No responses yet

Jan 16 2022

فروش ایران به چین: چین آغاز اجرای توافق ۲۵ ساله با ایران را تایید کرد

نوشته: در بخش: امنیتی,دزدی‌های رژیم,سیاسی,ملای حیله‌گر


بی‌بی‌سی: وزیران امور خارجه ایران و چین به تازگی در ووشی در استان جیانگ‌سو چین دیدار کردند

ساعاتی پس از آن که حسین امیر عبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران که به چین سفر کرده، از آغاز مرحله اجرایی تفاهم همکاری‌های ۲۵ ساله دو کشور خبر داده، دولت چین هم شروع اجرای این توافق را تایید کرد.

ایران اعلام کرده است که مفاد این توافق به درخواست چین “محرمانه” است.
در حالی که چین از تحریم‌های واشنگتن علیه ایران انتقاد می‌کند و هر سه کشور در قالب مذاکرات احیای توافق هسته ای در وین در حال گفت‌وگو برای رفع تحریم‌های آمریکا و اعمال مجدد محدودیت در برنامه اتمی ایران هستد، چین اعلام کرد که اجرای توافق راهبردی با ایران و تقویت همکاری‌های اقتصادی و سیاسی بین دو کشور را آغاز خواهد کرد.
وزیران امور خارجه ایران و چین در ووشی در استان جیانگ‌سو چین دیدار کردند.
چین توافق با جمهوری اسلامی برای شروع اجرای این سند را “رویدادی مهم و زمینه‌ساز تحول اساسی” در روابط دو کشور خوانده است.
آقای امیرعبداللهیان در این سفر بر آمادگی جمهوری اسلامی برای توسعه همه جانبه روابط با چین تاکید کرده است.
وانگ یی، وزیر امور خارجه چین و محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه وقت ایران اوایل سال جاری شمسی در تهران سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین را امضا کرده بودند.
ایران در روابط خارجی خود در سال‌های اخیر وابستگی آشکاری به چین و روسیه پیدا کرده است.

  • همزمان با مذاکرات وین، وزیر خارجه ایران به چین رفت
  • مجوز دولت ایران به چین برای افتتاح کنسولگری در بندرعباس ‘ابلاغ شد’
  • ناگفته‌های روابط ایران و چین؛ از دوره جنگ تا زمان تحریم‌ها
  • توضیح تصویر،آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار سال ۱۳۹۴ با شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، گفته بود ایران “هیچ‌گاه همکاری‌های چین در دوران تحریم را فراموش نخواهد کرد”

    به دنبال علنی شدن گزارش‌ها درباره امضای تفاهم‌نامه ۲۵ ساله، حکومت جمهوری اسلامی از طرف افکار عمومی تحت فشار بود. منتقدان هم مقامات را به بستن یک قرارداد به گفته آنها “پنهان” و “ضد منافع ایرانیان” متهم کردند. آنها این سند را با قراردادهایی مانند “ترکمانچای” مقایسه کرده و از دادن امتیازات بیش از حد به چین ابراز نگرانی کردند.
    آیت‌الله علی خامنه‌ای در دیدار سال ۱۳۹۴ با شی جین پینگ، رئیس جمهوری چین، توافق برای یک روابط استراتژیک ۲۵ ساله را “کاملا درست و حکمت‌آمیز” خوانده بود. او همچنین گفته بود ایران “هیچ‌گاه همکاری‌های چین در دوران تحریم را فراموش نخواهد کرد.”
    آقای امیرعبداللهیان گفته است ایران توافق کرده که شروع اجرایی و عملیاتی شدن توافق همکاری‌های راهبردی و بلندمدت جامع ۲۵ ساله دو کشور را اعلام کند.
    وزیر امور خارجه ایران گفته است حامل پیام کتبی ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهوری ایران برای شی جین پینگ، رئیس‌جمهوری چین بوده است.
    وزیر امور خارجه چین هم بر آمادگی کشورش برای توسعه همکاری‌ها در حوزه تامین مالی، بانکی، انرژی و فرهنگی تاکید کرد.

  • پیمان ‘شیر و اژدها’؛ چین و ایران در برابر آمریکا؟
  • سند همکاری‌ ایران و چین؛ ‘حکمت‌آمیز’ یا ‘قرارداد ترکمن‌چای’
  • No responses yet

    Apr 10 2021

    پس از توافق ایران و چین، قطعه‌سازان ایرانی ورشکسته می‌شوند

    نوشته: در بخش: اقتصادی,امنیتی,روابط بین‌المللی,سیاسی

    رادیوفرانسه: امیرحسن کاکایی، عضو هیات علمی دانشکده مهندسی خودرو روز سه‌شنبه درباره توافق اخیر میان ایران و چین به خبرگزاری ایلنا گفت: تیراژ‌های خودروسازی‌های داخلی بالا نیستند در نتیجه چینی‌ها به راحتی می‌توانند قطعه‌سازان ایرانی را از دور رقابت خارج کنند.

    این استاد دانشگاه در پاسخ به سوالی در مورد امکان همکاری‌های صنعتی با چین در حوزه خودرو گفت: تجربه ما چنین همکاری را نشان نمی‌دهد؛ چینی‌ها برای توسعه تولید داخلی ما کمک نمی‌کنند، شاید برای مونتاژ بهتر کمک کنند. تجربه گذشته نشان می‌دهد که چینی‌ها از نظر تولید به شدت تمامیت‌خواه هستند.

    او تاکید کرد: با حضور چینی‌ها که ما تجربه کار با آنها در صنعت خودرو را داریم، به شدت قطعه‌سازان با مشکل مواجه می‌شود و با این چالش، در کنار ضربه‌ای که چند سال پیش خوردند بسیاری از آنها ورشکسته خواهند شد.

