اخبار

بی‌بی‌سی: به دنبال تعرض جنسی به دو نوجوان ایرانی توسط ماموران امنیتی عربستان سعودی در فرودگاه جده، چهار نماینده مجلس ایران خواستار توقف اعزام زائران ایرانی به حج عمره شده‌اند و یکی از مراجع قم هم به این حادثه واکنش نشان داده است.

ایرنا، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی می‌گوید چهار نماینده مجلس شورای اسلامی در تذکر کتبی جداگانه به حسن روحانی، رئیس جمهوری، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه و علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، خواهان اقدام قاطع درباره رفتار پلیس سعودی و همچنین توقف اعزام زائران حج عمره به عربستان شدند.

__________________________________
سخنگوی وزارت خارجه ایران از تشکیل پرونده قضایی در عربستان خبر داد

مرضیه افخم، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفته است “مسئولان بخش‌های ذی‌ربط عربستان سعودی اعلام کرده‌اند موضوع را پیگیری می‌کنند و تا عصر روز گذشته (سه شنبه) نیز بر اساس آخرین اطلاعات دریافتی توسط سرکنسولگری ما در جده نتایج اولیه اقدامات مسوولان عربستان از تشکیل پرونده برای متهمان در یکی از شعب دادسرای مرتبط حکایت دارد و شواهد حاکی از پیگیری مسئولان ذیربط سعودی است و امیدواریم این روند با جدیت کامل تا صدور حکم و مجازات افراد یاد شده ادامه یابد.”

خانم افخم گفته “وزارت خارجه بلافاصله پس از اطلاع از این حرکت ضداخلاقی به‌طور جدی موضوع را پیگیری کرده و همکاران ما در جده پس از اطلاع از موضوع در فرودگاه این شهر حاضر شده و با حضور مسئولان ارشد فرودگاه به بررسی موضوع پرداختند و مسئولان عربستانی هم ضمن اعلام انزجار از این اقدام اظهار داشته‌اند موضوع برای آن‌ها حیثیتی است و عوامل آن پس از اثبات جرم به مجازات شرعی و قانونی خواهند رسید.”

____________________________________

در واکنش دیگری به آنچه قصد تجاوز به دو نوجوان ایرانی در فرودگاه جده خوانده شده، آیت الله ناصر مکارم شیرازی، از مراجع تقلید شیعه قم در مسجد اعظم این شهر گفته “سئوال ما از مسئولان عمره‌گذار این است که عمره مستحب را آیا باید به هر قیمت برویم؟ من به دنبال تحریم عمره نیستم ولی بیان می‌کنم که آیا باید عمره را با هر ذلتی به جای آورد؟”

آقای مکارم شیرازی گفته “مسئولان ما باید فکر کنند که آیا ما تا کی قرار است که به مکه و حج مستحبی برویم؟ در مسجد النبی به علمای ما اهانت می‌کنند و در فرودگاه هم اهانت می‌کنند، نباید این چنین تحقیر شویم.”

یک روز پیش از این حسن قشقاوی، معاون کنسولی وزارت امور خارجه ایران با ارائه توضیحاتی درباره حادثه پیش آمده برای دو نوجوان ایرانی در جده گفته بود: “به علت تاخیر در بازگشت این دو، اعضای دیگر کاروان در مراجعه برای یافتن آنها متوجه می‌شوند که تعرض جنسی صورت گرفته و اخلاقا در مورد توضیح این امر معذوریاتی وجود دارد.” (بیشتر بخوانید)

اما مهدی دواتگری از نمایندگان مجلس ایران درباره این حادثه توضیح بیشتری داده و گفته ماموران سعودی به هنگام بازرسی بدنی مسافران دو نوجوان ۱۴ و ۱۵ ساله ایرانی را به بهانه اینکه به آنها مشکوک هستند به اتاق بازرسی خانم ها برده و “متأسفانه مورد بی‌حرمتی قرار دادند.”

وزارت امور خارجه ایران می گوید مراتب “اعتراض شدید” خود را به مسئولان سعودی اعلام کرده و خواستار “اشد مجازات” برای مسببان این حادثه شده است.

دیگربان: خبرگزاری «دفاع پرس» که زیر نظر فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی فعالیت می‌کند با انتشار یادداشتی اعلام کرد گروه «انصار‌الله» یمن توانایی نابودی «عشرت‌کد‌ه‌های» عربستان سعودی را دارد.

این خبرگزاری به نقل از تحلیل‌گرانی که نامی از آنها نبرده٬ نوشته «انصارالله» توانمندی‌های قابل توجهی در عرصه نظامی دارد و از کوه‌های «مران» به مناطق طائف٬ مکه و مدینه مشرف است.

آن‌طور که «دفاع پرس» نوشته «انصارالله به راحتی قادر است از کوه‌های مران٬ کاخ و عشرت‌کده‌های آل سعود را ویران کنند.»

این خبرگزاری همچنین افزوده که «حوثی‌های» یمن می‌توانند تهدیدهایی را متوجه مراکز نظامی آل سعود در مکه و مدینه کرده و شرایط عادی عربستان را مختل کنند.

«دفاع پرس» در واکنش به حمله هوایی عربستان به شورشیان یمن نوشته اقدام ریاض «قماری خطرناک» است که می‌تواند منجر به «ویران» شدن عربستان شود.

بحران یمن با حمله هوایی عربستان به شیعیان مورد حمایت جمهوری اسلامی به اوج خود رسیده و مقام‌های ایران به شدت از این اقدام ریاض به خشم آمده‌اند.

در دو روز گذشته نمایندگان مجلس و برخی از فرماندهان نظامی در ایران به صراحت به عربستان سعودی به خاطر این اقدام هشدار داده و گفته‌اند ریاض باید در انتظار عواقب حملات هوایی خود باشد.

رادیوفرانسه:

در این تصویر ، بدن بی جان فرخنده دیده میشود که حملات با چوب، سنگ آجر و لگد افراد ادامه دارد
روز گذشته در حوالی ساعت 4 بعد از ظهر، یک زن جوان در کابل نخست مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت، سپس در میان خیابان رها شد و اتوموبیل ها از روی وی گذشتند و در پایان به آتش کشیده شد.
این اتفاق از مسجد شاه دو شمشیر کابل پس از آن آغاز شد که عده ای این زن را متهم به آتش زدن قرآن کردند. این در حالی است که مقامات رسمی افغانستان آتش زدن قرآن توسط “فرخنده”را تکذیب میکنند.
هشدار، در این گزارش تصاویر بسیار خشن وجود دارد
از کلیۀ صحنه های ضرب و شتم فرخنده، در حالی که زنده است، سپس ادامه ضرب و شتم او درحالی که مرده به نظر میرسد و بعد آتش زدن او، افراد حاضر در محل فیلمبرداری کرده و در شبکه های اجتماعی منتشر ساخته اند. نکته قابل توجه دیگر آنکه، در تمامی ویدئوها و عکس های منتشر شده از این حادثه، میتوان حضور نیروهای پلیس را در اطراف جمعیت مهاجم و حتی در کنار فرخنده دید، در لحظاتی نیز آنها موفق میشوند جمعیت را عقب برانند. این درحالی است که فرمانده پلیس کابل مدعی شده است نیروهای پلیس پس از پایان ماجرا و مرگ “فرخنده”به محل رسیده اند.
نکته قابل توجه اینکه مسجد شاه دو شمشیر تنها چند صد متر با حساسترین مراکز دولتی کابل از جمله مرکز فرماندهی پلیس افغانستان، وزارت امور خارجه، وزارت کشور و چندین بیمارستان فاصله دارد و با توجه به زمان شروع این حادثه تا پایان آن که به نظر میرسد حدود دو ساعت به طول انجامیده است، بسیار عجیب به نظر می رسد که هیچ کس در جهت جلوگیری از این حملات اقدامی به عمل نیاورده است.

