اخبار

صدای آمریکا: وزیر خارحه آمریکا می‌گوید در حالی مسئولان جمهوری اسلامی می‌گویند پول برای تهیه دارو برای مردم ایران ندارند که ما می‌دانیم آنها ثروت کشور را صرف تروریسم می‌کنند.

مایک پمپئو این مطلب را در مصاحبه با برنامه رادیویی لری اوکانر بیان کرد که روز پنجشنبه ۴ اردیبهشت انجام شد و متن آن در وبسایت وزارت خارجه آمریکا منتشر شده است.

وی گفت: ایرانی‌ها به حمایت از تروریسم ادامه می‌دهند، خواه حزب‌الله در لبنان خواه شبه نظامیان شیعه در عراق، همه پول مملکت را صرف این فعالیت های خطرناک می‌کنند.

وزیر خارجه آمریکا در ادامه تاکید کرد که همه اینها در حالی است که رژیم ایران ادعا می‌کند پول کافی برای مراقبت از مردم خودش ندارد و خواستار کاهش تحریم‌ها می‌شود.

مایک پمپئو خاطر نشان کرد که ما به خوبی می‌دانیم مسئولان جمهوری اسلامی چگونه بر ثروت کشور دست انداخته و پول مردم ایران را خرج حمایت از تروریسم می‌کنند.

آقای پمپئو در همین روز و در گفت‌وگویی با شبکه تلویزیونی فاکس نیوز گفت: ایرانی‌ها موشکی نظامی ماهواره‌بر پرتاب کردند. آن‌ها قول داده بودند که تمامی برنامه ماهواره‌ایشان ‌ و برنامه موشکی مرتبط با آن، غیرنظامی باشد ولی سرپرست پرتاب اين موشک،‌ حاجی‌زاده، فرمانده هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی وهمان شخصی است که نیروهایش همین چند هفته پیش، یک هواپیمای مسافربری را هدف قرار دادند و ۱۷۶ انسان بیگناه را کشتند.

بی‌بی‌سی: یک روز پس از آن که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، اعلام کرد به نیروهای نظامی کشورش دستور داده “در صورت مزاحمت” قایق‌های نظامی ایران به آنها شلیک کنند، فرمانده سپاه و وزارت خارجه ایران گفته‌اند به چنین اقدامی پاسخ متناسب می‌دهند.

سرلشکر حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، با تاکید بر “پاسخ قاطع، موثر و سریع” به اقدام احتمالی آمریکا گفته متقابلا دستور مشابهی به نیروهای ایرانی داده شده که در صورت “مخاطره” از طرف شناورهای نظامی آمریکا به آنها شلیک کنند.

عباس موسوی، سخنگوی وزارت خارجه ایران هم از احضار سفیر سوئیس، به عنوان حافظ منافع آمریکا خبر داده و گفته ایران “تهدیدات و اقدامات غیرقانونی و متعرضانه” واکنش نشان خواهد داد.

هفته گذشته چند قایق تندروی سپاه در نزدیکی یک ناوگروه آمریکایی مستقر در خلیج فارس حرکت کردند.

چنین مواجهه‌هایی در گذشته هم در مقاطعی شدت گرفته و دو طرف یکدیگر را به اقدامات “غیرحرفه‌‎ای” یا “‌تحریک‌آمیز” متهم کرده‌اند.

سخنگوی وزارت خارجه ایران حضور ناوگان آمریکا در خلیج فارس را “بی‌ثبات‌ساز” خوانده و گفته بهتر است رئیس جمهور آمریکا “به جای ماجراجویی و فرافکنی” از نیروهای نظامی آمریکا برای مهار کرونا کمک بگیرد.

در هفته‌های منتهی به مواجهه اخیر قایق‌های سپاه و ناوگان آمریکا جنگ لفظی میان مقام‌های ایرانی و آمریکایی به ویژه در خصوص چند راکت‌پرانی به سمت اهداف آمریکایی در عراق و تحولات آن کشور تشدید شد.

حسین سلامی در جریان بازدید از نیروهای سپاه در نزدیکی تنگه هرمز مسئولیت مواجهه هفته گذشته را متوجه نیروهای آمریکایی دانسته است.

برخی رسانه‌های نزدیک به سپاه عبور یک قایق ایرانی از نزدیکی ناو آمریکایی را با عنوان ‘تحقیر’ آمریکا توصیف کرده‌اند

آقای سلامی گفته: “شناورهای آمریکا در هفته گذشته به دلیل رفتارهای غیرحرفه ای و خطرآفرین مزاحمتی را برای کشتی لجستیکی ما ایجاد کردند و وقتی که شناورهای ما در دریا مشغول گشت‌زنی بودند آنها هراسناک شدند.”

او نیروی دریایی آمریکا را دچار “آشفتگی و بی انضباطی” و دارای رفتار “غیرحرفه‌ای و خطرآفرین” توصیف کرده و گمانه‌زنی کرده است که “احتمالا به دلیل درگیر بودن آمریکایی‌ها در مسئله بیماری کرونا در داخل، نوع فرماندهی و کنترل آنها بر واحدهای نظامی‌شان ضعیف شده است.”

بعد از شیوع کرونا در یکی از ناوهای هواپیمابر آمریکا، فرمانده این ناو که ماجرا را علنی کرد برکنار شد.

در داخل آمریکا، که بیشترین شمار رسمی قربانیان ویروس جدید کرونا را در جهان دارد، انتقادهای زیادی از آقای ترامپ شده که در واکنش به این همه‌گیری سرعت عمل به خرج نداد و آن را بازی سیاسی رقبایش دانست.

نیروهای نظامی آمریکا در مهار شیوع کرونا به کار گرفته شده و از جمله در ساختن بیمارستان‌های صحرایی مشارکت داشته‌اند.

در ایران هم نیروهای نظامی برای ساخت بیمارستان‌های صحرایی و ضدعفونی مکان‌های عمومی به کار گرفته شده‌اند.

یکی از اقدامات سپاه در خصوص کرونا نمایش وسیله‌ای با عنوان دستگاه تشخیص از راه دور و فوری کرونا است. این دستگاه به تایید هیچ مرجع علمی نرسیده و انجمن فیزیک ایران آن را “داستان علمی-تخیلی” خوانده است.

رادیوفردا: رئیس‌جمهوری آمریکا می‌گوید به نیروی دریایی این کشور دستور داده است که اگر قایق‌های ایرانی برای کشتی‌های ایالات متحده ایجاد مزاحمت کردند، آنها را هدف قرار داده و منهدم کنند.

دونالد ترامپ روز چهارشنبه سوم اردیبهشت با انتشار توئیتی، نوشت: «من به نیروی دریایی ایالات متحده دستور داده‌ام تا هرگونه و تمام قایق‌های مسلح ایرانی را در صورت ایجاد مزاحمت برای کشتی‌های ما در دریا، هدف قرار داده و منهدم کند».

این اظهارات چند روز بعد از آن صورت می‌گیرد که نیروی دریایی آمریکا از تهدید ناوگان نظامی این کشور در خلیج فارس توسط قایق‌های تندرو سپاه پاسداران خبر داد.

آمریکا روز ۲۷ فروردین​ اعلام کرد که ۱۱ قایق سپاه پاسداران برای ناوهای این کشور در شمال خلیج فارس مزاحمت ایجاد کردند.

ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا مستقر در بحرین این حرکت قایق‌های تندرو سپاه را «غیرحرفه‌ای» و «ناایمن» توصیف کرده است.

سپاه پاسداران نیز روز ۳۱ فروردین در اطلاعیه‌ای گزارش نیروی دریایی آمریکا درباره ایجاد مزاحمت برای یک ناو این کشور را روایتی «جعلی» و «هالیوودی» خواند و در عین حال تایید کرد که نیروهایش در دو هفته گذشته سه بار با ناوهای آمریکایی مواجه شده‌اند.

مایک پومپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، روز ۲۸ فروردین در واکنش به «مزاحمت» قایق‌های سپاه برای ناوهای آمریکایی در خلیج فارس، گفته بود که واشینگتن در حال بررسی پاسخ مناسب به این اقدام ایران است.

اردیبهشت و خرداد ۹۸ به شش کشتی، از جمله چهار نفتکش در آب‌های امارات و عمان حمله شد که آمریکا و عربستان، ایران را مسئول این حملات معرفی کردند.

پس از این حملات، ایالات متحده برای تامین امنیت تردد کشتی‌ها و نفتکش‌ها در آب‌های جنوبی ایران ائتلافی تشکیل داد. کشورهایی مانند عربستان، امارات، کویت، بحرین، قطر، بریتانیا، آلبانی و استرالیا در این ائتلاف حضور دارند.

تنش میان ایران و آمریکا از زمان کشته شدن قاسم سلیمانی، فرمانده سابق نیروی قدس سپاه پاسداران، توسط پهپادهای آمریکایی در بغداد در دی‌ماه پارسال افزایش یافته است.

ایران بعد از این حادثه، پایگاه عین الاسد را در عراق که مقر نیروهای آمریکایی است هدف قرار داد و اگرچه هیچ تلفات انسانی گزارش نشد، اما بیش از ۱۰۰ نیروی آمریکایی با آسیب سطحی مغزی مواجه شدند.