    No responses yet

    Mar 29 2021

    شمخانی : توافق ٢٥ سالۀ ایران و چین افول آمریکا را تسریع می‌کند

    نوشته: در بخش: آمریکا,اقتصادی,امنیتی,روابط بین‌المللی,سیاسی

    خُسن‌آقا: حضرات معلوم نیست چه مواد توهمزایی می‌زنند که خودشان را مرکز ثقل دنیا می‌دانند
    رادیوفرانسه: علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، مدعی شد که امضای سند همکاری بیست و پنج سالۀ ایران و چین، افول آمریکا را تسریع می‌کند. شمخانی که این مطلب را در صفحۀ توئیتر خود نوشت امضای این توافق را “بخشی از سیاست مقاومت فعال” جمهوری اسلامی ایران در مقابل آمریکا و غرب خواند.

    او گفت : “دنیا فقط غرب نیست و غرب هم فقط آمریکای قانون‌شکن و سه کشور اروپایی بدعهد نیست.” شمخانی سپس افزود که سند همکاری بیست و پنج سالۀ ایران و چین باعث نگرانی آمریکا شده، زیرا، به گفتۀ شمخانی “شکوفایی همکاری‌های راهبردی در شرق، افول آمریکا را تسریع می‌کند.”

    شنبه گذشته در جریان سفر وزیر امور خارجۀ چین به ایران دو دولت تهران و پکن توافق همکاری‌های بیست و پنج سالۀ خود را امضاء کردند، بی آنکه جزئیات این قرارداد به آگاهی عموم رسیده باشد. کارشناسان از این توافق به عنوان “تلۀ بدهکاری” یاد کرده که دولت چین در قبال کشورهای ضعیف از منظر اقتصادی از جمله رژیم ایران به کار می‌گیرد.

    در پی امضای این توافق حمیدرضا صالحی، عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران” هشدار داد که تاکنون بخش خصوصی ایران از جزئیات این توافق با اطلاع نشده و جمهوری اسلامی “نباید تمام تخم مرغ هایش را در بازار نفت در سبد چین بچیند.”

    No responses yet

    Mar 26 2021

    سفر وزیر خارجه چین به ایران؛ سند همکاری ۲۵ ساله فردا امضا می‌شود

    نوشته: در بخش: اقتصادی,امنیتی,خیانت,روابط بین‌المللی,سیاسی


    بی‌بی‌سی: وزیر خارجه چین قبل از ایران به عربستان و ترکیه رفته بود
    خبرگزاری دولتی ایران گزارش داده است که سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین در سفر وزیر خارجه جمهوری خلق چین به تهران امضا می‌‎شود.
    وانگ یی، وزیر امور خارجه چین امروز (جمعه ۶ فروردین) بعد از سفر به عربستان و ترکیه، وارد ایران شده و قرار است با مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی دیدار کند.
    به گزارش خبرگزاری ایرنا “امضای سند برنامه همکاری جامع جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین توسط وزیران خارجه دو کشور” از جمله برنامه‌های سفر دو روزه آقای وانگ به ایران است.
    خبرگزاری فارس هم گزارش داده که سند ۲۵ ساله همکاری ایران و چین فردا شنبه امضا خواهد شد.
    انتشار خبر تهیه سند همکاری بلند مدت بین ایران و چین اوایل تابستان خبرساز شد و انتقادهای زیادی را به دنبال داشت.
    منتقدان این سند را با قراردادهایی مانند “ترکمانچای” مقایسه و از دادن امتیازات بیش از حد به چین در وضعیتی که ایران با تحریم‌های آمریکا روبرو است، ابراز نگرانی کردند.

    با وجود آن که وزارت امور خارجه ایران مسئول رسمی هماهنگی درباره این سند معرفی شده اما گفته شد که علی لاریجانی، مشاور آیت‌الله خامنه‌ای و رئیس پیشین مجلس نقش اصلی را در مذاکرات مربوط به این سند ایفا کرده است.
    یکی از مشاوران آقای لاریجانی اوایل ماه مرداد خبر داد که آقای لاریجانی “نقش ویژه‌ای” در مدیریت سند راهبردی میان ایران و چین داشته است و از طرف رهبر جمهوری اسلامی مامور این کار شده است.

    خامنه‌ای

    منبع تصویر، kahmenei.ir

    توضیح تصویر،آِیت‌الله خامنه‌ای در سفر پنج سال پیش رئیس جمهور چین به تهران گفت توافق دو کشور “برای روابط استراتژیک ۲۵ ساله، کاملا درست و حکمت‌آمیز است”

    مجیدرضا حریری رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین هم گفته بود آقای خامنه‌ای زمانی که علی لاریجانی رئیس مجلس بود، او را به همراه حسین آقامحمدی مشاور اقتصادی‌ رهبر جمهوری اسلامی، به چین فرستاد تا “پیام نظام” را برای بازسازی روابط اقتصادی دو کشور پیش ببرد.
    به گفته آقای حریری “کلمه به کلمه مذاکرات با رهبر چک می‌شده است.”
    اوایل تیرماه محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری پیشین ایران، درباره قرارداد ۲۵ ساله “پنهان” و “دور از چشم ملت ایران” با یک کشور خارجی هشدار داد و گفت که “ملت ایران آن را به رسمیت نخواهد شناخت.”
    اما وزارت امور خارجه سند همکاری ایران و چین را “افتخارآمیز و به نفع روابط راهبردی دو کشور ” توصیف کرد.
    از آن زمان مقام‌های حکومتی همواره از این سند که ابهامات زیادی درباره آن مطرح شده دفاع کرده‌‌اند.

