اخبار

سحام نیوز: طی هفته گذشته ۱۱ مورد از حمله به زنان و دختران در شهرستان جهرم درجنوب استان فارس باعث ترس و وحشت عمومی دراین شهر شد. زخمی شدن سه دانشجو و یکی از کارمندان دانشگاه جهرم و شکسته شدن شیشه‌های خوابگاه‌های دختران باعث ایجاد تجمع اعتراض آمیز دانشجویان این دانشگاه در روز سه شنبه۴ آذرماه ۱۳۹۳ شد که البته هم‌زمانی این حملات با مسمومیت غذایی دراین دانشگاه باعث شد که عده ای این قضایا را مرتبط با هم بدانند.

به گزارش سحام، متعاقب این اتفاقات جلسه شورای تامین شهرستان جهرم درفرمانداری این شهر با حضور نمایندگان دانشجویان برگزار شد و فرماندار این شهرستان، قول پیگیری جدی ناامنی‌های ایجاد شده درجهرم وایجاد گشت‌های منظم نیروی انتظامی دراطراف دانشگاه و خوابگاه‌ها را داد. خبر مسمومیت و مجروح شدن دانشجویان در بسیاری از خبرگزاری‌های محلی و کشوری منتشر شد، اما پس از ساعاتی همه آن‌ها خبر مجروحیت دانشجویان دختر با چاقو را از خبرهای خود حذف کرده و صرفا به بحث مسمومیت پرداختند.

ناامنی‌های جاری در شهرستان جهرم باعث شد که درنهایت دانشجویان از روزچهارشنبه کلاس‌ها را تعطیل کنند. درتمامی موارد، ضارب با چاقو به باسن دانشجویان دختر زده بود، اما درآخرین مورد دختری همراه با مادرش مورد حمله قرار گرفت که دراین حادثه، شکم این دختر جوان نیز مورد اصابت چاقو قرار گرفته بود. این در حالی بود که دوربین مداربسته ساختمانی واقع درخیابان شهید مطهری، کوچه نارنجی شهرستان جهرم، از این واقعه فیلم‌برداری کرده بود و ضارب را به همراه یک خودرو سمند سفید(خودروی پدر متهم) نشان می داد.

با پیگیری‌های نیروهای انتظامی سرانجام فرد ضارب در روز پنج‌شنبه ۶ آذرماه ۱۳۹۳ دستگیر شد. ضارب محمد بهشتی فر۲۲ ساله و عضو بسیج «قطب آباد» از توابع جهرم است. گفته می‌شود پدر وی سرهنگ پاسدارجلیل بهشتی فر(جلیل اسفریزی) است که درحال حاضرفرمانده بسیج قطب آباد(روستایی در فاصله ۱۰ کیلومتری جهرم) می باشد.

Mohamad-beheshtifar-saham-news

صبح روز گذشته متهم به همراه دادستان جهرم و مقامات اطلاعات این شهرستان درشهرک انقلاب(منزل مسکونی خانوادگی متهم) برده شد و درحال بازسازی صحنه جنایت‌های صورت گرفته مشاهده شده است. وی تاکنون از معرفی هم‌دستانش به مقامات قضایی شهرستان جهرم خودداری کرده است.

برخی افراد و محافل در دو روز گذشته تلاش کرده اند که وابستگی وی به بسیج را انکار کنند، اما سوابق و فعالیت‌های وی دربسیج قطب آباد جای هیچ‌گونه شک و شبهه ای را در خصوص عملکرد وی باقی نمی‌گذارد.

بنا به گزارش منابع سحام، ناامنی‌های جاری در شهرستان جهرم باعث شد که درنهایت دانشجویان از روزچهارشنبه کلاس‌ها را تعطیل کنند. درتمامی موارد، ضارب با چاقو به باسن دانشجویان دختر زده بود، و با مانتو تردد می‌کرده اند.

محمد بهشتی فر گفته که این اقدامات را پس از شنیدن صحبت‌های یکی از روحانیون که «ریختن خون بدحجاب را مباح شمرده است» انجام داده و هدف وی «اقدام عملی برای نهی ازمنکر» بوده است.

در بازجویی‌های اولیه وی هدف خود از این اقدامات را مبارزه با بدحجابی ذکر کرده و گفته است اهداف وی زنان و دخترانی بوده اند که حجاب کامل با چادر نداشته و با مانتو بوده اند.

گفتنی است پس از شناسایی وی، بلافاصله گزارشی مبنی بر«عدم سلامت روانی» وی تهیه و برای تایید به پزشکی قانونی ارسال شده تا از هرگونه مجازات شدید قضایی جلوگیری به عمل آید.

خواسته صریح مردم و دانشجویان و افراد مضروب شده در شهرستان جهرم، رسیدگی دقیق به این پرونده و مشخص شدن عاملان احتمالی همراه یا تحریک کنندگان وی به این اقدامات هستند.

بنا بر اصول مصرح مکرر قانون مجازات اسلامی، اقدام این فرد مصداق صریح «اقدام علیه امنیت و جان مردم» و «ایجاد رعب و وحشت» بوده و علی‌رغم مخالفت بسیاری از مردم با اعدام، شهروندان جهرمی معتقدند درصورتی که حکومت بخواهد بدون جانب‌داری ازاین بسیجی وی را محاکمه کند، حکم وی اعدام خواهد بود. هرچند بسیاری معتقدند درچنین مواردی اصل پرونده بی سر و صدا خاتمه خواهد یافت.

