اخبار

رادیوفردا: در جلسه علنی روز یک‌شنبه، ۱۲ بهمن ماه مجلس، بخش‌هایی از طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر که مورد ایراد شورای نگهبان واقع شده بود، از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی «اصلاح» شده و به تصویب رسید.

به گزارش خبرگزاری فارس، نمایندگان مجلس ایران در بررسی جدید خود ضمن اصلاح ماده ۷ این طرح، بار دیگر تاکید کردند که مجازات «اعمال مجرمانه» نسبت به «آمران به معروف و ناهیان از منکر قابل تخفیف و یا تعلیق نیست.»

نمایندگان مجلس در جلسه روز یک‌شنبه همچنین تصویب کردند که «در اجرای امر به معروف و نهی از منکر نمی‌توان متعرض حیثیت، جان، مال، مسکن، شغل و حریم خصوصی و حقوق اشخاص شد؛ مگر در مواردی که قانون تجویز کند.»

براساس مصوبات قبلی مجلس درباره این طرح، قسمت‌های مشترک آپارتمان‌ها، هتل‌ها، بیمارستان‌ها و وسایل نقلیه، حریم خصوصی محسوب نمی‌شوند.

نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز چهارشنبه ۱۶ مهر، با وجود مخالفت دولت، کلیات طرح ۲۴ ماده‌ای «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» را تصویب کرده بودند.

شورای نگهبان ۱۴ ماده از این مصوبه ۲۴ ماده‌ای مجلس را دارای «ایراد و ابهام» دانسته‌است.

مباحث مربوط به «امر به معروف و نهی از منکر» پس از آن شدت گرفت که یک بسیجی به نام علی خلیلی، که ۲۵ تیر ماه سال ۱۳۹۰ در یک درگیری خیابانی زخمی شده بود، روز چهارم فروردین درگذشت.

تعدادی از نیروهای بسیج و نیروهای موسوم به حزب‌الله، پس از درگذشت آقای خلیلی، گفتند مرگ او به دلیل جراحاتی بوده که در اثر درگیری سه سال پیش حین «امر به معروف و نهی از منکر» رخ داده بود.

«ضارب» آقای خلیلی در دادگاه اولیه به «قصاص نفس» محکوم شده‌است.

نمایندگان در جلسه روز یک‌شنبه مجلس «امر به معروف و نهی از منکر» را به «مراتب» قلبی، زبانی، نوشتاری و عملی تقسیم‌بندی کردند.

در صورت تصویب نهایی این مصوبه، «مراتب زبانی و نوشتاری امر به معروف و نهی از منکر» وظیفه مردم و دولت و «مرتبه عملی آن در موارد و حدودی که قوانین مقرر کرده، تنها وظیفه دولت است.»

این مصوبه نمایندگان مجلس در حالی است که در ماه‌های گذشته برخی از نهادهای حقوق بشری و رسانه‌های منتقد حکومت ایران تصویب طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» و همچنین گفته‌های برخی روحانیون سرشناس در این باره را زمینه‌ساز اسیدپاشی‌های زنجیره‌ای در اصفهان و حمله به زنان در جهرم و ضرب و جرح آنها با چاقو، دانسته‌اند.

بیش از ۲۴۰ تن از فعالان مدنی ایران در آبان‌ماه با انتشار بیانیه‌ای به حملات اسیدپاشی در اصفهان و تصویب طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» اعتراض کرده و این اقدامات را نشانه‌ای از افزایش خشونت علیه زنان و ایجاد حاشیه امن برای خشونت‌گران دانسته بودند.

محمدرضا خباز، از مدیران پارلمانی نهاد ریاست جمهوری نیز در جلسه علنی ۲۹ شهریور مجلس به عنوان نماینده دولت در مخالفت با طرح امر به معروف و نهی از منکر گفته بود: «متأسفانه در یکی از شهرها بحث اسیدپاشی شروع شده‌است، ما بدحجابی را تأیید نمی‌کنیم، ولی رفتار بازدارنده سبب درگیری می‌شود و مشکلاتی برای جامعه به وجود می‌آورد.»

۵۰ نماینده مجلس ایران روز سه‌شنبه ششم آبان در نامه‌ای به رئیس مجلس، نسبت به مرتبط دانسته شدن اسیدپاشی‌های اصفهان با تصویب طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» در سخنان آقای خباز، اعتراض کردند.

همچنین پس از انتشار خبرهایی درباره حمله فردی به نام سعید بهشتی‌فر، به تعدادی از زنان در جهرم و ضرب و جرح آنها با چاقو، وب‌سایت سحام نیوز، نزدیک به مهدی کروبی، اعلام کرد که آقای بهشتی‌فر در بازجویی‌های اولیه خود اعتراف کرده که این اقدامات را با هدف «نهی از منکر» و پس از شنیدن صحبت‌های یکی از روحانیون سرشناس انجام داده که «ریختن خون بدحجاب را مباح شمرده‌است.»

این مسئله را محمدرضا رضایی کوچی، نماینده جهرم در مجلس، تکذیب کرده‌است.

رادیوفردا: سام هریس، نویسنده آمریکایی کتاب‌هایی چون «پایان ایمان»، «نامه‌ای به ملت مسیحی» است. کتاب آخر او با عنوان «بیدار شدن» درباره برخورداری از تجربه معنوی، بدون اعتقاد به ادیان است.

