اخبار

خودنویس: علی لاریجانی٬ رئیس مجلس ایران اظهارات برادر همسرش، علی مطهری، مبنی بر مخالفت آیت‌الله خامنه‌ای با معرفی جعفر توفیقی به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت علوم را رد کرد. علی لاریجانی در آغاز جلسه علنی امروز چهارشنبه گفت: «در این روزها در بحث وزیران پیشنهادی شنیده شده است که به نوعی این امر یا تغییرات آن به نظرات رهبری مربوط داده شده است، به هیچ‌وجه این رای درستی نیست.»

به گزارش خبرگزاری مهر، رییس مجلس ایران افزوده است که رهبر ایران همیشه تلاش نموده‌اند کارهای قوای سه‌گانه بر مبنای قانون اساسی تحقق یابد.

لاریجانی در این خصوص گفته است: «بنده لازم دیدم این نکته را عرض کنم تا بی‌جهت در کشور سوء تدبیر نشود ضمن ای‌نکه طرح این مسئله هم مثل طرح برخی مسائل فایده‌ای برای کشور ندارد، جدای از عدم صحت آن فایده‌ای هم بر آن مترتب نیست.. وزیران توسط رئیس‌جمهور انتخاب می‌گردند و به مجلس برای رای اعتماد معرفی می‌شوند و مجلس هم بررسی می‌کند و چنان‌چه افراد را صاحب کفایت لازم دید رای می‌دهد. این مسائل چه در حوزه کار قوه مجریه و چه در حوزه کار قوه مقننه به جای‌گاه رهبری مربوط نیست، به تصمیم قوه مجریه و مقننه مربوط است.»

گفتنی است روز گذشته علی مطهری با اشاره به معرفی ۳ وزیر پیشنهادی «علوم، تحقیقات و فناوری»، «آموزش و پرورش» و «ورزش و جوانان» به مجلس گفت: به طور حتم دولت روحانی مصمم به معرفی توفیقی به‌عنوان وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری بود، اما طبق اطلاع من رهبری با معرفی وی به‌عنوان وزیر پیشنهادی مخالفت کرده‌اند.

علاوه بر سخنان مطهری، پیشتر سایت «سحام نیوز» هم خبر داده بود که رهبر ایران با معرفی سرپرست فعلی وزارت علوم به خاطر «مواضع سیاسی» وی مخالفت کرده است.

این سایت افزوده بود که «نگرانی رهبری٬ تغییر شرایط دانشگاه‌ها از امنیتی به آموزشی و فرهنگی است. او بر حفظ و ابقای مدیران امنیتی در راس دانشگاه‌های کشور اصرار دارد».

حسن روحانی٬ رییس جمهوری ایران اوایل هفته جاری رضا فرجی‌دانا را به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت علوم به مجلس معرفی کرد. آقای توفیقی پس از رای عدم اعتماد مجلس به جعفر میلی منفرد برای وزارت علوم در روز ۲۶ مرداد امسال، به عنوان سرپرست این وزارتخانه منصوب شد. وی در دو ماه گذشته اقدام به برکناری برخی از روسای دانشگاه‌ها کرد که مهم‌ترین آن‌ها برکناری صدرالدین شریعتی، رییس دانشگاه علامه طباطبایی پس از هشت سال و محمداسماعیل همدانی گلشن‌، رییس دانشگاه صنعتی اصفهان بود.

برچسب‌ها: حسن روحانی, درگیری جناحی, سیاسی, سیدعلی خامنه‌ای, ملای حیله‌گر

خبرگزاری هرانا: محمدرضا پورشجری معروف به سیامک مهر بدلیل بالارفتن قند خون با مشکلات زیادی روبروست و داروهای مورد نیاز خود را نیز باید از بازار سیاه تهیه نماید.

میترا پورشجری دختر این وبلاگ نویس زندانی به گزارشگر هرانا گفت: “وضعیت جسمی پدرم خیلی بد است. پاهای وی بدلیل قند خون بالا بی‌حس شده و شب‌ها نمی‌تواند بخوابد. ابتدا تنها انگشتان پای وی بی‌حس شده بود و این بی‌حسی به بالا سرایط کرده است.”

وی در ادامه گفت: “همچنین فشار چشم چپ وی نیز بدلیل بیماری قند زیاد شده و اگر به بیماری وی رسیدگی نشود پزشکان مجبور به تخلیه چشم وی خواهند شد. پدرم می‌گوید بهداری دیگر حتی جواب هم نمی‌دهد. قرار بود هر دوهفته یکبار برای قند خون از من آزمایش خون و ادرار بگیرند که این مهم صورت نگرفت.”

دختر این زندانی سیاسی همچنین تصریح کرد: “این شرایط برای کشتن پدرم تدارک دیده شده. دیگر داروهای قلبی و قندش را بهداری زندان نمی‌دهد و وی در بازار سیاه مجبور به تهیه داروهای حیاطی خود است. این شرایط تمام زندانیان بیمار در زندان ندامتگاه مرکزی کرج است. یک عدد قرص استامینوفن در بازار سیاه زندان به قیمت دو هزار تومان خرید و فروش می‌شود و زندانیان بیمار داروهای مورد نیاز خود را باید از این بازار تهیه کنند.”

وی همچنین گفت: “پدرم قرص متفورمین و گلیبن گلامین مصرف می‌کند و بهداری موضف است داروهای مورد نیاز وی را برایش تدارک ببیند.”

وی در پایان گفت: “پیش‌تر به زندانیان بیمار در ندامتگاه مرکزی کرج جیره خشک داده می‌شد تا برای خود غذای رژیمی درست کنند ولی این جیره غذایی نیز مدت دوماه است که قطع شده است.”

محمدرضا پورشجری (سیامک مهر) وبلاگ نویس زندانی ۵۱ ساله، ۲۱ شهریور ماه ۱۳۸۹ در منزل مسکونی خود در شهر کرج بازداشت شد. او پس از بازداشت به سلول‌های انفرادی زندان رجایی‌شهر منتقل و مدت هفت ماه مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار گرفت که این فشار‌ها موجب آسیب‌های جسمی بر روی وی گردید.

برچسب‌ها: حقوق بشر, زندانی, سرکوب, سیاسی, محمدرضا پورشجری

دویچه‌وله: ادی رومرو، کشیش آمریکایی اهل کالیفرنیا در برابر زندان اوین، با یک حرکت اعتراضی، خواستار آزادی زندانیان مسیحی در ایران شد. در پی آن مأموران زندان او را بازداشت کردند. مسیحیان ایران زیر فشار فزاینده حکومت قرار دارند.

یک کشیش آمریکایی اهل کالیفرنیا در پی اقدام به یک حرکت اعتراضی در برابر زندان اوین در تهران دستگیر شده است. او خواستار آزادی مسیحیان از زندان‌های ایران شده بود.