رادیوفردا: دکتر سیامند انوری، مدیر بیمارستان ضیائیان تهران، هدف حمله با اسید قرار گرفته و در بیمارستان فارابی بستری شده است. هنوز دلیل این حمله و عاملان آن مشخص نشده‌اند.

خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، از قول حسین ساجدی‌نیا، فرمانده انتظامی تهران بزرگ، نقل کرده است که «حدود ساعت ۲۱ امشب (هشتم آذر ماه) دکتر انوری رییس بیمارستان ضیائیان تهران در هنگام مراجعت به منزل توسط دو سرنشین یک موتورسیکلت مورد اسید پاشی قرار گرفت».

این مقام انتظامی می‌گوید یک تیم ویژه پلیس برای پیگیری حادثه و شناسایی عاملان تشکیل شده است.

جزئیات بیشتری در این مورد منتشر نشده است.

بنا بر گزارش‌های اولیه حمله به دکتر انوری باعث شده تا او از ناحیه دو چشم خود آسیب ببیند.

دکتر عباس زارع‌نژاد، رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت ایران، به خبرگزاری مهر گفته است که آقای انوری در بیمارستان فارابی بستری و تحت مداوا قرار گرفته است.

​​بنا به گفته این مقام دولتی چشم راست دکتر انوری آسیب کم‌تری دیده و پزشکان در حال مداوای چشم چپ او هستند.

واحد مرکزی خبر، وابسته به رادیو تلویزیون دولتی ایران، نیز از قول دکتر ایرج حریرچی، قائم مقام وزیر و معاون کل وزارت بهداشت نقل کرده است که «نگرانی جدی نه برای بینایی و نه برای پوست دکتر انوری وجود ندارد».

رئیس بیمارستان فارابی نیز در مورد درمان چشم دکتر انوری ابراز امیدواری کرده است.

حمله با اسید به رئیس بیمارستانی در تهران در حالی صورت می‌گیرد که طی هفته‌های گذشته اخبار مربوط به اسیدپاشی به زنان در اصفهان و یا حملات مشابه در شهرهای دیگر به طور گسترده‌ای بازتاب پیدا کرده‌اند.

هفته گذشته فرمانده انتظامی تهران بزرگ گفته بود «عامل اصلی» اسیدپاشی به یک خانم جوان در شرق تهران بازداشت شده است.

وزیر کشور ایران نیز در پایان آبان ماه از پیدا شدن «سرنخ‌هایی» در مورد اسیدپاشی‌های اصفهان خبر داده بود.

فرمانده پلیس ایران، گفته است که از ابتدای امسال میانه آبان ماه گذشته، «۳۱۸ مورد اسیدپاشی» صورت گرفته است که اغلب عاملان آن دستگیر شده‌اند.

رادیوفردا: خانواده مهدی کروبی، از نامزدهای معترض به انتخابات رياست جمهوری ايران در سال ۱۳۸۸، می گويد،‌ وی در پيامی از علی مطهری،‌نماينده مجلس،‌ خواسته است به طرفيت از مهدی کروبی «پيگير حق» دادرسی و فراهم کردن « مقدمات لازم درجهت برپايی دادگاهی علنی» وی باشد.

در نامه خانواده مهدی کروبی که روز شنبه هشتم آذرماه در وب سايت «سحام نيوز» منتشر شده، خطاب به علی مطهری آمده است: مهدی «کروبی در آخرين ديدار اعضای خانواده برابر با چهارشنبه پنجم آذر ماه ۱۳۹۳ ضمن انتقادی صريح و شفاف از بی مسئوليتی مقامات عالی در نقض صريح قوانين اساسی و عادی کشور، از جنابعالی خواستند به طرفيت از ايشان پيگير حق دادرسی شان و فراهم ساختن مقدمات لازم در جهت برپايی دادگاهی علنی مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی باشيد تا ضمن استماع کيفرخواست حاکميت، دفاع و ادله خود را در کنار پاسخ به تهمت های يکطرفه دين فروشان در چند سال گذشته ارائه کنند.»

مهدی کروبی و همچنين ميرحسين موسوی و همسرش زهرا رهنورد از ۲۵ بهمن ماه سال ۱۳۸۹ در حصر خانگی به سر می برند. ميرحسين موسوی و مهدی کروبی نتايج انتخابات رياست جمهوری سال ۱۳۸۸ را نپذيرفتند و خواهان ابطال اين نتايج شده بودند.

تهران و برخی شهر های ایران ماه ها شاهد تظاهرات اعتراضی به نتیجه این انتخابات بودند. در این اعتراضات دهها نفر کشته شدند.

در نامه خانواده مهدی کروبی به علی مطهری ضمن انتقاد از نقض قانون اساسی در قبال وضعيت مهدی کروبی آمده است:«در چند سال گذشته شاهد بدعتی بوديم که نه در قبل از انقلاب و نه بعد از آن سابقه داشته است. بازداشت، حبس و حصر بدون ضابطه آيت الله کروبی همراه شد با گذراندن قريب سه سال در خانه امن اطلاعات و محروميت از نور آفتاب و هوای تازه. همين محروميت موجب ورود آسيب شديد جسمانی بر ايشان شد که تاکنون انجام چند عمل جراحی مهم هم نتوانسته آثار آن را مرتفع کند.»

