اخبار

ادیوفردا: رئیس کمیسیون قضایی مجلس با اعلام اینکه در اعتراض‌های دی‌ماه امسال چهار هزار و ۵۳۴ نفر بازداشت شدند، خبر داد که فیلم «خودکشی» سینا قنبری برای نمایندگان بازدیدکننده از زندان اوین پخش شده است.

اللهیار ملکشاهی در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا اعلام کرد که ۱۱ نماینده مجلس روز سه‌شنبه ۱۰ بهمن از زندان اوین بازدید کردند.

وی افزود: «در خصوص آن فردی که در اغتشاشات دستگیر شده بود و صحبت آن بود که خودکشی کرده هم فیلم مربوط به آن دیده شد و هم از محلی که جسد وی پیدا شده و احیانا در آن جا خودکشی کرده بازدید شد».

اشاره آقای ملکشاهی می‌تواند به فیلمی باشد که پیش از این دادستان کل کشور اعلام کرده بود دوربین‌های مداربسته زندان از «خودکشی» سینا قنبری ضبط کرده‌اند.

کمیته پیگیری بازداشت‌های دی ۹۶ پیش از این به نقل از دو «شاهد عینی» اعلام کرده بود که سینا قنبری دو روز قبل از مرگ بازجویی شده و «بعد از بازداشت به هم اتاقی‌هایش می‌گوید که خانه تکانی داشته‌اند (کتک خورده) به نحوی که برخی از بخش‌های بدنش به شدت کبود بوده است».

به گفته این کمیته، پیکر سینا قنبری صبح روز ۱۵ دی، در حالی که «کیسه زباله به دور گردنش بسته شده بود، در کف سرویس بهداشتی قرنطینه زندان اوین توسط زندانیانی که وظیفه نظافت کردن را بر عهده داشته‌اند، پیدا شده است».

این کمیته روز ۱۷ دی، از درگذشت سینا قنبری در زندان اوین خبر داد.

رئیس کمیسیون قضایی مجلس همچنین با اشاره به آمار اعلام شده از سوی مقامات قوه قضائیه اعلام کرد که در اعتراض‌های دی‌ماه چهار هزار و ۵۳۳ نفر در شهرهای مختلف ایران بازداشت شدند که ۴۳۸ نفر همچنان زندانی هستند.

در همین حال به گزارش خبرگزاری ایلنا، فاطمه سعیدی، نماینده تهران در مجلس، اعلام کرد که از بازداشت‌شدگان تجمع‌های اعتراضی دی‌ماه تنها چهار نفر در زندان اوین بودند که نمایندگان با آنان گفت‌وگو کردند.

آقای ملکشاهی بدون اشاره به جزئیات خبر داد که نمایندگان مجلس از بند ۲۰۹ زندان اوین که زیر نظر وزارت اطلاعات اداره می‌شود نیز بازدید کرده‌اند.

بر اساس این گزارش، قرار شده که نمایندگان بازدیدکننده از زندان اوین فردا در جلسه‌ای «بازدید امروز را جمع‌بندی و درباره آن تصمیمات لازم را اتخاذ کنند».

در همین حال محمدعلی وکیلی، یکی دیگر از اعضای این هیات، اعلام کرد که نمایندگان توافق کرده‌اند تازمان تهیه گزارش بازدید از زندان، درباره جزئیات آن اظهار‌نظر نکنند.

الهیار ملکشاهی به عنوان رئیس، محمدعلی وکیلی به عنوان نماینده هیات رئیسه، محمد دهقان، محمد کاظمی و محمدجواد فتحی از اعضای کمیسیون حقوقی و قضایی و عبدالکریم حسین‌زاده، محمدمهدی برومندی، ولی‌الله نانواکناری، فاطمه سعیدی و عزت‌الله یوسفیان ملا، نمایندگانی هستند که روز سه‌شنبه از زندان اوین بازدید کردند.

در پی اعتراض‌های سراسری اخیر در ایران و پس از انتشار گزارش‌هایی در مورد کشته شدن چند تن از بازداشت‌شدگان اعتراض‌ها در بازداشتگا‌ه‌ها، که با هشدار نمایندگان در مورد احتمال تکرار «کهریزک دوم» همراه بود، گروهی از نمایندگان مجلس درخواست بازدید از زندان اوین را مطرح کردند.

با این حال قوه قضائیه حدود سه هفته بعد با این بازدید موافقت کرد و نمایندگان تنها موفق شدند با چهار معترض بازداشت شده در این اعتراض‌ها گفت‌وگو کنند.

در حالی که گزارش‌هایی درباره مرگ مشکوک تعدادی از معترضان در شهرهای دیگر ایران نیز منتشر شده است، نمایندگان مجلس تنها از زندان اوین بازدید کرده‌اند.

به جز مرگ مبهم سینا قنبری، گزارش‌هایی درباره مرگ وحید حیدری و شهاب ابطحی‌زاده در اراک، محسن عادلی در دزفول، سارو قهرمانی و کیانوش زندی در سنندج منتشر شده‌ است.

این در حالی است که مقام‌های قضایی جمهوری اسلامی می‌گویند آنها «خودکشی» کرده‌اند یا مرگ آن‌ها با تجمع‌های اعتراضی ارتباطی نداشته‌ است.

کمیته پیگیری بازداشت‌های دی ۹۶ اعلام کرده بود که شماری از بازداشتی‌ها «شدیدا مورد ضرب‌وشتم» قرار گرفته‌اند و در میان آن‌ها «متادون» توزیع شده‌ است.

محمود صادقی، نماینده تهران در مجلس، نیز پیش از این از «توزیع متادون» در بین بازداشت‌شدگان اعتراض‌های دی‌ماه خبر داده بود.

سازمان زندان‌ها ضمن رد این اتهام تهدید کرده بود که از محمود صادقی شکایت خواهد کرد.
بر اساس گزارش خبرگزاری‌های ایسنا، ایلنا و رادیو فردا/ ا.م/ ک.ر

ایران وایز: «حسین درخشان»، وبلاگ‌نویس ایرانی-کانادایی است که سابقه طولانی در حمایت از سرکوب مخالفان توسط جمهوری اسلامی دارد و ادعاهایی در مورد همکاری ‌او با دستگاه‌های امنیتی این حکومت مطرح است. حالا او برای دوره‌ای پژوهشی به دانشگاه «هاروارد»، یکی از معتبرترین دانشگاه‌های جهان دعوت شده است. این دعوت، بهت و اعتراض بسیاری از ایرانیان و مدافعان حقوق بشر را به دنبال داشته است.

مدعوین این دوره توسط «مرکز شورنشتاین برای رسانه، سیاست و سیاست‌گذاری عمومی» که مستقر در «دانشکده دولت‌شناسی کندی» در دانشگاه هاروارد است، در روز ۱۱ ژانویه اعلام شدند. درخشان این دوره را به طور مشترک با کارگاه رسانه «دانشگاه ام آی تی» سپری می‌کند. پیش از این، او یکی از دو نویسنده گزارشی بود که مرکز شورنشتاین سال گذشته در مورد پخش اطلاعات غلط در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد.

«کاوه شهروز»، وکیل مقیم تورنتو و فارغ‌التحصیل دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد جزو کسانی است که کارزاری توییتری برای اعتراض به اقدام شورنشتاین راه انداخته و ابراز امیدواری کرده که این مرکز در این تصمیمی که آن را «اشتباه» دانسته است، بازنگری کند.

«نیکو مله»، مدیر شورنشتاین اما از اعطای این موقعیت به درخشان دفاع کرده است. او در اطلاعیه‌ای که توسط مسوولان شورنشتاین برای «ایران‌وایر» فرستاده شد، گفته است: «کاری که حسین در مرکز شورنشتاین، واقع در دانشکده کندی انجام می‌دهد، درباره ایران یا سیاست مربوط به ایران نیست. این دانشکده موضع خاصی در قبال اپوزیسیون ایران ندارد.»

نیکو مله افزوده است:«]این مرکز[ از پژوهش‌های حسین درباره نقش پلات‎فرم‌های دیجیتال در سامانه‌های زیستی اطلاعات حمایت می‌کند که از اهمیت شایانی برخوردارند.»
او به مطلبی که درخشان در وبلاگش درباره آينده وب نوشته و نیز همین گزارش مرکز شورنشتاین در مورد پخش اطلاعات غلط در شبکه‌های اجتماعی به عنوان نمونه کارهای او اشاره کرده است.

در پی این واکنش ها، «ایران‌وایر» تلاش کرد با حسین درخشان مصاحبه کند اما او تا کنون به این تقاضا برای گفت وگو پاسخ نداده است.

درخشان را بسیاری پدر وبلاگ‌نویسی ایرانی می‌دانند. او از خانواده‌ای پرنفوذی می‌آید که عمویش، «علی درخشان»، جزو اولین اعضای «حزب موتلفه اسلامی» و بعدها عضو شورای مرکزی «حزب جمهوری اسلامی» و نیز مسوول امور مالی آن بود که در بمب‌گذاری هفت تیر ۱۳۶۰ به دست «مجاهدین خلق» جان باخت.

درخشان مثل بسیاری از روزنامه‌نگاران هم‌نسل خود، کارش را از نشریات اصلاح‌طلبان آغاز کرد. این آغاز هم‏زمان بود با دوم خرداد ۷۶ و انتخاب تاریخی «محمد خاتمی». او در سال ۱۳۷۹ به کانادا مهاجرت کرد. در سال‌های اولیه هم از منتقدان جدی اصول گرایان بود. اولین نوشته‌های او پس از رفتن به کانادا، پر از تعریف و تمجید از اصلاح‌طلبان هستند.

درخشان از اولین وبلاگ‌نویس‌های مطرحی بود که مستقیما دست به انتقاد از آیت‌آلله علی خامنه‌ای زد. در سال‌های ۸۶ و ۸۷، او که گذرنامه کانادایی گرفته بود، دو بار به اسراییل سفر کرد. خودش می‌گفت «شهروندروزنامه‌نگاری» است که آمده است تا واقعیت اسراییل را به ایرانیان نشان دهد. او در آن روزها نوشت: «جمهوری اسلامی تصویر شرورانه‌ای از اسراییل نشان داده و می‌گوید شهروندان آن قاتل زنان و مردان مسلمانند. من می‌خواهم به اسرایيل بروم و این تصویر از اسراییل را به چالش بکشم.»

اما مدت کوتاهی بعد شاهد تحول سیاسی عمیقی در درخشان بودیم که باعث شدند او از بیش تر همراهان و همکارانش متمایز شود. حدود سال ۲۰۰۷ درخشان شروع کرد به حمایت از «محمود احمدی‌نژاد» که دو سال بود رییس‌جمهوری شده بود و در اوج جنجال‌ها بر سر اظهارات ضداسراییلی احمدی‌نژاد، از او خواست راه «خمینی بزرگ» را در اسراییل‌ستیزی ادامه دهد.

«مازیار بهاری»، سردبیر «ایران‌وایر» و مستندساز می‌گوید علت این تغییر بزرگ در درخشان، ناکامی او در جامه عمل پوشاندن به رویای موفقیتش در غرب بود: «من در سال ۱۳۷۷ با حسین که تازه وبلاگش را در ایران شروع کرده بود، آشنا شدم. تنها فکر و ذکرش رفتن به غرب بود و مدام می‌گفت می‌خواهد به قول خودش، “بترکونه”.»

به گفته بهاری، درخشان می خواست در مدت کوتاهی در غرب به موفقیت مورد نظر خود دست یابد و به کسی مثل «مایکل ایگناتیف» در کانادا یا «برنارد هنری لوی» در فرانسه بدل شود.

بهاری اضافه می کند: «سال ۱۳۸۳ او را دوباره در تورنتو دیدم. چند سالی بود آمده بود کانادا و معلوم بود که هنوز به موفقیت نرسیده است. ایده های مختلفی داشت و می‌خواست به سرعت به شهرت برسد. به دفعات از من خواست او را به افراد مختلف در رسانه ها و دانشگاه های مختلف معرفی کنم. آن قدر اصرار کرد که مجبور شدم از او بخواهم کمی آرام باشد. چند سال بعد که دیدم سفری علنی به اسراییل انجام داد و آن‌جا تی‌شرت “من عاشق تهرانم” را پوشید، تعجبی نکردم. می‌خواست بین ایرانی‌ها، تابوها را شکسته باشد و توجه‌ها را در اسراییل و غرب به خودش جلب کند.»

