اخبار

بی‌بی‌سی: پس از گذشت ۲۷ روز از دور تازه اعتراضات کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه نسبت به عدم پرداخت حقوق و مزایای دو سال اخیر، رضا مددی، مدیر این شرکت امروز برکنار شد.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، هیات مدیره این شرکت کیومرث کاظمی را که در گذشته نیز سابقه مدیریت آن را برعهده داشته مجددا به عنوان مدیرعامل انتخاب کرده‌اند.

سایت آفتاب گزارش داده که کارگران معترض همچنان در محوطه شرکت تجمع کرده‌اند و نظرشان نسبت به این جابه‌جایی چندان مثبت نبوده و برخی از آنان گفته‌اند که این اتفاق “مشکلی از آنها حل نخواهد کرد”.

سایت جماران در خبر خود از این جابه‌جایی مدیریت نوشته که در مراسم معرفی مدیرعامل جدید این شرکت “جمعی از مسئولان استانی” نیز حضور داشته‌اند و فرماندار شوش با بیان اینکه برای رفع مشکلات کارگران هفت تپه “از هیچ تلاشی دریغ نمی‌شود” از کارگران خواسته سر کار خود برگردند تا “روند تولید کارخانه با مشکل مواجه نشود”.

مدیرکل اداره کار استان خوزستان نیز وعده حل مشکلات کارگران این شرکت ظرف یک ماه را داده است.

آقای کاظمی مدیرعامل جدید شرکت نیز از درخواست “مالک و مسئولان استانی و شهرستانی” برای پذیرش مدیریت این شرکت گفته و از داشتن “اختیار تام مدیریت” خبر داده است.

کارگران هفت‌تپه به نگرفتن چندین ماه حقوق معترض هستند. آنها همچنین خواهان آن هستند تا مالکیت شرکت از بخش خصوصی به بخش دولتی برگردد و مدیریت شرکت به صورت شورایی و جمعی صورت گیرد.

رادیوفردا: هادی خرسندی

یادش گرامی

آغاز می‌کنیم با یاد از هنرمندی بزرگ. بزرگ می‌گویم نه تنها به خاطر موفقیت ایرانگیرش، بلکه بخصوص به جهت اینکه با نوآوری‌هایش، سبکی تازه در طنز نمایشی ایران از خود به جا گذاشت. نشسته یا ایستاده، در جا در مقابل دوربین ثابت، طنز شیرینش را با حرکات انگشت و عضلات صورت (میمیک) درهم می‌آمیخت و تا لحظه‌های آخر نگاه بیننده را به صفحه کامپیوتر می‌چسباند.
کامپیوتر، رسانه اصلی او بود. شهرتش را مدیون هیچیک از رسانه‌های دولتی و شخصی نبود و دست خالی با «نفرگیری» در «یوتیوب» استقلال خود را حفظ کرد و چنان با صمیمیت خودش را در دل طبقات مختلف مردم جا کرده بود که خبر درگذشتش -به اصطلاح- مثل توپ صدا کرد.
تنها پس از رفتنش نیست که ستایشش می‌کنم، بارها در فیسبوک از نبوغ او یاد کردم و ستودمش. آخرین تماس تلفنی ما حدود یک ماه پیش بود. افسرده بود و تلخ و خسته، اما قول داد که راه بیفتد و حرکت کند.

علیرضا رضایی در ایمیلی برایم نوشت:
«… مخلصیم فراوان
بنده جسم ناقصی دارم (صدای گریه)، مختصر آبرویی دارم (صدای گریه)، با یک کانال یوتیوب. همه رو گذاشتم پای این انقلاب.
چاکر شما هم هستیم.»

علیرضای جوان جسمش شاید ناقص بود اما آبرویش مختصر نبود. او با ایستادگیش، با آزادگیش، با استقلال‌طلبی‌اش و با «شفاف‌سازی» ابتکاریش، آبروی طنز خرافه‌ستیز و سازش‌گریز و مردمی عصر ما بود و هست.

