اخبار

دیگربان: علیرضا پناهیان می‌گوید دموکراسی در غرب «سرکاری» است٬ «اختیار» همیشه «ارزش» نیست و انتخابات ولی‌ فقیه توسط مردم «عوام‌فریبی» است.

آقای پناهیان این مطالب را در نقد دموکراسی در غرب٬ تمجید از سیستم حکومتی ولایت فقیه و حمله به اندیشه‌هایی که انسان را مختار و مستقل می‌دانند٬ بیان کرده است.

وی گفته دموکراسی در مغرب زمین «سرکار گذاشتن» مردم و یک «بازی مسخره» است و نمایندگان در آنجا نماینده‌های «واقعی» مردم نیستند.

این عضو قرارگاه «عمار» همچنین اظهار کرده ارزش اندیشه، اراده و انتخاب انسان گاهی به این است که انتخاب خود را واگذار کند به کسی که متخصص است.

به گفته وی «اختیار» همیشه «ارزشمند» نیست و وقتی بیش از حد به آن بها داده می‌شود به طور یقین «خیانتی» پشت سر آن نهفته است.

پناهیان اضافه کرده حضور مردم را به طور مطلق نمی‌توان حذف کرد٬ اما به طور مطلق هم نمی‌توان به رأی مردم ارزش و بها داد زیرا این به نوعی «عوام فریبی» است.

عضو شورای عالی تبلیغ حوزه‌های علمیه افزوده امروز اگر بنا باشد مسأله انتخاب ولایت فقیه به صورت مستقیم از طرف مردم صورت گیرد٫ فقط براساس «عوام فریبی» انجام خواهد شد.

بی‌بی‌سی: نمرود نام معرب و محلی شهر آشوری کالخو (کالح) در استان نینوای عراق است

مقام های عراقی می‌گویند گروه موسوم به “دولت اسلامی” (داعش) روز پنجشنبه عملیات تخریب شهر باستانی نمرود در نزدیکی موصل را آغاز کرده است.

وزارت جهانگردی و آثار تاریخی عراق با صدور بیانیه ای گفته است گروه داعش پس از نماز ظهر با بولدوزر و دیگر ادوات سنگین، تخریب این شهر تاریخی را آغاز کرد.

شهر تاریخی نمرود که از آن به عنوان نگین تمدن آشوری یاد می‌شود در قرن ۱۳ پیش از میلاد و در حاشیه رود دجله، حدود ۳۰ کیلومتری جنوب‌شرقی موصل، بنیان گذاشته شد.

وزارت جهانگردی و آثار تاریخی عراق خواستار نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد برای رسیدگی به این موضوع شده، اما درباره میزان خسارت به شهر نمرود جزییاتی ارایه نکرده است.

انتشار گزارش‌های مربوط به تخریب شهر نمرود یک هفته پس از پخش ویدئویی است که شبه‌نظامیان داعش را در حال خرد کردن آثار باستانی در موزه موصل نشان می‌داد.

سازمان ملل متحد حمله هفته قبل را به عنوان جنایت جنگی محکوم کرد.

شبه‌نظامیان داعش، نگهداری از آثار و اماکن باستانی را مصداق “بت‌پرستی” می‌دانند و معتقدند که چنین آثاری باید تخریب شود.

استان نینوا که شهرهای موصل، نمرود و برخی از دیگر اماکن تاریخی عراق در آن قرار دارند از تابستان سال ۲۰۱۴ به تصرف شبه‌نظامیان داعش درآمده است.

عملیات نیروهای عراقی و کرد برای بازپس‌گرفتن نینوا با همکاری ایران و پشتیبانی کشورهای ائتلاف علیه داعش همچنان جریان دارد.

با این حال خبرگزاری فرانسه گزارش می‌دهد که عملیات اصلی برای بیرون راندن داعش از استان نینوا احتمالا چند ماه دیگر انجام می‌شود و تا آن زمان اماکن تاریخی متعددی در اختیار گروه “دولت اسلامی” باقی خواهد ماند.

دیگربان: گروهی از نیرو‌های حزب‌الله و لباس شخصی‌ با تجمع مقابل ساختمان روزنامه «اعتماد» خواستار برخورد قوه قضائیه با این روزنامه و مسئولان آن شدند.

این تجمع روز چهارشنبه (۱۳ اسفند) و با سخنرانی حسین الله‌کرم یکی از فرماندهان حزب‌‌الله و برخی از نیرو‌های سرشناس این گروه در تهران برگزار شد.

در این تجمع برخی پرچم‌های «یاحسین» به همراه داشتند و در بیانیه پایانی خود خواستار توقیف روزنامه «اعتماد» از سوی قوه قضائیه شدند.

روزنامه اعتماد در شماره چهارم اسفند خود گفتگویی از ابراهیم اصغرزاده منتشر کرده بود که در این گفتگو آقای اصغرزاده گفته بود اسطوره امام حسین برای جوانان ایران رنگ باخته است.

انتشار این اظهار‌نظر اصغرزاده با خشم گروهی از محافظه‌کاران تندرو مواجه شد و آنها هم‌سو با برخی رسانه‌های سپاه حملات تندی متوجه این روزنامه کردند.

در پی بی‌نتیجه ماندن این حملات و بی‌اعتنایی قوه قضائیه به درخواست‌ها برای برخورد با روزنامه «اعتماد» برخی نیرو‌های حزب‌الله با برپایی تجمع مذکور فشار‌ها به قوه قضائیه را افزایش داده‌اند.

بی‌بی‌سی: یکی از اعضای سابق گروه دولت اسلامی (داعش) که محمد اموازی معروف به “جان جهادی” را در سوریه ملاقات کرده او را آدمی تنها، گوشه‌گیر و بی‌احساس توصیف کرده است.

