اخبار

ایران وایر: فرصتی نادر برای دیداری استثنایی: گفتگویی بین عالی‌ترین دیپلمات جمهوری اسلامی ایران و یک شهروند شاخص بهایی، یعنی فردی متعلق به مذهبی که حکومت ایران بی‌رحمانه سرکوب شان کرده است. این اتفاق همین دیشب در مهمانی‌ای افتاد که سفارت ایران در پره‌توریا،‌ پایتخت سیاسی آفریقای جنوبی، سازمان داده بود. جواد ظریف، وزیر خارجه ایران، در آغاز سفر آفریقایی خود به این جنوبی‌ترین کشور قاره سیاه آمده بود تا علاوه بر شرکت در سیزدهمین کمیسیون مشترک دو کشور و مجامعی اقتصادی با رئیس‌جمهور کشور، جاکوب زوما، دیدار کند، اما در مهمانی دیشب سفارت، ظریف با یکی از شاخص‌ترین ایرانی‌های آفریقای جنوبی رو به رو شد: دکتر ایرج عابدیان، مشاور اقتصادی سابق نلسون ماندلا و از اقتصادانان ارشد کشور. این شاید اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی باشد که یکی از مقامات ارشد آن صحبتی دوستانه با فردی دارد که سابقه خدمت در سمت‌های عالی بهایی را داشته است. دکتر عابدیان سال‌‌ها خزانه‌دار «محفل ملی روحانی» بهایی‌های آفریقای جنوبی بوده که عالی‌ترین ارگان این مذهب در سطح کشوری است.

ایرج عابدیان از سال ۲۰۰۰ تا کنون اقتصاددان ارشد «بانک استاندارد» در این کشور است. او در دوران پس از سقوط آپارتاید از مشاورین اقتصادی دولت آفریقای جنوبی بوده و مشخصا از مشاورین نلسون ماندلا و تابو امبکی بود. دکتر عابدیان در پی انقلاب ۵۷ به آفریقای جنوبی آمد و در دانشگاه کیپ‌تاون درس خواند. او دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه سیمون فریزر کانادا گرفته و پس از بازگشت به آفریقای جنوبی ۱۸ سال در دانشگاه کیپ تاون درس اقتصاد می‌داد. از دکتر عابدیان، که در سال‌های اول انقلاب به آفریقای جنوبی مهاجرت کرده و از آن پس امکان بازگشت به کشورش را نداشته در مورد این دیدار پرسیدیم.

چه شد که با جواد ظریف دیدار کردید؟‌

همان‌طور که می‌دانید ایشان به قصد افتتاح بیمارستانی عازم اوگاندا هستند و در آفریقای جنوبی هم توقف داشتند که به علت روابط گسترده بین دو دولت است. در حالی که تحریم‌ها علیه ایران لغو می‌شود ایران در ضمن در تلاش است تا نفت و محصولات پتروشیمیایی خودش را این‌جا بفروشد. دکتر ظریف در سفری به چند کشور در منطقه آفریقای سیاه است و هیات نسبتا بزرگی هم همراه ایشان هست. سفارت ایران مهمانی‌ای برای ایشان ترتیب داده بود و حدود ۲۰۰ ایرانی را دعوت کرده بود و برای اولین بار پس از ده‌ها سال از من هم دعوت کردند و من هم رفتم.

در چه موردی صحبت کردید؟

سخنرانی ایشان که تمام شد مهمانان بسیاری بودند که می‌خواستند با او دست بدهند و عکس بگیرند. من صبر کردم تا آخرین نفر برود و فضا خیلی محترم‌تر و آٰرام‌تر شد و بعد خودم را معرفی کردم و بعد با همدیگر دست دادیم. بهشان بخاطر کارهای عالی‌شان در سطح بین‌المللی تبریک گفتم. من واقعا باور دارم ایشان اولین وزیر خارجه از زمان انقلاب تا کنون است که می‌تواند تفکر بین‌المللی و سخن بین‌المللی داشته باشد. فرد بسیار هوشمندی است که من از نزدیک کارشان را دنبال کرده‌ام. در ضمن از این فرصت استفاده کردم تا اشاره کنم که با این‌که به عنوان ایرانی به دستاوردهایشان افتخار می‌کنم، متاسفم که ببینم شرایط پیش روی جامعه بهایی و سایر اقلیت‌ها همگام با منافع ملی نیست و مطابق ارزش‌های اسلامی یا ایرانی-اسلامی هم نیست.من به دکتر ظریف گفتم که دوستانم را زندانی کرده‌اند و بعضی بهایی‌ها را کشته‌اند و بعضی‌ها همین الان در زندانند. تاکید کردم که این مساله مرگ و زندگی است. که مساله فقط اقلیتی کوچک نیست چون به اخلاقیات کل جامعه برمی‌گردد و به آن‌چه ایرانی را ایرانی می‌سازد و اسلامی را اسلامی. اصل من این است که به خشونت نمی‌شود با خشونت جواب داد. من در ضمن متوجه بودم که ایشان در موقعیت بسیار دشواری است. از نظر فکری متوجه مساله هست اما درون کشور با تنظیمات سیاسی مشخصی مواجه است که باید حول آن‌ها حرکت کند. در عین حال اما زندگی ده‌ها هزار نفر از هم‌وطنان ایرانی‌مان مطرح است. البته که زمان خیلی محدود بود و خیلی‌ها حضور داشتند اما ایشان خیلی متمرکز بود و خیلی خوش‌برخورد. گفتند که راه‌حل این مساله می‌تواند از طریق منشور حقوق شهروندی باشد که حقوق بشر و شهروندی را برای همه مستقل از باورهای مذهبی‌شان پوشش می‌دهد. در ضمن گفتند که این مساله را از طریق مذهب نمی‌شود حل کرد. من گفتم هر رویکردی اتخاذ شود، کار را باید شروع کرد و باید محک زده شود تا ببینیم پاسخ می‌دهد یا خیر. در ضمن گفتم که دستاوردهای ایشان در سطح جهانی و هسته‌ای تنها پاسخ بخشی از مشکلات است و تخاصم‌های اجتماعی درون کشور هم هست که همانقدر انفجاری است و می‌تواند به همین میزان به پیشرفت و توسعه کشور لطمه بزند. در طول صحبت‌مان ایشان خیلی خوش‌برخورد و آرام بود با این‌که اطرافیانشان پرتنش بودند.

آیا امیدوار هستید که گفتگو و همکاری ممکن باشد؟

من همیشه امیدوارم و دنبال راه‌حل می‌گردم. وقتی دکتر ظریف گفت خیلی بهایی‌ها اصرار می‌کنند مذهب‌شان را در تمامی فرم‌ها بنویسند و اگر ننویسند مشکلی نخواهد بود من گفتم اگر دولت می‌خواهد این مساله را حل کند باید ستون مذهب را از میان ببرد تا همه، مسلمان و مسیحی و یهودی و بهایی وضعیتی یکسان داشته باشد، زیرا بهایی‌ها اجازه دروغ گفتن ندارند. من در ضمن با کارمندان سفارت صحبت کردم و گفتم خوشحال می‌شوم به آن‌ها در کار تشویق منافع ایران در آفریقای جنوبی کمک کنم، چون این کار را در راستای منفعت ملی می‌بینم.

ایران وایر: «بحری امام جماعت مسجد امام صادق در منطقه تهران نو، یک روحانی دگر اندیش و منتقد حکومت محسوب می‌شد که چند سال برای اعتراضاتش به زندان افتاده بود.»

