اخبار

بی‌بی‌سی: سه تحلیل‌گر سابق وزارت خارجه و امنیت ملی آمریکا در امور خاورمیانه در نشریه پولتیکو از واکنش به حملات آرامکو نوشته‌اند

ماجرای گفتگوی تلفنی دونالد ترامپ با رئیس‌جمهور اوکراین بر سر تحقیقات از جو بایدن و پسرش در چند روز گذشته داغ‌تر شد تا عصر سه‌شنبه با آغاز تحقیقات رسمی استیضاح رئیس جمهوری آمریکا اوج گرفت و به همین نسبت رسانه‌های آمریکا کانون توجه خود را از ایران و حملات آرامکو به سوی این ماجرای جنجالی تغییر داده‌اند.

با این حال، بسیاری از مقام‌های دولتی سابق و ناظران مسایل خاورمیانه همچنان به رمزگشایی از تبعات جهانی این حملات می‌پردازند، آن هم با نیم نگاهی به پیامدهای مجاورت فیزیکی دونالد ترامپ و حسن روحانی در یک ساختمان؛ مقر سازمان ملل متحد که این هفته میزبان مجمع عمومی رهبران بیش از ۱۹۰ کشور جهان است.

در کنار این موضوع یک خبر دیگر مربوط به ایران هم در رسانه‌های دو سوی اقیانوس آرام داغ شده است؛ صدور حکم نگار قدس‌کنی شهروند ایرانی-استرالیایی در دادگاه ایالت مینه‌سوتا آمریکا.
بن‌بست ترامپ بر سر رویارویی با ایران

آرون دیوید میلر، مقام سابق وزارت خارجه و تحلیل‌گر برجسته خاورمیانه از اندیشکده ویلسون؛ استون سیمون، مقام سابق کمیته امنیت ملی کاخ‌سفید و ریچارد سوکولسکی، مقام سابق دفتر سیاست‌گذاری وزارت خارجه آمریکا در یادداشتی مشترک که در نشریه پولیتیکو امروز، سه‌شنبه ۲۴ سپتامبر منتشر کرده‌اند به صراحت گفته‌اند: “ممکن است مایک پومپئو گمان کند که جنگ تمام عیار با ایران ایده خوبی است، اما نظر ما منفی است.”

در این یادداشت با عنوان “ترامپ چه‌ گونه می‌تواند از بحران ایران گذر کند؟” این سه تحلیل‌گر وضعیت فعلی رئیس‌جمهور آمریکا برای واکنش به حملات نفتی عربستان را این چنین ترسیم کرده‌اند: “به لطف بد عمل کردن وزارت خارجه و تاکید بر سیاست فشار حداکثری، حالا آقای ترامپ باید میان بد و بدتر انتخاب کند؛ اگر کاری نکند همه خواهند گفت که ایالات متحده فقط یک ببر کاغذی است و نمی‌تواند از متحدانش در برابر ایران دفاع کند. گزینه نظامی هم که بسیار بدتر خواهد بود چرا که اولا ممکن است هیچ اثربخشی مشخصی نداشته باشد و دوما ممکن است خیلی سریع دامنه تبعات آن از کنترل خارج شود.”

“ما سه نفر روی هم ۸۰ سال برای دولت‌های مختلف آمریکا کار کرده‌ایم و به خوبی واقفیم که چه قدر مهم است که آمریکا برای حفظ اعتبارش خود را “قوی و استوار” نشان دهد اما همزمان معتقدیم تنها راه خروج از این کلاف – اگر راهی باقی مانده باشد – گفتگو و مذاکره است، اگرچه روزنه امید آن بسیار ناچیز می‌نماید.”

“ایران خباثت‌های فراوانی کرده و می‌کند. همچنان با شدت و حرارت به دشمنی با آمریکا و مخالفت با حضور ایالات متحده در خاورمیانه ادامه می‌دهد اما همه اینها نشان از این که ایران به دنبال هژمونی در منطقه است، نیست. در حقیقت ایران حتی اگر بخواهد هم توان اقتصادی و نظامی برای این کار را ندارد.”

در ادامه این سه تحلیلگر امور خاورمیانه نوشته‌اند: “ایران به تاسیسات آرامکو حمله کرد چون اولا آمریکا و عربستان در همکاری با هم صادرات نفت این کشور را تقریبا به صفر رسانده‌اند و تهران بارها گفته بود که اگر نتواند نفت بفروشد نخواهد گذاشت دیگران هم چنین کنند. ایران اوضاع را محک زد؛ با این حملات هم توان نظامی خود را به رخ کشید و هم ضعف دفاعی عربستان را نمایان کرد. همزمان به دولت ترامپ هم این پیغام را فرستاد که یا بیا جلو یا بنشین سرجات… با وجود این‌، پیغام این حملات به معنای تلاش ایران برای استیلا بر منطقه نیست. به همین علت هم خویشتن‌داری در برابر ایران به معنای چراغ سبز به ایرانیزه کردن جهان عرب یا انقیاد اسرائیل نیست.”

در ادامه این یادداشت مفصل در پولیتیکو که نام سه تحلیل‌گر برجسته یعنی آقایان میلر، سیمون و سوکولسکی باعث خواهد شد دانه درشت‌های واشنگتن آن را بخوانند، نویسندگان به بحث این روزهای محافل سیاسی پایتخت پرداخته‌اند که طی آن حمله جورج بوش پدر به عراق بعد از اشغال کویت با حملات آرامکو مقایسه می‌شود.

“این دو قابل مقایسه نیستند. آنجا صدام ۱۰۰ هزار نیرو به خاک کویت فرستاد. مردم این کشور را تهدید کرد و تلاش کرد که تمام تاسیسات نفتی این کشور را نابود کند و در نتیجه (با آتش‌زدن چاه‌های نفت کویت) یک فاجعه زیست محیطی پدید آورد. علاوه بر این، تفاوت میان این دو واقعه فقط در درجه‌بندی شدت و میزان وخامت آنها نیست بلکه در آن زمان جورج بوش پدر یک اجماع جهانی پشت خود داشت. جنگ کویت منطقی به نظر می‌آمد. هر چند همان جنگ هم مقدمه‌ای شد بر ورود آمریکا به جنگ با عراق در سی سال گذشته که چند تریلیون دلار خرج بر دست واشنگتن گذاشته و موجب مرگ هزاران آمریکایی و عراقی شده است. یادآوری این چیزها برای آنها که با ایران عداوت دارند شاید مهم باشد.”

