اخبار

دیگربان: محمدحسین صفارهرندی از فعال شدن دوباره جریانی برای پایان دادن به «حکومت دینی»٬ «ولایت فقیه» و «دشمنی» میان جمهوری اسلامی و آمریکا خبر داده است.

آقای صفار‌هرندی نامی از این جریان نبرده٬ اما محتوا و روح کلی سخنان وی نشان می‌دهد که منظورش از این جریان حسن روحانی٬ اکبر هاشمی رفسنجانی و گروهی از اصلاح‌طلبان هستند.

وی گفته عده‌ای در این جریان معتقدند «ردای» ولایت فقیه تنها برای روح‌الله خمینی دوخته شده و عده‌ای دیگر هم می‌گویند شاید علی خامنه‌ای آخرین «ولی فقیه» در ایران باشد.

مشاور فرهنگی فرمانده سپاه افزوده که آنها در حال حاضر جرات ندارند بگویند حکومت دینی «بس» است و منظور خود را در قالب حمله به سپاه٬ نهاد‌های زیر‌نظر رهبر وشورای نگهبان بیان می‌کنند.

صفارهرندی اضافه کرده اعضای این جریان همچنان «تظاهر» می‌کنند به نظام وفادار هستند و تا زمانی که به رهبر اظهار «ارادت» می‌کنند باید این «ارادت» آنها را پذیرفت٬ اما در عین حال مراقب بود.

سردبیر سابق روزنامه کیهان در بخش دیگری از سخنان خود به «سخت» و «آزاردهنده» بودن تحریم‌ها اشاره کرده و افزوده باید راهی پیدا کرد تا {دولت حسن روحانی} به فکر «سازش» و «عقب‌نشینی» نباشد.

صفارهرندی بر ضرورت اجرای «اقتصاد مقاومتی» در برابر تحریم‌‌ها اشاره کرده و اظهار کرده پس از «قدرت‌نمایی» ایران در عراق و سوریه٬ روسیه و چین پیشنهاد‌های راهبردی به تهران داده‌اند.

به گفته وی پکن و مسکو به مقام‌های جمهوری اسلامی درباره شکستن قواعد تحریم‌ها و انجام برخی راهبرد‌های مشترک پیشنهاد‌هایی داده‌اند.

دویچه‌وله: شورای فتوای داعش در یک توضیح‌المسائل، به اموری چون مجاز بودن هم‌آغوشی یا حد و مرز خشونت فیزیکی با دخترکان نابالغی پرداخته که به بردگی گرفته شده‌اند. پایگاه خبری “دیلی بیست” این شیوه‌نامه را منتشر کرده است.

گروه تروریستی «دولت اسلامی» پرسش و پاسخ‌هایی را در مورد چگونگی رفتار با اسیران جنگی و بردگان منتشر کرده است؛ شیوه‌نامه‌ای که می‌توان آن را بی‌رحمانه، موهن و انزجارآور خواند. این شیو‌ه‌نامه از جمله ارتباط جنسی با کنیزکان نابالغ را مجاز می‌شمرد.

پایگاه خبری «دیلی بیست» با دسترسی به آداب برده‌داری «داعش»، شیوه‌نامه این گروه را منتشر کرده است. این توضیح‌المسائل، به اموری چون مجاز بودن هم‌آغوشی یا حد و مرز خشونت فیزیکی با کنیزکان نابالغی پرداخته که به بردگی گرفته شده‌اند.

به بردگی گرفتن زنان و دختران فرقه ایزدی، یکی از ارکان استراتژی بیر‌حمانه «دولت اسلامی» در مناطق تحت تصرف این گروه است. نیروهای «داعش» ایزدی‌ها را کافر می‌دانند.

شورای فتوای داعش که قرار است پاسخگوی سئوالات حقوقی و شرعی اعضای «دولت اسلامی» باشد، در این دستورالعمل، تنها قواعد مربوط به نوع رفتار با اسیران و بردگان داعش را اعلام کرده است. «دیلی بیست» که این توضیح‌المسائل را در اختیار دارد، آن را به شرح زیر ارائه کرده است:

آیا با هر زن بی‌ایمانی می‌توان به عنوان کنیز رفتار کرد؟
– علما توافق دارند که همه زنان بی‌دین را می‌توان به بردگی گرفت اما زنان یهودی‌ و مسیحی‌هم در زمره آن‌ها هستند. در مورد بردگی زنان از دین برگشته، اختلاف نظر وجود دارد و اکثریت آن را ممنوع کرده‌اند.

آیا سکس با یک کنیز مجاز است؟
– بله. خداوند می‌فرماید مومنانی رستگار می‌شوند که پاکدامنند و به زوجه خود وفادار می‌مانند مگر با کنیزان خود بروند که در این صورت حرجی بر آن‌ها نیست. «سوره ۲۳ آیات پنج و شش»

آیا می‌توان مستقیما پس از اسیر کردن فردی با او رابطه جنسی برقرار کرد؟
– اگر کنیز شما هنوز باکره باشد، سکس مجاز است اما اگر دوشیزه نباشد باید عده نگاه دارد و معلوم شود که باردار نیست.

آیا یک مادر را می‌توان درخرید و فروش از بچه‌هایش جدا کرد؟
– خیر. بچه‌ها را تا قبل از بلوغ نباید از مادرشان گرفت. تنها وقتی می‌توان آن‌ها را از هم جدا کرد که بزرگ شده باشند.