در همان سال‌ها، درخشان نوشت که با هر طیفی حاضر به همکاری است: «می‌‌خواهد این وب‌سایت مال احمدی‌نژاد باشد یا خاتمی یا رفسنجانی. یا رضا پهلوی یا مسعود رجوی. اگر شرایط مالی و قراردادی کار خوب باشد، من هستم. چه موقعی که در ایران بودم و اصولا شرکت نشر الکترونیک (مشاوره و طراحی وب‌سایت) «فرابر» را با دوستم داشتم و در آن برای از اجلاس سران کشورهای اسلامی و موسسه‌ وابسته به بنیاد مستضعفان و وزارت خارجه بگیرید تا برای شرکت‌های ماورا و آپادانا و ندارایانه [کار کردم]. و چه پس از آمدن به کانادا که برای مشتری‌های گوناگون از اتحاد جمهوری‌خواهان گرفته تا شرکت بهینه‌سازی فرآورده‌های نفتی ایران تا وب‌سایت روز و وبلاگ تاجزاده و بهنود و مرتضی نگاهی [کار کردم[.»

پس از مدتی، وبلاگ درخشان تبدیل به زرادخانه‌ای برای پاپوش‌دوزی و پرونده‌سازی علیه شهروندان ایرانی شد. در حقیقت، وبلاگ او شبیه بولتن های امنیتی سپاه پاسداران شده بود و انگار می‌خواست وفاداری‌ خود را به جمهوری اسلامی پیش از بازگشت به ایران نشان دهد. او سپاه را «نماد عدالت و فداکاری» و «هم‌گام با آرمان‌های میهن‌پرستی خالصانه و شیعه» نامیده بود.
از اواسط سال ۱۳۸۶ به بعد، تقریبا هر پستی که در وبلاگش منتشر می‌کرد، حمله به یکی از دگراندیشان ایرانی یا منتقدان حکومت بود. همین باعث شد «پیام اخوان»، استاد حقوق دانشگاه «مک‌گیل» در مقاله‌ای که در سال ۱۳۸۶ منتشر کرد، او را به «هتک حرمت نظام‌مند دگراندیشان حقوق بشر» متهم کند.

«نیما راشدان»، کارشناس فن‌آوری با ۲۰ سال سابقه در پژوهش‌های امنیت سایبری، به «ایران‌وایر» می گوید:«شواهد نشان می‌دهند درخشان هم‏دست شکنجه‌گران و بازجویان جمهوری اسلامی است.»

راشدان معتقد است درخشان دانش برنامه‌نویسی یا هک کردن ندارد:«اما با دانش و ظرفیت‌های ساده خودش، کمک کامپیوتری به بازجوها ارایه می‌کرده است.»

او می‌گوید:«پژوهش‌هایش نشان داده اند که نام دامنه وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های درخشان از جمله “hoder.ir” در نشانی فرمانده‌های سپاه پاسداران در شهرک “شهید محلاتی” ثبت شده اند.»

درخشان در نوشته‌های عمومی‌ خود نیز بارها علیه زندانیان سیاسی در ایران نوشته و از اقدامات جمهوری اسلامی علیه آن ها دفاع کرده است. یکی از عجیب‌ترین نوشته های او در سال ۲۰۰۶ بود که در آن مدعی شد اعترافات تلویزیونی «رامین جهانبگلو»، فیلسوف ایرانی که به «ارتباط با بیگانه» و تلاش برای ایجاد «انقلاب مخملی»، چهار ماه را در سال 1385 در زندان «اوین» گذرانده بود، واقعی و غیراجباری بوده اند.

او حتی مدعی شد: «اصلا امکانی که این اعترافات را بازجوها به او تحمیل کرده باشند، وجود ندارد.»
درخشان گفت جهانبگلو مقصر است:«]او[به طور غیر مستقیم به دولت بوش در برنامه‌هایش برای تغییر نظام در ایران از طریق دامن زدن به ناآرامی‌های داخلی و بی‌ثباتی کمک رسانده.»
او نوشت:«شاهد آن‌که دست به تحلیل تطبیقی تغییر سیاسی‌-اجتماعی در اروپای شرقی-مرکزی معاصر و جمهوری اسلامی ایران زده.»
جهانبگلو پس از سفر به کانادا، در یکی از برنامه‌های پربیننده تلویزیون این کشور ظاهر شد و از شکنجه روانی خودش در زندان اوین گفت. درخشان این بار دست به حمله به او زد که چرا بودجه‌ای که از «بنیاد دموکراسی ملی امریکا»( NED) گرفته است را در این برنامه پنهان کرده است. او با تمسخر این فیلسوف، نوشت جهانبگلو «عجب آدم صادق و بی‌گناهی» است و افزود ایران به عنوان کشور مستقل، حق داشته است جهانبگلو را زندانی کند.
درخشان سپس پرسید: «اگر خدمت در برنامه‌ای که پولش را دولت فدرال امریکا می‌دهد فعالیت سیاسی نیست، پس فعالیت سیاسی چیست؟»

او اردیبهشت ۱۳۸۷ پرده از هویت واقعی وبلاگ‌نویس محبوب، «آرش کمانگیر» که در «وینیپگ» کانادا زندگی می‌کرد، برداشت و در وبلاگش نوشت که این کار را با رد‌گیری آی پی «آرش آبادپور» و تنها با پنج دقیقه جست وجو در «گوگل» انجام داده است. سپس به او حمله و ادعا کرد:«]آرش می‌خواهد[ ضعف و ریاکاری عمیق خود را بپوشاند.»
این کار درخشان نه تنها باعث شد آبادپور هرگز نتواند به ایران برگردد که جان خانواده‌اش را هم به خطر انداخت.

تابستان ۸۷، درخشان مقاله‌ای در مورد «هاله اسفندیاری» نوشت که در سن ۶۷ سالگی در تهران دستگیرش کرده و به او اتهام جاسوسی زده بودند. سازمان‌های مدنی هم چون «کنگره اسلامی امریکا» خواهان آزادی خانم اسفندیاری شده بودند اما درخشان با اشاره به دریافت بودجه او از «بنیاد ملی دموکراسی» امریکا نوشت: «با توجه به آن‌چیزی که امروز در مورد این بنیاد می‌دانیم، به نظرم هر کسی در هر کشوری که با آن و سازمان‌های مربوط به آن رابطه دارد، باید مورد اتهام رسمی و دادرسی منصفانه قرار بگیرد.»

‌ درخشان نظر داد که گذرنامه خانم اسفندیاری نباید گرفته می‌شد:«]بقیه پرونده‌اش منصفانه و قانونی پیش رفته چون در ایران هم مثل بسیاری کشورها بعد از ۱۱ سپتامبر قانون به قاضی اجازه می‌دهد بدون تفهیم اتهام، مدت زندانی را تمدید کند.»
خانم اسفندیاری در کتاب خاطراتی که پس از بیرون آمدن از زندان نوشت، از شکنجه روانی خود در زندان گفت.

موارد دیگر پرونده‌سازی درخشان برای مخالفان جمهوری اسلامی متعد هستند. او به «هادی قائمی»، فعال حقوق بشر مقیم امریکا و فیزیک‏دان برجسته با عنوان «شارلاتان‌‌های بیزینس حقوق بشر» حمله کرد. به «شیرین عبادی»، برنده جایزه نوبل، حمله برد که چرا دخترش، «نرگس توسلیان» در مراکز حقوق بشری کار می‌کند در حالی که خود خانم عبادی منتقد سیاست‌های «بوش»، رییس جمهوری وقت امریکا نسبت به ایران است. او کلماتی آن قدر سخیف در مورد خانم عبادی به کار برد که تکرارشان را در این‌جا جایز نمی‌‌دانیم. به «عباس میلانی»، استاد دانشگاه و تاریخ دان برجسته نیز در مطلبی با عنوان «پدیده خطرناک عباس میلانی» حمله کرد و نوشت: «او احتمالا… حرامزاده‌ای مثل رضا پهلوی است که می‌خواهد… هرجور شده ایران ]را[دوباره به نوکر امریکا تبدیل کند.»

وقتی جمهوری اسلامی دست به سرکوب «دفتر تحکیم وحدت» (طیف علامه) و دستگیری چهره‌ای هم چون «علی اکبرموسوی خوئینی‌ها» زد، درخشان در مطلبی با عنوان «برخورد با تحکیم وحدت مشروع است»، از این اقدامات حکومت دفاع کرد. هنگامی که «حسین بشیریه»، یکی از سرشناس‌ترین اساتید علوم سیاسی دانشگاه تهران را در زمان احمدی‌نژاد اخراج کردند نیز درخشان نظر داد که بشیریه نباید اخراج می‌شد:«باید به خاطر اقدام علیه امنیت ملی محاکمه‌اش می‌کردند.»

او سپس فهرستی طولانی ارایه داد و مدعی شد آن ها به سازمان‌های امریکایی خدمت می‌کنند و خواهان برخورد با آن‌ها شد: «مهرانگیز کار، مهدی خلجی، رامین جهانبگلو، هاله اسفندیاری، سیامک نمازی (که سال‌ها بعد هنگام بازگشت به ایران دستگیر شد و هم‌اکنون زندانی است)، اکبر عطری، فاطمه‌ حقیقت‌جو و دیگران.»

وقتی اعتراض‌های بین‌المللی نسبت به سرکوب بهاییان در ایران بالا گرفت، درخشان با دفاع از سرکوب آن‌ها نوشت: «به خیلی از کشورهای مسلمان حق می‌دهم که به خاطر رابطه تنگاتنگ فرقه بهایی با اسراییل به آن بدبین باشند.»
و نظر داد چون قانون اساسی ایران آن‌ها را به عنوان اقلیت قانونی دینی نشناخته، برخورد کنونی با آن‌ها موجه است.

زمانی که بیانیه‌ درخواست رفراندوم با امضای افرادی هم چون «محمد ملکی» و «ناصر زرافشان» هم منتشر شد، درخشان نوشت: «چه طور می‌شود این آقای محمد ملکی با هر کس دیگر که پای بیانیه‌ای رفراندوم را امضا کرده، راست راست در خیابان‌های تهران راه برود و حکومت هم کاری‌اش نداشته باشد.»
او یادآوری کرد که ناصر زرافشان و محمد ملکی مقیم ایران هستند! ناصر زرافشان،‌ وکیل برجسته و محمد ملکی، اولین رییس دانشگاه تهران پس از انقلاب ۵۷ و فعال سیاسی همواره تحت تعقیب و آزار و اذیت جمهوری اسلامی بوده و سال های زیادی را در زندان گذارنده اند.

می‌توان گفت کم تر فعال جامعه مدنی ایران هست که طعمه حملات حسین درخشان نشده باشد.
بهاری می‌گوید: «آخرین باری که او را دیدم، در محله “کمدن” لندن بود؛ چند روز پیش از بازگشت به ایران. به نظر خیلی بی‌روحیه و کمی مست می‌آمد. به او گفتم مواظب خودش باشد. گفتم جمهوری اسلامی دو جرم توهین عمومی به خامنه‌ای و رفتن به اسراییل را هرگز نمی‌بخشد. حسین جواب داد به او “تضمین” داده‌اند که “هوایش را داشته باشند” و بعد از دسیسه “رفسنجانیست”ها علیه خودش گفت.»
«رفسنجانیست» واژه ای است که درخشان ابداع کرده و فقط خودش آن را به کار می برد.

