اخبار

بی‌بی‌سی: قواسمی ریاست مرکز الزهرا را یحیی قواسمی برعهده دارد

پلیس فرانسه به یک مرکز مرتبط با جمهوری اسلامی ایران یورش برده و شماری از اعضای ارشد آن را بازداشت کرده است.

روز سه‌شنبه، ۱۰ مهر (۲ اکتبر)، مقامات محلی در شمال فرانسه گزارش کردند که حدود دویست مامور پلیس به مقر گروه شیعه “مرکز الزهرا” و خانه اعضای ارشد آن در گراند سنت، واقع در حومه شهر بندری دانکرک در شمال فرانسه یورش برده و یازده تن را بازداشت کرده‌اند.

به گفته این مقامات، عملیات پلیس به عنوان بخشی از برنامه “پیشگیری از تروریسم” صورت گرفته و علاوه بر بازداشت این افراد، اموال این مرکز نیز مسدود شده است.

رهبری گروه مرکز فرهنگی زهرا را یحیی قواسمی برعهده دارد که گفته شده است دارای ارتباط با جمهوری اسلامی ایران و افکار به شدت ضد صهیونیستی است. چند سال پیش، خبرگزاری فارس در ایران در گزارشی از او با عنوان “رهبر حزب ضد صهیونیستی” در فرانسه نام برد.

مقامات فرانسوی گفته‌اند که فعالیت رهبر و اعضای ارشد مرکز زهرا از مدتها پیش زیر نظر پلیس بوده و دلیل آن را “حمایت قاطع رهبران این گروه از تعدادی سازمان تروریستی و حرکت‌های مغایر با فرهنگ و ارزش‌های فرانسه” عنوان کرده‌اند.

مرکز زهرا در سال ۲۰۰۹ میلادی پایه‌گذاری شد. وبسایت این مرکز هدف آن را “شناساندن پیام اسلام از دیدگاه پیغمبر و اهل بیت” عنوان کرده است. در اردیبهشت ماه سال جاری، بولتن کتابخانه مجلس شورای اسلامی خبر بازدید یحیی قواسمی از این کتابخانه را منتشر کرد و نوشت که “مرکز الزهرا مؤسسه‌ای فرهنگی ـ اسلامی است که به صورت تخصصی در حوزه اسلام‌شناسی با محوریت تشیع در اروپا فعالیت می‌کند و مقرّ مؤسسه در فرانسه است.”

در ماه ژوئن، پلیس فرانسه از کشف توطئه‌ای برای انفجار در گردهمایی شورای ملی مقاومت، از گروه‌های مخالف حکومت جمهوری اسلامی، در پاریس خبر داد و یک دیپلمات عضو سفارت ایران در وین، پایتخت اتریش، هنگام دیدار از آلمان ظاهرا در ارتباط با این توطئه بازداشت شد. بازداشت این فرد پس از دستگیری دو نفر توسط پلیس بلژیک به ظن تلاش برای این بمب گذاری صورت گرفت.

مشخص نیست که آیا زیر نظر داشتن اعضای مرکز الزهرا و عملیات پلیس علیه این سازمان با بازداشت دیپلمات ایرانی ارتباطی داشته یا نه.

روز گذشته، گزارش شد که دادگاهی در آلمان با استراداد این دیپلمات ایرانی به بلژیک موافقت کرده است. قاضی دادگاه در توجیه رای خود گفت که این فرد هنگامی دستگیر شد که برای سفر تفریحی از محل خدمت خود در اتریش به آلمان آمده بود و هنگام بازداشت از مصونیت دیپلماتیک برخوردار نبود.

از زمان حملات اسلامگرایان در فرانسه در سال ۲۰۱۵ که در جریان آن نزدیک به دویست و پنجاه نفر کشته شدند، فرانسه همچنان در حالت هشدار امنیتی قرار دارد.

گویانیوز: اوین باکر Edwin Bakker استاد دانشگاه لایدن در کتاب خود تحت عنوان تروریسم ومطالعات مبارزه با تروریسم Terrorism and Counterterrorism Studies در سال ۲۰۱۵ نوشت:

هر کسی که با ادبیات علمی تروریسم آشنایی داشته باشد، می‌داند در ادبیات علمی تروریسم، تاسیس جمهوری اسلامی در ایران، آغاز موج بزرگ تروریسم جدید در جهان است که سر منشاء خشونت‌های بسیاری شد.
اما برخلاف تصور رایج در چالش‌های بین المللی با حکومت ایران، کارکردهای ترور برای جمهوری اسلامی تنها به حذف مخالفان سیاسی منحصر نمی‌شود. ماشین ترور در این ساختار سیاسی علاوه بر قربانیان سیاسی، قربانیان فکری، اجتماعی، فرهنگی و حتی قربانیان اقتصادی نیز دارد که در پروژه‌های مختلف از بین می‌روند.
در پاسخ به این سوال که چرا جمهوری اسلامی ترور را می‌پذیرد و به آن دامن هم می‌زند باید به چهار کارکرد ترور در این ساختار سیاسی اشاره کرد:

الف. آلترناتیوزدایی ب، توازن میان سیاست خارجی ج. مهندسی روندهای سیاست داخلی د. ترور به مثابه ابزار ارتباطی.
در اولین کارکرد، حکومت ایران به منظور از بین بردن هر نوع آلترناتیو سیاسی برای خود چه به صورت اجرایی یا گفتمانی، قربانیانی را انتخاب می‌کند و آن‌ها را در لیست سیاه قرار می‌دهد: مانند ترور قاسملو، بختیار و برخی چهره‌های سیاسی.
در دومین کارکرد، جمهوری اسلامی می‌کوشد از ترور برای توازن سیاست خارجی استفاده کند، این رفتار گاهی به شکل گروگانگیری شهروندان دوتابعیتی در داخل و گاهی به شکل مرگ شهروندان دوتابعیتی در خارج است.
نمونه‌ای از آن را در جریان مرگ یک ایرانی در کانادا در سال ۸۲ و همزمان با تنش میان دولت ایران و دولت کانادا بر سر مرگ زهرا کاظمی خبرنگار دوتابعیتی در ایران شاهد بودیم.
https: //goo. gl/Xa۹tMd
در سومین کارکرد، جمهوری اسلامی به دنبال مهندسی روندهای داخلی است؛ این یکی از مهمترین فعالیت‌های نهادهای امنیتی در ایران است که با هدف مهندسی فضای سیاسی جامعه اتفاق می‌افتد و از چهار نظر مهم است:
«بیشترین شمار قربانی» را دارد. «بیشترین سطح خشونت» را به کار می‌بندد. «در داخل به وقوع می‌پیوندد» و دیگری به طور مستقیم در نظام تبلیغاتی «به جهت تولید انسداد سیاسی» به کار گرفته می‌شود.
اگر به آمار قربانیان داخلی خشونت که از سوی حکومت «شهید ترور» محسوب می‌شوند نگاه کنیم می‌بینیم که هفده هزار شهید ترور وجود دارد که از طرفی عاملیت این ترور‌ها به گروه‌های مخالفی که امروزه در خارج از کشور هستند نسبت داده شده و می‌شود و از سوی دیگر زمینه سرکوب «مخالفت‌های مشروع» را فراهم می‌کند.
هر ترور در ایران یک حالت فوق العاده به وجود می‌آورد که باعث قدرت نامحدود نهادهای امنیتی می‌شود، به همین جهت بسیاری از پروژه‌های متعارف غیرامنیتی و جامعه مدنی را از دستور کار خارج می‌کند و پروژه‌های دیگری در اولویت قرار می‌گیرند.
در نظر بگیرید انفجار در حرم امام هشتم شیعیان و انفجارهای مختلفی که همگی بعدها مشخص شد کار نیروهای خودی درون سیستم بوده، در به وجود آمدن عدد هفده هزار موثر بوده‌اند.
چهارمین کارکرد ترور برای جمهوری اسلامی، استفاده از این سطح از خشونت به عنوان ابزار ارتباطی است. این ارتباط می‌تواند در «هر حوزه ای»، «با هر مخاطبی» و «با هر سطحی از خشونت» همراه باشد: می‌تواند خطاب به طبقه متوسط به شکل اسیدپاشی و برای ارعاب در خصوص حجاب باشد، می‌تواند برای تهدید رقبا به قصد فشار سیاسی باشد، می‌تواند برای مداخله در جریان تقنین صورت گیرد، می‌تواند وجهی انتقام جویانه داشته باشد که نمونه آن کشتار خلبانان عراقی جنگ هشت ساله در سالهای پس از سقوط صدام است. در نهایت می‌تواند پیامی به بازیگران عرصه سیاست خارجی باشد.
در خصوص ترورهای اخیر، جمهوری اسلامی سعی دارد از این ترورها به عنوان ابزاری برای توازن سیاست خارجی استفاده کند و در کنار آن سیاست داخلی را نیز دستکاری کند.
باید در نظر گرفت که جمهوری اسلامی در دوره انتقال احتمالی قدرت به رهبر جدید، ژستی مذاکره ناپذیر با آمریکا گرفته است.
این ژست کمک می‌کند تا سپاه کماکان نقش بالادستی خود در فضای سیاسی و ماجرای تعیین رهبر جدید را حفظ کند.
از سویی دیگر نظام سیاسی عملا در مسیری قرار می‌گیرد که تمامی خواسته‌های ایالات متحده را با توجیه «ضرورت‌های برنامه ریزی نظام» در سکوت خبری پیاده سازی کند.
بر اساس همین برنامه ریزی است که همزمان با عقب نشینی تدریجی از سوریه، ابزار ترور داعش مجددا فعال می‌شود.
انفجارهای مهیب در کابل و یا تقویت شروع موج‌های بزرگ اعتراضی در عراق کمک کرده است تا جمهوری اسلامی رفتارخود را در انطباق با عواملی عقلانی و وابسته به منطق بازی خود در خاورمیانه توجیه کند نه فشار آمریکایی‌ها.
همزمان تبلیغات خارجی جمهوری اسلامی مدام خروج آمریکا از برجام را نیز از بین برنده صلح در خاورمیانه تلقی می‌کند -تبلیغاتی که در حقیقت علامت رمزی برای تهدید است تا هشداری از روی دل نگرانی برای صلح! – و به کمک حمایت‌های اروپا از برجام این پیام را صادر می‌کند که رجوع مجدد به برجام یعنی جلوگیری از نقش آفرینی گروه‌های تروریستی مثل طالبان، القاعده و داعش.
جالب است که در این موج جدید تبلیغات سیاسی، سپاه اسرائیل را مادر ناآرامی خاورمیانه نمی‌داند بلکه عملا با هدف گذاری و بهره گیری از گروه‌های تروریستی، سعی دارد رضایت جامعه اروپایی را نیز به دست آورد.
در نمونه‌های اخیر آن چند ترور در خاک ایران اتفاق افتاد حمله به مجلس و همین ترورهای اهواز. جالب اینجاست که درست هشت سال پیش هم در چنین روزی یعنی ۳۱ شهریور ۱۳۸۹ در سالگرد جنگ ایران و عراق بمبی در جایگاه زنان در در شهر مهباد باعث کشته شدن ۱۲ نفر شد که بیشترشان هم غیرنظامی بودند.
محمود احمدی‌نژاد و دست بر قضا! رییس دولت وقت در آن زمان یعنی محمود احمدی نژآد در برای شرکت در اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک به سر می‌برد!
نگارنده معتقد است، با از بین رفتن بیشتر مشروعیت سیاسی حاکمیت در کشور، فاز جدیدی از ارعاب شکل می‌گیرد که هدفش کنترل پیامدهای اجتماعی ناشی از فساد سیستماتیک و ناکارآمدی گسترده سیاسی و بوروکراتیک است.
نظام تبلیغاتی جمهوری اسلامی با مطرح کردن ترس از سوریه‌ای شدن ایران و صدا دادن به جریان‌های تجزیه طلب در حال کنترل افکار عمومی طبقه متوسط در ایران است. طبقه متوسطی که می‌تواند با ترکیبی از «ایران گرایی»، «منافع مادی استمرار وضع موجود» و «مطالبه امنیت» وضع موجود را تحمل کند تا جمهوری اسلامی از دوره انتقالی قدرت به سلامت عبور کند.
به این ترتیب حوادثی مانند حمله به رژه نیروهای مسلح در اهواز، هم از نظر دامن زدن به خطر تجزیه طلبی، هم از نظر بازسازی تصویری خشن اپوزیسیون، تغییر دشمن از اسرائیل به گروه‌های محارب و ایجاد انحراف در افکار عمومی همزمان با مناقشات جهانی ایران برای ایجاد انسجام داخلی بسیار ضروری می‌نماید.