آیا می‌توان با کنیزی که هنوز بالغ نشده، هم‌خوابگی کرد؟
– بله؛ به این شرط که کنیز آماده این موضوع باشد. در عین حال می‌توان از او بدون رابطه کامل جنسی هم لذت برد.

آیا می‌توان دو خواهر را به کنیزی گرفت؟
– بله. البته نمی‌توان با هر دوی آن‌ها خوابید.

آیا کتک زدن کنیزان جایز است؟
– برده‌ها را به دلایل انضباطی و تربیتی می‌توان کتک زد اما شکنجه و آزار آن‌ها به این منظورجایز نیست. این هم مجاز نیست که برای تنبیه به صورت آن‌ها ضربه زده شود

من و تو: مجلس در ادامه بررسی طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر» به ماده هفدهم این طرح رای داد.
مطابق این ماده «ستاد امر به معروف و نهی از منکر» مسوول نظارت بر اجرای صحیح این قانون، تعیین شد.
به پیشنهاد علی مطهری تبصره‌ای به این ماده افزوده شد که مطابق آن، برای نیروهای بسیج و سپاه به‌ عنوان ضابطان امر به معروف و نهی از منکری که قصد اقدام عملی دارند، مجوز صادر می‌شود.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی طی جلسه علنی امروز، در جریان ادامه رسیدگی به طرح «حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر»، با ١١٧ رأی موافق، ٣١ رأی مخالف و ١٣ رأی ممتنع با اصل ماده هفده این طرح موافقت کردند.

بر مبنای ماده هفدهم این طرح، «ستاد امر به معروف و نهی از منکر»، مسوول «نظارت بر اجرای صحیح این قانون، گسترش و ترویج فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر در جامعه و صدور مجوز برای تأسیس سازمان‌های مردم‌نهاد و هماهنگ‌کننده تمامی دستگاه‌های اجرایی به منظور اقامه فریضه امر به معروف و نهی از منکر است.»

اما علی مطهری نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس هم در جریان بررسی این طرح، پیشنهاد الحاق تبصره‌ای به‌ این ماده را مطرح کرد که حاضران مجلس با آن موافقت کردند.

علی مطهری در رابطه با پیشنهاد خود شرح داد «مراتب مختلف امر به معروف و نهی از منکر مانند مرتبه زبانی، یدی و قلبی در قانون دیده شده که دارای دو قسمت و مستلزم اعمال قانون است اما در مورد مرتبه یدی در این قانون اشاره‌ای نشده که لازم است این مهم کامل شود، در حالی که اجماع فقها بر این است که آن مرتبه از امر به معروف و نهی از منکر که مستلزم اعمال قانون است، جزو وظیفه دولت اسلامی است و از سوی مردم نمی‌تواند انجام شود، بنابراین هدف اصلی این قانون نیز تأکید بر این موضوع بوده است.»

مبتنی بر سخنان علی مطهری، مجلس قانع شد با ١١٩ رای موافق از مجموع ١٩٧ رای، تبصره چهار را به این ماده الحاق کند.

بر این مبنا ستاد امر به معروف و نهی از منکر موظف است با همکاری نیروی مقاومت بسیج و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای نیروهای بسیج و سپاه به‌ عنوان ضابطان امر به معروف و نهی از منکری که قصد اقدام عملی دارند، دوره آموزشی برگزار و برای آن‌ها مجوز مخصوص صادر کند.

به این ترتیب علاوه بر گشت ارشاد که پیش از این تنها نهادی بود که به پشتوانه قانون در امر پوشش و روابط و سبک زندگی شهروندان، اجازه ورود و اعمال نظر داشت، حالا با تصویب اجازه صدور «مجوز مخصوص» برای ضابطان امر به معروف و نهی از منکر، دست قانون بیش از پیش برای ورود به حیطه شخصی شهروندان باز شده است.

خودنویس: رسانه‌های وابسته به حکومت بی اعتنا به ضرورت ارائه مدرک در باره آیت‌الله شیرازی، همچون موارد دیگر به ترور شخصیت روی می‌آورند.

در هفته‌های گذشته حملات گرایش‌های وابسته به حکومت به جریان شیرازی‌ها شدت یافته است. تیپ امام صادق قم در بولتن داخلی خود  گزارش تند و خلاق واقعی را بر علیه بیت آیت‌الله صادق شیرازی منتشر نمود. سرفصل‌های این گزارش عبارت بودند از معرفی اجمالی خاندان شیرازی، اهداف سازمان یافته در بیت شیرازی، اقدامات و برنامه‌های جریان شیرازی‌ها، مرتبطین فعال داخلی و خارجی، حوزه‌های مورد هدف بیت  شیرازی، تلاش «پیر استعمار» برای فرقه‌سازی. با توجه به جایگاه تیپ امام صادق در سپاه پاسداران این گزارش‌ها می‌تواند برنامه‌ای هدفمند برای محدود کردن و چه بسا خانه نشین کردن سید صادق شیرازی باشد.