فرخنده در لحظات اولیه حمله، پیش از آنکه از پای درآید، در کنار وی حضور سربازان و پلیس مشهود است
ناظران به علت خشونت فراوان در ویدئوهای فراوانی که از این واقعه وجود دارد تصمیم گرفت تنها عکسهایی برگرفته از این ویدئوها را منتشر کند

محل وقوع این اتفاق با امنیتی ترین مناطق کابل حدود چند صدمتر فاصله دارد
شرکت کننده

Shah Hossein Mo…

آقای شاه حسین مرتضوی، روزنامه نگار ساکن کابل در این باره به ناظران میگوید:

دیروز حوالی عصر اخبار در این رابطه در رسانه های خبری و شبکه های اجتماعی منتشر شد. این زن به آتش زدن قرآن متهم شده است اما وزارت حج و اوقاف افغانستان رسما اعلام کرده است هیچ مدرکی در این رابطه وجود ندارد و تنها کتاب هایی سوخته به زبان فارسی در محل یافت شده است. پدر و مادر “فرخنده”هم عنوان کرده اند دخترشان 27 سال سن داشته و مدعی شده اند که 16 سال است به بیماری روانی دچار است. خانواده او گفته اند آنها برای شفای دخترشان به بسیاری از ملاها مراجعه کرده بودند که نتیجه ای نداشته است.

حمله صدها نفر به فرخنده در این تصویر نیز مشخص است، پریدن یک فرد بر روی او و چماقی که بر بدن وی فرود می آید در این تصویر دیده میشود

روایت های مختلفی از علت آغاز این فاجعه منتشر شده است. در برخی از این روایت ها این خانم دعاهای یک ملا را که حال او را بهتر نکرده است آتش زده و بعد گفته شده است که او قرآن را آتش زده است و در برخی دیگر گفته میشود او قربانی انتقام فردی شده است. در هر حال این اتفاق یک نگرانی بزرگ برای جامعه افغانستان است. ما خشونت های فیزیکی زیادی در افغانستان داریم اما این حد از خشونت، آن هم علیه یک زن به خاطر مسایلی این گونه در افغانستان واقعا حیرت آور است.
نکته مهم دیگر اینکه در تمامی عکس ها و ویدئوهایی که از این ماجرا منتشر شده است میتوان پلیس را در محل دید و ادعای فرمانده پلیس مبنی بر اینکه نیروهای نظامی پس از پایان ماجرا به محل رسیده اند به هیچ وجه واقعیت ندارد.

جسد بی جان فرخنده سپس به آتش کشیده شد
وزارت کشور افغانستان اعلام کرده است تاکنون چهار نفر از جمله فردی که در فیسبوک با انتشار عکس کتابهای سوخته مدعی شده است از جمله افراد مهاجم بوده است را بازداشت کرده است.

پست فیسبوکی فردی که مدعی شده است در قتل فرخنده نقش داشته است، وی با انتشار این تصاویر مدعی شده بود این خانم قرآن را به آتش زده بوده است
نکته قابل توجه، حمایت از اقدام به قتل و سوزاندن این خانم توسط برخی از چهرهای دولتی و رسانه ای افغانستان است. در این راستا خانم سیمین غزل حسن زاده از مقامات عالی رتبه وزارت فرهنگ این کشور در پست فیسبوکی خود از این اقدام حمایت کرد و نوشت:”هیچ نیرویی در برابر ایمان راسخ مردم مان تاب مقاومت ندارد، با جان و دل از باورهای دینی مان پاسداری خواهیم نمود.”
هرچند پس از ساعاتی عذرخواهی کرد و خشونت های صورت گرفته را محکوم کرد.
همچنین یکی از مجریان تلویزیونی افغانستان نیز مدعی شد این خانم قصد داشته است با سوزاندن قرآن به کشورهای غربی مهاجرت کند که با خشم مردم، موفق نشده است.

پست فسیبوکی یکی از مجریان تلویزیونی افغانستان

رادیوفردا: توسط حسن هاشمیان

بعد از گذشته دو هفته از آغاز عمليات «آزادسازی تکريت» هنوز نتايج روشن درباره سرنوشت آن ارائه نشده است.

در حاليکه خبرگزاری های شيعه عراق و به دنبال آن مراکز خبری جمهوری اسلامی در ايران پيروزی های شبه نظاميان شيعه موسوم به «حشد شعبی» را جشن گرفته اند، اما بيانيه ارتش عراق خبر از متوقف شدن نبرد و انتظار برای رسيدن امدادهای جديد داده است.

در طول نزديک به دو هفته نبرد که از دوم ماه مارس شروع شد، شبه نظاميان شيعه و به خصوص «عصائب اهل حق» نقش محوری در اين عمليات داشته و نيروهای «خط شکن» بودند، اين در حالی است که ارتش عراق در نبردهای زمينی خطوط مقدم جبهه شرکت نداشت.هادی عامری مرد شماره يک ايران در عراق فرمانده «حشد شعبی»يا شبه نظاميان بسيجی را به عهده دارد.

اين فرد نزديک به ۲۵ سال از عمر خود را در ايران گذرانده و از اشخاص مورد وثوق قاسم سليمانی است.سابقه فرماندهی «سپاه بدر» را برای مدت طولانی در اختيار داشت و در دولت نوری مالکی وزير حمل و نقل بود.

با وجود اينکه حيدر عبادی نخست وزير عراق حمله به تکريت را در راستای مبارزه با تروريسم و آزادسازی بخشی از ملت عراق ناميده که در اسارت نيروهای داعش افتادند، اما هادی عامری اين عمليات را «انتقام سپايکر» لقب داده که نيروهای تحت امر وی بايد از «تکفيری ها» بگيرند.سپايکر يک پايگاه نيروی هوائی در نزديکی تکريت است که داعش در زمان تصرف آن ۱۷۰۰ سرباز عراقی که بيشتر آنها شيعه و از مناطق جنوب عراق بودند را اعدام کرد.

شبه نظاميان شيعه و در رأس آن «عصائب اهل حق» اهالی منطقه «آلبوعجيل» تکريت را متهم می کنند که در جنايت سپايکر دست داشتند.در روزهای اخير نام اين منطقه بر سر زبان بيشتر شبکه های تلويزيونی جهان عرب افتاد، زيرا برخی اخبار منتشر شده در سايت ها و شبکه های اجتماعی از جنايتی ديگر در منطقه آلبوعجيل حکايت کردند که عصائب اهل حق را متهم می کنند اين منطقه را بطور کامل با تمام ساکنين و مزارع آن سوزاندند.