هفته گذشته در بسیاری از سایت‌ها و روزنامه‌ها خبر سوءقصد به سه روحانی منتشر شد. «جمشید بحری» یکی از آن‌ها بود. او روز سه‌شنبه دوم آبان ماه در ایستگاه مترو «امام خمینی» تهران با ضربات چاقو به شدت مجروح شد. بحری را به بیمارستان منتقل کردند اما شدت جراحت آن قدر زیاد بود که همان روز در بیمارستان «سینا» جان داد.

تصویر او با لباس روحانیت روی اعلامیه ترحیم در رسانه های خبری و شبکه های اجتماعی منتشر شده است و بسیاری از سایت‌های اصول گرا از وی با عنوان «روحانی شهید» یاد کرده‌اند. «باشگاه خبرنگاران»، «مشرق»، «تسنیم» و «افکار نیوز» گزارش‌های مختلفی از مراسم تشییع و ترحیم او انتشار داده‌اند اما «محسن»، یکی از نزدیکان این روحانی به «ایران وایر» می‌گوید: «بحری امام جماعت مسجد امام صادق در منطقه “تهران نو”، یک روحانی دگراندیش و منتقد حکومت محسوب می‌شد که چند سال برای اعتراضاتش به زندان افتاده بود.»

به گفته او، ممکن است که حرف‌های تند بحری در سخن رانی‌ها و مجالس کار دستش داده باشد: «در همین ایام محرم، حاج آقا گاهی پای منبر تند می‌شد و حکومت امام حسین را با این‌ها مقایسه می‌کرد. این حکومت بیش تر شبیه بنی امیه و یزیدیان می‌شدند.»

او معتقد است درباره قاتل جمشید بحری تناقض گویی رخ داده است: «اول گفتند طرف سابقه‌دار بوده و گفته است می‌خواستم از یک مسوول و صاحب‌منصب انتقام بگیرم و دیدم آخوند است، فکر کردم مقامی دارد و او را کشته‌ام. بعد گفتند طرف دیوانه بوده و راهی “امین آباد” شده است.»

در ساعت‌های اولیه انتشار خبر، «مدیر روستا»، بازپرس ویژه قتل به خبرگزاری «مهر» گفته بود حمله از جانب یک متهم سابقه دار که سابقه مصرف الکل و مواد مخدر را دارد، انجام و متهم به قتل در همان ساعت ابتدایی بازداشت شده است.

متهم درباره جنایتی که مرتکب شده، گفته است: «صبح دیروز (سه شنبه) برای حل مشکلات و دریافت حق و حقوق خود به مقابل مجلس شورای اسلامی رفته بودم اما موفق به ورود نشدم. سپس به مغازه برادرم رفته و نهار خوردم. در نهایت از مغازه برادرم خارج شدم و تصمیم گرفتم یک نفر که دارای سمت و مسوولیت است را به قتل برسانم. برای رسیدن به هدفم، یک چاقو به قیمت 35 هزار تومان خریدم و در خیابان پَرسه زدم تا این که به مقابل مترو رسیدم و با دیدن یک روحانی، به سمت او حمله‌ور شدم. گمان می‌کردم چون مقتول روحانی است، باید دارای سمت و مسوولیت باشد که به او حمله‌ور شدم.»

اما خبرگزاری «میزان» به نقل از قاضی «شهریاری»، سرپرست دادسرای جنایی در رابطه با آخرین وضعیت پرونده نوشته است: «متهم چندین بار سابقه بستری در تیمارستان را داشته و دچار اختلالات روانی است.»
بر اساس این گزارش، متهم در حال حاضر در بیمارستان روانی بستری شده است.

«عبدالحمید معصومی تهرانی»، از روحانیان دگراندیش و منتقد حکومت که چندین بار در دادگاه ویژه روحانیت محاکمه شده و به زندان افتاده است، جمشید بحری را به خوبی می‌شناسد. او می‌گوید: «با مرحوم جمشيد بحری سال 1375، در دوران سپری كردن محكوميت دوم خود در بند ويژه روحانيت زندان اوين آشنا شدم.»

او حکایت به زندان افتادن جمشید بحری را از زبان خودش شنیده بوده است: «نسبت به ظلم‌هایی كه در كشور به نام دين و مذهب انجام می شد، بسيار حساس بود. اعتراضات بسياری داشت كه بارها به مراجع تقليد قم انتقال داده ولی جواب قانع كننده‌ای نگرفته بود. لذا تصميم گرفت كه به دفتر رهبری مراجعه كند تا اعتراضاتش را در ملاقاتی به رهبری انتقال دهد. اما به او گفته بودند كه ملاقات حضوری امكان‌پذير نيست و می‌تواند حرف هايش را مكتوب تحويل دهد.»

جمشید بحری اما قانع نمی‌شود: «به حضرت علی اشاره كرده و گفته بود می شد در هر زمانی به خدمت ايشان رسيد، پس چه گونه‌ است كه نمی‌شود شخصی كه مدعی‌اند علی زمان است را ملاقات كرد؟ از اين رو، در مقابل دفتر رهبری نشست و گفت تا ايشان را نبينم، از اين محل تكان نمی‌خورم.»

غروب همان روز چند نفر به سراغش آمده و گفته بودند كه برايش وقت ملاقات تعیين كرده‌اند. از او خواسته بودند كه سوار ماشين شود تا وی را به محل ملاقات ببرند: «او سوار شده بود و آن افراد او را به زندان اوين آوردند و پس از كتكی مفصل، به سلول انفرادی انداختند.»

به گفته عبدالحمید معصومی تهرانی، برای این روحانی پرونده‌هایی مبنی بر «ادعای ارتباط با امام زمان» و «ايجاد اغتشاش در دفتر رهبری» درست شده بود. معصومی تهرانی یک ماه را با او گذرانده و بعد از زندان آزاد شده است. اما زندان آخرین دیدار آن‌ها نبوده است؛ عبدالحمید معصومی تهرانی در فیس‌بوک خود نوشته است: «چندی پيش كه از دفترم خارج شدم، او را نشناختم. بعد از سلام و عليكی كوتاه، خودش را معرفی كرد. از ديدن مجددش بسيار خرسند شدم و از عاقبت پرونده‌اش پرسيدم. با اكراه پاسخ داد. يك سال محكومش كرده بودند. با شوخی گفتم شيخ، ديگر جایی نمی‌روی بست بنشينی؟ با خنده‌ای تلخ گفت خير؛ يك دست صدا ندارد؛ بايد سوخت و ساخت.»

این روحانی معتقد است که جمشید بحری قربانی کینه کور و هیجان آنی شده و تنها به جرم لباسی که به تن داشته، به قتل رسیده است: «شكی نيست كه فسادهای بي شمار حكومتی، تبعيضات موجود، محدوديت های متعدد و رفتارهای دوگانه قشر روحانيت، مردم را دچار عصيبتی شديد کرده است. اما آيا چنين رفتارهای هيجانی و ناعادلانه‌ ای می توانند‌ آزادی، دمكراسی و عدالت اجتماعی به ارمغان آورند؟ فراموش نكنيم كه در سال های 57-1356 نیز تعدادی از ماموران شهربانی بدون آن كه در جنايتی دست داشته‌ باشند، در شهرهای مختلف مورد حملات هيجانی و كينه‌توزانه مشابه قرار گرفتند كه برخی از آن ها جان خود را از دست دادند. گناه آن ها تنها لباسی بود كه به تن داشتند. مردم نيز در خيابان ها شعار «تا شاه كفن نشود، اين وطن وطن نشود» سر می دادند. شاه كفن شد اما آيا وطن، وطن شد؟»

محسن نیز می‌گوید: «اگر هم واقعا به خاطر لباس‌ این روحانی او را کشتند، تیرشان خطا رفته است زیرا او از آن آخوندها نبود. آن قدر ساده زندگی می‌کرد که باورکردنی نبود. داشت در مقطع دکترا الهیات درس می‌خواند و واقعا باسواد بود.»