خبرگزاری کاتولیک آلمان به نقل از روزنامه “لا پوئنته” چاپ کالیفرنیا می‌نویسد که “ادی رومرو”، روحانی بازنشسته مسیحی در برابر زندان اوین خواستار آزادی مسیحیان دربند شده است. او در برابر زندان سرود “بگذار مردم من آزاد شوند” (Let my people go) را خوانده بود.

گفته می‌شود وی به هنگام این حرکت اعتراضی با گوشی هوشمند از خود فیلم می‌گرفته است. او به مدت شش دقیقه این فیلم را به شبکه اینترنت می‌فرستد و سپس این فیلم قطع می‌شود.

روزنامه “لا پوئنته” می‌نویسد، ادی رومرو در ۱۴ اکتبر به همراه گروهی از جهانگردان به ایران سفر می‌کند و چندی بعد از این گروه جدا می‌شود.

رومرو روز دوشنبه ۲۱ اکتبر (۲۹ مهر) در برابر زندان اوین حاضر می‌شود. سارا جتر، دختر این کشیش آمریکایی به “لا پوئنته” گفته است که اطلاعی از محل اقامت او ندارد.

خانم جتر گفته است که پدرش پس از دخالت نیروهای امنیتی، داوطلبانه به حرکت اعتراضی خود پایان داده است و به دنبال مأموران راهی زندان شده است.

پس از بازداشت رومرو، از تلفن موبایل او می‌شد شنید که او در سئوال و جواب‌هایی که با مأموران داشته است، خواستار آزادی چهار مسیحی دربند در ایران و آزادی یک فعال حقوق بشر بوده است.

روزنامه “لا پوئنته” به نقل از کشیش ایرانی، شاهرخ افشار، می‌نویسد، که زندانبانان با رویارو شدن با این کشیش نخست گیج و مبهوت بوده‌اند، ولی با آقای رومرو رفتاری محترمانه داشته‌اند.

کشیش افشار می‌گوید: «آن‌ها (زندانبانان) مطمئن نبوده‌اند که او اعتراض می‌کند یا به ملاقات کسی آمده است.»
مراسم سال نو میلادی در کلیسایی در اصفهان مراسم سال نو میلادی در کلیسایی در اصفهان

کشیش شاهرخ افشار که وابسته به نهاد مذهبی “کلیسای طریق” است، می‌گوید که چهار مسیحی در بند به دلیل اعتقادات دینی خود در زندان به سر می‌برند و “بزرگترین گناه آن‌ها این است که به خاطر مسیحیت، دین اسلام را ترک گفته‌اند”.

کشیش رومرو در گذشته نیز با حرکت‌های اعتراضی خود توجه افکار عمومی را جلب کرده بود. وی به هنگام بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ در پکن نیز در پشتیبانی از مسیحیان چینی در بند دست به اعتراض زده بود. او به مدت ۲۱ روز تمام فراری بود تا این‌که در “میدان صلح آسمانی” این شهر توسط پلیس دستگیر شد.

مسیحیان ایران زیر فشار حکومت

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران روز سه‌شنبه (۲ ژوئیه/ ۱۱ تیر) گزارش داد که علیرغم گذشت یک ماه از بازداشت محمدرضا فرید، سعید صافی و حمید‌رضا قدیری در اصفهان، از سرنوشت این نوکیشان مسیحی ایرانی خبری در دست نیست.

روز ۳۱ اردیبهشت ماه نیز گزارش‌هایی در مورد دستگیری کشیش روبرت آسریان، از رهبران شورای کلیسای جماعت ربانی در تهران، منتشر شد. در سال‌های اخیر فشار بر نوکیشان مسیحی افزایش قابل توجهی پیدا کرده وتعدادی از کلیساهای پروتستان نیز تعطیل شده و رهبران آنان به زندان انتقال یافته‌اند.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران به نقل از منصور برجی‌، از مدافعان حقوق مسیحیان ایران ساکن در لندن، در مورد علت تعطیل کردن این کلیساها و بازداشت رهبران آنان می‌نویسد: «جلسات این کلیسا به زبان فارسی برگزار می‌شد و نهادهای امنیتی نگران هستند که تعداد نوکیش ها اضافه شود. اکثر کلیساهای فارسی زبان در طول چند سال گذشته رفته رفته بسته شدند. کلیساهایی که در مشهد، آذربایجان غربی و شرقی، اراک، شیراز و اهواز بود همگی بسته شدند. کلیسای جماعت ربانی تهران از بین کلیساهای فارسی زبان از همه بیشتر شرکت کننده داشت و قدمتش بیش از نیم قرن بود.»

بیشتر بخوانید: وزارت اطلاعات یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای تهران را بست

آقای برجی روز ۱۱ خرداد در گفتگویی با کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران گفته بود: «مسئله نگران کننده این است که فکر می‌کنیم کشیش آسریان در سلول انفرادی است چون حداقل ۴ زندانی مسیحی در بند ۳۵۰ زندان اوین وجود دارند که آنها او را در آنجا ندیده‌اند.»

او اضافه کرده بود که دستگیری این کشیش و استاد الهیات مسیحی “موجی از نگرانی‌های جدید” را در میان جامعه مسیحیان ایران ایجاد کرده است.

اردیبهشت ماه امسال وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش سالانه خود در مورد سرکوب آزادی‌های دینی در جهان، از ایران، مصر و ونزوئلا به عنوان کشورهایی یاد کرده بود که در آنها حقوق اقلیت‌های مذهبی بیش از سایر نقاط جهان نقض می‌شود.

برچسب‌ها: آمریکایی, اسلام و مسلمین, حقوق بشر, سرکوب, سیاسی, کشیش, مذهب

فیس بوک محمد جواد ظریف: جواب خانم شرمن را خانم افخم داده اند. مطمئن باشید اجازه نخواهیم داد کسی به ایران و مردم ایران توهین کند و بی پاسخ بماند. ضمنا در مورد آقای مجید توکلی هم قبلا اجمالاً خدمت دوستان در پاسخ به یکی از کامنت ها عرض کردم. شاید لازم باشد کامل توضیح دهم. در حالی که از جلسه شورای روابط خارجی در نیویورک خارج می شدم، یک خبرنگار ناخوانده اسراییلی، در حالی که به شدت از منزوی شدن اسراییل عصبانی بود، بدون اجازه و خارج از پروتکل معمول این جلسات که اصولا جای خبرنگار نیست و مطالب آنها قابل نقل نیست، بی ادبانه از من سؤالی کرد که بدون توجه به محتوای سؤال او فقط گفتم نه و از جلسه خارج شدم. بعداً او شروع به لجن پراکنی کرد و متأسفانه برخی دوستان هم بدون توجه به توضیح قبلی بنده موضوع را دامن زدند. دوستان توجه داشته باشند که تندروها بسیار عصبانی اند. در گذشته هم در چنین شرایطی به انواع دروغ متوسل شده اند تا در مسر صلح و پیشرفت ایران عزیز مانع ایجاد کنند. حتما این روند را ادامه خواهند داد. همانطور که در روزهای گذشته دیده ایم. لذا اگر چیزی از این جنگ افروزان حرفه ای شنیدید بنا را بر دروغ بودن آن بگذارید. امیدوارم همواره شاد و سربلند باشید.