حسین درخشان آبان ۱۳۸۷ به ایران بازگشت و دو هفته پس از ورود توسط سپاه دستگیر شد. «حمزه غالبی»، فعال سیاسی اصلاح طلب که مشاور امورجوانان «میرحسین موسوی»، نامزد انتخابات ریاست جمهوری در سال 88 بود و پس از انتخابات پر تنش این سال بازداشت شد، در وبلاگش نقل کرده است: «درخشان گفته است به دعوت مشایی به کشور برگشته است و قرار بوده که به ستاد آقای احمدی نژاد کمک کند. کیهان هم برای این که با آن ها کار کند، با او وارد مذاکره شده اما به توافق نرسیده اند. دلیلش این بوده که کیهان می خواسته است درخشان با اسم مستعار کار کند و او اصرار داشته است که با اسم خودش کار کند. کارش در شبکه پرس تی وی هم قطعی شده و حتی سمتش در پرس تی وی هم قبل از رسیدن به کشور مشخص بوده است. چند بار هم در خلال همان 2-3 هفته قبل از بازداشت به شبکه پرس تی وی رفته و در حال مشغول شدن بوده است که بازداشت می شود. مشایی بعد از بازداشت هم ظاهرا پی گیر کارش بوده است اما به نتیجه نمی رسد.»

با این حال، درخشان پس از بازداشت، در اختیار اطلاعات سپاه بود؛ نهادی که در پی انتخابات ۸۸ و «جنبش سبز»، مسوول دستگیری و بازجویی و شکنجه اصلاح‌طلبان و معترضان شده بود. مازیار بهاری هم جزو دستگیرشدگان همان دوره بود. او می‌گوید: «چند روز پس از دستگیری‌ من، شروع کردند به بازجویی درباره ارتباطم با “رفسنجانیست‌ها”. فهمیدم که وبلاگ درخشان را خیلی دقیق خوانده‌اند.»

‌اما بهاری می‌گوید در ادامه بازجویی ها که همراه با ضرب و شتم بوده، متوجه شده است که درخشان دارد احتمالا فعالانه با سپاه همکاری می‌کند: «یک روز ناگهان شروع کردند سوال کردن در مورد صاحبان مجله “نیواستیتسمن” که در سال ۱۳۸۷ در شماره ای ویژه، مسوول بخش ایران آن بودم. حسین خیلی به این مجله انتقاد کرده و در وبلاگش مدعی جنگ‌افروزی این مجله علیه ایران شده بود. اما نیواستیتسمن در ایران شناخته ‌شده نیست و دولت ایران قبلا توجه چندانی به آن نکرده بود. بازجوی من هم انگلیسی بلد نبود و تقریبا هیچ چیز راجع به رسانه‌های غربی نمی‌دانست. در نتیجه، پرسیدن سوال‌های مشخص و مفصل در مورد مقالات من در نیواستیتسمن نشانه این بود که کسی مثل حسین، و احتمالا خود حسین داشت با آن ها همکاری می‌کرد.»

ظن قوی بهاری این است که سوال‌هایی که در اتاق های شکنجه زندان اوین از او پرسیده اند، مستقیما از وبلاگ حسین درخشان آمده بوده اند.
در چند روز گذشته که تصمیم هاروارد علنی شده، این ظن مازیار بهاری توسط افراد مختلفی تکرار شده است. «اشکان یزدچی» در توییتر خود نوشته است: «یه بار بازجوم تو ۲۰۹ می‌گفت زحمت هک ایمیلتم افتاد گردن حسین درخشان تواب!»

یکی از زندانیان سابق که بدون افشای نامش با «ایران‌وایر» گفت وگو کرد، می‌گوید: «بین زندانیان سیاسی در اوین، درخشان جزو منفورترین نام‌ها بود. بعضی‌ها می‌گفتند که چه طور با نزدیک شدن به آن‌ها کاری می‌کرده است تا به خامنه‌ای توهین کنند و بعد همین جرم به پرونده آن ها اضافه می‌شده است. او از نزدیک با بازجوهای سپاه در بند “دو الف” همکاری می‌کرد.»

احتمال همکاری درخشان با مسوولان زندان از همان موقع بارها مطرح شده بود. مجله معتبر «مک‌لینز» کانادا در گزارشی نوشت: «به نظر می‌رسد درخشان با ماموران زندان همکاری کرده یا مجبور به همکاری شده است.»

اشاره این گزارش به شواهد موجود در دست داشتن درخشان در دادخواست دادگاه انقلاب است که علیه بسیاری از چهره‌ها شاخص اطلاح‌طلب تنظیم و منجر به محاکمه‌های نمایشی سال ۸۸ شده بود که بهاری هم یکی از آن‌ها بود.

حمزه غالبی، مشاور امورجوانان موسوی پس از انتخابات ۸۸ بازداشت شد. او که در همان دوران، حسین درخشان را در زندان دیده بود، در وبلاگش نوشته است که درخشان در زندان کماکان از احمدی نژاد دفاع می کرد: «بازداشت معترضان، مخصوصا جوان ها را کار درستی می دانست. می گفت توی انقلاب مخملی، یکی از مهم ترین نقش ها را جوان ها دارند.»

یکی از جالب ترین نکات درباره دوران زندان درخشان، مربوط به یک دوره آموزشی است. موسسه «ترجمان» پنجم بهمن ۹۲ اعلام کرد که دو ترم کلاس آموزشی درباره «سینمای رژیم صهیونیستی» برگزار می کند و مدرس این دوره، حسین درخشان است. او ۲۸ آبان ۹۴ از زندان آزاد شده است. برگزاری این دو ترم نشان می دهد که درخشان در دورانی که ادعا می شد در زندان است، به مدت دو ترم که مشخص نیست چند ماه طول کشیده، در حال همکاری با یک موسسه بوده است. این موسسه که یک وب سایت فعال دارد، به طور عمده به ترجمه متون ضدغربی می پردازد و دقیقا مشخص نیست بودجه آن از سوی چه نهادی تامین می شود.

این نوع همکاری با درخشان البته پیش از این هم مطرح شده است؛ وب سایت «سحام نیوز» نوشته بود: «حسین درخشان از آذرماه تا بهمن‌ماه ۱۳۸۸ درسپاه ناحیه شرق تهران دوره آموزش وبلاگ نویسی برای بسیجیان نواحی شرق تهران برپا کرده بود و به آنان شیوه های برخورد با جنگ نرم را آموزش می‌داد که همان زمان وبلاگ “مستضعفین” و “پاسداران” هم اخبار مربوط به کلاس‌های وی را منتشر کردند… درست زمانی‌که خانواده حسین درخشان عنوان کردند که وی درحال اعتصاب غذا به سر می‌برد، وی در نمایشگاه “رسانه‌های دیجیتال انقلاب اسلامی”، درغرفه “حزب الله سایبری” حضور یافت و به تبادل نظر با دست اندرکاران این نمایشگاه پرداخت.»

حسین درخشان اتهام همکاری امنیتی با جمهوری اسلامی را به شدت رد می‌کند. در مطلبی که سال گذشته در وبلاگش نوشت، گفت: «نزدیک ۱۵ سال است که عده‌ای با بی‌رحمی و بی‌هیچ مدرک یا حتا استدلال منطقی همه جا می‌گویند من عامل امنیتی جمهوری اسلامی‌ام.»

او پس از بازداشت، ابتدا در دادگاه به ۱۹ سال و نیم زندان در ایران و پرداخت ۳۰ هزار یورو، دو هزار و۹۰۰ دلار امریکا و ۲۰۰ پوند محکوم شد. این ارقام ظاهرا پول‌هایی بودند که به خاطر مقالات و سخن رانی‌هایش دریافت کرده بود. حکم او سپس به ۱۷ سال کاهش یافت و در نهایت در آبان ۱۳۹۴ با عفو رهبری آزاد شد.

اما مواضع درخشان پس از آزادی از زندان و سفر به غرب نه تنها عوض نشده که رنگ جدیدی هم به خود گرفته اند؛ مثل رنگ یهودی‌ستیزی. پس از به بازار آمدن فیلم جدید «جنگ ستارگان» در سال ۱۳۹۴، درخشان در توییتی، تئوری جدیدی مطرح کرد که طبق آن، کارگردان یهودی فیلم، «جی جی آبرامز»، طرف‎دار اسراییل است. این در حالی است ‌که هیچ نشانه‌ای از چنین طرف‏داری موجود نیست. او اسم یکی از چهره‌های منفی فیلم را گذاشته است: «رهبر معظم، اسنوک.»
درخشان معتقد بود این دسیسه صهیونیست‌های هالیوود برای حمله به جمهوری اسلامی بوده است. او در ضمن به حملات خود به فعالان جامعه مدنی و روزنامه‌نگارانی هم چون «رضا حقیقت‌نژاد» و «مسیح علی‌نژاد» هم ادامه داده است.

سه منبع که از داخل ایران با «ایران‌وایر» گفت وگو کرده اند، گفته اند درخشان هم چنان با سپاه پاسداران همکاری می‌کند و این همکاری در زمینه بهبود عملکرد رسانه‌ای سپاه و حمله به منتقدین حکومت در خارج از مرزها است.

دو نفر از اعضای سابق دولت جمهوری اسلامی که از جناح اصلاح‌طلب هستند نیز در گفت وگو با «ایران‌وایر»، از تصمیم هاروارد ابراز ناخرسندی کرده اند. هر دو آن‌ها در ایران زندگی می‌کنند و به همین علت خواهان عدم انتشار علنی نام خود شدند. یکی از آن‌ها درخشان را «همکار فعال سپاه» می داند . دیگری که سال‌ها در زندان، هم‌بند درخشان بوده است، می گوید: «سپاه به کسی مثل درخشان که سابقه سفر به اسراییل را داشته، به این راحتی‌ها اجازه آزادی نمی‌دهد. باید سناریوی خاصی در کار باشد.»

درخشان البته در ماه‌های گذشته لحن خود را ملایم‌تر کرده است. بهاری می‌گوید این احتمالا با مشورت از دوستانش بوده که گفته‌اند برای قبول شدن در جاهایی مثل هاروارد، باید تغییر رویه دهد: «وقتی می‌خواست به ایران برگردد، شروع کرد به شدیدترین حمله‌ها به منتقدان جمهوری اسلامی. حالا ظاهرا می‌خواهد کار را برعکس کند تا در غرب مورد پذیرش واقع شود.»