ابو ایمن، عضو سابق داعش به بی‌بی‌سی گفته است که “جان جهادی” را دو سال پیش زمانی که برای اولین بار وارد سوریه شد، ملاقات کرده است.

به گفته ابو ایمن، برخلاف سایر بریتانیایی‌های پیوسته به داعش، محمد اموازی تمایل داشت که در ویدئوهای منتشره از سوی داعش حضور داشته باشد.

اموازی، شهروند بریتانیایی متولد کویت که گفته می‌شود هنوز به سی سالگی نرسیده، اولین بار در یکی از ویدئوهای داعش در حال بریدن سرجیمز فولی، خبرنگار آمریکایی دیده شد.
محمد اموازی معروف به جان جهادی آدمی تنها، گوشه گیر و بی احساس توصیف شده است

در فیلم‌های بعدی او در حال بریدن سر استیون ساتلوف، روزنامه‌نگار آمریکایی، دیوید هینز، امدادرسان بریتانیایی، آلن هنینگ، راننده تاکسی بریتانیایی و عبدالرحمان کاسیگ، امدادرسان آمریکایی دیده شده است.

ابو ایمن این سخنان را در مصاحبه با ما درباره ملاقاتش با محمد اموزای، که در فهرست افراد تحت تعقیب در جهان قرار داد، گفت.

او گفت: “زمانیکه همدیگر را در سوریه ملاقات کردیم، ما هر دو از پیکارجویان معمولی بودیم که در گروههای اسلامگرا علیه دولت سوریه می‌جنگیدیم.”

پیکارجویان خارجی که اکثر آنها بریتانیایی بودند در شهری موسوم به اطمه در شمال سوریه ساکن بودند.
“او عجیب بود”
دو پیکارجو همدیگر را در اطمه در شمال سوریه ملاقات کردند

اطمه دهکده‌ای بود که اردوگاه متروک پناهندگان در آن واقع شده بود، اما پیکارجویان با تصرف خانه‌های اطراف این اردوگاه تا حدی در آسایش زندگی می‌کردند.

این مکان هنوز هم به شکل فعلی باقی است.

بریتانیایی‌ها این مکان را “جهاد پنج ستاره” می‌نامیدند و با انتشار تصاویری از این محل در توییتر و اینستاگرام قصد داشتند آن را به دیگران نشان دهند.

ابو ایمن در زمانی که در سوریه بود چندین بار از “خانه بریتانیایی‌ها” در این محل دیدار کرد.

داعش روانشناسان حرفه ای دارد. آنها می دانند که چه کسانی را از میان پیکارجویان انتخاب و معروف کنند.
ابوایمن از اعضای سابق داعش

او به ما گفت که محمد اموازی در اولین ملاقاتی که با او داشت به نظر عجیب آمد.

ابو ایمن می‌گوید: “او زیاد صحبت نمی‌کرد. گرم برخورد نمی‌کرد. او برای نمازخواندن به ما نپیوست. او فقط با دوستانش نماز می خواند … بقیه برادران بریتانیایی با ما نماز خواندند، اما او عجیب بود.”

این عضو سابق داعش افزود: “سایر برادران بریتانیایی وقتی ما را در جاده می‌دیدند به ما سلام می‌کردند، اما محمد اموازی رویش را از ما بر می‌گرداند.”

به گفته ابو ایمن “پیکارجویان بریتانیایی همیشه با هم صحبت می‌کردند، اما او به ما نمی‌پیوست.”

چگونه محمد اموازی، یک پیکارجوی معمولی به “جان جهادی” سمبل وحشتناکی از بیرحمی و وحشیگری داعش تبدیل شد؟

ابو ایمن می‌گوید: “داعش روانشناسان حرفه‌ای دارد. آنها می دانند که چه کسانی را از میان پیکارجویان انتخاب و معروف کنند.”

“هیچ چیزخاصی درباره جان جهادی وجود نداشت… هر کسی می‌توانست مثل او باشد.”

بسیاری از برادران بخاطر تسلیحات جدید، توپ های مدرن، راندن اتومبیل های جیپ و نمایش دادن به داعش می پیوندند.
ابوایمن از اعضای سابق داعش

ابوایمن در ادامه این گفتگو افزود: “خلیفه دستور می‌دهد و در مقابل شما ترفیع می‌گیرید.”

به گفته ابو ایمن “بسیاری از برادران بخاطر تسلیحات جدید، توپ‌های مدرن، راندن اتومبیل‌های جیپ و نمایش دادن به داعش می‌پیوندند.”
مکانی امن
بعضی تصور می کنند که محمد اموازی در حال نمایش دادن است و داعش از او استفاده می کند.

این عضو سابق داعش به ما گفت که این گروه را به این دلیل ترک کرد که از او خواسته بودند زنها و کودکان را به قتل برساند.

از ابو ایمن پرسیدم همقطاران سابق او نظرشان درباره “جان جهادی” چه بود. او گفت: “بعضی عاشق او هستند.”

“برخی پس از دیدن و تحسین او به داعش پیوستند. برای آنها او یک نمونه است.”

ابو ایمن گفت: “داعش او را همانند یک پیانو می‌نوازد. او فرد سرشناسی است که به کمکش برادران مسلمان را در اروپا جذب می‌کنند.”

اما این عضو سابق داعش اضافه می کند: “بعضی تصور می کنند که محمد اموازی در حال نمایش دادن است و داعش از او استفاده می‌کند.”

“پیکارجویان به محض این که فرصتی پیدا کنند، این گروه را ترک می‌کنند.”

البته ما مطمئن نیستیم که داعش محمد اموازی را به “جان جهادی” تبدیل کرده باشد.

شاید این جنگ بوده که آن بخش از شخصیت او را این چنین نمایان کرد.