احمد طيب مفتی الازهر به رويداد آلبوعجيل واکنش نشان داد و بيانيه ای شديد الحنی را در محکوميت آنچه تحت عنوان «جنايت» در استان صلاح الدين عراق ناميد، صادر کرد.حيدر عبادی در واکنش به اين بيانيه بطور ضمنی قبول کرد که جنايت هائی در تکريت اتفاق افتاده اما آنها را به نفوذی ها و گروه های «خودسر» نسبت داد.يکی از مراجع شيعه در نجف به نام بشير نجفی از مفتی الازهر خواست برای اطمينان، يک گروه تحقيق به منطقه اعزام کند،اما افراد نزديک به احمد طيب گفته اند که فرستادن گروه تحقيق به عراق در اين روزها يعنی ورود به بايگانی پرونده های «ماست مالی شده» است.

با تحول جنگ تکريت به يک روياروئی مذهبی در منطقه آن هم در عالی ترين سطح آن ميان رهبران دينی جهان اسلام، به نظر می رسد ايالات متحده امريکا تمايلی به ايستادن در کنار هيچ يک از گروه های درگير و متهم شدن به جانبداری از يکی از طرفين نزاع جاری را ندارد. آمريکا در حال حاضر هم از سوی شيعيان و هم از سوی جهان اهل سنت متهم شده است که از خصم آنها در اين نزاع جانبداری کرده است.

رسانه های شيعه در روزهای گذشته نيروهای ائتلاف را متهم کردند که در ۲۴ دسامبر گذشته نيروهای عراقی در منطقه «بيجی» را بمباران کرده و ۲۲ نفر از آنها را کشته است. از آن سو نيروهای سنی امريکا را متهم می کنند که همراه با شبه نظاميان شيعه به جنگ سنی ها آمده است.

ولی امريکا در اين نبرد تلاش کرده است داعش را بعنوان دشمن مشترک همه قلمداد کند و همکاری همه را در اين راستا خواسته است.اما زمانی که شبه نظاميان شيعه دست به اقداماتی مشابه آنچه که داعش انجام می دهد، می زنند،کوشش امريکا با دشواری مواجه می شود و اهداف آن در گرد و غبار ستيز مذهبی گم می شود.

امريکا تمايلی ندارد که جنگ آن عليه داعش در منطقه تبديل به روياروئی مذهبی ميان سنی ها و شيعيان گردد. اما هم تندروهای شيعی و هم افراط گرايان سنی جنگ مذهبی را دامن می زنند و از آن بعنوان «مکانيسم ضد امريکائی» استفاده می کنند.

عصائب سنی

برای روياروئی با تبليغاتی که بر عليه شبه نظاميان شيعه صورت می گيرد، هم قاسم سليمانی و هم هادی عامری در ماه های گذشته تلاش کردند تشکلی از نيروهای عشايری اهل سنت مشابه آنچه تحت عنوان «عصائب اهل حق» شيعی معروف شده، بوجود بياورند.

بخشی از عشيره آل جبور که در بيشتر مناطق سنی عراق سکنی دارد با اين طرح همکاری کردند و گروهی متشکل از ۲۵۰ نفر به رهبری فردی به نام «خالد جباره» در منطقه «عَلم» تکريت را بعنوان «عصائب عَلم» بوجود آوردند.جنگجويان عشيره آل جبور در ميان نيروهای دولتی و داعش تقسيم شده اند و بخشی از نيروهای دولتی اين عشيره همپيمان قاسم سليمانی و هادی عامری شدند.منطقه عَلم در شمال تکريت واقع است و همراهی آن با نيروهای تحت فرماندهی هادی عامری نقش مهمی در پيشروی اين نيروها به سوی تکريت و محاصره آن داشته است.

اين نيروها نخستين نيروهای سنی هستند که به صفوف عصائب اهل حق پيوستند.اختلافات آنها با داعش و عدم همکاری آنان با «دولت اسلامی» به اعدام تعداد زيادی از جوانان منطقه به دست داعش منجر شد.از اينرو اکنون اين عشائر برای انتقام گرفتن قيام کرده اند و از آن سو رهبران داعش ريختن خون آنها را مانند شبه نظاميان شيعه مباح کرده اند.

اما در ميان اين و آن ، عَلم تنها مکانی است که نشانی از فرقه گرائی مذهبی در آن ديده نمی شود و شبه نظاميان شيعه و سنی در کنار يکديگر بر عليه داعش می جنگند.اين موضوع اميدواری های زيادی برانگيخته که چنين همکاری مشترک به مناطق ديگر کشيده شود.به ويژه که منطقه عَلم در مقايسه با ساير مناطق ديگر تکريت، کمتر آثار تخريبی جنگ در آن ديده می شود.

چالش های جنگ تکريت

منطقه تکريت اگرچه به راحتی به دست داعش سقوط کرد اما برای بازپس گيری آن چالش های بزرگی در برابر دولت عراق و متحدين آن قرار دارد:

۱-مشکل حفاظت از مناطق آزاد شده: اکنون پرسش اساسی اين است که بعد از آزادسازی تکريت چه نيروئی حفاظت آن را به عهده خواهد گرفت؟در گذشته ارتش عراق با تمام تجهيزات و آموزش هائی که ديده بود ثابت کرد که توان پايداری در برابر تروريست های داعش را ندارد و براساس اين تجربه، رهبری فعلی دولت عراق مايل نيست اين وظيفه را در اختيار آن بگذارد.

در طول حمله به تکريت هم شاهد بوديم که نيروی ارتش نقش مکمل و حمايتی به عهده گرفته بود و در رأس حملات قرار نداشت.اما واگذاری مناطق آزاد شده به دست شبه نظاميان شيعه مانند عصائب اهل حق، يک ستيز دائمی را در منطقه دامن خواهد زد و احتمال جنگ شيعی-سنی را افزايش خواهد داد.از اينرو يافتن شريک بومی در منطقه برای اداره شهرها و مناطق آزاد شده بسيار حائز اهميت شده است.اما اين شريک با دو مشکل اساسی مواجه است.

نخست برخی از گروه های تندرو شيعه که هيچ شريک سنی در اين مناطق را برنمی تابند و همه سنی ها را تروريست و همکار داعش يا حزب بعث می دانند و دوم رهبران برخی از احزاب سنی که هنوز به دولت شيعه عراق اعتمادی ندارند و مايلند به جای دولت حيدر عبادی با امريکا و کشورهائی اروپائی برای اداره مناطق خود به تفاهم برسند.رهيافت آينده در ميان اين ديدگاه های متناقض هنوز روشن نيست و به همين دليل نمی توان براحتی درباره آينده اين مناطق سخن گفت.

۲-ائتلاف های منطقه ای: از هم اکنون جنگ تکريت به پيدايش ائتلاف های منطقه ای برای متوقف کردن پيشروی جمهوری اسلامی در کشورهای عربی منتهی شده است.ايران به طور آشکارا درگيری نيروهای خود را در جنگ تکريت علنی کرده است و قاسم سليمانی ديگر حضور خود را در عراق مخفی نمی کند.