اخبار مرتبط
نشریه نومحافظه‌کار نشنال اینترست در چند مقاله جداگانه به جنگ احتمالی با ایران و سناریوهای شبیه‌سازی شده در پنتاگون پرداخته حق نشر عکس National Interest
Image caption نشریه نومحافظه‌کار نشنال اینترست در چند مقاله جداگانه به جنگ احتمالی با ایران و سناریوهای شبیه‌سازی شده در پنتاگون پرداخته

چرا ترامپ باید از جنگ با ایران پرهیز کند؟

هری کازیانیس، کارشناس موسسه نشنال اینترست (که پیش‌تر به بنیاد صلح و آزادی نیسکون شهرت داشت و توسط ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور فقید آمریکا تاسیس شده) در یادداشتی که برای فاکس‌نیوز نوشته گفته دونالد ترامپ تصمیم عاقلانه‌ای گرفته که در پی حملات به تاسیسات نفتی عربستان سعودی، به ایران حمله نظامی نکرده است.

آقای کازیانس معتقد است: “با وجود همه رفتارهای اخیر ایران از جمله حمله به تاسیسات نفتی، حمله به نفتکش‌ها و ساقط کردن پهپاد آمریکایی … دونالد ترامپ با هوشمندی واقف است که جنگ با ایران نبردی بسیار خونین خواهد بود… معتقدم تا او (دونالد ترامپ) را در گوشه دیوار گیر نیاندازند حاضر به آغاز جنگ نخواهد شد.”

“من بارها در راستای کار تحقیقاتی که در اندیشکده نشنال اینترست می‌کنم در نبردهای شبیه‌سازی شده با ایران جنگیده‌ام… یکی از آنها، در سال ۲۰۱۳ بود که یک گروه از کارشناسان غیرجناحی یک نبرد آزمایشی برابر ایران را بر اساس داده‌های نظامی موجود شبیه‌سازی کردند….”

هری کازیانس در ادامه یادداشت خود از سناریوی این جنگ شبیه‌سازی شده می‌نویسد و آغاز آن را چنین توصیف می‌کند:

ایران از افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه عصبانی شده
آمریکا اخیرا در پاسخ به توان زیردریایی‌های جدید ایران و افزایش سامانه‌های موشکی این کشور به خلیج فارس نیرو اعزام کرده است
ایران شروع به آزمایش موشکی می‌کند… موشک‌های قاره پیما و میان‌برد
ناو آمریکایی برای ضرب شست نشان دادن به ایران یکی از این موشک‌ها را که به نزدیکی ناو پرتاب شده ساقط می‌کند
ایران در پاسخ اعلام “منطقه کشتیرانی ممنوع” می‌کند و می‌گوید برای یک مانور نظامی آب‌های خود را بروی تردد بین المللی می‌بندد، اما مشکل اینجاست که این محدوده شامل تنگه‌هرمز هم می‌شود
بازار نفت بهم می‌خورد؛ بهای نفت بالا می‌رود. اقتصاد جهانی به شدت پریشان می‌شود
آمریکا ضرب الاجل ۲۴ ساعته برای باز کردن تنگه هرمز تعیین می‌کند
ایران نه تنها عقب‌نشینی نمی‌کند بلکه زمان مانور را بیشتر می‌کند و شروع به آزمایش موشک‌های جدید ضد ناو خود می‌کند
آمریکا حمله می‌کند. زیردریایی‌های اتمی آمریکا با موشک‌های کروز همه آنچه از نیروی دریایی ایران در تنگه هرمز است نابود می‌کنند
آمریکا همچنین به تاسیسات نظامی و هسته‌ای ایران حمله می‌کند. همه چیز به نفع آمریکاست
اما ایران که زخم خورده برای مقابله، ناو هواپیمابر آمریکا را که نماد قدرت نظامی اوست هدف می‌گیرد
ایران ۱۰۰ موشک به سوی یو.اس. دیسترویر شلیک می‌کند
سپر موشکی ناو دچار استیصال می‌شود. ناو هواپیمابر منهدم می‌شود و ۲۰۰۰ نیروی آمریکایی کشته می‌شوند؛ بزرگترین تلفات آمریکا بعد از حملات ۱۱ سپتامبر
ایران که می‌داند باید منتظر پاسخ سهمگین آمریکا باشد تصمیم می‌گیرد پیش‌دستی کند و به همه پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه حمله کند

آقای کازیانس که از سردبیران نشریه نومحافظه‌کار نشنال اینترست هم هست در ادامه تجربه حضور خود در این جنگ شبیه‌سازی شده با ایران می‌نویسد: “بعد از پنج روز، مهلت برنامه تمام شد و ما نتوانستیم مابقی جنگ را ادامه دهیم… این شبیه‌سازی‌ها همیشه محدودیت زمانی دارد.. پیش از اتمام آن با این سوال روبرو شدیم که حالا آمریکا باید چه کند؟ نیروهایش در منطقه در حال کشته شدن‌اند….”

“من در طول چند سال گذشته بارها در این جنگ‌های شبیه‌سازی علیه ایران شرکت کرده‌ام و همیشه وضع همین بوده؛ یعنی هیچ وقت تا پایان مهلت برنامه، پیروزی قاطعانه و نهایی برای آمریکا وجود نداشته مگر این که آمریکا دائما نیروی بیشتری برای نابود کردن کامل توان نظامی تهران به کار بگیرد؛ که آن هم ماه‌ها و سال‌ها به طول می‌انجامد.”

این تحلیل‌گر موسسه نشنال اینترست در پایان نتیجه‌گیری کرده: “آیا جنگ واقعی به این شبیه‌سازی‌ها (که بر اساس داده‌های واقعی تهیه شده‌اند) شباهتی خواهد داشت؛ هیچ کس به یقین پاسخ را نمی‌داند؛ اما چرا که نه؟ توصیه من به پرزیدنت ترامپ این است با دقت تمام به همه جوانب فکر کن و اگر خواستی حمله کنی با تمام قوا و به طور استیصال‌آوری این کار را بکن.”

رادیو فردا: وزارت خارجه ایران روز سه‌شنبه، دوم مهرماه، بیانیه سه کشور اروپایی درباره مذاکرات جدید درباره برنامه اتمی و موشکی جمهوری اسلامی را «تکرار طوطی‌وار ادعاها و درخواست‌های» آمریکا خواند و تاکید کرد که ایران وارد مذاکرات جدید نخواهد شد.

رهبران فرانسه و آلمان و بریتانیا روز دوشنبه در بیانیه مشترکی اعلام کردند که ایران مسئول حمله به تاسیسات نفتی عربستان سعودی است و از ایران خواستند «مذاکرات درازمدت برای برنامه اتمی و امنیت منطقه از جمله برنامه موشکی خود را بپذیرد».

وزارت خارجه ایران در واکنش به این بیانیه در توییتر خود نوشت: «فلج بودن سه کشور اروپایی در عمل به تعهدات خود بدون اجازه ایالات متحده، از ماه مه ۲۰۱۸ عیان بوده است. راه حل این نقیصه، عزم خود را جزم کردن برای شکل دادن مسیری مستقل است؛ و نه تکرار طوطی‌وار ادعاها و درخواست‌های ایالات متحده که با برجام همخوانی ندارد.»