توئیت روز چهارشنبه ترامپ با ادعای سپاه پاسداران درباره پرتاب یک موشک به فضا همزمان شده است.

خبرگزاری‌های فارس و تسنیم نام این ماهواره را «نور» معرفی کرده و آن را «نخستین ماهواره نظامی جمهوری اسلامی ایران» توصیف کرده‌اند.

در خبر این دو رسانه که به نظر می‌رسد بر اساس بیانیه سپاه پاسداران نوشته شده باشد آمده است: «صبح امروز (چهارشنبه ۳ اردیبهشت‌ماه) از ماهواره‌بر دو مرحله‌ای قاصد از کویر مرکزی ایران توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با موفقیت پرتاب و در مدار ۴۲۵ کیلومتری زمین قرار گرفت.»

هنوز هیچ مرجع بین‌المللی در عرصه فضانوردی و نظامی و منبع دیگری این خبر را تایید نکرده است.
منابع: شبکه‌های اجتماعی، خبرگزاری فارس و تسنیم، رادیو فردا/ ف.ق/ ک.ر

دویچه‌وله: با شیوع کرونا در ایران، مروجان “طب اسلامی” گهگاه با کشفی تازه‌ برای مبارزه با کرونا خبرساز می‌شوند. پس از تبلیغ روغن بنفشه، حکیمی این‌بار از “ادرار شتر” رونمایی کرده. واکنش‌ها به این خبر از تمسخر تا تأیید در نوسان است.

با شیوع کرونا در جهان بسیاری کشورها تمام توان علمی خود را برای یافتن دارو یا واکسنی بر ضد کوید ۱۹ به کار گرفته‌اند و همزمان تلاش‌های دیگر کشورها در این زمینه را نیز به دقت زیر نظر دارند. کمتر روزی سپری می‌شود که در آن خبری در این رابطه منتشر نشود. ایران هم در این عرصه بیکار ننشسته است و گاه و بی‌گاه گزارش‌هایی در رابطه با “آمدن دارویی خاص تا ۳ ماه دیگر” یا “تست موفق” این ماده یا آن ماده اثرگذار بر روی این بیماری منتشر می‌شود.

اما در ایران در کنار ‌شرکت‌های دارویی و دستگاه‌های متولی بهداشت و درمان، گاه و بی‌گاه از “باغ” طب اسلامی هم “بری” می‌رسد.

هنوز زمان زیادی از تجویز استعمال “روغن بنفشه” از سوی عباس تبریزیان که با عنوان “پدر طب اسلامی” شناخته می‌شود و جنجال شاگرد او، شیخ مرتضی کهنسال که برای شفای بیماران کرونایی، با انگشت به دهان و دماغ مبتلایان کرونا “عطر پیامبر” می‌مالید نگذشته بود که “حکیم مهدی سبیلی”، یکی دیگر از متخصصین “طب اسلامی” و مدیر “انجمن علمی و آموزشی طب الصادق”، یافته‌اش در مقابله با کرونا را به نمایش گذاشت: نوشیدن ادرار شتر.

واکنش وزارت بهداشت به نوشیدن ادارا شتر برای درمان کرونا

انتشار کلیپی از این “حکیم” در شبکه‌های اجتماعی سر و صدای زیادی به راه انداخته است. کار به جایی رسیده که وزارت بهداشت هم به آن واکنش نشان داده.

کیانوش جهانپور سخنگوی وزارت بهداشت، در واکنش به خوردن ادرار شتر برای درمان کرونا گفته، این‌که هر فردی برود ادرار شتر را مصرف کند ربطی با این وزارتخانه نداشته و وزارت بهداشت ناظر بر حریم خصوصی افراد نیست. رئیس مرکز روابط عمومی وزارت بهداشت گفت، «شاید این موارد برای انبساط خاطر افراد باشد و بیش از آن قابل ارزش نیست.»

از تمسخر تا تأیید ادرار شتر

واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی به ویدیوی تبلیغ ادرار شتر زیاد است؛ از تمسخر و تقبیح گرفته تا دفاع از آن و استناد به روایات.

حسین باستانی می‌نویسد: « شاید باورش سخت باشد اما هستند عزیزانی که دارند از توصیه به نوشیدن ادرارشتر هم دفاع می‌کنند. می‌فرمایند در آن مواد مفیدی هست. گیریم باشد. در ترکیب چیزهای دیگری که ادب اجازه ذکر نامشان را نمی‌دهد هم ممکن است مواد مفیدی باشد، ولی دلیل نمی‌شود که کسی آن چیزها را در لیوان بریزد و میل کند.»

در ماه‌های گذشته “طب اسلامی” به شدت خبرساز شده است، واکنش‌های شدید متخصصان و جوامع علمی ایران را در پی داشته و به معضلی برای مسئولان حوزه بهداشت و درمان تبدیل شده است.

دردسرهای “طب اسلامی” برای جامعه پزشکی و سلامت عمومی جامعه

در دی‌ماه سال گذشته، عباس تبریزیان، پیش از تبلیغ روغن بنفشه برای درمان کرونا، در جمع هوادارانش، کتاب “اصول طب داخلی ‌هاریسون”، یکی از کتاب‌های درسی شناخته‌شده آموزش پزشکی را به آتش کشید. عمل او بازتاب زیادی در محافل پزشکی و فضای رسانه‌ای پیدا کرد. در آن زمان هم کیانوش جهانپور، مدیرکل روابط عمومی‌ وزارت بهداشت، با ابراز نگرانی از “دخالت‌های مکرر این مدعی طلب اسلامی”، از رئیس قوه قضائیه خواست هم در مقام ریاست این قوه و هم به عنوان رئیس دادگاه ویژه روحانیت، با این فرد و جریان حامی‌ او، برخورد کند.

Bildergalerie – Orte und Städte vor Kriegsbeginn (picture-alliance/bildagentur-online.com)

بعد از این ماجرا خبرهایی در مورد بازداشت این روحانی منتشر شد که خبرگزاری میزان، خبرگزاری وابسته به قوه قضائیه، به نقل از دادستانی ویژه روحانیت این موضوع را تکذیب کرد. در عوض سه پزشک ایرانی به حکم یک دادگاه کیفری در مشهد، به جرم اعتراض به اقدام عباس تبریزیان در سوزاندن این مرجع معتبر پزشکی، هر کدام به تحمل ۶۰ ضربه شلاق محکوم شدند. سخنگوی وزارت بهداشت در آن روزها در پی انتشار این خبر، از “رفتار علیه سلامت عمومی جامعه” توسط این روحانی و جریان “طب اسلامی” در کشور و “دخالت غیرمجاز” آنها در درمان بیماران انتقاد کرد و حکم صادره علیه سه پزشک را قطعی و نهایی ندانست.

چندی بعد و در پی مرگ یکی از بیمارانی که مرتضی کهنسال از او عیادت کرده و “عطر پیامبر” به دهانش مالیده بود، سازمان نظام پزشکی کشور به این جریان و به حضور این مدعی طب اسلامی بر بالین بیماران مبتلا به کرونا اعتراض کرد و آن را “مصداق بارز تشویش اذهان عمومی” دانست و خواستار برخورد مقام‌های قضایی با این مسئله شد. دادستان بندر انزلی، روز چهارم فروردین خبر داد که دستور بازداشت این فرد با هماهنگی دادستان ویژه روحانیت صادر شده است.

“مشکلات شخصی و اجتماعی” نوشندگان ادرار شتر

به نظر نمی‌رسد در مورد این ویدیو، مانند دو موردی که در بالا شرحشان رفت، “خلافی” صورت گرفته باشد که حکم جلبی صادر شود. رئیس مرکز روابط عمومی وزارت بهداشت در واکنش به ادرارنوشی شتر در این کلیپ می‌گوید، «این افراد ممکن است مشکلات شخصیتی و اجتماعی داشته باشند».

هنوز خبری از سلامت یا ایمنی نوشنده‌ی ادرار شتر در این کلیپ، در برابر کرونا، منتشر نشده است.

ایران وایر: به گفته آقاسی، حفاظت اطلاعات سپاه او را از طریق تماس تلفنی به مکانی در خیابان کارگر جنوبی فراخوانده است.
تعدادی از فعالان مدنی و سیاسی با انتشار بیانیه‌ای در تاریخ ۱۵ فروردین ماه خواستار کمک‌های فوری سازمان بهداشت جهانی و سازمان‌های بین‌اللملی امدادرسان برای کنترل بحران کرونا در ایران شده بودند:

«محمدحسین آقاسی»، وکیل دادگستری روز یک شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۹ به یکی از خانه‌های امن اطلاعات سپاه احضار شد. این حقوق‌دان که بیشتر وکالت روزنامه‌نگاران و متهمان سیاسی و امنیتی را برعهده دارد، به دلیل امضای یک بیانیه برای درخواست کمک از سازمان‌های بین‌المللی در شرایط کرونا، به مدت یک ساعت و ۳۵ دقیقه مورد بازجویی قرار گرفت.

تعدادی از فعالان مدنی و سیاسی با انتشار بیانیه‌ای در تاریخ ۱۵ فروردین، خواستار کمک‌های فوری سازمان بهداشت جهانی و سازمان‌های بین‌المللی امدادرسان برای کنترل بحران کرونا در ایران شده بودند. آن‌ها از همه ایرانیان داخل و خارج از کشور خواسته بودند به «کمیته امداد ملی» برای کنترل بحران کرونا در ایران به دور از فساد حکومت بپیوندند.