نيروهائی که در حال حاضر در نوک حمله به تکريت قرار دارند چه حشد شعبی و چه نيروهائی امنيتی به ايران نزديک هستند و از اينرو اين فرضيه را تقويت کرده که همه آنها توسط قاسم سليمانی رهبری می شوند.

در هفته های گذشته ملک سلمان پادشاه عربستان در فاصله کمی با رهبران هشت کشور منطقه ای ديدار داشت و بعد از مباحثات طولانی سخن از يک «بلوک بندی سنی» در برابر توسعه طلبی های جمهوری اسلامی به ميان رفت.کشوری خارج از دائره عربی مانند پاکستان آمادگی خود را برای ورود به اين ائتلاف جديد اعلام کرد و ترکيه حاضر شده است در نبرد آزادسازی موصل در آينده ای نه چندان دور شرکت کند.

ورود ايران به جنگ تکريت حتی می تواند اقدامات بعدی کشورهای منطقه ای را تسريع کند و رهبران ايران سخت در اشتباه خواهند بود اگر محاسبات خود در ورود به عراق را همانند دخالت در کشور فقيری مثل يمن برآورد کنند.

کافی است فردی با روحيه توسعه طلبی خامنه ای پيدا شود تا جنگی ديگر مانند سال ۱۹۸۰ در منطقه شعله ور شود.

دیگربان: علیرضا پناهیان می‌گوید دموکراسی در غرب «سرکاری» است٬ «اختیار» همیشه «ارزش» نیست و انتخابات ولی‌ فقیه توسط مردم «عوام‌فریبی» است.

آقای پناهیان این مطالب را در نقد دموکراسی در غرب٬ تمجید از سیستم حکومتی ولایت فقیه و حمله به اندیشه‌هایی که انسان را مختار و مستقل می‌دانند٬ بیان کرده است.

وی گفته دموکراسی در مغرب زمین «سرکار گذاشتن» مردم و یک «بازی مسخره» است و نمایندگان در آنجا نماینده‌های «واقعی» مردم نیستند.

این عضو قرارگاه «عمار» همچنین اظهار کرده ارزش اندیشه، اراده و انتخاب انسان گاهی به این است که انتخاب خود را واگذار کند به کسی که متخصص است.

به گفته وی «اختیار» همیشه «ارزشمند» نیست و وقتی بیش از حد به آن بها داده می‌شود به طور یقین «خیانتی» پشت سر آن نهفته است.

پناهیان اضافه کرده حضور مردم را به طور مطلق نمی‌توان حذف کرد٬ اما به طور مطلق هم نمی‌توان به رأی مردم ارزش و بها داد زیرا این به نوعی «عوام فریبی» است.

عضو شورای عالی تبلیغ حوزه‌های علمیه افزوده امروز اگر بنا باشد مسأله انتخاب ولایت فقیه به صورت مستقیم از طرف مردم صورت گیرد٫ فقط براساس «عوام فریبی» انجام خواهد شد.

بی‌بی‌سی:

در این کاریکاتور می بینیم که حتی یک زندان هم پنجره دارد ولی بخش اندرونی خانه ها که زنان در آن زندگی می کنند پنجره ای ندارد

بیش از یک قرن پیش از آنکه مجله طنز شارلی ابدو به خاطر حمله مسلحانه مسلمانان تندرو و قتل گروهی از کارکنان آن در سراسر جهان به شهرت برسد، مجله دیگری با طنز سیاسی مشابه شارلی ابدو در افکار عمومی مسلمانان ساکن امپراطوری روسیه و ایران نقش مهمی ایفا می کرد.

طنزنامه هفتگی ملانصرالدین توزیع اولین نسخه هایش را از آذربایجان شروع کرد. این جریده که برای زمانه خود بسیار انقلابی بود، با شهامت و زبانی تند نه فقط مذهب و روحانیت و اقلیت صاحب قدرت، بلکه حتی تزار روسیه و شاه ایران را به سخره می گرفت.

مجله ملانصرالدین که در سال ۱۹۰۶ تاسیس شد، نه فقط در مورد مسائل ژئوپلیتیک مهم منطقه و زمانه بلکه در مورد موضوعات حساس اجتماعی مثل حقوق زنان و یا تجدد غرب گرایانه نظر می داد.

جلد اولین شماره مجله نصرالدین که در سال ۱۹۰۶ منتشر شد

جلیل محمدقلی‌زاده، سردبیر و مدیر مجله، معروف به میرزا جلیل، یک ادیب و داستان نویس سرشناس آذربایجانی بود. شخصت اصلی معروف ترین کتابش با عنوان “میّت” یک خداناباور مست است که به خاطر گفتن حقایق مربوط به عقب ماندگی جامعه دیوانه تلقی می شود، جامعه ای که شوهر دادن دختران نه ساله به مردان ۵۰ یا ۶۰ ساله امر پذیرفته و رایجی بود.

ملانصرالدین، نامی که برای این مجله انتخاب شده بود، شخصیت افسانه ای است که در ادبیات و فرهنگ عامه اکثر کشورهای خاورمیانه به عنوان یک ملای ظاهرا ساده لوح ولی با بصیرت معروف است.

مجله ملانصرالدین روی جلد اولین شماره خود “بیداری ملت های در خواب فرو رفته مشرق زمین” را نشان می دهد.

این مجله به مدت ۲۰ سال منتشر شد و سعی می کرد دنیای مدرن آن روزگار قالب کاریکاتور و طنز سیاسی به مردم نشان دهد.

این کاریکاتور نشان می دهد که با یک بچه، سگ ها و سایر جانوران مثل آشغال رفتار می شود در صورتیکه مردم قرآن را با احترام ویژه ای در دست گرفته اند

عبدالرحیم‌بای حق وردیف نویسنده سرشناس آذربایجانی در خاطرات خود می نویسد: “اولین شماره جریده ملانصرالدین مثل بمب صدا کرد. ملاها می گفتند نباید اجازه داد که این مجله وارد خانه مسلمین شود. اما اگر این مجله وارد خانه یک مسلمان شد باید آن را با انبر برداشت و توی خلا انداخت.”

مجله ملانصرالدین برخلاف سایر جراید آن زمان آذربایجان که به شدت تحت تاثیر زبان ترکی استانبولی، روسی و یا فارسی بودند، به زبانی صریح و مستقیم آذربایجانی های کم سواد و تحصیل نکرده را مورد خطاب قرار می داد.

زبانی که این مجله به کار می گرفت و درک کاریکتاتورهای آن بسیار ساده بود. هدف اصلی انتقادها و حملات این مجله روحانیونی بودند که از نظر نویسندگان مجله دشمنان اصلی آموزش و سکولاریسم تلقی می شدند.

میرزا جلیل می گفت که مجله او محصول دورانی بود که اکثریت مردم بی سواد بودند و تزارهای روسیه و شاهان ایران بر آنان حکومت می کردند و توسط روحانیون هدایت می شدند.