ما از چندین منبع قابل اعتماد شنیده‌ایم که برای داعش بسیار مهم است که او در محل امنی نگهداری شود. محل زندگی او مخفی نگه داشته شده است.

“جان جهادی” برای داعش مهره تبلیغاتی با ارزشی است که مردان جوان خشمگین را از کشورهای اروپایی به آمدن به سوریه تشویق می کند تا به افرادی همانند او بدل شوند.

بی‌بی‌سی: در گزارش دفتر رئیس دولت ایالت نیوساوث ولز درباره بحران گروگانگیری در کافه لینت سیدنی این نکته برجسته شده که گروگان‌گیر ایرانی استرالیایی که اکنون به نام هارون مونس شناخته می‌شود هرگز فعالیتی در آن حد نداشت که دستگاه‌های امنیتی نیازی به اعمال کنترل بیشتر بر رفتارهای او داشته باشند. سازمان امنیت داخلی استرالیا به تهیه‌کنندگان گزارش گفته است که هارون مونس “تنها یکی از چندهزار نفری بود که می‌توانست باعث ایجاد نگرانی امنیتی بشود.” اما همان یک نفر روز ۱۵ دسامبر سال گذشته برای ۱۷ ساعت استرالیا را در بهت و وحشت فرو برد.

گزارشی که جزئیات آن روز ۲۳ فوریه اعلام شد در سه بخش و دو ضمیمه است و تمام زوایای شخصیتی محمد حسن منطقی و بحران گروگانگیری را می‌کاود تا نشان دهد چگونه چنین حادثه‌ای شکل گرفته و آیا دستگاه‌های امنیتی قادر بودند از وقوع آن جلوگیری کنند یا نه. در پی انتشار این گزارش، نخست‌وزیر استرالیا از تغییر سیاست‌های مهاجرتی در این کشور خبر داد.
ورود با ویزای تجاری

هارون مونس در سال ۱۹۹۶ میلادی همسر و دو فرزند خود را در ایران جا می‌گذارد و با ویزای تجاری به استرالیا می‌آید. با قدم گذاشتن در خاک استرالیا بلافاصله تقاضای پناهندگی می‌کند و پس از ۸ سال تابعیت استرالیا را به دست می‌آورد. مونس در تمام سال‌های اقامت در استرالیا به جز دوره کوتاهی در سال ۲۰۰۰ که در ایالت استرالیای غربی زندگی می‌کرده، مابقی زندگی خود را در شهر سیدنی گذرانده است. در این شهر ۱۷ بار محل اقامت خود را تغییر داده و گاه تنها چهار یا پنج روز را در یک نشانی زندگی کرده بود.

در سال ۱۹۹۹ میلادی تشکیلاتی تحت عنوان دفتر آیت‌الله منطقی بروجردی برای آموزش و ترویج امور معنوی و فعالیت‌های خیریه دایر می‌کند اما دو سال بعد تشکیلات دیگری با هدف یاری رسانی به کودکان و زنان به ثبت می‌رساند. از جمله برنامه‌های تشکیلات جدید که به نام IISIO معرفی شده ارائه اطلاعات در زمینه توسعه فعالیت‌های فرهنگی، علمی، فنی، آموزشی، سیاسی و امنیتی بوده است. پس از IISIO شش بار دیگر نیز در سال‌های مختلف اقدام به راه‌اندازی انجمن‌های دیگر می‌کند ولی هر بار پس از دو یا سه سال به فعالیت آن‌ها پایان می‌دهد. از جمله آن‌ها تشکیلاتی‌ست به نام “حزب‌الله استرالیا” که آن را در سپتامبر ۲۰۰۹ راه می‌اندازد اما در دسامبر ۲۰۱۱ آن را تعطیل می‌کند.

محمدحسن منطقی از سال ۱۹۹۶ که به استرالیا می‌آید تا شش سال بعد با همین نام شناخته می‌شود و با همین نام تقاضای شهروندی استرالیا می‌کند اما دو سال مانده به دریافت تابعیت استرالیایی در سپتامبر سال ۲۰۰۲ نام جدیدی برای خود انتخاب می‌کند. نام جدید او “مایکل هیسون موروث” است. مایکل تا چهار سال بعد با همین نام باقی می‌ماند اما در نوامبر سال ۲۰۰۶ میلادی یکبار دیگر نام خود را تغییر می‌دهد. این بار “من هارون مونس”، نامی که گروگانگیر کافه لینت با آن شناخته می‌شود.

محمد حسن منطقی چند ماهی پس از آن که با نام مایکل هیسون موروث در شهر سیدنی زندگی می‌کرده با “نولین هیسون پال” آشنا می‌شود. گزارش‌ها نشان می‌دهد روابط مایکل و نولین دستخوش تلاطم‌های بسیاری بوده و در مرکز این درگیری‌ها موضوع حضانت فرزندان‌شان قرار داشته است.
حجت‌الاسلام یا عضو فرقه احمدیه؟

اما این همه داستان نیست. محمد حسن منطقی در زمان ورود به استرالیا خود را روحانی شیعه و حجت‌الاسلام معرفی می‌کند. وقتی تقاضای پناهندگی خود را می‌نویسد اظهار می‌کند که عضوی از فرقه احمدیه است؛ فرقه‌ای اسلامی که به دلیل ادعای مهدویت میرزا غلام احمد، بنیانگذار آن، در میان شیعیان و سنی‌ها به‌عنوان فرقه‌ای ارتدادی شناخته می‌شود. با این همه، وقتی نام خود را به مایکل هیسون موروث تغییر می‌دهد به سازمان امنیت داخلی استرالیا خبر می‌دهد که دیگر کسوت روحانیت را کنار گذاشته و از این به بعد به‌عنوان یک سکولار زندگی خواهد کرد.