محمدحسین آقاسی به «ایران‌وایر» می‌گوید ماموران حفاظت اطلاعات سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی این بیانیه را تلاش برای «سیاه‌نمایی» و نشان دادن ناکارآمدی نظام در کنترل ویروس کرونا تلقی کرده‌اند.

به گفته این وکیل دادگستری، ماموران در زمان بازجویی، بیشتر می‌خواسته‌اند بدانند که آیا او عضو این کمیته شده است یا خیر. می‌گوید البته دل‌خوری‌ خود را هم از امضای این بیانیه به وی نشان داده‌اند.

به گفته آقاسی، حفاظت اطلاعات سپاه او را از طریق تماس تلفنی به مکانی در خیابان «کارگر جنوبی» فرا خوانده بود: «نهادهای امنیتی، هم وزارت اطلاعات و هم سپاه، هر دو غیر از اداره رسمی، خانه‌هایی هم دارند که در آن‌ها برخی از بازجویی‌ها انجام می‌شود. من هم تلفنی به آپارتمانی در خیابان کارگر جنوبی دعوت شدم.»

او در پاسخ به این سوال که چرا با احضار شفاهی موافقت کرده است، می‌گوید: «اگر خودم نمی‌رفتم، احتمال این که ناچار به تشکیل پرونده و تعقیب قضایی از سوی آن‌ها بشوم، بود که طبیعتا من این را نمی‌خواستم و برای جلوگیری از آن، مجبور به رفتن شدم. وقتی تلفنی دعوت می‌کنند، اگرچه حرکت غیرقانونی است اما اگر فرد احضار شده برای پاسخ‌گویی نرود، ممکن است برایش تشکیل پرونده بدهند تا با دستور قضایی به شکل کتبی او را احضار کنند. طبق تجربه، همین تشکیل پرونده مبنای رسیدگی طولانی و محکومیت‌های ناموجه و ناحقی شده است.»

این وکیل می‌گوید بازجویی او صبح روز ۳۱ فروردین با لحن دوستانه انجام شده است: «بیشتر دیالوگ بود و نه مونولوگ از طرف آن‌ها. من هم با توجه به سن و سابقه‌ کاری خود در پرونده‌های سیاسی، طبیعتا فقط شنونده نبودم.»

این وکیل در پاسخ به این که چه طور به تماس تلفنی برای احضار اعتماد کرده است، می‌گوید: «نهادهای امنیتی شماره تلفن‌هایی دارند که خاص هستند و نوع پیام‌هایشان هم خاص است. بنابراین، وقتی با این شماره‌ها زنگ می‌زنند، متوجه می‌شویم از نهاد امنیتی تماس گرفته شده است. البته من هم به همراه کسی به محل مورد نظر رفتم که اگر خدای نکرده برنگردم، بدانند کجا بوده‌ام.»

به گفته آقاسی، سه مرد میان‌سال روبه‌روی او، آن‌طرف میز نشسته بودند اما فقط دو نفر از آن‌ها با او صحبت کرده‌اند: «هر دو آن‌ها به شدت مودب و با لحن دوستانه با من حرف زدند و مرتب من را جناب آقای آقاسی خطاب می‌کردند. آن‌ها در ابتدا تشکر کردند که دعوت‌شان را پذیرفته‌ام و من هم از این که دوستانه با من صحبت می‌کردند، از آن‌ها تشکر کردم. آن‌ها اظهار تعجب می‌کردند که چرا من با افرادی که اسم‌شان در بیانیه‌ است، همراه شده‌ام و بیانیه‌ای را امضا کرده‌ام که سیاه‌نمایی و ناکارآمدی نظام را بیان می‌کند.»

محمدحسین آقاسی توضیح می‌دهد: «بعد از کمی صحبت، آن‌ها می‌خواستند بدانند که من عضو کمیته امداد ملی که در بیانیه ذکر شده است، هستم یا خیر. البته اول تصور می‌کردند عضو این کمیته هستم که گفتم من عضو هیچ گروه و کمیته‌ای نبودم، نیستم و نمی‌خواهم باشم. من فقط یک بیانیه را امضا کرده‌ام. من وکیل هستم و مایلم در همین کار وکالت بمانم و وکیل کسانی باشم که به علت فعالیت سیاسی یا روزنامه‌نگاری، نیازمند دفاع هستند. به آن‌ها گفتم تصور من از امضای این بیانیه، یک حرکت اجتماعی بود و نه سیاسی. چون تلاش بیانیه، جمع‌آوری کمک‌های پزشکی از سازمان‌های بین‌المللی و مردمی بوده است.»

این وکیل درباره خلاصه آن‌چه در یک ساعت و ۳۵ دقیقه با سه مامور گذشته است، می‌گوید: «به طور کلی مساله‌ای که نسبت به آن حساس هستند، تشکل‌ها است. هر تشکلی که عده‌ای را دورهم جمع کند و بوی نقد یا ضدیت بدهد، با آن برخورد می‌کنند. تصور آن‌ها این بود که من عضو کمیته امداد ملی هستم. من به آن‌ها توضیح دادم که عضو این کمیته نیستم و به نظرم این کمیته اساسا تشکیل نشده است. آن‌ها هم در نهایت تشکر کردند و خداحافظی. »

۱۵ روز پس از انتشار بیانیه ۹ فعال مدنی، سیاسی و وکیل دادگستری، محمدحسین آقاسی، یکی از امضاکنندگان آن برای بازجویی به حفاظت اطلاعات سپاه فراخوانده شد.

امضاکنندگان دیگر این بیانیه، «داود هرمیداس باوند»، «گیتی پورفاضل»، «شهلا انتصاری»، «عیسی خان حاتمی»، «حشمت طبرزدی»، «کوروش زعیم»، «اسماعیل مفتی‌زاده» و «مهدی خزعلی» بودند.

کسانی که بارها از سوی حکومت ایران به دلیل فعالیت‌های سیاسی و مدنی‌ خود بازداشت و زندانی شده‌اند.

در بخشی از این بیانیه آمده است: «سوء مدیریت، ناکارآمدی و فساد ساختاری در جمهوری اسلامی باعث گسترش سریع اپیدمی کووید-۱۹ در کشور شده و ایران را به یکی از مراکز مهم این بیماری در جهان تبدیل کرده است.»

امضاکنندگان بیانیه نوشته بودند: «در چنین شرایطی، ما درپی درخواست کمک‌های فوری از سازمان بهداشت جهانی، سازمان‌های بین‌المللی، امدادرسان، حقوق بشری و هم‌چنین از شما ایرانیان داخل و خارج هستیم و می‌خواهیم که با کمیته امداد ملی در شُرُفِ تشکیل در ارتباط مستقیم باشید.»

بی‌بی‌سی: ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضائیه ایران با اشاره به گزارش دیوان محاسبات مبنی بر گم‌شدن ۴/۸ میلیارد دلار پرداختی دولت به واردکنندگان، گفت “بار‌ها گفته‌ایم که دولت باید اقدام به اصلاح ساختار‌های فسادزا کند”.

او “نظارت‌گریزی” را “امری ناپسند” خواند و گفت “همه باید از نظارت و شفافیت استقبال کنند”.

رئیس قوه قضائیه همچنین گفت: “اعلام فساد برای مردم اطمینان بخش نیست بلکه باید به مردم گزارش مبارزه بافساد و بازگشت بیت المال را داد”.

روز سه‌شنبه ۲۶ فروردین رئیس دیوان محاسبات کشور، بازوی نظارتی مجلس شورای اسلامی، اعلام کرد حدود ۴ میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار ارز دولتی که در سال ۹۷ به صرافی‌ها و واردکنندگان داده شده بود، گمشده و به ازای آن کالایی وارد نشده است.

روز بعد، حسن روحانی این گزارش را باعث “شبهه مردم” و “صد در صد غلط” خواند و انتقاد کرد که علاوه بر دولت، قوه قضاییه، قوه مقننه و نهادهای نظامی و انقلابی و فرهنگی هم از بودجه استفاده می‌کنند و دیوان محاسبات باید بر کار آنها نیز نظارت کند.

ابراهیم رئیسی پس از گزارش دیوان محاسبات کشور از تفریغ بودجه سال ۱۳۹۷، از دادستانی تهران خواسته بود به این موضوع رسیدگی کند.

اما عبدالناصر همتی، رئیس‌کل بانک مرکزی ایران در یک برنامه زنده تلویزیونی گزارش دیوان محاسبات را رد کرد و گفت برخی از دریافت‌کنندگان ارز دولتی هنوز برای بازگرداندن پول‌ها فرصت دارند و “واردکنندگان فقط در خصوص ۱/۵ میلیارد دلار به تعهد خود عمل نکرده‌اند که دولت این موارد را به سازمان تعزیرات اعلام کرده است”.

رئیس قوه قضائیه در صحبت‌های امروز خود تایید کرد که “پرونده‌های برخی از دریافت‌کنندگان دلار‌های ۴۲۰۰ تومانی در دادسرا در حال رسیدگی است و برخی منجر به صدور حکم شده و در حال اجرای حکم است”.

این نخستین بار نیست که اختلاف نظر دولت و قوه قضائیه در “مبارزه با فساد” به رسانه‌ها کشیده می‌شود.

