اخبار

بی‌بی‌سی: رسانه‌های اسرائیلی می‌گویند فرانسوا اولاند در طول سفر آقای نتانیاهو نارضایتی خود را از حضور او بروز داده است

رسانه‌های اسرائیل گزارش داده‌اند که دولت فرانسه مخالف سفر بنیامین نیتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به پاریس برای شرکت در راهپیمایی “اتحاد” در روز یکشنبه ۱۱ ژانویه بوده است.

روزنامه هاآرتص به نقل از منابع خود در دولت اسرائیل گزارش داده که فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه در پیامی که برای آقای نتانیاهو فرستاده صراحتا از او خواسته که در راهپیمایی شرکت نکند.

پیش از آن شبکه دوی تلویزیون اسرائیل هم گزارش مشابهی را منتشر کرده بود.

به گزارش هاآرتص، ژاک اودیبر، مشاور امنیت ملی آقای اولاند با یوسی کوهن، همتای اسرائیلی‌اش تماس گرفته و گفته، خواسته آقای اولاند این است که تمرکز راهپیمایی روی اعلام همبستگی با فرانسه باشد و او می‌خواهد از هرگونه موضوع جنجالی دیگر مانند روابط یهودیان و مسلمانان یا تنش میان اسرائیل و فلسطینی‌ها اجتناب شود.

بنا بر این گزارش آقای اودیبر ابراز امیدواری کرده که آقای نتانیاهو دشواری‌های چنین سفری را درک کند و اعلام کند که به پاریس نخواهد آمد.

آن طور که شبکه دو تلویزیون اسرائیل گزارش داده آقای نتانیاهو در ابتدا خواسته فرانسه را پذیرفته و روز شنبه مسائل امنیتی را دلیل حضور نیافتن در راهپمایی پاریس عنوان کرده است.
بنا بر گزارش‌ها رئیس جمهور فرانسه در مراسم کنیسه بزرگ پاریس بعد از شروع سخنرانی آقای نتانیاهو محل را ترک کرده است

اما شنبه شب بعد از آن که وزرای خارجه و دارایی اسرائیل اعلام کردند که به پاریس می‌روند، آقای نتانیاهو هم نظرش را تغییر داده و دفتر نخست وزیری اسرائیل به کاخ الیزه اعلام کرده که او در راهپیمایی شرکت خواهد کرد.

دولت فرانسه هم در واکنش به اسرائیلی‌ها گفته که در این صورت محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی را هم به این مراسم دعوت خواهد کرد و علاوه بر آن دیداری دوجانبه میان آقای عباس و اولاند صورت خواهد گرفت.

هاآرتص هم گزارش داده که بعد از تغییر نظر آقای نتانیاهو، مشاور امنیت ملی فرانسه “با عصبانیت” به همتای اسرائیلی‌اش گفته که این تصمیم “تا زمانی که فرانسوا اولاند رئیس جمهور فرانسه و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل باشد، تاثیر مخربی روی روابط دو کشور خواهد داشت”.

هاآرتص می‌گوید نارضایتی آقای اولاند از حضور نتانیاهو، یکشنبه شب و در مراسمی که بعد از راهپیمایی در کنیسه بزرگ پاریس برگزار شده، مشهود بوده است.

بنا بر این گزارش آقای اولاند که در بیشتر مراسم حضور داشته و روی صندلی نشسته بوده، بلافاصله بعد از شروع سخنرانی آقای نتانیاهو از جایش بلند می‌شود و زودتر از موعد مراسم را ترک می‌کند.

هنوز واکنشی رسمی به گزارش رسانه‌های اسرائیلی درباره سفر آقای نتانیاهو به پاریس منتشر نشده است.

کلمه: چکیده :صحنه‌های بدی رخ داد. آقای مطهری طرفدارهایی هم داشتند اما مخالفان صحبت‌های ایشان جلوی تریبون سخنرانی جمع شده بودند و اجازه صحبت‌کردن را به ایشان ندادند. نهایتا هم آقای مطهری را پایین کشیدند….

صبح امروز جلسه علنی مجلس با نطق مطهری به تنش کشیده شد. علی مطهری در نطق خود بار دیگر حصر آقایان موسوی، کروبی و خانم رهنورد را غیرقانونی و برخلاف اصول قانون اساسی اعلام کرد. تاکید وی به این موضوع برای چندمین بار باعث تنش در مجلس شد و مخالفان این صحبت ها و رفع حصر اقدام به ضرب و شتم مطهری کردند.

عابد فتاحی نماینده مردم ارومیه درباره تنش امروز در مجلس به «آفتاب» گفت: صحنه‌های بدی رخ داد. آقای مطهری طرفدارهایی هم داشتند اما مخالفان صحبت‌های ایشان جلوی تریبون سخنرانی جمع شده بودند و اجازه صحبت‌کردن را به ایشان ندادند. نهایتا هم آقای مطهری را پایین کشیدند.

رییس فراکسیون اهل سنت دامه داد: به‌نظرم بهتر بود که اجازه می‌دادند ایشان صحبت کند و بعد از آن منتقدان هم حرف‌های خود را ارائه می‌دادند. اینکه اجازه ندادند صحبت‌های ایشان به عنوان نماینده مجلس که حق آزادی بیان دارد به پایان برسد هم از نظر سیاسی و هم قانونی مناسب نیست.

این نماینده مجلس توضیح داد: آقای مطهری مورد ضرب و شتم قرار گرفت، البته زیاد نبود اما از ناحیه دست چپ آسیب دیدند. محیط شلوغ بود و من متوجه نشدم که چه کسی اقدام به ضرب و شتم کرد اما نزدیک بود که ایشان به زمین بیفتد و همین باعث زخمی شدن انگشتان دست چپ ایشان شد.

فتاحی تصریح کرد: مخالفان آقای مطهری زیاد بودند و جلوی تریبون را گرفته بودند و شعار می‌دادند. من تا آنجا که می‌توانستم اجازه ندادم کسی به تریبون نزدیک شود و جلوی ایشان ایستادم. نهایتا سعی کردیم آقای مطهری را از میان آنها بیرون بکشیم. در حال حاضر هم که جو مجلس آرام است و صحن در حال ادامه کار است.

بی‌بی‌سی: علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران در گفت‌وگویی تلویزیونی جزییات بیشتری از اختلاف‌های موجود در مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای ۱+۵ ارائه داده است.

آقای صالحی درباره موضوع غنی‌سازی اورانیوم گفت که ایران به صورت داوطلبانه سقف ۵ درصد را برای غنی‌سازی پذیرفته، اما طرف مقابل از ایران خواسته که ذخیره اورانیوم غنی شده تا ۵ درصد را هم تبدیل کند.