این وزارتخانه سخنان محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران را تکرار کرد که گفته بود که ایران پیش از اجرای کامل توافق هسته‌ای موسوم به برجام، وارد هیچ توافق جدید نخواهد شد.

مقامات جمهوری اسلامی اتحادیه اروپا را متهم می‌کنند که به تعهدات خود در قبال باقی ماندن ایران در برجام متعهد نبوده و تحت تاثیر فشارهای آمریکا برای نجات این توافق دست از تلاش کشیده است.

کشورهای غربی اخیرا بر ضرورت دستیابی به توافقی جدید با ایران تاکید کرده‌اند.

در همین زمینه، نخست‌وزیر بریتانیا روز دوشنبه گفت زمان آن فرا رسیده که به جلو برویم و به توافق جدیدی با ایران دست یابیم.

این اظهارات با واکنش مثبت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، روبه‌رو شد. دونالد ترامپ گفت که برای بوریس جانسون احترام قائل است و از پیشنهادش شگفت‌زده نشده است.

امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه ابراز امیدواری کرده که تلاش دیپلماتیکش منجر به دیدار حسن روحانی و دونالد ترامپ شود.

آقای مکرون روز دوشنبه نیز گفته بود: «ایرانی‌ها در زمینه شرط و شروط انعطاف دارند، اما در مورد زمان‌بندی نه. آنها معتقدند که [مذاکره] تنها باید بعد از این روند [لغو تحریم‌ها] انجام شود. این در حالی است که هدف ایالات متحده این است که جلسه [مذاکره] در آینده نزدیک برگزار شود.»

در همین حال کریستین امانپور، مجری شبکه خبری سی‌ان‌ان، روز شنبه به نقل از محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران، نوشت که حسن روحانی مایل به دیدار با دونالد ترامپ است، به شرطی که «در قبال برداشتن تحریم‌ها ‘نظارت دائمی بر تاسیسات اتمی ایران [انجام گیرد]».

منابع: شبکه‌های اجتماعی، سی‌ان‌ان، رادیوفردا/ ا. م./ ف. دو.

تابناک: دونالد ترامپ به تازگی با این معضل روبه رو شده است كه چگونه به اقدامات ادعایی حمله ایران علیه تأسیسات نفتی عربستان سعودی پاسخ دهد. چند ماه قبل نیز، وی پس از ساقط شدن یک هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی با معمای مشابهی دست و پنجه نرم کرد.

به گزارش «تابناک»؛ نیویورک تایمز در مطلبی در همین خصوص اشاره کرده است که در ماه ژوئن، در میانه بالا گرفتن تنش ها میان ایالات متحده و ایران، نیروهای ایرانی یک هواپیمای اطلاعاتی، نظارت و شناسایی نیروی دریایی ایالات متحده (BAMS-D) را ساقط کردند – که یک پهپاد تقریباً 130 میلیون دلاری از نوع RQ-4A گلوبال هاوک بلند پرواز و با مداومت پروازی بالا بود.

چند ساعت پس از این حمله به هواپیمای بدون سرنشین، رئیس جمهور آمریکا تیم خود را برای گفتگو درباره پاسخ های احتمالی به آن، گرد هم آورد.

جزئیات مذاکرات ترامپ با تیم خود قبل از تصمیم حمله به ایران

بنا بر گزارش ها، پنتاگون حمله به یک قایق حامل موشک ایرانی را ترجیح می داد. قرار بر این بود که به خدمه دستور داده شود تا قایق را رها کنند و از این کار آن‌ها فیلمبرداری شده و سپس ارتش آمریکا قایق را غرق کند. این طرح نظامی این امکان را به ایالات متحده می‌داد بدون آنکه تلفاتی جانی وارد شود، اقدام به تلافی کرده و پاسخی متناسب به سقوط یک پهپاد بدهد.

مایک پومپئو، وزیر امور خارجه و جان بولتون، مشاور امنیت ملی کاخ سفید، اما خواستار حمله به خاک ایران شدند. طبق گفته تایمز مقامات آمریکایی تصمیم به هدف قرار دادن سه باتری موشکی و تأسیسات راداری ایران گرفتند.

یک «لیست جامع» از اهداف جمع آوری شد، اما مشخص گشت، اگر قرار باشد، حمله به سرعت انجام شود، می‌توان تعداد معدودی از آن‌ها را هدف گرفت.

با تکیه بر اطلاعات مربوط به وضعیت نگهبانی نیرو‌های ایرانی، تخمین زده می‌شد که حدود ۱۵۰ تن در این حملات جان خود را از دست بدهند؛ هرچند برخی اظهار داشتند با توجه به اینکه این حمله در شب صورت می‌گیرد و دور و اطراف این تأسیسات افراد چندانی نخواهند بود، این بدترین سناریو از تعداد تلفات است.

همان طور که قبلاً نیز گزارش شده بود، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا ژنرال جوزف دانفورد اظهار داشت، حمله به پاسگاه‌هایی که نیروی انسانی در آن است، پاسخی نامتناسب خواهد بود، و اقدامی است که می‌تواند تنش‌ها را به طرز چشمگیری افزایش دهد حتی اگر یک جنگ تمام عیار را رقم نزدند، و این آخرین چیزی که ایالات متحده به آن نیاز دارد، آن هم در حالی که متمرکز بر رقابت با قدرت‌های بزرگ است.

این حمله قرار بود، با موشک‌های کروز Tomahawk که از دو کشتی نیروی دریایی ایالات متحده شلیک شوند، انجام بشود. واشنگتن پست پیش از این گزارش کرده بود که این پاسخ قرار بوده شامل استفاده از کشتی جنگی USS Leyte Gulf مجهز به موشک‌های کروز هدایت شونده و ناوشکن USS Bainbridge باشد. قرار بوده جنگنده‌های مستقر در این شناور‌ها آماده واکنش به هر اقدام تلافی جویانه احتمالی باشند؛ اما این حمله هیچ وقت انجام نشد.

دریاسالار مایکل ای. بویل، فرمانده ناو گروه ابراهیم لینکلن، به تایمز گفته: همه سیستم‌ها روشن بودند، همه چراغ‌ها سبز بودند، ما منتظر دستور بودیم. ولی دستوری نیامد.

روز بعد ترامپ شرح داد، چرا حمله متوقف شده است. وی در توییتر توضیح داد: روز دوشنبه [ایران]یک هواپیمای بدون سرنشین را که در آب‌های بین المللی پرواز می‌کرد، ساقط کرد. ما شب گذشته آماده و مهیای حمله تلافی جویانه به سه هدف متفاوت بودیم. ترامپ گفت که فهمیده که ۱۵۰ تن در این حمله خواهند مرد.

وی گفت: ده دقیقه قبل از حمله من آن را متوقف کردم. وی توضیح داد، چنین پاسخی “متناسب با سقوط یک پهپاد بدون سرنشین نیست”. وقتی این تصمیم گرفته شد، معاون رئیس جمهور، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی کاخ سفید هیچ یک در جریان نبودند.