آقای هریس دانش‌آموخته فلسفه از دانشگاه «یو‌سی‌ال‌ای» است و کارشناسی ارشد خود را در علوم اعصاب گرفته است. او بنیادی با نام «خرد» را هدایت می‌کند که بر اصول زندگی سالم و اخلاقی در جامعه سکولار متمرکز است. دو کتاب از سام هریس در قالب یک جلد «دروغ/اراده آزاد» در ایران با ترجمه خشایار دیهیمی، منتشر شده است.

سام هریس در گفت‌وگویی اختصاصی با رادیو فردا، در خصوص مبحثی با عنوان «ذهن‌ورزی» یا که در کتاب آخر او «بیدار شدن» مطرح شده، می‌گوید.

***

می‌خواهم در خصوص ایده‌ای به نام «ذهن‌ورزی» – Mindfulness – که در کتاب آخر خود «بیدار شدن» به آن اشاره کردید، با شما صحبت کنم. آیا ذهن‌ورزی جایگزینی برای کسانی است که بخشی از ذهن خود را به ادیان اختصاص داده‌اند یا اینکه می‌تواند برای همه کاربردی باشد؟ در واقع چطور می‌توان آن گونه تسکینی که ادیان می‌دهند را با ذهن‌ورزی به دست آورد؟

ذهن‌ورزی به واقع به معنای توجه کردن است. توجه نزدیک و دقیق و شخصی شما به آن‌چه در خودآگاه‌تان می‌گذرد، است؛ اینکه از آنچه در خود‌آگاه شما روی می‌دهد، با خبر باشید و بتوانید آن را تربیت کنید و به طور دقیق از محتویات آن با خبر باشید.

جایگزین یا آنچه در مقابل ذهن‌ورزی قرار دارد، گم شدن در افکار است و اینکه فکر کنیم بدون اینکه بدانیم داریم فکر می‌کنیم، در واقع می‌شود گفت دشمن هر چیزی است که ربطی به تمرکز داشته باشد.

ذهن‌ورزی چیز عجیب و غریبی نیست. حتی این طور نیست که فقط به بودیسم ربط داشته باشد. به هیچ دیدگاه فلسفی مرتبط نیست، فقط توجه کردن است. چیزی که می‌توان گفت این است که بودایی‌ها ذهن‌ورزی را گرفته روی آن کار کرده و به یک سطح دیگر آن را برده‌اند و خیلی در مورد آن نوشته‌اند.

اما توجه به ذهن، باعث بروز حالاتی در ذهن می‌شود که بسیار مشابه چیزهایی است که در مرکز سنتی ادیان قرار دارد. مانند حس ارضای ذهنی شدید، پرواز روح، خلسه، حس مثبت شدید به روابط اجتماعی، عشق خالص و بدون پیش‌شرط، صبر و اشتیاق. ذهن‌ورزی، ورودی به چنین دنیایی است بدون این که نیازی باشد از دیدگاه هرگونه حکمت یا عقیده فرقه‌ای یا دسته‌ای به آن وارد شد.

ذهن‌ورزی چیز عجیب و غریبی نیست. حتی این طور نیست که فقط به بودیسم ربط داشته باشد و به هیچ دیدگاه فلسفی مرتبط نیست، فقط توجه کردن است

​​پس می‌شود گفت چیزی است که مردم می‌توانند بخواهند – یا باید از دین بخواهند – بدون این که نیازی به تعلقات ایمانی و یا افکار جداکننده و شکاف انداز بین بشر باشد.

برای کسانی که شاید با مباحث ذهن‌ورزی و تمرکز آشنایی نداشته و تازه با آن روبرو می‌شوند، بگویید که آیا این مبحث برای همه آسان است؟ آیا نیاز به پیش‌نیاز خاصی یا ورود به دسته یا گروه ویژه‌ای است؟ به زبان دیگر، این قدر راحت هست که هرکسی بتواند آن را انجام بدهد یا نیاز به یک پیشرو یا راهبر دارد؟

مثل هرچیز دیگری البته خوب است که برای ذهن‌ورزی دستور و راهنما داشت. این یک مهارت است و همه ممکن است در آغاز، در آن خیلی خوب نباشند. کمی تمرین می‌خواهد که لازم باشد بدانید چه کار می‌کنید و بتوانید آن را به سطحی برسانید که متوجه اثرات مثبت آن شده و سود آن را حس کنید. مثل شروع هر ورزش یا شروع نواختن ساز موسیقی است. نمی‌توان به محض شروع به سطح خیلی خوبی رسید و تمرین نیاز دارد.

ذهن‌ورزی هم همین‌گونه است. افرادی هستند که وقتی برای مثال به تنفس خود توجه می‌کنند – گفتنی است که این یکی از قدم‌های شروع رایج برای ذهن‌ورزی است و شما فقط به تنفس خود توجه می‌کنید – حواس‌شان به بینی و عمل دم و بازدم آن عضو است و یا توجه روی حرکت ریه و بالا و پایین رفتن قفسه سینه است.

ولی وقتی شروع به همین یک قدم کنید و برای مثال ۱۰ تا ۲۰ دقيقه بخواهید فقط روی تنفس کردن متمرکز شوید، بعد می‌بینید چقدر برای ذهن این کار سخت است و خیلی سریع می‌خواهد به یک جای دیگر پرتاب شده و شروع به کار کند و شما مرتب باید آن را به همین تمرکز ساده برگردانید. حتی می‌بینید صدها بار باید ذهن را برگردانید تا بتوانید همین حس خام نفس کشیدن را دنبال کنید.