زندگی سکولار مایکل دوام چندانی ندارد و چهار سال بعد وقتی نام مایکل به هارون مونس تغییر می‌کند، این‌بار عنوان شیخ را به نام هارون اضافه می‌کند تا حجت‌الاسلام سابق با نام تازه در جامعه مسلمانان استرالیا هوادارانی برای خود دست و پا کند. تغییرات متوقف نمی‌شود. این‌بار برای آخرین مرتبه شیخ هارون مذهب خود را از تشیع به تسنن عوض می‌کند و به منتقد جدی راه و رسم شیعیان تبدیل می‌شود.

گزارش دفتر سروزیر ایالتی جزئیات دیگری از زندگی هارون مونس را نیز در بر دارد. در بخشی از گزارش آمده که هارون مونس در ۱۴ سال از دوران ۱۸ ساله اقامتش در استرالیا هیچگاه سفری به خارج از این کشور نداشته اما در فاصله چهار ساله میان ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی شرایط تغییر می‌کند و ۲۱ بار به سفر می‌رود. ده سفر به مقصد بانکوک بوده، همگی کمتر از یک هفته و گاهی تنها یک روز. یک بار هم در کمتر از دو روز به لندن سفر می‌کند اما کسی نمی‌داند این سفرهای کوتاه به چه منظوری صورت گرفته‌ است. در همان دوره سفرهای پی در پی مکاتبات او نیز اوج می‌گیرند و به بسیاری از جمله ملکه بریتانیا، پاپ، سیاستمداران داخلی و خارجی و بلاخره خانواده‌های سربازان استرالیایی کشته شده در افغانستان نامه می‌نویسد. وقتی خانواده‌های سربازان استرالیایی از مکاتبات او به دادگاه شکایت می‌برند پای هارون مونس به دادگاه‌های سیدنی باز می‌شود.
اتهام ‘آزارهای جنسی’

همزمان با همین دادگاه‌ها در سال ۲۰۰۹ پلیس فدرال استرالیا نیز تحقیقات تازه‌ای درباره دست داشتن هارون در قتل نولین، همسر سابقش، و ارتکاب آزارهای جنسی متعدد آغاز می‌کند. دادگاه به اتهامات هارون مونس رسیدگی می‌کند و دو بار در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ او را گناهکار می‌شناسد. با این‌حال دادگاه به هارون امکان می‌دهد تا به قید وثیقه آزاد بماند.

در دوره‌ای که محمدحسن منطقی دیروز و هارون مونس وقت مرتب در دادگاه‌ها حضور پیدا می‌کند مشخص می‌شود دچار روان‌پریشی‌ست. همین اختلال روانی دو بار در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ او را به بیمارستان می‌کشاند و در آنجا بستری می‌شود. گزارش‌های پزشکی بعدی که به تایید روانپزشک ارشد دولت ایالتی رسیده‌، نشان می‌دهد گرچه هارون مونس از وضعیت روانی ناپایداری برخوردار است اما شرایط او تهدیدی برای زندگی خود و دیگران به بار نخواهد آورد. سازمان امنیت داخلی استرالیا نیز همین نظر را درباره هارون مونس دارد. اما حالا گزارش دفتر سروزیر ایالت می‌گوید در فاصله ده سال از ۱۱ می ۲۰۰۴ تا ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴ دستگاه‌های امنیتی و پلیس استرالیا ۴۱ مورد تحقیق درباره فعالیت‌های هارون مونس داشته‌اند. شگفت‌انگیز این که تنها در فاصله سه روز از ۹ تا ۱۲ دسامبر سال گذشته دفاتر پلیس ایالتی ۱۸ مورد پیام تلفنی و ایمیل درباره فعالیت‌های مشکوک هارون دریافت کرده‌اند اما نظر پیشین درباره بی دردسر بودن هارون پابرجا می‌ماند. سه روز پس از آخرین پیام هارون مونس به کافه لینت می‌رود و کلید گروگانگیری در آنجا زده می‌شود.

ساعت هشت و ۳۳ دقیقه صبح روز ۱۵ دسامبر هارون با نشان دادن اسلحه از کارمندان و مشتریان کافه لینت می‌خواهد تا درها را قفل کنند و در داخل کافه باقی بمانند.
درخواست پلیس ایران برای استرداد

محمدحسن منطقی که در فاصله سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ به‌عنوان نگهبان آموزش دیده بود پس از دریافت مجوز حمل اسلحه می‌توانسته در زمان کار مسلح باشد اما در با تغییر قانون دریافت مجوز در سال ۲۰۱۲ از تمدید مجوز خود صرف‌نظر می‌کند. پلیس استرالیا می‌گوید اسلحه‌ای که هارون از آن برای گروگانگیری استفاده کرده، به‌طور قانونی متعلق به خود او نبوده ولی هارون آن را از بازار نیمه‌رسمی اسلحه تهیه کرده بوده است. تیری که از آن اسلحه شلیک شد توری جانسون مدیر کافه لینت را از پای درآورد.

در گزارش گفته شده که اگر هارون مونس همین امروز با شرایط اولیه خود وارد استرالیا می‌شد باز هم می‌توانست شهروندی استرالیا را کسب کند. سه دلیل مهمی که گزارش به آن توجه کرده عبارتند از سهل‌انگاری پلیس استرالیا، حمایت سازمان عفو بین‌الملل از محمدحسن منطقی، و بی‌توجهی سازمان امنیت داخلی استرالیا به پیام‌های هشداردهنده درباره هارون مونس.