در اقدامی مشابه، سایت الف وابسته به احمدی توکلی با انتشار مطلبی کوشید جنجال‌های ناشی از سخنان رحیم پور ازغدی را به جریان شیرازی‌ها نسبت دهد. رحیم پور ازغدی از تئوریسن های جریان افراطی اصول گرایان چندی پیش در یک سخنرانی گفت [2]:

«سالی که ۶ ماهش عزاداری است، آن عزاداری دیگر ارزشی ندارد! هی ایام خلق می‌کنند؛ ایام محسنیه جدیداً خلق شده. آن روز دیدم یک کتاب قطور برای حضرت محسن نوشته‌اند، کسی که به دنیا نیامده! بعد از همان شخص پرسیدم شما کل کتاب‌هایی که برای حضرت زهرا(س) چاپ کرده‌اید به این قطر نمی‌رسد، چطور برای حضرت محسن با این قطر کتاب درآوردید؟ اینجور که شما ایام درست می‌کنید آقا جان باید کل سال که عزاداری کنیم و مردم به کارشان نمی‌رسند… اگر نصف سال را در تقویم به بهانه‌های مختلف شروع کنیم به عزاداری، کمترین ضررش این است که کسی رغبتی برای آمدن در مجلس عزداری نخواهد داشت و برایش عادی می‌شود. این موضوع از ایام اهل‌بیت قداست‌زدایی می‌کند. چیزی که نادر نباشد، دیگر مرغوب نیست. به نظر بنده این وهن اهل‌بیت است. باید کاری کنیم تا گفتیم مراسم عزاداری شخص بدود، نه اینکه بگوید ای بابا باز هم مجلس عزا!»

بعد از این سخنان موج سنگینی بر علیه از سوی برخی هیات‌های مذهبی همسو با حکومت و برخی جریان های مذهبی راه افتاد. شدت این حملات در حدی بود که ازغدی با حضور در نماز جمعه و طی سخنرانی حرف‌هایش را تغییر داد  و به  جریان سنتی مذهبی و منتقد حکومت حمله کرد.  فرازی از سخنان وی در نماز جمعه بشرح زیر است [3]:

«حرف‌هایی را بنده زدم که عده‌ای جاهل و عده‌ای که اسلام‌شان اسلام آمریکایی و تشیع لندنی است درباره آن جنجال به راه انداختند. به جای آن که حرف‌ها را به طور کامل از صداوسیما پیگیری کنند تکه‌های گزینش شده‌ای از آن حرف ها را در شبکه‌های ماهواره ای پخش کردند. ۹۰ درصد هیأت‌های ما برای خدا و به عشق اباعبدالله کار می کنند و اگر هیأت های عزاداری نبودند اصلاً عزاداری اباعبدالله فراموش می شد. اما مجالسی هست که آبروی شیعه را می برد که ان شاالله ریشه این هیأت ها خشک شود».

«تشیع لندنی به اندازه وهابیت خطرناک است. امروز اینها شبکه‌های ماهواره‌ای راه انداخته‌اند و در مشهد و قم و اصفهان و نجف در حال تربیت طلبه‌اند. اینها همان‌هایی هستند که وقتی ۱۵ خرداد شد امام گفت ما عزاداریم و امسال جشن نیمه شعبان نمی‌گیریم گفتند خمینی(ره) سیاسی است».

« برخی از مداحان برای یک دهه عزاداری سی، چهل میلیون پول می‌گیرند. اینها اگر روز عاشورا بودند به صحنه نمی‌آمدند. اینهایی که در مجالس‌شان می گویند من رقاصه عباسم هیچکدام حاضر نیستند با داعش بجنگند. امام حسین(ع) فرمود الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی السنتهم… فاذا محصوا بالبلاء قل الدیانون. هنگامی که باید از جان و آبرو بگذرند فرار می‌کنند. آن کسانی به اباعبدالله(ع) و حضرت محسن ارادت واقعی داشتند که در بدر و خیبر و زیر آتش و بمباران ایستادگی کردند و جنگیدند نه شما شیعه‌های انگلیسی که کمک می کنید به وهابیت و فیلم عزاداری‌های‌تان را در شبکه های ماهواره‌ای پخش می‌کنند. شماها طرفدار حضرت محسن نیستید. کاسبید».

او آشکارا مصداق حرف هایش را عوض کرد. در حالی که مخاطب اصلی سخنان وی هیات‌های حامی رهبری هستند که در طول سال‌های گذشته سبک جدید عزاداری راه انداخته و در تلاش برای افزایش روز های عزاداری هستند. عزاداری محسنیه که تازه باب شده است و در عزاداری‌های سنتی و قدیمی شیعه وجود نداشته، اکثرا توسط هیات‌های حامی حکومت راه افتاده است. به عنوان مثال هیات حزب‌اللهی‌های  کرمانشاه [4] مراسمی به این نام در  هجده شب برگزار کرد و در یکی از شب‌های حجت‌الاسلام محمدی عراقی از نزدیکان خامنه‌ای در آن شرکت کرد.

خبرگزاری شبه امنیتی فارس [5] نیز با انتشار مطلب تحلیلی ادعای بدعت و تعارض با موازین دینی  در خصوص ایام محسنیه را رد کرد و در عین حال بر مصلحت اندیشی در نحوه اجرای آن تاکید نمود.