شهروند: فرشید شکر خدایی، رئیس انجمن بهره‌وری ایران: تمام دانشگاه‌های ایران به جز دانشکده‌های مدیریت زیانده هستند نخبه‌های ما علاقه‌ای به تحصیل در علوم پایه ندارند سالانه 180 هزار نفر از افراد تحصیلکرده از ایران خارج می‌شوند
«صادرات» البته نه از نوع کالا و خدمات، بلکه این‌بار ماجرای صادرات رایگان نخبه است، صادراتی که نه ارزش افزوده‌ای دارد و نه درآمدی. آن‌گونه که گزارش صندوق بین‌المللی پول می‌گوید ایران از نظر فرارمغزها رتبه نخست جهان را به خود اختصاص داده است. آمارها نشان می‌دهد که سالانه تا 180‌هزار نفر از افراد تحصیلکرده از ایران خارج می‌شوند. طبق آمار رسمی‌گذرنامه در‌ سال 87 روزانه 15 کارشناس‌ارشد، 4 دکتر و 54تا 75 نفر لیسانسه از ایران خارج می‌شدند. حالا شرایط بدتر شده و تعداد تحصیلکرده‌هایی که از ایران خارج می‌شوند تا چندین برابر افزایش یافته است. همین چند وقت پیش بود که رئیس پارلمان بخش خصوصی تهران نسبت به تبعات مهاجرت 1.5‌میلیون ایرانی هشدار داد. بخش خصوصی که به اذعان نایب‌رئیس انجمن مدیریت کیفیت ایران داغدار جذب نیروی متخصص است، حالا بیش از هر زمانی عملکرد نظام آموزش عالی را مورد انتقاد قرار می‌دهد. از بی‌کیفیتی دانشگاه‌های ایران گرفته تا هزینه سربار آنها برای اقتصاد. بی‌توجهی به نیازهای بازار از دیگر انتقادات بخش خصوصی به عملکرد این نظام است. فرامرز انتصاریان، رئیس انجمن مدیریت کیفیت ایران درخصوص عملکرد دانشگاه‌هایی همچون شریف، امیرکبیر، علم و صنعت می‌گوید: این دانشگاه‌ها همانند خط تولید ماشینی است که بهترین مواد اولیه را دریافت و بهترین خودرو را تولید می‌کند، اما محصول نهایی خود را رایگان صادر می‌کند. درواقع سال‌ها منابع کشور را برای ایجاد ارزش افزوده برای دیگر کشورها هزینه کردیم. در چنین شرایطی نمی‌توان گفت کدام دانشگاه ما باکیفیت است و کدام بی‌کیفیت. فرشید شکرخدایی، نایب‌رئیس انجمن مدیریت کیفیت ایران هم معتقد است که در نظام آموزشی ما تعریف درستی از مشتری وجود ندارد. مشتری آموزش پرورش، آموزش عالی است و مشتری آموزش عالی خود همین نظام است. درحالی دانشگاه‌های ما با خط‌کش تعداد قبولی‌ها در مقطع بعدی سنجیده می‌شود که در همه جای دنیا عملکرد دانشگاه‌ها براساس متوسط درآمد فارغ‌التحصیلان آن ارزیابی می‌شود. البته او بر این باور است که شرایط برای فارغ‌التحصیلان رشته‌های علوم پزشکی بسیار متفاوت است.
رشد بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها
براســاس آخرين آمار مركز ملي آمار ايران، كشور ما حدود 3ميليون و360‌هزار نفر بيكار دارد كه يك ميليون و 800‌هزار نفر آنها را افراد بين 15 تا 29‌سال تشكيل می‌دهند؛ ميانگين سني خاصي كه پاي فارغ‌التحصيلان دانشــگاه‌ها را هم به ميان می‌كشد. در سال‌های اخير با توجه به افزايش ظرفيت دانشگاه‌های كشور و آســان شدن تحصيل در مدارج بالای علمي، تعداد دانشجويان نيز با رشد چشمگيري همراه بوده و در مقايسه با يك دهه اخير بيش از دو برابر شده و به رقم 5 ميليون نفر رسيده است. این رشد اما در شرایطی حاصل شده که آمارها از افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان بیکار در کشور خبر می‌دهد. شکرخدایی در این‌باره می‌گوید: دانشجویان ما برای بازار کار تربیت نمی‌شوند. لیسانس تربیت می‌کنیم که فوق لیسانس بخواند. فوق لیسانس تربیت می‌کنیم که دکترا بخواند و دکتراهایمان را برای عضویت هیأت علمی آموزش می‌دهیم. در این پروسه صنعت و نیاز بازار کار هیچ جایگاهی ندارد.
80‌درصد داوطلبان
علاقه‌مند به تحصیل در 20 رشته
حدود نيمي از دانشجویان در رشته‌های علوم انساني درس می‌خوانند و 30‌درصد نيز رشته‌های فني را انتخاب كرده‌اند. به گفته مســئولان وزارت علوم، 80‌درصد جمعيت داوطلبان كشور تنها در 20‌درصد رشته‌ها علاقه‌مند به ادامه تحصیل هستند که در صدر آن پزشکی و سپس رشته‌های مهندسی برق، کامپیوتر، عمران و رشته‌های حقوق و روانشناسی قرار دارد. علت اين انتخاب‌ها، در كنار علاقه، دستیابی به بازار کار مناسب اعلام می‌شود.
حفاظت محیط‌زیست بیکارترین رشته تحصیلی
با اين حال آخرين بررسي‌ها نشان می‌دهد، رشته‌های علوم رايانه با40 و معماري و ساختمان سازی با 26‌درصد فارغ‌التحصيل بيكار در رتبه‌های دوم و چهارم بيكارترين رشــته‌های كشور قرار دارند درحالي‌كه بسياري از دانشــجويان، علاقه‌مند به تحصيل در رشته‌هایی نظير كامپيوتر، معماري و عمران هستند. رتبه نخست بيكارترين رشته‌ها به حفاظت محيط زيست با 49‌درصد اختصاص دارد. نایب‌رئیس انجمن مدیریت کیفیت در این خصوص می‌گوید: پذیرش دانشجو در ایران براساس نیاز بازار کار صورت نمی‌گیرد همین مسأله موجب شده که فارغ‌التحصیلان برخی از رشته‌ها بیش از نیاز واقعی کشور باشد. مگر ما چه تعداد فارغ‌التحصیل برای رشته‌های همچون محیط‌زیست نیازداریم.
آموزشگاه‌های کنکور رقیب صنعت شدند
بهترين آمار نيز از آن خدمات پزشــكي با 19 و رياضيات و آمار با 18‌درصد است. فارغ‌التحصیلان رشته‌های علوم پایه اما درحالی کمترین نرخ بیکاری را از آن خود کرده‌اند که به اذعان فعالان بخش خصوصی بیشتر فارغ‌التحصیلان این رشته‌ها به جای صنعت، راهی آموزشگاه‌های کنکور شده‌اند. آموزشگاه‌هایی با گردش مالی 8 میلیاردی كه توانسته‌اند حقوق‌های میلیونی برای مدرسان خود در نظر بگیرند، حالا بسیاری از نخبه‌های رشته‌های علوم پایه را جذب خود کرده‌اند. شکرخدایی معتقد است: فارغ‌التحصیلان این رشته‌ها از کارکرد کاربردی علومی که یاد گرفته‌اند، فاصله گرفته‌اند. درحالی‌که این افراد می‌توانند با انجام کارهای محاسباتی به بهره‌وری و پیشرفت بیشتر بنگاه‌های صنعتی کمک کنند، اما برای این افراد در بازار کسب و کار هیچ جایگاهی در نظر گرفته نشده است. در بهترین حالت واحدهای صنعتی بزرگ بودجه ناچیزی در منابع خود را برای استخدام یک کارشناس علوم پایه اختصاص می‌دهند، اما همین بودجه اندک در واحدهای کوچک تقریبا صفر است. او با اشاره به حجم بالای تقاضا در رشته‌های مهندسی و پژشکی، ادامه داد: متاسفانه نخبه‌های ما هنر و ادبیات فارسی و علوم پایه نمی‌خوانند و علاقه‌ای به استخدام در آموزش و پرورش به‌خصوص در مقاطع ابتدایی ندارند، ما گمان می‌کنیم هرکس که نخبه است باید پزشکی بخواند، باید مهندس شود درحالی‌که علوم پایه پاشنه آشیل توسعه در هر کشوری محسوب می‌شوند.
کیفیت دانشگاه‌های ایران چطور است؟
کیفیت دانشگاه‌های ایران چطور است. سوالی که انتصاریان پاسخ متفاوتی برای آن دارد: «هیچ دانشگاه باکیفیتی در ایران نداریم. شاید فکر کنید که دانشگاه‌هایی همچون شریف یا علم و صنعت باید کیفیت بالایی داشته باشند. اما مسأله اینجاست که دانشگاه صنعتی‌شریف در تبدیل دانش‌آموز به دانش‌آموخته بسیار خوب عمل می‌کند، اما محصول این دانشگاه درایران نمی‌ماند و کارایی در اقتصاد و زندگی ما ندارد که نشان دهد این دانشگاه باکیفیت است یا بی‌کیفیت. مثل این است که شما بهترین مواداولیه را دریافت کنی، بهترین خودرو را نیز بسازی ولی درنهایت محصول نهایی را به صورت رایگان به دیگر کشور‌ها صادر کنی.
دانشگاه‌های ایران زیانده هستند
«تمام دانشگاه‌های کشور به جز دانشکده‌های مدیریت زیانده هستند و هزینه آموزش آنها بیش از درآمدشان است.» فرشید شکرخدایی معتقد است اگردرآمد حاصل از برگزاری دوره‌هایی همچون MBA و نمونه‌های مشابه آن را کنار بگذاریم تمام دانشگاه‌های ما زیانده هستند. تا کی قرار است این دوره‌ها را برگزار کنیم. بالاخره روزی عمر این دوره‌ها در نظام آموزشی ایران به پایان می‌رسد.
ارتباط پزشکی با بازار کار
رتبه نخست پزشکی ایران در خاورمیانه و شمال آفریقا و هفدهم در جهان از موفقیت جهانی ایران در این رشته‌ها حکایت می‌کند. موفقیتی که فعالان بازار ریشه آن را در ارتباط ایجاد شده بین دانشگاه‌ها و بیمارستان‌ها می‌دانند. رئیس کارگروه رقابت، خصوصی‌سازی و سلامت اداری اتاق بازرگانی ایران با اشاره به موفقیت نظام آموزش پزشکی ایران، گفت: پزشکانی که از دانشگاه‌های ما فارغ‌التحصیل می‌شوند شرایط بهتری از مهندسان و رشته‌های علوم انسانی دارند. دلیلش این است که در نظام آموزش عالی، پزشکي با کار عجین است و بیمارستان جزو دانشگاه است. به این معني که بازار کار با نظام آموزشی عجین شده و پیوسته است. این درحالی است که دانشگاه‌های رشته‌های مهندسی هیچ ارتباطی با کارخانه‌ها ندارند. این درحالی است که به اذعان رئیس انجمن مدیریت کیفیت ایران، در ژاپن شرکت‌های بزرگ کارمندان خود را از کلاس ششم، هفتم هشتم و نهم انتخاب می‌کنند. نظام آموزش پزشکی ما همین‌طور است. در نظام آموزش پزشکی نیز تا حدودی وضع این‌طور است. پزشکان و پرستاران در دوران تحصیل و دوره‌های آموزشی خود حقوق دریافت می‌کنند.او ادامه می‌دهد: این درحالی است که هیچ مدرسه حسابداری با شرکت حسابداری قرارداد ندارد و هیچ شرکتی هم حسابدار خود را از 16سالگی استخدام نمی‌کند. در کشورهای غربی نظام آموزشی به‌خصوص در دوران دبیرستان متمرکز بر مصرف و هدف است. بنابراین تعداد دروس در این دوره از 5 درس فراتر نمی‌رود. وقتی دانش‌آموزی در رشته حسابداری تدریس می‌کند دروس مربوط به آن رشته را مطالعه مي‌كند و در سن 16سالگی هم قادر به انجام این کار و ورود به بازار کار است.
لینک منبع خبر

دویچه‌وله: دولت آلمان سفیر جمهوری اسلامی در برلین را به وزارت خارجه فراخوانده است تا به اقدام یک مامور ایرانی در جاسوسی از یک سیاستمدار آلمان اعتراض کند. جاسوس ایرانی پیشتر شناسایی و محاکمه شده است.

بنا بر گزارش رسانه‌های آلمان، وزارت امور خارجه آلمان، علی ماجدی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در برلین را فراخوانده تا به جاسوسی یک مامور ایرانی اعتراض کند. جاسوس ایران سید مصطفی ح. نام دارد و پاکستانی‌الاصل است.

سید مصطفی پیشتر در دادگاهی در برلین محاکمه و محکوم شده است. در حکم دادگاه آمده است که این فرد به دستور نیروی قدس سپاه (واحد ویژه پاسداران ایران برای عملیات برون‌مرزی)، از زندگی خصوصی راینهولد روبه (Reinhold Robbe) سیاستمدار آلمانی جاسوسی کرده است. راینهولد روبه عضو حزب سوسیال‌ دمکرات آلمان و رئیس پیشین انجمن آلمان و اسرائیل است.

به نوشته رسانه‌های آلمان، سفیر ایران در روز ۲۲ دسامبر ۲۰۱۷، حدود ۲۰ روز پیش به وزارت خارجه فراخوانده شده اما خبر آن روز سه‌شنبه، ۹ ژانویه (۱۹ دی) در رسانه‌های آلمان منتشر شده است.

بنا بر این گزارش‌ها، وزارت امور خارجه آلمان منتظر بوده تا محاکمه جاسوس ایران پایان یافته و حکم قطعی دادگاه اعلام شود. پس از آن سفیر ایران در برلین را برای اعتراض فراخوانده است.

وزارت امور خارجه آلمان در نامه‌ای کتبی به راینهولد روبه نوشته است: «به سفیر ایران به‌طور روشن گفته شده که نقض این‌چنینی قانون، کاملا غیرقابل قبول است و اثراب منفی بر روابط دو جانبه آلمان و ایران دارد.»

پس از محکومیت سید مصطفی ح. راینهولد روبه از دولت آلمان خواسته بود که این موضوع را نادیده نگیرد و به آن واکنش نشان دهد.