[1]
بهانه کون گوزو آرد جو است

برچسب‌ها: حقوق بشر, زندانی, سیاسی, شارلاتانیزم, عوامفریبی, محمدجواد ظریف

رادیوفردا: علی مطهری، نماينده تهران در مجلس شورای اسلامی، روز سه شنبه،۳۰ مهر، تاييد کرد که آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران با معرفی جعفر توفيقی به عنوان وزير علوم، تحقيقات و فناوری به مجلس مخالفت کرده است.

آقای مطهری به خانه ملت، خبرگزاری مجلس شورای اسلامی، گفته که «به طور حتم دولت روحانی مصمم به معرفی توفيقی به عنوان وزير پيشنهادی علوم، تحقيقات و فناوری بود، اما طبق اطلاع من رهبر معظم انقلاب با معرفی وی به عنوان وزير پيشنهادی مخالفت کرده‌اند.»

اظهارات آقای مطهری در حالی منتشر می‌شود که در روزهای اخير گزارش‌های غيررسمی درباره مخالفت آيت‌الله خامنه‌ای با معرفی آقای توفيقی به مجلس برای تصدی وزارت علوم منتشر شده بود. از جمله سايت «سحام نيوز» نزديک به مهدی کروبی از رهبران مخالف در حصر، اوايل اين هفته خبر داده بود که رهبر ايران با معرفی سرپرست فعلی وزارت علوم به خاطر «مواضع سياسی» وی مخالفت کرده است.

اين سايت افزوده بود که «نگرانی رهبری٬ تغيير شرايط دانشگاه‌ها از امنيتی به آموزشی و فرهنگی است. او بر حفظ و ابقای مديران امنيتی در راس دانشگاه‌های کشور اصرار دارد».

رسانه‌های نزديک به اصول‌گرايان طی هفته‌های اخير به عملکرد سرپرست وزارت علوم به شدت حمله کرده بودند.

آقای توفيقی پس از رای عدم اعتماد مجلس به جعفر ميلی منفرد برای وزارت علوم در روز ۲۶ مرداد امسال، به عنوان سرپرست اين وزارتخانه منصوب شد. وی در دو ماه گذشته اقدام به برکناری برخی از روسای دانشگاه‌ها کرد که مهمترين آنها برکناری صدرالدين شريعتی، رييس دانشگاه علامه طباطبايی پس از هشت سال و محمداسماعيل همدانی گلشن‌، رييس دانشگاه صنعتی اصفهان بود.

آقای توفیقی همچنين از دانشجويان ستاره‌دار در دوران رياست جمهوری محمود احمدی‌نژاد خواست تا شکايات خود را در اين زمينه ثبت کنند و گفت اساتيدی را که به صورت اجباری بازنشسته شده‌اند به سر کار باز خواهد گرداند.

در حالی که پيشتر اعلام شده بود سرپرست‌های سه وزارتخانه بدون وزير به عنوان وزير پيشنهادی معرفی خواهند شد ولی حسن روحانی، رييس جمهوری ايران، روز ۲۷ مهرماه رضا فرجی دانا را به عنوان وزير پيشنهادی علوم، فناوری و تحقيقات به مجلس معرفی کرد.

آقای فرجی دانا که در دولت دوم سيد محمد خاتمی، رياست دانشگاه تهران را عهده‌دار بود، توسط آقای خاتمی به عنوان وزير پيشنهادی علوم معرفی شده بود ولی مجلس ششم که اکثريت آن در اختيار اصلاح‌طلبان بود به وی رای اعتماد نداد.

مجيد انصاری، معاون پارلمانی حسن روحانی، روز سه‌شنبه به خبرگزاری ايرنا گفت که «مجموعه شرايط برای معرفی جعفر توفيقی به مجلس شورای اسلامی مهيا نشد».

وی معرفی نکردن آقای توفيقی را به منزله «عقب نشينی دولت در مقابل مجلس» ندانست و «رسانه های خارجی» را متهم کرد که به اين خبر دامن می‌زنند و «در جهت تخريب روابط دولت و مجلس» گام بر می‌دارند.

مجلس شورای اسلامی قرار است هفته آينده در مورد صلاحيت وزير پيشنهادی علوم و همچنين وزرای «آموزش و پرورش» و «ورزش و جوانان» تصميم‌گيری کند.

برچسب‌ها: درگیری جناحی, سیاسی

رادیوزمانه: در چهاردهمین سال بنیاد خانه موسیقی ایران، داریوش پیرنیاکان، تارنواز، عضو هیأت مدیره و هیأت مؤسس خانه موسیقی در حضور معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، آزادی صدای زن را نخستین خواسته جامعه موسیقی ایران خواند و گفت: «فقها باید پاسخگو باشند که چرا می‌گویند موسیقی حرام است؟»

برخی مراجع تقلید در ایران صدای زن را اگر غنایی باشد، حرام خوانده‌اند و برخی دیگر از مراجع تقلید تشخیص آن را به عهده خود شنونده گذاشته‌اند. با این‌حال وزارت ارشاد استدلال می‌کند که آلبوم موسیقی با صدای زن ممکن است برای بعضی‌ها تحریک‌آمیز باشد، لذا بهتر است چنین آلبوم‌هایی اصولاً مجوز نگیرند.

در چنین شرایطی آیا درخواست داریوش پیرنیاکان مبنی بر آزاد شدن صدای زنان، نویدبخش روزهای روشنی در عرصه موسیقی ملی ایران است؟ نظر زیبا شیرازی خواننده، آهنگ‌ساز و ترانه‌سرا، رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران، شروین پاشایی، طراح و برنامه‌ریز اجراهای موسیقی کلاسیک و هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده، سارا نائینی، خواننده ایرانی و همچنین یکی از اعضای خانه موسیقی را پیرامون این موضوع جویا شدم.
زن‌ها خواندند با روسری خواندند، زیبا خواندند

زیبا شیرازی خواننده، آهنگ‌ساز و ترانه‌سرای ایرانی مقیم لوس‌آنجلس، آمریکا در مورد سخنان اخیر داریوش پیرنیاکان به رادیو زمانه می‌گوید: «من امیدوارم که آزاد شدن صدای زنان در ایران امکان‌پذیر باشد. البته در حقیقت نمی‌دانم داریوش پیرنیاکان در بین مقامات و دستگاه‌های دولتی چه جایگاهی دارد و تا چه اندازه گفته‌های او را جدی تلقی می‌کنند، یا اینکه نظرات او فقط در حد حرفی است که تنها برای من و شما می‌تواند جالب باشد. چون در ایران زندگی نمی‌کنم، نمی‌دانم برآورده شدن این خواسته تا چه اندازه محتمل است. هر روز که صفحه فیسبوکم را باز می‌کنم آثار دوستان زیادی از ایران را می‌بینم که نشان‌دهنده توجه نسل جوان به عرصه موسیقی است.»