    No responses yet

    Sep 10 2020

    سایمون واتکینز : چین در نظر دارد ایران را به یکی از مراکز بزرگ اطلاعاتی و جاسوسی جهان تبدیل کند

    نوشته: در بخش: امنیتی,سیاسی

    رادیوفردانسه: سایمون واتکینز، خبرنگار انگلیسی که برای اولین بار جزئیات قرارداد بیست و پنج سالۀ ایران و چین را برملا کرد، در مطلبی جدید نوشته است که چین قصد دارد در پایان اجرای این قرارداد ایران را به یک مرکز بزرگ جاسوسی و کنترل و مراقبت دهها میلیون ایرانی تبدیل کند.

    سایمون واتکینز که گفته های خود را به “منابع آگاه در داخل ایران” مستند کرده نوشته است که “مرحلۀ آتی توافق بیست و پنج سالۀ چین و ایران استقرار گستردۀ تجهیزات جاسوسی الکترونیکی و جنگ سایبری در اطراف بندر چابهار با شعاع عملیاتی پنج هزار کیلومتر و همچنین اجرای همزمان نظام کنترل و مراقبت گستردۀ مردم ایران خواهد بود که بر اساس مدل نظام کنترل و مراقبت چین ساخته خواهد شد.”

    به گفتۀ سایمون واتکینز، این طرح منطبق با راهبرد درازمدت پکن در قبال ایران است. بر اساس این راهبرد ایران در پایان قرارداد بیست و پنج ساله به یکی از ارکان جغرافیای سیاسی چین بدل خواهد شد که در عین حال نیروی کار جوان آموزش دیده و ارزان را در اختیار چین قرار خواهد داد.

    سایمون واتکینز افزوده است که در پی موافقت رهبر حکومت اسلامی ایران، فرماندهان سپاه پاسداران و سرویس های اطلاعاتی جمهوری اسلامی، چین در نظر دارد از هفتۀ دوم نوامبر آینده طرح کنترل و مراقبت میلیون ها ایرانی را به اجرا بگذارد. سایمون واتکینز به نقل از منابع اطلاعاتی خود در ایران افزوده است که به موجب طرح پکن، حدود ده میلیون دوربین مداربسته در هفت شهر پرجمعیت ایران و حدود پنج میلیون دوربین مداربسته در بیست و یک شهر دیگر ایران مستقر و کلیه این دوربین ها مستقیماً به سامانه های اصلی کنترل و مراقبت دولت چین وصل خواهند شد. در پایان این روند هفت شهر ایران از جمله بیست و پنج کشور جهان خواهند بود که در آن بالاترین نظام کنترل و مراقبت اجرا خواهد شد. این اقدام به گفتۀ خبرنگار بریتانیایی به دولت پکن امکان می دهد که بتواند به فاصلۀ یک نسل با ترکیب داده های مراقبت و داده های ثبت شده در سطوح محلی، ملی و منطقه ای حتی رفتار تک تک افراد را نیز کنترل کند.

    به موازات این اقدام چین که پیشرفته ترین نظام سانسور اینترنت جهانی را دارد، مدل نظام “اینترنت ملی” خود را نیز در ایران به آزمایش خواهد گذاشت و زبان چینی را در آغاز در کنار انگلیسی و رفته رفته بعد از حذف انگلیسی به نخستین زبان خارجی آموزشی در ایران بدل خواهد کرد.

    چین در نظر دارد که در پایان قرارداد بیست و پنج سالۀ خود با ایران شعبات برخی کارخانه ها و مراکز اقتصادی خود را در ایران دایر و محصولات آنها را به بازارهای کشورهای غربی صادر کند. برای این منظور شرکت های چینی سرمایه گذاری های مهمی در بخش حمل و نقل ایران انجام خواهند داد. چین در عین حال در نظر دارد که در پایان تحریم های تسلیحاتی ایران در هجدهم اکتبر آینده در چارچوب یک طرح دفاعی مشترک که در قرارداد بیست و پنج سالۀ دو کشور در نظر گرفته شده به حضور نظامی خود در ایران سرعت بخشد. این حضور در پایگاه ها و فرودگاه های همدان، بندر عباس، چابهار و آبادان آغاز خواهد شد و از طریق آن بمب افکن های دوربرد و جنگنده های چین و روسیه در این پایگاه های مستقر خواهند شد. همزمان ناوهای نیروهای دریایی چین و روسیه از بنادر اصلی ایران در چابهار، بندر بوشهر و بندر عباس استفاده خواهند کرد.

    سایمون واتکینز در ادامه افزوده است که در چهارده ماه آینده حدود پنجاه هزار نظامی و شبۀ نظامی چینی و روس مرکب از افسران نیروهای دریایی و هوایی، مأموران اطلاعاتی و فرماندهان نیروهای ویژه برای محافظت از شرکت های چینی در میدان های نفت و گاز ایران در این کشور مستقر می شوند.