​خاطرات وحیدالعظما، علمدار آقا – ۴

بسمه تعالی -اون هفته مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه تهران آقا رو دعوت کرده بود که با حضور در دانشگاه به سؤالات دانشجویان در باره عملکرد ۴۰ ساله جمهوری اسلامی توضیح بدهند و شفاف‌سازی بفرمایند. گرفتین؟ مهلتشم گذاشته بودند ۱۱ تا ۲۱ آذر. اون چند روز من طرفای بیت آفتابی نشدم چون شنیده بودم آقا خیلی کفریند و مرتب توی اتاق راه می‌روند و ایدیوت، ایدیوت می‌گویند. (ایدیوت به روسی یعنی احمق. البته به انگلیسی هم همینطور)
بعدش شنیدم خشمشان خوابیده و زده‌اند به جوک و طنز*!

این بود که رفتم خدمتشان. وارد که شدم فرمودند: بیا بیا که احضار شدم. باید بروم برای آقایان دانشجویان راجع به چهل سال گذشته توضیح بدهم. باید در یکی از روزهای اداری بین ۱۱ تا ۲۱ آذر، -ساعتش را معلوم نکرده‌اند- با در دست داشتن دو قطعه عکس شش در چهار بروم خودم را معرفی کنم!
خنده‌ای فرمودند و بعد: شانسم زده برگ عدم سوءپیشینه نخواستند از من، وگرنه بدبخت بودم. عدم سوءپیشینه‌ام کجا بود؟ حالا رهبریت هیچی، من چند سال رئیس‌جمهور این مملکت بودم. …راستی وحید اگر نگذارند برگردم چی؟ تو گوش به زنگ باش، اگر از یک ساعت دیرتر شد به کلانتری‌ها خبر بده.

در اینجا آقا قدری حرص خوردند و فرمودند: ناجنس‌ها …. اول خیال کردم دعوتم کرده‌اند که بیا مجسمه‌ات را ساخته‌ایم، پرده‌برداریش کن! … هی هی هی. آنوقت می‌گویند چرا حرص می‌خوری؟، چرا دزدکی پیپ می‌کشی؟ …… به این سوی چراغ وحید اگر انقلاب نشده بود من حسین علیزاده را با سه تارش می‌گذاشتم توی جیبم … شور، همایون، راست پنجگاه، مخالف سه‌گاه، چهار مضراب یاحقی!

آقا دوباره داشتند می‌رفتند توی فاز عصبانیت. عرض کردم اولاً، دستور بفرمایید، مجمع و عدالتخواه و دانشجویان و دانشگاهش یکساعته هواست. ثانیاً اینها بیشتر هدفشان زیر سؤال بردن مسئولان نهادهاست. فرمودند نه خیر، اینها وسطش دکل‌های گمشده را از من می‌خواهند. به نظرم دو تا دکل باید با خودم ببرم. بعدش هم لابد نفوذی بینشان هست یکهو می‌پرسد اگر عوامل خودسر حقوقشان عقب بیفتد حق اعتصاب دارند یا خیر؟ …… راستی دو تا کامیون لبریز شمش طلا و دلار زاپاس بگو آماده کنند توی پارکینگ دانشگاه باشند. راننده‌ها پاسپورت به جیب، پشت فرمان گوش به رادیو. به محض اینکه شنیدند دانشجویی حرف از کامیون طلا و دلار زد، بوق زنان با چراغ روشن وارد اون محوطه شوند که روی همه‌شان کم شود. این خودش بهترین تکذیبه که کامیون‌ها را جایی نفرستاده‌ایم. بعدش بگو یکیشان صاف بره سوریه، یکی یمن، یکی به بیت رهبری. عرض کردم دو تا کامیون فرمودید، فرمودند سه تاش کن.