دویچه‌وله: هنوز وابستگی فکری یا سازمانی عوامل حمله اهواز روشن نیست. جمهوری اسلامی اما دست برخی کشورها را در کار می‌بیند و تندروها آنان را به “انتقام” تهدید می‌کنند. چهار تحلیلگر به اهداف تهدیدها و پیامدهای احتمالی آن پرداخته‌اند.

پس از گذشت دو روز از حمله تروریستی به رژه نیروهای مسلح ایران در اهواز هنوز هم ابهامات زیادی در مورد عوامل واقعی آن وجود دارد. از یک‌سو جریان موسوم به “مقاومت ملی الاحواز” مسئولیت حمله را بر عهده گرفته است و از سوی دیگر گروه تروریستی “دولت اسلامی” (داعش سابق) آن را به خود نسبت می‌دهد. مقام‌های ایران از کشته شدن دست‌کم چهار مهاجم در جریان این حمله خبر داده‌اند؛ اما رسانه‌های داخلی در ساعات اولیه پس از حمله اعلام کرده بودند که یکی از مهاجمان زنده دستگیر شده است. حال خبرگزاری فارس نزدیک به سپاه پاسداران مدعی شده که شمار مهاجمان ۵ نفر بوده است.

اما با وجود این ابهامات، جمهوری اسلامی تردیدی در شناسایی عاملان و آمران حمله اهواز از خود نشان نمی‌دهد. حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، روز یکشنبه اول مهرماه (۲۳ سپتامبر) اعلام کرد: «کاملا برایمان روشن است چه کسانی این کار را کرده‌اند و به کجا وابسته هستند». او مسئولیت غیرمستقیم حمله تروریستی اهواز را متوجه آمریکا کرد و گفت: «آنهایی که ادعای حقوق بشر را مرتب تکرار می‌کنند باید پاسخگو باشند. همه کشورهای کوچک مزدوری که در منطقه می‌بینید پشتوانه‌شان آمریکاست و اوست که آنها را تحریک می‌کند». روحانی افزود که «پاسخ این جنایات در چارچوب قانونی و مصالح کشور داده خواهد شد.»

بقیه تهدیدها اما شدیدتر از واکنش روحانی بود. محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران، مهاجمان را “استخدام‌شده، آموزش‌دیده، مسلح‌شده و پول‌گرفته از سوی یک رژیم خارجی” معرفی کرد، “حامیان تروریست منطقه‌ای و اربابان آمریکایی‌شان” را مسئول “چنین حملاتی” دانست و از قصد جمهوری اسلامی برای پاسخ “سریع و قاطعانه” به آنها خبر داد.

محمد حسین باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران نیز عربستان سعودی را به دست داشتن در حمله اهواز متهم کرد و “حق پاسخ کوبنده” برای جمهوری اسلامی “در هر زمان و مکان محفوظ” دانست.

سپاه پاسداران نیز با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که “در آینده نزدیک” از “سرکردگان و هدایتگران” این حادثه “انتقام مهلک و فراموش‌ناشدنی” گرفته خواهد شد. اشاره این نیروی نظامی نیز به عربستان سعودی بود. سپاه در بیانیه خود نوشت که “دشمنان قسم‌خورده ایران اسلامی به ویژه مثلث شیطانی غربی، عبری و عربی” در حال “پیگیری پروژه انتقال ناامنی” به داخل ایران هستند؛ اشاره‌ای آشکار به سخنان ولیعهد و وزیر دفاع عربستان سعودی. محمد بن سلمان اردیبهشت‌ماه سال گذشته (۱۳۹۶) گفته بود، عربستان منتظر نمی‌ماند که جمهوری اسلامی جنگ را به خاک سعودی بکشاند، بلکه تلاش می‌کند تا “نبرد در داخل خاک ایران روی دهد”.

گرچه حمله تروریستی شنبه گذشته نخستین حمله در خوزستان طی سال‌های اخیر نبوده و به‌خصوص اهواز بارها هدف بمب‌گذاری‌های متعدد با قربانیان بسیار قرار گرفته است، اما این بار زبان تهدید بیش از پیش از سوی مقام‌های نظامی و حتی دولتی، نهادهای حکومتی و نیز چهره‌های نزدیک به مراکز قدرت در ایران شنیده می‌شود.

حسین شریعتمداری، نماینده علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی در مؤسسه کیهان، روز گذشته در یادداشتی زیر عنوان “از سایه خود هم بترسید!”، از حمله اهواز به عنوان “فرصتی” نام می‌برد که آن را “نباید نادیده گرفته و از دست داد”. او ادامه می‌دهد: «وقتی آمريکا و اسرائيل و پادوهای فکسنی آنها نظير عربستان و امارات، حمله به نظاميان و زنان و کودکان را عمليات تروريستی نمی‌دانند! چرا بايد مقامات و مسئولان نظامی و امنيتی آنها در هر نقطه دنيا که هستند و با هر پوششی که ظاهر شده‌اند، از آتش انتقام در امان باشند؟! مخصوصا آن که هواداران جان بر کف ايران اسلامی در جای جای دنيا کم نيستند و جا دارد از اين پس جرثومه‌های فساد و تباهی از سايه خود هم بترسند.»

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

کیهان در یادداشت دیگری “سیلی سخت به ریاض” را “کمترین انتظار مردم” از مسئولان جمهوری اسلامی برای واکنش به حملات اهواز دانسته بود.