    به گفتۀ سایمون واتکینز، چین در نظر دارد از نوامبر آینده یکی از بزرگترین مراکز شنود و جمع آوری اطلاعات در جهان را در چابهار مستقر کند. حدود هزار مستشار از بهترین کارشناسان اطلاعاتی چین و روسیه و همچنین شمار اندکی از افسران سپاه پاسداران جهت آموزش در این مرکز شروع به کار خواهند کرد. دامنۀ عملیاتی این مرکز اطلاعاتی پنج هزار کیلومتر است که قادر است سامانه های فرماندهی، کنترل، ارتباطات، اطلاعات و رایانه های کشورهای عضو ناتو و متحدان آمریکا در منطقه نظیر عربستان، امارات و اسرائیل را رصد کنند. به گفتۀ سایمون واتکینز، تأسیسات چابهار به چین امکان می دهد که دامنۀ عملیات اطلاعاتی خود را از اتریش تا مصر، سودان، اتیوپی، سومالی، کنیا، افغانستان، پاکستان، هند و تایلند گسترش دهد. تأسیسات چابهار همچنین به مراکز اطلاعاتی روسیه در اطراف پایگاه های نظامی اصلی این کشور در سوریه به ویژه در طرطوس و لاذقیه و همچنین ستاد فرماندهی مشترک نیروهای مسلح روسیه و چین متصل خواهد شد.

    No responses yet

    Jul 24 2020

    بازتاب ‘قرارداد ایران و چین’ در رسانه‌های آمریکا؛ چرا کاخ‌سفید می‌گوید چنین قراردادی عملی نخواهد شد؟

    نوشته: در بخش: اقتصادی,امنیتی,سیاسی

    بی‌بی‌سی: بالا گرفتن تنش میان واشنگتن و پکن از نظر برخی تحلیل‌گران ممکن است به نفع چین و افزایش سلطه آن بر خاورمیانه ختم شود

    واکنش به “قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین” همچنان ادامه دارد و علاوه بر ایرانیان داخل و خارج این کشور، توجه روزنامه‌نگاران و تحلیل‌گران خارجی را هم به خود جلب کرده است، تا آنجا که طی هفته جاری برایان هوک، مسئول ویژه امور ایران در وزارت خارجه آمریکا و کیث کراچ، معاون رشد اقتصادی و محیط زیست مایک پومپئو، هر دو از اردوی حامیان دونالد ترامپ و شورای سردبیری واشنگتن‌پست و تحلیل‌گران اقتصادی مجله فوربس که از منتقدان جدی کاخ‌سفید هستند، همگی در یادداشت‌ها و سرمقاله‌های متعدد به آن پرداخته‌اند. البته هر کدام به زعم خود؛ یکی آن را اتحاد دو حکومت مستبد و دیگری نتیجه خروج آمریکا از برجام ارزیابی‌ کرده‌اند.

    در این میان شعار نه شرقی و نه غربی هم دستمایه منتقدانی قرار گرفته که می‌گویند آیا آرمان‌های انقلاب اسلامی روح الله خمینی که ۴۱ سال پیش آن را پایه‌گذاری کرده بود با این قرارداد و همچنین سفر محمدجواد ظریف به مسکو که از توافقات تجاری دیگری خبر می‌دهد، کاملا بر باد رفته است؟ آیا کاشی‌کاری سردر وزارت خارجه ایران حالا فقط یک شوخی است؟
    ‘ایران و چین، دو قلوهای تمامیت‌خواه’

    برایان هوک، مسئول ویژه امور ایران وزارت خارجه آمریکا و کیث کراچ، از بازرگانان سرشناس آمریکایی که اکنون معاون رشد اقتصادی، انرژی و محیط‌زیست مایک پومپئو در وزارت خارجه شده است، در یادداشتی مشترک که روز ۲۰ ژوئیه در وال استریت ژورنال منتشر کرده‌اند گفته‌اند که باید به اهداف بلندپروازانه قرارداد ایران و چین “با شک و تردید” نگاه کرد چرا که عملی کردن آن “چندان هم آسان نیست”.

    “سرتیتر اخبار در سراسر جهان از این قرار داد به عنوان یک “توافق و اتحاد بزرگ” یاد کردند و آن را “چالشی جدی” برای آمریکا قلمداد کردند. اما نباید خیلی شتاب‌زده نتیجه‌گیری کرد… اول این که، این قرارداد پیمانی میان دو رژیم ناصادق است که اعتبارشان در گرو پروپاگاندا است. ابعاد این قرارداد و امکان عملیاتی و پیاده کردن آن شایسته تردید است. آیا چین توان و ظرفیت سرمایه گذاری ۴۰۰ میلیارد دلاری در صنایع زیربنایی ایران را دارد؟ این کشور در ۱۵ سال گذشته توانسته تنها حدود ۲۷ میلیارد دلار در ایران سرمایه گذاری کند و تازه آنها در زمان قبل بحران اقتصادی ناشی از کرونا بوده است.”

    برایان هوک و کیث کراچر در ادامه یادداشت خود این سوال را طرح کرده‌اند که حتی اگر چنین قراردادی میان تهران و پکن امضاء شود، شرکت‌های خصوصی چین ممکن است از هراس تحریم‌های آمریکا، جرأت ورود به ایران را پیدا نکنند چرا که در این صورت میلیاردها دلار سرمایه و فرصت‌های اقتصادی در سایر نقاط جهان را به خطر خواهند انداخت.

    “دلایل زیادی وجود دارد که احتمال عملی شدن این قرارداد را بعید می‌کند. بسیاری از شرکت‌های خصوصی که در حقیقت دولت چین پشت و مالک آنهاست، به ویژه در حوزه انرژی، قادر به تحمل تحریم‌های آمریکا که پس از ورود آنها به بازار ایران وضع خواهد شد، نیستند. علاوه بر این، اقتصاد ایران به شدت فاسد است و بخش عمده آن توسط سپاه پاسداران کنترل می‌شود که (آمریکا آن را) یک سازمان ‘تروریستی’ خارجی شناخته است. این دو عامل سوددهی و بازگشت سرمایه‌‌گذاری در ایران را بسیار بعید و دور از یقین می‌کند.”