اما پروپاگاندای حکومتی به مانند فعالیت بر علیه تکفیری‌ها و اسلام‌گرایان جهادی سنی با برخورد گزینشی و سیاسی جریان شیرازی‌ها و  روحانیت سنتی را آماج حمله قرار داد. ازغدی نیز با تغییر موضع مخاطب حملاتش را عوض کرد و همسو با پروژه حکومت شعله‌های آتش حمله به جریان شیرازی‌ها را شعله ورتر ساخت. بر خلاف ادعای ازغدی گران‌ترین مداحان کنونی کشور همان‌هایی هستند که در برنامه‌های بیت رهبری حضور فعال و همیشگی دارند. بنابراین آدرس‌های غلط رحیم پور ازغدی ره به جایی نمی‌برد.

شدت و حجم مطالب تحریف آمیز، بدعت گونه و مغایر با مشی امام حسین و واقعیت های عاشورا به مراتب در هیات‌های جدید و موسوم به حزب‌اللهی در مقایسه با جریان شیرازی‌ها بیشتر است.  این هیات‌ها که موسیقی جاز و پاپ را با نوحه خوانی ترکیب کرده و صرفا به شور و تخلیه هیجان  جوان‌ها بها می‌دهند تا جایی جانب افراط را پیموده‌اند که صدای اعتراض مراجع به کرات بلند شده است. امسال خامنه‌ای مجبور شد با دادن تذکر‌ها و دستوراتی چون حرمت لخت شدن به مهار این هیات‌ها بپردازد.

اعتراض علمای اهل سنت بیشتر به موضوعات و گزافه‌گویی‌هایی است که در این هیات ها طرح شده است. وهابی‌ها و سلفی‌های افراطی عمدتا با تمسک به این سخنان می‌کوشند مسلمانان سنی را بر علیه شیعیان ایرانی تحریک کنند.

حال سایت الف در ادامه سیاست حکومت سعی کرده است تا با زدن اتهاماتی ناروا ضرورت جلوگیری از «مباحت تفرقه افکن» در جهان اسلام و پرهیز از ایجاد اختلاف بین شیعه  و سنی را به پروژه امنیتی حذف شیرازی‌ها و تضعیف روحانیون سنتی و مخالف ولایت فقیه تنزل دهد.

در این مطلب، تامین بودجه از لندن برای فعالیت شبکه‌های ماهواره‌ای، توهین به مقدسات اهل سنت و سب و فحاشی نزد آنان، عدم همراهی با آیت الله خمینی در مبارزه بر علیه حکومت شاه و اسلام سیاسی، عزاداری شیعه در مراسمات مجعول و شنیعی چون قمه زنی و راه رفتن روی خار، عدم حمایت از بشار اسد و اعتقاد به دین منهای سیاست به عنوان مشکلات  جریان شیرازی‌ها بر شمرده شده که به زعم نعیمه موحد، نویسنده مقاله در سایت الف، در لباس شیعه بر علیه شیعه فعالیت می‌کنند!

اما بررسی این ادعا ها ضمن اینکه نشان می‌دهد نویسنده مقاله فرد بی اطلاع از تاریخ عزاداری شیعه است، جهت‌گیری تحریف آلود و سیاسی را نشان می‌دهد که همسو با پروژه امنیتی حکومت است.

ادعای دریافت کمک مالی از دولت بریتانیا و یا جریان‌های انگلیسی از اتهامات بلااستنادی است که بر طبق موازین اسلامی از گناهان کبیره است. اما رسانه‌های وابسته به حکومت بی اعتنا به ضرورت ارائه مدرک همچون موارد دیگر به ترور شخصیت روی می‌آورند. حمله به مقدسات اهل سنت از ایراداتی است که به جریان شیرازی‌ها وارد است اما رویکرد برخی از جریان‌های وابسته به حکومت و همچنین مراجعی چون آیت الله مکارم شیرازی به مراتب از آنها شدید‌تر است و سهم  آنها در دامن زدن به اختلافات سنی و شیعه بیشتر است. خود حکومت عامل اصلی ایجاد تضییع و محدودیت برای اهل سنت در ایران است. شماری از رهبران اهل سنت در ایران قربانی ترور‌های خاموش و قتل های زنجیره‌ای شده‌اند. بنابراین اگر قرار است فضای تنش و درگیری فرقه‌ای در ایران از بین برود باید نگاهی جامع  وغیر تبعیض آمیز داشت و ابتدا حکومت و جریان های وابسته به آن رویه خود را اصلاح نمایند.

قمه‌زنی و راه رفتن روی خار و  کلا عزاداری با اذیت و آزار بدنی سابقه دیرینه در شیعه دارد و محدود به پیروان شیرازی‌ها نیست. در حال حاضر کسانی که قمه می‌زنند نیز فراتر از جریان شیرازی‌ها هستند. نویسنده مقاله یا نمی‌داند و یا خود را به تجاهل زده است که آیت الله سید محمد شیرازی  از معدود چهره‌های روحانی برجسته پیش از انقلاب بود که به حمایت از آیت الله خمینی پرداخت و تا سال‌ها از مدافعان اسلام سیاسی بود. بعد از انقلاب در اعتراض به عملکرد حکومت به تدریج با آیت‌الله خمینی اختلاف پیدا کرد. اما ناخشنودی از عملکرد  سیاسی حکومت، انتساب درستی به شیرازی‌ها است که انگیزه اصلی بهره برداری سیاسی حکومت از نگرانی  عمومی نسبت به  تشدید اختلاف شیعه  و سنی را تشکیل می‌دهد.