در اين نامه تصريح شده است: «در اين پرونده بازداشت و مجازاتی اعمال شده که تاکنون حکم و موضوع اتهام آن نه ابلاغ شده و نه تفهيم، نه پرونده ای به مراجع صالح قضائی ارسال شده و نه مقدمات محاکمه و دفاع از آن فراهم گرديده. آيا اين امر معنايی جز فرسايشی کردن موضوع و اتمام بی سر و صدا اين پرونده ملی دارد؟ شايان ذکر است که در صورت اصرار حاکميت بر تداوم اين روند غير شرعی، غير قانونی و غير انسانی و عدم پايان دادن به اين رفتار، خانواده نيز ملزم به انتخاب وکلايی برای پيگيری اين موضوع است.»

علی مطهری بارها از حصر زهرا رهنورد، ميرحسين موسوی و مهدی کروبی انتقاد کرده است و بنابر گزارش در ديداری خصوصی با علی خامنه ای،‌رهبر جمهوری اسلامی در اين خصوص نيز صحبت کرده است.

علی مطهری گفته بود که رهبر جمهوری اسلامی در پاسخ به پرسش در خصوص ميرحسين موسوی و مهدی کروبی گفته است: «جرم اينها بزرگ است و اگر امام بودند شديدتر برخورد می‌کردند اگر اينها محاکمه شوند حکمشان خيلی سنگين خواهد بود و قطعا شما راضی نخواهيد بود. ما اکنون به اينها ملاطفت کرده‌ايم.»

اين در حالی است که علی مطهری اخير در مشهد بارديگر از حصر رهبران «جنبش سبز» انتقاد کرده و گفته است:««پيغمبر راسلام هم نمی‌تواند بگويد حکم فلان کس سنگين است، بدون محاکمه و بدون دفاع و بدون شنيدن دفاعيات آنها حکم صادر کند. اين نظرايشان(علی خامنه ای) است که کسی می‌تواند مخالف باشد، و من قانع نشدم. من نسبت به اين صحبت قانع نشدم و لذا باز هم اصرار دارم. حصر بدون حکم قضايی ظلم است و عادلانه نيست. اگر روال قانونی طی شود ما تمکين می کنيم، اما اين‌که بگوييم اين حصر باشد و آن زندان باشد و گردن اين را بزنيد و… اين نمی شود.»

پیش از این برخی از احزاب و شخصیت‌های سیاسی ایران در نامه‌هایی به حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، خواستار پیگیری رفع حصر رهبران جنبس شبز شده‌ بودند.

اما علی یونسی، دستیار ارشد رئیس ‌جمهوری ایران در امور اقوام و اقلیت‌ها پیشتر گفته بود که دولت حسن روحانی در زمینه رفع حصر رهبران جنبش سبز ایران هیچ اختیاری ندارد، اما «اگر فضا عادی و آرام شود، ممکن است بتواند به وعده‌اش در این باره عمل کند»

دیگربان: حمله گروهی ناشناس با چاقو به دست‌کم شش زن که پنج نفر از آنها دانشجو هستند در شهر جهرم استان فارس٬ جو روانی این شهر را ناآرام کرده است.

این حملات در روز‌های گذشته رخ داده و مسئولان امنیتی و انتظامی استان فارس هم از دستگیری عوامل آن خبر داده‌اند.

حجت‌الله رضایی، سرپرست فرمانداری ویژه جهرم گفته این افراد در کمتر از ۷۲ ساعت دستگیر و به «عمل قبیح» خود اعتراف کرده‌اند.

لطف‌الله دژکام امام جمعه شهر جهرم نیز خواستار برخورد شدید با عوامل این نا‌امنی‌ها شده است.

یک سایت استان فارس نیز نوشته عوامل «ضدانقلاب» تلاش می‌کنند این حملات را متوجه نیرو‌های بسیج کرده و «سناریوی» اسید‌پاشی‌های اصفهان را تکرار کنند.

برخی گزارش‌ها حاکی از آن دارد که تعداد زنان قربانی این حملات حدود ۱۲ نفر است که مقام‌های مسئول تاکنون این گزارش‌ها را تائید نکرده‌اند.

گفته می‌شود همه این زنان از ناحیه باسن مورد حمله قرار گرفته‌اند.

صدای آمریکا: سیامک قادری جایزه آزادی مطبوعات را از سوی کمیته حفاظت از روزنامه نگاران دریافت کرد.

این روزنامه‌نگار ایرانی که پس از تحمل ۴ سال حبس، تابستان گذشته از زندان آزاد شد، سه‌شنبه شب، ۲۵ نوامبر/چهارم آذر طی مراسمی در نیویورک، این جایزه را دریافت کرد.

آقای قادری که پیشتر موفق به دریافت جایزه هلمن همت شده و نامش از سوی گزارشگران بدون مرز در فهرست قهرمانان اطلاع‌رسانی قرار گرفته بود، سه‌شنبه شب به همراه آنگ زا، سردبیر «ایرراوادی» از میانمار (برمه)، میخائیل زیگار، سردبیر شبکه مستقل تلویزیونی «دوژد» در روسیه و فریال هفاجی، سردبیر «سیتی پرس» از آفریقای جنوبی موفق به دریافت این جایزه بین‌المللی شد.