راینهولد روبه (Reinhold Robbe) سیاستمدار آلمانی که هدف جاسوسی ایران بوده است

پیشینه ماجرا
سید مصطفی ح. (اکنون ۳۳ سال) دانشجوی پاکستانی در اوایل ژوئیه سال ۲۰۱۶ به ظن جاسوسی و خبرچینی بازداشت شده بود. پیش از آن نیز سازمان اطلاعات و امنیت آلمان متوجه فعالیت‌های او شده بود.

گفته می‌شود که این فرد نه تنها راینهولد روبه، رئیس پیشین انجمن آلمان و اسرائیل، بلکه یک استاد فرانسوی-‌اسرائیلی را نیز زیر نظر داشته است. این استاد فرانسوی- اسرائیلی در یک دانشسرای عالی اقتصاد در پاریس شاغل است.

بیشتر بخوانید: برنامه‌ریزی جاسوس ایران برای “ترور” سیاستمدار آلمانی؟

این دانشجوی پاکستانی به ویژه توجه خاصی به این نکته داشته که راینهولد روبه چگونه از طریق وسایل نقلیه عمومی از آپارتمان شخصی‌اش در برلین به ساختمان انجمن آلمان و اسرائیل در مرکز برلین رفت‌وآمد می‌کرده است.

در کیفرخواست دادستانی آلمان آمده است، سید مصطفی ح. اطلاعاتی را درباره راینهولد روبه جمع‌آوری کرده و در صدد جمع‌آوری اطلاعات بیشتر درباره دفاتر “جامعه آلمانی – اسرائیلی” در برلین بوده است.

دادستانی آلمان گفته که قصد این دانشجوی پاکستانی از جاسوسی و خبرچینی، به احتمال قوی، تدارک سوءقصد علیه نهادهای فعال در ارتباط با اسرائیل و همچنین نمایندگان این نهادها بوده است.

با این حال اسناد به دست آمده از سید مصطفی ح. نشان می‌دهد که او یک جاسوس ناشی و غیرحرفه‌ای بوده است. به عنوان مثال او بیوگرافی راینهولد روبه را به زبان انگلیسی در یک فایل “پاور پوینت” به فرد رابط خود در ایران فرستاده بوده است.

رادیوفردا: محمود صادقی،‌ نماینده مجلس از تهران، در توئیتی با اعلام اینکه مرگ سینا قنبری، یکی از بازداشت شدگان تظاهرات اخیر در زندان اوین، تایید شده است، نسبت به تکرار وقوع آنچه «کهریزک دوم»‌نامید،‌ هشدار داد.

وی روز دوشنبه ۱۸ دی، نوشت:‌ «در تماسی که با یک مقام مسئول در یکی از مراجع اطلاعاتی داشتم، متأسفانه مرگ یکی از بازداشت شدگان ناآرامی های اخیر در زندان اوین را تأیید کرد؛ به رئیس‌جمهور و مقامات امنیتی و قضایی هشدار می‌دهم از وقوع کهریزک دوم جلوگیری کنید».

پیشتر کمیته پیگیری بازداشت‌های دی ۹۶، روز یکشنبه ۱۷ دی، از درگذشت سینا قنبری در زندان اوین خبر داده بود.

این کمیته روز یکشنبه ۱۷ دی، افزوده بود که سینا قنبری، جوان۲۳ ساله تهرانی، که چندروزی بود در بند قرنطینه زندان اوین در بازداشت به‌سرمی‌برد، «به‌دلایلی نامعلوم جان سپرده است».

کمیته پیگیری بازداشت‌های دی ۹۶ اعلام کرد که منبع این خبر، تعدادی از آزادشدگان بوده‌اند.

در این ارتباط، در همین حال،‌ طیبه سیاوشی، نماینده مجلس از تهران، روز دوشنبه با اعلام فوت سینا قنبری در زندان اوین به خبرگزاری ایلنا گفت که پس از پیگیری از مراجع مربوطه به وی اعلام شده که علت،‌ خودکشی بوده است.

او افزود: «این موضوع را از وزارت اطلاعات و نیروی انتظامی پیگیری کردم که اعلام شد این فرد جوان ۲۲ ساله دیپلمه‌ای بود که توسط نیروی انتظامی بازداشت و تحویل دستگاه قضایی شده‌ است».

به گفته خانم سیاوشی، طبق اطلاعی که به او داده شده، «این فرد در زندان خودکشی کرده است».

این نماینده مجلس با اعلام اینکه موضوع را به دفتر علی لاریجانی، ‌رئیس مجلس، اطلاع داده است، اضافه کرد: «در چند روز اخیر، در پیگیری‌های متعدد با قوه‌قضائیه، وزارت اطلاعات و نیروی انتظامی خواستار این بودیم که نظارت کامل و دقیقی بر جوانانی که در این ناآرامی‌ها بازداشت شده‌اند، داشته باشند و اگر این افراد در تخریب اموال نقشی نداشتند، آزاد شوند».

وی به این پرسش ایلنا که آیا نمایندگان تهران درخواستی برای ملاقات با بازداشت شدگان داشته‌اند، پاسخ داد:‌ «روز گذشته (یکشنبه) به اتفاق برخی از نمایندگان مجلس، همچون خانم‌ها سلحشوری و سعیدی و آقای موسوی، جلسه‌ای با افرادی که نماینده دانشجویان بازداشت شده بودند، برگزار کردیم. همچنان پیگیر این موضوعات هستیم اما تاکنون و تا جایی که اطلاع دارم درخواستی برای ملاقات داده نشده است».

همچنین محمود صادقی، نماینده مجلس، پیش از توئیتش در این مورد در گفت و گو با «اعتماد آنلاین» گفته بود: «طبق اطلاعی که از یکی از مراجع اطلاعاتی گرفتم، این فرد توسط نیروی انتظامی بازداشت شده و آنطور که گفتند در زندان اوین اقدام به خودکشی کرده است».

آقای صادقی در این مورد که آیا این شخص در تجمعات حضور داشته است، تاکید کرده بود: «اطلاعی ندارم که در تجمعات حضور داشته یا خیر و افزود: «او دانشجو نبود و دیپلم داشت».

این نماینده مجلس اشاره کرده بود: «موضوع تحت رسیدگی است و طبق قاعده، عوامل احتمالی دیگر هم در حال رسیدگی است». او به این عوامل احتمالی اشاره نکرد.

محمود صادقی با اشاره به اینکه از جزییات این موضوع بی‌اطلاع است، اضافه کرده بود: «قاعدتا باید بررسی کنند. مجلس باید به این موضوع ورود کند و خانواده ها و دانشجویان تماس می‌گیرند. اما مجلس تعطیل است و این موضوع را انفرادی پیگیری می‌کنیم. اما باید ورود به موضوع به صورت رسمی باشد و از طریق مجلس رسیدگی شود».

وی همچنین گفته بود:‌ این پرونده به کمیسیون امنیت و قضایی مربوط می شود.

پیش از این، ناهید خداکرمی، عضو شورای شهر تهران، روز یکشنبه از تکرار حوادثی چون بازداشتگاه کهریزک ابراز نگرانی کرده بود.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، خانم خداکرمی در نطق پیش از دستور خود با اشاره به بازداشت «تعداد زیادی از شهروندان تهرانی از جمله دانشجویان» گفته بود که «مردم با خاطره تلخی که از کهریزک و سرنوشت روح الامینی ها دارند، بسیار نگرانند».

وی اضافه کرده بود: «نگرانند که مبادا یک قاضی دیگر، یک نیروی خودسر دیگر و یا یک هم سلولی اراذل و اوباش اشتباه کند و خدای ناکرده اتفاقی غیر قابل بازگشت حادث شود».

پیشتر علی‌اصغر ناصربخت، معاون فرماندار تهران، روز ۱۲ دی، در پاسخ به پرسشی درباره خودداری از تکرار رخداد کهریزک ۸۸ گفته بود که مقام‌های قوه قضاییه «حتما» در این باره فکر کرده و لوازم و تمهیداتی را «برای جلوگیری از اتفاقات ناخوشایند سال‌های گذشته اندیشیده‌اند». اما او به ماهیت این تمهیدات و شرایط اشاره نکرده بود.

بنا بر گزارش‌های رسمی حکومت ایران، در جریان اعتراض‌ها به نتایج انتخابات سال ۸۸، تعدادی از زندانیان به نام‌های محسن روح‌الامینی، امیر جوادی‌فر، محمد کامرانی و رامین آقازاده قهرمانی در بازداشتگاه کهریزک به دلیل شکنجه کشته شدند.

علاوه بر این، در طول دهه‌های اخیر،‌ شمار دیگری از زندانیان سیاسی – عقیدتی جان خود را در زندان‌های ایران از دست داده‌اند که از آن جمله می‌توان به زهرا کاظمی، امیدرضا میر صیافی، هدی صابر، ستار بهشتی، ‌افشین اسانلو و شاهرخ زمانی اشاره کرد.

ناهید خداکرمی در نطق خود همچنین از نهادهای مسئول درخواست کرده بود که گزارش دهند چه تعداد از معترضان در روزهای گذشته بازداشت شده‌اند.

وی همچنین از رئیس شورای شهر تهران خواسته بود که «با جدیت پیگیر سرنوشت بازداشت‌شدگان حوادث اخیر باشد و به‌نحو احسن، شرایط حضور خانواده‌های بازداشت شدگان را در شورای اسلامی شهر تهران فراهم کنند».

براساس آمار رسمی، در تجمع‌های اعتراضی روزهای گذشته، دست‌کم ۱۸۰۰ تن بازداشت شده‌اند.
توئیتر و خبرگزاری‌های ایلنا و ایسنا و وبسایت اعتمادآنلاین/ب.ک.

بی‌بی‌سی: نمایندگان مجلس ایران در یک جلسه غیرعلنی با حضور مقام‌های امنیتی و نظامی ناآرامی‌های اخیر را بررسی کردند.

جزئیات زیادی درباره این جلسه منتشر نشده، اما ظاهرا دلایل اعتراض ناراضیان، کشته شدن شماری از معترضان، انتقاد از پوشش خبری صدا و سیما و فیلترینگ تلگرام از مباحث مطرح شده در این جلسه بوده است.

وزیر اطلاعات و وزیر کشور درباره ناآرامی‌ها به مجلس گزارش داده‌اند.

در ناآرامی‌های هفته گذشته ایران، منابع رسمی از کشته شدن دست‌کم ۲۱ نفر و بازداشت بیش از ۱۷۰۰ نفر از جمله دانشجویان خبر دادند.

• اگر اعتراضات در ایران ادامه پیدا کند چه می‌شود؟
• ناآرامی‌های ایران؛ بازداشت‌شدگان چه کسانی هستند؟

بهروز نعمتی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس ایران در یک نشست خبری گفت که وزیر کشور در جلسه مجلس “اعداد و ارقام شفافی در رابطه با تعداد بازداشت‌ها ارائه نکرده است.”

به گفته آقای نعمتی، قرار شده تا سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات درباره تعداد بازداشت‌شدگان به مجلس گزارش بدهند.

او همچنین با نقل سخنان علی لاریجانی گفت، رئیس مجلس خواستار این شده که اگر کسی “بی‌گناه در این اتفاقات دچار اشتباه شده، به ناحق گرفتار نشود”.

فرمانده نیروی انتظامی، جانشین فرمانده سپاه پاسداران و رئیس صدا و سیمای ایران هم در این جلسه غیرعلنی با نمایندگان حضور داشته‌اند.

‘نیروی انتظامی سلاح نداشت’

جز سخنگوی هیئت رئیسه مجلس که در یک نشست خبری جزئیات جلسه غیرعلنی امروز را به خبرنگاران گزارش داد، نمایندگان مجلس هم به طور پراکنده جزئیات بیشتری از این جلسه را به خبرگزاری‌ها گفته‌اند.

محمدرضا رضایی کوچی، رئیس کمیسیون آمار مجلس ایران، به نقل از مقام‌های پلیس گفته است که نیروی انتظامی به عنوان نیرویی که در میدان بوده، “از هیچ سلاحی استفاده نکرده و تمام مأموران انتظامی بدون سلاح در تجمعات بودند.”