این روزنامه حکومتی در یادداشتی در شماره روز دوشنبه دوم مهرماه خود نیز “راه حل اصلی” ایجاد امنیت برای مردم ایران را “حذف پایگاه‌های ثابت و سیار نظامی آمریکا و انگلیس از منطقه” دانسته و با تأکید بر “نقش قطعی” آمریکا، بریتانیا، عربستان سعودی و امارات متحده عربی در “اقدامات تروریستی علیه ایران” نوشته است که «این کشورها نباید بدون مکافات بمانند».

چنین تهدیدهای شدیدی، به‌خصوص در شرایط پرابهام کنونی در مورد عوامل واقعی حمله اهواز و ناروشن بودن مسایل احتمالی پشت‌پرده، با چه هدفی دنبال می‌شود و نتایج و پیامدهای احتمالی آن در صورت تداوم چه خواهد بود؟ چهار تحلیلگر و کارشناس مسایل سیاسی به این پرسش دویچه‌وله فارسی پاسخ داده‌اند.

تهدیدهای چهل‌ساله با نتیجه‌ای یکسان

صادق زیباکلام، تحلیلگر سیاسی، واکنش شدید مقام‌های ایران به‌خصوص نظامیان و نیروهای تندرو به حمله به رژه نظامی نیروهای مسلح ایران آن‌هم در سالگرد جنگ ایران و عراق را “طبیعی” دانسته و می‌گوید، این نیروها با این روش می‌خواهند با کوچک شمردن نیروهایی چون داعش یا جریان موسوم به “مقاومت ملی الاحواز”، کشورهایی مثل آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی را که از نظر آنها “عوامل اصلی” قلمداد می‌شوند، به دست داشتن در چنین حملاتی متهم کنند.

Deutsche Welle Freedom of Speech Award Laureate 2018 Sadegh Zibakalam (Tehran University, Professor of Political Science, Iran) (DW/R. Oberhammer)

صادق زیباکلام

به گفته این تحلیلگر سیاسی، بخشی از چنین تهدیدهایی به حضور حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران، در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل متحد در نیویورک نیز برمی‌گردد: «همه منتظرند ببینند آیا آقای روحانی با لحنی آشتی‌جویانه و مسالمت‌آمیز و با شاخه زیتون پشت تریبون سازمان ملل قرار می‌گیرد یا می‌خواهد با تفنگ در این جایگاه بایستد. طبیعی است که سپاه و جریانات تندرو به هیچ وجه نمی‌خواهند آقای روحانی با شاخه زیتون پشت این تریبون ظاهر شود. آنها با تمام وجود می‌خواهند که ایشان با همان زبان روزنامه کیهان و فرماندهان نظامی در آنجا ظاهر شود. بنابراین بخشی از تهدیدات علیه آمریکا و دیگران حاوی این پیام است که مبادا زبان آقای روحانی در سازمان ملل مسالمت‌آمیز باشد.»

زیباکلام می‌گوید، نتیجه مورد نظر به‌کار گیرندگان زبان تهدید «جلوگیری کردن از هرگونه مصالحه و راه و روش‌های آشتی‌جویانه و تنش‌زدایانه در سیاست خارجی ایران است. چون اگر در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران درجاتی از تنش‌زدایی به وجود بیاید، این مورد تأیید جریانات تندرو نیست. خواست آنها تهاجمی بودن سیاست خارجی است. لذا بخشی از این تهدیدات هم برای این است که فضا همچنان خشن، رادیکال و انقلابی، یعنی فضای مورد نظر تندروها باقی بماند.»

به نظر صادق زیباکلام: «نتیجه چنین تهدیدهایی متفاوت با نتیجه آن در چهل سال گذشته نیست، یعنی صدمه زدن به منافع ملی ایران؛ نتیجه‌اش این است که ما هیچ دوستی در جهان نداشته باشیم؛ نتیجه‌اش این است که همه تخم مرغ‌هایمان را باید در سبد روسیه یا چین بگذاریم؛ نتیجه‌اش را داریم در عمل می‌بینیم. فقط سوریه، تازه این دوستی مورد تأیید ۸۰ تا ۹۰ درصد مردم آن کشور هم نیست. در عراق که قرار بود دوست ما باشد صداهای غیردوستانه شنیده می‌شود، چه برسد به اردن و کویت و عربستان و امارات و غیره. بنابراین نتیجه تهدیدهایی از این دست منزوی شدن هر چه بیشتر ایران است. اینها نتایجی است که در چهل سال گذشته به بار آمده است.»

این تحلیلگر سیاسی در نهایت توصیه به “خویشتنداری” می‌کند و می‌گوید: «هر گونه رادیکالیسم و هر گونه سخنان تهدیدآمیز به نفع ترامپ، عربستان و اسرائیل است؛ همان‌گونه که تا به امروز هم به نفع آنها تمام شده است.»

سمفونی ادامه‌دار جمهوری اسلامی

امیر طاهری، تحلیلگر سیاسی و کارشناس جهان عرب نیز با اشاره به پیشینه چهل‌ساله حکومت ایران، به دویچه‌ وله فارسی می‌گوید: «جمهوری اسلامی بدون حمله اهواز هم نیازمند دشمن است. حمله مقام‌های ایران به آمریکا، اسرائیل، عربستان، امارات و جاهای دیگر چیز تازه‌ای نیست. این سمفونی همیشگی و گفتمان کلی جمهوری اسلامی است. این بار اما به خاطر حمله اهواز کمی شدت گرفته است. اما امروز وضعیت خاصی هم هست؛ فشارها بر جمهوری اسلامی شدید شده، انزوای آن بیشتر شده، جنگ قدرت در درون خود رژیم شدت گرفته، در بعد کوتاه‌مدت هم مسئله مجمع عمومی سازمان ملل مطرح است و خود حمله اهواز هم پرسش‌های زیادی را برانگیخته که چطور این نیروها توانسته‌اند در ۱۵ متری رژه نظامی سلاح‌های خود را پنهان کنند و با استفاده از لباس‌های نظامی دست به حمله بزنند. تمام این عوامل تنش اوضاع را تشدید می‌کند.»

