
Nina Vabab
Amin Riahi

And about 16,000 signatories from all around the world, to be found at the following link:

http://www.thepetitionsite.com/991/769/243/petition-in-support-of-immediate-release-of-iranian-genius-physicist-omid-kokabee/?taf_id=24401945&cid

دویچه‌وله: یک قرارگاه وابسته به سپاه پاسداران حملات سایبری خود را علاوه بر فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران، به مقام‌های دولت روحانی نیز گسترش داده است. این قرارگاه برای استخدام نیرو نیز فعالانه تلاش می‌کند.

به گزارش کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، ارتش سایبری سپاه پاسداران و “گروه‌های امنیتی خارج از دولت در”یک تلاش مستمر دو ساله”، گذشته از فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران، مقام‌های دولتی و شخصیت‌های اصلاح‌طلب را نیز هدف قرار داده‌اند.

این بازوی امنیتی سپاه پاسداران با هک کردن حساب‌های کاربری آنان “علاوه بر استفاده از اطلاعاتی که به دست می آورند، به صورت زنجیره‌ای افراد نزدیک به این شخصیت‌ها را نیز مورد هدف قرار دهند”.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر همچنین نوشته است که در یک سال گذشته یکی از قرارگاه‌های سپاه پاسداران، “به صورت فعال” در تماس با کارشناسان امنیت شبکه در ایران بوده است. ازاین کارشناسان برای همکاری در پروژه‌های امنیتی خود دعوت شده و از آنان خواسته ‌شده است که در “طراحی حمله‌های سایبری به روش‌های فیشینگ، بدافزار و تروجان سازی” شرکت کنند و حتی آن‌ها را تهدید کرده‌اند.

بیشتر بخوانید: گروه امنیتی آشیانه یا ارتش سایبری ایران؟

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران از قول یک متخصص فن‌آوری اطلاعات “که خود مورد دعوت برای همکاری با سپاه پاسداران قرار گرفته” نوشته است که قرارگاه سپاه برای استخدام او وعده حقوق مکفی داده و در مواردی که متخصصین از همکاری با این نهاد سرباز زده اند، دست به “ارعاب این افراد” زده و “درخصوص عواقب همکاری نکردن با خود هشدار داده اند”.

شهیندخت مولاوردی، محمدعلی ابطحی و بسیاری دیگر

از جمله افراد سرشناسی که به گفته کمپین تاکنون هدف حمله قرار گرفته‌اند می‌توان به شهیندخت مولاوردی، معاون زنان و امور خانواده در دولت حسن روحانی اشاره کرد. او در تاریخ اول اردیبهشت ماه امسال در صفحه توییتر و تلگرام خود خبر داد که حساب‌های جی‌میل و فیس‌بوک او هک شده و از مخاطبانش خواست تا به پیام‌هایی که از طرف او منتشر می‌شود پاسخ ندهند.

علاوه بر شهیندخت مولاوردی، به افراد دیگری نیز در این گزارش اشاره شده است. از جمله برخی از مقام‌‌های بالای دولت حسن روحانی؛ یک مشاور نزدیک به وی، یک وزیر کابینه، یک معاون وزیر امور خارجه و سیدمحمدعلی ابطحی معاون سابق رئیس جمهوری در زمان محمدخاتمی، در میان افرادی هستند که در دو سال اخیر هدف حملات هکرهای سپاه قرار گرفته ‌و کنترل حساب‌های خود را برای مدتی و یا کاملا از دست داده‌اند.

بیشتر بخوانید: پنج راه برای شناسایی هویت‌های جعلی در فیس‌بوک

روش‌‌های شناخته شده اما کارساز

کمپین بین‌المللی حقوق بشر به روش‌هایی اشاره کرده که از سوی “ارتش سایبری” برای به دست آوردن اطلاعات حساب‌های کاربران استفاده شده است. از جمله فرستادن ایمیل‌، لینک و یا پیام‌های آلوده. روش‌‌هایی که شناخته شده‌اند ولی با وجود این بسیاری ازکاربران را به دام انداخته‌اند. این روش‌‌ها به ویژه به این دلیل کاربرد موثری داشته‌اند که در بیشتر موارد هم‌زمان با واقعه‌‌ای خاص فرستاده شده‌اند.