او گفته مأموران نیروی انتظامی هشت برابر ناراضایان زخمی شده‌اند و نتیجه گرفته است که “این موضوع نشان می‌دهد که مأموران نیروی انتظامی تا چه اندازه با افراد حاضر در تجمعات مدارا کرده‌اند.”

فرمانده سپاه پاسداران پیشتر گفته بود که نیروی انتظامی مسئول کنترل اوضاع بوده و نیروهای سپاه فقط “به طور محدود” در “سه استان” وارد عمل شده‌اند.

آقای رضایی کوچی به خبرگزاری مجلس ایران گفته است: “عمده کسانی که دستگیر شده بودند شغل آزاد دارند و مدرک تحصیلی آن‌ها زیر دیپلم است. کمتر افرادی که تحصیلات دانشگاهی داشته‌اند دستگیر شده‌اند؛ و هیچ شخصی با مدرک دکتری بازداشت نشده است.”

بهروز نعمتی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس درباره جلسه غیرعلنی امروز به خبرنگاران توضیح داد

رفع فیلترینگ تلگرام

سخنگوی هیئت رئیسه مجلس ایران همچنین گفته است که نمایندگان خواستار آن هستند که تلگرام رفع فیلتر شود. برای همین از وزیر ارتباطات خواسته شده که “تعهدات الزام‌آور” تگلرام برای رفع فیتلر به طور جدی پیگیری شود.

او نگفته که تلگرام چه تعهداتی را باید رعایت کند تا در ایران رفع فیلتر شود.

نمایندگان مجلس در این نشست غیرعلنی از صدا و سیمای ایران به این دلیل که به گفته آنها “در اوایل اعتراض‌ها گزارش ها را به صورت شفاف به مردم ارائه نکرده و برخی سایت‌های معاند در این زمینه پیشرو بودند” انتقاد کرده‌اند.

بی‌بی‌سی: محمدجواد ظریف و حسین فریدون از اهداف حملات گروهی بوده‌اند که با سپاه مرتبط بوده، عباس عراقچی را گروه دیگری هدف گرفتهبی‌بی‌سی فارسی مستنداتی را دیده است که نشان می‌دهند هکرهایی از داخل ایران نزدیکان حسن روحانی، از جمله محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه را هدف قرار داده‌اند. بنا به مستندات موجود دست کم یکی از این گروه‌ها با سپاه پاسداران ارتباط داشته است.

بنیاد کارنگی برای صلح بین‌الملل گزارشی درباره حملات سایبری از داخل ایران منتشر کرده و بخشی از مستندات این گزارش پیش از انتشار عمومی آن در اختیار بی‌بی‌سی فارسی و روزنامه نیویورک‌تایمز قرار گرفته است.

بنا بر این مستندات محمدجواد ظریف، حسین فریدون، مجید تخت روانچی، عباس عراقچی، حسام‌الدین آشنا و چند تن دیگر از مقام‌ها و نزدیکان حسن روحانی جزو هدف‌های حمله هکرهایی از داخل ایران بوده‌اند. شهیندخت مولاوردی، معاون وقت رئیس جمهور در امور زنان و خانواده یکی از اهداف در میان مقام‌های دولتی بوده که هک موفق او در بهار سال ۱۳۹۵ و پاییز ۱۳۹۶ رسانه‌ای شده است.

هکرها پس از در اختیار گرفتن حساب‌های گوگل و فیسبوک خانم مولاوردی از آنها برای هک شماری از روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق زنان استفاده کردند و به آشنایان خانم مولاوردی، که به لینک دریافتی از حساب او اطمینان داشتند، جاسوس‌افزاری برای دانلود فرستادند.

مکالمه هکرها با یک نفر از حساب شهیندخت مولاوردیمتخصصان امنیت سایبری غربی، گروه هکری را که در بهار ۱۳۹۵ به خانم مولاوردی حمله کردند به عنوان «بچه‌گربه موشکی» (Rocket Kitten) می‌شناسند.

بچه‌گربه موشکی گروهی است که تصور می‌شود پشت هک تلگرام و ربودن شماره‌ تلفن‌های ۱۵ میلیون کاربر ایرانی در سال ۱۳۹۵ بوده باشد.

این گروه علاوه بر حمله به خانم مولاوردی، محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران و حسین فریدون، برادر حسن روحانی و رئیس دفتر پیشین او را نیز هدف گرفته و با فرستادن لینک‌هایی که به صفحات جعلی جی‌میل و گوگل‌درایو می‌رفتند، سعی در دزدیدن رمز عبور آنها داشته است.

صفحه ساختگی گوگل که به محمدجواد ظریف پیغام هشدار جعلی می‌دهد تا پس از وارد کردن مشخصات از طرف او رمزعبورش را بدزدد – این مورد مربوط به تلاش گروه هکری “بچه‌گربه پرنده” است نه “بچه‌گربه موشکی” صفحه جعلی گوگل درایو که برای حسین فریدون فرستاده شد

فیشینگ (Phishing) چیست؟

در حمله فیشینگ هکر به دنبال فریب قربانی است تا با او را به سایت‌هایی جعلی، که مشابه سرویس‌های واقعی چون گوگل و فیسبوک و… طراحی شده‌اند، هدایت کند.

برای این کار وبسایت جعلی علاوه بر اینکه ظاهری مشابه سایت اصلی دارد، آدرسی مشابه نیز دارد که می‌تواند قربانی را به اشتباه بیندازد. (مثلا qooqle.com به جای google.com)

معمولا ایمیلی ساختگی از طرف یک سرویس برای قربانی فرستاده می‌شود. مثلا ایمیلی که به دروغ از طرف جیمیل به او می‌گوید باید برای افزایش امنیت، تنظیمات حسابش، مانند رمز عبور را تغییر بدهد.

اگر قربانی فریب بخورد و به آن لینک برود، سایت قلابی از او می‌خواهد که رمزش را وارد کند. در صورتی که قربانی این کار را بکند هکرها به رمز او دسترسی پیدا می‌کنند و می‌توانند کنترل حسابش را در دست بگیرند.

البته هک مقام‌های ایرانی می‌تواند از طرف نهادهای اطلاعاتی خارجی هم انجام شود.

چنان که پیش از این گزارش شده و ادوارد اسنودن، کارمند سابق آژانس امنیت ملی آمریکا نیز گفته است، آمریکا بدافزار استاکس‌نت را برای جاسوسی و همچنین ایجاد اختلال در تجهیزات هسته‌ای ایران طراحی و استفاده کرد.

همچنین از میان موارد عمده حمله سایبری علیه مقام‌های ایران که رسانه‌ای شده‌اند، می‌توان به تلاش برای نفوذ به شبکه هتل‌های محل برگزاری مذاکرات هسته‌ای اشاره کرد. این تلاش برای نفوذ به گفته شرکت‌های امنیت سایبری کاسپرسکی و سیمانتک احتمالا کار اسرائیل بود.

• اسنودن: آمریکا در حمله استاکس‌نت با اسرائیل همکاری کرد
• اسنودن: ایران حمله استاکس‌نت را تلافی کرد
• اتریش و سوئیس درباره جاسوسی از مذاکرات هسته‌ای ایران تحقیق می‌کنند

اما حملات ذکرشده به شهیندخت مولادوردی، محمدجواد ظریف و حسین فریدون از داخل ایران انجام شده‌اند. و مستنداتی وجود دارد که گروه بچه‌گربه موشکی، یعنی عامل این حملات را به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مرتبط می‌کند.

باقر نمازی، استاندار خوزستان در دوران حکومت پهلوی و از کارکنان پیشین یونیسف، در زمستان ۱۳۹۴ در حالی که به ایران رفته بود تا پیگیر وضعیت پسرش، سیامک نمازی، از مدیران کرسنت و زندانی در ایران باشد، بازداشت شد.

چند ساعت پس از بازداشت آقای نمازی، و در حالی که بسیاری از نزدیکان او هنوز از بازداشتش مطلع نبودند، از حساب ایمیل او برای حملات “فیشینگ” (ربودن رمز عبور) استفاده شد و از آدرس او ایمیل‌هایی برای نزدیکانش فرستاده شد که آنها را به صفحه‌ای جعلی برای وارد کردن رمز عبور می‌برد. این صفحه جعلی از وبسایت‌های مورد استفاده گروه بچه‌گربه موشکی بوده است.

از آنجا که بازداشت آقای نمازی از طرف سپاه پاسداران انجام شده، و گروه بچه‌گربه موشکی پس از بازداشت او به ایمیلش دسترسی پیدا کرده است، این گروه هکر قاعدتا باید با سپاه ارتباط داشته باشد.

سیامک نمازی (راست) و پدرش باقر نمازیطبق مستنداتی که بی‌بی‌سی مشاهده کرده، چند حمله دیگر نیز انجام گرفته که به ترتیب مشابهی گروه بچه‌گربه موشکی تنها از طریق در اختیار گرفتن اطلاعات بازداشت‌شدگان سپاه قادر به انجام آنها بوده است.

البته کالین اندرسون، پژوهشگر امنیت سایبری که گزارش کارنگی را تهیه کرده، می‌گوید به نظر می‌رسد گروه‌های هکری مانند بچه‌گربه موشکی در ایران، در قالب پیمانکاران و شرکت‌های کوچکی کار می‌کنند که ضرورتا همه فعالیت‌هایشان رسمی و وابسته به نهادهای حکومتی نیست.

شمار هکرها و هویت واقعی همه اشخاص در این گروه‌های هکری روشن نیست و دست کم در یک مورد یک شخص در دو گروه مختلف شناسایی شده‌، که می‌تواند به معنی ارتباط کاری یا سازمانی گروه‌ها با یکدیگر باشد.

مستندات این گزارش چه طور به دست آمده؟

در مواردی قربانیان حملات با مختصصان امنیت سایبری تماس می‌گیرند و اطلاعات مربوط به حمله، مثلا ایمیل حاوی بدافزار یا لینک فیشینگ را به آنها می‌دهند.

ویژگی‌های فنی موجود در این مستندات بررسی می‌شود و به عنوان مثال آدرس فرستنده، نشانی اینترنتی (آی‌پی)، بدافزار یا صفحه فیشینگ مورد استفاده، سرورهای مورد استفاده و ردپاهای دیگری نظیر آن به دست می‌آید.

از آنجا که یک گروه مادامی که لو نرفته‌ ممکن است از ابزارها، کدها و سرویس‌های مشابهی استفاده کند، می‌توان آن را شناسایی کرده و ردش را در حملات مختلف دید.

در مواردی بدافزارها و ذخیر‌ه‌سازی اطلاعات ربوده‌شده بر سرورهای مورد استفاده هکرها نقاط ضعف امنیتی دارند که اقدامات آنها را لو می‌دهد.

یک روش دیگر به دست آمدن چنین اطلاعاتی “سینک‌هولینگ“ است. اصطلاحی که برای منحرف کردن مسیر اطلاعات استفاده می‌شود.

شیوه عمل در سینک‌هولینگ از این قرار است:

هر بدافزاری برای فرستادن اطلاعات ربوده‌شده از قربانی به هکر، اطلاعات را به آدرسی می‌فرستد. متخصصان امنیت سایبری می‌توانند در مواردی اطلاعات را رهگیری کنند و به طور کامل به آنچه هکر می‌بیند دسترسی داشته باشند.

مستندات مورد استناد در این گزارش هر یک به یکی از این شیوه‌ها به دست آمده است.

گروه مشهور به بچه‌گربه موشکی تنها گروهی نیست که در سال‌های اخیر از داخل ایران مقام‌ها و چهره‌های نزدیک به حسن روحانی را هدف گرفته است.

از میانه زمستان ۱۳۹۲ تا بهار ۱۳۹۳ گروهی دیگر، که شرکت‌های امنیت سایبری غربی آن را به نام “بچه‌گربه پرنده” ( Flying Kitten) می‌شناسند به شماری از چهره‌های دیپلماتیک حمله کرد.

علاوه بر محمدجواد ظریف، عباس عراقچی، مجید تخت‌روانچی، صادق خرازی، حسین موسویان و سیروس ناصری هدف گروه بچه‌گربه پرنده قرار گرفتند.