Amir Taheri Journalist Iran (iran-emrooz)

امیر طاهری

از نظر این تحلیلگر سیاسی، “نیاز” جمهوری اسلامی به “دشمن” با سه هدف همراه است: «نخست به مردم بگویند ما در محاصره هستیم و اگر ما نباشیم حملات اهواز در سراسر ایران رخ می‌دهد؛ به همین جهت هم ما داریم در سوریه می‌جنگیم تا در ایران نجنگیم. دوم اینکه به پایگاه توده‌ای خود اطمینان خاطر دهند و با ایجاد شور و هیجان آنها را بسیج کرده و متحد کنند. سوم اینکه به جامعه جهانی بگویند ما نه تروریست، بلکه خود قربانی تروریسم هستیم.»

امیر طاهری می‌گوید، شواهد نشانگر وجود عوامل داخلی کافی برای تنش در ایران است: «در خوزستان این تنش بیشتر است؛ به خاطر جریان ریزگردها، کمبود آب، آتش‌سوزی هورالعظیم، تعطیل عملی چندین شهر از جمله خود اهواز برای سه روز، وضعیت فوق‌العاده چندین ماهه در خوزستان و مسایلی از این دست. انواع و اقسام گروه‌های مخالف رژیم در این استان هم از این وضعیت استفاده می‌کنند. در خوزستان چندین گروه با گرایش‌های جدایی‌طلبانه وجود دارند. در یکی دو سال اخیر در پی شدت گرفتن خصومت میان جمهوری اسلامی با کشورهایی مثل عربستان سعودی، بحرین و امارات متحده عربی، این گروه‌ها دوباره جان گرفتند و فعال شدند. خود جمهوری اسلامی هم با اشتباهات مکرر خود آتش تنش را دامن زده است؛ اقداماتی از قبیل اعدام هاشم شعبانی، شاعر معروف عرب‌زبان خوزستان و یا بازداشت روشنفکران عرب‌زبان و جلوگیری از جلسات عمومی شعرخوانی به زبان عربی. این اشتباهات در کنار دشمنی برخی کشورهای عربی با جمهوری اسلامی و خصومت با کل وجود ایران، موضوع را پیچیده‌تر کرده است. نه تنها در خوزستان، بلکه در همه جای ایران با وجود چنین تنش‌هایی، همواره احتمال بروز چنین حملاتی وجود دارد. ایران متأسفانه نه در زمان شاه و نه در حال حاضر سیاست عاقلانه‌ای برای مدیریت کثرت قومی خود نداشته است. کثرت قومی ثروت بزرگی برای ایران است که متأسفانه خوب اداره نمی‌شود.»

“موهبت الهی” برای تکمیل یک پروژه

مهدی مهدوی‌آزاد، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی، معتقد است که نیروهای تندرو جمهوری اسلامی از حمله اهواز برای به ثمر رساندن “پروژه” خود در راستای ایجاد تنش در خارج و سرکوب در داخل استفاده می‌کنند: «اصلی پذیرفته‌شده است که با خشن‌تر شدن و امنیتی‌تر شدن فضای سیاسی، ابتکار عمل به دست نیروهای نظامی و امنیتی می‌افتد. برای همین هم نیروهای آزادی‌خواه در همه کشورها از رفتارهای خشونت‌آمیز دوری می‌کنند. به نظر می‌رسد بخشی از جمهوری اسلامی یعنی نیروهای رادیکال مذهبی یا طالبان شیعه که عمدتا در سپاه پاسداران جمع شده و نماد آنها جاهایی مثل روزنامه کیهان یا احمد علم‌الهدی در مشهد است، سعی می‌کنند از این نوع حملات تروریستی به عنوان فرصت یا موهبت الهی استفاده کنند تا پروژه خود را به نتیجه برسانند؛ پروژه‌ای که از حمله به سفارت عربستان در تهران و مشهد آغاز شده بود، حالا دارد وارد فاز تازه‌ای می‌شود. هدف این جریان تشدید تنش‌ها با اعراب مخصوصا با عربستان، تبدیل منازعات فعلی ایران و اعراب از حالت جنگ نیابتی به جنگ مستقیم و نهایتا بستن دروازه‌های کشور و ایجاد یک فضای سرکوب در داخل کشور است. نوع واکنش‌هایی که از نهادهای نظامی و جریان تندرو یا تریبون‌های رسانه‌ای آنها می‌شنویم، ادامه همان پروژه‌ای است که آغاز آن حمله به سفارت عربستان بود، اما به دلیل مذاکرات ایران و آمریکا در دوران اوباما مدتی با وقفه مواجه شد.»

Mehdi Mahdavi Azad (Privat)

مهدی مهدوی‌آزاد

به نظر این تحلیلگر سیاسی: «تندروها به دنبال رسیدن به نتیجه‌ای مشخص نیستند، بلکه در پی ایجاد یک اتمسفر مشخص سیاسی هستند. در اتمسفر مورد نظر آنها معادلات نظامی و امنیتی در صدر قرار دارد. گزینه‌های قهرآمیز انتخاب اول آنهاست. در چنین فضایی امکان قلع و قمع نیروهای دمکرات و سرکوب فعالان قومی ساده‌تر است. همین الآن با استفاده از خشم عمومی ناشی از حملات اهواز، سرکوب فعالان قومی مثل کردها و فعالان خوزستان خیلی آسان‌تر است تا مثلا حدود یک ماه قبل. آنها دو سه هفته پیش در برخورد با حزب دمکرات کردستان ایران تا حمله موشکی پیش رفتند. حالا هم افکار عمومی احتمالا از برخوردهای سخت بیشتر حمایت می‌کند.»