​​این روزنامه نگار ایرانی، خبرنگار خبرگزاری رسمی ایران(ایرنا) بود و مدتی سردبیری ایرنا استان تهران و خبرگزای سینا را به عهده داشت. سیامک قادری سال ۱۳۸۹ به دنبال انتشار اخباری در وبسایت «ایرنای ما» که خود راه اندازی کرده بود و همچنین انتشار مصاحبه‌های خود با همجنسگرایان ایرانی بازداشت و به اتهام تبلیغ علیه نظام به تحمل ۴ سال زندان و ۶۰ ضربه شلاق محکوم شد.

او همان سال پس از ۱۸ سال فعالیت روزنامه‌نگاری در ایرنا، از این خبرگزاری اخراج شد.

سیامک قادری سه‌شنبه شب در مراسم دریافت جایزه آزادی مطبوعات تابستان و پاییز سال ۱۳۸۸ را تا چند سال بعد دوره‌ای دانست که بیشترین فشار به روزنامه‌نگاران در ایران وارد آمد. به گفته او در این دوره به خصوص پس از پخش تلویزیونی دادگاههای نمایشی روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی، در حالیکه دفاتر خبرگزاری‌های خارجی هم از پوشش اخبار مربوط به اعتراضات سیاسی منع شده بودند، صدها شهروند-خبرنگار وارد عرضه اطلاع‌رسانی شدند.

او گفت: «اینگونه شد که در سال ۸۸ و پس از آن، زندان‌های ایران پر شد از فعالان حرفه‌ای و غیرحرفه‌ای عرصه خبر و همچنین فعالان حقوق بشر، که در غیاب رسانه‌های مستقل، صدای معترضان را به گوش دیگران می‌رساندند.»

جوئل سیمون، مدیر اجرایی کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران، پیش از این گفته بود برندگان امسال «جایزه بین‌المللی آزادی مطبوعات» روزنامه‌نگارانی هستند که زندگی خود را به خطر انداخته‌اند تا ما را در جریان اخبار قرار دهند.

روز: فریبا کمال آبادی،از اعضای زندانی گروه یاران، که به علت بهایی بودن، بیست سال حکم گرفته است،اجازه شرکت در عروسی دخترش را نیافت؛مادری که ۷ سال است در زندان به سر می برد و یک بار هم به مرخصی نیامده. خانم کمال آبادی حتی تقاضا کرده بود با دستبند در مراسم عروسی فرزندش، ترانه، حاضر شود اما با تقاضای وی موافقت نشد.به این ترتیب حضور مادری در عروسی دخترش، منحصر به نامه ای شد که متن آن در اختیار روز قرار گرفته.وی در این نامه که در مراسم عروسی قرائت شد از رنج هایش گفته و پرسیده:از چه می ترسند که اجازه شرکت مادری در عروسی فرزندش را نمی دهند؟
متن نامه در پی می آید:

ترانه ی من عروس زیبایم

در این لحظه که قلم به دست گرفته ام و برایت می نویسم دریای سرور در من موج میزند و امواج شعف بر ساحل قلب می کوبد.
برخی چنین گمان کنند که درد و رنج همواره با حزن و اندوه ملازم است اما اینگونه نیست. چه که می توان در اوج درد و رنج در فضای بی کران سرور بال گشود و در آسمانهای رفیع شادمانی پرواز نمود. این درد چیست و این سرور کدام است؟
این درد، درد فراق است، درد هجر مادری است که سالیانی چند از کودکش دور گشته، بی مدد زبان برایش ترنمات عاشقانه سروده، با هیکل خیال تنگ در آغوشش فشرده و گرمایش بخشیده، بی چشم سر برآمدن و بالا کشیدنش را نگریسته و اکنون با چشم روح، او را آراسته و برازنده در لباس سفید عروسی نظاره می کند.
این درد، درد فراق است، درد هجر کودکی است که از مادر جدا گشته و بی آنکه سهمش را از حق مادری بستاند، رشد کرده و بالیده. در لحظات تلخ و شیرین کودکی، در اوقاتی که سخت نیازمند گرمای مادر بوده اورا در کنارش نداشته و اکنون نیز در زیباترین و با شکوه ترین لحظات حیاتش، در مراسم ازدواجش جای مادر را خالی می یابد.
این درد رایحه ای دلپذیر دارد زیرا آکنده از عطر خوش سرور است: این سرور، سرور مادری است که کودکش را جوانی برازنده می یابد، او را مصمم و استوار میبیند، کردارش را متین، انتخابش را فرید و آمالش را منیع مشاهده می کند و انتخابش را می ستاید.
این سرور، سرور کودکی است که معنای هجر مادر را در می یابد و با گام نهادن در مسیر خدمت این معنا را غنا می بخشد و اکنون دست در دست فرید مسیر خدمت را با قوت و سرعتی افزون تر از قبل می پیماید.
ترانه و فرید عزیزم

می دانم که مرا به خاطر تمامی قصورهایم خواهید بخشید. می دانم که عذر مرا از عدم حضورم در این شادترین اوقات حیاتتان خواهید پذیرفت. می دانید که با تار و پود جانم و با تمامی سلولهای وجودم در کنارتان هستم و دعایم در فضای مراسمتان آکنده است. می دانید که تمامی تلاشم را برای حضورم به کار گرفته ام: می دانید که برای شرکت در مراسم ازدواجتان درخواست مرخصی نموده ام و امروز پس از گذشت حدود 7 سال از در بند شدنم حتی در شرایطی چنین خاص با درخواستم موافقت نکرده اند. می دانید که پس از رد درخواست مرخصیم تقاضای اعزام چند ساعته ولو تحت الحفظ و با دستان بسته و با حضور مامور نموده ام. حتی هم بندی های مهربانم نیز طی ارسال مکتوبی به مسوولین، این درخواست را از جانب خود مطرح ساختند.