مقطعی که این حملات طی آن رخ داده‌اند بین توافق موقت ژنو و توافق جامع هسته‌ای است.

در این مدت هکرهای بچه‌گربه پرنده با دست کم دو ایمیل جعلی که مشابه ایمیل‌های آشنایان مقام‌های دولت و اطرافیان حسن روحانی بوده، تلاش کرده‌اند تا با آنها ارتباط برقرار کرده و فریبشان دهند که فایلی را از طریق ایمیل دانلود و نصب کنند. فایلی که قاعدتا جاسوس‌افزار بوده است.

چنان که از اطلاعات لو رفته از این دو اکانت جعلی برمی‌آید، مقام‌های دولت حسن روحانی چندین مکاتبه با هکر داشته‌اند.

هک مقام‌ها و حاکمیت دوگانه

بهرنگ تاج‌دین – بی‌بی‌سی فارسی

شاید انتظار می‌رفت که مقام‌های ایرانی برای هکرهای “مرتبط با سپاه پاسداران” خط قرمز محسوب شوند. ولی نکته غافلگیرکننده این است که طبق مدارکی که بی‌بی‌سی فارسی دیده، این گروه‌ها بین وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران با یک فعال حقوق بشر در خارج از کشور، گروه‌های جدایی‌طلب یا نهادهای نظامی آمریکایی و اسرائیلی فرقی قائل نمی‌شوند.

نمی‌دانیم آیا یک فرمانده سپاه اجازه یا دستور حمله سایبری به محمدجواد ظریف، حسین فریدون و دیگران را داده یا این گروه‌ها “سرخود” عمل کرده‌اند، ولی تلاش‌های مکرر برای چنین حملاتی از داخل ایران، تا حدی که یک گروه چند سال وزیر مسئول مهم‌ترین مذاکرات تاریخ جمهوری اسلامی را زیر حمله دارد، نشان می‌دهد این گروه‌ها امنیت و اختیار عمل بالایی دارند؛ چیزی که نمی‌تواند از چشم و گوش مقام‌های عالی‌تر پنهان بماند.

این حمله‌ها می‌توانند نظریه “حاکمیت دوگانه” در ایران را تقویت کنند. جایی که حتی اعضای کابینه و افراد نزدیک به آن را هم می‌توان به چشم غیرخودی و “دشمن” بالقوه دید.

محکومیت حبس پنج ساله عبدالرسول دری اصفهانی، عضو تیم مذاکرات به هسته ای، به اتهام جاسوسی، شاهدی بر این دوگانگی است تا جایی که وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه به صورت علنی درباره جاسوس بودن او اختلاف نظر دارند.

یکی از نکات جالبی که از این حملات برمی‌آید استفاده بسیاری از مقام‌های ایرانی از سرویس‌های جیمیل و یاهو است، سرویس‌هایی که سرور آنها در ایران نیست و دسترسی نهادهای امنیتی غربی به اطلاعات آنها آسانتر از دسترسی به اطلاعات سرویسی در داخل ایران است.

البته روشن نیست مقام‌های ایرانی هدف حمله هکرها از حساب‌های ایمیل جیمیل و یاهو برای مکاتبات شخصی استفاده کرده‌اند یا مکاتبات رسمی. هرچند صفحه گوگل درایو جعلی که برای هک حسین فریدون استفاده شد مدارکی با مهر “محرمانه” در خود دارد، یعنی تصور هکرها، که به دنبال بازسازی صفحه‌ای جعلی مشابه صفحه ورود گوگل درایو شخصی آقای فریدون بوده‌اند، این بوده است که آقای فریدون ممکن است مدارکی محرمانه را در گوگل درایو خود ذخیره کند.

بچه گربه‌ پرنده با ایمیلی که شبیه یکی از آشنایان مقام‌های دولت بوده با آنها مکاتبه می‌کرده تا برایشان بدافزار بفرستدگروه بچه‌گربه پرنده نیز مانند گروه بچه‌گربه موشکی تنها به مقام‌های دولتی نپرداخته است.

یکی از اهداف عمده این گروه بابک زنجانی، سرمایه‌دار مشهور ایرانی بوده است.

چند ماه پیش از آن که آقای زنجانی دستگیر شود، هکرهای بچه‌گربه پرنده سعی می‌کردند در حساب او، خواهرش و همچنین مدیر وبسایتش نفوذ کنند.

تلاش بچه‌گربه پرنده برای هک بابک زنجانی
تلاش گربه‌پرنده برای هک شرکت سوری‌نتاحتمالا همین گروه بچه‌گربه پرنده به دنبال هک مایکل فلین، مشاور امنیت ملی پیشین دونالد ترامپ، و باب کورکر، رئیس کمیته روابط خارجی نیز بوده است.

به همین ترتیب، حملات گروه بچه‌گربه موشکی که با سپاه مرتبط بوده، محدود به مقام‌های دولت حسن روحانی نبوده است، بلکه آنها به اهدافی در آمریکا، عربستان سعودی، اسرائیل و همچنین روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی ایرانی نیز حمله کرده‌اند.

اقدام نهادهای امنیتی یک کشور برای جمع‌آوری اطلاعات یا ایجاد اختلال در کشورهایی که با آنها دچار تنش هستند، و همچنین اقدام مشابه علیه فعالان سیاسی و خبرنگاران نامعمول نیست، اما اقدام هکرهای مرتبط با یک نهاد امنیتی به نفوذ در حساب‌های مقام‌های دولت خود کم‌سابقه به نظر می‌رسد.

بخشی از چت هکرها با هم

-چند نفرو می‌خواهم بیارم. کلاً تعداد ما خیلی کمه

+اگر کسی رو می‌شناسی بهم معرفی کن برای استخدام. من به حاجی میگم

(چهار روز بعد)

-برای اون قضیه اضافه کردن خودمون چند نفرو پیدا کردم. بقیه رو واجا [وزارت اطلاعات] درو کرده بود

+بهش گفتی برای کجا قراره بیاد؟

-گفتم شرکت … شرکت معمولی

+اگر بهش بگیم برای کجا قراره کار کنه جا می زنه؟

-نه.

+فقط جلو روش بهش بگو. تو تلفن نگو

-ببین به نظر من میخواهی آدم بیارم وعده آنتالیا و تایلند بدید

+من فقط میتونم وعده قم جمکران بدم

…

-مک رو برای بد افزار می‌خواهی؟

+نه صرفاً بدافزار. یه حوزه جدید داریم شروع می‌کنیم. الزاماً بدافزار نیست. ولی بالاخره پروژه هاش با دیدگاه امنیتیه

-می‌گم جایی سراغ نداری بشه سربازی دوستمو درست کنم؟

+تخصصی تو هیچ زمینه‌ای داره؟

-قبلن هک برنامه‌نویسی می‌کرد. خیلی قدیمیه. الان فروشندگی می‌کنه

+شنبه یادم بنداز یه سؤال کنم ببینم اگر شد هماهنگ کنم بره سپاه تهران. احتمالاً با لباس شخصی اوکی نمی‌شه. ولی در عوض خدمتش راحته.

-اینجا که بچه‌های خودمونند خیلی هتله خداییش

بهار سال ۱۳۹۶ حملات فیشینگ دیگری هم علیه محمدجواد ظریف و حسام‌الدین آشنا انجام شد.

مختصصان امنیت سایبری گروه مسئول این حملات را “بچه‌گربه دلربا” (Charming Kitten) نامگذاری کرده‌اند.

مستندات موجود حاکی از آن است که این گروه چندین بار برای فریب دادن محمدجواد ظریف صفحات جعلی ساخته که اطلاعات او را بدزدند.

همان سروری که برای حمله به آقایان ظریف و آشنا استفاده شده بود، برای ساخت صفحات جعلی و هدف گرفتن فعالان حقوق بشر و روزنامه‌نگاران، از جمله بهرنگ تاج‌دین، خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی نیز مورد استفاده قرار گرفت.

فهرستی از برخی هدف‌های حمله گروه هکری بچه‌گربه دلرباکالین اندرسون می‌گوید عملیات سایبری گروه‌های هکری داخل ایران از سال ۱۳۸۸ به بعد افزایش پیدا کرده است، چرا که در آن مقطع هم اعتراضات جنبش سبز در جریان بوده که انبوهی از فعالان و خبرنگاران را به اهداف مورد نظر برای جمع‌آوری اطلاعات تبدیل کرد.

در عین حال حملات استاکس‌نت هم در همان مقطع شروع شد.

آقای اندرسون می‌گوید: “حکومت خودش را از دو جبهه تحت حمله می‌دید که هر دو هم به اینترنت مربوط بود. به نظر می‌آید از آن موقع ایران گروه‌های هکر کوچکی را به خدمت گرفت تا علیه رقبایش دست به عملیاتی بزنند.”

گزارش کارنگی می‌گوید پیچیدگی و سطح فنی عملیات گروه‌های هکر ایرانی قابل مقایسه با عملیات قدرت‌های غربی یا چین و روسیه نیست.

پدیده “فرار مغزها” و مهاجرت دانشجویان ایرانی به خارج، در این گزارش به عنوان یکی از عوامل محدودیت توانایی ایران در انجام حملات پیچیده‌تر ذکر شده است.

این گزارش می‌گوید هکرهای احتمالا مرتبط با نهادهای امنیتی ایران در اغلب موارد به دزدیدن اطلاعات تجاری و صنعتی یا بانک اطلاعات دولتی دست نزده‌اند و اغلب به جمع‌آوری اطلاعات پرداخته‌اند و یا در مواردی مانند حمله به آرامکو در عربستان سعودی، اقدامشان حرکتی انتقام‌جویانه بوده است.

کارنگی پیش‌بینی می‌کند که با بالا گرفتن دوباره تنش میان ایران و آمریکا، گروه‌های هکر ایرانی حملاتی را، مانند حمله سال گذشته به سدی در نیویورک، ترتیب بدهند.

حضور پلیس در خیابان های تهران.
رادیوفردا: با تشدید تدابیر امنیتی در تهران خبرگزاری های دولتی در ایران از «آرامش نسبی» پایتخت خبر داده اند. این در حالی است که اعتراضات در برخی از شهرهای ایران سه شنبه ۱۲ دی ادامه داشت.

به گزارش ایسنا، معاون سیاسی انتظامی فرمانداری تهران گفته است که «در هیچ‌یک از نقاط شهر تهران که در شب‌های گذشته که شاهد ناآرامی» بودند، سه شنبه شب تجمعی «رخ نداده و شهر در نهایت امنیت به سر می‌برد».

با این حال تصاویر و تلویزیونی و عکس های خبرگزاری های دولتی حاکی از حضور گسترده نیروی امنیتی و پلیس ضد شورش در خیابان‌های تهران است.

در شبکه های اجتماعی تصاویری از تظاهرات اعتراضی در گوهر دشت کرج در استان البرز منتشر شده است. این در حالی است که خبرگزاری صدا و سیمابه نقل از مقام های امنیتی و انتظامی کرج اعلام کرده این شهر سه شنبه شب آرام بوده است.

در همین زمینه، رییس کل دادگستری البرز روز سه شنبه اعلام کرد که برگزاری هر نوع تجمع صنفی در استان تا اطلاع ثانوی ممنوع است.

به گزارش ایسنا احمد فاضلیان گفته است «از امروز تا اطلاع ثانونی به منظور جلوگیری از سوء استفاده آشوبگران و معاندان اجازه برگزاری هیچ نوع تجمع صنفی و غیرصنفی داده نمی‌شود و هر نوع تجمع مصداق حرکت غیرقانونی و علیه امنیت کشور بوده و با مسببان آن برخورد خواهد شد.»

برخی گزارش ها در شبکه اجتماعی حاکی است که سه شنبه تجمع اعتراضی در اهواز برگزار شده است. رویترز به نقل از شهروندان اهوازی نوشته است ماموران به سوی تجمع کنندگان گاز اشک آور شلیک کرده اند.

همچنین تصاویری از اعتراضات در شهر همدان منتشر شده است.

گزارش های منتشرشده در شبکه های اجتماعی حاکی است که تجمع های اعتراضی در خمینی شهر، آبادان، دزفول و مسجد سلیمان برگزار شده است.