زیبا شیرازی: «دختران و زنان جوانی هستند که در ایران می‌خوانند و صدای آن‌ها به گوش ما می‌رسد. نمی‌دانم تا چه اندازه سخنان اخیر داریوش پیرنیاکان می‌تواند مفید و راهگشا باشد.»

این هنرمند که از او به‌عنوان یکی از هنرمندان پیشرو در عرصه ترانه‌سرایی فمینیستی در موسیقی پاپ ایران یاد می‌شود، می‌افزاید: «در طول این سال‌ها بر روی همه چیز سرپوش گذاشتند، اما نتوانستند بر روی صدای زنان سرپوش بگذارند. هرچند حجاب را بر سر زن کردند ولی باز هم زن ایرانی در حجابش خوش درخشید. دختران و زنان جوان ایرانی اکنون به دنبال موسیقی هستند، در حالی که در زمان خود من، تا این اندازه شاهد تشویق برای یادگیری موسیقی در بین خانواده‌ها نبودم. ولی من به عنوان یک زن ایرانی بسیار مفتخرم که به هیچوجه نتوانستند صدای زن ایرانی را در هیج‌جا قطع کنند. زن‌ها خواندند با روسری خواندند، زیبا خواندند. بدون موسیقی فقط از تارهای صوتیشان استفاده کردند. در اینترنت می‌بینیم همه این‌ها دختران و زنان جوانی هستند که در ایران می‌خوانند و صدای آن‌ها به گوش ما می‌رسد. نمی‌دانم تا چه اندازه سخنان اخیر داریوش پیرنیاکان می‌تواند مفید و راهگشا باشد.»
ممنوعیت تک‌خوانی زنان هم مثل دیگر تبعیض‌های قانونی است
رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران

رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران

رویا کاشفی، سرپرست کمیته حقوق بشر انجمن پژوهشگران ایران، ساکن لندن در زمینه ممنوعیت تک‌خوانی زنان به رادیو زمانه می‌گوید: «مسئله ممنوعیت تک‌خوانی زنان و محدودیت پخش آواز زنان جدا نیست از دیگر تبعیض‌های قانونی که علیه زنان در ایران اعمال می‌شود و باید با درک هویت دینی و ماهیت ایدئولوژیک حکومت اسلامی ارزیابی شود. بر اساس ماده چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی تمامی قوانین و مقررات در ایران باید بر اساس موازین اسلامی باشد و تشخیص آن بر عهده شش فقیه شورای نگهبان است. باید همچنین در نظر داشت که اسلامی که قوانین ایران بر آن استوار است، اسلامِ شیعه جعفری عثنی عشری معتقد به ولایت فقیه است که با دیگر تفاسیر و تعابیر شاخه‌های دیگر اسلام متفاوت است.»

رؤیا کاشفی:«مسئله ممنوعیت تک‌خوانی زنان و محدودیت پخش آواز زنان جدا نیست از دیگر تبعیض‌های قانونی که علیه زنان در ایران اعمال می‌شود و باید با درک هویت دینی و ماهیت ایدئولوژیک حکومت اسلامی ارزیابی شود.»

در سال ۱۳۹۰ هنگامی که لالایی یک زن میانسال در عنوان‌بندی پایانی مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» از تلویزیون دولتی ایران پخش شد موجی از اعتراض‌ها در رسانه‌های اصولگرا و نزدیک به حاکمیت به راه افتاد. آیت الله مکارم شیرازی، یکی از مراجع تقلید شیعه در ایران، آن زمان، گوش کردن به ترانه خوانده شده از سوی خواننده زن حتی چنانچه آن خواننده پیر باشد را حرام دانسته بود.

کاشفی، فعال حقوق زنان معتقد است: «مراجع تقلید در ایران با یکدیگر هم‌عقیده هستند که موسیقی‌ای که باعث بر انگیختن هوس و شهوت جنسی شود حرام است و صدای زن با در نظر گرفتن خصوصیاتش به همراه موسیقی می‌تواند جامعه را دچار گناه و لغزش‌های فراوان کند و مطلقاً حرام است. اما ممنوع کردن موسیقی در ایران یا محدود کردن آن به سرود و مانند آن، موسیقی ایران را از بین نبرد. هم جامعه ایرانی در تبعید به آن ادامه داد و هم کلاس‌های بی‌شمار موسیقی سنتی ایرانی در داخل ایران، موسیقی ملی ما را زنده نگه داشتند. حضور زنان در این کلاس‌ها باعث به وجود آمدن گروه‌هایی شد با نوازندگان زن؛ گروه‌های کر با صدای زنان تشکیل شد و در این اواخر خواننده‌های قدیمی و جوان زن ایرانی موفق شده‌اند کنسرت‌های تک‌نفره اجرا کنند که البته “ویژه بانوان”‌اند، اما همین کنسرت‌ها هم نشان‌دهنده پیشرفت هستند. حضور زن در عرصه موسیقی ملی ایران مثل ایستادگی و حضور زنان در تمام عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی از آگاهی زنان به حقوق خود و پیشرو بودن جامعه در مقابل قوانین سنتی نشان دارد و موجب بسی امیدواری برای آینده ایران است. »
به‌زودی شاهد آزادی‌های صوری خواهیم بود

شروین پاشایی، طراح و برنامه‌ریز اجراهای موسیقی کلاسیک و معاصر ساکن تهران درباره ممنوعیت تک‌خوانی زنان به رادیو زمانه می‌گوید: «اگر موسیقی پاپ بی‌کیفیت و سفارشی را که آگاهانه برای هدایت ذهن عموم مردم جامعه در سطحی پائین تولید و تزریق می‌شود، در نظر نیاوریم، با بررسیِ اجراهای موسیقی در سه ‌سال اخیر درمی‌یابیم که بستر تازه‌ای شکل می‌گیرد؛ بستری که بر پایه‌ تفکر مادی و درآمدزایی کنترل‌شده، منسجم و تحت اختیار چند سیاستمدار و سرمایه‌دار درجه‌ ‌دو است. گویا سعی بر آن بوده‌ و هست که بسیار دقیق برنامه‌ریزی و کنترل شود تا در زمانِ مناسب و به‌صورت نامحسوس، آواز خواندن زنان در جامعه رواج پیدا کند و عمومی شود. تا رسیدن به‌ این مقصود، طبیعی ا‌ست که سیاستمداران و سرمایه‌داران درجه‌ دو می‌بایست غیر از تلاش برای به‌دست گرفتن غیر مستقیم جامعه موسیقی به‌عنوان ابزار درآمدزایی، زمانی را صرف کنند برای دریافت چنین امتیازی از سیاستمداران و سرمایه‌داران درجه‌ ‌یک و این مسیری ا‌ست که فراز و نشیب‌هایی دارد.»