ایران بر اساس توافق موقت ژنو، با توقف غنی سازی بیست درصدی، میزان غنی سازی اورانیوم را تا سقف پنج درصد پایین آورده بود.

اظهارات تازه آقای صالحی گزارش‌ رسانه‌هایی را تایید می‌کند که پیش از این گفته بودند غربی ها از غنی‌سازی ۵ درصدی هم رضایت ندارند. در بعضی از این گزارش‌ها خواست طرف مقابل غنی‌سازی محدود و تا سقف ۳.۵ درصد عنوان شده بود.
علی اکبر صالحی: آنها در غنی سازی مطالبی را مطرح می‌کنند و ما هم مطالب دیگری. البته اصل غنی‌سازی پذیرفته شده است. اما ما داوطلبانه پذیرفتیم که فعلا تا ۵ درصد غنی‌سازی کنیم. الان حجم غنی سازی و تولیدمان در یک سال مورد بحث است. الان ۹ هزار سانتریفیوژ داریم که کار می‌کنند و سالانه دو و نیم تن اورانیوم غنی می‌کند در حالی که مورد نیاز ما سالی ۳۰ تن است، اما آنها به این میزان هم رضایت نمی‌دهند و می‌گویند این میزان زیاد است و باید تعداد سانتریفیوژها را کم کنید و اورانیوم‌های غنی‌شده تا ۵ درصد را تبدیل کنید. (ایسنا)
پله‌پله تا ۱۹۰ هزار سو

ظرفیت غنی سازی هم موضوع دیگری است که به گفته رئیس سازمان انرژی اتمی در مذاکرات هسته‌ای ایران مورد اختلاف است.

آقای صالحی گفت که ایران می‌خواهد بعد از هشت سال و پایان قراردادش با روسیه برای تامین سوخت نیروگاه بوشهر، بتواند سوخت مورد نیاز این نیروگاه را که “۳۰ تن در سال است” تامین کند.

او گفت: “هشت سال دیگر باید در وضعیتی باشیم که رهبری گفتند که همان توان تولید ۱۹۰ هزار سو است که علاوه بر تامین نیاز یک سال نیروگاه بوشهر نیازهای ما برای سوخت راکتورهای تحقیقاتی را نیز تامین می کند”.

آیت‌الله خامنه‌ای اوایل تابستان گذشته درباره ظرفیت غنی سازی ایران گفته بود که “ما به ۱۹۰ هزار سو احتیاج داریم. ممکن است این نیاز مال امسال و دو سال دیگر و پنج سال دیگر نباشد، اما این نیاز قطعى کشور است”.

اکنون آقای صالحی زمان مورد نظر ایران برای رسیدن به این ظرفیت را هشت سال عنوان کرده و گفته “آمادگی داریم به صورت پلکانی این دوره را طی کنیم. ما گفته‌ایم که پله اول برای آنهاست که چه باشد، اما پله آخر باید برای ما باشد.”

اما آن طور که آقای صالحی می‌گوید، طرف مقابل دوره‌ای “دورقمی” (بیش از ۱۰ سال) را برای رسیدن به این ظرفیت پیشنهاد کرده که با زمان مورد نظر ایران “به نسبت فاصله زیادی دارد”.
به گفته آقای صالحی در مذاکرات وین در ماه آذر طرف‌های مذاکره تقریبا به تفاهم کامل رسیده بودند اما اتفاقی افتاد که طرف مقابل یک دفعه عقب نشینی کرد

به گفته آقای صالحی در مذاکرات وین در ماه آذر و پیش از تمدید مجدد مهلت توافق نهایی، طرف‌های مذاکره “تقریبا به تفاهم کامل رسیده بودند و بین دو طرف کلیات پذیرفته شده بود. اما اتفاقی افتاد که طرف مقابل یک دفعه عقب نشینی کرد”.

او به طور مشخص بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل را به کارشکنی در مذاکرات متهم کرده است.
‘تغییر روند آژانس بعد از البرادعی’

رئیس سازمان انرژی اتمی ایران همچنین با اشاره به اختلافات ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفت که با آغاز ریاست یوکیا آمانو و آمدن او به جای محمد البرادعی روند رسیدگی به پرونده ایران شکل دیگری گرفت.

به گفته آقای صالحی، آقای آمانو با تمرکز روی “مطالعات ادعایی” آن را به مسئله اصلی تبدیل کرده است.

مطالعات ادعایی به اسنادی مربوط می‌شود که آژانس در ارتباط با ابعاد نظامی احتمالی در برنامه هسته‌ای ایران در حال تحقیق درباره آن است. ایران این اسناد و شواهد را ساختگی می‌داند.

به گفته آقای صالحی، ۱۸ سوال در ارتباط با پرونده هسته‌ای ایران از سوی آژانس مطرح شده که ایران به ۱۶ مورد آن پاسخ داده است.

او درباره دو سوال دیگر گفته که آژانس “حاضر نیست این دو موضوع را دوستانه حل کند”.

دور بعدی مذاکرات ایران و کشورهای ۱+۵ از ۱۵ ژانویه (۲۵ دی ماه) در سطح معاونان وزرای خارجه در ژنو برگزار می‌شود. پیش از این مذاکرات، محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران با جان کری، همتای آمریکایی‌اش دیدار خواهد کرد.

در مذاکرات ماه نوامبر گذشته (آذر ماه) دو طرف موافقت کردند که مهلت رسیدن به توافق نهایی را تا تابستان آینده تمدید کنند.

دیگربان: برخی محافظه‌کاران از کشته شدن مهدی نوروزی یکی از شناخته‌شده‌ترین مهاجمان به ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در سامراء خبر داده‌اند.

این رسانه‌ها نوشته‌اند نوروزی شب گذشته (شنبه ۲۰ دی) در درگیری با نیرو‌های «داعش» به ضرب گلوله کشته شده است.

مهدی نوروزی٬ عضو شورای فرماندهی پایگاه بسیج «شهید تیموری‌نیا» در دشهر کرمانشاه بود که از سوی سپاه برای جنگ با گروه «داعش» به عراق اعزام شد.

آن‌طور که رسانه‌های محافظه‌کار نوشته‌اند٬ نوروزی پیش از در‌گیری‌های عراق٬ برای دفاع از بشار اسد به سوریه اعزام شده و در جنگ با مخالفان حکومت سوریه شرکت کرده بود.

خبرگزاری فارس نیز با اعلام خبر کشته شدن مهدی نوروزی٬ نوشته وی در تهران ده‌ها مأموریت مختلف در دفاع از «حریم ولایت» و «نظام مقدس» جمهوری اسلامی انجام داده بود.