اینجا دوباره آقا خشم آوردند فرمودند: غلط کرده‌اند. اینها قرار بود ولایی باشند، فقاهتی باشند، مدافع نظام و خط امام باشند. اینها تابستان ۶۷ که ما هزارتا هزارتا دانشجو اعدام میکردیم هنوز به دنیا نیامده بودند، وگرنه الان از خون خودشون لاله دمیده بود با صدای عارف قزوینی.

بعد دوباره طنزشان غلیظ شد: حالا وحید من نمی‌دانم پیاده بروم به دانشگاه یا آژانس بگیرم. می‌ترسم دیر برسم آنجا یک بازخواست هم سر تأخیر داشته باشم، ما که شانس نداریم. ما اینها را علم کردیم که جلوی «اونها» را بگیریم نه اینکه اینها هم خودشون اونها بشوند.

بعد فرمودند: خودت بردار یک مقدار پرسش و پاسخ جور کن، بالاش بنویس اینها آمدند سؤالاتشان را تقدیم مقام معظم رهبری کردند، مقام معظم رهبری هم جواب ها را زیرش نوشت پرت کرد براشون، بده به خبرگزاری‌ها.

اضافه فرمودند: اینها نمی‌بینند مردم برای رهبری چکار می‌کنند. عکس دیدم دخترک کف دستش نوشته بود «جانم فدای رهبر». فتوشاپ هم نبود. کف دستش بود. «معظم»اش هم جا نشده بود روی شستش نوشته بود!

آقا داشتند از کوره در می‌رفتند، وقتش بود که موضوع را عوض کنم. می‌دانستم اقا دوست ندارند حرف کارگران اعتصابی هفت‌تپه زده شود. اصلاً به روی خودشان نمی آوردند، ولی من برای عوض شدن موضوع، خبر خوبی از هفت تپه دادم خدمتشان: «قربان، کارگران هفت تپه هم یک مقداری حقوق گرفتند.» آقا اخمکی فرمودند و با بی‌اعتنایی پرسیدند «چند تپه؟»

عرض کردم هیچچی قربان، (موضوع عوض) در رابطه با آقای جهانگیری می‌گویند در پتروشیمی برای خواهرزاده‌اش پارتی بازی کرده. فرمودند لابد خواهرش خواسته. لابد گفته داداش دست این بچه ما را هم بند کن. بالاخره خواهر است. شما غافلید از مقام خواهر در اسلام. غافلید از حضرت زینب کبری علیهماسلام؟ حسین فاطمی را که لات‌های شاهنشاهی چاقو می‌زدند، خواهرش خودش را انداخت روی او سپر بلا شد. حالا این هم به خواهرزاده خودش وام ۳۰ میلیاردی داده (این را من خبر نداشتم) یا پست و مقام حسابی بهش داده. مگر چه اشکالی دارد؟ به خواهرزاده نتنیاهو که نداده. خب دایی باید به خواهرزاده‌اش برسد نه مثل دائی من که عوض اینکه خواهرزاده‌اش را تشویق کند، نامه نوشته که چرا زور می‌گویی و چرا ظلم می‌کنی و چرا حصر و چرا فساد که درد و بلای هرچی جهانگیری بخوره توی سر هرچی میردامادی. من اصلاً از قوم وخویش شانس ندارم وحید. اون هم از شوهرخواهرم که خواهرم را برداشت برد بغداد، از اونجا بلند بلند شروع کرد به بنده ایراد گرفتن و انتقاد کردن. بعدش هم خبر ندارم چی شد، مُرد یا افتاد تو استخر.