ترامپ در عوض تصمیم به اعمال تحریم‌های بیشتر علیه ایران گرفت؛ یعنی همان واکنشی که برای پاسخ به حمله اخیر به سایت‌های نفتی عربستان انتخاب کرد.

برخی افراد در حزب خود رئیس جمهور آمریکا، وی را به نشان دادن ضعف در مقابل ایران متهم کرده اند. ترامپ اخیراً در پاسخ توییت کرد: این نشانه‌ای از قدرت بود که برخی از افراد آن را نمی‌فهمند!

پاسخ ترامپ به این تنش‌ها با ایران، درگیری درونی رئیس جمهور آمریکا را برجسته می‌کند؛ جایی که از یک طرف می‌خواهد قدرت نمایی کند، اما از طرف دیگر، می‌خواهد از دخالت گسترده ایالات متحده در منازعات در خاورمیانه نیز جلوگیری کند.

متن اصلی خبر در نیویورک تایمز

ایران وایر: «کمال جعفری یزدی» از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ نفره با ارسال یک فایل صوتی از زندان وکیل‌آباد مشهد، به تشریح چگونگی یورش ماموران امنیتی به منزل مسکونی وی برای بازداشت خود پرداخت. در ساعت ۲۲ شب جمعه ۹ شهریورماه سال جاری، ۱۵ مامور امنیتی زن و مرد با یورش به منزل دکتر کمال جعفری یزدی وی را بازداشت کردند. این ماموران در بازرسی و تفتیش منزل، دو دستگاه تلفن و لپ تاب فرزندان وی را نیز ضبط کرده و با خود برده‌اند. او که در زندان دست به اعتصاب غذا زده است، در فایل صوتی ضمن رد اتهامات خود، آن‌ها را ساخته‌وپرداخته ذهن ماموران امنیتی دانسته است.

کمال جعفری یزدی به ۱۳ سال حبس تعزیری محکوم‌شده است. حکمی که در دادگاه تجدیدنظر نیز عینا تائید شده است. از مجموع ۱۱ سال حبسی که در حکم دادگاه آقای جعفری یزدی آمده، به استناد ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، «اشد مجازات» آن یعنی ۱۰ سال حبس تعزیری قابل‌اجرا خواهد بود. در جریان برگزاری دادگاه تجدیدنظر این فعال مدنی جمعی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ نفره بازداشت و به زندان منتقل شدند. این افراد هم‌اکنون در زندان اداره اطلاعات مشهد و زندان وکیل‌آباد حضور دارند. از بین بازداشت‌شدگان دو نفر به نام‌های غلامحسین بروجردی و پوران ناظمی به دلیل وخامت حال جسمی با قید وثیقه آزاد شده‌اند.