مهدی مهدوی‌آزاد ادامه می‌دهد: «بدون تردید استراتژی تهدید محکوم به شکست است. ایران مشکلات داخلی بسیار زیادی دارد. اصولا اگر رویکرد ارعاب و تهدید و برخوردهای سخت‌افزاری به نتیجه می‌رسید، ده‌ها حکومت پیش از جمهوری اسلامی سرنوشت دیگری می‌یافتند. جنگ جهانی دوم اصولا نتیجه دیگری می‌داد. اتحاد جماهیر شوروی سرنوشت دیگری پیدا می‌کرد. بنابراین واضح است که این استراتژی صرفا باعث وخامت اوضاع، تضعیف بیشتر حکومت، تضعیف بیشتر مؤلفه‌های پیوستگی و همبستگی ملی، فروپاشی بیشتر اجتماعی و فروپاشی بیشتر اقتصادی ایران خواهد شد. منتها این خصوصیت نیروهای رادیکال مذهبی است که نه تنها آینده‌نگر نیستند، بلکه از تحلیل نرم‌افزاری اوضاع هم عاجزند و گفتمان ایده‌آلیستی توأم با آموزه‌های سنتی، مذهبی و بعضا بی‌بنیاد آنها باعث رفتارهایی می‌شود که در علوم سیاسی یا چارچوب‌های تحلیلی غیرقابل فهم است.»

تهدید برای پوشاندن “عجز”

علیرضا نوری‌زاده، روزنامه‌نگار و تحلیلگر مسایل کشورهای عربی، “عجز” نیروهای امنیتی ایران از تأمین امنیت را دلیل اصلی برجسته کردن نقش دیگر کشورها در حملات اهواز می‌داند: «جمهوری اسلامی دیرگاهی است در مورد تمام مشکلات خود، از بالا رفتن قیمت دلار گرفته تا گرانی و مشکلات درمانی و غیره، آمریکا و اسرائیل و اخیرا عربستان و در مورد خاص حمله اهواز امارات را متهم می‌کند. این نوع از گریز از مسئولیت طبیعت جمهوری اسلامی است. اما در این مورد خاص، ماجرایی که در اهواز رخ داد آشکارا نشانه عجز سپاه و نیروهای امنیتی در تأمین حداقل امنیت برای خودشان بود. اینکه چهار نفر بتوانند در عرض ۲۰ دقیقه، به قول خودشان در دو حمله ۲۹ نفر را بکشند و ۶۶ نفر را مجروح کنند، با آن وضع آشفته که نیروها به جای اینکه بجنگند، روی زمین بخوابند یا از صحنه فرار کنند، اینها چنان لطمه‌ای به آنها زده که رژیم جمهوری اسلامی باید هر چه بیشتر ابعاد توطئه‌گران را گسترده‌تر کند؛ یعنی بگوید که این حمله‌ای ساده توسط یک گروه ناراضی عرب نبوده، بلکه عملیاتی بوده که چندین کشور در پشت آن قرار دارند.»

Alireza Nourizadeh (DW)

علیرضا نوری‌زاده

این تحلیلگر مسایل کشورهای عربی ادامه می‌دهد: «از آن طرف، اگر به عملکرد این کشورها نگاه کنیم، با توجه به آگاهی‌شان از امکانات جمهوری اسلامی برای ایجاد آشوب در مناطق آنها، هرگز گرد این مسایل نچرخیده‌اند. در چهل سال گذشته جمهوری اسلامی حتی یک بار یک نفر را به تلویزیون نیاورده که اقرار کرده باشد مثلا در عربستان آموزش دیده یا از امارات پول گرفته است. در گذشته همواره سناریوهایی در دستگاه‌های امنیتی نظام نوشته می‌شد و به اجرا در می‌آمد، اما در این مورد خاص در طول دو روز گذشته آنچنان نظام جمهوری اسلامی دچار دستپاچگی است که خود هم از روشن کردن عامل این حمله در حیرت و تردید است. بنابراین هر لحظه ما شاهد یک نوع اظهار نظر هستیم. تهدیدها هم از مسایل عادی در جمهوری اسلامی است و هرگز هم عملی نخواهد شد.»

علیرضا نوری‌زاده به ارزیابی نتیجه تهدید کشورهای منطقه از سوی تندروهای ایران نیز پرداخته و می‌گوید: «فضا امنیتی‌تر خواهد شد. تنش میان ایران و این کشورها نیز بیشتر خواهد شد، اما هرگز به مرحله رویارویی نخواهد رسید. جمهوری اسلامی هوشمندتر از آن است که بخواهد خود را وارد یک درگیری نظامی کند. البته امکان دارد از عوامل خود، حداقل برای قدرت‌نمایی، استفاده کرده و مثلا فردا شاهد حادثه‌ای در بحرین باشیم یا یک گروه مخالف سعودی در یکی از شهرهای شیعه‌نشین عربستان راهپیمایی کند. چنین حرکاتی محتمل است، اما جمهوری اسلامی وارد درگیری نظامی نخواهد شد، به‌خصوص که مشکلی هم در سوریه دارد و ضرباتی که اسرائیل به او زده حیثیت‌اش را زیر سؤال برده است. به همین خاطر احتمال قدرت‌نمایی در منطقه وجود دارد؛ الآن توانسته‌اند تشکیل دولت عراق را به عقب بیندازند و در لبنان کاری کرده‌اند که آقای حریری پنج ماه است نتوانسته کابینه‌اش را تشکیل دهد. از این نوع عملکردها بیشتر خواهیم دید، ولی گمان نمی‌کنم که بیش از این شاهد اقدام دیگری باشیم.»

ایرنا: لندن – ایرنا – وزارت خارجه انگلیس، طرح شکایت تهران از شبکه ایران اینترنشنال از مسیر نهاد ناظر بر فعالیت های رسانه ها در انگلیس موسوم به آفکام را بهترین گزینه اعلام کرد.