بعد به تدریج وقتی توانستید این توجه ذهن را به نفس کشیدن معطوف کنید، به تدریج می‌توانید به مکانیسم‌های دیگر هم آن را منتقل کنید. برای مثال اگر تنفس نه، می‌توانید روی یک حرکت دیگر و یا حتی روی یک فکر متمرکز شوید. ولی با تمرین، می‌بینید چقدر راحت ممکن است ذهن گم شود و مدام از این شاخه به آن شاخه بپرد.

ممکن است برای کسانی که در شروع آن هستند طاقت‌فرسا یا خسته‌کننده باشد ولی همین طور باید آرامش را حفظ کرد و ذهن را به سمت آن چیزی که در موردش مراقبه می‌کنید، بازگرداند. تمرین ساده‌ای است اما کار راحتی نیست که بتوان در آن مهارت به دست آورد. ولی خوب شروع آن برای هرکسی ممکن است.

چه چیزی برای کسی که می‌خواهد شروع به ذهن‌ورزی کند، مهم است که در ذهن داشته باشد؟ اگر برای مثال کسی شروع بدی را تجربه کند شاید نتواند به بقیه هم مشاوره خوبی بدهد. یا این طور بپرسم، چه چیزهایی است که کسی که می‌خواهد ذهن‌ورزی کند، باید از آن پرهیز کند؟

مسئله مهم، آگاه نگه‌داشتن ذهن است. چیزهایی مثل دمای بدن، یا نفس کشیدن است که باید روی آن توجه داشت. حتی نیازی نیست برای ذهن‌ورزی شما به یک گوشه دنج بروید. هرچند خیلی‌ها ترجیح می‌دهند که گوشه خلوتی داشته باشند ولی شما حتی به تدریج و با تمرین می‌توانید در هر حالتی و هرجایی ذهن‌ورزی داشته باشید.

هستند کسانی که در آغاز کم‌طاقت هستند و خسته می‌شوند ولی فن خاصی ندارد. شما به محض این که دیدید ذهن شما از نقطه تمرکز خارج شد، باز از سر می‌گیرید و روی صدا یا تنفس تمرکز می‌کنید. حتی تلاش نمی‌کنید چیزی که آرامش‌بخش است را به ذهن بیاورید یا تلاش کنید چیزی که به نظرتان خوب نیست را از ذهن بیرون کنید. ذهن‌ورزی برای این است که آن چیزی که می‌خواهید آن لحظه تجربه کنید را حس و تجربه کنید و راهی است که بتوانید آگاهی خود را باز نگه دارید و ذات آگاهی خود را جست‌وجو کنید.

وقتی بتوانید آن را به طور مستمر انجام دهید، می‌بینید که چیزی به نام «ضمیر خودخواهی» در ذهن دیگر مانند یک جزیره جدا و یا یک چشم بالای سر نیست و دیگر تبدیل به یک تصویر ذهنی می‌شود. می‌توانید حتی از آن عبور کنید. می‌شود مثل آگاهی بدون داشتن مرکز. دیگر چیزی در مرکز نیست که همه چیز حول آن باشد. همه آگاهی و جهان در یک حوزه می‌آید و هر چیزی می‌آید و می‌رود و در هر لحظه تغییر می‌کند.

آیا ذهن‌ورزی نقطه منفی هم دارد؟ آیا عواقب و یا پیامدهای بدی هم در پی دارد؟

فکر کنم برای برخی از افراد که آسیب خاص روانی دارند مناسب نیست و می‌تواند پیامد داشته باشد. هرچند فکر می‌کنم بد نیست افراد به دامنه ذهنی خود آگاه باشند. باید بگویم من روانشناس بالینی یا روانپزشک نیستم ولی حدس می‌زنم برخی از حالات روانی باشد که مراقبه در سکوت برای آن خوب نباشد یا حس بدی ایجاد کند.

ذهن‌ورزی، مهارتی برای پایین آوردن اضطراب و حس‌نارضایتی و نگرانی است. چرا که حتی به چنین موارد روانی و روحی هم اگر نگاه کنید، این گونه فشارها در پی تفکرما هستند که روی می‌دهند. ما در این تفکرات غرق می‌شویم و خود را گم می‌کنیم و بیشتر مواقع تفکرات ناپسند و ناخوشایند به ذهن ما می‌آید

​​خیلی از مردم از ذهن‌ورزی و مراقبه به عنوان تجربه‌ای قدرتمند و مثبت یاد می‌کنند و هستند کسانی که برای پیشرفت در آن، گاهی اوقات از کار و زندگی کناره گرفته و در سکوت آن را جدی‌تر دنبال می‌کنند. باز هم می‌گویم در کل خیلی مثبت و خوب است ولی شاید حالاتی برای افرادی که به اسکیزوفرنی (شیروفرنی) یا «اختلال وسواس فکری عملی» دچار هستند، سخت باشد و مطمئن نیستم برای چنین افرادی تجربه تمرکز ثابت چگونه است. با این حال باید این را اضافه کنم که ذهن‌ورزی، مهارتی برای پایین آوردن اضطراب و حس‌نارضایتی و نگرانی است. چرا که حتی به چنین موارد روانی و روحی هم اگر نگاه کنید، این گونه فشارها در پی تفکر ما روی می‌دهند. ما در این تفکرات غرق می‌شویم و خود را گم می‌کنیم و بیشتر مواقع تفکرات ناپسند و ناخوشایند به ذهن ما می‌آید.