من کمال جعفری یزدی هستم. امروز شنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۸ و چهارمین روز اعتصاب غذای من در بند سه مشاوره زندان وکیل‌آباد. حال زیاد مناسبی ندارم. ولی همچنان روی پا هستم.
با توجه به اینکه هیچ مرجع و پناهی در کشور ما وجود ندارد که از حق مظلوم دفاع کند، وزارت اطلاعات خودش می‌برد و می‌دوزد. هر کاری که دلش می‌خواهد انجام می‌دهد. هر رای که دلش می‌خواهد را دستگاه غیرمستقل، بی‌وجدان، بی‌شرافت و بی‌انصاف قضایی صادر می‌کند.
وزارت اطلاعات، دو بازپرس و دو قاضی، دو شعبه تجدیدنظر آنجا دارد و هر طور بخواهد در حق زندانیان مظلوم پاک شریف و بزرگوار سیاسی، جنایت می‌کند. زندانی سیاسی یعنی پاک‌ترین انسانی که دارد به وطن و مردم خدمت می‌کند.
متاسفانه به دنبال پرونده سراسر کذب سال گذشته، اتفاقاتی افتاد. در یک‌کلام بگویم به سیزده سال حبس محکوم شدم. صرفا به دلیل دفاع از کیان شهدا، پاسداری و حفاظت از شهدا. سیزده سال زندان برای زنده نگه‌داشتن یاد و راه و مرام شهدا. فقط همین و چیزی غیرازاین هر که بگوید، دروغ می‌گوید. چه دستگاه کثیف قضایی، چه دستگاه کثیف امنیتی، چه وزارت بدنام اطلاعات، چه حکومتی که جز چهل سال دزدی و دروغ و جنایت و خیانت در کارش وجود نداشته است.
با توجه به حکمی که صادر شد و تجدیدنظری که دادیم، در بیستم مرداد، دادگاه تجدیدنظر برگزار شد. دوستانی در آنجا تجمع کردند. انسان‌هایی بسیار شریف، بزرگ و بزرگوار و پاک در حمایت از حرف مردم و مظلومان دستگیر شدند. بعدازآن رای به من ابلاغ نشد. احساس می‌کنم بعد از بیستم مرداد ۱۳۹۸ ظرف چهار روز رای را سریعا تایید کردند. بدون اینکه رای به من ابلاغ بشود بدون اینکه به اجرای احکام برود.
روز هفت شهریورماه جاری ساعت ده شب حدود چهارده – پانزده نفر وحشی اوباش درنده‌ی حرام‌لقمه از سازمان‌های متعدد امنیتی، از درودیوار منزل من برای گرفتن یک آدم بیمار و مریض که یک هفته هم در آی‌سی‌یو و بیمارستان بستری بود، به خانه‌ام ریختند. در ورودی را شکستند. در داخلی را شکستند. کلی خسارت زدند. سر من را به دیوار کوبیدند و دستبند زدند.
من همین‌جا اعلام می‌کنم: نمی‌دانم این‌ها از منزل من چه دزدیدند این دزدان کثیف از خدا بی‌خبر. نمی‌دانم در منزل من چه چیزی گذاشتند. چراکه دستم را به در دستبند زدند. دو تا خانم بودند. پلیس امنیت هم بود. اوباش اداره زندان‌ها هم بود. اوباش کثیف وزارت اطلاعات و دستگاه قضایی هم بود. همگی مسلح، به طرز بسیار وحشیانه‌ای با کفش به خانه یک جانباز و آزاده و برادر شهید آمدند.
پانزده نفر، برای گرفتن آدم مظلومی که تک‌وتنها در خانه بود. خدا را شکر همسر و فرزندم نبودند. ریختند هرکدام، یک نقطه از خانه را به هم ریختند. دقیقا مثل‌اینکه خانه را به آتش بکشید و به هم بریزید. تمام زندگی و خانه مرا به هم ریختند. هیچ‌چیز هم گیرشان نیامد. همین‌الان اعلام می‌کنم من و زن و فرزندم نمی‌دانیم از آن خانه چه دزدیده‌شده و چه چیزی بجا گذاشتند آنجا.
این‌ها که آمدند من را دستگیر کردند سرم را به دیوار کوبیدند. موقع سوارشدن به ماشین سرم را به در کوبیدند. مرا به پلیس امنیت فرستادند و بعد هم به بند سه مشاوره زندان وکیل‌آباد.
تمام حق‌وحقوق قانونی مرا ضایع کردند. این‌ها از اعمال ماده ۴۷۷ فرجام‌خواهی جلوگیری کردند. از تقاضای عدم تحمل کیفر من که جانباز هستم، جلوگیری کردند. دقیقا خلاف شرع و قانون و انسانیت به وحشیانه‌ترین و زننده‌ترین نحو ممکن برخورد کردند.
حالا حساب این‌ها باشد در محضر شهدا که انشاالله بعد از ریشه‌کنی ظلم و ظالم، آنجا تسویه‌حساب می‌کنیم.
وقتی به این زندان آمدم، متوجه شدم از دوستانی که در بیست مردادماه مظلومانه برای دفاع از مظلوم و مظلومان در مقابل دادگاه، آرام تجمع کرده بودند، پانزده نفر دستگیر شدند.
چهارتا خانم و یازده مرد که دو سه نفرشان هیچ نقشی نداشتند. مثل آقای هاشم رجایی. مثل آقای رضا جنگی و یک نفر دیگر که احتمالا در بند شش همین زندان وکیل‌آباد هستند. بقیه در اختیار وزارت جنایتکار و بدنام اطلاعات قرار دارند و همچنان آنجا هستند.
شنیدم آقای بروجردی حالش بد شده و او را منتقل کرده بودند به بیمارستان قائم و ناچار ازآنجا هم به خاطر اینکه آبرویشان نرود، منتقلش کردند به گرگان و به‌نوعی آزاد شده است.
از خانم‌ها که احتمالا خانم ناظمی باشد، آزاد شده است. او بیمار بوده. بقیه هم همچنان در چنگال خون آشامان درنده هستند. تا جایی که من اطلاع دارم، بعدازآنکه آقای واحدیان را در روز بیست و پنجم مردادماه دستگیر کردند. او را هم به بند پنج زندان وکیل‌آباد مشهد آوردند. بند پنج کثیف‌ترین و بدترین بند زندان وکیل‌آباد است. اراذل‌واوباش و آدمکش‌ها و چاقوکش‌ها در این بند زندانی هستند. این مرد بزرگوار را فرستادند آنجا. تا آنجا که من خبر دارم، سوءقصدی به جان ایشان شده است.
اینجا حفاظت اطلاعات زندان، مجری و مطیع دستورات وزارت اطلاعات و جنایتکاران بیرون است. دستور می‌دهند این زندانی را اذیت کنید. این زندانی را بزنید. این‌ها حسابشان باشد. تک‌تک اسامی این‌ها را مردم یادداشت کنند. باشد بعد از ریشه‌کنی بدانیم با این ظالمین به چه نحوی باید برخورد کرد. به چه روشی باید رفتار کرد.
این شرحی بود از وضعیت پرونده و وضعیت اعتصاب غذای من. الان در حال بسیار نامناسبی هستم. الان هم با یک آب‌قند توانستم صحبت کنم.
امیدواریم که به‌زودی بساط این ظلم و ظالمین جمع شود و ریشه ظلم و خانه ظلم کنده شود. هرکسی بتواند در کشور ما در زیر یک حکومت دمکراتیک سکولار، زندگی آرام و خوبی داشته باشد.
به ملت بزرگوارمان توصیه می‌کنم بیانیه چهارده نفر را که شامل: گذار از نظام پلید جمهوری اسلامی، اصلاح که نه؛ تغییر کامل قانون اساسی، عزل و استعفای رهبری و رفراندوم برای رسیدن به حکومتی دمکراتیک و سکولار بذرش پاشیده شده را بخوانند.
بقیه‌اش به مردم مربوط است. این پیام بیانیه چهارده و این چهارده نفر ثبت تاریخ ایران شده… تلاش کنیم انشاالله با آبیاری این بذر پاشیده شده به‌زودی جوانه بزند و ایران را سرسبز و شاداب بکند
من یقین دارم بیانیه چهارده می‌رود تا پیروزی و رسیدن به خواست اکثریت بالغ‌بر نوددرصدی ملت بزرگوار ما. لازمه‌اش وفا و اتحاد است. لازمه‌اش حول یک محور چرخیدن است. لازمه‌اش حول محور ایران بودن است. تمامی جریانات خود را موظف کنند حول محور ایران بچرخند. برای آزادی ایران.
نجات ایران در گرو اتحاد در بین تمامی نیروهاست انشاالله که در پناه خدا محفوظ باشیم.
امیدوارم به‌زودی زود شاهد ایران آزاد باشیم. زندانیان سیاسی بی‌گناهمان آزاد شوند. نشاط و شادابی رقص و آواز را همه ملت در کنار هم تجربه کنند.
ما از مردم خوب ایران می‌خواهیم که هزینه‌ها را تقسیم کنند. یک عده زندانی بی‌گناه همه هزینه‌ها را کردند. کمک کنید به زندانیان سیاسی. به خود زندانیان سیاسی و خانواده‌های مظلوم و بی‌گناه زندانیان سیاسی. هر کس هر کاری می‌تواند بکند.
نگذارید یک زندانی سیاسی غریب بماند. تلاش کنید با هر روشی که می‌توانید حکومت را تحت‌فشار قرار دهید. ما از داخل مرجع و پناهی نداریم. مرجع و پناه ما سازمان‌های حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی است.

دویچه‌وله: روزنامه آلمانی فرانکفورتر آلگماینه به نقل از یک کارشناس اقتصادی ایرانی نوشت، با ادامه تحریم‌ها اقتصاد ایران بیش از پیش تضعیف خواهد شد و در صورت تشدید فشارهای آمریکا، ایران دو راه بیشتر ندارد: یا مذاکره با آمریکا یا جنگ.

روز دوشنبه، یکم مهر (۲۳ سپتامبر) روزنامه فرانکفورتر آلگماینه تسایتونگ گزارشی در باره وضعیت فعلی ایران و چشم‌انداز تحریم‌های ایالات متحده علیه این کشور منتشر کرد.

منبع اصلی داده‌های گزارش روزنامه معتبر آلمانی مهدی قدسی، کارشناس اقتصاد و پژوهشگر موسسه اتریشی “مقایسه اقتصادهای جهان” (WIIW) است.

در آغاز این گزارش تاکید شده است که ایران هنوز روابط اقتصادی پراهمیتی با همسایگان خود از جمله ترکیه، عراق، افغانستان و همچنین کشورهای عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا دارد. این اتحادیه شامل روسیه، بلاروس، قرقیزستان، قزاقستان و ارمنستان است.

به گفته مهدی قدسی، روابط ایران با این کشورها در سایه تحریم‌های آمریکا تنگ‌تر شده است. این کارشناس اقتصادی رابطه با کشورهای نام‌برده را “مهم‌ترین ضربان قلب اقتصاد ایران” قلمداد کرده است.