این هنرمند می‌افزاید: «در این میان از جامعه‌ موسیقی باید انتظار داشت به‌جای پرداختن به موضوعات همیشه مبهم و بیرون از تخصصشان و جدا ماندن از واقعیت‌ و دور شدن از مسیر و در ‌‌نهایت غرق شدن در فضای مادی این آزادی ساختگی، به چگونگی، اجرایی کردن و به ثمر رساندن موسیقی شایسته‌ احترام بیندیشند و دست به‌عمل بزنند و خواهان محترم‌ترین‌ و بایسته‌ترین درآمد‌ها از سیاستمدارن‌ و سرمایه‌داران باشند.»
هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده

هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده

هانی نیرو، موسیقیدان و خواننده جوان ایران ساکن اتریش نیز در مورد آزاد شدن صدای زنان در ایران به رادیو زمانه می‌گوید: «من کلاً این جریان را منفی نمی‌بینم. من خودم بعد از انقلاب به دنیا آمدم و در آن شرایط زندگی کردم. به همین خاطر روزهای سخت و تاریک موزیک ایران را به یاد دارم. از چند سال گذشته تاکنون واقعاً اتفاقات خوبی در این حوزه رخ داده است؛ کنسرت‌های بسیاری با حضور شنونده‌ها و مخاطبان بسیاری برگزار شده است که این مسأله مهمی است. اگر صدای زن ایرانی به شکلی که همه جای دنیا هست شنیده شود، حادثه بسیار مهمی اتفاق افتاده است. اما اینکه الان این امر اتفاق نیفتاده باعث نشده که زن‌ها نخوانند یا خواننده زن نداشته باشیم. خوانندگی زنان در یک فرم و شکل دیگری در حال رشد است و رشد خوبی هم داشته. زنان زیادی در این عرصه تلاش می‌کنند. البته باید در ایران باشی و خبرهای آنجا را دنبال کنی. من در ایران نیستم، اما امیدوارم در ایران کنسرت‌های زنان برگزار شود.»

هانی نیرو: «امیدوارم در ایران کنسرت‌های زنان برگزار شود.»

او که از ۱۰ سال پیش بین ایران و وین در رفت و آمد است می‌افزاید: «بسیاری از دوستان و هم‌کلاسی‌های من از راه موسیقی امرار معاش می‌کنند و خوب کار می‌کنند. نمی‌توانم بگویم به راحتی زندگی‌شان می‌گذرد، اما از این راه دارند زندگی می‌کنند. پس زمینه‌ کار وجود دارد و من در این ۱۰ سال و در واقع دو سال اخیر بیشتر به ایران رفتم. فکر می‌کنم نسبت به ۱۰ سال پیش چیزهایی پررنگ‌تر شده است. یادم هست در دانشگاه تهران که درس می‌خواندم تعداد زیادی معلم و استادان برجسته موسیقی بودند و در بین آن‌ها فقط یک زن وجود داشت اما الان تعداد اساتید موسیقی زن بیشتر شده. به هر حال نمی‌توانم تصور کنم که در بهترین حالت به زودی چند خانم هنرمند کنسرت بگذارند و راحت بخوانند و برگردند به ایران. اگر این‌طور باشد که بسیار عالی است اما برای رسیدن به این هدف هنوز راهی طولانی در پیش است.»
چرا صدای زن را از حافظه موسیقایی ما پاک کرده‌اند؟

سارا نائینی، خواننده ایرانی که هشت ماه پیش به آمریکا مهاجرت کرده، در زمینه تک‌خوانی زنان معتقد است: «اگر در‌‌ همان ایران اجازه داشتم بخوانم هیچ وقت مجبور به ترک ایران نمی‌شدم. یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای من آزاد شدن صدای زنان در ایران است. امیدوارم زمانی فرابرسد که آواز زنان در ایران به صورت رسمی و برای همگان آزاد باشد. »
سارا نائینی، خواننده ایرانی

سارا نائینی، خواننده ایرانی

نائینی که در کنسرت‌های خصوصی بسیاری به عنوان خواننده تک‌خوان و در کنسرت‌های عمومی نیز به عنوان همخوان حضور داشته است، می‌افزاید: «البته نمی‌دانم با توجه به مسائل شرعی مسئولان چگونه می‌خواهند مشکل ممنوعیت صدای زن را حل کنند. یادم هست در ایران جلوی انتشار کتابی که در آن نوشته شده بود بر اساس روایات و احادیث صدای زن ممنوع نیست گرفته شد.»

سارا نائینی به کتاب توقیف‌شده‌ «زنان موسیقی ایران از اسطوره تا امروز» نوشته‌ توکا ملکی اشاره دارد که در سال ۱۳۸۰ در ایران منتشر شده است. در این کتاب چگونگی شکل‌گیری و سیر تحول موسیقی در ایران به ویژه در حوزه زنان، بررسی شده است. نگارنده براساس ادوار تاریخی، زنان موسیقیدان و آوازخوان ایرانی را معرفی کرده است.

سارا نائینی: «یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای من آزاد شدن صدای زنان در ایران است.»

یکی از اعضای خانه موسیقی در زمینه رفع ممنوعیت از صدای زن به رادیو زمانه می‌گوید: «این خواسته به طور ضمنی و غیر رسمی، بار‌ها از سوی برخی موسیقیدانان مطرح شده است. مثلاً تاکنون چند بار و در مصاحبه‌های مختلف، آقای شجریان این موضوع را مطرح کرده و حتی مثال زده بود که وقتی صدای زنان را از موسیقی حذف می‌کنیم، یعنی داریم نیمی از امکانات و ظرفیت‌های موسیقی ملی ایران را حذف می‌کنیم و صدای زنان جایی در طبقه‌بندی صوتی موسیقی دارد که آقایان نمی‌توانند آن بخش را پر کنند و این مثل این است که یکی دو تا از سیم‌های سازی را حذف کنیم و بعد بخواهیم با آن کار کنیم. »

چند سال پیش حسین علیزاده، آهنگساز برجسته ایران با اشاره به تفکیک جنسیتی در موسیقی ایران و «پاک شدن صدای زنان از حافظه موسیقایی ۳۰ ساله‌های امروز» در سخنانی گفته بود: «چرا صدای زن را از حافظه موسیقایی ما پاک کرده‌اند؟ من با هرگونه تفکیک جنسیتی مخالفم. مگر تنها مردان می‌توانند هنرمند باشند و آواز بخوانند؟ »

عضو خانه موسیقی در ادامه سخنان خود می‌افزاید: «این موضوع اما این‌بار به شکلی رسمی‌تر و پر صدا‌تر مطرح شد و به نظرم مفید بود. با توجه به ارتباطاتی که بین مسئولان خانه موسیقی و آقای مرادخانی (معاون هنری وزارت ارشاد) وجود دارد، احتمالاً در پشت صحنه چراغ سبزی به اهالی موسیقی نشان داده شود که داریوش پیرنیاکان مسأله را این‌گونه مطرح کرده است.»
هنوز صدا و سیما با نشان دادن ساز مشکل دارد

این هنرمند موسیقی سنتی معتقد است: «من بسیار بعید می‌دانم چنین پیشنهادی عملی باشد. با توجه به نظری که قشر مذهبی و بسیاری از علمای شیعه، نسبت به موسیقی دارند و نیز آنچه در بسیاری از کتب معتبر فقهی در رابطه با موسیقی آمده امکان رفع ممنوعیت از تک خوانی زنان وجود ندارد. چرا که برخی از آقایان هنوز با نفس موسیقی مشکل دارند و حتی در کتاب المکاسب، ساخت و خرید و فروش ساز را هم مشکل‌دار دانسته‌اند.»

