Nov 03 2019
اعتراض ۲۰۰ سینماگر ایرانی به سانسور و اختناق و مهاجرت اجباری سینماگران
ایران وایر: این بیانیه به دنبال توقیف فیلم «خانه پدری»، ساخته «کیانوش عیاری» که پس از اعتراض روزنامهها و مقامات اصولگرا و تندرو اتفاق افتاد، منتشر شده است
۲۰۰ سینماگر ایرانی در داخل و خارج از ایران با انتشار بیانیهای «۱۰ مادهای» به فقدان «امنیت شغلی، ممیزیهای زیاد و سواستفاده از ارزشها به بهانه فیلم ارزشی» اعتراض کردند.
این بیانیه که از سوی خبرگزاری «ایلنا» روز ۱۱ آبان منتشر شده، به امضا سینماگران مطرحی مانند «بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، اصغر فرهادی، پرویز کیمیایی، جعفر پناهی، رخشان بنیاعتماد، مسعود جعفری جوزانی، ابوالحسن داوودی، خسرو معصومی، محمد رسول اف، حسن برزیده، عزیزالله حمیدنژاد، علی مصفا، سعید روستایی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، فردین خلعتبری، جمال ساداتیان، نیکی کریمی، حمید فرخنژاد، نوید محمدزاده و مهتاب نصیرپور» رسیده است.
۲۰۰ سینماگر با امضا بیانیهای به فقدانهای اساسی در سینمای کشور مانند نبود امنیت شغلی، ممیزیهای زیاد، روند طولانی دریافت مجوز، قاچاق فیلمها، ورود سرمایههای مشکوک و سواستفاده از ارزشها به بهانه فیلم ارزشی اعتراض کردند.
این بیانیه به دنبال توقیف فیلم «خانه پدری»، ساخته «کیانوش عیاری» که پس از اعتراض روزنامهها و مقامات اصولگرا و تندرو اتفاق افتاد، منتشر شده است. در اعتراض به پخش این فیلم، از کلمات ضد ارزش و ضد فرهنگ ایرانی استفاده شد و به همین بهانهها جلوی اکران آن در ششمین روز اکرانش گرفته شد.
اما پس از توقیف خانه پدری هیچکدام از اعضای شورای پروانه نمایش که مجوز اکران این فیلم را داده بودند، درباره توقیف آن اظهارنظری نکردند. توقیف این فیلم پس از گذشت ۹ سال از ساخت آن در سکوت مسوولان گذشت.
در اولین ماده این بیانیه ۱۰ مادهای با اشاره به خروج بسیاری از فیلمسازان از کشور نوشتهشده: «برخی فیلمسازان به خاطر ساختن اثری انتقادی، محکوم به زندان، ممنوعیت خروج از کشور و یا با ممنوعیت کار روبرو شدهاند. تبعیضهای آشکار در توزیع فرصتها و امکانات، اختناق و سانسور، موجب مهاجرت ناخواسته شماری از سینماگران شده است.»
در ادامه این بیانیه با اشاره به توقیف و سانسور فیلمها از سوی مراکز مختلف جمهوری اسلامی آمده است: «طی سالیان متمادی با تعدد مراکز تصمیمگیری برای سینما روبرو بودهایم و همواره از طرف قوای مجریه، مقننه و قضائیه و نیز نهادهای صاحب نفوذ و جریانها و افراد بهاصطلاح خودسر، فیلمهای بسیاری توقیف و سانسور شدهاند.»
این سینماگران درباره سانسور که چهل سال است بر عرصه سینما حاکم است، نوشتهاند: «سانسور و مراحل دریافت مجوز برای هر بار ساختن فیلم، تبدیل به دیوارهای مرگبار شده است. شوراهای پروانه ساخت و پروانه نمایش در وزارت ارشاد، همواره با نگاه سلیقهای و ایدئولوژیک، فیلمسازان را پیش و پس از تولید، ناگزیر به دستکاری در شکل و محتوای آثارشان میکنند. این آثار، ماهها و سالها در چنگال توقیف و سانسور گرفتار میشوند و گاه به حبس سرمایههای معنوی و مادی سینماگران تا زمان نامعلومی میانجامد. برخی آثار باوجود داشتن پروانه ساخت و حتی پروانه نمایش، توقیف میشوند. سیاستهای کنترل محتوا تا جایی است که صاحبان سرمایه امنیت لازم برای سرمایهگذاری در صنعت سینما را ندارند.»
سینماگران داخل و خارج از ایران با سواستفاده از «ارزشها» از سوی برخی برای توقیف فیلمهای در آخرین ماده این بیانیه نوشتهاند: «سواستفاده از ارزشها به بهانه فیلم ارزشی و بهقصد تصاحب سرمایههای عمومی و ایجاد رانتهای هنگفت برای نهادها و افراد خاص، اغلب محل درآمدی برای کسانی است که تنها خود و افکارشان را ارزشمند میپندارند. این دست افراد و نهادها برای گرفتن رانتهای بیشتر، به تخریب و زدن انگهای ایدئولوژیک به فیلمهای مستقل روی میآورند تا آن فیلمها را از چرخه تولید و اکران بیرون کنند.»
۲۰۰ سینماگری که برخی از آنها مانند ناصر تقوایی سالهاست به دلیل فشارهای سانسور فیلمی نمیسازد و به حاشیه راندهشده و یا فیلمسازی مانند بهرام بیضایی که به دلیل همین فشارها ترجیح داد سالها پیش ایران را ترک کند، در این بیانیه اعتراضی خود نوشتهاند: «دخالت آشکار و پنهان دولت و دیگر نهادها در زیرساخت و عملکرد اصناف سینمایی، باعث شده است فعالیتهای صنفی سینماگران فاقد استقلال لازم باشند.»
آنها همین محدودیتها، دخالتها و سانسورها را مانع اصلی درخشش سینمای ایران در جهان و هم ریزش مخاطب در داخل دانستهاند.
این سینماگران در پایان بیانیه خود نوشتهاند: «ما بیزاری خود را از سیاستهای تفتیش شکل و محتوا به هر نحوی اعلام میکنیم و خواهان آزادی بیان و اندیشه هستیم.»
با این حال خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران انقلاب در همین روز در جواب به این بیانیه، این سینماگران را کسانی معروفی کرده که «اهل فحش» دادن هستند. این خبرگزاری در اعتراض به ۲۰۰ سینماگر امضاکننده این نامه با ذکر نام برخی از سینماگران ایرانی مانند «جعفر پناهی، گراناز موسوی، محمد رسول اف و عبدالرضا کاهانی» آورده است که یا مهاجرت کردهاند یا با حکم زندان و محرومیت از کار مواجه هستند و آنها را متهم به ساخت فیلمهای سخیف و گیشهای کرده است.
در سالهای گذشته بسیاری از فیلمها توقیف یا با سانسور شدید مواجه شدند، سینماگرانی به دلیل محدودیتها و فشارهای از کشور خارج شدند یا محکوم به زندان، ممنوعیت خروج از کشور و یا فعالیت شدند.
برای دیدن اخبار و گزارشهای بیشتر درباره رسانه و خبرنگاری به سایت خبرنگاری جرم نیست مراجعه کنید: www.journalismisnotacrime.com