به نظر می‌رسد منظور این خبرگزاری وابسته به سپاه از ماموریت‌های این عضو بسیج٬ حضور و نقش فعال وی در سرکوب اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات سال ۸۸ باشد.

مهدی نوروزی یکی از مهاجمان شناخته شده به ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در قیطریه بود که انتشار تصاویری از وی و همراهانش در آن زمان جنجال‌های زیادی به همراه داشت.

محافظه‌کاران نوروزی را عضو رسمی سپاه و برادرزاده بهرام نوروزی٬ معاون پیشگیری سابق ناجا معرفی کرده‌اند.

دیگربان: جلسه علنی مجلس شورای اسلامی در پی اعتراض٬ شعار و تجمع گروهی از نمایندگان مجلس مقابل جایگاه سخنرانی علی مطهری به تنش کشیده شد و از روال عادی خود خارج شد.

رسانه‌ها گزارش کرده‌اند این تنش‌ها زمانی آغاز شد که علی مطهری در نطق خود بار دیگر حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی را غیرقانونی خواند.

گروهی از نمایندگان مجلس نیز در اعتراض به این سخنان صندلی‌های خود را ترک کرده و مقابل مطهری ایستاده و شعار‌های تندی علیه موسوی و کروبی سر دادند.

براساس گزارش‌ها برخی نمایندگان معترض به جایگاه ناطق میان دستور {مطهری} نیز هجوم بردند تا جایی که برخوردی فیزیکی میان صفر نعیمی رز و علی مطهری رخ داد.

نادر قاضی پور، حسینعلی حاجی دلیگانی، مهدی موسوی نژاد فرهاد رشیدی، عزیزالله اکبریان و چند نماینده دیگر هم اطراف مطهری حلقه زده و مانع سخن گفتن او شدند.

ابوترابی فرد که ریاست جلسه را برعهده داشت به سخنان مطهری واکنش نشان داد و خطاب به وی گفت نباید حرف‌‌هایی بزند که انضباط مجلس را به هم بزند.

ابوترابی‌فرد سپس با اعلام تنفس٬ جلسه علنی مجلس را متوقف کرد که در پی آن خبرنگاران٬ عکاسان و میهمانان مجلس نیز از این جلسه به بیرون هدایت شدند.

تقاطع: حیات بومدین، همسر و هم‌دست ۲۶ ساله‌ی “آمدی کولیبالی”، عامل گروگان‌گیری روز جمعه (۹ ژانویه-۱۹ دی) در سوپرمارکت “کوشنر” در شرق پاریس، هم‌اکنون به مهم‌ترین زن تحت تعقیب در فرانسه به شمار می‌رود.

کولیبالی عملیات گروگان‌گیری را یک روز بعد از قتل یک پلیس زن در محله‌ی “مونتروژ” پاریس انجام داد. او روز جمعه نیز پیش از آن‌که توسط پلیس کشته شود، جان چهار نفر از گروگان‌‌هایش را گرفته بود.

حال منابعی در پلیس فرانسه می‌گویند که “بومدین” در جریان عملیات کولیبالی حضور فیزیکی نداشته اما آخرین بار پنج‌شنبه‌شب و بعد از تیراندازی “مونتروژ” در کنار وی دیده شده است.

گزارش پلیس می‌گوید که این زن “خطرناک” و “مسلح” از زمان آن تیراندازی که در جریان آن یک پلیس زن تازه‌کار به نام “کلاریسا ژان فلیپ” کشته شد، متواری شده است.

گفته شده که “بومدین” همان شب از طریق یک پرواز از مادرید به استانبول رفته و از آن‌جا وارد خاک سوریه شده است.

در همین حال پلیس، روز شنبه (۱۰ ژانویه) بازجویی از همسران برادران کواشی، دو عامل حمله‌ی تروریستی خون‌بار به دفتر هفته‌نامه “شارلی ابدو” را آغاز کرده است.

سوابق مخابراتی نشان می‌دهند که در سال گذشته، حدود پانصد تماس تلفنی میان “ایزانا حمید” همسر شریف “کواشی” و “حیات بومدین” برقرار بوده است.

تصویری از بومدین در کنار کولیبالی که در آن با بیکینی دیده می‌شود مربوط به زمانی است که این زن فرانسوی-الجزایری هنوز به یک “قاتل جهادی” تبدیل نشده بود.

آن‌ها بعدتر در یک مراسم دینی با هم ازدواج کردند و پس از آن بومدین هیچ‌گاه بدون روبنده دیده نشد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ برای “کولیبالی” که به جرم سرقت مسلحانه در زندان بود، منتظر ماند.

این زوج، هیچ‌گاه در “مراسم مدنی” که تنها ازدواج پذیرفته شده در قوانین فرانسه است به عقد هم در نیامدند.

“کولیبالی” و “شریف کواشی”، از مرتبط‌ترین افراد با جمال بِغال، تروریست فرانسوی الجزایری‌الاصل هستند که در سال ۲۰۰۵ از سوی دادگاه به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در سال ۲۰۱۱ از زندان آزاد گردید. مکالمات تلفنی کولیبالی و کواشی فاش کرده که این دو با “بغال” در خانه‌اش در جنوب فرانسه دیدار کرده‌اند. گفته شده که کولیبالی و کواشی در زندان نیز یکدیگر را ملاقات کرده‌ بودند.

بی‌بی‌سی: “خانه پدری” پس از ثبت نام خود به عنوان رکورددار کوتاه‌ترین اکران سینمایی از روی پرده برداشته شد اما گفتگوها بر سر سرنوشت این فیلم و نگرانی از دخالت‌های فراقانونی در اکران فیلم‌ها همچنان ادامه دارد.

چند روز پیش کانون کارگردانان خانه سینما در نامه‌ای به حسن روحانی، وعده‌های انتخاباتی او را یادآوری و از بی‌اعتباری مجوزهای وزارت ارشاد و عدم‌امنیت سرمایه‌گذاری در سینما ابراز نگرانی کرد.

کارگردانان سینما در این نامه هم به آنان تاختند که می‌خواهند “سلیقه‌های سیاسی” خود را به جای قانون بنشانند و هم به مدیرانی معترض شدند که “در برابر این هجمه‌ها به دفعات سر و شانه خم کرده‌اند” و “تزلزل، دوگانگیِ حرف و عمل و تسلیم‌های مکرر” آنها را دلیل “بی‌هویتی و بی‌اعتباری” وزارت ارشاد و زیر مجموعه‌های آن دانستند.