مبارزه با فساد در دوره ریاست صادق آملی لاریجانی بر قوه قضائیه آغاز شد و در آن زمان نیز دولت و قوه قضائیه اختلاف‌هایی داشتند. این اختلاف‌ها با انتصاب آقای رئیسی به ریاست قوه قضائیه تشدید شد.

در چند سال گذشته حسن روحانی بارها رویکرد قوه قضائیه در مبارزه با فساد را “جناحی” خوانده است. او آبان ۹۸ پس از بازداشت چند مقام وزارت بهداشت گفته بود این انتقاد را باز هم مطرح خواهد کرد “تا روزی که حل بشود”.

شماری از نزدیکان رئیس جمهوری ایران از جمله حسین فریدون برادر او و همچنین چند مقام دولتی نیز به خاطر فساد مالی از کار برکنار و به زندان محکوم شده‌اند.

ابراهیم رئیسی این انتقادها را “اتهام‌زنی، ملامت کردن و دوقطبی‌سازی” می‌خواند.

رضا منصوری: وظیفهء ما: گفتن واقعیت به اهل قدرت[1]!
دور-ویروس‌یاب، طرح جامع انرژی کشور، و جرم صداقت علمی — در علم کشور چه خبر است؟

جمعه ۲۹ فروردین ۱۳۹۹

این روزها یادداشت‌های سال ۱۳۹۳ خودم را می‌‌خواندم از طرح رصدخانهء ملی ایران. اعتبارات ما در سال به ۲ میلیارد تومان نمی‌رسید؛ به مدیران عالی کشور می‌گفتم حتی اگر سالی ۷ میلیارد تومان هم به ما بدهند ۱۰ سال طول خواهد کشید تا طرح تمام شود و نورگیری تلسکوپ انجام شود. همان موقع در مصاحبه‌ها گفته شد سال دیگر نورگیری خواهیم کرد! چرا؟ تحلیل جامعه‌شناسان ما چیست؟ دانشمندان علوم انسانیِ اسلامی این رفتار سیاسی را چگونه تحلیل می‌کنند؟ در مقابل باید تقیّه کرد؟ مصالح اجتماعی در کار است؟ در جامعه باید اخبار خوش پراکند؟ دروغ مصلحتی؟ وای برما از این رفتار! آموزش عالی ساکت است. علم هم که‌ نداریم.

در یادداشت قبلی هم نوشتم چگونه صداقت علمی در کشور منجر به دو حکم قضایی وحشتناک شده است: یک مورد ۸۰ ضربه شلاق، و یک مورد ۹ ماه زندان؛ به جرم صداقت؟ باز هم تقیّه؟ وقاحت تا این حد؟ دانشگاه باز هم ساکت است؟ دانشگاه از این وقاحت دفاع می‌کند که آبرویش نرود؟

یادم هم نمی‌رود، چندین دههء پیش، هنگامی را که معاون رییس‌جمهورِ وقت لقب «دانشمند سال» جهان را با چند صد دلار خرید و شبکهء یک سیما در اخبار ساعت ۲۱ خود با آب و تاب آن را گزارش داد. هنگامی هم که در رسانه‌ها توضیح دادم این عنوان چگونه خریداری می‌شود، همان خریدارِ مقامْ در هیئت دولت به شکایت از من برخاست که فلانی کفار را به دور خود جمع کرده است. آن وقت بودند کسانی در دولت که خندیدند و باعث شدند به من آسیبی نرسد. عریانیِ وقاحت را همهء دانشگاهیان دیدند. باز هم تقیّه کردند. جامعه‌شناسان ما کجا هستند که این وقاحت مدنی را تحلیل کنند؟ مدافعان علوم اسلامی هم که لابد کیف می‌کردند از این مقام‌های بین‌المللی برای ایرانیان در جمهوری اسلامیِ ناسوتی. حماقت تا کجا؟ خدایا شهیدان انقلاب از دست ما چه می‌کشند؟ چه نازنینانی را برای توسعهء کشور، و برای آزادی از جهل و حماقت و وقاحت و پلیدی، از دست دادیم.

دیشب اما اوج همهء اینها بود. تقیّه لازم شدم؟ اخبار ساعت ۲۱ شبکهء یک سیما سران بزرگترین قدرت نظامی خاورمیانه، ابر قدرت منطقه، و مدافعان راستین کشورمان را نشان داد. دیگر می‌ترسم حرفی بزنم. حرمت نیروهای نظامی ما کجا رفته؟ بسیج علمی دانشگاه شریف کجاست که به دادِ علم برسد؟ می‌ترسم! این همه بی‌تدبیری در عالی‌ترین سطح قدرت؟ دلمان را پس به‌چه خوش کنیم؟ حاج قاسم کجایی که در آن دنیا تنت می‌لرزد: ویروس دو قطبی؟ از فاصلهء صد متری؟ در ۵ ثانیه؟ چه حکمتی در این ۵ ثانیه است؟ خارق‌العاده است؟ بله تقیّه می‌کنم، تقیه‌ای خارق‌العاده! می‌ترسم. نگران ایرانم!

قبل از عید به بسیج دانشگاه خودمان در یک مصاحبه گفتم بسیج یعنی این که مدافع مردم باشد نه مدافع قدرت و مقابل مردم. حالا بسیج دانشگاهی کجا است تا از منِ مردم در مقابل شیادی و حماقت علمی و وهن انقلاب و علم ایران، و آبروریزی در جهان، حمایت کند؟ اگر بسیج دانشگاه شریف، به دانشگاه‌های دیگر کاری ندارم، در مقابل این وهن علم و دانشگاه و انقلاب و اسلام سکوت کند، آن هم در این دورهء کرونایی که مردم حمایت همه جانبه می‌خواهند، باید خجالت کشید از این عنوان شریف!

بله! آموزش عالی می‌ترسد. دانشگاهی می‌ترسد. دانشگاهی مانند اهل علمِ حوزوی تقیّه می‌کند. دانشگر هم که نداریم تا مانند دانشگران جهانی اجازه ندهد کسی شیادی علمی بکند. و چه راحت شیادان در دنیا و ایران کلاه بر سر قدرت‌مداران ما گذاشته‌اند. بسیار! کلاه تتلو بر سر روحانیت یک جور و کلاه شیادان علم و فناوری بر سر اهل قدرت جور دیگر. من که خوب یادم هست در تمام دوران انقلاب چه کسانی چه کلاه‌ها بر سر اهل مذهب و اهل قدرت گذاشته‌اند! وظیفهء اصلی ما به عنوان دانشگر یادمان نرود که گفتن واقعیت است به اهل قدرت! می‌ماند مدعیان بسیج علمی. کجایند؟

اما خیالتان را راحت بکنم. کرونا بسیار جنبه‌های مثبت برای تحولات اجتماعی ایران داشت. این فقط نوع‌دوستی مردم ما نبود که دوباره مانند دورهء جنگ ظاهر شد. این مصادرهء احمقانهء همین حس نوع‌دوستی توسط قدرت‌مداران هم لازم بود ظاهر شود. نترسید! تحولات عمیق و بنیادی در ایران در حال رخ دادن است. احتیاج هم نیست تقیّه کنیم. بخندیم. همه می‌خندند، و جهان به ما می‌خندد. آن کس که نفهمیده همان مدعی است! دورهء پساکرونا موتور آموزش عالیِ راکد ما را در جهت علم واقعی به‌حرکت در خواهد آورد. بسیج اساتید هم اگر بسیج باشد در این جهت گام بر می‌دارد و گرنه آب راکد است. اما من می‌ترسم.

اما در همین قیل و قال کرونا و دور-کرونایابِ نظامی، دولت طرح جامع انرژی کشور را تصویب کرد. من شک ندارم هیچ کس در دولت آن را به قصدِ نقد نخوانده است، مگر کارشناسان یا قدرت‌هایی که آنها هم به این منظور که ببینند کجا چقدر دلار برای آنها تَهَش می‌ماند؛ که از الان به فکر «وثوقانهء» خودشان باشند. حتی ده در صد از ۵۰۰ میلیارد دلاری که قرار است هزینه شود لقمهء چربی است، چه رسد به کل مبلغ. دریغ از کمی دوراندیشی. دریغ از مسئولیت برای نسل‌های آینده. متن نوشتهء همکار متخصص‌مان را در دانشگاه شریف پیوست می‌کنم بخوانید!

نکند این قیل و قال این روزهای انواع و اقسام کشفیات ضد کرونایی برای رد گم کردن باشد تا به راحتی بشود غنیمتی را به‌موقع تقسیم کرد؟ غنیمتی که پشت عنوان فخیم طرح جامع انرژی مخفی است! ما را سرِ کار گذاشته‌اند؟

خداوندا نسل بعد را از این بی‌تدبیری‌ها و وقاحت‌ها برحذر بدار؛

وای برما!

شرمندهء نسل بعدم. شرمنده!

امروز طرح جامع انرژی کشور در هیات دولت تصویب شد[2]

یدالله سبوحی

دانشکده انرژی- دانشگاه صنعتی شریف

۲۴/۱/۱۳۹۹

جای بسیار تاسف دارد که بالاترین مراجع تصمیم‌گیری کشور گزارش طرح انرژی ضعیف و بدون مبنای علمی را تصویب می‌کند.