در سال ۲۰۰۱، پنج سال پس از ورود محمدحسن منطقی به استرالیا، پلیس اینترپل به درخواست پلیس ایران تقاضای استرداد او را به پلیس استرالیا ارائه می‌دهد. پلیس ایران اعلام کرده بوده که محمدحسن منطقی به دلیل کلاهبرداری تحت تعقیب است. ۵ ماه بعد در سپتامبر ۲۰۰۱ وقتی درخواست‌های پلیس استرالیا برای دریافت اطلاعات بیشتر از پلیس ایران به نتیجه نمی‌رسد درخواست استرداد محمد حسن منطقی در استرالیا نادیده گرفته می‌شود. در عوض، نامه عفو بین‌الملل در حمایت از او به جریان می‌افتد و یک‌سال بعد در سپتامبر ۲۰۰۲ محمد حسن منطقی تابعیت استرالیا را به دست می‌آورد. گزارش می‌گوید اگر سازمان امنیت داخلی استرالیا به ۱۸ پیام هشدار دهنده‌ای که تا سه روز مانده به واقعه برای آن‌ها ارسال شده بود ترتیب اثر می‌دادند گروگانگیری روز ۱۵ دسامبر در کافه لینت اتفاق نمی‌افتاد.

محمدحسن منطقی، مایکل هیسون موروث و عاقبت من هارون مونس، مردی با سابقه روان‌پریشی ۱۷ ساعت زندگی در استرالیا را به گروگان خود درآورد و رسانه‌ها را به مرکز خرید مارتین سیدنی کشاند، جایی که هنوز دسته‌گل‌های مردم برای یادبود توری جانسون و کاترینا داوسون در کنار کافه لینت دیده می‌شود.

رادیوفردا: یک وبلاگ‌نویس معروف بنگلادشی – آمریکایی که به خاطر انتقاد از افراطی‌گری مذهبی شهرت داشت، هنگامی که در داکا، پایتخت بنگلادش، پیاده‌روی می‌کرد با ضربات چاقو و ساطور کشته شد.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، پلیس بنگلادش روز جمعه هشتم اسفند گفت «آبهیجیت رای» هنگام بازگشت از نمایشگاه کتاب در دانشگاه داکا و در یک پیاده‌رو شلوغ مورد حمله قرار گرفت. همسر آبهیجیت رای نیز که وبلاگ‌نویس است در این حمله به شدت مجرح شده است.

این تازه‌ترین مورد از حملات علیه نویسندگان سکولار در بنگلادش در سال‌های اخیر است.

شیبلی نومان، یک کمیسر پلیس به روزنامه محلی «پروتوم آلو» گفت گروهی به نام «انصار بنگال ۷» که تاکنون شناخته شده نبودند، مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است. این گروه در حساب توئیتر خود نوشته‌اند: «او (آبهیجیت رای) به دلیل اقداماتش علیه اسلام هدف قرار گرفت».

آبهیجیت رای یکی از منتقدین معروف افراطی‌گری مذهبی بود و خانواده و دوستانش گفتند که پیشتر نیز به دلیل نوشته‌هایش مورد تهدید قرار گرفته بود.

سیراجول اسلام، رییس پلیس، گفت روز هفتم اسفند ساعت هشت و ۴۵ دقیقه شب به وقت محلی گروهی از مردان نا‌شناس، آقای آبهیجیت و همسرش را در حالی که به سمت یک چای فروشی کنار خیابان قدم می‌زدند محاصره کرده و دست کم دو نفر از مهاجمان با ساطور قصابی به آن‌ها حمله کردند.

او افزود مهاجمان هنگام فرار از صحنه جنایت در ازدحام مردم گم شدند. پلیس دو ساطور خون‌آلود در صحنه جنایت پیدا کرده است.

در بنگلادش که اکثریت جمعیت ۱۶۰میلیونی آن مسلمان هستند، طی سال‌های اخیر حملات مشابهی روی داده که اسلامگرایان تندرو مسئول آن هستند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس در ادامه می‌نویسد: آبهیجیت رای موسس وبلاگ پرطرفدار «موکتو مانو» به معنای «اندیشه آزاد» است که مقالات علمی و مذهبی به زبان بنگالی منتشر می‌کرد.

به نظر می‌رسد که این وبسایت پس از وقوع حمله تعطیل شده است. آقای رای ماه ژانویه در مقاله‌ای در فیسبوک با دفاع از آتئیسم، آن را «مفهومی منطقی علیه هر نوع اعتقاد غیرمنطقی و غیرعلمی» توصیف کرده بود.

آنوجیت، برادر کوچکتر آقای رای، گفت برادرش اوایل ماه فوریه از آمریکا به بنگلادش آمده بود و قرار بود ماه مارس به آمریکا بازگردد.

سال ۲۰۱۳ نیز احمد رجب حیدر، یک وبلاگ‌نویس دیگر و از منتقدان افراطی‌گری مذهبی نزدیک خانه‌اش در شهر داکا توسط مهاجمان نا‌شناس ترور شد.

در سال ۲۰۰۴ همایون آزاد، نویسنده سر‌شناس و استاد دانشگاه داکا هنگام بازگشت از یک نمایشگاه کتاب مورد حمله قرار گرفت و به شدت رخمی شد.

باکی بلال، وبلاگ‌نویس و یکی از دوستان آبهیجیت رای به تلویزیون «ایندیپندنت» گفت: آقای رای پیشتر نیز از طرف کسانی که از نوشته‌های او ناراضی بودند تهدید شده بود و افزود: «او یک اندیشمند آزاده بود. آبهیجیت رای هندو بود اما نه تنها با اسلام تعصب‌آمیز بلکه با تمام تعصبات مذهبی مخالف بود».