بیشتر بخوانید: درباره خانه پدری و حاشیه های آن

کانون کارگردانان تنها نهادی نیست که نگران ناامنی سرمایه‌گذاری در سینما و عدم اعتبار مجوزهای وزارت ارشاد است؛ چند روز پیش از این نامه، شورای عالی تهیه‌کنندگان سینما نیز در نامه‌ای سرگشاده نمایندگان اصولگرای مجلس را به خاطر نقش‌شان در عدم اکران فیلم‌ها مورد انتقاد قرار داد و اعضای کمیسیون فرهنگی را برای روشن شدن موضوع به مناظره‌ای علنی دعوت کرد.

در همین نامه به شهرداری تهران و حوزه هنری که از اکران این فیلم در سالن‌های خود جلوگیری کرده بودند نیز هشدار داده شد که در صورت “استمرار بر سیاست‌های فعلی”، شورای عالی تهیه‌کنندگان در “همکاری با این دو مرکز و فعالیت‌های زیرمجموعه آنان تجدیدنظر خواهد کرد.”

این دو سازمان که هر یک تعداد قابل توجهی از سالن‌های سینمای کشور را در تملک دارند،‌ ظرف سال‌های گذشته بارها راسا از اکران فیلم‌های به زعم خود “ضدارزشی” ـ علیرغم کسب مجوزهای لازم از وزارت ارشاد ـ جلوگیری کردند.

با وجود اظهارنظرها و نامه‌نگاری‌های مکرر برخی از اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس علیه “خانه پدری” طی ماه های اخیر، پس از توقف اکران این فیلم، نصرالله پژمانفر در گفت‌گو با خبرگزاری خانه ملت با انکار نقش مجلس از دولت خواست مسئولیت تصمیمات خود را بپذیرد.

این عضو کمیسیون فرهنگی ادعای توقف اکران “خانه پدری” به خاطر مخالفت مجلس را “شیطنت” خواند و توصیه کرد “بخش‌های دولتی، تبعات کارهای قانونی خود را بر عهده گیرند و مجلس را مقصر جلوه ندهند‌”.

این درحالی است که آقای پژمانفر و سایر همکارانش ـ از جمله احمد سالک رئیس این کمیسیون ـ پیشتر بارها به “ضد ارزش” بودن و ناسازگاری این فیلم با “باورهای دینی” اشاره کرده و خواستار به نمایش در نیامدن آن شده بودند؛ مخالفت‌هایی که در کنار هجمه رسانه‌های اصولگرا و برخی از روحانیان، در نهایت وزارت ارشاد را به تسلیم واداشت تا اکران محدود فیلم در گروه “هنر و تجربه” نیز متوقف شود.

در این میانه خود گروه “هنر و تجربه” نیز از حمله‌ها در امان نماند. رسانه‌های محافظه‌کار تشکیل این گروه و ابتکار آن در زمینه اکران محدود اما بلندمدت فیلم‌ها را بیش از هرچیز تمهیدی دیدند که سازمان سینمایی برای اکران محدود آثار “مسئله‌دار” در پیش گرفته است و به نظر می‌رسد از همین ابتدا قصد دارند این تمهید را بی‌اثر کنند؛ تصمیمی که به نظر می‌رسد مختصر امید سینماگران برای روی پرده رفتن این فیلم‌ها را از میان برده است.

آنچه در توقف اکران “خانه پدری” بیش از هرچیز برای سینماگران مایه نگرانی شده، این است که دیگر تنها با ممیزی وزارت ارشاد طرف نیستند و با فرض عبور از هفت‌خوان مجوزها در سازمان سینمایی بازهم اگر فیلمشان به مذاق محافظه‌کاران خوش نیاید آنها راسا این اختیار را خواهند داشت که فیلم را توقیف کنند؛ موضوعی که سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در سینما را بسیار ناامن و پرریسک خواهد کرد.

از سوی دیگر از نگاه بسیاری اهالی سینما “خشونت زیاد” که به عنوان دلیل توقف اکران این فیلم ذکر شده بهانه ای بیش نیست. از جمله ابوالحسن داوودی، رئیس شورای صنفی نمایش مشکلات روی داده برای این فیلم را ناشی از “درگیری‌های سیاسی” پشت پرده و مخالفت با دولت می‌داند و می‌افزاید این فیلم ـ که با محدودیت سنی نیز اکران شدـ “یک دهم” خشونتی که در صداوسیما به تصویر کشیده می‌شود را نیز ندارد.

فرهاد توحیدی نیز در گفتگو با خبرگزاری ایرنا مخالفت‌ها با این فیلم را بخشی از “پروژه‌ای” دانست که در همه حوزه‌ها بر علیه دولت در جریان است. به گقته آقای توحیدی علیرغم اینکه دولت در حوزه سیاست خارجی یا اقتصاد تا کنون عقب‌نشینی نکرده است،‌ از آنجا که “دیوار حوزه فرهنگ همیشه کوتاه‌تر بوده” در این حوزه دولت از در تسلیم درآمده است.

رئیس هیئت مدیره خانه سینما در ادامه افزود این نهاد صنفی “با همه احترامی که برای دولت تدبیر و امید و دولتمردان قائل است، ‌در جایی که پای منافع صنفی و امنیت شغلی اعضای آن به میان می‌آید ناچار به واکنش است” و از دولت خواست “تسلیم فشارهای خارج از قاعده‌ی نهادهایی که مسئولیتی در زمینه سینما ندارند”‌ نشود.

اگرچه وزیر ارشاد پس از بالا گرفتن حمله‌ها به “خانه پدری” ترجیح داد دست از سخنان دوپهلو بردارد و ضمن اشاره به “خشونت شدید” این فیلم، خود را رسما از صف موافقان آن بیرون بکشد، حجت‌الله ایوبی رییس سازمان سینمایی طی اقدامی نادر در صفحه فیس‌بوک خود “از همه کسانی که از فراهم نشدن زمنیه‌های اکران فیلم خانه پدری آزرده خاطرند” عذرخواهی و روزهایی بهتر برای سینمای ایران آرزو کرد؛ اقدامی که با استقبال کیانوش عیاری، کارگردان فیلم “خانه پدری” مواجه شد.

آقای عیاری در گفتگویی با ایسنا “این عمل متمدنانه‌ آقای ایوبی” را در میان تمام زیان‌های مالی و غیرمالی، تنها “دستاورد” غائله‌ ایجاد شده پیرامون فیلم خواند.