اگرچه موافقت اولیه با این درخواست، موجب امیدواری و شادی شما شد و سعی نمودید برنامه هایتان را تغییر و با شرایط جدید تطبیق دهید، اما پس از چند روز با آن نیز مخالفت گردید.
پس از اعلام این مخالفت به من، زمانی که از دفتر کارشان خارج شدم، خود به دنبالم فرستادند و قول انجام سومین درخواستم یعنی اجرای عقد در زندان اوین را دادند. قرار شد اتاقی در ساختمان اجرای احکام در اختیارمان گزارده و عقد با حضور حداکثر ده نفر برگزار گردد و من این قرار نهایی را تلفنی به اطلاعتان برسانم. اگر چه شما از مخالفت با اعزامم محزون شدید ولی با اعتماد به قول مسوولین به این آخرین امکان دل بستید و بار دیگر برنامه هایتان را تغییر و با شرایط جدید تطبیق دادید، اما سرانجام اعلام نمودند که با شق سوم نیز مخالفند و چنین شد که من امکان حضور در عزیز ترین لحظه ی حیاتمان را نیافتم.
می بینید با چه روشی با زندانی رفتار می شود؟ و چه شکنجه ی نامحسوسی به کار بسته می شود؟ گویی با سنگی و چوبی بی جان روبرویند که هر نوع به آن ضربه زنند با آن بازی کنند و پرتابش نمایند چیزی حس نکند.(اما سخت در اشتباهند زیرا در آن هنگام نه ما، که خودشان همچون آن سنگ و چوبند و از تمامی احساسات انسانیشان عاری چه که قادر به درک احساسات عمیق مادری و فرزندی نیستند.)
ترسشان از کیست و بیمشان از چه؟ از مادری است که فقط و فقط به جرم اعتفاد به دیانت بهایی باید بیست سال از ایام حیاتش را در زندان بگذراند و پس از گذشت حدود هفت سال حتی برای چند ساعت از شرکت در مراسم ازدواج فرزندش محروم باشد؟ جرم من زیباترین جرم عالم است. جرمی است که نه تنها من بلکه تمامی نسل های آینده ی من نیز به آن افتخار می کنند. جرمی است که در طی تاریخ، تمامی اولیا و انبیا به جهت داشتن آن متاعب عظیمه و مصائب شدیده دیده اند. جرم من پرستش خداوند یکتا و اذعان به حقانیت تمامی ادیان الهی است. جرم من کوشش به جهت تحقق آرمان وحدت عالم انسانی و صلح عمومی است. جرم من پروراندن آرزوی خدمت به عالم بشری در سر و عشق آدمی در دل است.جرم من تلاش در احیای کشور مقدسمان ایران و اعتلا و سرافرازی آن است.

بگذارید باز هم برایتان از سرور بگویم که با تابش و درخشش بی نظیرش تجلیات درد و رنج را بی رمق، بل محو می سازد.
ترانه ی گلم، اگر با جدایی من، به ظاهر از موهبت داشتن مادر محروم شد از موهبت بزرگ تر مادری مهربان تر بهره مند گردیدی و فریبای دیگری آغوش پر مهرش را بر تو گشود. همان طور که در طول حیاتت آغوش گرم مادران دیگری را نیز تجربه کرده ای: عالیه زرین کار، فیروزه اولادی، فریبا اشراقی و بسیاری از عزیزان دیگر و اینچا من با قلمی عاجز و بیانی نا توان، عشق و ایثارشان را ارج می نهم.
جلوه ی دیگر سرور و شادکامی نصیب من است: من نیز اگرچه از همراهی و زندگی در کنار دو دخترم محروم شده ام، اما به داشتن دختران عزیزی مفتخر گشته ام که علاوه بر من، ایران و ایرانیان به داشتن ایشان افتخار خواهند نمود.
کسانی که با کمالات و قابلیاتی بی نظیر بهای گزاف گذر عمر، استعداد و جوانی خود در زندان را در ازای کسب عزت و سربلندی ایران عزیز می پردازند. این است تحقق آرمان ما:جهان یک خانواده گردد و روابط آدمیان همانند روابط مادران و دختران ؛ پدران و پسران و خواهران و برادران، عاشقانه شود.
آذر ۱۳۹۳

زندان اوین

سحام: وب‌سایت های وابسته به مراجع امنیتی در ایران، درگزارش‌های خود، نسبت به اطلاع رسانی وسیع رسانه‌های آزاد درخصوص حکم اعدام «سهیل عربی» به اتهام «توهین به پیامبر(ص) و سب النبی» واکنش نشان داده اند.

به گزارش سحام، یکی از این وب‌سایت ها، سایت امنیتی دانا است. این وب‌سایت درگزارشی ویژه، ضمن رد اتهام توهین به پیامبر، حکم اعدام سهیل عربی را اتهام«تجاوز به عنف» اعلام کرده است. اتهامی که پیش‌تر درباره «محسن امیراصلانی» توسط رسانه های وابسته به مراجع امنیتی و قضایی درایران اتفاق افتاد و با اطلاع رسانی به موقع سحام، این پروژه امنیتی ناکام ماند.