آنها با عملکرد حکومت در سوریه، لبنان و فلسطین و عراق مخالف هستند و به دلیل نفوذ در  کشورهای عربی مانعی برای پروژه‌های حکومت محسوب می‌شوند. همچنین مخالفت آنها با نظریه ولایت فقیه و حمایت از جدایی دین از دولت باعث می‌شود تا حکومت در شرایطی که گرایش دوری از سیاست در حوزه‌‌های علمیه رو به رشد است از حضور آنها احساس خطر کند.

در مجموع فضاسازی‌های رسانه‌ای یاد شده این تصور را قدرت می‌بخشد که حکومت دارد حلقه محاصره بر علیه  جریان شیرازی‌ها را تنگ تر می‌کند.

خودنویس: عبدالستار دوشوکی: درک نمی‌کنم چگونه سالانه میلیون‌‌ها «اندیشه ورز» برای زیارت امام دوازدهم که در چاهی در سامرای عراق ناپدید شده است، به چاه دیگری بنام جمکران، آن‌هم هزاران کیلومتر آن‌طرف‌تر رجوع می‌کنند.

گفتمان مناقشه برانگیز «هویت شیعی ایرانی» که توسط بیانیه آقای عبدالعلی ادیب برومند رئیس شورای مرکزی و هیات رهبری جبهه ملی ایران، و مسعود بهنود آغاز شده بود، با قرائت جدیدی از هویت ایرانی توسط جناب آقای دکتر عطاالله مهاجرانی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی، که برای وی احترام بسیاری قائلم، وارد پیچ نامانوس و ناگنجیده‌ای شد. ایشان در مقاله ای بنام «روشن‌فکر ايرانی و فرهنگ شيعی» در دفاع از مواضع «انديشيده و سنجيده» آقای بهنود، عکس‌العمل معترضین به اصطلاح «بد دهن» (به تعبیر آقای بهنود) را به‌مثابه ریختن آب زلال در لانه مورچه گان خـُـرد و کلان تعبیر کرده است که اندکی دریغ آور و غیر منتظره از شخصیت بسیار متین و برجسته‌ای نظیر ایشان می‌باشد.

ایشان در دفاع از بيانيه فرزانه گرانقدر دکتر اديب برومند (آنگونه که ایشان توصیف می‌کنند)، و موضع آقای بهنود مدعی می‌شود که تفسیر شتاب‌زده از سوی معترضین به سخنان آقای بهنود باعث آميختگی و موجب آشفتگی شده است. ایشان مدعی هستند که منظور بهنود فهم فرهنگ شیعی توسط «روشن‌فکر ایرانی» می‌باشد و نه الزاما شیعه بودن. اما ویدئوی مصاحبه بهنود موجود است که با تفسیر ارائه شده توسط دکتر مهاجرانی متفاوت می‌باشد. ایشان سپس با استناد به دکتر امير حسين آريان پور و محمدعلی سپانلو دعوی جدید و جدل برانگیزتری را طرح می‌کند و آن اینکه هويت ايرانی دو رکن دارد: زبان فارسی و فرهنگ شيعی. و این قرائت بحث آفرین دلیل تحریر این نوشتار می‌باشد زیرا:

دیشب دو تن از جدایی‌طلبان (یا به‌عبارتی تجزیه‌طلبان) آشنا که یکی از آنها بلوچ و دیگری عرب ایرانی می‌باشد با من تماس گرفته و با تائید و استناد به ادعای جناب دکتر مهاجرانی مبنی بر اینکه «ایرانی باید فارس‌زبان و شیعه باشد» یا وگرنه ایرانی نیست، از من خواستند که موضع خود را که نه «فارس زبانم و نه شیعه» روشن کنم. به آنها جواب دادم که با کمال احترام به آقای دکتر مهاجرانی، قرائت ایشان از «هویت ایرانی» را ناقص دانسته و همانند میلیون‌ها ایرانی که نه شیعه هستند و نه فارس زبان نمی‌پذیرم. حتی اگر منظور آقای دکتر مهاجرانی این بوده است که زبان فارسی را باید بلد باشند و نه اینکه الزاما زبان مادری آنها فارسی باشد؛ و یا درک از تشیع داشته باشند و نه الزاما شیعه باشند. زیرا در ایران میلیون‌ها نفر در شهر و روستاها مثلا در کردستان یا بلوچستان هستند که درکی از شیعه ندارند و فارسی را هم نمی‌توانند صحبت کنند. آیا آنها بر اساس قرائت جدید ایرانی محسوب نمی‌شوند؟ وانگهی میلیون‌ها افغان و تاجیک و غیره نیز شیعه و فارس زبان هستند و با فرهنگ و تاریخ ایران نیز آشنا می‌باشند.

نکته شگفت‌آور دیگر در استدلال ایشان اشاره‌ای بود به بخشی از مقاله نگارنده بنام «روشن‌فکر ایرانی به‌روایت مسعود بهنود» که در آن تاکید کرده بودم هویت ایرانی هزار سال سـُـنی بود (و قبل از آن زرتشتی)، و فقط چهارصد سال شیعه! و اینکه بسياری از ستارگان فرهنگ و ادب ايران، يعنی روشن‌فکران ايرانی، اهل سنت بوده‌اند. ایشان سپس با اشاره به اشعار پرشور شاعران سـُـنی مذهب از جمله مولانا و حافظ و اقبال لاهوری در مدح حضرت علی و امام حسین، نتیجه‌گیری می‌کنند که ادیـبان سـُـنـی مذهب با فرهنگ شیعی آشنا بودند.