این مجله به زبان ترکی آذربایجانی چاپ می شد که هنوز به خط عربی بود و بعد با روی کار آمدن شوروی الفبای لاتین جای آن را گرفت. هر از چند گاهی به زبان روسی نیز منتشر می شد.

دو کاریکاتوری که در زیر می بینید لحن بسیار گزنده ای دارند و نتیجه تحصیل در مدارس دینی معمول در کشورهای آسیایی را با محسنات آموزش در مدارس سکولار اروپایی مقایسه می کند.

دانش آموزان وارد یک مدرسه سنتی می شوند و مثل خر از آن خارج می شوند

دانش آموزان وارد یک مدرسه مدرن می شوند و مثل بزرگسالان تحصیلکرده و مودب از آن خارج می شوند

مجله ملانصرالدین به حقوق و برابری زنان توجه ویژه ای داشت و همواره فریاد می زد که زنان نه تنها در جامعه بلکه در محیط خانواده نیز هیچ حقی ندارند و شوهران و مردان به اشکال مختلف حتی کتک زدن زنان به آنها اجحاف می کنند.

مجله ملانصرالدین به صراحت با دخالت مذهب در امور خصوصی و آزادی افراد در یک جامعه سکولار مخالف بود.

اما به طنز گرفتن روحانیون و دفاع از حقوق زنان بدون خطر نبود. روحانیون ایران علیه ملانصرالدین و برای قتل میرزا جلیل فتوا صادر کردند. او در شهر تفلیس پایتخت گرجستان جایی که مجله منتشر می شد، مورد حمله قرار گرفت و همواره به اشکال مختلف تهدید می شد.

در آن زمان شهر تفلیس مرکز فرهنگی قفقاز جنوبی بود.

در کاریکاتور بالایی تولد یک پسر مایه جشن و شادی است، در کاریکاتور پایینی تولد یک دختر به خصوص برای پدرش مثل عزاست

میرزا جلیل در جایی گفته بود: “اگر من این مجله را به جای تفلیس در باکو و یا ایروان (پایتخت ارمنستان امروزی که آن زمان اکثریت جمعیت آن را آذربایجانی ها تشکیل می دادند) منتشر می کردم حتما دفتر کار من را نابود و من را هم می کشتند.”

ملانصرالدین برای بسیاری از خوانندگان خود دریچه ای برای آشنایی با عالم سیاست هر چند در قالب طنز را گشود.

در کاریکاتور زیر می بینیم که سلطان وقت امپراطوری عثمانی که با شروع جنگ علیه یونان سعی دارد جزیره کرت را پس بگیرد، توسط “قدرت های جهانی” زیر دوش آب سرد برده شده تا آتش او را بخوابانند.

“ماجرای جزیره کرت: لازم نیست داغ کنید.”

میرزا جلیل زیر نفوذ ادبی نویسندگان روس مثل نیکلای گوگول و آنتوان چخوف بود.

تعدادی از کاریکاتوریست های زبردست از جمله اسکار شمرلینگ یک آلمانی ساکن تفلیس و عظیم عظیم زاده اهل آذربایجان و چند شاعر طنز پرداز از جمله میرزا علی اکبر صابر که در اشعار خود از حقوق زنان و توسعه آموزش و پرورش دفاع می کرد، با این مجله همکاری می کردند.

مجله ملانصرالدین در پایه گذاری جمهوری دمکراتیک آذربایجان که در سال ۱۹۱۸ پس از انقلاب روسیه و سقوط رژیم تزاری شکل گرفت، نقش مهمی ایفا کرد. عمر این جمهوری فقط دو سال طول کشید و در سال ۱۹۲۰ بلشوئیک ها آذربایجان را به جمهوری های سوسیالیستی شوروی افزودند.

زینال ممدلی، کارشناس مطبوعات در آذربایجان می گوید: “اکثر وزیران دولت جمهوری دمکراتیک آذربایجان خوانندگان دائمی مجله ملانصرالدین بودند.”

کارزار دائمی این مجله در دفاع از حقوق زنان در نهایت باعث شد که در سال ۱۹۱۹ جمهوری دمکراتیک آذربایجان تقریبا همزمان با کشورهایی مثل بریتانیا و یا آمریکا، به زنان کشور حق رای بدهد.

با ورق زدن صفحات مجله ملانصرالدین که در موزه ملی آذربایجان نگهداری می شود، به خوبی می توان دید که این مطالب طنز و کاریکاتورهای آن برای دوران خودش تا چه حد جسورانه بودند.

در این شماره مربوط به سال ۱۹۲۹ کنسول بریتانیا و همسرش در انگلستان (چپ) و در ایران (راست) به تصویر کشیده شده اند

به عنوان مثال در یکی از شماره های سال ۱۹۲۹ این مجله کاریکاتوری را از پبامبر اسلام ولی بدون کشیدن صورت او منتشر کرد. البته در آن سالها آذربایجان یکی از جمهوری های اتحاد شوروی بود و این مجله در شهر باکو پایتخت جمهوری چاپ می شد. اما هنوز هم اکثریت جمعیت جمهوری آذربایجان مسلمانان معتقدی بودند.

در این کاریکاتور می بینیم که حضرت محمد با عیسی مسیح مشغول گفتگو است و به مناسبت جشن کریسمس عده ای مشغول میخواری هستند. کاملا مشخص است که ملانصرالدین مشروب خوردن مسلمانان با وجود حرام بودن این کار در آئین اسلام را مسخره کرده است.

اما کار مجله ملانصرالدین برای همیشه ادامه نیافت. در اوایل دهه سی میلادی مقامات جمهوری آذربایجان به میرزا جلیل گفتند که باید نام مجله را به الله سیز (بی خدا) تغییر دهد و از معیارها و اصول ایدئولوژیک حاکم بر اتحاد شوروی تبعیت کند.

میرزا جلیل حاضر نشد شروط آنها و سانسور مجله را بپذیرد و همکاری او با مجله به پایان رسید.

بی‌بی‌سی: نمرود نام معرب و محلی شهر آشوری کالخو (کالح) در استان نینوای عراق است

مقام های عراقی می‌گویند گروه موسوم به “دولت اسلامی” (داعش) روز پنجشنبه عملیات تخریب شهر باستانی نمرود در نزدیکی موصل را آغاز کرده است.

وزارت جهانگردی و آثار تاریخی عراق با صدور بیانیه ای گفته است گروه داعش پس از نماز ظهر با بولدوزر و دیگر ادوات سنگین، تخریب این شهر تاریخی را آغاز کرد.

شهر تاریخی نمرود که از آن به عنوان نگین تمدن آشوری یاد می‌شود در قرن ۱۳ پیش از میلاد و در حاشیه رود دجله، حدود ۳۰ کیلومتری جنوب‌شرقی موصل، بنیان گذاشته شد.

وزارت جهانگردی و آثار تاریخی عراق خواستار نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد برای رسیدگی به این موضوع شده، اما درباره میزان خسارت به شهر نمرود جزییاتی ارایه نکرده است.

انتشار گزارش‌های مربوط به تخریب شهر نمرود یک هفته پس از پخش ویدئویی است که شبه‌نظامیان داعش را در حال خرد کردن آثار باستانی در موزه موصل نشان می‌داد.