به نظر می‌رسد رسانه‌های حکومتی برای اعدام زندانیان عقیدتی، احتیاج به مستمسک‌های دیگری دارند تا درمجامع جهانی وانمود کنند اعدام زندانیان عقیدتی نه به خاطرعقیده شان، بلکه برای اتهامات کیفری آن‌ها صورت می‌گیرد.

این پرونده سازی اکنون برای «محمدعلی طاهری» بنیان‌گذارعرفان حلقه نیز درحال انجام است و وی درحالی‌که بیش از نیمی از دوران حبس خود را در بند ویژه امنیتی زندان اوین گذرانده، مراجع امنیتی و قوه قضائیه اقدام به بازگشایی پرونده موهوم دیگری تحت عنوان «افساد فی الارض» برای وی کرده اند تا با جمع آوری مدارک و دلایل ساختگی، حکم اعدام وی را صادر کنند. درهمین رابطه ابراهیم رئیسی دادستان کل کشور چندی پیش در اقدامی خلاف قانون اساسی و قانون مجازات اسلامی، محمدعلی طاهری را مفسد فی الارض نامید و سحام را برای اطلاع رسانی درخصوص وضعیت وخیم این زندانی عقیدتی، تهدید به تعقیب قضایی کرد.

سحام به خاطر پایبندی به اصول حرفه ای اطلاع رسانی و روشنگری، بدین‌وسیله متن دادنامه «سهیل عربی» را برای نخستین بار منتشر می‌کند و اعلام می‌کند مطابق نص صریح حکم دادگاه، اعدام سهیل عربی نه به خاطر تجاوز به عنف، بلکه به خاطر اتهام دیگری که «سب النبی» خوانده شده، می‌باشد.

متن صریح قانون مجازات اسلامی صراحت دارد که اگر سب کننده به پیامبرعظیم الشان اسلام ازعمل خود در دادگاه اظهار پشیمانی کند، حکم اعدام برای وی قابل اجرا نمی‌باشد و این حکم به ۷۴ ضربه شلاق تبدیل می‌شود. مطابق نص صریح این دادنامه، سهیل عربی اقرار کرده که از عمل خود پشیمان است و برابر قانون مجازات اسلامی، اجرای حکم اعدام برای وی، توجیه قانونی و شرعی ندارد و مجازات اعدام وی مطابق قانون مجازات اسلامی و احکام شرعی باید به ۷۴ ضربه شلاق تبدیل شود.