بنده از این نتیجه‌گیری شیعه‌محور و نامانوس توسط اندیشمند فرهیخته و آگاهی نظیر دکتر مهاجرانی در حیرتم. اهل سنت حضرت علی را خلیفه چهارم، پسر عمو و داماد پیامبر خود می‌دانند و برای وی و نوه‌های پیامبر عشق و ارزش و احترام فراوانی قائلند. و این موضوع هیچ ربطی به شیعه ندارد. مدح حضرت علی توسط سـُـنی‌ها مدح خلیفه چهارم است و نه الزاما نشانه احترام به مذهب شیعه. من حقیقتا از این نتیجه گیری در عجبم! در بین سـُـنی‌ها (حداقل در بلوچستان) از قرن‌ها پیش گذاشتن اسم علی یا حسین یا حسن بر روی فرزندان خیلی بیشتر از اسامی عمر، ابوبکر و عثمان رایج بوده و است. متاسفانه هموطنان شیعه در مورد این حقیقت بدیهی ناآگاه هستند.

نکته ژرف‌تر و تعجب برانگیز دیگر در مقاله ایشان در مورد فرهنگ شیعه است که مدعیست دو ويژگی ممتاز دارد: «عدالت طلبی و انديشه ورزی». بعد از خواندن این جمله باید اعتراف کنم:

چون سخن در وصف این حالت رسید / هم قلم بشکست و هم کاغذ درید

عقل در شرحش چو خر در گِل بخفت / شرح عدل و اندیشه همچون وی بگفت؟

سایه خواب آرد تو را همچون سمر / چون بر آید شمس انْـشـَقَّ الـقـمـر؟

در دنیا سه حکومت شیعه بوده است:

اول حکومت صفویان و خون‌ریزی‌های توصیف ناپذیر آن بر علیه اجداد شیعیان امروزی به‌خصوص در قم و یزد که لازم به توضیح نیست.

دوم حکومت جمهوری اسلامی که سوگمایش هولناک کشتارهای سالهای ٦٠ و ٦٧ و قتل‌های زنجیره‌ای و فتوای ترور دگراندیشان و حتی حذف و حصر دهشتناک خودی و غیرخودی و اعدام‌های روزمره و اسیدپاشی و تباهی یک مملکت شهره آفاق گشته است که شرح همه آنها بیشتر از مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد.

سوم حکومت شیعه عقرب جراره‌ای بنام نوری المالکی در عراق که [بسیاری از] مردم از ترس آن به مار غاشیه هزارسر و اژدهاگونه‌ای بنام داعش پناه بردند.

این مثال را از آن جهت بیان کردم تا خدای ناکرده خواننده این سطور تصور نکند که بنده فقط حکومت مذهبی متعصب شیعه را غیرعادل می‌دانم؛ بلکه نمونه سـُـنی آن در لباس طالبان در افغانستان و یا داعش در عراق و سوریه و بوکوحرام و الشباب و غیره هزار بار از نوع شیعی آن بدتر هستند. و اما در مورد مقوله اندیشه ورزی! چون بعد از ٣٦ سال تجربه تلخ امتناع تعقل و اندیشه در فرهنگ جمهوری اسلامی از درک این مقوله قاصرم، آن را می‌گذارم و می‌گذرم. زیرا، به‌عنوان مثال، درک نمی‌کنم چگونه سالانه میلیون‌‌ها «اندیشه ورز» برای زیارت امام دوازدهم که در چاهی در سامرای عراق ناپدید شده است، به چاه دیگری به‌نام جمکران، آنهم هزاران کیلومتر آنطرفتر» رجوع می‌کنند.

بر طبق تعریف موجود در دانشنامه آزاد (ویکی پیدیا) «روشن‌فکری (در انگلیسی Intellectualism در فرانسه Intellectuelité و در زبان لاتین Intelligere) به معنی تفکیک دو چیز از همدیگر است. به همین دلیل به عنوان روح انتقادگرا و ممیز شناخته می‌شود. همچنین، از روشن‌فکری، به فلسفه اصالت هوش و قریحه یاد می‌گردد. این فلسفه، معتقد است که علم ناشی از عقل است یا ساده‌تر اینکه علم را فقط، به ‌وسیله قریحه یا هوش می‌توان به ‌دست آورد. به ‌طور کلی، اگر بخواهیم که واژه روشن‌فکر را تفسیر کنیم، گفته می‌شود که روشن‌فکران، کسانی هستند که اهل قضاوت عقلی و سنجش‌ گرانه عرفی و علمی در امور هستند که بر اساس سه اصل روش علمی (بیکن و دکارت)، رفاه و خوشبختی (مور) و فایده انگاری (بنتام) تبیین می‌شود. روشن‌فکر از طبقه تحصیل کردگانی در جامعه ‌است که با دغدغه‌های انسانی، اجتماعی، ارزشی، فرهنگی و سیاسی اقدام به موضع گیری در مباحث و مسائل حساس و مهم جامعه خویش و جامعه جهانی می‌کنند». در تعریف بالا هیچگونه اشاره ای به مذهب و یا دین نشده است.