سازمان ملل متحد حمله هفته قبل را به عنوان جنایت جنگی محکوم کرد.

شبه‌نظامیان داعش، نگهداری از آثار و اماکن باستانی را مصداق “بت‌پرستی” می‌دانند و معتقدند که چنین آثاری باید تخریب شود.

استان نینوا که شهرهای موصل، نمرود و برخی از دیگر اماکن تاریخی عراق در آن قرار دارند از تابستان سال ۲۰۱۴ به تصرف شبه‌نظامیان داعش درآمده است.

عملیات نیروهای عراقی و کرد برای بازپس‌گرفتن نینوا با همکاری ایران و پشتیبانی کشورهای ائتلاف علیه داعش همچنان جریان دارد.

با این حال خبرگزاری فرانسه گزارش می‌دهد که عملیات اصلی برای بیرون راندن داعش از استان نینوا احتمالا چند ماه دیگر انجام می‌شود و تا آن زمان اماکن تاریخی متعددی در اختیار گروه “دولت اسلامی” باقی خواهد ماند.

دیگربان: گروهی از نیرو‌های حزب‌الله و لباس شخصی‌ با تجمع مقابل ساختمان روزنامه «اعتماد» خواستار برخورد قوه قضائیه با این روزنامه و مسئولان آن شدند.

این تجمع روز چهارشنبه (۱۳ اسفند) و با سخنرانی حسین الله‌کرم یکی از فرماندهان حزب‌‌الله و برخی از نیرو‌های سرشناس این گروه در تهران برگزار شد.

در این تجمع برخی پرچم‌های «یاحسین» به همراه داشتند و در بیانیه پایانی خود خواستار توقیف روزنامه «اعتماد» از سوی قوه قضائیه شدند.

روزنامه اعتماد در شماره چهارم اسفند خود گفتگویی از ابراهیم اصغرزاده منتشر کرده بود که در این گفتگو آقای اصغرزاده گفته بود اسطوره امام حسین برای جوانان ایران رنگ باخته است.

انتشار این اظهار‌نظر اصغرزاده با خشم گروهی از محافظه‌کاران تندرو مواجه شد و آنها هم‌سو با برخی رسانه‌های سپاه حملات تندی متوجه این روزنامه کردند.

در پی بی‌نتیجه ماندن این حملات و بی‌اعتنایی قوه قضائیه به درخواست‌ها برای برخورد با روزنامه «اعتماد» برخی نیرو‌های حزب‌الله با برپایی تجمع مذکور فشار‌ها به قوه قضائیه را افزایش داده‌اند.

بی‌بی‌سی: یکی از اعضای سابق گروه دولت اسلامی (داعش) که محمد اموازی معروف به “جان جهادی” را در سوریه ملاقات کرده او را آدمی تنها، گوشه‌گیر و بی‌احساس توصیف کرده است.

ابو ایمن، عضو سابق داعش به بی‌بی‌سی گفته است که “جان جهادی” را دو سال پیش زمانی که برای اولین بار وارد سوریه شد، ملاقات کرده است.

به گفته ابو ایمن، برخلاف سایر بریتانیایی‌های پیوسته به داعش، محمد اموازی تمایل داشت که در ویدئوهای منتشره از سوی داعش حضور داشته باشد.

اموازی، شهروند بریتانیایی متولد کویت که گفته می‌شود هنوز به سی سالگی نرسیده، اولین بار در یکی از ویدئوهای داعش در حال بریدن سرجیمز فولی، خبرنگار آمریکایی دیده شد.
محمد اموازی معروف به جان جهادی آدمی تنها، گوشه گیر و بی احساس توصیف شده است

در فیلم‌های بعدی او در حال بریدن سر استیون ساتلوف، روزنامه‌نگار آمریکایی، دیوید هینز، امدادرسان بریتانیایی، آلن هنینگ، راننده تاکسی بریتانیایی و عبدالرحمان کاسیگ، امدادرسان آمریکایی دیده شده است.

ابو ایمن این سخنان را در مصاحبه با ما درباره ملاقاتش با محمد اموزای، که در فهرست افراد تحت تعقیب در جهان قرار داد، گفت.

او گفت: “زمانیکه همدیگر را در سوریه ملاقات کردیم، ما هر دو از پیکارجویان معمولی بودیم که در گروههای اسلامگرا علیه دولت سوریه می‌جنگیدیم.”

پیکارجویان خارجی که اکثر آنها بریتانیایی بودند در شهری موسوم به اطمه در شمال سوریه ساکن بودند.
“او عجیب بود”
دو پیکارجو همدیگر را در اطمه در شمال سوریه ملاقات کردند

اطمه دهکده‌ای بود که اردوگاه متروک پناهندگان در آن واقع شده بود، اما پیکارجویان با تصرف خانه‌های اطراف این اردوگاه تا حدی در آسایش زندگی می‌کردند.

این مکان هنوز هم به شکل فعلی باقی است.

بریتانیایی‌ها این مکان را “جهاد پنج ستاره” می‌نامیدند و با انتشار تصاویری از این محل در توییتر و اینستاگرام قصد داشتند آن را به دیگران نشان دهند.

ابو ایمن در زمانی که در سوریه بود چندین بار از “خانه بریتانیایی‌ها” در این محل دیدار کرد.

داعش روانشناسان حرفه ای دارد. آنها می دانند که چه کسانی را از میان پیکارجویان انتخاب و معروف کنند.
ابوایمن از اعضای سابق داعش

او به ما گفت که محمد اموازی در اولین ملاقاتی که با او داشت به نظر عجیب آمد.

ابو ایمن می‌گوید: “او زیاد صحبت نمی‌کرد. گرم برخورد نمی‌کرد. او برای نمازخواندن به ما نپیوست. او فقط با دوستانش نماز می خواند … بقیه برادران بریتانیایی با ما نماز خواندند، اما او عجیب بود.”

این عضو سابق داعش افزود: “سایر برادران بریتانیایی وقتی ما را در جاده می‌دیدند به ما سلام می‌کردند، اما محمد اموازی رویش را از ما بر می‌گرداند.”

به گفته ابو ایمن “پیکارجویان بریتانیایی همیشه با هم صحبت می‌کردند، اما او به ما نمی‌پیوست.”

چگونه محمد اموازی، یک پیکارجوی معمولی به “جان جهادی” سمبل وحشتناکی از بیرحمی و وحشیگری داعش تبدیل شد؟

ابو ایمن می‌گوید: “داعش روانشناسان حرفه‌ای دارد. آنها می دانند که چه کسانی را از میان پیکارجویان انتخاب و معروف کنند.”

“هیچ چیزخاصی درباره جان جهادی وجود نداشت… هر کسی می‌توانست مثل او باشد.”

بسیاری از برادران بخاطر تسلیحات جدید، توپ های مدرن، راندن اتومبیل های جیپ و نمایش دادن به داعش می پیوندند.
ابوایمن از اعضای سابق داعش

ابوایمن در ادامه این گفتگو افزود: “خلیفه دستور می‌دهد و در مقابل شما ترفیع می‌گیرید.”