گزارش طرح انرژی را وزیر نفت در اسفند ۹۷ به سازمان برنامه و بودجه ارسال کرد و نوشت سناریوی بهینه‌سازی گزارش مورد تائید وزارت نفت است. در سناریوی بهینه‌سازی سرمایه‌گذاری لازم برای بخش انرژی بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار و برای بهینه‌سازی ۱.۳ تریلیون دلار در ۲۰ سال آینده برآورد شده‌است.

حال اگر یک فرض خیالی و خیلی خوش‌بینانه داشته باشیم که درآمد صادرات نفت ایران ۵۰ دلار برای یک بشکه باشد و صادرات نفت ۲/۲ میلیون بشکه در روز در ۲۰ سال آینده فرض گردد، کل درآمد صادرات نفت در ۲۰ سال برابر ۸۰۰ میلیارد خواهد بود که تنها سرمایه‌گذاری جدید در بخش انرژی ۶۵٪ این مبلغ درآمد را لازم دارد و بر اساس اطلاعات گزارش دیگر منابعی برای بهینه‌سازی باقی نخواهد ماند.

اگر واقع‌بینانه به موضوع نگاه کنیم قیمت نفت ایران کمتر از ۳۰ دلار برای یک بشکه نفت خواهد بود و بسیار بعید است صادرات نفت ایران به سهولت به ۲ میلیون بشکه نفت در روز برسد. در این حالت کل درآمد صادراتی نفت در ۲۰ سال آینده کمتر از ۴۲۰ میلیارد دلار خواهد بود که حتی برای تامین سرمایه لازم برای بخش عرضه انرژی در سناریوی بهینه‌سازی (یعنی مصرف کمتر انرژی) نیز کفایت نمی‌کند.

حتی تهیه‌کنندکان گزارش توان یا علاقه این را نداشته‌اند که امکان‌پذیری این سناریو را بررسی کنند و راهکار مناسب را شناسائی نمایند. بنابراین اجرای این تصمیم غیرممکن خواهد بود و تنها یک شعار تبلیغاتی!

در این گزارش توضیح داده نمی‌شود که این سناریو چگونه اجرا خواهد شد! سناریوئی که سازوکار اجرائی آن مشخص نباشد یک گزارش حرفه‌ای و راهگشا نخواهد بود.

در این گزارش به سرمایهء لازم برای بخش نفت تاکید می‌شود. به نظر می‌آید وزارت نفت با این مصوبه در صدد آن است نیاز به سرمایه‌گذاری را مورد تاکید قرار دهد و بر اساس این مصوبه در نظر دارد بعد در جذب منابع از سازمان برنامه و دولت برای طرح‌های داخلی خود اقدام نماید. به نظر وزارت نفت اگر بهینه‌سازی هم صورت نگیرد اشکالی ندارد. این همان رفتاری است که وزارت نفت در مورد مادهء ۱۲ قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر مصوب سال ۱۳۹۴ انجام داد.

این گزارش در مورد دورنمای انرژی در ۲۰ سال آینده توجهی به چشم‌انداز تحولات انرژی جهان در ۳ دههء آینده ندارد! در طرح جامع وزارت نفت معلوم نیست انرژی ایران در بازارهای منطقه‌ای و جهان چه جایگاهی خواهد داشت. چرا ۶ برنامه توسعهء کشور هرگز مطابق برنامه به انجام نرسید؟ چرا کاهش شدت انرژی در سال ۹۹ به ٪۵۰ سال ۹۰ صورت نپذیرفت؟ (مصوب قانون اصلاح الگوی مصرف در سال ۱۳۸۹). چرا قانون اصلاح الگوی مصرف و هدفمندسازی یارانه‌ها تا کنون بعد از گذشت ۱۰ سال از تصویب آنها اجرا نشده است؟ حالا که قیمت بنزین در داخل بیشتر از قیمت صادراتی شده است دولت دیگر چه ابزار و توجیهی برای اصلاح بازار انرژی دارد؟

همه اینها حاکی از آن است که متاسفانه تصمیم‌گیری کمتر بر شالودهء کار کارشناسی جدی و علمی استوار است و عزم جدی برای ایجاد تحول در ساختار بخش انرژی کشور وجود ندارد. بدون تغییر ساختار در بازار انرژی هرگونه تغییر در قیمت‌ها و تصمیم‌ها تحولی در بخش انرژی ایجاد نخواهد کرد.

آیا می‌توان بدون ایجاد محیط رقابتی و توانمندسازی بخش خصوصی واقعی (نه شرکت‌های دولت ساخته با هدف استفاده از قانون تجارت برای حذف هر گونه نظارت) انتظار داشت که تحولی در بخش انرژی روی دهد؟ آیا می‌توان بیان ایده‌آل‌های عامه‌پسند در گزارشی در مورد جزئی از اقتصاد را راه‌حل دانست؟ آیا می‌توان بخش انرژی را بر اساس طرح جامع صوری و خارج از تعادل عمومی اقتصاد سامان داد؟ آیا می‌توان تغییر در یک بخش را بدون توجه به تعادل عمومی اقتصاد و بردار تعادلی قیمت‌ها ایجاد کرد؟ آیا اقتصاد ایران می‌تواند در ۲۰ سال آینده ۵۲۰ میلیارد دلار به بخش عرضه انرژی و حدود ۱.۲ تریلیون دلار فقط به صرفه‌جوئی انرژی اختصاص دهد؟

چرا وزارت نفت در هنگام ارسال گزارش به هیات دولت به این تناقض‌ها نمی‌پردازد؟ مگر نه اینکه وزارت نفت و سازمان برنامه و بودجه باید تقش حاکمیتی داشته باشند!

چرا کارشناسان این کشور همواره می‌خواهند توجیه‌گر تصمیم‌گیرانی باشند که دستاورد ۳۰ سال تصمیم‌گیری آنها وضعیت کنونی کشور است؟ چرا در کارها و بررسی‌ها امکان‌پذیری و تدوین راه‌کارهای واقعی برای ایجاد تغییر ساختاری منظور نمی‌شود؟

استفاده از اعداد مجازی یا غیرواقعی و ارائه نتایج امکان‌ناپذیر در یک تز کارشناسی شاید مجاز باشد چون آموزش روش‌شناسی آنجا هدف است. ولی آیا این کار می‌تواند در یک گزارش فنی برای تصمیم‌سازی مجاز باشد؟ سیستم آموزش عالی ما در شکل‌گیری این وضعیت کارشناسی چقدر نقش داشته است؟ سیستم آموزش عالی و دانشگاه ما چقدر در ایجاد زیرساخت‌های واقعی مطالعاتی و تحقیقاتی نقش داشته است؟ حذف مراکز تحقیقاتی و توسعهء شرکت‌ها در دانشگاه و حذف نهادهای تحقیقاتی دانشگاه یا جایگزینی مراکز پژوهشی با شرکت‌ها تحت عنوان مراکز فناوری چه اندازه در تضعیف علم و توان کارشناسی و فنی جامعه نقش دارد؟ مسئولیت دانشگاه ما در این مورد چقدر است؟ اجاره دادن ساختمان یک نهاد پژوهشی به شرکت‌های خصوصی و از کار انداختن یک نهاد پژوهش انرژی چه تاثیری بر آیندهء دانشگاه خواهد داشت؟ تخریب تجهیزات آزمایشگاهی یک پژوهشکده که ده‌ها میلیارد تومان ارزش آنها است و بلااستفاده کردن آنها بر آینده دانشگاه چگونه تاثیر خواهد گذاشت؟

آیا نباید کارشناس و متخصص مسئولیت اجتماعی خود در رابطه با بیان واقعیت و ارائه راه‌کارهایی که به تحول ساختاری برای توسعهء پایدار منجر شود اقدام نماید؟ آیا نیروی متخصص و حرفه‌ای جامعه باید از این مسائل و از این تصمیم‌ها بی‌تفاوت عبور کند؟

فقط اگر به یک نکته مشخص توجه کنیم اختلاف دانشگاه‌ها، سیستم آموزش عالی و تصمیم‌گیری کشور ما با دنیا خیلی روشن می‌شود. در اتحادیه اروپا دولت‌ها هزینهء کلانی را در رابطه با کرونا متحمل شده‌اند. ولی توجه کنید که این دولت‌ها چگونه از کاهش قیمت نفت بهره‌برداری می‌کنند. درآمد مالیاتی آنها از نفت و فرآورده‌های نفتی به‌طور وسیع افزایش یافته و بخشی از هزینه‌های دولت‌ها در مورد کرونا را می‌خواهند از این منبع بازیافت کنند و همزمان اجازه نمی‌دهند راهبردهای آنها در بخش انرژی به مخاطره بیفتد و سیاست‌های راهبردی قبلی را با قدرت بیشتری پیش می‌برند.

واقعیت آن است که در کشوری مثل آلمان هرگز مراکز تحقیقاتی و پژوهشی را به شرکت تبدیل یا از دانشگاه حذف نکردند. آنها شرکت‌ها را در پارک‌های علم و فناوری و از طریق بنیادها و صنایع مورد حمایت قرار دادند.