باوجود اینکه دبیر اجرایی گره هنر و تجربه از “تعویق” نمایش خانه پدری “تا مهیا شدن شرایط مناسب و در خور شان این فیلم ارزشمند” سخن گفته، اما عقب‌نشینی‌های پی‌در‌پی وزارت ارشاد در برابر هجمه همه‌جانبه محافظه کاران نه تنها اکران این فیلم بلکه روی پرده رفتن ۷ فیلم دیگری را که محل اختلاف مجلس و سازمان سینمایی‌است نیز در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.

تقاطع: مرکز مطالعات لیبرالیسم- یوحنا نجدی: جنبش سبز، فارغ از همه بحث‌ها درباره موفقیت یا شکست آن، شماری از فعالان مدنی و سیاسی را به جامعه ایران معرفی کرده است که تا پیش از آن، نامی از آنها در رسانه‌ها وجود نداشت. آتنا فرقدانی یکی از این چهره‌ها است که طی پنج سال گذشته، شب و روزش را با خانواده جان‌باختگان جنبش سبز گذراند و به دلیل همین فعالیت‌ها، پاییز امسال بازداشت شد؛ بیش از دوماه را در زندان گذراند. و از ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، محروم شد. با خانم فرقدانی درباره بند دو-الف سپاه در زندان اوین، ماجرای دوربین در حمام‌های این بند و همچنین حضور این روزهایش در مقابل کانون وکلا به گفتگو نشستم. با این توضیح که این گفتگو پیش از دریافت احضاریه شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب از سوی او انجام شد. و وی قرار است صبح فردا (شنبه ۲۰ دی-۱۰ ژانویه) در این شعبه حضور یابد.

یوحنا نجدی: خانم فرقدانی؛ به عنوان نخستین پرسش لطفا برای خوانندگان ما توضیح دهید که دلیل اصلی احضار و بازداشت شما چه بود؟

آتنا فرقدانی: دلیل بازداشت من، از یک طرف رابطه بسیار زیاد من با بهاییان بود؛ هم‌‌چنین من یک نمایشگاه نقاشی از کارهایم برپا کردم که خانواده خیلی از زندانیان سیاسی در آن شرکت کردند و مشخص شد که تقریبا تمام نقاشی‌های من محتوای سیاسی دارند و به شهدای سال ۱۳۸۸ مربوط می‌شوند. به خاطر همین، یکی از اتهام‌هایم استفاده از نقاشی برای به سخره گرفتن نظام در نظر گرفته شده بود.

یوحنا نجدی: ظاهرا یک طرحی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی کشیده بودید که در پرونده شما به عنوان یکی از موارد اصلی اتهام‌ها مطرح شده بود.

آتنا فرقدانی: بله؛ من چند تا از نماینده‌های مجلس را کشیده بودم که کت و شلوار پوشیده بودند ولی سرشان را به شکل حیوان‌های مختلفی طراحی کرده بودم. این طرح به عنوان یکی از بالاترین توهین‌های من به مسوولان نظام مطرح شده بود.

یوحنا نجدی: الان آخرین وضعیت پرونده شما چطور است؟ چون ظاهرا روز ۸ دی ماه از سوی قاضی صلواتی به صورت تلفنی به دادگاه احضار شدید اما از حضور در دادگاه خودداری کردید.

آتنا فرقدانی: همان‌طور که گفتید، روز ۸ دی ماه تلفنی به دادگاه احضار شدم و حتی مرا تهدید کردند و من هم همان شب فیلم مربوط به ناگفته‌هایم از زندان دو-الف سپاه را منتشر کردم. یکی دو ساعت بیشتر از انتشار این فیلم نگذشته بود که معاون دادستان تهران به پدرم زنگ زد و تهدید کرد که «عواقب این کار را هم دخترت و هم خانواده‌ات خواهند دید و حکم سنگین‌تری برای دخترت صادر خواهد شد». در حالی که پدرم اصلا در جریان قضیه این فیلم نبودند. خودشان که گفتند «دوباره ماموران سپاه به خانه شما خواهند آمد» چون قاضی گفت که احضاریه برای من نخواهند فرستاد اما من هم‌چنان منتظرم که احضاریه قانونی برایم بفرستند و یا ماموران، خودشان به منزل ما مراجعه کنند.

یوحنا نجدی: شما در مجموع، چه مدتی در زندان بودید؟

آتنا فرقدانی: من حدودا دو ماه در زندان بودم و ۱۱ آبان ماه یعنی دقیقا شب تاسوعا آزاد شدم.

یوحنا نجدی: دلیل وثیقه سنگینی که برای آزادی شما در نظر گرفتند چه بود؟

آتنا فرقدانی: وثیقه من ابتدا ششصد میلیون تومان بود. اما بعد از مشاجره من با قاضی صلواتی، مبلغ وثیقه‌ام سنگین‌تر شد. چون قاضی صلواتی یکی از اتهامهای من را “توهین به مقام رهبری” عنوان کرد و من هم در جوابش گفتم «من آقای خامنه‌ای را جزو مقدسات نمی‌دانم مگر این‌که برای شما مقدس باشد اما برای من، ایشان در چنین جایگاهی نیستند.» قاضی صلواتی در واکنش به پدرم گفت «مخ دخترتان را شستشو داده‌اند و من به این سادگی، با آزادی موقت دخترتان موافقت نمی‌کنم مگر این‌که مبلغ وثیقه، حداقل دو برابر شود.» پدر من هم قبول کرد و در مجموع با وثیقه یک میلیارد و سیصد میلیون تومانی آزاد شدم.

یوحنا نجدی: شما دچار ممنوعیت از تحصیل هم شده‌اید. ممکن است در این باره هم کمی توضیح بدهید؟

آتنا فرقدانی: بازجوهای من مرتبا به من می‌گفتند که «نگران نباشید؛ ما وضعیت تحصیلی شما را درست می‌کنیم». چون من دقیقا زمان ثبت نام برای کارشناسی ارشد بازداشت شده بودم. من به عنوان رتبه یک در کل دانشگاه الزهرا، با شرط معدل به عنوان داشجوی مقطع کارشناسی ارشد پذیرفته شده بودم که دیگر اصلا به کنکور احتیاجی نداشتم. ولی بعد از زندان که به دانشگاه مراجعه کردم، خانم خزعلی، رییس دانشگاه الزهرا به من گفتند “مشکل فقط همان یک طرح سیاسی شما بود” اما من در واکنش گفتم که این یکی طرح من “خیلی تند” بود وگرنه سایر طرح‌های من هم سیاسی بودند. خانم خزعلی هم گفتند خودشان بیشتر در این زمینه تحقیق می‌کنند. اما متاسفانه برای بار دوم که به دانشگاه مراجعه کردم، ایشان گفتند: «ما معذوریم چون نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم که شما بعد از خروج از دانشگاه چه فعالیت سیاسی می‌کنید؟ بعد اگر بپرسند که این خانم دانشجوی چه دانشگاهی است و مشخص شود که شما در دانشگاه الزهرا تحصیل می‌کنید، این برای ما خیلی سخت و گران تمام می‌شود. ان‌شاءالله شما را در جاهای دیگری ببینیم.»