هم زمان با حمله به جمشید بحری، روحانی دیگری در شیراز به قتل رسید. او از پشت سر هدف گلوله قرار می‌گیرد و جان می‌دهد. شاهدان عینی گزارش داده بودند که قاتل و مقتول رابطه فامیلی داشته‌اند و این روحانی در حالی‌ که مشغول ایزوگام کردن پشت بام خانه‌اش بوده، از پشت سر هدف گلوله قرار گرفته است. سایت «فردا» گزارش داده که قاتل متواری است و تحقیقات برای دستگیری او ادامه دارد.

اولین خبر حمله به یک روحانی اما دوشنبه اول آبان ماه منتشر شد. «مصطفی سندگل» در تهران، نزدیکی میدان «شکوفه» با ضربات قمه فردی از همسایگانش مجروح شد. او از طلاب حوزه علمیه «قائم» در چیذر است. یکی از همسایگان این طلبه جوان می‌گوید: «این درگیری در پی یک خصومت شخصی با همسایه اتفاق افتاده است. شخص حمله کننده چند وقت پیش میهمانی داشته و این آقا معترض بوده که صدای موسیقی بلند است و تهدید کرده که به پلیس زنگ می‌زند. این فرد کینه او را به دل می‌گیرد. اهل محل می‌گویند اوعصبی است و قبلا هم در دعواها چاقوکشی کرده است.»

با این حال، در خبرها آمده که این حمله از سوی فردی «شیطان پرست» اتفاق افتاده که ادعا کرده به او الهام شده است به این روحانی حمله کند. در حال حاضر مصطفی سندگل دوران نقاهت را می‌گذراند و مشغول استراحت است: «مردم او را به بیمارستان “امام حسین” برده بودند و می‌گفتند گردن و صورتش زیاد آسیب دیده است. چند شب در مسجد محل برایش دعا خواندند اما بعد گفتند خطر رفع شده است.»

محسن می‌گوید: «در دو مورد دیگر هم ضرب و جرح‌ آخوندها به خاطر خصومت شخصی بوده است. پس شاید در قتل جمشید بحری هم خصومت شخصی درمیان باشد. کسی چه می‌داند؟»

بی‌بی‌سی: نمی توان انتظار داشت که رسانه های دیگر، در مواقع حساسی – در حد شب انتخابات- که صداو سیما داوطلبانه میدان رقابت را تقدیم می کند، برای در اختیار گرفتن آن تردیدی داشته باشند

برداشت اول: شب آخر مذاکرات ۱+۵ برای نهایی کردن برجام است. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، در حال پخش مطالب “عادی” خود و از جمله مستندی علمی است. طبیعتا کسانی که در التهاب کسب آخرین اخبار از مذاکرات هسته ای هستند، کانال را عوض می کنند.

برداشت دوم: مهلت رای گیری برای انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶ به پایان رسیده. یک کارشناس سیاسی صدا و سیما، در حال بیان صحبت هایی است که اگر به جای شب انتخابات، مثلا سه سال قبل یا یک سال بعد هم پخش بشوند تفاوتی ندارند. بعد، مستندی در مورد لوزالمعده پخش می شود. طبیعتا باز خیلی ها کانال را عوض می کنند.

برداشت سوم: شورای نگهبان به خاطر اصرار بر روی برکناری یک عضو زرتشتی شورای یزد مورد انتقاد کم سابقه قرار گرفته. تلویزیون برای “مدیریت” فضا یک “مناظره” ترتیب می دهد که دو طرف آن عضو شورای نگهبان هستند و هر دو نیز از تصمیم خودشان دفاع می کنند. این بار، صدای اعتراض خیلی از سرسخت ترین حامیان شورای نگهبان هم بلند می‌شود…

اگر گفته شود که می توان نمونه هایی بی شمار از این قبیل را در کارنامه صدا و سیما فهرست کرد، اغراق آمیز خواهد بود؟ بعیداست که بسیاری از مدافعان رویه سیاسی صدا و سیما نیز، به این سوال پاسخ مثبت بدهند.

چنین نمونه هایی، البته مربوط به حرفه ای ترین، پرمخاطب ترین و بزرگ ترین رسانه حکومتی ایران با حدود ۳۴ هزار کارمند -۵۰ هزار نفر همکاربا احتساب نیروهای پیمانی- هستند. ارگانی که قرار بوده متناسب با امکانات خود، رسانه تعیین کننده حکومت ایران در مواقع حساس باشد، اما در چنان مواقعی، میدان را به راحتی به رقبا – از رسانه های خارجی گرفته تا فضای مجازی- واگذار می کند.

توضیحات مدافعان رسانه های حکومتی در مورد عملکرد این رسانه ها، معمولا در این حد است که مشکل اصلی بودجه ناکافی یا توطئه های خارجی هستند. در حالی که بعید است رسانه ای که شب بعد از انتخابات اعتماد به نفس کافی را برای پوشش زنده اخبار آن ندارد، با مثلا ۵۰ درصد بودجه بیشتر این اعتماد به نفس را به دست بیاورد. یا مشکل بتوان انتظار داشت که رسانه های دیگر، در مواقعی که صداو سیما داوطلبانه میدان را تقدیم می کند، برای در اختیار گرفتن آن تردیدی داشته باشند.
حق نشر عکس Uromnews.ir
Image caption احتمالا صدها نیروی جوان در پروژه های موسوم به “جنگ نرم” در حال کار کردن هستند که ادامه فعالیت آنها در طول سال ها، کوچکترین نقشی را در آموزش رسانه ‌ای‌شان ایفا نمی کند. نیروهایی که در بزنگاه های رسانه ای -که روزنامه‌نگاران حرفه ای تعیین کننده هستند- مطلقا فایده ای برای جریان خود ندارند

مواجهه حکومت با مشکل رسانه ای خود، البته تاکنون از جنس بازنگری در رویه های حرفه ای نبوده و عمدتا، به انتظار از دستگاه قضایی و امنیتی برای مهار رقبا خلاصه شده است.

بخشی از این مواجهه که مستقیما قضایی و امنیتی نبوده هم، از طریق پروژه های موسوم “جنگ نرم” صورت گرفته که نمود شاخص آن، فعالیت پروژه و سایت های بی شمار با موضوع رصد رسانه های برون مرزی و مقابله با آنها بوده است.

چنین پروژه هایی هر روز، در مورد تعدادی زیاد از مطالب رسانه های برون مرزی “خبر”های عجیب و غریب می نویسند که عمدتا، چیزی بیش از نقل قول تحریف شده مطالب به علاوه چند خط فحش یا اتهام نیستند.

مسئولیت عجیب تر این پروژه ها، “خبرنویسی” پایان ناپذیر در مورد حجم عظیمی از پست های روزنامه نگاران معروف و غیرمعروف در شبکه های مجازی است. در این حد که بعضا حتی توییت های پیش‌پا افتاده روزنامه نگاران مقیم خارج، به موضوع خبرهای دست اول پروژه ها و سایت های رصدکننده رسانه های برون مرزی تبدیل می شوند.

می توان حدس زد که صدها نیروی جوان در این نوع پروژه های موسوم به “جنگ نرم” در حال کار کردن و حقوق گرفتن هستند که ادامه فعالیت آنها در طول سال ها، کوچکترین نقشی را در آموزش رسانه ‌ای‌شان ایفا نمی کند.