در دانشگاه فنی برلین در انستیتو انرژی ۱۰ نفر پروفسور و دکتری، تعداد زیادی پسادکتری و حدود ۱۵۰ نفر دانشجوی دکتری در زمینه سیستم‌های انرژی کار می‌کنند و همهء اینها نهادهای پژوهشی هستند نه به اصطلاح مراکز فناوری و شرکت‌ها! همین تعداد محقق در پوتسدام، در دانشگاه فنی برلین، دانشگاه مونیخ، در انستیتو ووپرتال، در دانشگاه درسدن، در انستیتو اقتصاد آلمان، در دانشگاه لایپزیک، در دانشگاه اشتوتگارت، دانشگاه فرایبورگ، در انستیتو ماکس پلانگ و غیره فعالیت می‌کنند. هیچ‌کدام از آنها شرکت یا مرکز فناوری نیستند، هیچ‌کدام از آنها تابعی از نظرات و سیاست‌های پول‌دهنده نیستند بلکه آنها مراکز تحقیقاتی و پژوهشی سازمان‌یافته و نهادهای علمی هستند.

به این ترتیب است که گذر از بحران‌ها در جوامع مختلف متفاوت می‌شود.

[1] ر.ک. مصاحبه‌ام به عنوانی مشابه چاپ‌شده در مجلهء نگاه نو، شمارهء ۹۶، زمستان ۱۳۹۱.

[2] این متن به ایمیل استادان دانشگاه شریف ارسال شده است.

ایران وایر: سردار سرلشکر «حسین سلامی» روز ۲۷ فروردین ۱۳۹۹ با رونمایی از یک دستگاه تست «کرونا» که آن را از دست‌آوردهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و «اختراع شگفت‌انگیز» «دانشمندان بسیجی» خواند، مدعی شد: «اساس کارکرد این دستگاه این گونه است که با استفاده از ایجاد میدان مغناطیسی، یعنی استفاده از ویروس دوقطبی که داخل این دستگاه تعبیه می‌شود، هر نقطه‌ای از محیط تا شعاع ۱۰۰ متر که آلوده به ویروس باشد، آنتن این دستگاه درست مقابل این نقطه قرار خواهد گرفت و در مدت حدود پنج ثانیه موفق به کشف محیط آلوده می‌شود.»

به گفته فرمانده سپاه، مزیت این دستگاه این است که نیازی به گرفتن خون ندارد و از راه دور این تست را انجام می‌دهد.
او گفته است این دستگاه هوشمندانه عمل می‌کند و قادر است سطوح را به ‌خوبی تشخیص دهد و انسان‌هایی را که به این ویروس آلوده هستند، شناسایی کند. در عین حال، برای ضدعفونی‌های هوشمند نیز کاربرد دارد تا بی‌جهت نقاط غیر آلوده ضدعفونی نشوند.
سپاه این دستگاه رونمایی شده را «مستعان ۱۱۰» نامیده است.

دستگاه مستعان ۱۱۰ چیست؟ آیا قابلیت‌های این دستگاه، نوآورانه و قابل اعتماد است؟ آیا این دستگاه یک پدیده نوظهور و جدید است؟ «ایران‌وایر» در این گزارش می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد.

آیا دستگاه ساخت سپاه، جدید است؟
روز ۹ خرداد ۱۳۹۶، خبرگزاری دولتی «ایرنا» از ساخت یک دستگاه سوخت‌یاب الکترونیکی خبر داد و اعلام کرد که نواحی مرزی کشور به این دستگاه مجهز شده‌اند تا از قاچاق سوخت جلوگیری کنند.
شکل و شمایل و نحوه کارکرد این دستگاه کاملا مشابه دستگاهی است که روز ۲۷ فروردین ۱۳۹۹ توسط فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عنوان دستگاه جدید رونمایی شد.

«احمد مجرد»، مدیر پخش فرآورده‌های نفتی استان آذربایجان غربی هنگام معرفی این دستگاه، آن را تولید و محصول شرکت‌های دانش‌بنیان اعلام کرد و گفت این محصول قادر است از فاصله سه تا ۳۰۰ متری هرگونه مواد نفتی جاسازی شده در کامیون‌ها را در کمتر از پنج ثانیه شناسایی و اعلام کند.

او در تشریح مشخصات فنی این دستگاه نیز گفته بود: «دستگاه سوخت‌ياب با ايجاد ميدان الكترونيكي و خاصيت دو قطبی، می‌تواند بر اساس نياز كاربر، از یک تا هزار ليتر و بيشتر را شناسايی كند.»

اطلاعات ارایه شده توسط فرمانده سپاه در خصوص محصول رونمایی شده با اطلاعاتی که مدیر پخش فرآورده‌های نفتی استان آذربایجان غربی داده بود، نشان می‌دهند که هر دو از محصولی مشابه صحبت می‌کنند. تصاویر ارایه شده از این محصول نیز نشان می‌دهند که تنها رنگ حفاظ پلاستیکی دستگاه تغییر کرده است؛ یعنی محصول رونمایی شده سال ۱۳۹۶ به رنگ زرد بوده و محصول رونمایی شده توسط سپاه در سال ۱۳۹۹، سبز رنگ و مشابه رنگ لباس فرم نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.

آیا دستگاه ویروس‌یاب سپاه، اختراع داخلی است؟

فرمانده سپاه مدعی است این دستگاه شگفت‌انگیز، اختراع دانشمندان بسیجی است. احمد مجرد، مدیر پخش فرآورده‌های نفتی استان آذربایجان غربی نیز مدعی است این دستگاه، ساخت تولید و محصول شرکت‌های دانش‌بنیان است که ثبت اختراع شده است.
بررسی های بی بی سی» نشان می‌دهند که هر دو این ادعاها نادرست هستند. بی‌بی‌سی در سال ۱۳۹۴، یعنی دو سال قبل از رونمایی از کشف شرکت پخش فرآورده‌های نفتی استان آذربایجان غربی، در گزارشی تحقیقی به استفاده از دستگاه‌های بمب‌یاب یا مواد مخدر یاب از تایلند، پاکستان و عراق گرفته تا مکزیک خبر داده و اعلام کرده بود این دستگاه‌ها محصولی تقلبی و دارای «باگ» هستند.
بی‌بی‌سی در این گزارش، به دستگیری و حبس دو انگلیسی به نام‌های «جیمز مک گورمک» و «بولتون» که به دلیل فروش این دستگاه تقلبی به دولت‌ها و شرکت‌های مختلف جهان به ترتیب به ۱۰ و هفت سال زندان محکوم شده بودند، پرداخته بود.

عکس‌های منتشره از این دستگاه‌ها که در کشف بمب در عراق، پاکستان و تایلند تا کشف مواد مخدر در مکزیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند، نشان می‌دهند که شباهت زیادی هم در خود دستگاه وهم در جعبه بسته‌بندی آن با مدل‌های رونمایی شده در ایران وجود دارد.

ایدز و هپاتیت یاب ارتش مصر
پیش از آن، در ۲۵ فوریه سال ۲۰۱۴ نیز تلویزیون ملی مصر از رونمایی محصولی از ارتش این کشور خبر داد و گفت که قادر است افراد مبتلا به ایدز و هپاتیت را شناسایی کند. این محصول نیز به لحاظ شکلی و کارکردی، شبیه محصول ویروس‌یاب سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.

«ایندیپندنت» در گزارشی که در بررسی کارکرد این دستگاه منتشر کرد، به نقل از پرفسور «ماسیمو پینزانی»، متخصص کلیه و مدیر «انستیتو سلامت کلیه و گوارش دانشگاه لندن» نوشت: «اطلاعات ارایه شده در خصوص این دستگاه قانع کننده نبود.»

اختراع سنسور ویروس‌یاب در سال ۲۰۰۷
انواع دستگاه‌های یابنده (فلزیاب، بمب‌یاب و…) با کارکرد امنیتی، تفریحی و حرفه‌ای، هم‌چون «Flir Fido XT Portable Explosives Detector» که در وب سایت «ای‌بی» (ebay) به قیمت سه هزار و ۵۰۰ دلار به فروش می‌رسد و مدعی است که قدرت یافتن مواد منفجره قابل حمل را دارد، سال‌ها است تولید می‌شوند و در بازار موجود هستند. اما دستگاهی که بتواند ویروسی مانند «سارس» را بیابد، در سال ۲۰۰۷ توسط یک پژوهش‌گر در هلند ساخته شد.

ژانویه سال ۲۰۰۷، «ام‌آی‌تی تکنولوژی رویو» به بررسی یک دستگاه ویروس‌یاب ساخت یک محقق در «دانشگاه تونتی» هلند پرداخت و نوشت این دستگاه قادر است به سرعت افراد مبتلا به ویروس سارس یا آنفلوانزا را شناسایی کند.
«دیوید گوتفرید»، پژوهش‌گر «انستیتو تحقیقات تکنولوژی جورجیا» در خصوص این دستگاه ویروس‌یاب می‌گوید: «تاکنون هیچ کس دستگاه سنسور قابل حمل و سریع را نساخته است که بتواند برای تشخیص بیماری‌های ویروسی در محل استفاده کند. این نخستین نمونه بیوسنسور است که می‌تواند برای تشخیص ویروس‌ها عملی باشد و از حساسیت لازم برای تشخیص زودهنگام برخوردار است.»