    برایان هوک و کیث کراچر نتیجه گرفته‌اند که: “منطقی است اگر بگوییم این قرارداد پر از اهداف اغراق آمیز است. با این حال، این قرارداد حقایقی را درباره ایران و چین به ما گوشزد می‌کند. این که ایران، از سر ناچاری و استیصال به این شراکت روی آورده. چرا که رژیم به شدت ضعیف شده – که البته بخشی از آن ناشی از تحریم‌های آمریکاست. این (قرارداد) نشان می‌دهد که چه طور آخوندها برای بقا آماده معامله با قدرتی یغماگر هستند. این که رژیم چه طور حاضر به در آغوش کشیدن حزب کمونیست چین است آن هم در حالی که پکن مسلمانان ایغور را در کمپ‌های اجباری محصور کرده. با چنین قراردادی، ملاها عملا عهد خود با پدر روحانی انقلاب‌شان، آیت‌الله روح‌الله خمینی، را می‌شکنند؛ کسی که در سال ۱۹۸۱ گفته بود نظام اسلامی تازه پای او به دنبال “خشکاندن ریشه کمونیسم در تمام جهان است”. او از پیروانش بارها خواسته بود که با کمونیسم بجنگند و آن را نابود کنند. آیا انقلاب خمینی در ۴۱ سالگی مرده؟”

    قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین که هنوز جزئیات آن فاش نشده یکی از موضوعات مورد بحث در رسانه‌های آمریکا طی چند روز گذشته بوده است

    برایان هوک در یادداشت مشترک خود در وال استریت ژورنال درباره نیت چین از سرمایه‌گذاری کلان در ایران گمانه‌زنی کرده و نوشته از نظر او و کیث کراچر قرارداد ۲۵ ساله پکن با تهران در راستای رویای چین برای تبدیل شدن به ابرقدرت برتر جهان است.

    “اشتیاق چین برای کمک و تقویت دولتی که بزرگترین حامی تروریسم در جهان و یک رژیم ضدیهود است، یکی دیگر از مجموعه تلاش‌های پکن برای سودجویی از شرایط دوران همه‌گیری کرونا است. تلاشی که نشان می‌دهد پکن چه طور به عنوان یک عنصر بی‌مسئولیت ابتدا همه‌گیری کووید۱۹ را پنهان نگه داشت تا نتیجه آن به شیوع جهانی این اپیدمی انجامید و بعد سعی کرد با ارسال محموله‌های کمکی شامل اقلام محافظتی چون ماسک تنفسی، خود را یک رهبر دلسوز و متعهد در جامعه جهانی جلوه کند؛ پس از آن به سراغ سرکوب هنگ‌کنگ رفت و بعد هم آن درگیری خونین مرزی با هندوستان را رقم زد”.

    این دو مقام وزارت خارجه آمریکا پس از تشریح دلایل خود مبنی بر “غیرعملی بودن” قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین و همچنین مقاصد پنهان دولت های دو کشور از آن، اظهار خوشبینی کرده‌اند که اقدامات کاخ‌سفید از زمان خروج از برجام و همچنین بازبینی بازار جهانی از معامله کردن با پکن و ماندن در بازار چین، موانع جدی بر سر عملی شدن این قرارداد شود.

    “خبر خوب این است که جهان دیگر بیدار و از خطرات سرمایه‌گذاری در ایران آگاه شده و همزمان گروه‌های اقتصادی آمریکایی به طور فزاینده‌ای متوجه هزینه‌ها و عقوبات فعالیت در چین شده‌اند. در ایران، از زمان سرگیری تحریم‌های آمریکا علیه این کشور در سال ۲۰۱۸، بیش از ۱۰۰ کمپانی بزرگ خارجی از ایران خارج شده‌اند چرا که دریافتند که چه طور حتی خوش‌نیت‌ترین سرمایه‌گذاران هم قادر نیستند مطمئن شوند که فعالیت آنها در ایران به تسهیل تروریسم کمک کرده یا نه. به همین علت است که کارگروه ویژه اقدام مالی، مستقر در پاریس -FATF- هم اخیرا ایران را در لیست سیاه قرار داد چرا که تهران حاضر نشد از حمایت مالی تروریسم و پولشویی دست بکشد.”
    مجله فوربس حق نشر عکس The Forbs
    آیا ترامپ موجب قرابت تهران و پکن شده؟

    یادداشت برایان هوک و کیث کراچر که روز ۲۰ ژوئیه در نشریه معتبر وال استریت ژورنال منتشر شد، در حقیقت پاسخی از سوی دستگاه دیپلماسی دولت دونالد ترامپ به انتقادهای بی‌شماری است که در چند هفته اخیر نزدیکی ایران به چین و روسیه را ناشی از سیاست‌های رئیس جمهوری آمریکا دانسته‌اند.

    روز گذشته، ۲۱ ژوئیه، شورای سردبیری واشنگتن پست در یادداشتی مفصل نوشت: “سیاست فشار حداکثری ترامپ شکست خورد مگر در سوق دادن ایران به سوی چین.”

    شورای سردبیری واشنگتن پست در این سرمقاله نوشته که معتقد است سیاست فشار حداکثری دولت آقای ترامپ نه باعث جلوگیری از سیاست تهاجمی ایران در منطقه خاورمیانه شده و نه سقوط حکومت این کشور منجر شده، بلکه حالا ممکن است این سیاست ضربه شدیدی را به منافع ایالات متحده هم وارد کند؛ چرا که ایران تمایل یافته برای نجات اقتصاد خود به سوی چین گرایش پیدا کند و چین موقعیت مهمی در خاورمیانه خواهد یافت.