شیعه آنلاین: بعد از تعدادي سوال و شنيدن پاسخ اين بانوي نگران، متوجه شدم که وي همواره براي سرگرم کردن نوزادش، او را مقابل تلويزيون مي گذاشت تا برنامه کودک يا ديگر برنامه هاي تلويزيوني اعم از سريال و غيره را مشاهده کند.
به گزارش شيعه آنلاين، خانم دکتر هاشم از پزشکان متخصص است. وي در تماسي با خبرنگار شيعه آنلاين، از ماجراي خود ارضايي نوزاد 9 ماهه اي خبر داد.

وي در اين باره گفت:‌ متأسفانه وضعيت فرهنگي جامعه به شدت بحراني است و روز به روز هم در حال بدتر شدن است. هر روز بيماراني به ما مراجعه مي کنند و اتفاقاتي را بيان مي کنند که بي سابقه و تکان دهنده است.

اين پزشک ايراني همچنين افزود: هفته گذشته يکي از بيماران، نوزاد 9 ماهه خود را نزد بنده آورد و گفت “فرزندم هر روز سه بار به خود مي پيچد و دقايقي بعد شروع مي کنند لبخند زدن. در همين حال شلوارش هم خيس مي شود. ابتدا فکر مي کردم ادرار کرده اما بعد از بررسي موضوع متوجه شدم خيسي بر اثر ادرار نيست لذا نگران شدم و نزد شما (پزشک) آمدم”.

دکتر هاشم ادامه داد: بعد از تعدادي سوال و شنيدن پاسخ اين بانوي نگران، متوجه شدم که وي همواره براي سرگرم کردن نوزادش، او را مقابل تلويزيون مي گذاشت تا برنامه کودک يا ديگر برنامه هاي تلويزيوني اعم از سريال و غيره را مشاهده کند.

او افزود: ابتدا بنده فکر کردم که اين خانواده در خانه شان ماهواره دارند، اما متأسفانه فهميدم حتي ماهواره هم ندارند بلکه اين کودک از طريق برنامه هاي بد آموزش رسانه ملي بخصوص سريال هايي که پخش مي شود،‌ تحريک مي شده و به اين شيوه خود ارضايي مي کرده است.

خانم دکتر هاشم در ادامه گفت: شايد در نگاه اول، والدين فکر کنند که برنامه هايي که پخش مي شود مشکلي ندارد اما بايد بدانند در بسياري از مواقع نوع پوشش و اتفاقاتي که در سريال رخ مي دهد اعم از آشنايي دختر و پسر، عاشق شدن، ازدواج، طلاق و غيره و نيز استفاده از برخي پوشش هاي رنگارنگ و مهيج، همه و همه به مرور زمان بر روان انسان ها و بخصوص کودکان تأثير منفي مي گذارد و در نهايت ما شاهد رخ دادن چنين اتفاقاتي مي شويم.

اين پزشک ايراني همچنين افزود: اين اولين نمونه از اتفاقات عجيبي نيست که به بنده مراجعه شده است. براي مثال پيش از اين هم مادري نزد من آمد و از رفتارهاي جنسي دو کودک زير پنج سال خود خبر داد و گفت “مشغول کار منزل بودم، متوجه سکوت دو فرزند دختر و پسرم شدم. رفتم ببينم که چه کار مي کنند؟! ديدم که همديگر را عريان کرده اند”.

وي در پايان گفت: بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد مشاهده تلويزيون براي کودکان زير دو سال مانع رشد ذهني و فکري آنان شده و آنها را کم هوش تر از ديگران بار مي آورد.

تکميلي: در پي انتشار اين خبر تکان دهنده در پايگاه خبري شيعه آنلاين، برخي از کاربران عزيز مدعي شدند که اين خبر صحت ندارد و ساختگي است. شيعه آنلاين اعلام مي دارد هر يک از کاربران که نسبت به حقيقت اين خبر شک و شبهه اي دارند، مي توانند از طريق بخش “تماس با ما” با شيعه آنلاين تماس گرفته تا اطلاعات دقيق پزشک و خانواده اين نوزاد را در اختيارشان قرار دهيم تا براي گرفتن تأييد خبر و پي بردن به صحت آن، تماس بگيرند.

متأسفانه اين کاربران عزيز، بجاي اينکه متوجه بخش مهم خبر يعني انحراف در برنامه هاي رسانه ملي باشند، به اتفاقي که براي نوزاد رخ داده توجه کرده اند و به دليل بي سابقه يا کم سابقه بودن چنين اتفاقي، از اصل منکر آن شده اند.

(ملاحظات: 1- تصوير آرشيويي است و مربوط به اين نوزاد نيست 2- از کاربران محترم بخاطر انتشار اين مطلب عذرخواهي مي کنيم اما هدف اطلاع رساني و هشدار دادن بوده است)

خبرگزاری مسیحیان: خبری با عنوان «تعرض به غیر مسلمانان هیچ سابقه‌ای ندارد! »درروزنامه آرمان امروز،روزنامه صبح ایران به چاپ رسیده است که نکات جالب توجهی از بیانات کاملا کذب رهبر جمهوری اسلامی را عنوان کرده بود.

به گزارش «خبرگزاری صدای مسیحیان ایران» (VOCIR) جمهوری اسلامی ۳۷ سال از عمر خود را میگذارند و همچنان بر دروغ و تزویر پا فشاری میکند آقای خامنه ای در جمع نمایندگان اقلیت های مذهبی در مجلس شورای اسلامی گفته است ،در ایران تعرض به غیر مسلمانان هیچ سابقه‌ای ندارد!