به گفته ابو ایمن “بسیاری از برادران بخاطر تسلیحات جدید، توپ‌های مدرن، راندن اتومبیل‌های جیپ و نمایش دادن به داعش می‌پیوندند.”
مکانی امن
بعضی تصور می کنند که محمد اموازی در حال نمایش دادن است و داعش از او استفاده می کند.

این عضو سابق داعش به ما گفت که این گروه را به این دلیل ترک کرد که از او خواسته بودند زنها و کودکان را به قتل برساند.

از ابو ایمن پرسیدم همقطاران سابق او نظرشان درباره “جان جهادی” چه بود. او گفت: “بعضی عاشق او هستند.”

“برخی پس از دیدن و تحسین او به داعش پیوستند. برای آنها او یک نمونه است.”

ابو ایمن گفت: “داعش او را همانند یک پیانو می‌نوازد. او فرد سرشناسی است که به کمکش برادران مسلمان را در اروپا جذب می‌کنند.”

اما این عضو سابق داعش اضافه می کند: “بعضی تصور می کنند که محمد اموازی در حال نمایش دادن است و داعش از او استفاده می‌کند.”

“پیکارجویان به محض این که فرصتی پیدا کنند، این گروه را ترک می‌کنند.”

البته ما مطمئن نیستیم که داعش محمد اموازی را به “جان جهادی” تبدیل کرده باشد.

شاید این جنگ بوده که آن بخش از شخصیت او را این چنین نمایان کرد.

ما از چندین منبع قابل اعتماد شنیده‌ایم که برای داعش بسیار مهم است که او در محل امنی نگهداری شود. محل زندگی او مخفی نگه داشته شده است.

“جان جهادی” برای داعش مهره تبلیغاتی با ارزشی است که مردان جوان خشمگین را از کشورهای اروپایی به آمدن به سوریه تشویق می کند تا به افرادی همانند او بدل شوند.

بی‌بی‌سی: در گزارش دفتر رئیس دولت ایالت نیوساوث ولز درباره بحران گروگانگیری در کافه لینت سیدنی این نکته برجسته شده که گروگان‌گیر ایرانی استرالیایی که اکنون به نام هارون مونس شناخته می‌شود هرگز فعالیتی در آن حد نداشت که دستگاه‌های امنیتی نیازی به اعمال کنترل بیشتر بر رفتارهای او داشته باشند. سازمان امنیت داخلی استرالیا به تهیه‌کنندگان گزارش گفته است که هارون مونس “تنها یکی از چندهزار نفری بود که می‌توانست باعث ایجاد نگرانی امنیتی بشود.” اما همان یک نفر روز ۱۵ دسامبر سال گذشته برای ۱۷ ساعت استرالیا را در بهت و وحشت فرو برد.

گزارشی که جزئیات آن روز ۲۳ فوریه اعلام شد در سه بخش و دو ضمیمه است و تمام زوایای شخصیتی محمد حسن منطقی و بحران گروگانگیری را می‌کاود تا نشان دهد چگونه چنین حادثه‌ای شکل گرفته و آیا دستگاه‌های امنیتی قادر بودند از وقوع آن جلوگیری کنند یا نه. در پی انتشار این گزارش، نخست‌وزیر استرالیا از تغییر سیاست‌های مهاجرتی در این کشور خبر داد.
ورود با ویزای تجاری

هارون مونس در سال ۱۹۹۶ میلادی همسر و دو فرزند خود را در ایران جا می‌گذارد و با ویزای تجاری به استرالیا می‌آید. با قدم گذاشتن در خاک استرالیا بلافاصله تقاضای پناهندگی می‌کند و پس از ۸ سال تابعیت استرالیا را به دست می‌آورد. مونس در تمام سال‌های اقامت در استرالیا به جز دوره کوتاهی در سال ۲۰۰۰ که در ایالت استرالیای غربی زندگی می‌کرده، مابقی زندگی خود را در شهر سیدنی گذرانده است. در این شهر ۱۷ بار محل اقامت خود را تغییر داده و گاه تنها چهار یا پنج روز را در یک نشانی زندگی کرده بود.

در سال ۱۹۹۹ میلادی تشکیلاتی تحت عنوان دفتر آیت‌الله منطقی بروجردی برای آموزش و ترویج امور معنوی و فعالیت‌های خیریه دایر می‌کند اما دو سال بعد تشکیلات دیگری با هدف یاری رسانی به کودکان و زنان به ثبت می‌رساند. از جمله برنامه‌های تشکیلات جدید که به نام IISIO معرفی شده ارائه اطلاعات در زمینه توسعه فعالیت‌های فرهنگی، علمی، فنی، آموزشی، سیاسی و امنیتی بوده است. پس از IISIO شش بار دیگر نیز در سال‌های مختلف اقدام به راه‌اندازی انجمن‌های دیگر می‌کند ولی هر بار پس از دو یا سه سال به فعالیت آن‌ها پایان می‌دهد. از جمله آن‌ها تشکیلاتی‌ست به نام “حزب‌الله استرالیا” که آن را در سپتامبر ۲۰۰۹ راه می‌اندازد اما در دسامبر ۲۰۱۱ آن را تعطیل می‌کند.

محمدحسن منطقی از سال ۱۹۹۶ که به استرالیا می‌آید تا شش سال بعد با همین نام شناخته می‌شود و با همین نام تقاضای شهروندی استرالیا می‌کند اما دو سال مانده به دریافت تابعیت استرالیایی در سپتامبر سال ۲۰۰۲ نام جدیدی برای خود انتخاب می‌کند. نام جدید او “مایکل هیسون موروث” است. مایکل تا چهار سال بعد با همین نام باقی می‌ماند اما در نوامبر سال ۲۰۰۶ میلادی یکبار دیگر نام خود را تغییر می‌دهد. این بار “من هارون مونس”، نامی که گروگانگیر کافه لینت با آن شناخته می‌شود.

محمد حسن منطقی چند ماهی پس از آن که با نام مایکل هیسون موروث در شهر سیدنی زندگی می‌کرده با “نولین هیسون پال” آشنا می‌شود. گزارش‌ها نشان می‌دهد روابط مایکل و نولین دستخوش تلاطم‌های بسیاری بوده و در مرکز این درگیری‌ها موضوع حضانت فرزندان‌شان قرار داشته است.
حجت‌الاسلام یا عضو فرقه احمدیه؟

اما این همه داستان نیست. محمد حسن منطقی در زمان ورود به استرالیا خود را روحانی شیعه و حجت‌الاسلام معرفی می‌کند. وقتی تقاضای پناهندگی خود را می‌نویسد اظهار می‌کند که عضوی از فرقه احمدیه است؛ فرقه‌ای اسلامی که به دلیل ادعای مهدویت میرزا غلام احمد، بنیانگذار آن، در میان شیعیان و سنی‌ها به‌عنوان فرقه‌ای ارتدادی شناخته می‌شود. با این همه، وقتی نام خود را به مایکل هیسون موروث تغییر می‌دهد به سازمان امنیت داخلی استرالیا خبر می‌دهد که دیگر کسوت روحانیت را کنار گذاشته و از این به بعد به‌عنوان یک سکولار زندگی خواهد کرد.