تمام چیزهایی که از آن ترس و هراس داریم، و تمام چیزهایی که از دست داده‌ایم و چیزهایی که امیدوارم کاش جور دیگری بودند به ذهن ما می‌آید و ما از چگونگی تفکرات خود در این حوزه‌ها بی‌خبر هستیم. ذهن‌ورزی به ما اجازه می‌دهد از آن با خبر بوده و خود را آرام کنیم. برای خیلی از افراد، روشی مستقیم برای کاهش دادن و کم کردن ناخوشایندی ذهنی است و برای درد کشیدن یا زجرکشیدن استفاده نمی‌شود.

من البته خیلی از ذهن‌ورزی استفاده نکرده‌ام ولی یک سوال پیش می‌آید. وقتی ما ذهن را این طور آرام کرده و با واقعیت آشنا و روبرو شویم، آیا جهان پیرامون و زندگی ما تلخ و سرد و بی‌روح نمی‌شود؟

با ذکر «واقعیت» از واژه خوبی استفاده کردید. ذهن‌ورزی به شما دانش فهم دنیای پیرامون را می‌دهد. برای مثال شما به کسی هدیه داده و از این که او خوشحال شود، خیلی حس رضایت می‌کنید. ولی وقتی ذهن‌ورزی داشته باشید، می‌فهمید انگیزه‌های دیگری پشت این کار شما هست و از آن با خبر می‌شوید. بعد می‌بینید که نه، از قضا به این خاطر هدیه داده‌اید که چیزی در مقابل آن از طرف می‌خواهید.

این شخص را که می‌خواهید راضی نگه دارید ممکن است در آینده شغلی شما نقش داشته باشد یا هر احتمال دیگری. برای همین وقتی شما ذهن‌ورزی کرده و به آن توجه کنید، می‌بینید انگیزه‌های دیگری پشت کارتان هست که شاید خودتان را پیش از این قانع کرده‌اید که وجود ندارد و این طور نیست. ولی حالا چون به افکار و رفتار خود توجه کرده و بر روی آن تمرکز دارید، می‌فهمید چرا دارید این کار را می‌کنید. البته ممکن است ناراحت کننده باشد ولی خب، از سوی دیگر، آزادی‌بخش هم هست چرا که به شما نشان می‌دهد چه آدمی هستید و انگیزه‌هایی که می‌خواهید شما را تحریک کند یا راهی که می‌خواهید بروید، چیست؟

ضمن این که داشتن ذهن آماده و آگاه و متمرکز، بسیار حس خوشایند و خوبی دارد. با لذت خاصی شما را در زندگی هدایت می‌کند. ذهن‌ورزی به طور مستقیم پراکندگی‌های ذهنی را کنار گذاشته و باعث می‌شود حس بهتری داشته باشید.

بگذارید یک مثال بزنم. شما در ابتدای یکی از سخنرانی‌هایتان، فکر می‌کنم در گردهمایی سالانه خداناباوران در استرالیا بود، مثالی زدید از این که شما یک آی‌پد نو و تازه را باز می‌کنید و از آن خیلی خوشحال هستید. تفکر دینی به شما می‌گوید به جای نگاه به اینکه کارگران در چین چه شرایط نامناسبی داشته‌اند تا این دستگاه را بسازند، به خود بگویید خدا خواسته و تقدیر بوده که شما خوش شانس باشید و بعضی افراد بدشانس، و در شرایط بد و به جای فکر کردن به شرایط بد آن کارگران، از آی‌پد نوی خود خوشحال باشید.

​​​حالا با این حرفی که در خصوص حس شادی و رهایی از ذهن‌ورزی می‌زنید، آیا فکر نمی‌کنید این تلخی که به آن اشاره کردید، باز هم برای فرد آزارنده باشد؟ فکر نمی‌کنید با ذهن‌پروری و داشتن واقعیت از جهان خارج، شخص باز هم درد و تلخی مستمر را تجربه کند؟

این جا بحث این می‌شود که چقدر درد نیاز است و چقدر درد می‌تواند مفید باشد. به عبارت دیگر، چقدر باید دردمند باشید تا بخواهید به دیگر افراد کمک کرده و دست آن‌ها را بگیرید. یا اینکه چه مقدار درد کافی است تا برای شما انگیزه برای حرکت باشد. یا اینکه چقدر واکنش حسی داشتن نسبت به درد و رنج دیگران، می‌تواند برای شما بهینگی داشته باشد.

مردمی هستند که خیلی حساسیت‌شان بالاست و حتی نمی‌خواهند از هیچ درد و رنج و خبر بدی در دنیا مطلع باشند و حتی از شنیدن و اخبار بدبختی دیگران، فرار می‌کنند. برخی هستند که می‌گویند به من نگویید کارگری که آی‌پد را ساخته چقدر سختی کشیده چون دیگر نمی‌توانم از آی‌پد خودم لذت ببرم.

ما باید متانت و انصاف در کنار اشتیاق به دیگران داشته باشیم. باید بتوانیم جهان را آن‌طور که هست بشناسیم و در هر موقعیتی که هست واقعیت را پذیرفته و بعد به سمت بهبود اوضاع برای دیگران هم حرکت کنیم.