در واقع، تلاش‌ها برای ساخت چنین دستگاه‌هایی که قادر به یافتن افراد و مکان‌های آلوده به ویروس باشند، از سال ۲۰۰۷ توسط دانشمندان و پژوهش‌گران مراکز تحقیقاتی دنیا به نتایجی رسیده‌اند.

جمع‌بندی
سردار سرلشکر حسین سلامی روز ۲۷ فروردین ۱۳۹۹ با رونمایی از یک دستگاه تست کرونا که آن را از دست‌آوردهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و اختراع شگفت‌انگیز دانشمندان بسیجی خواند، مدعی شد: «اساس کارکرد این دستگاه این گونه است که با استفاده از ایجاد میدان مغناطیسی، یعنی استفاده از ویروس دوقطبی که داخل این دستگاه تعبیه می‌شود، هر نقطه‌ای از محیط تا شعاع ۱۰۰ متر که آلوده به ویروس باشد، آنتن این دستگاه درست مقابل این نقطه قرار خواهد گرفت و در مدت حدود پنج ثانیه موفق به کشف محیط آلوده می‌شود.»
بررسی‌های «ایران‌وایر» نشان می‌دهند این خبر که واکنش‌های بسیاری در شبکه‌‌های اجتماعی داشت و توسط فکت چکرهایی هم‌چون «شایان سردارزاده» از بی‌بی‌سی مورد بررسی قرار گرفته، حدود سه سال پیش از شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی در استان آذربایجان غربی از دستگاهی مشابه رونمایی کرده که تمام مشخصات فنی آن، با دستگاهی که اخیرا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رونمایی کرده، یکسان است.
پیش از این، در سال ۲۰۱۴ نیز روشن شده که دستگاه مشابهی در بسیاری از کشورهای آسیایی و امریکایی برای کشف بمب یا مواد مخدر استفاده می‌شده که تقلبی بودن آن‌ دستگاه اثبات شده است و حداقل دو نفر در ارتباط با فروش این دستگاه تقلبی در انگلستان به زندان محکوم شده‌اند.

در فوریه سال ۲۰۱۴ نیز ارتش مصر دستگاه مشابهی را رونمایی کرد که مدعی بود افراد دارای بیماری ایدز یا هپاتیت را می‌تواند شناسایی کند؛ دستگاهی که علمی بودن آن به تایید نرسید.

مجموعه بررسی‌ها نشان می‌دهند که دستگاه مورد اشاره فرمانده سپاه جدید نیست، اختراع داخلی نیست، اعتبار علمی ندارد، دقیق نیست و نمونه‌ای مشخص از «فیک نیوز» است که این روزها در فضای رسانه‌های اجتماعی به وفور یافت می‌شود.

از این رو، «ایران‌وایر» ادعای سردار سلامی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در خصوص دستگاه تست کرونای ساخت دانشمندان بسیجی را واجد نشان «دروغ پینوکیو» می‌داند.

دروغ پینوکیو: اظهارنظری است که عدم صحت آن قبلا ثابت شده یا بر اساس تحقیقات و مدارک موجود، کذب از کار درآمده است.

رادیوفردا: از همان روزی که ناگهان ضربان قلبش به شماره افتاد و استعفا کرد، همه چیز مشکوک بود. آنقدر بوهای بد به مشمام می‌رسید که می‌شد حدس زد کاسه‌ای زیر نیم کاسه استعفایش است. ابهام پشت ابهام و شایعاتی جدی به گوش می‌رسید اما بهترین راهکار صبر بود، صبر برای آشکار شدن زوایای پنهان و حقیقت یک استعفا.

امروز اما نزدیک به ۵ ماه از استعفای مهدی تاج می‌گذرد و حالا می‌توان حقایق استعفایش را با چشم‌های کاملاً باز-بسته دید. یک فقره از آن شاهکارهایی که نه تنها قلب تاج بلکه بنیان ورزش ایران را می‌لرزاند، یک بدهی بزرگ است. عددی نزدیک به ۲۵۰میلیارد تومان که از تاج به فوتبال ایران ارث رسید.

دروغ‌های بزرگ به اهالی فوتبال، فدراسیونی روی لبه تیغ تعلیق و فساد، از دیگر ارثیه‌های سردار دیروز و دکتر امروز است که گویی فعلاً قصد ندارد آفتاب مالاگا را رها کند و به ایران برگردد.

افشاگری یک نماینده؛ فدراسیونی مملو از فریب، فساد و ناکارآمدی

دکترها گفته بودند از فضای کار به دور باش و مدتی استراحت کن. تاج اما همچون برادران ایثارگرش، شوق و پیوندی عمیق با خدمت داشت و درست چند روز بعد از تأکید پزشکان، به مالزی رفت و در جلسه کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا حضور پیدا کرد و بعد از آن راهی آلمان شد.

برای خانواده فوتبال سؤال پیش آمد که چرا نشستن پشت میز ریاست فدراسیونی غوطه ور در بدهی، برای رئیس سابق ضرر داشت اما سفرهای طولانی قاره‌ای مشکلی ایجاد نمی‌کند. محمود شیعی، یکی از اعضای سابق هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال، در گفت‌وگو با خبر ورزشی گفت: «تلفنی با تاج صحبت کردم و از او پرسیدم مگر پزشکان توصیه نکرده‌اند از کار و سفرهای طولانی دور باشی، پس چرا به آلمان سفر کردی؟ تاج پاسخ داد برای دوری از کرونا!».

کمی بعد از آن تاج به همراه خانواده به اسپانیا رفت و در مالاگا حضور پیدا کرد، همان جایی که موضوع کرونا خیلی جدی بود. تنها راه ارتباطی تاج صفحه اینستاگرامش بود که هرازگاهی در مواجهه با انتقاد و حمله منتقدانی مانند قاضی‌زاده هاشمی (نماینده فریمان در مجلس) که در سیمای جمهوری اسلامی، فدراسیون او را مملو از فریب، فساد و ناکارآمدی توصیف کرد، یک استوری می‌گذاشت و تهدید به افشاگری در آینده‌ای نزدیک می‌کرد که ظاهراً هنوز فرا نرسیده است.

به این عدد توجه کنید؛ ۲۵۰ میلیارد تومان

دوری تاج از میز ریاست همزمان شد با اخبار و حواشی بسیاری برای فوتبال ایران. ثبت شکایت مارک ویلموتس و درخواست غرامت ۶ میلیون یورویی، لو رفتن بدهی سنگین به شرکت شستا برای پرداخت تنها بخشی از قرارداد مربی بلژیکی، لو رفتن چگونگی مذاکره و اشتباهات فراوان حقوقی در عقد قرارداد با ویلموتس، بدهی‌های کلان لجیستیکی، بدهی سنگین مالیاتی، وجود نداشتن اساسنامه و اعتراض کارمندانی که حقوق نگرفته‌اند.

ابراهیم شکوری، یکی از عناصر حلقه مدیریتی تاج، که به تازگی و بعد از جنجال‌های فراوان از سمت دبیرکلی فدراسیون فوتبال کنار رفت، در گفت‌وگویی با ایسنا پرده از حقیقتی برداشت که از ماه‌ها قبل مطرح شده بود اما کسی تأییدش نمیکرد؛ «فدراسیون فوتبال ایران ۶۰ میلیارد تومان بدهی دارد که کمتر از ۱۰ روز دیگر باید ۳۰ میلیاردش را به شرکت شستا برگرداند».

شکوری تأیید می‌کند که شستا از حالا در اندیشه تمعیدات حقوقی است و احتمالاً فدراسیون با مشکلی بزرگ مواجه خواهد شد. مهدی تاج در دوران مدیریتش و با وعده دریافت پول‌های بلوکه شده ایران در فیفا، از شرکت شستا برای پرداخت بی‌فایده مطالبات ویلموتس ۲میلیون یورو کمک به صورت قرض دریافت کرده بود و حالا سررسید پرداخت فرا رسیده است.

شکوری به بدهی ۵۰ میلیاردی فدراسیون به اداره مالیات نیز اشاره کرد که گویی در لیست بلند بالای بدهی‌ها فعلاً از اولویت پرداخت خارج شده است.

تا اینجای کار بدهی جامانده از تاج به ۱۱۰ میلیارد رسید و حالا باید ۶میلیون یورو بدهی مارک ویلموتس را هم به آن اضافه کنیم که با حساب نرخ امروز یورو در ایران، حجم بدهی را به نزدیک ۲۵۰میلیارد تومان می‌رساند.

توهم پول‌های بلوکه‌شده در فیفا

با اختلاف، تکراری‌ترین جمله یا گلایه‌ای که از مهدی تاج در دوران ریاستش بر فوتبال ایران شنیدیم؛ «پول‌های بلوکه‌شده ایران در فیفا» بود. سرچ این کلیدواژه در موتور جستجوی گوگل نتایج جالبی به همراه دارد؛ «۲۰میلیون دلار»، «۱۲میلیون یورو»، «۹میلیون یورو» و… اعدادی که به تناوب از زبان تاج و مدیران فدراسیون در روزنامه‌ها و تلویزیون مطرح شد.

مهدی تاج در نامه‌ای خطاب به رئیس کل بانک مرکزی برای دریافت وام ارزی نیز از مطالبات بلوکه‌شده ایران در فیفا نوشت و با اشاره به طلب ۱۵ میلیون دلاری! ایران از فیفا خواهان دریافت وام از بانک مرکزی شد. ذهنی که سخن دروغ به زبان می‌آورد، البته کم حافظه می‌شود.