مثلا در دوره انتخابات که افکار عمومی نسبت به اخبار رد صلاحیت‌ها حساس شده است و یا اخباری که در روزهای اخیر درباره وضعیت امید کوکبی در زندان در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخد. کمپین به چند نمونه از این موارد اشاره کرده است: «به عنوان نمونه در زمانی که شورای نگهبان سرگرم بررسی صلاحیت‌های نامزد‌های انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان بود،‌ پس از رد صلاحیت حسن خمینی یک فایل پاورپوینت به تعداد زیادی از خبرنگاران ارسال شد که در عنوان ایمیل نوشته شده بود: “خبر فوری: واکنش حسن خمینی به رد صلاحیتش”.»

با باز کردن این فایل پاورپوینت یک بدافزار بر روی دستگاه قربانی نصب می‌شود که اطلاعات کامپیوتر فرد هک شده را برای سازندگانش ارسال می‌کند و تا زمانی که این بدافزار در کامپیوتر قربانی وجود دارد حتی با تغییر رمز حساب‌های کاربری نیز کنترل همچنان در دست حمله‌کننده‌ها باقی خواهد ماند.

بیشتر بخوانید: پروژه “عنکبوت” سپاه موضوع همایش “کلوب کامپیوتری هرج و مرج”

نمونه‌ای دیگری که کمپین حقوق بشر به آن اشاره کرده این است: «در نسخه جدید این روش، فایل پاورپوینت که حاوی بدافزار است در یک فایل زیپ به صورت فشرده شده قرار گرفته بود. فعالان و روزنامه نگاران ایمیل‌هایی همراه با این فایل زیپ که ادعا میشد حاوی آخرین عکس‌های زندانی سیاسی بیمار، امید کوکبی است دریافت می کردند. بازکردن فایل پاورپوینت داخل زیپ، بدافزار را فعال می کرد.»

در گزارش کمپین آمده است که در هفته‌های اخیر استفاده از روش سومی نیز افزایش یافته است: «حمله کننده با ارسال درخواست تغییر پسورد به حساب‌های کاربری فیس‌بوک، جی‌میل و تلگرام باعث می‌شود تا کد مخصوص برای تغییر کلمه عبور کاربران به شماره تلفن آنها به صورت پیامک ارسال شود.»

هادی قائمی مدیرکمپین بین المللی حقوق بشر درایران می‌گوید: «با توجه به ابعاد گسترده چنین حملاتی، رئیس جمهوری و مقامات وزارت ارتباطات ایران باید نسبت به شناسایی و توقف این حملات اقدام جدی به عمل آورده و به نقض حقوق شهروندان در این حوزه خاتمه دهند.»

خُسن آقا: آقا فشار از پایین چنان زیاد بوده که آقای وزیر به قدقد کردن افتاده!
عصرایران: وزیر کشور گفت: نیروی انتظامی در جریان گشت نامحسوس مظلوم واقع شد و در برخی جاها در حقش اجحاف شد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما وزیر کشور در برنامه نگاه در مورد اجرای طرح گشت های نامحسوس گفت: ابتدا باید دید آیا وظیفه نیروی انتظامی تأمین امنیت اجتماعی هست یا خیر؟ که قانون می گوید هست و جامعه توقع دارد که نیروی انتظامی این کار را انجام دهد که بله چنین توقعی وجود دارد و سومین اینکه نیروی انتظامی باید پاسخگو باشد که بله باید پاسخگو باشد که بنده در مجلس نهم چندین بار با حضور در کمیسیون ها به سؤالات نمایندگان پاسخ دادم.