یوحنا نجدی: شما به وزارت علوم دولت آقای روحانی مراجعه نکردید؟

آتنا فرقدانی: نه دیگر پیگیری نکردم. چون من زمانی که دوباره مراجعه کردم تا یک نامه رسمی مبنی بر ممنوعیت از تحصیلم دریافت کنم، نگهبان دانشگاه رفتار بسیار زشتی با من داشت و گفت خانم خزعلی گفته‌ که اصلا من را به دانشگاه راه ندهند. به خاطر همین کلا ناامید شدم.

یوحنا نجدی: فکر نمی‌کنید که اگر به وزارت علوم مراجعه کنید، به وضعیت شما رسیدگی شود و مسوولان این وزارت‌خانه زمینه بازگشت شما به دانشگاه را فراهم کنند؟

آتنا فرقدانی: من از وزارت علوم هم ناامید هستم و فکر نمی‌کنم تغییری در شرایط من ایجاد شود. من اصلا هیچ امیدی ندارم چون همه این نهادها را به هم مرتبط می‌دانم. یعنی این‌ را که می‌گویند “دولت آقای روحانی با سیستم فرق دارد” قبول ندارم. من همه این‌ها را یک‌پارچه می‌بینم. رهبری، مجلس و رییس جمهور از نظر من فرقی با هم ندارند.

یوحنا نجدی: شما در ویدئویی که منتشر کردید، به وضعیت‌تان در بند دو–الف سپاه اشاره کردید. شما در این بند، زنان زندانی دیگری را نیز دیدید؟

آتنا فرقدانی: بله؛ من هم‌سلولی غنچه قوامی بودم. با همسر آقای جیسون رضاییان (روزنامه‌نگار ایرانی-امریکایی)، یعنی خانم یگانه صالحی نیز از زیر در سلول ارتباط برقرار کرده بودم که باعث شد به عنوان تنبیه، ما را به سلول کوچکتری منتقل کنند. در زمان بازجویی هم چند نفر از کسانی را دیدم که به خاطر فعالیت در گروه‌های موسیقی زیرزمینی در زندان بودند.

یوحنا نجدی: آیا خانم‌های زندانی دیگر در بند دو-الف هم از وجود دوربین در سرویس بهداشتی و حمام این بند مطلع بودند؟

آتنا فرقدانی: خوب؛ ما همه این موضوع را از مسوولان بند می‌پرسیدیم. خود خانم غنچه قوامی هم حتی یک‌دفعه این موضوع را پرسیده بود که «آیا این دوربین‌ها کار می‌کنند یا نه؟» و مسوولان زندان گفته بودند: «دوربین‌ها کار نمی‌کنند و فقط همین مانده بود که بنشینیم و شما را نگاه کنیم!» در پاسخ به من هم گفته بودند که این دوربین‌ها کار نمی‌کنند. اما در روزی که مسوولان زندان من را مورد هتک حرمت قرار دادند، یکی از زندان‌بانان به همکارش یواشکی می‌گفت «فیلم را بزن عقب تا ببینیم». من آن زمان متوجه شدم که این دوربین‌ها همیشه کار می‌کردند. من حتی این قضیه را به آقای علی مطهری هم گفتم و خود آقای مطهری به مادر غنچه قوامی گفته بودند «از کجا معلوم که آقایان هم این فیلم‌ها را نگاه نمی‌کنند؟!»

من از زیر چشم‌بند هم یک بار دیدم که سه دستگاه تلویزیون در اتاق این زندانبانان وجود داشت و احتمالا فیلم این دوربین‌ها را در همان‌جا می‌دیدند.

یوحنا نجدی: شما بعد از این‌که متوجه شدید که این دوربین‌ها کار می‌کنند و مسوولان زندان هم احتمالا فیلم آنها را تماشا می‌کنند، باز هم مجبور بودید از همان سرویس‌های بهداشتی و حمام استفاده کنید؟

آتنا فرقدانی: بله؛ باز هم از همان‌ها استفاده کردیم. ولی من چون این مساله را فهمیده بودم، از دستشویی که این دوربین کاملا بر آن مسلط بود، استفاده نکردم و از دستشویی دوم استفاده کردم. موقع حمام نیز در حمام را کاملا می‌بستم که در فیلم مشخص نشوم. (می‌خندد)

یوحنا نجدی: شما این روزها جزو کسانی هستید که در کنار خانم ستوده در مقابل کانون وکلا حاضر می‌شوید. به طور مشخص، مطالبات شما چیست؟

آتنا فرقدانی: خوب، به خاطر اینکه دوستان من مثل خانم دائمی به صورت غیرقانونی در بازداشت هستند. الآن هم خانم‌ها آتنا دائمی و مهدیه گلرو در یک سلول هستند ولی شرایط آن‌جا بسیار بد است. حیوانات مختلف، بوی بد دستشویی و چراغی که همیشه آنجا روشن است، شرایط کلافه‌کننده‌ای ایجاد می‌کند. این دوستان، بعد از اتمام بازجویی باید با قرار وثیقه آزاد شوند و یا حداقل به بند عمومی فرستاده شوند اما هم‌چنان به صورت غیرقانونی در بند دو-الف سپاه در بازداشت هستند.

یوحنا نجدی: پس شما به طور مشخص از حضور در مقابل کانون وکلا دنبال آزادی این زندانیان هستید.

آتنا فرقدانی: بله؛ علاوه بر این، اعتراض من به شرایط بد بند دو-الف است. البته درست است که زندان اوین، در مجموع، نسبت به خیلی از زندان‌های دیگر، نوعی هتل حساب می‌شود اما به هر حال، برخی شرایط آن اصلا خوب نیست. اعتراض من به ادامه بازداشت این دوستان است و حتی اگر من هم اعتصاب غذا نمی‌کردم، احتمالا تا همین الان هم باید در زندان باقی می‌ماندم. من اعتصاب غذا کردم و چون دیگر رو به موت بودم، قاضی صلواتی با تعیین وثیقه برای آزادی من موافقت کرد.