در کتاب المکاسب و المتاجر، مسأله هشتم آمده است: «خرید و فروش هر چیزى که آلت باشد براى عمل حرام به طورى که منفعت عقلائى آن منحصر در‌‌ همان عمل حرام است حرام باشد حرام است مانند آلات لهو از قبیل عود و مزمار و بربط و امثال آن و آلات قمار از قبیل نزد و شطرنج و مثل آنکه علاوه بر حرمت خرید و فروش آن ساختن و مزد گرفتن در برابر ساختن آن نیز حرام است بلکه شکستن و از صورت اصلیش خارج کردن واجب است، بله خرید و فروش موارد اولیه آن‌ها از قبیل چوب و مس بعد از آنکه از صورت اصلیش خارج شد اشکال ندارد، بلکه قبل از تغییر شکل هم جائز است، اما در غیر این صورت جواز خرید و فروش آن محل اشکال است. »

حسین علیزاده: «چرا صدای زن را از حافظه موسیقایی ما پاک کرده‌اند؟ من با هرگونه تفکیک جنسیتی مخالفم. مگر تنها مردان می‌توانند هنرمند باشند و آواز بخوانند؟»

به گفته عضو خانه موسیقی، «هنوز صدا و سیما با نشان دادن ساز مشکل دارد. صحبت‌های چند سال پیش آقای خامنه‌ای هم به‌جای خود که ترویج موسیقی در جامعه و دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی را با مصالح نظام اسلامی در تعارض می‌دانست.»

سه سال پیش آیت‌الله خامنه‌ای، رهبری جمهوری اسلامی ایران در سخنانی گفته بود: «به‌طور کلی، ترویج موسیقی و تدریس آن و تشکیل کلاس‌های موسیقی، هرچند موسیقی حلال باشد، با اهداف عالیه نظام مقدس اسلامی سازگار نیست و بهتراست جوانان عزیز وقت با ارزش خود را صرف یادگیری علوم و فنون لازم و مفید نموده و اوقات فراغت خود را با ورزش و تفریحات سالم پر نمایند. »

عضو خانه موسیقی در ادامه می‌افزاید: «همین چند سال پیش یکی از علما گفته بود اگر زنگ خانه کسی موزیکال باشد برکت از آن خانه می‌رود و حالا یک‌باره بیایند و صدای زن را حلال اعلام کنند؟ با کتب فقهی چه کنند؟ تازه چون حرمت شنیدن صدای زنان برای مردان در رساله آقای خمینی هم آمده، شکستن این تحریم، هم مشکل فقهی دارد و هم سیاسی. خلاصه، بیان این موضوع خیلی خوب و به نوعی تابوشکنی هم بود. بیان یک خواسته قدیمی همه بود، اما بین بیان خواسته تا برآورده شدنش راه طولانی در پیش است.»

با وجود تمام محدودیت‌هایی که پیش پای هنرمندان زن ایرانی در عرصه موسیقی گذاشته شده است، آن‌ها کماکان تلاش می‌کنند خود را از وابستگی‌هایی کورکورانه ایدئولوژیک‌‌ رها کنند، و در همه این سال‌ها نشان داده‌اند که صدای زنان ایرانی هرگز خاموش نخواهد شد.

برچسب‌ها: آزادی بیان, خانه موسیقی, زن, سیاسی, هنر

دیگربان: احمد علم‌الهدی٬ امام جمعه مشهد گفته دولت یازدهم ۳. ۴۹ درصد رای مردم را با خود ندارد٬ «اگر تنفیذ رهبری نبود این دولت قدم از قدم نمی‌توانست بردارد» و باید «مراقب باشیم شکست خود را به گردن ما» نیندازد.

خبرگزاری «دانشجو» این مطالب را از دیدار آقای علم‌الهدی با کادر مجموعه سازمان بسیج دانشجویی خراسان رضوی گزارش کرد٬ اما مدتی بعد برخی قسمت‌های اظهارات علم‌الهدی را حذف کرد.

علم‌الهدی در این دیدار گفته است: «باید حواسمان جمع باشد که کم‌کاری و ناتوانی دیپلماسی امروز دولت یازدهم به گردن ما نیفتد آنچه که اکنون در سیاست خارجی ما شکل گرفته شکست خورده است؛ زیرا آمریکا هیچ زمان در برابر ما از خود نرمش نشان نخواهد داد.»

وی افزوده که «ما منتظر هستیم تا ببینیم دولت و دیپلماسی او چه کار می‌خواهد انجام دهند و باید حواسمان باشد که به گونه‌ای رفتار نکنیم که شکست خود را به گردن ما بیندازند و در انتهای بگویند بچه حزب‌اللهی‌ها، علما و در ‌‌نهایت رهبری نگذاشتند که ما کاری انجام دهیم.»

برخی از مهم‌ترین گزاره‌های اظهارات امام جمعه مشهد:
● جریانی که می‌خواهد شعار مرگ بر آمریکا را براندازی کند و یا حرف‌هایی را در سایت‌ها بیان می‌کنند که فرزندان شهدا را نیز به هم می‌ریزد‌‌ همان جریانی است که می‌خواهد بگوید نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران.

● این‌ها قشری خاکستری هستند که می‌خواهند بی‌بند و باری و از بین رفتن ارزش‌های اسلامی و از بین رفتن استکباری ستیزی را در میان ما عادی جلوه دهند.

● اگر این جریان ساختارشکن موفق شود کار خود را پیش ببرد ما همه چیز را از دست خواهیم داد و باید اسلام را فراموش کنیم. باید در عرصه دانشگاه اجازه ندهیم این اتفاق بیفتد.

● جریانی که روی کار آمده جریان ما نیست، درست است که اصلاح‌طلبان اکنون امور را تا حدودی در دست گرفته‌اند؛ اما وظیفه ما غصه خوردن و به گردن گرفتن نیست.

● با وجود گذشت سه ماه از استقرار دولت جدید اما تورم هنوز سرجایش است و تکان نخورده و مرغ نیز به کیلویی ۷۰۰۰ تومان رسیده اگر دولت اصولگرا الان بر سر کار بود آن‌ها چگونه رفتار می‌کردند ما نیز باید از دولت دلیل این ناتوانی را مطالبه کنیم.