امکان قطع شریان اقتصادی ایران

مهدی قدسی تصریح کرده است که روابط ایران با این کشورها ثباتی ندارد، زیرا اگر واشنگتن فشار بر آنها را افزایش دهد، “شریان اقتصادی” ایران بیش از پیش به خطر خواهد افتاد. او می‌گوید: «در این صورت ایران دو امکان بیشتر ندارد: مذاکره یا ورود به جنگ».

قدسی ضمن بیان اینکه ایران برای واردات امکان استفاده از منابع ارزی خود را ندارد و صادرات نفت کشور به روزانه زیر ۳۰۰ هزار بشکه رسیده تاکید کرده است که جمهوری اسلامی از نظر اقتصادی زمین‌گیر شده و حتی قدرت خرید مواد خوراکی و دارویی را هم ندارد.

سرکوب اعتراضات

مهدی قدسی در گفت‌وگو با روزنامه فرانکفورتر آلگماینه به اعتراضات کارگران و کارمندان دولتی نیز اشاره کرده و اینکه ارگان‌های حکومتی معترضان را به “تهدید امنیت ملی” متهم و آنها را به‌شدت سرکوب می‌کنند.

به اعتقاد او، این گونه سرکوب‌ها هم در درازمدت مشکلات را حل نخواهند کرد و “اگر مسئولان نتوانند مردم را سیر کنند، اعتراضات شدت می‌یابند».

در ماه‌های اخیر سازمان‌های حقوق بشری همواره به تشدید سرکوب فعالان سیاسی و مدنی در جمهوری اسلامی اعتراض کرده و خواهان آزادی بی‌قیدوشرط فعالان دربند شده‌اند.

خطر جنگ

کارشناس موسسه اتریشی “مقایسه اقتصادهای جهان” معتقد است که حمله به تاسیسات نفتی عربستان سعودی با “استراتژی تهران” همخوانی دارد. او در این راستا به گفته‌های رئیس جمهور حسن روحانی اشاره کرده که بارها گفته است، اگر ایران نتواند نفت خود را صادر کند کشورهای دیگر هم نخواهند توانست، نفت خود را بفروشند.

علاوه بر این، به گفته قدسی، حمله به تاسیسات عربستان توانایی نظامی ایران را به نمایش گذاشته است.

جمهوری اسلامی همواره تاکید کرده که در حمله‌به تاسیسات نفتی عربستان دخالت نداشته است.

فرانکفورتر آلگماینه تسایتونگ به نقل از مهدی قدسی نوشته است که در صورت بروز جنگ، آمریکا دست برتر را خواهد داشت اما هزینه‌ای گزاف برای جنگ با ایران خواهد پرداخت.

به اعتقاد کارشناس اقتصادی ایرانی، آمریکا به اهداف خود نرسیده است و تنها راه صلح‌آمیز خروج از این بحران، مذاکره مستقیم میان تهران و واشنگتن است.

قدسی تاکید کرده است که در این میان اتحادیه اروپا و اینستکس آنها هیچ نقشی ایفا نخواهند کرد.

رادیوفردا: محمدرضا نقدی، معاون هماهنگ‌کننده سپاه پاسداران، خبر مربوط به «شناسایی دو جاسوس» در دفترش را تکذیب کرده و گفته است به خاطر انتشار چنین خبری، از بهزاد نبوی، فعال اصلاح‌طلب شکایت می کند.

او این خبر را «هجویات» و «دروغ» و «نشر اکاذیب» خوانده است.

نقدی افزوده است که بهزاد نبوی «انشاءلله به زودی به دادگاه خواهد رفت و باید پاسخگوی اتهامات کذبی که وارد کرده و در نهایت منتظر مجازات آن باشد».

موضوع شناسایی دو جاسوس در دفتر سردار نقدی روز ۳۰ مهرماه در وب‌سایت الف منتشر شد.

این وب‌سایت اصولگرا که زیر نظر احمد توکلی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام اداره می‌شود، در مقدمه گفت‌وگوی مفصلی که با بهزاد نبوی داشت، به نقل از این فعال اصلاح‌طلب نوشت: «در دفتر سردار نقدی دو جاسوس اسرائیل شناسایی شد که در زندان با برخی زندانیان سیاسی هم بند بودند، که یکی از آنها اعدام شد».

البته در متن گفت‌وگوی بهزاد نبوی اشاره مستقیم به سردار نقدی نشده بود و جمله این طور منتشر شده بود: «در دفتر فلان سردار دو جاسوس اسرائیل شناسایی شد که در زندان با برخی زندانیان سیاسی هم هم‌بند بودند و یکی از آنها اعدام شد».

سایت «الف» پس از مدتی اسم سردار نقدی را از مقدمه این گفت‌وگو حذف کرد ولی خبر شناسایی دو جاسوس در دفتر سردار نقدی در بسیاری از رسانه‌ها بازتاب داشت و این بازتاب گسترده منجر به واکنش معاون هماهنگی سپاه شد.

موضوع شناسایی «جاسوس اسرائیلی» در دفتر سردار نقدی تازه نیست. اواسط اردیهبشت ۱۳۹۴، رضا علیجانی، فعال سیاسی که ساکن پاریس است، در گزارشی که در وب‌سایت روزآنلاین منتشر کرد، نوشت ۳۰ نفر از نیروهای امنیتی که عضو وزارت اطلاعات، سپاه و بسیج بوده‌اند، به خاطر همکاری مستقیم با اسرائیل بازداشت شده‌اند و یکی از آنها، مدتی راننده سردار محمدرضا نقدی در دوران ریاست او بر سازمان بسیج بوده است.

آقای نقدی از مهر ۱۳۸۸ تا آذر ۱۳۹۵ با حکم آیت‌الله خامنه‌ای، رئيس سازمان بسیج بود. این فرمانده ارشد سپاه از اردیبهشت امسال با حکم رهبر جمهوری اسلامی به عنوان «معاون هماهنگی سپاه» منصوب شد که یک سمت کلیدی در تشکیلات سپاه پاسداران محسوب می‌شود.

علاوه بر ادعای جاسوسی راننده سردار نقدی، به نوشته آقای علیجانی، مسئول میز اسرائیل در وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه هم از جمله افرادی بوده‌اند که «به اتهام جاسوسی برای اسرائیل بازداشت» شده‌اند. او همچنین به نقل از زندانیان اصلاح‌طلب خبر داده بود که مسئول میز اسرائيل در سازمان اطلاعات سپاه پس از بازداشت و بازجویی، اعدام شده است.

در یک اشاره معنادار، پنجم خرداد ۱۳۹۵، مجید انصاری، معاون وقت پارلمانی دولت در جلسه علنی مجلس خطاب به نمایندگانی که تلاش می‌کردند نام سازمان اطلاعات سپاه را جزو مراجع استعلام برای مشاغل حساس به قانون اضافه کنند، گفت: «فردی داشتیم که در همانجا نفوذ کرده بود و اعدام هم شده است. همین سال گذشته هم انجام شد».