بر اساس دانشنامه آزاد مهم‌ترین شخصیت‌های ایرانی موثر بر جریان روشن‌فکری معاصر نظیر میرزا آقاخان کرمانی (که توسط مظفرالدین شاه قاجار اعدام شد) ، طالبوف تبریزی و سپس شخصیت‌هایی مانند تقی ارانی، محمدعلی جمالزاده، حسن پیرنیا، محمدعلی فروغی، عبدالحسین تیمورتاش، صادق هدایت، سید احمد کسروی، فرخی یزدی، ملک الشعرای بهار و میرزاده عشقی و احمد شاملو بودند. ویژه گی‌های بارز اکثریت آنها تفکیک عقاید مذهبی و سنتی از یک سو و افکار مدرن سکولار لیبرال یا خردگرایی انسان‌مدار (هومانیستی) نشئت گرفته از فرهنگ «روشنگری» و روشن‌فکری غرب از سوی دیگر است که جامعه را بسوی «آرمان‌شهر فردا» و نه خرافات و سنت‌های پوسیده گذشته رهبری و هدایت می‌کردند. البته بنده نه قصد و نه توان ورود به جزئیات مواضع روشن‌فکری آن بزرگان را ندارم و اینکه آیا آنها مولد فکر و اندیشه نو بودند و یا صرفا مروج اندیشه‌های دیگران. زیرا مدعی نیستم که تخصص به‌خصوصی در مورد مقوله روشن‌فکری در ایران دارم. و در این نوشتار از پرداختن به بحث‌های آکادمیک و تفسیرهای آنتولوژیک (وجود شناختی) با تفاسیر اپیستمولوژیک (معرفت‌شناختی) مربوطه پرهیز نموده‌ام، زیرا سررشته من نیست.

من سه نکته اساسی و بنیادین و مشخص در مقاله جناب آقای دکتر مهاجرانی گرامی را بدون تعارف و پرخاشگری به نقد کشیده‌ام. زیرا معتقدم روشن‌فکر که مفهومی مدرن است با شاخص‌های مشخص جهان‌شمول فرا زمانی و نقادانه می‌اندیشد، و همواره تلاش می‌کند تا پوسته پوسیده و جامد جامعه و باورهای متحجر و پیش فرض‌های ذهنی جامعه سنتی را به چالش بکشد و نه اینکه با تقلیل مفاهیم و انطباق آنها با «شرع» ء فقها و بومی گرایی عامیانه پیشرفت جامعه بسوی تجدد و روشنگری را کـُـند کند. در نتیجه سنجشگری و آسیب شناسی در مورد ادعاهای مطروح لازمه پیشبرد بحث و رهایی جامعه از «خوابگه نیمه تاریک» کاشفان ملغمه عرف و شرع می‌باشد.

در پایان باید اضافه کنم که تبادل اندیشه نقادانه بین به اصطلاح «روشن‌فکران مذهبی» و روشن‌فکران سکولار (که البته بنده خود را در جایگاه روشن‌فکران نمی‌دانم) باید در فضایی بی‌تعارف و متمدانه و مملو از احترام متقابل صورت بگیرد. کمااینکه نگارنده برای شخصیت‌هایی چون دکتر ادیب برومند، دکتر مهاجرانی و مسعود بهنود احترام فراوانی قائلم و در جواب الطاف منسوبه در مقاله آقای بهنود نیز نوشته بودم که ایشان را شخصیتی شناخته شده، تاثیرگذار، تحصیل‌کرده، کارشناس، ارزشمند، متین، معتدل و فرهیخته می‌دانم (یعنی دانسته و هنوز هم می‌دانم). یا وگرنه هرگز وقت خود را صرف نقد سخن دیگری نمی‌کردم. و به ایشان اطمینان می‌دهم که هنوز هم جایگاه بهاور و والا و ارزشمند ایشان در دفترچه ذهنی این حقیر «معترض بد دهن»، همچنان با تکریم و علاقه و احترام در صفحه «اندیشه ورزان ارزنده» روزگار ما باقی است و خواهد ماند. صد البته این سخنان در مورد جناب دکتر مهاجرانی و دکتر ادیب برومند نیز صدق می‌کند.

دیگربان: جوانشیر کدخداپور٬ معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری فارس گفته ضارب شش زن در جهرم «مستقل»، «عاقل» و «بالغ» و کارمند اداره راه و ترابری شهر جهرم بوده است.

آقای کدخدا‌پور همچنین با تائید گزارش‌ها مبنی بر اینکه ضارب فرزند یکی از درجه‌داران سپاه بوده افزوده تحقیقات قضایی درباره انگیزه دقیق از این حملات ادامه دارد.

وی در عین حال اضافه کرده اقدام این فرد هیچ علت و انگیزه «سیاسی»، «حزبی» و «گروهی» نداشته و «کاملا شخصی» بوده است.

محمد بهشتی‌فر٬ عضو پایگاه بسیچ «قطب‌آباد» شهر جهرم کسی است که هفته گذشته با چاقو و گاز فلفل به دست‌کم شش زن در این شهر حمله و آنها را از ناحیه شکم و باسن زخمی کرده است.

محمد فرزند جلیل بهشتی‌فر مسئول پایگاه بسیج «قطب‌آباد» است که گفته می‌شود پدرش وی را تحویل مقام‌های قضایی داده٬ اما معاون سیاسی استانداری فارس این موضوع را تکذیب کرده است.