رحمانی فضلی افزود: در مرحله نخست اتفاقی که افتاد این بود که طرح این طرح خوب صورت نگرفت و نوع بیان کامل نبود چرا که این مسائل ابعاد مختلفی دارد و میان بخشی است و تأثیرگذاری فرهنگی ، اجتماعی و بهره برداری سیاسی دارد.

وی گفت: به هر حال نوع بیان و نوع توضیح این طرح مناسب نبود و در اینجا نیروی انتظامی مظلوم واقع شد و در برخی جاها در حقش اجحاف شد.

وزیر کشور افزود: همین نیروی انتظامی که امنیت ما را تأمین می کند و در حق نیروی انتظامی بیش از آنکه جای بحث و صحبت داشت پرداخته شد و این را باید جبران کرد.

وی گفت: در بحث نیروهای نامحسوس نیز نیروی انتظامی در واقع می خواهد از نیروهای آزاد خود در حوزه های امنیتی و اجتماعی استفاده کند که حوزه های امنیتی شامل شرارت، سرقت، باج گیری، خفت گیری نیز می شود که مردم با آن مواجهند که البته یکی از این مباحث بحث اخلاقی کشف حجاب در داخل خودروهاست.

رحمانی فضلی افزود: به هر حال این نیروهای نامحسوس وقتی چنین مباحثی را مشاهده کنند باید به نیروی انتظامی گزارش و مستندات را فراهم کنند و بعد از آن به فرد خاطی و یا به خانواده اش تذکر داده می شود و با شرارت ها و امنیت اجتماعی نیز برخورد صورت می گیرد.

وی گفت: البته طرح این موضوعات مهم قبل از اینکه مطرح شود حتماً باید با تدابیری همراه باشد و به صورت جامع و کامل توضیح داده شود چون طرح ملی است و باید در شورای امنیت مطرح شود و اگر بحث امنیت اخلاقی است باید در شورای اجتماعی آنرا مطرح کرد به ویژه که این دو موضوع بین بخشی است و همه دستگاه ها باید کمک کنند.

رحمانی فضلی افزود: بنده از فرمانده ناجا خواستم این طرح را حتماً به شورای اجتماعی و امنیت ارجاع بدهد و در آنجا بررسی های دقیق و هماهنگی های لازم صورت گیرد و بعد کلیت طرح را تشریح کنیم.

وی ادامه داد: این نوع طرحها اگر مشارکت دستگاه ها را به همراه نداشته باشد یقیناً شکست خواهد خورد و نیروی انتظامی باید با تکیه بر کمک مردم این کار را انجام دهد.

وزیر کشور گفت: اکنون نیروی انتظامی وظیفه قانونی خود را انجام می دهد و این طرح نیز در شورای امنیت و شورای اجتماعی بررسی می شود و نظرات همه دستگاه ها گرفته می شود و ان شاء‌الله با هماهنگی دستگاه ها اجرایی خواهیم کرد.

دنیای اقتصاد: خبرگزاری فارس: شرکت اپرا برای اولین بار یک مرورگر اینترنتی عرضه کرده که به شکل پیش فرض دارای یک وی‌پی‌ان است. این مرورگر از امکانات مناسبی برای حفظ حریم شخصی کاربران نیز برخوردار است. کریستین کولوندرا از مدیران ارشد اپرا در این مورد گفته است: همه مستحق آن هستند که هنگام آنلاین بودن از حریم شخصی برخوردار باشند. ما با افزودن یک وی پی ان رایگان و نامحدود به مرورگرمان به‌طور مستقیم این خدمات ضروری را ارائه کرده‌ایم تا کاربران نیازی به بارگذاری افزونه‌ها و برنامه‌های ثالث نداشته باشند. مدیران اپرا ارائه چنین خدماتی را حاصل درخواست‌های فزاینده مشتریان و کاربران خود دانسته‌اند. احتمال می‌رود شرکت اپرا به زودی توسط یک کنسرسیوم چینی خریداری شود و مشخص نیست اعضای آن با ارائه خدمات وی پی ان موافق باشند.