اشاره مبهم او به اعدام یک نفوذی در سال ۱۳۹۴ تا حدودی با روایت رضا علیجانی که خبر از اعدام یک مسئول ارشد سازمان اطلاعات سپاه داده بود، همخوانی داشت.

عبدالله رمضان‌زاده، سخنگوی دولت خاتمی هم ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ در واکنش به حمله به خودروی محمدجواد ظریف در دانشگاه امیرکبیر، در توئیتی نوشت: «حمله کنندگان به ظریف در دانشگاه عضو همان تشکیلاتی هستند که جاسوس اسرائیل در دفتر رئیس‌شان جا خوش کرده بود».

او مستقیما به نام نقدی اشاره نکرد ولی با توجه به اینکه مخالفان ظریف عضو سازمان بسیج دانشجویی بودند، مشخص بود که منظورش کدام دفتر و نهاد است.

ارزیابی چنین ادعاهایی درباره نفوذ جاسوسان اسرائيلی در نهادهای ارشد امنیتی جمهوری اسلامی دشوار است، چون همان‌گونه که سردار نقدی گفته است «برای عموم مردم دسترسی به اطلاعات» درباره چنین اخباری ممکن نیست.
بر اساس گزارش خبرگزاری فارس، الف و سایت رادیو فردا/ ر.ح/ ک.ر

بی‌بی‌سی: گروهی از “دانشجویان بسیجی” در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی با دانشجویان عضو انجمن اسلامی درگیر شدند.

ویدیوهای منتشر شده در شبکه های اجتماعی این درگیری را در غرفه‌ ویژه ورودی‌های “انجمن آزاد اندیش” این دانشگاه نشان می دهد. دلیل حمله دانشجویان بسیجی، وجود عکس میرحسین موسوی در این غرفه گزارش شده است.

این غرفه هر ساله در اول مهر برای استقبال از دانشجویان سال اول برپا می شود.

این رویداد همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید و قطعی شدن حکم ۱۸ ماه حبس تعزیری فرشته طوسی، دانشجوی علوم سیاسی و از اعضای این انجمن اسلامی است. اتهام خانم طوسی مربوط به سخنرانی در مراسم ۱۶ آذر ۱۳۹۵ است.

انجمن اسلامی دانشجویان آزاداندیش دانشگاه علامه طباطبایی تیر ماه سال ۱۳۹۵ اعلام موجودیت کرد.

نیروهای تندرو و بسیجی به علت نصب تصویر‌هایی از میرحسین موسوی در غرفه انجمن آزاد اندیش دانشگاه علامه به این غرفه
و دانشجویان حمله کرده و دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار دادند.pic.twitter.com/n4Dv2UmwRX

— کمپین حقوق بشر در ایران (@ICHRI_Fa) September 23, 2019

ایران وایر: مرضیه امیری روزنامه نگار بازداشت شده روزنامه شرق، ندا ناجی فعال مدنی از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر همراه با دو تن از بازداشت شدگان اعتراضات هفت‌تپه یعنی ساناز الله‌یاری و عسل محمدی در نامه‌ای از زندان اوین فعالان و جامعه مدنی را مخاطب قرار دادند. در متن این نامه که توسط کمپین حمایت از بازداشت شدگان روز کارگر منتشر شده آمده است: هرچند تاکنون جز بی‌عدالتی نصیبمان نشده، هرچند در بازداشت‌های «موقت» طولانی به سر می‌بریم، هرچند احتمال اجرای احکام ناعادلانه و سنگین از جان و روانمان می‌کاهد، اما شوق به زندگی، میل به آزادی، و شعف دوباره زیستن در کنار عزیزانمان امیدبخش لحظه‌های ماست.متن کامل نامه این نامه را بخوانید:

تأمین نان، امروز به بزرگ‌ترین دغدغه‌ی مزدبگیران بدل شده است. تعمیق انبان مفسدان اقتصادی، اختلاس‌گران و طراران اقتصادی از یک سو و تحریم‌های ضدانسانی زورمندانِ اقتصاد جهانی از سوی دیگر سفره‌ی زحمتکشان را بیش از پیش کوچک کرده است. فرودستان جامعه در جدالی نابرابر برای کسب و حفظ کار و همچنین برای دریافت دستمزد معوق، سعی می‌کنند از اندک‌داشته‌هایشان در برابر صاحبان قدرت و ثروت، محافظت کنند. اعتراضات کارگران هفت‌تپه نمونه‌ای از این جدال بود که بر پایه‌ی مطالبات به‌حق کارگران شکل گرفت؛ اعتراضاتی که پژواک خواسته‌های صنفی جامعه و گریز از درد بود. آنها نسبت به وضعیتی معترض بودند که با شدت و ضعف متفاوت، زندگی تمامی مزدبگیران ازجمله ما را به بن‌بست اقتصادی کشانده. ما نیز به‌عنوان بخشی از جامعه که متأثر از این شرایط اقتصادی بودیم خواسته‌های به حق کارگران را خواسته‌های خود می‌دانستیم و از آنها حمایت کردیم.

اما برخوردی که نیروهای امنیتی با بهانه‌ی ضد «امنیت ملی» بودن اعتراضات کارگران، با کارگران و با حامیان کارگران کرد، شدیدتر از حد سابق بود. برخوردی که منجر شد به بازداشت‌های طولانی‌مدت (به عنوان مثال از بازداشت موقت ساناز اللهیاری و امیرحسین محمدی‌فر بیش از هشت ماه می‌گذرد)، تحمل سلول‌های انفرادی حتی بعد از انجام مراحل بازجویی، انتقال خواهرانمان، عاطفه رنگریز و سپیده قلیان، به زندان قرچک (به‌عنوان تنبیه بیشتر یا تبعید)، تعیین وثیقه‌های سنگین دو میلیاردی و اجرایی نکردن آن و دست آخر صدور احکام سنگین.

شعبه‌ی ۲۸ دادگاه انقلاب در یک روند کاملاً ناعادلانه بدون کوچک‌ترین توجهی به دفاعیات ما و وکلایمان، صرفاً با تکیه بر توصیه‌های ضابطین پرونده، احکام سنگین و کم‌سابقه از ده سال و نیم تا هجده سال صادر کرد و در این میان، ندا ناجی، دیگر بازداشتی روز کارگر، منتظر برگزاری دادگاه است و در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

زندانی‌شدنمان و این احکام، در یک لحظه هر آن چیزی را در آستانه‌ی فروپاشی قرار داد که برای به دست آوردنش به درازای عمرمان تلاش کرده بودیم؛ عشق‌هایی که به فراق انجامید، تحصیلاتی که ناتمام ماند و سرپناه‌ها و شغل‌هایی که از دست رفت، جسم‌هایی که تحلیل رفت… و بعد رد اشک مادران منتظر عدالت، همراه لحظه‌هایمان شد.
اما آنچه این رنج را دوچندان می‌کند دیدن تبعیض عریانی است که در مواجهه با برخی مفسدان اقتصادی و رانتخواران در نسبت با پرونده‌ی فعالان اجتماعی، کارگری و روزنامه‌نگاران در پیش گرفته شده است؛ تبعیضی که فرد را چنان ناامید از برقراری عدالت می‌سازد که در مقابل عدالتخانه ناگزیر به قمار با جان خود می‌شود.