    I شورای سردبیری واشنگتن پست معتقد است سیاست حداکثری دونالد ترامپ علیه ایران بی‌ثمر بوده است

    روز یکشنبه، ۱۹ ژوئیه، یعنی یک روز پیش از یادداشت آقایان هوک و کراچر هم سوزی طاهریان در نشریه فوربس یادداشتی تحت این عنوان نوشت: “ایران و چین توافق ۲۵ تنظیم می‌کنند و آمریکا به کنار رفتن از صحنه جهانی ادامه می‌دهد”.

    خانم طاهریان در این یادداشت که بیشتر از منظر اقتصادی به سیاست‌های ملی‌گرایانه و متضاد با ایده جهانی شدن در دولت آقای ترامپ پرداخته، چهار رویه در سه سال اخیر را علت وضعیت فعلی دانسته است.

    “قرارداد ۲۵ ساله میان ایران و چین که هنوز مفاد و جزییات آن علنی نشده، موقعیت آمریکا در خاورمیانه را تضعیف خواهد کرد. آمریکا دو سال پیش از برجام که یک توافق چند جانبه بود خارج شد. آمریکا به تازگی از سازمان جهانی بهداشت هم خارج شد تا به روند کنار کشیدن از صحنه جهانی ادامه دهد. برای نخستین بار از زمان قبل جنگ جهانی دوم، جایگاه و نقش رهبری جهانی آمریکا رو به کاهش گذاشته است. رشد صادرات آمریکا از سال ۱۸۷۰ تا همین دهه پیش، به رشد شاخص تولید ناخالص ملی (جی‌دی‌پی) از ۲.۵ درصد به ۱۴ درصد شده بود و این موجب رشد اقتصاد جهان هم شده بود. این رشد به تقویت جایگاه اقتصادی و سیاسی آمریکا در صحنه بین‌المللی هم کمک کرده بود. اما چهار رویه اخیر طی سه سال گذشته اکنون در حال معکوس کردن این جریان رشد است؛ اتفاقی که به ضرر آمریکا و به نفع چین است.”

    نویسنده یادداشت نشریه فوربس چهار علت مورد نظرش را چنین عنوان کرده: اول. سیاست خارجی و ترک معاهدات بین‌المللی.

    “آمریکا از نفتا، برجام، معاهده پاریس و معاهده تجاری ترنس پاسفیک خارج شده. با متحدان خود و چین وارد جنگ تجاری و تعرفه‌ای شده، از ناتو فاصله گرفته و به دنبال توافقات دو جانبه است. این در حالی است که بقیه جهان در حال ادامه توافقات چند جانبه خود هستند و بدون آمریکا به کار خود ادامه می‌دهند. ژاپن در سال ۲۰۱۸ با اتحادیه اروپا توافق تجاری امضاء کرد تا بزرگترین بلوک تجاری جهان شکل بگیرد. پیمان تجاری اقیانوس آرام بدون آمریکا به کار خود ادامه داده و چین نقش پررنگ‌تری پیدا کرده و توانسته با کشورهای امریکای لاتین بیشتر مراوده تجاری ایجاد کند”.

    سوزی طاهریان که می‌گوید یادداشت‌های او پیرامون موضوعات مورد نیاز و علاقه مدیران صنعتی است، دلیل دوم خود برای نقد سیاست‌های کاخ سفید را تمایل چین برای افزایش حضور و استیلای جهانی عنوان کرده و از قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین به عنوان یکی از نمونه‌های این افزایش حضور در خاورمیانه یاد کرده و ادامه داده است.

    “کمپانی‌های چینی بزرگترین سرمایه‌گذاران در قاره آفریقا هستند. پکن ۱۴۰ میلیارد دلار در آمریکای لاتین سرمایه‌گذاری کرده و در سراسر آسیا و اروپا هم به دنبال احیای جاده ابریشم است – با نامی جدید ‘یک راه، یک کمربند’. چین به نحوی استراتژیک در صنایع مهمی چون نیروگاه‌های برق، جاده‌ها و پل‌ها و منابع طبیعی سرمایه‌گذاری کرده است… همگام با چین، دیگر کشورها هم در همین مسیر حرکت می‌کنند. مکزیک هم در سال‌های اخیر به شدت به دنبال شرکای جهانی است. مکزیک بعد از نفتا که نخستین نسخه آن در سال ۱۹۹۲ امضاء شد، توانسته با ۵۰ کشور دیگر جهان قرارداد تجاری امضاء کند. برای همین هم اکنون مکزیک در جهت جذب سرمایه‌گذاری خارجی رتبه ۱۵ در جهان را کسب کرده. بسیاری از کمپانی‌های بزرگ اکنون مکزیکی هستند مانند کوکاکولا فیمسا که یک شرکت چندملیتی است و مقر اصلی آن در مکزیکوسیتی است.”

    دلیل سومی که در این یادداشت مجله فوربس به عنوان علت تضعیف موقعیت آمریکا در برابر چین توصیف شده افزایش تمایل مصرف‌کنندگان به کالاهای بومی و محلی است. روندی که در صنعت غذا به “از مزرعه به سفره” معروف شده و بسیاری از مصرف‌کنندگان در سراسر جهان را متمایل به خرید و مصرف کالاهای بومی ترغیب کرده. حتی در سطح کلان هم به نوشته خانم طاهریان، ارجح دانستن بازارخرید آنلاین “علی بابا” به “ای‌بی” در چین، یا ترجیح سینمای بالیوود به هالیوود در هند، که عملا امکان صادرات و گسترش دامنه فعالیت کمپانی‌های آمریکایی را محدود می‌کند.