محمد احمدی٬ استاندار فارس مدعی شده بود این فرد دارای «اختلالات شخصیتی» و «انحراف اخلاقی» بوده٬ اما امروز معاون سیاسی وی اعلام کرده محمد بهشتی‌فر از سلامت عقل برخوردار است.

دیگربان: عباس رمضانی‌پور امام جمعه شهر «رفسنجان» با «نجس» خواندن بهائيان خواستار اخراج آنها از اين شهر شده است.

آقای رمضانی‌پور گفته براساس فتوای مراجع تقليد شيعه٬ بهائيان «نجس» هستند و از آنجا که آنها «برنامه‌های زيادی» در رفسنجان به وجود آورده‌اند٬ مردم خواهان اخراجشان از اين شهر هستند.

اين روحانی محافظه‌‌کار همچنين اعلام کرده که خريد و فروش با بهائيان نيز «حرام» است.

اظهارات امام جمعه «رفسنجان» پس از برپایی تجمعی در اعتراض به اقدام بهائیان در تعطیلی مغازه‌های خود به مناسبت تولد دوتن از رهبرانشان در روز‌های اول و دوم محرم امسال ایراد شده است.

این تجمع هفته گذشته مقابل فرمانداری «رفسنجان» و به بهانه «توهین» بهائی‌ها به امام سوم شیعیان برگزار شده بود.

هشتم امرداد ماه سال گذشته نيز فتوايی از علی خامنه‌ای مبنی بر جايز نبودن معاشرت با بهائيان منتشر شده بود که در آن زمان بازتاب‌های گسترده‌ای داشت.

محمدتقی مصباح يزدی نيز حقوق شهروندی به معنای برابری بهائيان و يهوديان با مسلمان را «خلاف اسلام» و «قانون اساسی» دانسته است.

بهائيان در شرايطی تحت فشار‌های حکومت جمهوری اسلامی قرار دارند که صادق لاريجانی٬ رئيس قوه قضائيه مدعی شده در این نظام با کسی به صرف بهايی‌ بودن برخورد نمی‌شود.

دیگربان: رسانه‌های محافظه‌کار با دفاع از تخریب بزرگ‌ترین خانه شهر تهران٬ از مقام‌های جمهوری اسلامی به خاطر تعلل در تخریب ساختمان‌ها و نشانه‌های «بهائیت» و «صهیونیسم» و حکومت پهلوی انتقاد کرده‌اند.

این رسانه‌ها در روز‌های اخیر در اقدامی هماهنگ از تخریب قریب‌الوقوع این خانه حمایت کرده و آن را ساختمان مرکزی بهائیت {حضیره القدس} معرفی کرده‌اند.

محافظه‌کاران مالک این خانه یعنی حبیب ثابت (پاسال) را «محور اقتصاد بهائیت» در دوران پهلوی معرفی کرده‌اند.

این رسانه‌ها نوشته‌اند به کار بردن عباراتی هم‌چون «کاخ ورسای» ایران برای این خانه تنها «بهانه‌ای» برای مهم جلوه دادن آن با هدف جلوگیری از تخریب است.

رسانه‌های محافظه‌کار در عین حال اضافه کرده‌اند صرف ساخته شدن خانه‌ای قبل از پیروزی انقلاب، نشانه و مستندی بر تاریخی بودن آن محل محسوب نمی‌شود.

در چند روز گذشته گزارش‌هایی مبنی بر تخریب قریب‌الوقوع بزرگ‌ترین خانه در تهران منتشر شده است.

قرار است این خانه تاریخی تخریب و برجی ۹ طبقه با کاربری تجاری، اداری و مسکونی به جای آن ساخته شود.

دیگربان: محمدرضا رضایی، نماینده جهرم در مجلس گفته جلیل بهشتی‌فر پس از اطلاع از حمله فرزندش به شش زن در جهرم٬ وی را تحویل مقام‌های قضایی داده است.

آقای رضایی افزوده حمله فرزند این عضو سپاه پاسداران سازماندهی شده نبوده و ارتباطی با امر به معروف و نهی از منکر نداشته است.

این نماینده مجلس اضاه کرده که انگیزه ضارب «کاملا شخصی» بوده است.

اظهارات این نماینده گزارش‌ها در این این مورد که محمد بهشتی‌فر عضو پایگاه بسیچ «قطب‌آباد» شهر جهرم عامل اصلی این حملات بوده را تائید می‌کند.

پیش‌تر رسانه‌های محافظه‌کار از دست داشتن بسیج در شناسایی و دستگیری ضارب خبر داده بودند که به احتمال فراوان منظور آنها اقدام پدر ضارب در معرفی فرزندش به مراجع قانونی بوده است.

این عضو بسیج هفته گذشته با چاقو به شش زن از ناحیه باسن حمله و آنها را مجروح کرده بود.

محمد احمدی٬ استاندار فارس هم بی‌انکه به نام ضارب اشاره کند گفته این فرد دارای «اختلالات شخصیتی» و «انحراف اخلاقی» است.

«سحام نیوز» نیز نوشته پس از دستگیری این فرد بلافاصله گزارشی مبنی بر «عدم سلامت روانی» وی تهیه و برای تائید به پزشکی قانونی ارسال شده است.