هرچند تاکنون جز بی‌عدالتی نصیبمان نشده، هرچند در بازداشت‌های «موقت» طولانی به سر می‌بریم، هرچند احتمال اجرای احکام ناعادلانه و سنگین از جان و روانمان می‌کاهد، اما شوق به زندگی، میل به آزادی، و شعف دوباره زیستن در کنار عزیزانمان امیدبخش لحظه‌های ماست؛ چونان خواهران و برادران برابری‌طلبمان که سال‌ها، روزهای تاریک حبس را با همین امید سپری کرده و می‌کنند.

صدای دادخواهی شما از قوه قضاییه، واکنش‌های بسیاری را برانگیخت، ازجمله واکنش رئیس این قوه مبنی بر رسیدگی منصفانه به احکام صادره از شعبه‌ی ۲۸. صدای حق‌خواهی‌تان روزنه‌ای از امید را نه فقط در دل ما بلکه برای تمام کسانی گشود که به ناحق دربندند. تسکین ما، تداوم صدایی است که به دادخواهی از بطن جامعه برخاسته و امیدواریم که شنیدن این صدا از سوی متولیان قضایی منجر به اجرای عدالت انسانی شود.
دلگرمیم به صداقت تلاش‌های شما برای آزادی بی‌قید و شرطمان.

شهریور ۹۸ زندان اوین

ساناز اللهیاری
عسل محمدی
مرضیه امیری قهفرخی
ندا ناجی

رادیوفردا: حمله ماموران نیروی انتظامی به کارگران معترض هپکو در روز دوشنبه، ۲۵ شهریور

استاندار استان مرکزی خبر داد که حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ایران، دستور فسخ قرارداد واگذاری شرکت هپکو به بخش خصوصی را صادر کرده است.

علی آقازاده روز شنبه ۳۰ شهریور گفت که فسخ قرارداد با شرکت هیدرواطلس سهامدار فعلی «کاملا قانونی و اجرایی است».

به گفته آقای آقازاده، روز یکشنبه جلسه‌ای در ارتباط با این دستور رئیس‌جمهوری با حضور همه دستگاه‌های اجرایی مرتبط در سازمان‌ خصوصی‌سازی برگزار می‌شود.

نادر قاضی‌پور، نماینده ارومیه در مجلس، پارسال درباره واگذاری کارخانه هپکو به بخش خصوصی گفته بود که بر اساس قرارداد، ‌این شرکت باید با «مبلغ ۳۰۰ میلیارد تومان و ضمانت‌نامه بانکی ۱۵۰ میلیارد تومانی واگذار می‌شد که در این مورد تنها با پرداخت ۱۰ میلیون تومان واگذاری صورت گرفت».

با این حال میرعلی اشرف عبدالله پوری حسینی، رئیس سابق سازمان خصوصی‌سازی، از این قرارداد دفاع کرده و گفته بود که خریدار خواستار لغو آن بوده است.

کارگران هپکو ضمن اعتراض به خصوصی‌سازی این کارخانه، خواستار بازگرداندن مالکیت آن به دولت شده‌اند.

کارگران این شرکت روز ۲۵ شهریور چند ساعت مسیر خط آهن را بسته بودند.

پس از این اقدام، نیروهای امنیتی حدود ۴۰ نفر از کارگران معترض شرکت هپکو در اراک را بازداشت کردند و حدود ۲۰ نفر از کارگران نیز در حمله گارد ویژه به شدت مجروح شدند.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، هشت کارگر معترض هنوز زندانی هستند.

در همین حال استاندار استان مرکزی گفت که برخورد با کارگران با تصمیم شورای تامین استان انجام شده است.

وی اضافه کرد: «در شورای تامین استان به تصویب رسید افرادی که آمر و عامل تحریک کارگران بودند توسط دستگاه‌های ذیربط شناسایی شوند که این امر انجام و در جلسه شورای تامین اجازه برخورد با این افراد نیز داده شد».

به جز کارخانه هپکو بازگرداندن صنایع واگذار شده به دولت از سوی کارگران شماری از کارخانه‌ها و واحدهای واگذار شده به بخش خصوصی مانند شرکت نیشکر هفت‌تپه تکرار شده است.

منابع: خبرگزاری‌های ایسنا و ایلنا و رادیو فردا /ا.م /ک.ر

بی‌بی‌سی: حجت نظری، عضو شورای شهر تهران، به لغو برنامه دوچرخه‌سواری “خانوادگی” در این شهر اعتراض کرده است.

آقای نظری گفته است: “شهرداری تهران مجوزهای لازم را تا جایی که امکان داشت، اخذ کرد و کار عملا آماده برگزاری بود. اما در دقایق پایانی سایر مسئولانی که به هر دلیلی معتقد بودند که برگزاری این برنامه به مصلحت نیست، با آن مخالفت کردند.”

گزارش‌ها حاکی از آن است که این برنامه، که قرار بود روز جمعه انجام شود، با دستور دادستانی لغو شد.

حجت نظری از دادستانی خواسته توضیح دهد چرا این برنامه را لغو کرده است.

آقای نظری گفته باتوجه به “خانوادگی” بودن برنامه در آن “مفسده” وجود نداشت.

روحانیون سنتی و نهادهای محافظه‌کار حکومتی در ایران نسبت به حضور زنان و مردان در کنار یکدیگر، چه در مکان‌های عمومی و چه در محیط خصوصی، حساسیت دارند و در موارد متعددی به دنبال تفکیک جنسیتی هستند.

یکی از مسیرهای مخالفت اصلاحطلبان با چنین تفکیک‌هایی، صحبت از حضور زنان و مردان در کنار هم در شرایطی است که آنان عضو یک خانواده باشند. این سیاست درباره حضور زنان در استادیوم هم از طرف آنان دنبال شده است.

اگرچه قانونی به طور صریح دوچرخه سواری را برای زنان منع نکرده، اما آیت الله خامنه‌ای، که علاوه بر کنترل بر نهادهای مهم حکومتی رهبری مذهبی هم دارد، گفته دوچرخه سواری برای زنان در مکان‌های عمومی “حرام” است.

دفتر آیت الله خامنه‌ای نوشته بود که مردان با دیدن دوچرخه سواری دچار حالتی می‌شوند که “در معرض فتنه و به فساد کشیده شدن اجتماع و منافی با عفت بانوان است”.