حکم دادگاه برای تعدادی از نوکیشان مسیحی اصفهان

لازم به ذکر است که جمهوری اسلامی در نقض حقوق مسیحیان رتبه هفتم را در سال ۲۰۱۴ در اختیار گرفت و نوکیشان مسیحی را تحت آزار و اذیت قرار داده است و با زندانی کردن آنها به خاطر اعتقادات مذهبی اتهام های همچون اقدام علیه امنیت ملی،تبلیغ علیه نظام وهمچنین دربرخی موارد ارتداد و در همه موارد ارتباط با شبکه های مسیحی خارج از کشور آنها را به حبس های طولانی مدت محکوم کرده است.جمهوری اسلامی با سوزاندن کتاب مقدس مسیحیان نه تنها تعرض به مسیحیان ایرانی کرده است بلکه به مقدسات مسیحیان جهان توهین کرده است و چگونه است رهبر جمهوری اسلامی اعلام میکند که ایران تحت حاکمیت حکومت نامشروع جمهوری اسلامی به غیر مسلمانان توهین و تعرض صورت نگرفته است یاد آوری میکنیم،تنها هشت روز پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی در ایران کشیش ارسطو سیاح در شیراز به قتل رسید،جمهوری اسلامی به این اکتفا نکرد وبا ربودن بهرام دهقانی تفتی پسر کشیش حسین دهقانی در حومه تهران وقتل وی با شلیک گلوله ،ترور کشیش هایک هوسپیان،ترور کشیش مهدی دیباج،ترور کشیش طاطاوس میکائیلیان ،اعدام کشیش حسین سودمند و زندانی کردن مسیحیان زیادی همچون کشیش بهنام ایرانی،کشیش سعید عابدینی،کشیش فرشید فتحی ،مریم نقش زرگران (نسیم)،ابراهیم فیروزی و صدها مسیحی دیگر را در کارنامه تعرض به غیر مسلمانان دارد اگر اینها تعرض نیست وای به روزی که تعرض بخواهد صورت گیرد،جمهوری اسلامی با فریب و نیرنگ قصد پاک کردن صورت مسله دارد این بازی جدیدی است که جمهوری اسلامی به راه انداخته است و قصد نشان دادن چهره بیگناه رهبر را در ذهن دارد.

در تیر ماه ۱۳۹۱ خبر مبنی بر مسیحیت در ایران جرم سیاسی-امنیتی توسط پایگاه خبری صدای آمریکا منتشر شده است که به خوبی از تعرض های جمهوری اسلامی اسلامی نسبت به غیر مسلمانان اشاره میکند .

آیا بهاییان در ایران از حقوق شهروندی برخوردار هستند؟ بهاییان هم مانند غیر مسلمانان دیگر در ایران مورد تعرض قرار میگیرند به طوری که اموال آنها توسط حکومت اسلامی حاکم برایران غصب میشود،از تحصیل محروم میشوند،دربرخی موارد شاهد بوده ایم که از دفن اموات آنها جلوگیری شده است.

در ایران مسلمانان سنی هم که مسلمان هستند و یک پیامبر و یک کتاب مشترک با شیعیان اکثریت حاکم بر ایران دارند نیز مورد تعرض حکومت قرار میگیرند و حتی از داشتن مسجد جهت برپایی نماز جمعه خود در تهران پایتخت ایران نیز محروم هستند و نماز خانه آنها نیز توسط عوامل حکومتی پلمب شده است.

رهبر ایران میتواند باز هم بگوید در ایران به غیر مسلمانان تعرضی صورت نمیگیرد؟

دنیا باید متوجه شود،رهبری که با اینهمه سند و مدرک با صحبت های ضد و نقیض خود میتواند فتوای دروغ در مورد حرام بودن سلاح های اتمی بدهد

مهر: رئیس جمهوری مصر ضمن محکوم کردن فاجعه اعدام 21 شهروند مصری مسیحی توسط داعش در خاک لیبی 7 روز عزای عمومی در این کشور اعلام کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روسیا الیوم، به دنبال اعدام 21 مصری مسیحی توسط گروه تروریستی داعش در خاک لیبی «عبدالفتاح السیسی» رئیس جمهوری مصر به مدت هفت روز در این کشور عزای عمومی اعلام کرد.

وی طی یک سخنرانی اعلام کرد که مصر در زمان مناسب نسبت به قصاص عاملان این جنایت اقدام خواهد کرد.

السیسی همچنین اعلام کرد که فرمان اجرای اقدامات لازم را به وزارت خارجه مصر جهت بازگشت هرچه سریعتر شهروندان مصری ساکن در لیبی به خاک این کشور صادر کرده است.

وی همچنین در نشست فوق العاده ای این مسئله را با اعضای شورای دفاع ملی مصر به بحث گذاشت.

دانشگاه الازهر نیز ضمن اعلام تسلیت به پاپ تواضروس دوم، پاپ قبطیها بر لزوم قصاص عاملان این جنایت و مبارزه با تروریسم تاکید کرد.

خودنویس: اگر به من بگویند دهه‌ی شصتِ ایران را در یک تصویر خلاصه کن بی‌درنگ تصویر بالا را پیش می‌کشم، چرا که تقریبا هرآنچه که مشخصه‌ی آن دوران است را در خود دارد.

خمینی بعد از اینکه در بهمن‌ماه ۱۳۵۷ به ایران بازگشت و مدتی بین قم و تهران در رفت و آمد بود تا محلی برای سکنای دائمی بگزیند، در نهایت روستای خوش آب و هوای جماران در شمال تهران را انتخاب کرد، و هوادارانش در آنجا برای وی خانه‌ای محقر و حسینه‌ای کوچک ساختند که بلافاصله تبدیل به مرکزِ صدورِ اوامر و گرفتنِ تصمیماتِ مهمِ کشوری شد. از آنجایی که خمینی برای کسب و حفظِ قدرت در درجه اول به کاریزمای وحشتناکش – و نه به زرق و برقِ نظامی/اقتصادی – تکیه داشت، برایش چندان فرقی نمی‌کرد که کجا باشد، و هر جا که بود همانجا «مرکزیت» پیدا می‌کرد؛ و اصولا دهات‌نشینی‌اش – بگیرید «کوخ‌نشینی» – یکی از کارهایی بود که به کاریزمایش می‌افزود.