آقا آهی کشیدند و فرمودند: این میرحسین هم قوم ما بود، پسر عموی پدرم یا خودم یا نوه عموی برادرم، نمی‌دانم. اسم فامیل او هم موسوی خامنه‌ای است، ولی دامت برکاته و این چیزها ندارد. خیلی از فامیل آمدند پا در میانی، همین پریروز دوباره، گفتم باید بمونه آدم بشه.
با احتیاط پرسیدم: قربان امیدی به رفع حصر هست؟ فرمودند من اصلاً خبر ندارم. این را شورای عالی امنیت ملی تصمیم می‌گیرد از من هم نمی‌پرسند. یک وقت می‌بینی من همینجا بی‌خبر نشسته‌ام که کروبی در را باز می‌کند می‌گوید سلام!
پرسیدم: تحویلش می‌گیرید؟ فرمودند: آن کمد روبه‌رو را می‌بینی؟ به طرفه‌العینی می‌پرم توی آن کمد از همونجا زنگ می‌زنم به سردار سلیمانی! (-قربان جدی می‌فرمایید؟ـ پس بی‌خود دادم کابل تلفن توی کمد کشیدند با سیم بیسم و چفت از داخل؟)
*متأسفانه چندی است که عوام‌الناس هر چیز هجو و هزل و استهزایی را به «طنز» تعبیر می‌کنند.

***

شعر هفته: در رابطه با ……

در رابطه با تعزیه‌هایی که بپا شد
ایران عزیز من و تو کرب و بلا شد

در رابطه با جشن بزرگی که گرفتیم
از بهمن آن سال وطن غرق عزا شد

در رابطه با عصر ترقی و تمدن
آخوند عقب‌مانده هدایت‌کن ما شد

در رابطه با پارلمان، شیخ ابوالپشم
برجست و نماینده شورا و سنا شد

در رابطه با مبحث شعر و ادبیّات
الگو، غزل خال لب روح خدا شد

در رابطه با امر به معروف مسلمان
هر فسق و فجوری که بشد، زیر عبا شد

در رابطه با معضل افزایش بیمار
هم کسر پزشک آمد و هم قحط دوا شد

در رابطه با نحوه علمی طهارت
دانشکده‌ای ویژه آداب خلا شد

در رابطه با حل شدن مشکل مسکن
یک کاخ دگر بهر فلان شیخ بنا شد

در رابطه با حق زن و رتبه نسوان
با امر ولی َ«صیغه یک‌ربعه» روا شد

در رابطه با نهضت ملی و مصدق
شیخ آمد و طرحش کپی از طرح سیا شد

در رابطه با شیوه مرسوم نگارش
آغاز سخن‌ها همه «در رابطه با» شد

در رابطه با بخت بد ملت ایران
هر چیز که او بهر خودش ساخت خراب! شد

در رابطه با مصرع قبلی و خرابیش
چون حوصله کم بود همانجور رها شد!

رادیوفرانسه: به گفتۀ کانون نویسندگان ایران جبهۀ مبارزه با سانسور در این کشور در حال پیشروی است.

کانون نویسندگان ایران به مناسبت دهمین سالروز مبارزه با سانسور بیانیه ای منتشر کرده است. ده سال پیش کانون نویسندگان ایران سیزدهم آذرماه را که یادآور “دو جانباخته‌ی راه آزادی بیان، محمد مختاری و جعفر پوینده، نیز هست روز مبارزه با سانسور اعلام کرد.”

در دهمین سالگرد این روز کانون نویسندگان ایران تأکید کرده است که بیش از صد و بیست سال از عمر پرادبار سانسور دولتی و مبارزه با آن در ایران می گذرد. در این فاصله اما، به نوشتۀ بیانیۀ کانون نویسندگان ایران، عمر دو رژیم به پایان رسید، اما، سانسور از حکومتی به حکومت دیگر منتقل شد و “در هر دست به دست شدن ابعاد گسترده‌تر و شکل‌های نوتر و پیچیده‌تری یافت”.

کانون نویسندگان ایران در بیانیه اش تصریح می کند که در دهمین سالروز مبارزه با سانسور در ایران “دولت‌های مختلف بساط سانسور را بیش از پیش گسترده‌اند؛ مجلات و روزنامه‌ها را گاه دسته دسته لغو امتیاز کرده‌اند؛ فیلم‌ها را حتی در مرحله‌ی اکران توقیف کرده‌اند؛ کنسرت‌ها را بسا در زمان اجرا ممنوع کرده‌اند؛ اینترنت را فیلتر و شبکه‌های اجتماعی و سایت‌ها را مسدود کرده‌اند؛ بارها و بارها به خانه‌های مردم یورش برده‌اند تا وسایل ماهواره را ضبط کنند یا با فرستادن امواج پارازیت کوشیده‌اند استفاده از برنامه‌های ماهواره‌ای را برای آنها ناممکن کنند؛ ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی را در انحصار کامل خود داشته‌اند، و نیز چاپ و پخش کتاب را با حربه‌ی “مجوز پیش از چاپ” و “خمیر کردن پس از چاپ” در تنگنای بیشتر قرار داده اند.