● اینکه در انتخابات فکر کنید اصولگرایان شکست خورده‌اند را من اصلا قبول ندارم در حال حاضر سه ماه است که دولت یازدهم مستقر شده و تمام تلاش خود را در حساسترین نقطه کشور یعنی خراسان رضوی جهت تشکیل شورایی برای خود انجام داده‌اند؛ اما موفق نشده این یعنی ما اصولگرایان هنوز قدرت داریم.

● تا به همین امروز دولت یازدهم شش نفر را در مشهد مقدس جهت تصدی پست استانداری تا مرز حکم دادن جلو برده است؛ اما نتوانسته از این میان شخصی را بر این مسند بنشاند مشخص است که اصولگرایی هنوز شکست نخورده است.

● روحانی ایران از تبار اصلاح‌طلبان نیست گرچه در برابر تصمیم‌گیری‌های آن‌ها نیز سفت و محکم مقابله نمی‌کند؛ اما از جنس خاتمی و مبانی فکری او نیز نمی‌باشد. در حال حاضر روحانی در خصوص تصمیم‌گیری‌های مهم خود هیچ شخصی را به اندازه رهبری قبول ندارد.

● آنچه که امروز اقتصاد ما را این چنین دچار بحران کرده است عملکرد ضعیف احمدی‌نژاد در شش ماه آخر دوران ریاست جمهوری‌اش بود.

● ما اگر بتوانیم ۵۰۰۰ بسیجی فعال از میان این بسیجیان استخراج کنیم موفق خواهیم بود؛ اما باید بدانید این تعداد دانشجوی بسیجی باید از آن نوع بسیجیانی باشند که حاضر می‌شوند بروند به روی مین.

برچسب‌ها: احمد علم‌الهدی, درگیری جناحی, سیاسی, سیدعلی خامنه‌ای, ملای حیله‌گر

دویچه‌وله: به گفته سخنگوی وزارت خارجه ایران کارداران‌های غیرمقیم ایران و بریتانیا ظرف هشت روز معرفی می‌شوند و سفارتخانه‌های دو کشور بازگشایی خواهند شد. این سفارتخانه‌‌ها از سال ۲۰۱۱ تعطیل بوده است.

مرضیه افخم، سخنگوی وزارت خارجه ایران امروز (سه شنبه ۳۰ مهر) به خبرنگاران گفت که کاردارها در پایتخت مستقر نمی‌شوند و لازمه تعیین آن‌ها تعیین سفیر نیست. وی از بازگشایی سفارتخانه‌های ایران و بریتانیا ظرف هشت روز آینده خبر داد.

روابط ایران و بریتانیا از سال ۲۰۱۱، در پی حمله‌‌ی گروهی از دانشجویان بسیجی و هوادار دولت احمدی‌نژاد به سفارت بریتانیا در تهران به پایین‌ترین سطح خود رسید.

در پی این حمله، دولت بریتانیا کارکنان سفارت این کشور در تهران را فراخواند و فعالیت خود را در ایران به حال تعلیق درآورد. دولت دیوید کامرون٬ نخست‌وزیر بریتانیا٬ هم‌چنین دستور اخراج دیپلمات‌های ایرانی از لندن را صادر کرد.

پس از انتخاب حسن روحانی به مقام ریاست‌جمهوری ایران٬ نخست‌وزیر بریتانیا طی نامه‌ای رسمی اعلام کرد که خواهان بهبود روابط تیره‌ی میان تهران و لندن است.

در حاشیه مذاکرات ژنو موضوع مناسبات ایران و بریتانیا نیز به بحث گذاشته شد و در جریان ديدار دوجانبه مجيد تخت‌روانچی

معاون اروپا و آمريكای وزير امور خارجه جمهوری‌اسلامی ایران با «سايمون گس» معاون وزير امور خارجه بریتانیا در روز ۲۴ مهر، توافقی بر سر مبادله کاردار حاصل شد.

وزرای امورخارجه ایران و بریتانیا، دو بار در حاشیه‌ی نشست مجمع‌عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک با یکدیگر ملاقات و گفت‌وگو کرده بودند. ویلیام هیگ، هم‌چنین روز دوشنبه (۷ اکتبر) تلفنی با محمدجواد ظریف تماس گرفته بود.

او در نیویورک پیرامون گسترش مناسبات سیاسی میان دو کشور و گشایش سفارت بریتانیا در تهران گفته بود: «لندن باید اطمینان پیدا کند که سفارتش می‌تواند کارهای یک سفارت‌خانه را به‌راحتی انجام دهد.»

برچسب‌ها: بریتانیا, روابط, سفارت, سیاسی

رادیوفردا: محمود احمدی‌نژاد نقش منتسب به او در ماجرای ممنوع‌الخروجی محمد خاتمی، رییس جمهوری پیشین ایران را رد کرد و گفت که از شنیدن چنین مسئله‌ای تعجب می‌کند.

در گفت‌وگویی با خبرگزاری تسنیم که روز سه‌شنبه، ۳۰ مهر منتشر شد، آقای احمدی‌نژاد دراین‌باره اظهار داشت: «ممنوع‌الخروجی؟ احمدی‌نژاد؟ این موضوع قضایی است. چه ربطی به ما دارد؟»

به گفته وی، ممنوع‌الخروجی آقای خاتمی در حوزه اختیارات رییس جمهوری نبوده و حتی اگر او اختیار آن را هم داشت، چنین نمی‌کرد.

ماجرای ممنوع‌الخروجی محمد خاتمی به دوره دوم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ بازمی‌گردد، اعتراضاتی که محافظه‌کاران نزدیک به حکومت ایران از آن به عنوان «فتنه» یاد می‌کنند و نقش آقای خاتمی در این اعتراض‌ها را پر رنگ می‌دانند.

هفته پیش شایعاتی درباره رفع ممنوع‌الخروجی آقای خاتمی منتشر شد، اما هنوز هیچ مرجع رسمی این خبر را تایید نکرده است.

علی لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی در سفر هفته پیش خود به چند کشور اروپایی گفت که ممنوع‌الخروجی محمد خاتمی یکی از «عادات بد» دولت محمود احمدی‌نژاد بوده است.

آقای لاریجانی به روزنامه فرانسوی «لوموند» گفت: «من فکر می‌کنم که دولت احمدی‌نژاد در برخی موارد عادات بدی داشت که این هم یکی از آنها بود و فکر می‌کنم که این مسئله به آسانی قابل حل است.»

محمود احمدی‌نژاد روز سه شنبه در واکنش، به علی لاریجانی توصیه کرد که «خوب است بعضی چیزها رعایت شود».