تاج و معاونینش هر بار عددی متفاوت به زبان آوردند که هیچ کدام آنها (اعم از میزان و واحد پول) و حتی موجودیت چنین طلبی حقیقت نداشت. در واقعیت فیفا هیچگاه پولی به دلار، یورو یا پوند به فدراسیون‌های عضو پرداخت نمی‌کند و تمام اعداد به فرانک سوئیس محاسبه و پرداخت می‌شود که پیش از پرداخت بخشی از بدهی‌های استقلال و پرسپولیس به بدهکاران خارجی که از سوی فیفا انجام شد، کل میزان پول بلوکه‌شده ایران در فدراسیون جهانی، یک میلیون و ۳۰۰ هزار فرانک سوئیس بود.

بزرگترین دروغی که تاج با آن حتی موفق به دریافت قرض از شرکت شستا هم شد و چنین توهمی را به وزارت ورزش نیز منتقل کرد. دروغی که هیچگاه فیفا به آن پاسخ نخواهد داد چرا که میزان کمک‌های فیفا به فدراسیون‌های عضو بر اساس پروتکل‌های موجود، جزو موضوعات محرمانه محسوب می‌شود. فیفا اما یکبار رسماً وجود ۱۰ میلیون دلار طلب بلوکه‌شده ایران را از بیخ و بن تکذیب کرد.

ارثیه اصلی

دروغ، قراردادهای پرابهام و انباشت سنگین بدهی تنها بخشی از شاهکار مدیریتی سردار مهدی تاج است. ارثیه اصلی مدیر امنیتی فوتبال ایران، فدراسیونی قرار گرفته بر لبه تیز تیغ تعلیق است.

روزی که تاج از سمتش استعفا کرد، به خوبی می‌دانست مسئله عدم اصلاح اساسنامه را که یکسال پیش از استعفای او از سوی فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا خواسته شده بود، پشت گوش انداخته و به همین دلیل فیفا بعد از او اجازه برگزاری انتخابات را صادر نخواهد کرد.

فیفا به دقت بر روی موضوع دخالت دولت (وزیر ورزش در روند برگزاری مجمع و انتخابات) حساس شده بود و تاج با عدم طرح این موضوع عملاً نمی‌خواست خود را مقابل وزارت ورزش قرار دهد. موضوعی که کمتر به آن توجه می‌شود، فدراسیون تاج نزدیک به یکسال بدون اساسنامه اداره می‌شد و این به معنی غیرقانونی بودن کلیه عزل و نصبها و مصوبات هیئت رئیسه است.

تاج اما از خطر دیگری هم به خوبی اطلاع داشت که از دست او و حتی وزیر ورزش نیز خارج بود. مسئله‌ای که به یکی از تابوهای نظام اسلامی برمی‌گشت؛ «حضور زنان در ورزشگاه‌ها». ماجرایی که عملاً اجازه برگزاری لیگ برتر در سال آینده را نخواهد داد. مسئله‌ای که برخی فکر می‌کنند حل شده اما هیچکس جز مهدی تاج از جدی بودن این خطر که تعلیق را از رگ گردن به فوتبال ایران نزدیک‌تر کرده است، خبر نداشت.

جدا از تمام خرابکاری‌های مدیریتی، زندگی شخصی تاج (دارایی‌هایش همچون ملک ۷۰ میلیاردی دروس که پیش از سفرش به آلمان فروخته شد و زمین‌های اطراف مصلی تهران) و همچنین فرزندش (علی) که نقش مهمی در بسیاری از اتفاقات فوتبال ایران (قراردادهای تبلیغات محیطی، حق پخش، اسپانسرها، سامانه‌های پیامکی و روی کار آمدن مربیانی مانند دراگان اسکوچیچ) حضوری پررنگ داشت نیز برای نهادهای نظارتی حساسیت ایجاد کرده بود و نهایتاً مصلحت در به شماره افتادن ضربان قلبش بود.

اینها تنها بخشی از نتایج مدیریت یک فرد کاملاً امنیتی در رأس فوتبال ایران بود که هر روز بخشی جدید از آن رونمایی می‌شود و باید در انتظار روزهای بعد از کرونا باشیم که سونامی سراغ فوتبال ایران خواهد آمد.

رادیوفرانسه: در حالی که دولت جمهوری اسلامی ایران در پی گرفتن وام از سازمان‌های بین‌المللی و همچنین بازگردادند پول بلوکه شده خود به ایران است، برخی از چهره‌های سیاسی خواستار مصرف اموال تحت کنترل علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به نفع مردم، از جمله در زمینه جلوگیری شیوع ویروس کرونا شده‌اند.

غلامرضا حیدری، نماینده مجلس شورای اسلامی ایران، روز چهارشنبه ۲۷ فروردین/ ۱۵ آوریل به خبرگزاری کار ایران، گفت: «معتقدم تنها راهی که می‌توان انجام این است که یکسری از نهادها که منابع مالی خوبی دارند به کمک دولت بیایند، چراکه دارایی‌های این نهادها متعلق به ملت و مملکت است.» وی ادامه داد: «بنیاد مستضعفان متعلق به مردم بوده و با این توجیه دست به برخی کارها زد، بنابراین جا دارد بنیاد مستضعفان، ستاد اجرایی فرمان امام و آستان‌های مختلف که منابع درآمدی دارند صادقانه و داوطلبانه بدون این‌که سر مردم منت بگذارند و فکر کنند صدقه می‌دهند دارایی‌هایشان را در اختیار مردم قرار دهند.»

این نماینده مجلس مستقیما از خامنه‌ای خواست که اجازه استفاده از این دارایی‌ها را به نفع مردم صادر کند. حیدری همچنین به مشاواران اقتصادی رهبر جمهوری اسلامی هشدار داد که «این را جدی بگیرند که شرایط امروز بحث نظام و حاکمیت است که باید فکری برای آن کرد.»

این اظهارات در حالی است که ایران در سال‌های اخیر شاهد اعتراضات خونبار علیه وضعیت اقتصادی بوده است.

نماینده مجلس شورای اسلامی همچنین معرفی کردن تحریم‌ها به عنوان عامل وضعیت اقتصادی کنونی ایران را «خلاف‌گویی» خواند و گفت: «واقعیت را مردم متوجه می‌شوند صد سال پیش نیست، دنیای ارتباطات و شبکه‌های اجتماعی است، اخبار در اختیار مردم قرار می‌گیرد بنابراین نباید خلاف‌گویی کنیم، من فکر می‌کنم حاکمیت باید نقطه پایانی برای این قضیه بگذارد.»

او همچنین افزایش حقوق‌ها از سوی دولت را متناسب با تورم کنونی در ایران ندانست و گفت: «انتظار این است افزایش حقوق متناسب با تورم باشد؛ منتها تورم آنقدر افسار گسیخته است که این درصدها نمی‌تواند به پایش برسد تا جبرانی برایش صورت گیرد، در نتیجه نهایت چانه‌زنی می‌شود ۲ درصد پایین‌تر یا بالاتر که مشکل‌گشای اصلی نیست.»

پیشتر شهاب الدین بیمقدار، نماینده تبریز در مجلس شورای اسلامی، گفت: «اجرای طرح تعطیلی همگانی برای دولت هزینه دارد که می‌توان از منابع ستاد اجرایی فرمان امام، آستان قدس، بنیاد مستضعفان، صندوق توسعه ملی و حتی حقوق ماهانه نماینده‌ها استفاده کرد.»

همچنین مسیح مهاجری، از روحانیون نزدیک به جریان هاشمی رفسنجانی و مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی، با اشاره به اینکه نهادهای پولداری مانند ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضعفان و آستان قدس رضوی تاکنون کمک چندانی به مردم نکرده‌اند خواستار کمک مالی این نهادها به اقتصاد آسیب‌دیده ایران از کرونا شده بود.

او در سرمقاله روز یکشنبه ۲۴ فروردین این روزنامه نوشت: اموال این نهادها «متعلق به مردم هستند و دقیقاً در چنین موقعیت‌هایی باید از آنها برای حل مشکل مردم استفاده شود» اما کمک‌هایی که تاکنون مثلا به کولبرها و حاشیه‌نشینان کرده‌اند «در برابر تمکن مالی این مراکز بسیار ناچیز هستند و اصولاً به حساب نمی‌آیند».

هفت سال پیش، خبرگزاری رویتز در گزارشی درباره «امپراطوری اقتصادی خامنه‌ای» ارزش دارایی‌های ستاد اجرایی فرمان امام را که تحت اختیار رهبر جمهوری اسلامی است، با استناد به بیانیه‌های رسمی این ستاد و گزارش‌های رسمی دیگر حدود ۹۵ میلیارد دلار تخمین زد.

بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، دادگاه‌ها موظفند اموال مجهول‌المالک، بلاصاحب، ارث بلاوارث، کالاهای قاچاق بلاصاحب و صاحب متواری و اموال رسوب‌شده در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی، اموال اعراضی،‌‌ رها شده، اموال و املاک غائبین مفقود‌الاثر را از طریق مصادره به ولی فقیه واگذار کنند و در اختیار ستاد اجرایی فرمان امام قرار دهند.