به گزارش روز یکشنبه ایرنا، سخنگوی وزارت خارجه انگلیس در پاسخ به سئوال خبرنگار ایرنا در باره موضع این کشور در قبال اقدام شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال به پخش مصاحبه با سخنگوی گروهک تروریستی الاحوازی که مسئولیت حادثه مرگبار روزگذشته اهواز را برعهده‌گرفته است اعلام کرد که وزارت امور خارجه ایران روز گذشته مراتب نگرانی خود را نسبت به اقدام این شبکه به اطلاع کاردار سفارت انگلیس در تهران رسانده است.
وی همچنین با اشاره به پیام توییتری حمید بعیدی نژاد سفیر ایران در انگلیس مبنی بر تصمیم ایران برای شکایت از ایران اینترنشنال از طریق آفکام تصریح کرد که این بهترین مسیر خواهد بود.
به گزارش ایرنا، افرادی مسلح که وابسته به گروهک تجزیه‌ طلب «الاحوازی» بودند، صبح شنبه در جریان رژه نیروهای مسلح به مناسبت آغاز هفته دفاع مقدس در اهواز، با پوشیدن لباس مبدل سپاه و بسیج به مردم و جایگاه مسئولان، فرماندهان ارشد نظامی و انتظامی حمله کردند.
درجریان این حمله تروریستی 25 تن به شهادت رسیدند و 60 تن دیگر زخمی شدند که درمیان قربانیان تعدادی کودک وغیرنظامی نیزدیده می شود.
دقایقی پس از وقوع این حادثه، شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال که گفته می‌شود از سوی برخی کشورهای منطقه حمایت مالی می‌شود، مصاحبه با سخنگوی این گروهک تروریستی را پخش کرد.
بعیدی نژاد در واکنش به این اقدام، در توییتر نوشت که این شبکه، در اقدامی بی‌شرمانه مصاحبه‌ای از سخنگوی گروه تروریستی که امروز افراد زیادی را به خاک و خون کشید، پخش کرد.
وی افزود:سفارت ایران درلندن ضمن محکومیت این اقدام، برخورد جدی نهاد نظارتی درانگلیس(آفکام)با این اقدام به‌عنوان ترویج تروریسم و خشونت را پیگیری خواهد کرد.
در واکنش به انتقاد بعیدی نژاد، حساب توییتری شبکه ایران اینترنشنال اقدام خود را این‌گونه توجیه کرد: آقای بعیدی نژاد، ایران اینترنشنال مصاحبه با سخنگوی«جنبش الاحواز» را پس‌ازآن انجام داد که رسانه‌های ایران این اقدام را به این گروه نسبت دادند. هدف ما ایفای مسئولیت حرفه‌ای و کسب واکنش رسمی این گروه بوده و مجری شبکه، سخنگوی این گروه را درباره این اقدام به چالش کشید.
بعیدی نژاد در پاسخ به توییت این شبکه نوشت: پس با آگاهی کامل این مصاحبه شرم‌آور را با نماینده این گروه تروریستی انجام دادید و برای آن‌ها در توجیه رفتار وحشیانه خود تریبون و فرصت کافی فراهم کردید. ما حتماً این نقض صریح قانون را به‌عنوان اقدامی در حمایت از تروریسم و خشونت با دولت انگلیس و آفکام پیگیری خواهیم کرد.
سفیر کشورمان همچنین درگفت وگو با ایرناابرازخوش بینی کرد که طرح شکایت از این شبکه به نتیجه برسد و گفت:پیگیری‌های حقوقی وسیاسی با یک اقدام و یک نتیجه تمام نمی‌شود بلکه بایستی استمرار داشته باشد و قطعاً این استمرار و مستندسازی و تلاش همه‌جانبه بی‌نتیجه نخواهد بود.
وی با اشاره به مستندانی که به‌طور روشن در این رابطه وجود دارد، تصریح کرد: اگر در کوتاه‌مدت نتیجه کمی داشته باشد قطعاً در میان‌مدت و درازمدت نتایج مهمی خواهد داشت.
افزون بر این، «بهرام قاسمی» سخنگوی وزارت امور خارجه ایران درباره احضار کاردار موقت سفارت انگلیس درتهران گفت:تأکیدگردید از نظر جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه پذیرفتنی نیست که سخنگوی گروهک مزدور الاحوازی اجازه یابد مسوولیت این اقدام تروریستی را از طریق یک شبکه تلویزیونی مستقر در لندن اعلام کند.
بر اساس این گزارش، دیپلمات انگلیسی ضمن ابراز تأسف از این حادثه و محکوم کردن آن، گفت که سفیر انگلیس در تهران (که در لندن به سر می برد) به محض آگاهی از این حادثه در پیامی آن را محکوم کرده و مقامات وزارت خارجه آن کشور نیز بلافاصله اقدام به اتخاذ موضع کرده اند.
وی ادامه داد که این حملات در هر مکانی که اتفاق بیافتد، مهم است و باید با آن برخورد شود؛ چرا که تروریسم مرز نمی شناسد. کاردار انگلیس تأکید کرد که اعتراض تهران را فوراً به لندن منعکس می‌کند.
در همین پیوند، سخنگوی وزارت امور خارجه انگلیس در لندن نیز تائید کرد که تاکنون راب ماکر سفیر انگلیس در تهران، الیستر برت معاون وزیر امور خارجه انگلیس و کاردار سفارت انگلیس در تهران مراتب تسلیت خود را در رابطه با حادثه دیروز ابلاغ کرده اند.
ایران اینترنشنال یک شبکهٔ تلویزیونی ماهواره‌ای فارسی‌ زبان با تمرکز بر برنامه‌های سیاسی و اجتماعی است که مرکز آن در لندن قرار دارد.
این شبکه از روز پنج‌شنبه 28 اردیبهشت‌ماه 1396پخش برنامه‌های خود را آغاز کرد.
ایران اینترنشنال همچنین پخش مستقیم نشست گروهک منافقین را در کارنامه خود دارد.
اروپام ** هـ ن **1590
انتهای پیام /*

ایران وایر: یک حادثه مهم دیگر اما کشته شدن احمد مولا ابوناهض مشهور به «احمد نیسی» در هلند بود. او که ۱۷آبان ۹۶ در محل زندگی‌اش در شهر لاهه هلند به ضرب گلوله کشته شد، مؤسس «جنبش آزادی‌بخش الاحواز» بود

یعقوب حر التسطری، سخنگوی، «جنبش الاحواز»، امروز در گفتگو با تلویزیون ایران اینترنشنال گفته است «مقاومت ملی اهواز» حمله ترورستی امروز صبح در اهواز را انجام داده است. او گفته هدف این حمله شهروندان عادی نبوده‌اند.