این در حالی است که خبرگزاری صدا و سیما می گوید، دو موتور سوار با عبور از مقابل فرمانداری شهرستان لنجان در استان اصفهان، کیوسک نگهبانی را که مامور نیروی انتظامی و دو سرباز وظیفه در آن مستقر بودند، با تفنگ شکاری هدف قرار دادند.

این گزارش می افزاید، کسی در این حادثه آسیب ندیده است.

ابراهیم حیدری، مدیرکل اوقاف مازندران، نیز می گوید، ساعات اولیه بامداد روز سه شنبه «سه امامزاده در منطقه شیرگاه و سوادکوه شمالی و جاده نظامی قائم ‎شهر» مورد حمله قرار گرفته اند که ساختمان یکی از آنها به دلیل دارا بودن سقف چوبی کاملا در آتش سوخت.

وی از بازداشت سه نفر در این ارتباط خبر داده است.

بازداشت در ارتباط با اعتراضات درود

وزارت اطلاعات ایران نیز سه شنبه اعلام کرده است که فردی را در ارتباط با حوادث درود در استان لرستان بازداشت کرده است.

به گزارش ایرنا، وزارت اطلاعات می گوید، این فرد با «همدستی متهمين ديگری اقدام به تخريب اموال عمومی و با سرقت خودروی آتش نشانی موجب قتل و جرح شهروندان» شد.

در این بیانیه هویت این فرد اعلام نشده است. ولی وزارت اطلاعات می گوید، این فرد پس از متواری شدن در توابع تهران بازداشت شده است.

یک نماینده مجلس پیشتر گفته بود که در درگیری‌های روز شنبه در درود دو نفر کشته و شش نفر زخمی شدند.

اعتراضات ایران که از روز پنجشنبه هفته گذشته از مشهد، نیشابور و کاشمر آغاز شد و به سرعت به شهرهای دیگر کشیده شد، گسترده ترین ناآرامی در ایران ظرف هشت سال گذشته است.

آمارهای رسمی حاکی است که ۲۱ نفر در شهرهای تویسرکان، درود، ایذه، شاهین شهر و قهدریجان کشته شده‌اند.

مقام های امنیتی ایران نیز از بازداشت بیش از هزار نفر در این اعتراضات خبر داده اند.
با استفاده از گزارش های خبرگزاری های رویترز، ایسنا، فارس، صدا و سیما، شبکه های اجتماعی و رادیو فردا؛ خ.ک/ت.ت

دویچه‌وله: در جریان تظاهرات اعتراضی در شهرهای گوناگون ایران، علاوه بر نزدیک ۲۰ کشته، به گفته مقام‌های رسمی تا کنون حدود ۴۵۰ نفر دستگیر شده‌اند. مقام‌های اطلاعاتی و انتظامی دستگیرشدگان را به ایجاد “اغتشاش” متهم می‌کنند. درباره وضعیت حقوقی دستگیرشدگان با صالح نیکبخت، وکیل دادگستری، گفت‌وگو کرده‌ایم.
شنیدن صوت

دویچه وله: در ۵ روز گذشته صدها نفر در ایران دستگیر شده‌اند: خانواده‌های زیادی نگران هستند و چشم به راه فرزندان خود. وضعیت حقوقی بازداشت‌شدگان چگونه است؟

صالح نیکبخت: هنوز سمت وسوی حوادث اخیر ایران خیلی مشخص نیست. آنچه برای ما اهل قانون و قضا مطرح است این است که با بازداشت‌شدگان برخوردهای غیرقانونی نشود و حقوق آنها رعایت شود. تجربه‌های تلخ گذشته نشان می‌دهد که بسیاری از مقام‌ها به رعایت حقوق زندانیان بر مبنای قوانین کشور توجه زیادی ندارند؛ بنابراین این نگرانی موجه است که در آینده نیز رفتاری غیرقانونی با زندانیان در پیش گرفته شود.

واقعیت این است که با این که ایران خود را به اجرای اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های منطقه‌ای، مانند اعلامیه اسلامی قاهره، موظف کرده، و زمامداران بر احترام به کرامت انسانی، که در قرآن هم بر آن تأکید شده، تکیه می‌کنند، رفتار مسئولان با دستگیرشدگان همیشه بر مبنای حقوق انسانی و اصول قانون نبوده است. یعنی این نگرانی هست که همان رفتارهای خودسرانه و غیرقانونی که پس از ناآرامی‌های سال ۱۳۸۸ روی داد و کلمه “کهریزک” را در اذهان تداعی می‌کند، تکرار شود.

در شرایطی که هنوز حتی شمار قربانیان، افراد زخمی و دستگیرشدگان به شکل دقیق اعلام نشده، این نگرانی به حق است که دستگیرشدگان تحت فشارهای گوناگون قرار گیرند و حقوق آنها پایمال شود. بدترین چیز این است که با همه دستگیرشدگان برخوردی فله‌ای صورت بگیرد، یعنی مسئولان میان کسانی که احتمالا دنبال اغتشاش یا آسیب به اموال بوده‌اند، با کسانی که با استفاده از حق شهروندی تنها عقیده یا مخالفت سیاسی خود را ابراز کرده‌اند، تفاوتی قائل نشوند و همه را به یکسان مجرم بدانند. در این حالت بی‌تردید حق بسیاری از افراد تضییع می‌شود.

دویچه وله: در چه شرایطی می‌توان یک نفر را در بازداشت نگه داشت؟

نیکبخت: در قانون اساسی ایران، مانند قوانین اساسی اغلب کشورها، قید شده است که نیروی اجرایی یا انتظامی حق ندارد کسی را بدون حکم قضایی بیش از ۲۴ ساعت در بازداشت نگه دارد، اما متاسفانه این اصل قانونی کمتر رعایت می‌شود. در ایران معمولا بازداشت‌شدگان را به دادسراهای امنیتی تحویل می‌دهند که سابقه چندان روشنی ندارند و تخلفات قانونی زیادی در عملکرد آنها ثبت است. این دادسراها معمولا به راحتی برای زندانی حکم بازداشت موقت صادر می‌کنند و بعد “مطابق قانون” مرتب آن را تمدید می‌کنند.

دویچه وله: حسن روحانی، رئیس جمهور، در اظهارات اخیر خود مأموران انتظامی و مقام‌های قضایی را به رعایت “حق اعتراض” توجه داد و از مسئولان خواست که فضا را برای “بیان اعتراض به شکل منطقی و قانونی” فراهم کنند.

نیکبخت: گفته رئیس جمهور هم مثبت است و هم در انطباق کامل با قانون اساسی ما که در اصل ۲۷ بر آزادی اجتماعات و اظهار عقیده صحه گذاشته است. اما این اصل به ندرت از سوی مقام‌ها رعایت شده است. در مجلسی که قانون اساسی به تصویب رسید و برخی از سران همین جمهوری اسلامی در آن حضور داشتند، به صراحت اعلام شد که اجتماعات برای ابراز عقیده بدون هیچ قید و شرطی آزاد است و به اخذ مجوز نیاز ندارد. قانونگذار تقاضای مجوز را تنها برای حفظ نظم عمومی و جلوگیری از اخلال در رفت‌وآمد عمومی در نظر گرفته است و نه برای ایجاد محدودیت برای اظهار نظر شهروندان. اما حالا متأسفانه هر نوع تجمعی را به اخذ مجوز مشروط کرده‌اند.

هم رهبر جمهوری اسلامی و هم رئیس دولت بر حق اظهار نظر و حتی مخالفت به شکل مسالمت‌آمیز با نهادها و مقام‌های حکومتی صحه گذاشته‌اند، اما بحثی که امروزه مطرح می‌شود این است که گفته می‌شود “هنجارشکنی” آزاد نیست. آیا تعریف مشخصی از رفتارها و شعارهای مبتنی بر “هنجارشکنی” وجود دارد؟

نیکبخت: در قانون هیچ محدویتی برای ابراز عقیده وجود ندارد. اصل ۲۷ قانون اساسی به صراحت می‌گوید که هرگونه ابراز عقیده تا آنجا که به شکل مسالمت‌آمیز، بدون اعمال خشونت و بدون حمل اسلحه انجام شود، مجاز است. این نظر قانون اساسی است، اما با اصلاحیه‌ها و مصوبات بعدی اصل “جرم سیاسی” مطرح شد که برای آزادی عقیده و بیان شرط و شروط گذاشت. پس از آن برخی از مقام‌های قضایی یا مسئولان اجرایی هرنوع اعتراض را بنا به اراده شخصی “هنجارشکنی” خواندند و هیچ حد و مرزی برای آن قائل نشدند. همین است که باید جدا نگران بود که مبادا باز هم با دستگیرشدگان برخوردهای غیرقانونی و ظالمانه صورت گیرد.

بی‌بی‌سی: نیکی هیلی در سخنان امروز خود، برخی شعارهای معترضان و ترجمه آنها به انگلیسی را تکرار کرد و دلیل این کار خود را “قطع شدن صدای ایرانی ها” دانست

نیکی هیلی، سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد، گفت که جامعه بین الملل باید درباره اتفاق های ایران واکنش نشان دهد. وی خواستار تشکیل جلسه فوری شورای امنیت سازمان ملل برای “واکنش” به این تحولات شد.

این مقام آمریکایی امروز سه شنبه ۲ ژانویه (۱۲ دی) با ستایش از تظاهرکنندگان ایرانی که به گفته او با وجود احتمال “به قتل رسیدن” به خیابان ها رفته اند، تاکید کرد: “ایران مهمترین جایی است که به صلح احتیاج دارد.”

همزمان، سارا سندرز سخنگوی کاخ سفید با صدور بیانیه ای از رهبران ایران خواست “به حقوق اساسی شهروندان خود برای بیان مسالمت آمیز خواست خود برای تغییر احترام بگذارند”.

در پی بروز اعتراضات خیابانی در شهرهای مختلف ایران در شش روز اخیر، مقام های دولت دونالد ترامپ و همچنین تعدادی از نمایندگان کنگره ایالات متحده در اظهارنظرهای جداگانه به انتقاد از مقام های ایرانی پرداخته اند.

خانم هیلی در سخنان امروز خود، برخی شعارهای معترضان و ترجمه آنها به انگلیسی را تکرار کرد و دلیل این کار خود را “قطع شدن صدای ایرانی ها” دانست.

وی افزود که رهبران ایران همان کاری را می کنند که همیشه انجام می دهند و آن انداختن همه چیز به گردن خارجی هاست.

امروز صبح آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر ایران، در اولین واکنش به وقایع اخیر گفت: “دشمنان ایران با ابزارهای گوناگون در اختیارشان از جمله پول، سلاح، سیاست و دستگاه امنیتی هم‌پیمان شدند تا برای نظام اسلامی مشکل ایجاد کنند.”

دونالد ترامپ امروز در توییتی نوشت که آمریکا وضعیت ایران را “نظاره می‌کند”

در واکنشی دیگر به تحولات اخیر، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا امروز در توییتی نوشت که “مردم ایران سرانجام علیه رژیم بی‌رحم و فاسد ایران وارد عمل شده‌اند” و افزود که آمریکا وضعیت ایران را “نظاره می‌کند”.

امروز صبح سخنگوی وزارت امور خارجه ایران از آقای ترامپ خواست که “به جای هدر دادن وقت خود در ارسال توئیت‌های بیهوده و توهین‌آمیز نسبت به سایر ملت‌ها و کشورها” به مسایل داخلی آمریکا و “میلیون‌ها بی خانمان و گرسنه در کشور خود” بپردازد.

آقای ترامپ پیشتر هم در توییتر خود نوشته بود معترضان ایرانی “از فساد حکومت و بر باد دادن ثروت کشور برای تامین مالی تروریسم در خارج، جان‌به‌لب شده‌اند.”

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا هم جمعه عصر و در پایان روز دوم اعتراض‌های اخیر، با محکوم کردن بازداشت تظاهرات کنندگان اعلام کرده بود که از اعتراضات مردم در ایران حمایت می‌کند.

وزارت امور خارجه آمریکا، همچنین امروز خواستار رفع فیلتر شبکه‌های اجتماعی در ایران شده است.