نیروهایی که عملا در بعد حرفه ای، به اصطلاح تلف می‌شوند و علی‌رغم حجم زیاد تولیداتشان، در بزنگاه های رسانه ای -که روزنامه نگاران حرفه ای تعیین کننده هستند- مطلقا فایده ای برای جریان خود ندارند.

این معضل، در سطوحی متفاوت، در رسانه های جدی تر حکومتی نیز مشاهده می شود. به عنوان مثالی در توضیح ابعاد این مشکل، می توان یادآوری کرد که زمانی نیروهای باکیفیت تر این رسانه ها گلایه می کردند که سه دهه است “آوینی جدیدی” در جریان رسانه ای حامی حکومت بازتولید نشده -اشاره به مرتضی آوینی، مستندساز معروف جنگ. اکنون، وضعیت به گونه ای درآمده که در مجموعه رسانه های این جریان -بدون آنکه قصد مقایسه افراد وجود داشته باشد- حتی “شریعتمداری جدید” هم ایجاد نمی شود.

هرچند خط مشی سیاسی، اخلاق کاری و نوع ارتباطات حسین شریعتمداری با نهادهای امنیتی منتقدان زیادی دارد، اما نمی توان تردید داشت که مدیرمسئول کیهان، یک نیروی رسانه ای کاملا حرفه ای است. این در حالی است که احتمالا اگر پرسیده شود که در میان نسل جوانتر روزنامه نگاران همسو با آقای شریعتمداری، در دو دهه اخیر کدام افراد تربیت شده اند که توانایی‌هایی هم سطح با او را داشته باشند، مشکل بتوان نامی را بر زبان آورد.
حق نشر عکس .
Image caption وقتی روی فضای مجازی ادعایی علیه یک عضو خانواده رئیس قوه قضاییه مطرح می شود، رسانه های همسو چنان در دفاع از او بی تاثیرند که به ناچار حداقل ۱۰ مقام ارشد حکومتی -از شخص رئیس قوه و سخنگوی دستگاه قضایی گرفته تا وزیر اطلاعات و رئیس سازمان اطلاعات سپاه- یکی بعد از دیگری به تکذیب مستقیم خبر می پردازند

دورانی بود که دست اندرکاران روزنامه کیهان و صدا و سیما، برنامه هایی همچون “هویت” را تولید می کردند و دیگران، تقریبا هیچ امکانی برای ارائه روایت مقابل خود نداشتند. حتی در دوره اصلاحات نیز، با وجود تغییر فضای مطبوعاتی، باز این امکان وجود داشت که مثلا قوه قضاییه با بستن یکشبه حدود ۲۰ روزنامه، فضای اطلاع رسانی را به‌ناگهان زیر و رو کند.

ولی در دوران حاضر، شرایط رسانه ای به صورتی است که مجموعه نشریات جناح های سیاسی مختلف، به علاوه مجموعه کانال‌های تلویزیونی داخل و خارج، در حال تقلا کردن برای رقابت با فضای مجازی و شبکه های اجتماعی هستند.

در مقابل این موج جدید، حتی سرانجامِ فیلترینگ حکومت هم به اینجا رسیده که مثلا دفتر رهبر جمهوری اسلامی، به‌ناچار بر روی تک تک همان شبکه های اجتماعی فیلتر شده حضور فعال دارد و در حال رقابت حرفه ای برای جذب مخاطب است.

وقتی در فضایی با این مختصات، بر روی فضای مجازی ادعایی علیه یک عضو خانواده رئیس قوه قضاییه مطرح می شود، رسانه های همسو چنان در دفاع از او بی تاثیرند که به ناچار حداقل ۱۰ مقام ارشد حکومتی -از شخص رئیس قوه و سخنگوی دستگاه قضایی گرفته تا وزیر اطلاعات و رئیس سازمان اطلاعات سپاه- یکی بعد از دیگری به تکذیب مستقیم خبر می پردازند. رویکردی عجیب که انگار مهم‌ترین کارکردش این است که بخش هایی از جامعه که هنوز از اتهام مطلع نشده اند هم، متوجه آن بشوند.

می توان حدس زد که راه حل پیشنهادی بسیاری از مدافعان حکومت ایران در مواجهه با چنین وضعیت های پیچیده ای، به سادگی این باشد که دستگاه های قضایی و امنیتی بیشتر از گذشته برای کنترل فضای رسانه ای وارد عمل شوند، با این برداشت که این بار اگر “به اندازه کافی” برخورد کنند مشکلات حل می شود.
حق نشر عکس Getty Images
Image caption وقتی رادیوی روسی موج کوتاه و متوسط بی بی سی بعد از ۶۵ سال فعالیت، بسته شد، دلیل اصلی آن بسیار ساده بود: بر اثر گشایش نسبی در فضای رسانه ای، مخاطبان این رادیو به میزانی کاهش یافته بودند که ادامه فعالیتش قابل دفاع نبود

ولی واقعیت این است که با توجه به سرعت پیشرفت تکنولوژی های ارتباطی، احتمال رقابت موفق در فضای رسانه ای با تکیه بر رانت امنیتی و قضایی، حتما در آینده از الان دشوار تر خواهد بود.

این در حالی است که در مقابل، مقاومت دستگاه های حکومتی ایران در مقابل قواعد رقابت رسانه ای، عملا رانتی غیرمستقیم را در اختیار رقبا – و از جمله رسانه های برون مرزی- قرار داده که گستره مخاطبان و حتی ادامه فعالیت خود را مدیون آن هستند.

نمی توان انکار کرد که بسیاری از این رسانه های رقیب، نه تنها از دسترسی مستقیم به جامعه ایران محرومند، که دارای ضعف های حرفه ای مشخص هستند. اما تا اطلاع ثانوی از “رانت رسانه ای” مهمی استفاده می کنند که از سوی دستگاه های حکومتی ایران تهیه شده است. دستگاه هایی که همواره این قابلیت را دارند – و احتمالا خواهند داشت- که در بزنگاه های حساس رسانه ای، بخش های باز هم جدیدی از مخاطبان کلافه داخلی را، به سمت رسانه های دیگر هدایت کنند.

در فروردین ۱۳۹۰، وقتی رادیوی روسی موج کوتاه و متوسط بی بی سی بعد از ۶۵ سال فعالیت، بسته شد، دلیل اصلی آن بسیار ساده بود: مخاطب این رادیو به میزانی کاهش یافته بود که ادامه فعالیتش قابل دفاع نبود. علت اصلی کاهش تعداد مخاطبان هم، باز شدن نسبی فضای رسانه ای بود؛ آن هم نه در حد -مثلا- رسانه های اروپای شمالی و غربی، که در همان حد جاری در روسیه ولادیمیر پوتین و دمیتری مدودف.

آمدنیوز: اختلاف مجلس و شورای نگهبان درباره عضویت «سپنتا نیکنام» در شورای شهر یزد بالا گرفته است. فقهای شورای نگهبان می‌گویند بالاترین مرجع نظارت بر قانون‌گذاری در ایران‌اند، مجلس اما می‌گوید دخالت بی‌جا و دلخواه شورای نگهبان کشور را آشفته می‌کند.