در جریان حمله امروز که در زمان برگزاری رژه نظامی انجام شد، ۲۴ نفر کشته و بیش از۳۰نفر زخمی شده‌اند که حداقل یک نفر از کشته‌شدگان غیرنظامی بوده است.. رسانه‌های داخلی ایران گزارش داده‌اند احتمال افزایش تلفات وجود دارد.

مقام‌های سپاه پاسداران که حمله امروز را تروریستی اعلام کرده‌اند گفته‌اند مهاجمان ۴نفر بوده‌اند و در درگیری ۳نفر از آنها کشته شده و یک نفرشان بازداشت شده است.

گروه الاحواز که نام اختصاری آن «حزم» است، از خط مشی مبارزه مسلحانه علیه جمهوری اسلامی دفاع می‌کند. شاخه نظامی این گروه، «گردان‌های محی الدین آل ناصر» نام دارد ولی به گفته یعقوب حر التسطری سخنگوی، «جنبش الاحواز»، هنوز بیانیه‌ای از سوی آنها مبنی بر قبول مسئولیت انجام این حمله صادر نشده است.

گروه الاحواز از سال ۷۶ فعالیت‌های خود را شروع و همواره از سوی دولت ایران متهم به فعالیت‌های تروریستی شده است. اوج فعالیت‌های این گروه در سال ۸۴ بود که منجر به چند بمب‌گذاری در نقاط مختلف استان خوزستان شد. دولت ایران سال ۸۵، ۱۱ نفر را در اهواز با اتهام‌هایی چون ارتباط با بمب‌گذاری اعدام کردند و تلاش کردند با برخورد شدید با فعالیت‌های گروه الاحواز، هشدارهای جدی به آنها بدهند. با این حال، درگیری‌ها بین این گروه و نیروهای نظامی ایران ادامه یافت و حدفاصل سال۹۰ تا ۹۱ به اوج رسید و ۵ بمب‌گذاری در شهرستان‌های شوش،‌ اهواز و دزفول، نشان‌دهنده فعالیت جدی دوباره این گروه بود. مقام‌های وزارت اطلاعات ایران گفته‌اند در جریان حملات این گروه حدفاصل سال‌های ۸۴ تا ۹۱، ۳۹ نفر از ماموران نظامی و امنیتی ایران کشته‌ شده‌اند. بر اساس گزارش‌های سازمان حقوق بشری، دولت ایران نیز در این مدت، حداقل ۴۴ نفر شهروندان ساکن خوزستان را با اتهام‌هایی چون جدایی طلبی، مشارکت در بمب‌گذاری و اقدام علیه امنیت ملی اعدام کرده یا زیر شکنجه کشته است.

یک حمله پرتلفات دیگر این گروه فروردین ۹۴ رخ داد که در جریان حمله به پاسگاه نیروی انتظامی، ۳ مامور کشته شدند. پس از این حمله‌، مقام‌های امنیتی ایران، از بازداشت ۷ نفر مرتبط با این پرونده خبر دادند و فروردین ۹۵ اعلام شد که ۳ نفر از این افراد، اعدام شده‌اند. گروه الاحواز در آن سال، هدف حمله خود را پایگاه سپاه اعلام کرده بود و گفته بود این مرکز، محل آموزش نیروهای حشدالعشبی (شبه نظامیان عراقی که از حمایت سپاه قدس برخوردار هستند) بوده است. حمله به پاسگاه انتظامی در اردیبهشت ۹۶ هم تکرار و منجر به کشته‌شدن دو مامور شد که باز هم ایران انگشت اتهام را متوجه الاحواز کرد.

یک حادثه مهم دیگر اما کشته شدن احمد مولا ابوناهض مشهور به «احمد نیسی» در هلند بود. از او که ۱۷آبان ۹۶ در محل زندگی‌اش در شهر لاهه هلند به ضرب گلوله کشته شد، به عنوان مؤسس «جنبش آزادی‌بخش الاحواز» نام برده شد. نزدیکان احمد نیسی از جمهوری اسلامی به عنوان طراح و عامل این قتل نام می‌برند. این اتهام زمانی تقویت شد که ۱۷خردادماه امسال، سازمان اطلاعات و امنیت هلند تایید کرد که دو نفر از کارمندان سفارت ایران در هلند اخراج شده‌اند. مشخص نیست اخراج این افراد به دلیل ارتباط با پرونده ترور احمد نیسی بوده ولی چنین خبرهایی می‌تواند شواهد قوی‌تری برای مدافعان جنبش الاحواز فراهم کند.

حبیب جبر، رهبر جنبش الاحواز، فروردین ۹۵ در گفتگو با روزنامه الشرق الاوسط با توصیف جمهوری اسلامی به عنوان «دولت فارس»، این حکومت را متهم به دشمنی با «امت عرب» کرده و خوزستان را یک سرزمین اشغال شده خواند. این گروه که با دولت‌های عربی مثل عربستان در ارتباط است، گفته است برای آزادی استان‌های خوزستان، بوشهر، هرمزگان و جزایر خلیج فارس در حال جنگ با جمهوری اسلامی است. این گروه، این استان‌ها را «الاحواز اشغال‌شده» می‌داند و خواهان استقلال این مناطق است.

فعالیت‌های سازمان یافته جدایی طلبانه در استان خوزستان، سابقه‌ای حدودا ۶۰ساله دارد. نخستین ریشه‌های این فعالیت‌ها به سال۱۳۴۰ و تشکیل «جبهه التحریر» باز می‌گردد که در خوزستان و عراق فعالیت داشتند. در اوایل دهه۶۰، «جبهه العربیه لتحریر الاحواز» با حمایت دولت عراق تشکیل و فعالیت‌های این گروه را به طور منسجم‌تر در داخل ایران پیگیری کرد. در طول جنگ ایران و عراق، سازماندهی گروه‌های نظامی، شبه‌نظامی و سیاسی از سوی دو کشور، به یک دستورکار مهم تبدیل شده بود. با این حال، سال ۸۱ و پس از حمله آمریکا به عراق دامنه فعالیت‌های این گروه محدود و به موازات آن،‌ فعالیت‌های جنبش الاحواز رشد کرد. گروهی که اکنون به مهم‌تری مخالف مسلح حکومت جمهوری اسلامی در جنوب غرب ایران شده است.