برای کسانی که تازه خواننده شما می‌شوند و هیچ چیز از «سام هریس» و نگرش و تفکر او نمی‌دانند و تازه با کتاب «بیدار شدن» ممکن است شما را بشناسند، آیا توصیه‌ای دارید که پیش از این کتاب یکی از کارهای شما را بخوانند و با جهان‌بینی شما آشنا شوند؟ یا فکر می‌کنید هرکسی می‌تواند «بیدار شدن» را خوانده و با آن ارتباط برقرار کند؟

کتاب «بیدار شدن» برای هرکسی مناسب است و هیچ پیش‌شرطی ندارد که کسی حتما یکی از کارهای قبلی من را خوانده باشد، و به نظرم خود اثر مستقلی است.

ولی برای شما هر کتاب‌تان با یک مرحله فکری خودتان جلو آمده، این طور نیست؟

برای من بله، تکمیلی بر تفکراتی است که پیشتر داشته‌ام. از شروع مشکلات دین در شکل عام آن و بعد چشم‌انداز دینی و چشم‌انداز علمی و تفاوت‌های آن و بعد پرداختن به چیزهایی که مردم فکر می‌کنند فقط از دین می‌توان گرفت.

یکی از نگرانی‌های افراد دین‌دار و مذهبی این نیست که عقاید آن‌ها درست است یا نه – که البته حتما نگران آن هم هستند – ولی فکر می‌کنند اگر آن‌ها یا جامعه تفکر دینی را کنار بگذارد، پس دیگر ما تا حدی زیادی اخلاقیات و تا حدی تجربه معنوی را از دست می‌دهیم

​​یکی از نگرانی‌های افراد دین‌دار و مذهبی این نیست که عقاید آن‌ها درست است یا نه – که البته حتما نگران آن هم هستند – ولی فکر می‌کنند اگر آن‌ها یا جامعه تفکر دینی را کنار بگذارد، پس دیگر ما تا حدی زیادی اخلاقیات و تا حدی تجربه معنوی را از دست می‌دهیم. من در کتاب‌هایم به تک تک این موارد پرداخته‌ام. جدالی میان دین و دانش هست و الزامی ندارد که برای حفظ اخلاق، به خدا عقیده داشت. در این کتاب آخرم – «بیدار شدن» – به مسئله آرامش معنوی پرداخته‌ام.

پس بله، هر کتاب من تکمیل و نهادن یک گام است ولی هرکدام هم به طور مستقل به همان دیدگاه و نظر من می‌رسد که ما می‌توانیم زندگی اخلاقی و پرباری داشته باشیم بدون اینکه نیاز باشد به چیزی معتقد باشیم به ویژه که آن چیز، شاهد و سند و مدرک کافی برای آن وجود ندارد.

به عنوان پرسش آخر، شما چند بار در سخنرانی‌هایتان از حضار خواسته‌اید که برای دقایقی ذهن‌ورزی کرده و به نوعی آن را با شما تجربه کنند. ولی برای کسی که تا به حال این کار را نکرده، آیا منبع خاصی هست که به آن مراجعه کند؟ آیا هرکسی با توجه به شناختی که از خود دارد باید آن را به کار ببرد؟ بهترین راهنمای آغازین که می‌توان به کسی ارائه کرد، چیست؟

در همین کتاب «بیدار شدن» چند مثال آورده‌ام. در وبلاگ خودم، مطلبی نوشته‌ام با این عنوان که «چطور می‌توان مراقبه کرد» و در آن چند منبع معرفی شده و چند لینک به دیگر کتاب‌ها و وبسایت‌ها آمده و حتی چند اشاره به «راهنمای مراقبه» از من هست که آن‌جا آمده، چرا که برخی مواقع خوب است یک راهنمای صوتی داشت که برای ۱۰ دقیقه به شما کمک کند تمرکز را دنبال کرده و آن را تمرین کنید. برای شروع، این نوشته وبلاگ من راهنمای خوبی است.

رادیوفرانسه: آیت الله محمدعلی موحدی کرمانی، خطیب نماز جمعه تهران، امروز از سوءقصدهای تروریستی علیه خبرنگاران “شارلی هبدو” و شهروندان فرانسوی به دست اسلامگرایان ابراز خشنودی کرد و گفت : “الحمدلله آنانی که از تروریسم و داعش پشتیبانی کردند و آنان را در آستین خود پروراندند، حالا همین تروریست ها و داعش به جان خودشان افتاده اند.”

امام جمعه موقت تهران سپس نشریه فرانسوی “شارلی هبدو” و کاریکاتورهای “محمد” در این نشریه را سخت مورد انتقاد قرار داد و مدعی شد که به تصویر کشیدن پیامبر اسلام توسط نشریۀ فرانسوی نتیجۀ نگرانی و هراس غرب از “قدرت” و “پیشروی اسلام است” که در واکنش به همین قدرت و پیشروی پیامبر اسلام را به تصویر می کشد.

امام جمعۀ موقت تهران از این اقدام به عنوان “کارهای زشت، رذالت ها، خباثت ها و جهالت ها” نام برد.

او از کشورهای غربی و خبرنگاران “شارلی هبدو” به عنوان “جانی” یاد کرد و افزود : “بگذارید این جانیان چهرۀ کریه خود را نشان بدهند و دشمنی خود را با اسلام آشکار کنند تا دنیای اسلام بیدار شود و دل به ناکسان نبندد.”