یوحنا نجدی: در جریان حضور شما و سایر دوستان در مقابل کانون وکلا، مردم چه واکنشی نشان می‌دهند؟ بیشتر چه گروه‌هایی نسبت به این تجمع واکنش نشان می‌دهند؟

آتنا فرقدانی: خیلی از ماشین‌هایی که از مقابل ما عبور می‌کنند، می‌ایستند و پلاکاردهای ما را می‌خوانند تا ببینید که جریان چیست. بعضی‌ها هم می‌پرسند این افراد، چه کسانی هستند؟ و ما هم به آنها توضیح می‌دهیم. حتی بعضی از مردم، ماشین‌های خود را پارک می‌کنند، برمی گردند پیش ما تا ببینید چه خبر است. ولی بعضی از مردم هم این‌گونه واکنش نشان می‌دهند که “این کارها بالاخره چه فایده‌ای دارد؟” یا “شما چه دل خوشی دارید!”. در یک نوبت هم برخوردهایی که از سوی ماموران صورت گرفت، صحنه‌های بسیار زشتی را ایجاد کرد که حتی آقای نوری‌زاد بسیار عصبانی شدند چون آقای دکتر ملکی را هل دادند و نزدیک بود که ایشان زمین بخورند.

یوحنا نجدی: شما تا پیش از بازداشت چهره چندان شناخته‌شده‌ای در میان فعالان سیاسی و رسانه‌ها نبودید و حتی بیشتر بعد از انتشار ویدئوی اخیرتان درباره ماجرای بند دو-الف در رسانه‌ها مطرح شدید.

آتنا فرقدانی: بله؛ درست است. همین‌طور است که می‌گویید.

یوحنا نجدی: شما پیش از بازداشت، اغلب در حوزه حقوق کودکان فعالیت می‌کردید؛ در زندان، آن‌طور که خودتان گفتید، رویکرد سیاسی داشتید؛ یک جایی در ویدئوتان به حقوق زنان تاکید کردید و این روزها هم در مقابل کانون وکلا، بیشتر دنبال مطالبات حقوق بشری هستید. شما خودتان را فعال کدام یک از این عرصه‌ها می‌دانید؟

آتنا فرقدانی: راستش را بخواهید، من پنج سال بود که بعد از حوادث سال ۱۳۸۸ در خیلی از عرصه‌ها حضور داشتم و خانواده‌های شهدای سال ۱۳۸۸، کاملا من را می‌شناسند ولی خوب، هیچ‌وقت این‌گونه نبود که فعالیت‌هایم رسانه‌ای شوند. من مخصوصا با خانواده ستار بهشتی، رابطه نزدیکی داشتم به طوری که سحر، خواهر ستار به من می‌گفت که «تو مثل خواهر من هستی». فقط آقای نوری‌زاد گاهی در نوشته‌های‌شان به عنوان “دختر هفت‌سینی” به من اشاره می‌کردند.

من از سال ۱۳۸۸ تقریبا در همه مراسم‌هایی که برگزار شد، حضور داشتم. البته در وب‌سایت‌ها بیشتر به عنوان “فعال حقوق کودک” معرفی شده‌ام به خاطر اینکه واقعا در این عرصه فعالیت می‌کنم اما چیزی که باعث بازداشت من شد، فعالیت به خاطر حقوق کودکان نبود. اتفاقا {ماموران امنیتی} خیلی هم روی این موضوع تاکید داشتند و می‌گفتند «ای کاش تو در همان حوزه حقوق کودک باقی می‌ماندی. چرا با این خانواده‌ها در ارتباط هستی؟»

اما من بیشتر حقوق بشر مدنظرم است. چون، به عنوان مثال، من یک سری فعالیت‌های دیوارنویسی هم داشتم که محتوای آن “نه به اعدام” بود. به نظرم، حقوق زنان، کودکان و حقوق کسانی که مورد ظلم قرار گرفته‌اند، همه‌شان را می‌توان در زیرمجموعه حقوق بشر تعریف کرد.

یک چیز جالب برای‌تان تعریف کنم. بازجوی من به من می‌گفت: «تو مثل زبل خان بودی! ما هر طرف می‌رفتیم، تو را می‌دیدیم. ما بعضی وقت‌ها باورمان نمی‌شد که تو در این همه جاها حضور داری.» چون واقعا هم همی‌نطور بود؛ من نه نهار داشتم و نه شام و صبح تا شب بیرون بودم. ولی خوب، فکر می‌کنم که همه فعالیت‌هایم در حوزه حقوق بشر بود. مخصوصا فعالیت‌هایم برای “نه به اعدام” خیلی برایم مهم بود و برای نهادهای امنیتی هم خیلی گران تمام شده بود چون به من می‌گفتند که «پس تو در حقیقت با اسلام مخالف هستی» اما من گفتم «نه؛ در سوره بقره، نوشته شده که قصاص حق شماست اما برای شما بهتر است که ببخشایید.»

یوحنا نجدی: آیا کسی بوده که در فعالیت‌های‌تان از او الگو گرفته باشید؟

آتنا فرقدانی: من در این پنج سال، تمام کارهایم را خیلی یواشکی انجام می‌دادم. یعنی هیچ جا اصلا اسمی از من مطرح نمی‌شد تنها در بعضی از عکس‌ها دیده می‌شدم اما دوست داشتم که همیشه در کنار خانواده شهدای سال ۱۳۸۸ باشم. اما آقای نوری‌زاد، اتفاق خیلی بزرگی در زندگی‌ام بود. من نمی‌خواهم تماما از کسی الگو بگیرم اما در مورد آقای نوری‌زاد، گذر زمان خیلی چیزها را مشخص خواهد کرد. جسارت ایشان در گرفتن حق‌شان، خیلی برای من جالب بود. حتی یکی از بازجوهای من گفت: «این‌قدر که شما با آقای نوری‌زاد در ارتباط هستید، اگر یک روزی متوجه شوید که ایشان از ماموران خود وزارت اطلاعات بودند، چه کار خواهید کرد؟»

من در پاسخ گفتم: «خوب، مسلما هیچ عکس‌العملی نشان نخواهم داد ولی با خودم می‌گویم که چرا ایشان این کار را انجام دادند؟» اما اتفاقی که در نتیجه فعالیت‌های آقای نوری‌زاد، در من و برخی دیگر رخ داد، خیلی مهم‌تر از این چیزها است. چون من و خیلی افراد دیگر، از آقای نوری‌زاد جسارت گرفتیم؛ حتی اگر ایشان اطلاعاتی بوده باشند.