خودنویس: معصومی تهرانی به خودنویس می‌گوید: «عمده احکام جزایی اسلام ریشه در ساختار اجتماعی زمان نزول دارند و امروز نمی‌توان براساس آیه‌ای مربوط به ۱۴۰۰سال پیش حکم صادر کرد.»
برپایه قانون مجازات اسلامی ماده ۱۸۳ محارب و مفسد فی الارض کسی است که برای ایجاد رعب، هراس و سلب آزادی و امنیت مردم دست به اسلحه ببرد. در موارد دیگر باب هفتم قانون مجازات گروه‌ها و تشکل‌هایی که در برابر حکومت اسلامی قیام مسلحانه کنند و افراد و گروه‌های هوادار آنان و نیز افراد یا گروهی که قصد کودتا داشته باشند محارب و مفسد فی‌الارض خوانده شده‌اند. مجازات محارب در ماده ۱۹۰ یکی از این چهار مجازات قتل، آویختن به دار، اول قطع دست راست و سپس پای چپ و نفی بلد دانسته شده است. قانون گذاران دامنه این تعریف را گسترش داده‌اند، در نتیجه، مجازات فعالیت‌های سیاسی مسالمت آمیزی مانند «انتشار اکاذیب» یعنی تبلیغات سیاسی، «اداره و مدیریت مراکز فساد و فحشا» یا «آسیب به اقتصاد نظام» نیز در صورتی که «مخل به نظم عمومی و امنیت ملی باشند» دربرگیرنده تعریف فساد فی الارض و مجازات اعدام تعیین شده است. مجازات ارتداد فطری، یا بازگشت مسلمان و مسلمان‌زاده از اسلام نیز آن‌گاه که مرتد مرد باشد در بیشتر موارد در متون فقهی شیعه اعدام تعیین شده است.
***
مجازات ارتداد فطری، یا بازگشت مسلمان و مسلمان‌زاده از اسلام، وقتی که مرتد مرد باشد، در بیشتر متون فقهی شیعه اعدام تعیین شده است. برای نخستین بار، روح الله خمینی در پیامی با این مضمون، حکم [2] ارتداد و دستور اعدام بر اساس همین حکم را به صورت عمومی منتشر کرد:
«به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می‌‏رسانم مؤلف کتاب «آیات شیطانی» که علیه اسلام و پیامبر و قرآن، تنظیم و چاپ و منتشر شده است، همچنین ناشرین مطلع از محتوای آن، محکوم به اعدام می‌‏باشند. از مسلمانان غیور می‌‏خواهم تا در هر نقطه که آنان را یافتند، سریعاً آن‌ها را اعدام نمایند تا دیگر کسی جرأت نکند به مقدسات مسلمین توهین نماید و هر کس در این راه کشته شود، شهید است ان شاء اللَّه. ضمناً اگر کسی دسترسی به مؤلف کتاب دارد ولی خود قدرت اعدام او را ندارد، او را به مردم معرفی نماید تا به جزای اعمالش برسد.»
این مجازات چند سال بعد درجمهوری اسلامی به شکلی عملی و عیان اجرا شد، یکی از این احکام، اعدام سیدعلی غرابات [3] بود. او که از نیروهای ارشد سپاه پاسداران بود در بهمن ماه ۱۳۸۹ به دلیل ادعای ارتباط با امام دوازدهم شیعیان با حکم دادگاه ویژه روحانیت به اتهام «ارتداد» و همین طور ترغیب به فساد (طبق مواد ۵۱۳، ۶۳۹ و ۶۴۰ قانون مجازات اسلامی) به در زندان کارون اهواز اعدام شد.
مجازات ارتداد، همواره مسئله‌ای پرمناقشه بوده و در میان منتقدان همیشه این پرسش را ایجاد کرده که اگر دین اسلام بر اساس تعقل و منطق بنا گذاشته شده، آیا تعیین مجازت مرگ برای کسی که به هر دلیلی به عقاید و آموزه‌های اسلام پشت می‌کند امری معقول و منطقی است عبدالحمید معصومی تهرانی‌، روحانی دگراندیش شیعه در گفتگو با خودنویس در پاسخ به این پرسش می‌گوید: «حکم محاربه در شرع از آیه ۳۳ سوره مائده اتخاذ شده که می‌فرماید:«جزای کسانى که با خدا و پیامبرش جنگ می‌کنند و در زمین به فساد می‌کوشند، آن است که کشته شوند، یا بردار گردند یا دست‌ها و پا‌هایشان یکى از چپ و یکى از راست بریده شود یا از سرزمین خود تبعید شوند. این‌ها رسواییشان در این جهان است و در آخرت نیز به عذابى بزرگ گرفتار آیند».
به گفته وی در زبان قرآن «مقاتله» و «محاربه» دو واژه با بار حقوقی متفاوت است. «مقاتله» جنگهای متعارف و رو در رو است، در صورتی که «محاربه» -طبق نظر فقها- اقدام گروهی با استفاده از اسلحه و ایجاد رعب و وحشت و ناامنی در جامعه است. مبحث محاربه وسیع است که ابعاد گوناگونی دارد که نمی‌شود بطور خلاصه آن را مورد تحلیل و بررسی قرار داد. لذا تنها به یک نکته ریشه‌ای بسنده می‌کنم و اگر عمری باقی باشد در مبحثی اختصاصی پیرامون مجازات‌های دینی و حقوق جزایی نوین به بررسی موضوع خواهم پرداخت. در قرآن مشابه همین حکم محارب از زبان فرعون نیز نقل شده: «فرعون گفت: آیا پیش از آنکه من به شما رخصت دهم به او ایمان آوردید؟ این حیله اى است که درباره این شهر اندیشیده‌اید تا مردمش را بیرون کنید. به زودى خواهید دانست. دست‌ها و پای‌هایتان را به خلاف یکدیگر خواهم برید و همگیتان را بر دار خواهم کرد. (اعراف-۱۲۴و۱۲۳)».
«عباس عبدی، روزنامه نگار در تهران آبان ۱۳۸۶ در مقاله‌ای [4] نگاه دوگانه و لایحه مجازات به موارد مطرح شده می‌نویسد: “با اشاره به گنجاندن ارتداد در فصل جدیدی در قانون مجازات اسلامی و تعیین مجازات مرگ برای افراد مرتد، از مسوولان جمهوری اسلامی باید پرسید: در این ۳۰ سال چه کسی می‌بایست اعدام می‌‏شد که در غیاب این فصل (ارتداد) در قانون موجود و قبلی اعدام نشد که اکنون برای اعدام آنان این فصل به قانون مجازات اضافه شده است؟”»
حال، پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که چرا این دو حکم تا حدودی شبیه به یکدیگر هستند؟

معصومی می‌گوید: «پاسخ بسیار روشن است. ساختار مجازات‌ها در اکثر جوامع گذشته و بدوی بر انتقام‌کشی و عبرت‌آموزی بنا گذاشته شده بود تا همگان مجازات را با چشم خود ببینند و ضمن آنکه عبرت می‌گیرند، با انتقام از متخلفین، جامعه به آرامش خود بازگردد. در داستان فرعون نیز امنیت اجتماعی و اقتدار نظام بهم خورده بود که می‌بایست با اقدامی عبرت‌آموز آن اقتدار و امنیت را باز گرداند. حقوق جزایی نوین با چنین مبنایی سازگاری ندارد بلکه با توجه به تغییر و پیشرفت ساختار زندگی و فرهنگی جوامع و در نظر گرفتن میزان جرم و مجازات، و تاثیرات روانی مجازات‌ها بر اجتماع در صدد اصلاح و فرصت‌دهی به متخلفین برای تغییر است. نه آنکه همچون گذشتگان خصلت انتقام جویی و عبرت‌آموزی را در جامعه گسترش دهد. در واقع حقوق جزایی نوین صرفا به دنبال برقراری آرامش ظاهری اجتماع نیست بلکه در صدد برقراری آرامش روانی اجتماع است. قطعا هر چقدر جامعه‌ای از آرامش روانی بالایی برخوردار باشد درصد جرم و جنایت در آن کمتر خواهد شد. بنابراین با توجه به دو آیه مورد اشاره می‌توان این برداشت را کرد که عمده احکام جزایی اسلام ریشه در ساختار اجتماعی زمان نزول دارند کمااینکه پیش‌تر در مباحث مختلف مانند «قرائت‌های دینی» در مورد عدم فرا زمانی و مکانی بودن احکام جزایی نکاتی را عرض کرده‌ام.»