آیت الله موحدی کرمانی تصویر محمد در نشریۀ فرانسوی “شارلی هبدو” را اقدامی بیشرمانه تحت لوای دفاع از آزادی بیان توصیف کرد. وی همچنین راهپیمایی میلیون ها فرانسوی در دفاع از آزادی اندیشه و بیان با حضور رهبران جهانی از جمله نخست وزیر اسرائیل را محکوم کرد و گفت : “از این عجیب تر این که این جانیان” که “خود تروریست و تروریست پرورند”، “به راه افتاده و راهپیمایی می کنند.” آیت الله موحدی کرمانی در پایان با ابراز خشنودی ضمنی از ترورهای اخیر پاریس گفت : “الحمدلله آنانی که از تروریسم و داعش پشتیبانی کردند و آنان را در آستین خود پروراندند، حالا همین تروریست ها و داعش به جان خودشان افتاده اند.”

در این حال، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران ایران، خبر داد که راهپیمایی سازمان بسیج دانشجویی در مقابل سفارتخانۀ فرانسه در تهران در اعتراض به کاریکاتور پیامبر اسلام در مجلۀ “شارلی هبدو” لغو شد. هر چند خبرگزاری فارس عدم صدور مجوز را علت لغو این تظاهرات دانسته، اما، خبرگزاری فرانسه همزمانی این تظاهرات با سفر محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجۀ فرانسه، به پاریس را در لغو این تظاهرات بی اثر ندانسته است.

خارج از ایران امروز در پاکستان نیز به دعوت سازمان های اسلامی تظاهرات اعتراضی علیه به تصویر کشیدن “محمد” توسط نشریه “شارلی هبدو” در شهرهای مختلف از جمله در اسلام آباد، لاهور و پیشاور برگزار شد. در این اعتراض های خیابانی در نتیجۀ درگیری میان تظاهرکنندگان و پلیس شماری زخمی شدند.

دیگربان: ابراهیم رئیسی٬ دادستان کل کشور می‌گوید «عرفان‌های کاذب و دکان‌داری» حوزه‌ها را تهدید می‌کند.

آقای رئیسی افزوده حوزه علمیه نسبت به تمام مسائل نظام «مرجعیت» دارد و باید نسبت به مسائل حکومتی نیز توجه ویژه‌ای داشته باشد.

دادستان کل کشور به وجود هزاران سؤال قضایی در ایران اشاره کرده و گفته حوزه‌های علمیه و مجتهدین باید بتوانند پاسخ‌گوی این پرسش‌ها باشند.

وی در عین حال به حوزه‌های علمیه در مورد خطر «عرفان‌های کاذب» ٬ «دکان‌داری»٬ «تشیع MI۶» و «تسنن CIA» نیز هشدار داده است.

مقام‌های جمهوری اسلامی از جریان شیعی صادق شیرازی به عنوان «تشیع انگلیسی» و از گروه‌های تندروی سنی به عنوان «تسنن آمریکایی» نام می‌برند.

دیگربان: نشریه «یالثارات‌الحسین» ارگان رسمی انصار حزب‌الله در تازه‌ترین شماره خود از ترور چهار کاریکاتوریست و هشت روزنامه‌نگار نشریه «شارلی ابدو» در پاریس استقبال کرد.

این هفته‌نامه که بودجه آن از سوی دفتر علی خامنه‌ای تامین می‌شود و ساختمانی چهار طبقه از سوی این دفتر در اختیارش قرار دارد به طور رسمی از ترور‌های هفته گذشته در پاریس استقبال کرده است.

در شماره ۷۸۰ هفته‌ نامه «یا‌لثارات» به صراحت نوشته شده قتل «سب» كنندگان پیامبر اسلام پدیده‌ای «مبارک» است.

«یالثارت‌الحسین» عنوان نخست صفحه یک خود را به شعری به این مضمومن که «امسال ایام ربیع/ نور علی نور شد/ دشمن هتاک نبی/ روانه گور شد» اختصاص داده است.

پیش از این نشریه نیز برخی رسانه‌های محافظه‌کاران تندرو نشریه «شارلی ابدو» را «هتاک» دانسته و از حمله مسلحانه به دفتر این نشریه به طور تلویحی حمایت کرده بودند.

مقام‌های جمهوری اسلامی نیز امروز در پی انتشار کاریکاتور جدید از پیامبر اسلامی در این نشریه این اقدام را محکوم کرده و گفته‌اند این مساله باعث تحریک احساسات مسلمانان جهان خواهد شد.

رادیوفردا: شاخه القاعده در یمن مسئولیت حمله به هفته‌نامه فرانسوی «شارلی ابدو» که منجر به کشته شدن ۱۲ نفر از کارکنان و محافظان آن شد را به عهده گرفت و اعلام کرد که «این پیامی روشن به هر کسی است که جرئت کند به مقدسات اسلامی حمله کند.»

به گزارش روز چهارشنبه ۲۴ دی خبرگزاری فرانسه، گروه «القاعده در شبه‌جزیره عربستان» با ارسال ویدئویی در اینترنت ضمن برعهده گرفتن مسئولیت حمله به «شارلی ابدو» خبر داد که این حمله «به دستور ایمن الظواهری»، رئیس فعلی القاعده، انجام شده‌است.

در این پیام ویدئویی که عنوان آن «پیامی در مورد نبرد مقدس در پاریس» است آمده که «این عملیات به منظور انتقام‌جویی برای رسول الله» صورت گرفته است.

در این ویدئو، ناصر العَنسی، یکی از فرماندهان گروه القاعده در یمن می‌گوید که «رهبری گروه القاعده در شبه‌جزیره عربستان هدف را انتخاب کرد و طرح آن را ریخت و این عملیات را تأمین مالی کرد.»