به گزارش «آمدنیوز»، «عباسعلی کدخدایی» سخنگوی شورای نگهبان در پاسخ به انتقادات «علی لاریجانی» رئیس مجلس شورای اسلامی درباره دخالت شورای نگهبان در قوانین جمهوری اسلامی گفته است اظهار نظر فقهای شورای نگهبان درباره مصوبات مجلس شورای اسلامی تازگی ندارد، بلکه قبل از صدور حکم لغو عضویت «سپنتا نیکنام» از عضویت در شورای شهر یزد، فقهای شورای نگهبان درباره ۱۳۰ مورد از مصوبات مجلس نظر داده‌اند:

«آنچه که ما می‌توانیم اعلام کنیم این است که نظر فقهای شورای نگهبان بر اساس اصل ۴ قانون اساسی و تبصره ۲ ماده ۲۰۱ آیین‌نامه داخلی مجلس لازم‌الاجرا است. انتظار ما این است که قانون [درباره عضویت اقلیت‌های مذهبی در شوراهای شهر و روستا] باید حاکم باشد و اجرا شود.»

فروردین سال جاری «احمد جنتی» دبیر شورای نگهبان با استناد به سخنان بنیانگذار جمهوری اسلامی در «صحیفه نور» حکم داده بود که نامزدی غیرمسلمانان در مناطقی که در اقلیت هستند خلاف شرع است. دیوان عدالت اداری بعد از شکایت «علی اصغر باقری» که در انتخابات شورای شهر یزد از «سپنتا نیکنام» نامزد زرتشتی شکست خورده بود، با استناد به حکم «احمد جنتی» عضویت «نیکنام» را به تعلیق درآورد. گروهی از نمایندگان اصلاح‌طلب مجلس شورای اسلامی به حکم شورای نگهبان معترض‌اند.

«محمد یزدی» یکی از فقهایی که در جلسه شورای نگهبان درباره عضویت «سپنتا نیکنام» حضور داشت نیز، قبل از این به خبرگزاری تسنیم گفته بود: «اگر جایی اکثریت قریب به اتفاق‌شان مسلمان باشند، غیر مسلمان نمی‌تواند برای آنها تصمیم بگیرد. قانون انتخابات صراحت دارد که اشخاص می‌توانند برای عضویت در شورای شهر کاندیدا شوند، اگر فردی در شهری انتخاب شد که اکثر قریب به اتفاق آن مسلمان‌ هستند و وی در اقلیت‌ بود، او در شورای شهر نمی‌تواند برای شهری که اکثراً مسلمان هستند، تصمیم بگیرد.»

با این حال در جلسه علنی یکشنبه ۷ آبان مجلس شورای اسلامی، «علی لاریجانی» با استناد با قانون انتخابات شورای شهر و روستا در جمهوری اسلامی گفته بود که در این قانون که سال‌ها پیش به تصویب رسیده، برای عضویت اقلیت‌های دینی در شوراهای شهر و روستا منعی پیش‌بینی نشده.

به گفته «علی لاریجانی» طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، شورای نگهبان مهلتی ۱۰ روزه برای اعلام نظر در مورد قوانین دارد و اگر این فرصت کم بود یک مهلت ۱۰ روزه دوم مقرر می‌شود، و اگر شورای نگهبان نظری ندهد، رئیس مجلس نظر قطعی را به دستگاه‌های اجرایی اعلام می‌کند.

«عباسعلی کدخدایی» اکنون یک روز بعد در پاسخ به علی لاریجانی گفته است: «نظارت شورای نگهبان [درباره عضویت سپنتا نیکنام در شورای شهر یزد] در خصوص نظارت تصویبی است ولی ممکن است یک مصوبه تصویب شود و بعد از چند سال موضوع نزد فقها مطرح شود آن زمان به این نظر برسند که خلاف شرع بوده و مکلف به اعلام نظر کنند و این بار هم این موضوع مطرح شد و آقایان قبل از انتخابات در تاریخ ۲۰ و ششم فروردین امسال نظر خود را اعلام کردند.»

شنبه ۶ آبان «علی مطهری» گفته بود: « این نحو عمل کردن فقهای شورای نگهبان که می‌گویند هر لحظه که ما احساس کنیم قانونی خلاف شرع است ابلاغ می‌کنیم و آن قانون از اعتبار ساقط است، هرکس هم اعتراض کند مخالف نظام است، معقول به نظر نمی‌رسد.»

نایب رئیس مجلس شورای اسلامی، شورای نگهبان را متهم کرده بود که با دخالت در روند قانون‌گذاری در ایران، «کیان جمهوری اسلامی» را به خطر می‌اندازد.

دویچه‌وله: سران سه قوه ایران در جلسه‌ای مشترک نسبت به “توطئه جدید آمریکا” هشدار دادند. به گفته رئیس مجلس، قصد ترامپ “ایجاد اضطراب” در اقتصاد و سرمایه‌گذاری ایران است. روحانی از آمادگی ایران در برابر “سناریوهای مختلف” خبر داده است.

از راست: صادق آملی لاریجانی، حسن روحانی و علی لاریجانی، رؤسای قوای قضائیه، مجریه و مقننه ایران (عکس از آرشیو)

حسن روحانی، علی لاریجانی و صادق آملی لاریجانی، سران سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه ایران، روز دوشنبه (۸ آبان/ ۳۰ اکتبر) در جلسه‌ای مشترک درباره مهم‌ترین مسایل ملی و منطقه‌ای گفت‌وگو و تبادل نظر کردند.

حسن روحانی پس از این جلسه در جمع خبرنگاران از جمله گفت: «در مورد برجام، آمریکایی‌ها دنبال توطئه هستند، توطئه اصلی آنها هم این است که مردم ما را نسبت به آینده اقتصاد و پیشرفت کشور دچار تردید کنند».

رئیس جمهوری ایران با اشاره به بحث سران قوا در این جلسه درباره “سناریوهای مختلف” احتمالی، اعلام کرد که “هماهنگی‌های لازم برای تصمیمات آینده” وجود دارد.

“تصمیمات خوب” برای جذب سرمایه‌گذاری

به گفته روحانی، بحث درباره “رفع برخی معضلات اقتصاد به گونه‌ای که مردم کاملا احساس امنیت بکنند” یکی دیگر از محورهای گفت‌وگوی سران قوا بوده است.

حسن روحانی در ادامه گفت: «برای جذب بهتر سرمایه‌گذاری بویژه از سوی کارآفرینان ایرانی خارج از کشور تصمیمات خوبی اتخاذ کردیم به گونه‌ای که همه سرمایه‌گذاران و کارآفرینان بتوانند در چارچوب قانون و مقررات کشور، از فضای اقتصادی کشور بهره‌برداری بکنند».

روحانی همچنین از مسایل مختلفی از جمله “معضل تروریسم” در منطقه، “تلاش استکبار جهانی برای تغییر در مرزهای جغرافیایی” منطقه و جست‌وجوی “راه حل” برای اختلافات منطقه‌ای، به عنوان دیگر محورهای گفت‌وگو در نشست سران قوای ایران خبر داد.

به گفته روحانی، سران قوا همچنین درباره جلسه‌های مشترک آتی‌شان “در فاصله زمانی کوتاه‌تر و به‌طور منظم‌تر” تصمیم گرفته‌اند.

کمپانی فرانسوی توتال موفق به امضای بزرگترین قرارداد نفت و گاز پس از توافق هسته‌ای شد. مقدمات این قرارداد در نوامبر ۲۰۱۶ فراهم شد و در ماه ژوئیه ۲۰۱۷ توسط مسئولان این کمپانی، شرکت ملی نفت چین و شرکت پتروپارس امضا شد. موضوع قرارداد: بهره‌برداری از بزرگترین حوزه گاز طبیعی جهان در پارس جنوبی.