    و بالاخره دلیل چهارم که سوزی طاهریان در یادداشت خود برای نشریه فوربس، آن را به کووید ۱۹ مرتبط دانسته است.

    “کرونا عامل بسیار مهمی بوده است. آمریکا مانند کشورهای دیگر محدودیت‌های مسافرتی و رفت و آمدهای بین‌المللی وضع کرده و این به شدت به ضرر کمپانی‌های آمریکایی است که مواد اولیه را از خارج از این کشور تهیه می‌کنند و یا عرضه محصولات به مشتریان بین‌المللی‌شان مختل شده. آمریکا بر خلاف سایر کشورها دیگر در نهادهای چندملیتی و همکاری‌های چندجانبه برای مقابله با کرونا حضور ندارد. از سازمان جهانی بهداشت که خارج شده و در کنفرانس جهان واکسیناسیون هم شرکت نکرد. اعضای اتحادیه اروپا بسته یک تریلیون یورویی برای کمک به اقتصاد حوزه یورو تخصیص داد و چین گفته آماده عرضه جهانی واکسن کرونایی است که در حال ساخت در این کشور است. پکن همچنین ۲ میلیارد دلار به کشورهایی که از این همه‌گیری بیشترین آسیب را دیده‌اند کمک خواهد کرد.”

    خانم طاهریان نتیجه‌گیری کرده که کنار کشیدن آمریکا از معاهدات بین‌المللی و مشارکت‌های چندجانبه، موجب شده کشورهای دیگر جهان که به دنبال توافق‌های جهانی و حضور بیشتر در عرصه بین‌المللی هستند، در خلاء حضور آمریکا به فعالیت خود ادامه دهند و در این میان جایگاه چین به عنوان یک قدرت برتر و متمایل به حضور جهانی تقویت شود. و از همین منظر است که او قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین را ضربه دیگری به اقتدار آمریکا و نقش این کشور در خاورمیانه ارزیابی کرده است.

    No responses yet

    Jul 08 2020

    تتوی عاقا با دوام ۲۵ ساله

    نوشته: در بخش: اقتصادی,امنیتی,دزدی‌های رژیم,سیاسی,ملای حیله‌گر

    No responses yet

    Jul 08 2020

    China Inks Military Deal With Iran Under Secretive 25-Year Plan

    نوشته: در بخش: اقتصادی,امنیتی,سیاسی,ملای حیله‌گر

    oilprice.com:
    By Simon Watkins – Jul 06, 2020, 7:00 PM CDT
    Join Our Community

    Last August, Iran’s Foreign Minister, Mohammad Zarif, paid a visit to his China counterpart, Wang Li, to present a roadmap on a comprehensive 25-year China-Iran strategic partnership that built upon a previous agreement signed in 2016. Many of the key specifics of the updated agreement were not released to the public at the time but were uncovered by OilPrice.com at the time. Last week, at a meeting in Gilan province, former Iran President Mahmoud Ahmadinejad alluded to some of the secret parts of this deal in public for the first time, stating that: “It is not valid to enter into a secret agreement with foreign parties without considering the will of the Iranian nation and against the interests of the country and the nation, and the Iranian nation will not recognize it.” According to the same senior sources closely connected to Iran’s Petroleum Ministry who originally outlined the secret element of the 25-year deal, not only is the secret element of that deal going ahead but China has also added in a new military element, with enormous global security implications.

    One of the secret elements of the deal signed last year is that China will invest US$280 billion in developing Iran’s oil, gas, and petrochemicals sectors. This amount will be front-loaded into the first five-year period of the new 25-year deal, and the understanding is that further amounts will be available in each subsequent five year period, provided that both parties agree. There will be another US$120 billion of investment, which again can be front-loaded into the first five-year period, for upgrading Iran’s transport and manufacturing infrastructure, and again subject to increase in each subsequent period should both parties agree. In exchange for this, to begin with, Chinese companies will be given the first option to bid on any new – or stalled or uncompleted – oil, gas, and petrochemicals projects in Iran. China will also be able to buy any and all oil, gas, and petchems products at a minimum guaranteed discount of 12 per cent to the six-month rolling mean average price of comparable benchmark products, plus another 6 to 8 per cent of that metric for risk-adjusted compensation. Additionally, China will be granted the right to delay payment for up to two years and, significantly, it will be able to pay in soft currencies that it has accrued from doing business in Africa and the Former Soviet Union states. “Given the exchange rates involved in converting these soft currencies into hard currencies that Iran can obtain from its friendly Western banks, China is looking at another 8 to 12 per cent discount, which means a total discount of around 32 per cent for China on all oil gas, and petchems purchases,” one of the Iran sources underlined.
    Related: Turkey’s Latest Geopolitical Gamble Could Result In Catastrophe

    Another key part of the secret element to the 25-year deal is that China will be integrally involved in the build-out of Iran’s core infrastructure, which will be in absolute alignment with China’s key geopolitical multi-generational project, ‘One Belt, One Road’ (OBOR). To begin with, China intends to utilise the currently cheap labour available in Iran to build factories that will be financed, designed, and overseen by big Chinese manufacturing companies with identical specifications and operations to those in China. The final manufactured products will then be able to access Western markets through new transport links, also planned, financed, and managed by China.