وی اما می‌افزاید: «این عملیت پس از آن شکل گرفته که ایمن الظواهری، رئیس سراسری ما دستور آن را صادر کرد.»

العنسی در ادامه می‌گوید که «قهرمانان [برای اجرای این عملیات] انتخاب شدند و آنها به این فراخوان لبیک گفتند.»

این فرمانده شاخه القاعده در یمن در ادامه پیام خود در توضیح تصاویر حمله به «شارلی ابدو» می‌افزاید: «امروز مجاهدین انتقام پیامبر عزیز خود را می‌گیرند و با این کار واضح‌ترین پیام را به همه آنانی می‌فرستند که جرئت کنند به مقدسات اسلامی حمله کنند.»

نشریه فکاهی شارلی ابدو که هفته پیش صحنه حمله افراط‌گرایان و کشته شدن کارکنان خود بود، تازه‌ترین شماره خود را با شمارگانی بسیار بیشتر از تیراژ معمول و تصویری از پیامبر اسلام، برای فروش آماده کرد.

مرضیه افخم، سخنگوی وزارت خارجه ایران روز چهارشنبه با اشاره به انتشار کاریکاتور جدیدی از پیامبر اسلام در هفته‌نامه فرانسوی «شارلی ابدو» آن را «موهن» نامیده و این اقدام را محکوم کرد و گفت که «سوءاستفاده از آزادی بیان در غرب قابل پذیرش نیست.»

پیش از این، فرانسوا اولاند، رئیس جمهوری فرانسه، روز سه‌شنبه ۲۳ دی در مراسم یادبود سه پلیسی که قربانی حملات اخیر افراط‌گرایان مسلمان در پاریس شده‌اند، تاکید کرد که فرانسه هرگز تسلیم ترور و وحشت‌آفرینی نمی‌شود.

رادیوفرانسه: پیامبر اسلام در همراهی و همبستگی جهانی با نشریۀ “شارلی هبدو” و در دفاع از ارزش های جمهوری، یعنی آزادی بیان و جدایی دین از دولت، تصویر اصلی نخستین شمارۀ “شارلی هبدو” پس از سوءقصدهای خونین در فرانسه است.

اولین شمارۀ نشریۀ فرانسوی “شارلی هبدو” پس از سوءقصدهای خونین علیه کارکنان آن با تصویری از محمد، پیامبر اسلام، در سه میلیون نسخه به چاپ می رسد. در صفحۀ نخست این نشریه تصویر پیامبر اسلام دیده می شود که در حال گریستن است و بر روی پلاکاردی که در دست دارد نوشته است : “من شارلی هستم.”
خود نشریۀ فرانسوی عنوان اصلی که برای این تصویر انتخاب کرده این است : “ما بخشیده ایم”. به این ترتیب، نشریۀ طنز فرانسوی خود و همچنین پیامبر اسلام را با شعار جهانی “من شارلی هستم” که در اصل شعار دفاع از آزادی بیان و اندیشه و همچنین مدارای دینی است همصدا و همراه کرده و با این اقدام این پیام را نیز رسانده که آزادی اندیشه و بیان و جدایی دین از دولت (لائیسیته) ضامن اصلی مدارای دینی و دموکراسی است.
بازماندگان “شارلی هبدو” قصد داشتند شمارۀ جدید این نشریه پس از کشتار کارکنان آن در هفتم ژانویه گذشته را به جای 60 هزار نسخه در یک میلیون نسخه به چاپ برسانند. اما، تظاهرات بی سابقۀ میلیون ها فرانسوی در اعتراض به این کشتار و همچنین تجمعات همبستگی صدها هزار شهروند جامعۀ بین المللی در اقصی نقاط جهان در پشتیبانی از ارزش های دموکراسی و جمهوری باعث شد که کارکنان بازماندۀ “شارلی هبدو” اولین شمارۀ این نشریه را پس از سوءقصدهای تروریستی اخیر پاریس در سه میلیون نسخه به چاپ برسانند. نشریۀ “شارلی هبدو” در بیست و پنج کشور به چاپ می رسد.

رادیوفردا: پس از آنکه يک گروه از هکرهای نزديک به گروه حکومت اسلامی، حساب‌های شبکه‌های اجتماعی نيروهای مسلح آمريکا را هک کرد، فرماندهی مرکزی ايالات متحده، حساب توييتر خود را به حال تعليق در آورد.

هکرها نوار سياه و سفيدی با تصوير يک فرد نقاب‌پوش را روی صفحه توييتر فرماندهی مرکزی آمريکا نصب کرده‌اند و روی آن نوشته‌اند: «خلافت سايبری» و «عاشق تو هستم داعش».

يک مقام دفاعی آمريکا با تاييد هک شدن حساب‌های توييتر و يوتيوب فرماندهی مرکزی اين کشور، به خبرگزاری فرانسه گفته که «اقدامات مناسب» برای حل مشکل در جريان است.

هکرها پيش از تعطيل شدن حساب توييتر فرماندهی مرکزی، در آن نوشتند: «خلافت اسلامی اينجاست. ما در کامپيوترهای شخصی شما هستيم، در هر پايگاه نظامی».

«سربازان آمريکايی؛ ما داريم می‌آييم. مراقب پشت سر خود باشيد.»، يکی ديگر از توييت‌های اين حساب پيش از بسته شدن بود.

برخی از اسناد داخلی، عکس‌های شخصی سربازان و نيروهای نظامی آمريکا و اسلايدهای پاورپوينت مرتبط با کره شمالی و چين نيز در توييتر منتشر شده بود.