یوحنا نجدی: شما در حرف‌های‌تان چند بار گفتید که تفاوتی بین رییس جمهور، مجلس و رهبری قایل نیستید. با این دیدگاه، آیا سال گذشته در انتخابات شرکت کردید؟

آتنا فرقدانی: نه؛ نه؛ من سال ۱۳۹۲ در انتخابات رأی ندادم و اتفاقا بازجوی من هم، هر برگه‌ای که درباره کاریکاتوری از آقای روحانی روبروی من می‌گذاشت، دقیقا می‌گفت: «ایشان سرهنگ نیست، حقوقدان است.» و من هم می‌گفتم: «چرا این را به من می‌گویید؟! من که بارها گفته‌ام که کلا مخالف نظام جمهوری اسلامی هستم.»

حتی خود معاون دادستان هم که آمده بود به من گفت: «ما می‌دانیم که شما نظام را قبول ندارید.» من هم بارها این موضوع را گفتم که هیچ عقیده‌ای به نظام جمهوری اسلامی ندارم. البته، چرا؛ تا سال ۱۳۸۸ عقیده‌ای داشتم و به بازجوها هم گفتم «من همانی هستم که سال ۱۳۸۸ به آقای میرحسین موسوی رای دادم ولی چه شد که سال ۱۳۹۲ رأی ندادم؟ به خاطر این‌که چیزهایی از شما دیدم و متوجه شدم که ریشه‌های شما کاملا خراب است.»

برای همین، الان دیگر هیچ نهادی را قبول ندارم؛ نه مجلس، نه دولت؛ وگرنه سال ۱۳۹۲ مسلما رأی می‌دادم ولی الان دیگر هیچ امیدی به این نظام ندارم.

رادیوفردا: هفته‌نامه آلمانی اشپيگل به نقل از «منابع امنيتی» از ساخت تاسيسات هسته‌ای زيرزمينی توسط بشار اسد، رئيس جمهور سوريه، با هدف توليد تسليحات اتمی خبر داده است.

بر اساس اين گزارش، ايران در ساخت اين تاسيسات به دولت سوريه کمک می‌کند.

در گزارش اشپيگل که روز جمعه، ۱۹ دی، منتشر شد آمده است که اين تاسيسات در دل کوه‌های غير قابل دسترس غرب سوريه در حدود دو کيلومتری مرز لبنان ساخته می‌شود.

خبرگزاری فرانسه که بخش‌های مهم اين گزارش را منتشر کرده، آورده که اين تاسيسات نزديک شهر قصير و در اعماق زمين است و به منابع برق و آب اتصال دارد.

متن کامل اين گزارش قرار است در شماره شنبه اشپيگل منتشر شود.

منابع امنيتی که با اشپيگل گفت‌وگو کرده‌اند، افزوده‌اند که اطلاعات خود را از «اسناد ويژه، عکس‌های ماهواره‌ای و شنود» به دست آورده‌اند.

به گفته اين کارشناسان، هدف از ساخت اين تاسيسات، احداث يک نيروگاه يا مرکز غنی‌سازی اورانيوم است و از نام رمز «زمزم» برای توصيف این پروژه استفاده می‌شود.

اين گزارش افزوده که حکومت بشار اسد هشت هزار ميله سوخت اتمی را که قرار بود در تاسيسات هسته‌ای الکبار سوريه استفاده شود، به تاسيسات جديد منتقل کرده است.

تاسيسات هسته‌ای الکبار در سال ۲۰۰۷ هدف حمله هوايی که احتمالا توسط اسرائيل انجام شد، قرار گرفت و نابود شد.

اسرائيل هرگز مسئوليت اين حمله را رسما بر عهده نگرفت.

اشپيگل در گزارش خود می‌گوید که گمان می‌رود کارشناسان ايران و کره شمالی در ساخت تاسيسات اتمی «زمزم» به دولت بشار اسد کمک می‌کنند و حفاظت از اين تاسيسات هم با نيروهای حزب‌الله لبنان است.

دولت بشار اسد حدود سه سال است که مشغول جنگ با گروه‌های شبه‌نظامی مخالف خود است و در اين مدت، کنترل بخش‌های وسيعی از سوريه را از دست داده است.

جمهوری اسلامی ايران در تمام سال‌های گذشته در کنار روسيه، حامی اصلی بشار اسد بوده و مدارک و شواهدی از حضور نيروهای سپاه پاسداران در سوريه منتشر شده است.

پيش از اين در آبان‌ماه سال جاری، گروه ناظر حقوق بشر سوريه از کشته شدن پنج مهندس هسته‌ای از جمله يک ايرانی در سوريه خبر داده بود.

به گفته اين گروه، دانشمندان يادشده عازم يک مرکز تحقيقاتی در حومه دمشق بودند که مورد حمله قرار گرفته و کشته شدند.

اما بعدا، حسن قشقاوی، معاون کنسولی وزارت امور خارجه ايران، اين موضوع را تکذيب کرد و گفت که «هيچ دانشمند هسته‌ای ايران در سوريه حضور ندارد».

انتشار اين گزارش‌ها در حالی است که جمهوری اسلامی خود سال‌هاست که توسط برخی قدرت‌های جهانی به تلاش برای ساخت سلاح‌های اتمی در پوشش برنامه صلح‌آميز هسته‌ای متهم است. تهران همواره اين ادعا را رد کرده است.

دیگربان: عبدالله حاج صادقی٬ جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه در واکنش به یادداشت جنجال برانگیز سایت «خبر‌آنلاین» گفته ورود سپاه به مسائل اقتصادی هرگز «منفعت‌طلبانه» نبوده است.

حاج صادقی افزوده سپاه پاسداران در حوزه اقتصاد «تاجرمابانه» وارد نشده که منجر به بروز «فساد» شود.

وی از کسانی که براساس گزارش‌های «غلط» سپاه را متهم به «فساد» و «منفعت‌طلبی» می‌کنند٬ خواسته مصادیقی برای سخنان خود ذکر کنند.

جانشین نماینده ولی فقیه در سپاه در عین حال افزوده در سپاه پاسداران اهرم‌های نظارتی کافی برای جلوگیری از بروز هرگونه «فسادی» وجود دارد.

سایت «خبر‌آنلاین» هفته گذشته با انتشار یک یادداشت جنجالی سپاه را متهم به «فساد» کرده و نسبت به افزایش قدرت بدون نظارت این نهاد نظامی هشدار داده است.

با وجود حذف این یادداشت و عذرخواهی سایت «خبرآنلاین»٬ حملات رسانه‌های وابسته به سپاه به این سایت نزدیک به دولت حسن روحانی همچنان ادامه دارد.

برخی از محافظه‌کاران تندروی نزدیک به سپاه می‌گویند این یادداشت در ادامه کنایه‌ چندی پیش حسن روحانی به سپاه منتشر شده است.