“قصد تأثیر بر مسایل اقتصادی ایران”
علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز در حاشیه جلسه مشترک سران قوای ایران، از “اتخاذ تصمیمات جدید” پیرامون مسایل هسته‌ای خبر داد و از جمله گفت: «دشمن بیشتر به دنبال ایجاد اضطراب است و در رسانه‌ها بارها گفته می‌شود که آمریکایی‌ها ما را تحریم کرده‌اند، اما ذات اظهارات آنها را که می‌بینید بیش از اینکه در مقام عمل جدی باشد، پروپاگاندا است».
در همین زمینه:

رئیس مجلس ایران افزود: «قبول داریم که گاهی نقض برجام صورت می گیرد، اما باید هدف آنها را بشناسیم که قصد دارند روی مسائل اقتصادی ایران تأثیر بگذارند، لذا در این جلسه تصمیماتی در زمینه مسائل هسته‌ای گرفته‌ایم که بخش‌های اجرایی چه اقداماتی کنند».

لاریجانی همچنین از رسانه‌ها خواست «توجه داشته باشند حریف به دنبال ایجاد اضطراب در مسائل اقتصادی و سرمایه‌گذاری در کشور است که باید آن را شناخت؛ حتی اگر دیده باشید رئیس جمهور فعلی آمریکا از هر فرصتی استفاده کرده تا نقش مخرب روانی ایجاد کند که در آن بستر نباید حرکت کرد».

سران قوای ایران در اظهارات خود اشاره‌ای به تصمیم جمهوری اسلامی برای ماندن در برجام و یا خروج از آن، در صورت خروج ایالات متحده از توافق هسته‌ای، نکرده‌اند. به نظر می‌رسد که آنها بیشتر نگران عواقب اقتصادی اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا در روند سرمایه‌گذاری‌ها در ایران و نیز پیامدهای روانی تحریم‌هایی هستند که از سوی ایالات متحده برنامه موشک‌های بالستیک ایران و سپاه پاسداران را هدف قرار می‌دهد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، روز ۱۴ اکتبر (۲۲ مهر) راهبرد جدید آمریکا در قبال ایران را اعلام کرد و ضمن تأیید نکردن پایبندی ایران به توافق هسته‌ای، راه را برای افزودن سپاه پاسداران به فهرست تحریم‌های ایالات متحده گشود. سپس وزارت خزانه‌داری آمریکا سپاه را به فهرست تحریم‌های خود افزود. ترامپ ایران را به دلیل “حمایت از تروریسم”، “بی‌ثبات کردن منطقه” و توسعه برنامه موشک‌های بالستیک خود، ناقض “روح برجام” می‌داند.

روز پنجشنبه گذشته نیز مجلس نمایندگان آمریکا تحریم‌های جدیدی را علیه برنامه موشکی ایران تصویب کرد. این طرح شرکت‌ها و اشخاصی را که به برنامه موشک‌های بالستیک ایران کمک کنند، هدف تحریم‌های خود قرار می‌دهد.

رادیوفردا: گزارش ها حاکی است که علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در حکمی حسین فدایی، از چهره های اصولگرا را به عنوان رییس دفتر بازرسی خود منصوب کرده است.

به گزارش روز دوشنبه هشتم آبان خبرگزاری ایسنا، در این حکم علی خامنه ای از«زحمات»‌ علی اکبر ناطق نوری تشکر کرده است.

رهبر جمهوری اسلامی در ۱۷ دیماه سال ۱۳۶۸ علی اکبر ناطق نوری را به عنون رییس دفتر خود منصوب کرد.

دفتر بازرسی رهبر جمهوری آن گونه که خود به هنگام انتصاب علی اکبر ناطق نوری نوشته است کار «رسیدگی‌ و تفحص‌ در امور کارگزاران‌ و مجریان‌» را به عهده دارد.وی همچنین از این‌ دفتر به‌ «عنوان‌ آخرین‌ مرجع ‌شکوه‌ و دادخواهی‌» یاد کرده است.

خبر استعفای ناطق نوری از ریاست دفتر بازرسی رهبر را خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، روز ۲۸ اردیبهشت سال جاری به نقل از یک منبع آگاه منتشر کرد و نوشت که ناطق نوری مدتی پیش و پس از آن که «تصمیم گرفت در دفاع از حسن روحانی سخنرانی کند» از این سمت استعفا کرده است.

علی اکبر ناطق نوری از اعضای ارشد جامعه روحانیت مبارز و رقیب محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۷۶ بود.

در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ اما خبرهایی درباره حمایت او از میرحسین موسوی، نامزد اصلاح‌طلبان منتشر شد.

حسین فدایی سابقه حضور در مجلس هفتم و هشتم مجلس از حوزه انتخابیه تهران را دارد. وی در دهه ۱۳۶۰ در جناح راست گروه مجاهدین انقلاب اسلامی حضور داشت.

حسین فدایی در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی و دوران اصلاحات از اعضای اصلی «شورای هماهنگی نیروهای انقلاب» بود.

وی در گفت وگویی با خبرگزاری تسنیم گفته است بعداز اعترضات دانشجویی در ۱۸ تیرماه سال ۱۳۷۷ پس از دیدار با علی خامنه ای و ابراز نگرانی وی از روند امور،تصمیم به تشکیل «شورای هماهنگی نیروهای انقلاب» گرفته شد.

حسین فدایی اضافه کرده است که وی به همراه علی اکبر ناطق نوری،احمد توکلی، محمدرضا باهنر و حبیب الله عسگراولادی اعضای شورای مرکزی« شورای هماهنگی نیروهای انقلاب» را تشکیل می دادند.

حسین فدایی از سال ۱۳۷۵ تا سال جاری دبیر کل جمعیت ایثارگران بود. وی شهریورماه سال جاری از دبیرکلی این جمعیت کناره گیری کرد.

تویتر: پاشو آخوند بی‌سواد جون پیژامه در آر که هوا بس گرم است!

آمدنیوز: خانمی در دامغان یک‌ماه است که به علت بی‌خانمانی برای گذران زندگی در چادری کوچک در پارک دانشجوی این شهر، شب را به صبح می‌رساند و هر لحظه منتظر کمک‌هایی از سوی مسئولان امر می‌باشد که البته تاکنون نیز هیچ کمکی به او نشده است.

شاید با شنیدن خبرهای تاسف آور یک آهی می‌کشیم و اگر این خبر را در روزنامه‌ای می‌خوانیم اعصاب‌مان به هم بریزد و با جمله‌ای مثل «روزنامه‌ها هم برای پر کردن صفحات خود هر چیزی را می‌نویسند» آن را مچاله کنیم. یا اگر این خبر از رسانه‌های خارج از کشور بشنویم، بگوییم «این‌ها هم این کار را برای ضربه زدن به نظام می‌کنند و الا کسی دلش به حال مردم نمی‌سوزد» و یا «این‌ها هم به دنبال جو سازی هستند و الا این مشکلات در همه جهان وجود دارد.»

اما مشکلات از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ سرچشمه این‌که بی‌توجه باشیم، به وضعیت کودکانی که هر روز آنان را در میان زباله‌ها با سر و روی سیاه می‌بینیم یا اختلاس‌های میلیاردی مسئولین حکومتی، تحصن و تجمعات مردم مالباخته بانک‌ها و صدها مسئله تاسف بار دیگر.

خبرها هیچ‌گاه حامل حس درد انسان‌هایی نیستند که روزانه درد را با گوشت و پوست و استخوان در سرما و گرما با گرسنگی و ده‌ها مرض و یا با اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کنند؛ اما گویا می‌توانند ما انسان‌ها را در جای جای این جهان از حال هم با خبر کنند.