به نظر نمی‌آيد هيچ کدام از اسناد منتشر شده، محرمانه يا طبقه بندی شده باشند.

به گزارش روزنامه وال استريت جورنال، جاش ارنست، سخنگوی کاخ سفيد گفته که هک کردن يک حساب توييتری با نفوذ جدی اطلاعاتی، تفاوت زيادی دارد.

سخنگوی کاخ سفيد تاکيد کرده که ايالات متحده اين مسئله را «با جديت» دنبال خواهد کرد.

تقاطع: حیات بومدین، همسر و هم‌دست ۲۶ ساله‌ی “آمدی کولیبالی”، عامل گروگان‌گیری روز جمعه (۹ ژانویه-۱۹ دی) در سوپرمارکت “کوشنر” در شرق پاریس، هم‌اکنون به مهم‌ترین زن تحت تعقیب در فرانسه به شمار می‌رود.

کولیبالی عملیات گروگان‌گیری را یک روز بعد از قتل یک پلیس زن در محله‌ی “مونتروژ” پاریس انجام داد. او روز جمعه نیز پیش از آن‌که توسط پلیس کشته شود، جان چهار نفر از گروگان‌‌هایش را گرفته بود.

حال منابعی در پلیس فرانسه می‌گویند که “بومدین” در جریان عملیات کولیبالی حضور فیزیکی نداشته اما آخرین بار پنج‌شنبه‌شب و بعد از تیراندازی “مونتروژ” در کنار وی دیده شده است.

گزارش پلیس می‌گوید که این زن “خطرناک” و “مسلح” از زمان آن تیراندازی که در جریان آن یک پلیس زن تازه‌کار به نام “کلاریسا ژان فلیپ” کشته شد، متواری شده است.

گفته شده که “بومدین” همان شب از طریق یک پرواز از مادرید به استانبول رفته و از آن‌جا وارد خاک سوریه شده است.

در همین حال پلیس، روز شنبه (۱۰ ژانویه) بازجویی از همسران برادران کواشی، دو عامل حمله‌ی تروریستی خون‌بار به دفتر هفته‌نامه “شارلی ابدو” را آغاز کرده است.

سوابق مخابراتی نشان می‌دهند که در سال گذشته، حدود پانصد تماس تلفنی میان “ایزانا حمید” همسر شریف “کواشی” و “حیات بومدین” برقرار بوده است.

تصویری از بومدین در کنار کولیبالی که در آن با بیکینی دیده می‌شود مربوط به زمانی است که این زن فرانسوی-الجزایری هنوز به یک “قاتل جهادی” تبدیل نشده بود.

آن‌ها بعدتر در یک مراسم دینی با هم ازدواج کردند و پس از آن بومدین هیچ‌گاه بدون روبنده دیده نشد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ برای “کولیبالی” که به جرم سرقت مسلحانه در زندان بود، منتظر ماند.

این زوج، هیچ‌گاه در “مراسم مدنی” که تنها ازدواج پذیرفته شده در قوانین فرانسه است به عقد هم در نیامدند.

“کولیبالی” و “شریف کواشی”، از مرتبط‌ترین افراد با جمال بِغال، تروریست فرانسوی الجزایری‌الاصل هستند که در سال ۲۰۰۵ از سوی دادگاه به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در سال ۲۰۱۱ از زندان آزاد گردید. مکالمات تلفنی کولیبالی و کواشی فاش کرده که این دو با “بغال” در خانه‌اش در جنوب فرانسه دیدار کرده‌اند. گفته شده که کولیبالی و کواشی در زندان نیز یکدیگر را ملاقات کرده‌ بودند.

سحام: جمع زیادی از مردم در منطقه پونک تهران (نماز خانه مرکزی اهل سنت تهران) درمحاصره ماموران پلیس پایتخت قرار دارند.

به گزارش سحام، قرار بود نماز وحدت آفرین با حضور مولوی عبدالحمید در این منطقه از تهران برگزار شود.

بنا به گزارش ارسالی، مامورین انتظامی و امنیتی ازاقامه این نماز توسط مولانا عبدالحمید جلوگیری کردند.

دیروز نیز پس از برگزاری کنفرانس بین المللی وحدت درتهران، دو گروه از شرکت کنندگان شیعه و سنی، به اقامه نماز به صورت جداگانه پرداختند.

هم‌زمان گزارش‌های رسیده حاکی از تجمع عده ای از افراد در قم، با لباس‌های قرمز و سردادن شعارهای اختلاف افکنانه در این تجمع مخابره شده است.

این افراد در هفته وحدت نسبت به مقدسات اهل تسنن بی احترامی و دشنام داده اند.

نیروهای انتظامی و امنیتی نسبت به برخورد با این تجمع هیچ‌گونه واکنشی نشان نداده اند.

مقام‌های جمهوری اسلامی در سخنرانی‌های خود به دفعات صحبت از وحدت و عدم اختلاف میان دو گروه شیعه و سنی می‌کنند، اما درعمل نشانه ای از این صحبت‌ها دیده نمی شود و اختلاف میان شیعیان با سنی‌ها را تشدید می کنند.

درشرایطی که دوکشورعراق و سوریه درآتش جنگ داخلی میان شیعه و سنی می سوزند، به نظر می‌رسد عدم تدبیر درمدیریت جامعه، روز به روز کشور را به سمت بحران‌های داخلی سوق می‌دهد.