جمهوری اسلامی و تعریفی مغشوش از وهابیت

بسیاری از تندروهای مذهبی در ایران، گرایش به وهابیت را در ردیف شرک می‌دانند و حتی برخی از آنها می‌گویند«وهابیت نیز در فهرست جرائم قضایی قرار دارد» درحالی که در قانون به این جرم اشاره‌ای نشده است.

یکی از اعضای هسته پژوهشی منهاج مدرسه علمیه الزهرا در همدان پیرامون فرقه وهابیت در مقاله‌ای این فرقه را اینطور تعریف کرده است که «هابیت اعتقاد به جسمانیت خداوند دارد، برخی از فرقه‌ها دین را خرافه می‌دانند و قائل به پلورالیسم هستند، کارهای بیهوده و خلاف از قبیل ارتباط با جن، درمان با روش‌های شیطانی، جعل مدرک و عنوان و ترویج بی‌بند و باری و فحشا، از جمله فعالیت‌های این فرقه‌ها می‌باشد. این فرقه‌ها اعم از اینکه علی الظاهر منشأ دینی یا غیر دینی داشته باشند در اعتقاد یا عمل یا هر دو دچار نوعی شرک هستند.»

معصومی در ادامه پیرامون اعتقاد به وهابیت می‌افزاید: «وهابیت مذهبی مستقل در اسلام نیست؛ بلکه نگرش و برداشتی از اصول و فروع اسلام بر مبنای مذاهب اهل سنت است که ابن تیمیه تئوریزه کرده و عبدالوهاب آن را اجرایی نموده است، کمااینکه مرحوم آقای خمینی بر اساس اصول و فروع مذهب تشیع، نگرش و برداشت مرحوم نائینی را اجرایی کرد.

می‌پرسیم آیا می‌توان ادعا کرد که مرحوم نائینی یا خمینی مذهب جدیدی را در تشیع ایجاد کرده‌اند؟

معصومی تهرانی می‌گوید: قطعا هر نگرش و برداشتی دارای نکات مثبت و منفی است که می‌بایست از طریق مجامع علمی، در فضایی آزاد و با حضور صاحب‌نظرات موافق و مخالف مورد نقد و بررسی قرار گیرد و نتایج در اختیار افکار عمومی قرار داد شود تا آنان خود قضاوت کنند. اما چگونه اندیشیدن و بیان آن به خودی خود نمی‌تواند و نباید جرم تلقی شود.»

کلمه: شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور به ریاست حجت الاسلام رازینی، ظرف مدتی کمتر از یک ماه، حکم اعدام سهیل عربی از شهروندان فعال در فیس بوک را که پیش از این در شعبه ۳۱ دادگاه کیفری استان تهران صادر شده بود، تایید کرده است. محکومیت این زندانی سیاسی و عقیدتی به سه سال حبس تعزیری نیز سه روزه صادر و ظرف مدت کمتر از یک ماه در دادگاه تجدیدنظر تایید شد….

دیوان عالی کشور حکم اعدام سهیل عربی را که دادگاه کیفری استان تهران چندی پیش صادر کرده بود، تایید کرده است.

به گزارش خبرنگار کلمه، شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور به ریاست حجت الاسلام رازینی در اقدامی غیرمنتظره و عجولانه، حکم اعدام سهیل عربی از شهروندان فعال در فیس بوک را که پیش از این در شعبه ۳۱ دادگاه کیفری استان تهران صادر شده بود تایید کرده است. این حکم روز یکشنبه این هفته به وکیل سهیل عربی ابلاغ شده است.

دیوان عالی کشور ظرف مدتی کمتر از یک ماه این حکم کم سابقه را که به اتهام سب النبی صادر شده بود، تایید کرده است. حکم سه سال حبس تعزیری صادر شده برای سهیل عربی نیز تنها سه روز پس از محاکمه وی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب صادر شده بود.

کلمه پیشتر گزارش داده بود که شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر تهران، کمتر از یک ماه پس از ارجاع رای دادگاه بدوی مبنی بر سه سال حبس تعزیری، این حکم را تایید کرده است. اتهامات این زندانی سیاسی و عقیدتی در این پرونده “تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری” ذکر شده است.

بر اساس این گزارش، این زندانی که در بند ۳۵۰ اوین محبوس است، آذرماه سال ۹۲ توسط سپاه پاسداران بازداشت شده و در بند ۲ الف تحت فشار و شکنجه بوده است.

سهیل عربی با توجه به حرفه اش که عکاسی بوده است، از فعالان فضای مجازی و شبکه های اجتماعی از جمله فیس بوک بوده که مطالبی را در نقد دولت قبل و بعضا با رویکرد طنز منتشر می کرده است. او از جمله قربانیان پروژه سال گذشته اطلاعات سپاه برای برخورد با شهروندان فعال در فیس بوک است.

سهیل عربی و وکیلش با اعتراض به اتهام سب النبی، مکررا این اتهام را رد کرده اند. آنها همچنین به ماده ۲۶۳ قانون مجازات اسلامی در مورد اتهام سب النبی استناد می کنند که می گوید: “هرگاه متهم به سب، ادعا نماید که اظهارات وی از روی اکراه، غفلت، سهو یا در حالت مستی یا غضب یا سبق لسان یا بدون توجه به معانی کلمات و یا نقل قول از دیگری بوده است، ساب النبی محسوب نمی شود”.