خبر زندگی یک زنِ تنها درون چادری در پارک شهر شاید خبر تازه‌ای نیست اما خبر دردناکی است، ولی حامل درد انسانی نیست که شب‌های سرد را بدون آب و غذا در پارکی تحمل می‌کند. شاید هم همین حاملِ درد نبودن یک خبر است که عامل بی‌توجهی مردم در دنیای مدرن است اما همیشه حق با مردم است، آن‌ها نمایندگانی دارند که بایستی به این مسائل رسیدگی کنند نه خودشان. حالِ این‌که زنی در پارکی زندگی می‌کند بدون آب و غذا؛ این مردم نیستند که باید جوابگو باشند بلکه مسئولینی هستند که برای همین هدف، حقوق‌های میلیونی می‌گیرند و در اتاق‌های در بسته با کولرهای گازی و یا بخاری‌هایی که هزینه‌های آن‌ از جیب همین ملت تأمین می‌شود، برای رسیدگی به مردمی که شب‌ها در پارک نخوابند و حداقل سرپناهی داشته باشند.

به گزارش «آمدنیوز» به نقل از خبرگزاری‌های محلی شهرستان دامغان، زنی درون چادر در پارک دانشجوی شهر دامغان در جدال با سرما با جمع کردن ضایعات معاش خود را فراهم می‌کند تا زنده بماند.

او علت بی‌خانمانی‌اش را به خبرنگار یکی از رسانه‌های محلی این‌گونه بیان می‌کند: همسرم ام اس دارد، در خانه پدری‌اش زندگی می‌کردیم، از ما شکایت کردند، منزل ما را از طرف دادگاه به دستور قاضی پلمپ کردند، همسرم با آن حالِ خراب در زندان است، ما فرصت نکردیم مدارک شناسایی و درمان‌مان را برداریم و مدت یک ماه است به علت نداشتن مدارک و غریب بودن در پارک زندگی می‌کنم.

خبرنگار محلی: از ادارات دامغان کمک خواستید؟

از بهزیستی، کمیته امداد، انجمن حمایت زندانیان، خیریه‌های شهر دامغان که زمانی خودم به اندازه توانم به یکی از این خیریه‌ها کمک می‌کردم کمک خواستم، ولی هیچ‌یک حاضر نشدند به یک زنِ تنها پناه دهند. کاش این‌کار را نمی‌کردم، تنها حقیرتر شدم و آبرویم بیشتر رفت.

چگونه خرج زندگیتان را در این مدت در می آوردید؟

روزهای اول نمی‌دانستم چکار کنم، بعدش به چند خیریه و دستگاه دولتی سر زدم اما هیچ‌کس برایم کاری نکردند، این چادر مسافرتی را هم یک مسافر دلش برایم سوخت به من داد و امروز هم یک خانم با شوهرش برایم پتو آوردند. در شهر ضایعات جمع می‌کنم، پولش به اندازه خوراک یکی دو وعده روزانه‌ام می‌شود، خدا را شکر می‌کنم.

zass1

این یک ماه چگونه به شما گذشت؟

پیگیر کار همسرم هستم، آقایی در زندان به نام «سیادت» است، خدا خیرش دهد و تنها او در این مدت کاری کرده است.
چند شب پیش آن‌قدر باران آمد، برایم حکمت خدا جالب بود، به عمرم این همه باران در این شهر ندیدم، تمام لباس‌هایم و چادر مسافرتی پر آب شد و سرما خوردم، چون مدارک درون خانه بود و آن‌هم پلمپ است، نمی‌توانم به دکتر بروم، شب‌ها هم برایم بسیار وحشتناک است، تاریکی و نبود نور کافی عذابم می‌دهد و اگر روزی ضایعات هم گیرم نیاید، گرسنگی و ضعف اذیتم می‌کند.

از همسرتان خبر دارید شرایط او چگونه است؟

بله با این‌که ام اس دارد به من می‌گوید در زندان کمکش می‌کنند و از او نگهداری می‌کنند. نمی‌دانم برای دلخوشی من می‌گوید یا واقعا این‌گونه است. آخر فکر می‌کنم من یک زن تنها را که از ماجرایم تعدادی از مسئولین و حتی خیریه‌ها خبر دارند در این شرایط به حال خودم رها کردند چگونه در زندان مراقبش هستند؟

zas1

شنیدیم شما را به اورژانس اجتماعی تحویل دادند، چه شد پس چرا هنوز در پارک هستید؟

من خودم به بهزیستی قبلا رفته بودم و تقاضای کمک کردم ولی کاری برایم نکردند این‌بار نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد با ماشین به دنبالم آمدند، فکر می‌کردم که دیگر دارد سرپناهی برایم درست می‌شود و از این فضای ترسناک رها می‌شوم ولی هیچ اتفاقی نیفتاد یک کاغذ پر کردند، از من تعهد گرفتند رهایم کردند و دوباره در پارک هستم…

ظاهرا مسئولین صدای این خانم را خوب نشنیده‌اند که مکررا میلیاردها میلیارد به مردم کشورهای میانمار و غیره و ذالک کمک می‌کنند اما هیچ توجهی به مردم کشورمان در داخل شهر و کشورمان ندارند.

رادیوفرانسه: رئیس قوۀ قضائیه ایران، آیت الله صادق آملی لاریجانی از رأی فقهای شورای نگهبان در تأئید لغو عضویت سپنتا نیکنام نمایندۀ زرتشتی شورای شهر یزد پشتیبانی کرد و گفت که دخالت فقهای شورای نگهبان در این خصوص و داوری این شورا در مورد کلیه قوانین، مقررات، مصوبات و حتا مواد قانون اساسی از وظایف فقهای این شورا بر اساس بند ٤ قانون اساسی است که هیچ محدودیت زمانی نیز ندارد.

صادق آملی لاریجانی سپس گفته است که حمله به شورای نگهبان صحیح نیست، زیرا این شورا در بررسی لغو عضویت سپنتا نیکنام در شورای شهر یزد به وظیفۀ شرعی و قانونی اش عمل کرده است. رئیس قوۀ قضائیه ایران اضافه کرده است : بر اساس اصل چهار قانون اساسی مقررات و قوانین و حتا خود مواد قانون اساسی باید منطبق با موازین اسلامی باشند و مرجع تشخیص این امر هم فقهای شورای نگهبان هستند.

رئیس قوۀ قضائیه ایران در پایان گفته است که شورای نگهبان مرجع تشخیص انطابق قوانین و مقررات با شرع و قانون اساسی است و دیوان عدالت اداری نیز از این شورا استعلام می کند.

در پی شکایت نامزد اصولگرای شکست خورده در انتخابات شورای شهر یزد، دیوان عدالت اداری با استناد به رأی فقهای شورای نگهبان به ویژه نظر آیت الله احمد جنتی، دبیر این شورا، عضویت نمایندۀ زرتشتی شورای شهر یزد را لغو کرد، زیرا، بر اساس رأی فقهای شورای نگهبان غیرمسلمان نمی تواند برای اکثریت مسلمان تصمیم بگیرد.

محمد یزدی از اعضای فقهای شورای نگهبان به تازگی با استناد به همین نظر از لغو عضویت نمایندۀ زرتشتی شورای شهر یزد در این شورا جانبداری کرد و شش عضو فقیه شورای نگهبان را تنها مرجع تشخیص انطباق کلیه قوانین و مصوبات و مقررات کشور با شرع و قانون اساسی دانست و افزود که این حق “اصل نظام اسلامی” و خدشه ناپذیر است.