به گفته او، محمد خاتمی هشت سال در کشور رییس‌جمهور بوده و گرچه ممکن است در شیوه اداره کشور میان آنها «اختلاف‌نظرهایی» باشد، اما «به‌هرحال فردی رییس کشور بوده و این‌که رییس‌جمهور بعدی بیاید بگوید او ممنوع‌الخروج شده چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟»

وی در نهایت می‌گوید: «ما هر چقدر هم اختلاف نظر و اختلاف سلیقه داشته باشیم، بالاخره اصول و خطوطی را رعایت می‌کنیم.»

اما یکی از مقاماتی که به‌تازگی درباره ممنوع‌الخروجی آقای خاتمی صحبت کرده،  غلامحسین محسنی اژه‌ای، سخنگوی قوه قضاییه است که روز دوشنبه، ۲۲ مهر گزارش‌ها درباره رفع ممنوع‌الخروجی او را تکذیب کرد.

به گفته او، محمد خاتمی «در جریان فتنه ۸۸ ظلم کرده» و موضوع ممنوع‌الخروجی او مانند سابق است.

با این حال آن‌چه اطرافیان آقای خاتمی می‌گویند حکایت از آن دارد که تاکنون هیچ حکم قضایی درباره ممنوع‌الخروجی او صادر نشده است.

برچسب‌ها: درگیری جناحی, سیاسی, غلامحسین محسنی‌‌اژه‌ای, محمد خاتمی, محمود احمدی‌نژاد, ملای حیله‌گر

خودنویس: وقتی صدها ایرانی و فعال سیاسی خوشحال از خوردن شامی مجانی در کنار وزیر خارجه و مقام‌های هیات ایرانی در نیویورک، سوال‌های مهمی نمی‌پرسند، یک خبرنگار اسرائیلی جور همه را می‌کشد.
اینک در فضای بسیاری از شبکه‌های اجتماعی، یک مساله بیشتر به چشم می‌آید: سوال یک خبرنگار اسرائیلی از جواد ظریف، چگونه نام یک فعال سیاسی را چنان سر زبان‌ها انداخت که دستگاه‌های امنیتی و قضایی یادشان افتاد که باید به او نیز بعد از چهار سال، مرخصی بدهند.

دیوید کیز در گزارشی که به عشق آقای ظریف اشاره می‌کرد، نوشت که از او درباره مجید توکلی پرسیده است، اما محمد جواد ظریف مدعی بوده چیزی درباره این فعال دانشجویی نمی‌دانسته است.

محمد جواد ظریف شاید نمی‌دانست که میزبانش در جلسه پرسش و پاسخ در دانشگاه کلمبیا، یعنی دکتر حمید دباشی، چهار سال پیش در حمایت از مجید توکلی روسری به سر کرده بود.

مجید توکلی از جمله فعالان دانشجویی‌ای بود که عملکردش، حساسیت نیروهای امنیتی را در حدی بالا برده بود که مدعی شدند لباس زنانه پوشیده تا از دست‌شان فرار کند. این کار باعث شد که هزاران هزار فعال سیاسی، روزنامه‌نگار و شهروندان فعال در شبکه‌های اجتماعی در حمایت از او، روسری به سر کنند.

البته کسی نمی‌داند چند هفته پیش و در زمان حضور ظریف در نیویورک، آیا حمید دباشی احوال فعالان سیاسی زندانی از جمله مجید توکلی را از ظریف جویا شد یا نه؟

یکی از اعضای شبکه اجتماعی خودنویس می‌نویسد: «تنها ١-٢ هفته بعد سر و صدای رسانه‌ای كه آقای ديويد كيز در مورد مجيد توكلی ايجاد كرد، مجيد توكلی بعد از ٤ سال در حالی‌كه هيچ‌جا نشانی و صدايی ازش نبود به مرخصی اومد. آقاي ديويد كيز متولد آمريكا و إسرائيلی تبار از جواد ظريف در مورد مجيد توكلی می پرسه و ظريف در پاسخ ادعا می كنه كه مجيد توكلي رو نمی‌شناسه. ظريف در صفحه فيس‌بوك خودش، به جای جواب دادن به اعتراضات مردم تنها خبرنگار يعنی ديويد كيز رو يك إسرائيلي مي‌خونه!!!! به نظر مياد آقاي كيز كار بسياری از فعالان سياسی، فعالان حقوق بشری، مردم ايران و خبرنگاران ايرانی رو داره انجام می‌ده. در حالی كه ايرانيان در حال جشن گرفتن و گفتن روحانی متشكريم هستند. ما بايد از آقای كيز حداقل برای يادآوری اسم مجيد توكلی در نشريات بين‌المللي تقدير كنيم. آقای كيزمتشكريم؟!!!؟‬»

مهدی سحرخیز که اتفاقا در یکی از مهمانی‌ها با وزیر خارجه ایران عکس انداخت، در فیس‌بوک خود می‌نویسد: «هیچ چیز جز فشار افکارعمومی و انتقاد روی ظریف باعث آزادی مجید توکلی نشده. بهترین فشار انتقاد و فشار افکار عمومیه.» مهدی، چهار سال پیش جزو کسانی بود که در حمایت از مجید، روسری به سر کرده بود.

به نظر می‌رسد که وقتی اسرائیلی‌ها درباره ایران حرفی می‌زنند، میزان حساسیت‌ها بالا می‌رود. آن‌گاه که نخست وزیر دست راستی اسرائیل از نبود آزادی‌ها در ایران حرف می‌زند، فقط کافی است درباره «شلوار جین» چیزی بگوید. غیرت هزاران هزار ایرانی طرفدار روحانی واصلاح‌طلبان چنان می‌جوشد که انگار بنیامین نتانیاهو به یکی از مقدسات توهین کرده است. لابد اگر اسرائیل در تهران سفارت‌خانه‌ای می‌داشت، گروهی جین پوش از دیوارش بالا هم می‌رفتند. یک فعال سیاسی در فیس‌بوک اما، به یاد دوستانش می‌اندازد که همین چند سال پیش، رهبر «حزب‌الله لبنان» علیه تمدن ایران حرف زد و هیچ‌کس اعتراضی نکرد. گویی شلوار جین از میهن، برای خیلی‌ها مقدس‌تر است.

به هر شکل، آزادی موقت و مرخصی مجدی توکلی، مجانی هم نبود. خانواده توکلی با سپردن وثیقه‌ای معادل ۶۰۰ میلیون تومان توانستند بعد از سال‌ها، او را خارج از چهار دیواری زندان ببینند.

اگر حرف‌های یک خبرنگار اسرائیلی و یا نخست‌وزیر اسرائیل درباره حقوق انسانی ایرانی‌ها می‌تواند این همه روی فضای سیاسی جمهوری اسلامی اثر بگذارد، باید از ایرانیان ساکن اسرائیل خواست رهبران و روشن‌فکران اسرائیلی را بسیج کنند تا هم‌صدا فشار کلامی‌شان را بالا ببرند!

برچسب‌ها: حقوق بشر, دانشجویی, زندانی, سرکوب, سیاسی, مجید توکلی