    In this vein, around the same time as the draft new 25-year deal was presented last year by Iran’s Vice President, Eshaq Jahangiri (and senior figures from the Islamic Revolutionary Guard Corps and intelligence agencies) to Iran’s Supreme Leader, Ali Khamenei, Jahangiri announced that Iran had signed a contract with China to implement a project to electrify the main 900 kilometre railway connecting Tehran to the north-eastern city of Mashhad. Jahangiri added that there are also plans to establish a Tehran-Qom-Isfahan high-speed train line and to extend this upgraded network up to the north-west through Tabriz. Tabriz, home to a number of key sites relating to oil, gas, and petrochemicals, and the starting point for the Tabriz-Ankara gas pipeline, will be a pivot point of the 2,300 kilometre New Silk Road that links Urumqi (the capital of China’s western Xinjiang Province) to Tehran, and connecting Kazakhstan, Kyrgyzstan, Uzbekistan and Turkmenistan along the way, and then via Turkey into Europe.

    Now, though, another element that will change the entire balance of geopolitical power in the Middle East has been added to the deal. “Last week, the Supreme Leader [Ali Khamenei] agreed to the extension of the existing deal to include new military elements that were proposed by the same senior figures in the IRGC [Islamic Revolutionary Guard Corps] and the intelligence services that proposed the original deal, and this will involve complete aerial and naval military co-operation between Iran and China, with Russia also taking a key role,” one of the Iran sources told OilPrice.com last week. “There is a meeting scheduled in the second week of August between the same Iranian group, and their Chinese and Russian counterparts, that will agree the remaining details but, provided that goes as planned, then as of 9 November, Sino-Russian bombers, fighters, and transport planes will have unrestricted access to Iranian air bases,” he said.
    Related: Saudi Arabia Hikes Oil Prices For The Third Consecutive Month

    “This process will begin with purpose-built dual-use facilities next to the existing airports at Hamedan, Bandar Abbas, Chabhar, and Abadan,” he said. OilPrice.com understands from the Iranian sources that the bombers to be deployed will be China-modified versions of the long-range Russian Tupolev Tu-22M3s, with a manufacturing specification range of 6,800 kilometres (2,410 km with a typical weapons load), and the fighters will be the all-weather supersonic medium-range fighter bomber/strike Sukhoi Su-34, plus the newer single-seat stealth attack Sukhoi-57. It is apposite to note that in August 2016, Russia used the Hamedan airbase to launch attacks on targets in Syria using both Tupolev-22M3 long-range bombers and Sukhoi-34 strike fighters. At the same time, Chinese and Russian military vessels will be able to use newly-created dual-use facilities at Iran’s key ports at Chabahar, Bandar-e-Bushehr, and Bandar Abbas, constructed by Chinese companies.

    These deployments will be accompanied by the roll-out of Chinese and Russian electronic warfare (EW) capabilities, according to the Iran sources. This would encompass each of the three key EW areas – electronic support (including early warning of enemy weapons use) plus electronic attack (including jamming systems) plus electronic protection (including of enemy jamming). Based originally around neutralising NATO’s C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance) systems, part of the new roll-out of software and hardware from China and Russia in Iran, according to the Iran sources, would be the Russian S-400 anti-missile air defence system: “To counter U.S. and/or Israeli attacks.” The Krasukha-2 and -4 systems are also likely to feature in the overall EW architecture, as they proved their effectiveness in Syria in countering the radars of attack, reconnaissance and unmanned aircraft. The Krasukha-2 can jam Airborne Warning And Control Systems (AWACS) at up to 250 km, and other airborne radars such as guided missiles, whilst the Krasukha-4 is a multi-functional jamming system that not only counters AWACS but also ground-based radars, with both being highly mobile.

    It is again apposite to note here that an entire EW company (encompassing the three core elements of EW) can consist of as little as 100 men and, according to the Iran sources, part of the new military co-operation includes an exchange of personnel between Iran and China and Russia, with up to 110 senior Iranian IRGC men going for training every year in Beijing and Moscow and 110 Chinese and Russians going to Tehran for their training. It is also apposite to note that Iran’s EW system can easily be tied in to Russia’s Southern Joint Strategic Command 19th EW Brigade (Rassvet) near Rostov-on-Don, which links into the corollary Chinese systems. “One of the Russian air jamming systems is going to be based in Chabahar and will capable of completely disabling the UAE’s and Saudi Arabia’s air defences, to the extent that they would only have around two minutes of warning for a missile or drone attack from Iran,” one of the Iran sources told OilPrice.com last week.

    An indication of what Iran hopes to receive in return its co-operation with China, and Russia, came last week when Zhang Jun, China’s permanent United Nations (U.N.) representative, in a statement to the Security Council, told the U.S.: “To stop its illegal unilateral sanctions on Iran… The root cause of the current crisis is the U.S.’s withdrawal from the Iran nuclear deal in May 2018 and the re-imposition of unilateral sanctions against Iran.” He also opposed the U.S.’s push for the extension of the U.N. arms embargo on Iran, which expires in October. “This has again undermined the joint efforts to preserve the JCPOA [Joint Comprehensive Plan of Action],” Zhang said, and added: “The [JCPOA] agreement was endorsed by the U.N. Security Council [UNSC] and is legally binding.”

    He concluded: “We urge the U.S. to stop its illegal unilateral sanctions and long-arm jurisdiction, and return to the right track of observing the JCPOA and Resolution 2231 [of the UNSC].” Securing China’s support was a key reason for the original secret part of the deal agreed last year, along with that of Russia, as the two countries have two-fifths of the total Permanent Member votes on the UNSC, with the others being the U.S., the U.K., and France. Aside from this support and the US$400 billion+ of investments pledged by China, the other reason that Iran has agreed to such Chinese (and Russian) influence in its country going forward is that China has guaranteed that it will continue to take all of the oil, gas, and petchems that Iran requires.

    By Simon Watkins for Oilprice.com

    No responses yet