اینجا حسینیه جماران است، هنگامی که هنوز کامل ساخته نشده بود. دیوارها و سقف و سکو هنوز آجری هستند و روکشِ گچ‌کاری و رنگ و موزاییک‌کاری ندارند. بعدا هم که حسینیه تکمیل شد البته تفاوتِ چندانی با این تصویر نکرد، و اصولا همیشه شکلِ خانه‌خرابه بود. این هم قسمتی از «پرفورمانس» (performance) مستضعفانه‌ی خمینی بود که اعقابش با کاخ‌نشینی و تجمل‌پرستی آن را قدم به قدم در چشمِ خلق نقض کردند به طوری که امروز شعارهای مستضعف‌پرستانه‌ی جمهوری اسلامی هیچ محلی از اعراب ندارد و فقط برای خندیدنِ تلخ خوب است. در روزگاری که تلویزیون دو کانال بیشتر نداشت، و یک کانالش نصفِ‌روز بود و آن یکی هم فقط صبح و شب برنامه پخش می‌کرد، تصویرِ این حسینیه‌ی نمادین مدام از تلویزیون پخش می‌شد؛ و بدین ترتیب هر کجا که می‌رفتی این تصویر جلوی چشمت و توی کله‌ات بود:

پیرمردی هیبت‌مند و دُژَم با ریشِ سفیدِ بلند و ابروهای پهنِ ترسناک، پیچیده در عمامه‌ی مشکی و پوشیده در عبای شکلاتی، که بالای سکویی ساده با ریل‌گاردِ جوشکاری‌شده‌ی کوتاهی نشسته بود و با لهجه‌‌ی عجیب و غریبِ شبهِ‌دهاتی که دستورزبانِ «استاندارد» را به سُخره می‌گرفت – که این هم به نظرم قسمتی از بازیِ کاریزماتیک‌اش بود – مدام تحکم می‌کرد و به این و به آن بد و بیراه می‌گفت (تصویرِ کاملِ «پدرسالار»)؛ و پشتِ سرش همیشه عده‌ای از خواصِ ریش و پشم‌دار – با یک «استثنا»ی مهم – و عمدتا تیره‌پوش، مظلوم و دست‌به‌سینه، ایستاده یا نشسته بودند، که در عمل عواملِ فتنه بودند و آتش می‌سوزاندند (در این عکس فقط صادق قطب‌زاده‌ی شیش‌تیغ و کراواتی – که بعدا معدوم شد – پشت سرش نشسته. بعدا این افراد به مقتضای حال تغییر می‌کردند و کم و زیاد می‌شدند، اما «احمدِ گریان» – که او هم بلافاصله پس از مرگ خمینی به «یادگار امام» تبدیل شد – معمولا پای ثابت بود.)؛ و سپاهی‌های با ریشِ چرک و اصلاح‌نشده و خط نیفتاده و با لباسِ یشمی/زیتونیِ بدفرمی که معمولا به تن‌شان زار می‌زد و آن را از ناحیه‌ی کمر سفت با فانوسقه می‌بستند و آرمِ سپاه – مُشتی که کلاشینکف را فشرده و آیه‌ای از قرآن مبنی بر سرکوبِ مخالفان با زور شعارِ اصلی‌اش است – که روی سینه‌شان می‌چسباندند و از اول تا آخرِ سخنرانی دست‌به‌سینه سیخکی رو به جمعیت می‌ایستادند تا از یک طرف جان‌نثاری‌شان به امام را ثابت کنند و از طرف دیگر مراقبِ او باشند؛ و جماعتِ بی‌اختیاری که به هر کلامِ و حرکتِ رهبر با یکدستیِ بع‌بع‌مانندی پاسخ می‌گفتند، و معمولا هم فقط گریه می‌کردند (که باعث شد آخرش آن جوکِ معروف را برایش دربیاورند که «خَفَه! شاید این دَفَه خندَه‌دار باشَه!»).

آن وسط یک وزیر شعاری هم بود که چون در بین جماعت می‌نشست و ظاهرا «از مردم» بود معمولا پیدا نبود، ولی با همان ناپیدایی و کم‌پیدایی‌اش کارش خیلی مهم بود، چون مدام جماعت را به شعار دادن به نفعِ خمینی و بر ضدِ مخالفانش تحریک می‌کرد. آنچه ظاهرا در این تصویر «غایب» (absent) و در حقیقت مستتر بود البته سرکوب و کشتارِ تیپیکِ دهه شصت بود، که در کلامِ خمینی («با اینها با شدت رفتار کنند»؛ «اینها منافق هستند»؛ «معاندین را امان‌شان ندهید»؛ «شیطان بزرگ»؛ و…) نمود می‌یافت. و چنین بود «دوران طلایی امام»، که عده‌ای مدتهاست اصرار دارند برای بهبودِ وضعیتِ ایران باید به آن بازگشت. این دورانِ طلایی البته اگر برای خیلی‌ها آب نداشت برای بعضی‌ها نان داشت، و همانها هم هستند که امروز نمی‌گذارند ایران قدمِ بنیادین را به سوی دموکراسی بردارد، و با دودوزه‌بازی‌های زشت‌ و نابکارانه‌شان چوب لای چرخِ انقلاب و تغییرِ رژیم می‌گذارند. این در حالی است که برای نجاتِ ایران از نابودیِ محتوم باید از تمامیِ مراحلِ جمهوری اسلامی گذشت، و «دوران طلایی امام» بی‌شک یکی از فجیع‌ترین و ضدانسانی‌ترینِ این مراحل می‌باشد.