در اظهاراتی جداگانه، عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان، امروز در یک نشست خبری در تهران گفت که فقهای شورای نگهبان مخالفت خود را با عضویت یک نمایندۀ زرتشتی در شورای شهر یزد پیش از انتخابات ریاست جمهوری و شوراها به اطلاع رئیس جمهوری رسانده بودند. سخنگوی شورای نگهبان سپس تصریح کرد که نمایندۀ یک اقلیت دینی نمی تواند با رأی مسلمانان وارد شورای شهر شود همانطور که کلیمی ها نمی توانند به یک نمایندۀ مسیحی در انتخابات مجلس شورای اسلامی رأی بدهند.

ایران وایر: حمله رسانه های تندرو به ستاره های فوتبال ایران تازگی ندارد؛ «مسعود شجاعی» نمونه بارز این برخورد است. «مهدی مهدوی کیا» و «علی کریمی» هم پیش تر با این نوع هجمه روبه رو بودند؛ وقتی با بازوبند سبز و در حمایت از معترضان انتخابات ریاست جمهوری سال 88 در ایران، مقابل کره جنوبی قرار گرفتند. علی کریمی کمی بیش تر از مهدی با این فضا آشنا است؛ به ویژه وقتی حاضر نشد دعوت «محمود احمدی نژاد» برای حضور در بازی نمایشی را قبول کند.

روز چهارم آبان ماه سال 89 دفتر ریاست جمهوری ایران به مناسبت حضور «اوو مورالس»، رییس جمهوری بولیوی در ایران، یک بازی فوتبال نمایشی با حضور تعدادی از ستاره های فوتبال ایران و چند نفر از دولت‎مردان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی ترتیب داد. علی کریمی یکی از مدعوین بود اما حاضر نشد دعوت دفتر احمدی نژاد را قبول کند. «فرهاد مجیدی»، «کریم باقری»، «مجتبی جباری»، «محمد نوری» و «غلامرضا رضایی» دو رییس جمهوری ایران و بولیوی را در این بازی همراهی کردند.

سال 91 «عبدالرضا داوری» از حلقه اول مشاوران احمدی نژاد و مدیرعامل پیشین «موسسه صندوق بازنشستگی صنایع مس ایران» عدم حضور علی کریمی در این بازی را بی اهمیت عنوان کرد و به سایت «کاپ» گفت: «برای رییس جمهوری مهم این بود که فرهاد مجیدی در این بازی باشد. یادم هست که فرهاد جلسات زیادی با احمدی نژاد و مشایی داشت و برای این جلسات هم محدودیتی برایش نمی گذاشتند. هر وقت که درخواست ملاقات می داد، خیلی سریع به او وقت می دادند و جلساتش با رییس جمهوری، وقت مشخصی نداشت.»

علی کریمی تقریبا همیشه به عنوان چهره معترض در فوتبال ایران مشهور بوده است. او چه در زمین فوتبال و چه بیرون از آن، بارها مقابل اهالی فوتبال و حتی سیاست موضع گرفته است. سال 91 حضور سردار «محمد رویانیان» را در باشگاه پرسپولیس در گفت و گو با روزنامه خبرورزشی «فاجعه» دانسته و گفته بود: «چه طور یک سردار می تواند مدیرعامل باشگاه پرسپولیس شود اما یک فوتبالیست نباید فرمانده لشکر باشد؟»

همین موضع گیری های علی کریمی، از او چهره ای منفور در رسانه هایی می ساخت که علاقه ای به کلام تندش نداشتند. همین رسانه ها گاهی از تندروی های او به سود جریان دل خواه خود هم بهره برده اند.

بهمن ماه سال گذشته کریمی ابتدا در صفحه اینستاگرام «حسن روحانی» از اوضاع آب و هوای خوزستان انتقاد کرد و مدیریت سازمان محیط زیست دولت روحانی را زیر سوال برد.
«معصومه ابتکار» در واکنش به این نوشته علی کریمی و انتقادش که بازتاب زیادی در رسانه ها داشت، از او خواست تا خوددار باشد و به جای پست گذاشتن در اینستاگرام، کار عملیاتی انجام دهد. کریمی در پاسخ به رییس سازمان محیط زیست نوشت: «سرکار خانم ابتکار، وظیفه من در قبال هم وطنانم به دلیل نداشتن پست و مقام، در حد یک پست اینستاگرامی می‌تواند باشد و کار دیگه ای هم جز دعا کردن نمی‌توانم بکنم. ولی شما که وظیفتون تحقیق و سیاست گذاری است و باید بر آن نظارت کنید که انجام شود و در سه سال و نیم گذشته بارها سفر کردین به قول خودتون، نباید یک درصد‌ وضع بهتر شده باشد.»

همین ابزاری شد که شایعاتی در مورد حمایت احتمالی کریمی از «محمدباقر قالیباف» در انتخابات ریاست جمهوری شکل بگیرد. رسانه های اصول گرا هم از همین مناقشه اینستاگرامی استفاده کردند اما علی کریمی خیلی سریع موضع خود را حمایت از «حسن روحانی» اعلام کرد.

او حالا در نظر رسانه های اصول گرا دوباره منفور شده است. پست جدید علی کریمی در اینستاگرام، مربوط به روز تولد «کوروش» بود. او تصویری از مقبره کوروش کبیر را منتشر کرد که نوشته بود: «تمام سپاسم از کسی است که به من نیازی نداشت اما فراموشم نکرد.»
در کنار این متن هم از قول پادشاه هخامنشی نوشت: «اى پسرمن، نيكوكار باش نه بد كار، زيرا زندگانى انسان جاودان نيست و هيچ چيز از كردار نيك لازم تر نمى باشد.»

«فارس» بلافاصله به این پست علی کریمی واکنش نشان داد. «حمزه ناجیان» در بخش فضای مجازی این خبرگزاری، گزارشی نوشت و در آن به ورزشکاران و بازیگرانی که در زمینه های سیاسی، تاریخی و مذهبی اظهارنظر می کنند، تاخت. در بخشی از این گزارش آمده بود: «علی کریمی روز گذشته مطلبی را در اینستاگرامش منتشر کرد که دو ایراد بزرگ داشت؛ نخست آن جمله ای را که وی به صورت عکس‌نوشته منتشر کرده بود، نه تنها به کوروش اختصاص نداشت بلکه جمله ای منتسب به “شکسپیر”، نویسنده فقید انگلیسی بود. دوم، متنی که او در اینستاگرامش منتشر کرد نیز جمله کوروش نبود بلکه جملات گران‏بهای مولای متقیان در نامه31 نهج البلاغه بود.»

در گزارش فارس عنوان شده هشتگ «#سلبریتی_بی‎سواد» خطاب به علی کریمی در توییتر به راه افتاده است. در این گزارش به بیش از 50 توییت برای اثبات حجم اعتقاد مردم به «بی سوادی» علی کریمی اشاره شده است.

واکنش علی کریمی یک روز بعد از آغاز حملات مجازی، پست ساده ای بود در اینستاگرام. باز هم تصویری از مقبره کوروش منتشر کرد و در توضیح نوشت: «یك مقبره ساده، ز سنگ ساخته است بر گنبد و سيم و زر نپرداخته است اما عجبا که نام و آوازه او لرزه به شیخ و زاهد انداخته است.»

اشاره او به مقبره های طلا را به سادگی می توان درک کرد. کریمی هم چنان از سوی مخالفانش در صفحات اجتماعی مورد حمله و نقد قرار می گیرد. پس از انتشار پست جدید کریمی، جملاتی از شخصیت های سیاسی، هنری و فرهنگی در سراسر جهان به نام «کوروش» و با هشتگ «#علی_کریمی» در حال انتشار است.

این نخستین بار نیست که کریمی مورد هجوم رسانه های تندرو قرار می گیرد، بعید است که آخرین بار هم باشد.