زندگی سکولار مایکل دوام چندانی ندارد و چهار سال بعد وقتی نام مایکل به هارون مونس تغییر می‌کند، این‌بار عنوان شیخ را به نام هارون اضافه می‌کند تا حجت‌الاسلام سابق با نام تازه در جامعه مسلمانان استرالیا هوادارانی برای خود دست و پا کند. تغییرات متوقف نمی‌شود. این‌بار برای آخرین مرتبه شیخ هارون مذهب خود را از تشیع به تسنن عوض می‌کند و به منتقد جدی راه و رسم شیعیان تبدیل می‌شود.

گزارش دفتر سروزیر ایالتی جزئیات دیگری از زندگی هارون مونس را نیز در بر دارد. در بخشی از گزارش آمده که هارون مونس در ۱۴ سال از دوران ۱۸ ساله اقامتش در استرالیا هیچگاه سفری به خارج از این کشور نداشته اما در فاصله چهار ساله میان ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی شرایط تغییر می‌کند و ۲۱ بار به سفر می‌رود. ده سفر به مقصد بانکوک بوده، همگی کمتر از یک هفته و گاهی تنها یک روز. یک بار هم در کمتر از دو روز به لندن سفر می‌کند اما کسی نمی‌داند این سفرهای کوتاه به چه منظوری صورت گرفته‌ است. در همان دوره سفرهای پی در پی مکاتبات او نیز اوج می‌گیرند و به بسیاری از جمله ملکه بریتانیا، پاپ، سیاستمداران داخلی و خارجی و بلاخره خانواده‌های سربازان استرالیایی کشته شده در افغانستان نامه می‌نویسد. وقتی خانواده‌های سربازان استرالیایی از مکاتبات او به دادگاه شکایت می‌برند پای هارون مونس به دادگاه‌های سیدنی باز می‌شود.
اتهام ‘آزارهای جنسی’

همزمان با همین دادگاه‌ها در سال ۲۰۰۹ پلیس فدرال استرالیا نیز تحقیقات تازه‌ای درباره دست داشتن هارون در قتل نولین، همسر سابقش، و ارتکاب آزارهای جنسی متعدد آغاز می‌کند. دادگاه به اتهامات هارون مونس رسیدگی می‌کند و دو بار در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ او را گناهکار می‌شناسد. با این‌حال دادگاه به هارون امکان می‌دهد تا به قید وثیقه آزاد بماند.

در دوره‌ای که محمدحسن منطقی دیروز و هارون مونس وقت مرتب در دادگاه‌ها حضور پیدا می‌کند مشخص می‌شود دچار روان‌پریشی‌ست. همین اختلال روانی دو بار در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ او را به بیمارستان می‌کشاند و در آنجا بستری می‌شود. گزارش‌های پزشکی بعدی که به تایید روانپزشک ارشد دولت ایالتی رسیده‌، نشان می‌دهد گرچه هارون مونس از وضعیت روانی ناپایداری برخوردار است اما شرایط او تهدیدی برای زندگی خود و دیگران به بار نخواهد آورد. سازمان امنیت داخلی استرالیا نیز همین نظر را درباره هارون مونس دارد. اما حالا گزارش دفتر سروزیر ایالت می‌گوید در فاصله ده سال از ۱۱ می ۲۰۰۴ تا ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴ دستگاه‌های امنیتی و پلیس استرالیا ۴۱ مورد تحقیق درباره فعالیت‌های هارون مونس داشته‌اند. شگفت‌انگیز این که تنها در فاصله سه روز از ۹ تا ۱۲ دسامبر سال گذشته دفاتر پلیس ایالتی ۱۸ مورد پیام تلفنی و ایمیل درباره فعالیت‌های مشکوک هارون دریافت کرده‌اند اما نظر پیشین درباره بی دردسر بودن هارون پابرجا می‌ماند. سه روز پس از آخرین پیام هارون مونس به کافه لینت می‌رود و کلید گروگانگیری در آنجا زده می‌شود.

ساعت هشت و ۳۳ دقیقه صبح روز ۱۵ دسامبر هارون با نشان دادن اسلحه از کارمندان و مشتریان کافه لینت می‌خواهد تا درها را قفل کنند و در داخل کافه باقی بمانند.
درخواست پلیس ایران برای استرداد

محمدحسن منطقی که در فاصله سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ به‌عنوان نگهبان آموزش دیده بود پس از دریافت مجوز حمل اسلحه می‌توانسته در زمان کار مسلح باشد اما در با تغییر قانون دریافت مجوز در سال ۲۰۱۲ از تمدید مجوز خود صرف‌نظر می‌کند. پلیس استرالیا می‌گوید اسلحه‌ای که هارون از آن برای گروگانگیری استفاده کرده، به‌طور قانونی متعلق به خود او نبوده ولی هارون آن را از بازار نیمه‌رسمی اسلحه تهیه کرده بوده است. تیری که از آن اسلحه شلیک شد توری جانسون مدیر کافه لینت را از پای درآورد.

در گزارش گفته شده که اگر هارون مونس همین امروز با شرایط اولیه خود وارد استرالیا می‌شد باز هم می‌توانست شهروندی استرالیا را کسب کند. سه دلیل مهمی که گزارش به آن توجه کرده عبارتند از سهل‌انگاری پلیس استرالیا، حمایت سازمان عفو بین‌الملل از محمدحسن منطقی، و بی‌توجهی سازمان امنیت داخلی استرالیا به پیام‌های هشداردهنده درباره هارون مونس.

در سال ۲۰۰۱، پنج سال پس از ورود محمدحسن منطقی به استرالیا، پلیس اینترپل به درخواست پلیس ایران تقاضای استرداد او را به پلیس استرالیا ارائه می‌دهد. پلیس ایران اعلام کرده بوده که محمدحسن منطقی به دلیل کلاهبرداری تحت تعقیب است. ۵ ماه بعد در سپتامبر ۲۰۰۱ وقتی درخواست‌های پلیس استرالیا برای دریافت اطلاعات بیشتر از پلیس ایران به نتیجه نمی‌رسد درخواست استرداد محمد حسن منطقی در استرالیا نادیده گرفته می‌شود. در عوض، نامه عفو بین‌الملل در حمایت از او به جریان می‌افتد و یک‌سال بعد در سپتامبر ۲۰۰۲ محمد حسن منطقی تابعیت استرالیا را به دست می‌آورد. گزارش می‌گوید اگر سازمان امنیت داخلی استرالیا به ۱۸ پیام هشدار دهنده‌ای که تا سه روز مانده به واقعه برای آن‌ها ارسال شده بود ترتیب اثر می‌دادند گروگانگیری روز ۱۵ دسامبر در کافه لینت اتفاق نمی‌افتاد.

محمدحسن منطقی، مایکل هیسون موروث و عاقبت من هارون مونس، مردی با سابقه روان‌پریشی ۱۷ ساعت زندگی در استرالیا را به گروگان خود درآورد و رسانه‌ها را به مرکز خرید مارتین سیدنی کشاند، جایی که هنوز دسته‌گل‌های مردم برای یادبود توری جانسون و کاترینا داوسون در کنار کافه لینت دیده می‌شود.