به این فهرست سنگین سانسور کانون نویسندگان ایران “لیست‌های سیاه و بگیر و ببند و پرونده‌سازی و زندان و شلاق و گاه اعدام را” افزوده که هدفی جز گستراندن و تعمیق بیشتر سانسور در ایران نداشته اند. بی دلیل نیست که به گفتۀ کانون نویسندگان ایران “در ارزیابی‌های جهانی رتبه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی حاکمیت [ایران] در “آزادی رسانه‌ها” هر سال کمتر و در “اعمال سانسور” هر سال بیشتر شده است.”

در بیانیۀ کانون نویسندگان ایران همچنین می خوانیم که “یکی از پیامدهای مخرب این همه تهدید و ممنوعیت و نظارت و بازبینی و “صدور مجوز”، درونی شدن سانسور، خودسانسوری، است” و “سانسور از هر نوع، رسمی و غیر رسمی، بر روان، ذهن، زبان، روابط فرهنگی و اجتماعی انسان تاثیراتی منفی و مخرب می‌گذارد. ”

اکنون اما، به نوشتۀ کانون نویسندگان ایران “صدای مخالفت‌ با سانسور، به ویژه در دو سه سال اخیر، آشکارتر و بلندتر شده و این صدا حتی از لایه‌های محافظه‌کارتر نویسندگان و هنرمندان شنیده می‌شود.”

بیانیۀ کانون نویسندگان ایران در پایان می گوید : این تحول “نشان پیش‌روی جبهه‌ی سانسورستیزی است؛ اما فقط گوشه‌ای کوچک از اتفاقی بزرگ است که باید جامعه را در بر بگیرد. سانسور رسمی و غیر رسمی و هرگونه تحدید آزادی بیان باید عملا از جامعه جارو و آزادی بیان بی‌هیچ حصر و استثنا قانون جاری شود.”

ایران‌وایر: در دو روز گذشته موجی از گسترده‌ترین و وسیع‌ترین حملات علیه اسلام‌گرایان و اعتقادات مسلمانان در توییتر فارسی شکل گرفته است. بانی شکل‌گیری این حملات البته توییت یک کاربر ارزشی یا به قول خودشان، یکی از «سربازان جنگ نرم» بوده است.

صفحات سربازان جنگ نرم در سال‌های اخیر در شبکه‌های اجتماعی رشدی سرسام‌آور داشته است.  مقام‌های جمهوری اسلامی، به ویژه سپاه پاسداران با تربیت، آموزش و حمایت از سربازان جنگ نرم،   امید داشتند از طریق آن ها، فضای مجازی فارسی را تحت کنترل خود درآورند. اما این صفحات در بسیاری از موارد کارکردی معکوس پیدا کرده و به یکی از مهم ترین محل‌های انتقاد از حکومت ایران و حملات تند علیه مقام‌های جمهوری اسلامی و اعتقادات مسلمانان تبدیل شده اند.

در تازه‌ترین مورد، این موج معکوس پس از اعلام خبر درگذشت «علیرضا رضایی»، طنزپرداز مقیم فرانسه شکل گرفت. در کنار توییت‌های تاسف‌بار دوستان و همکاران علیرضا از مرگ زودهنگام این طنزپرداز، گروهی از سربازان جنگ نرم به  تخریب او و کارهایش پرداختند؛ موضوعی که با واکنش کاربران دیگر روبه رو و به موج تخریبی علیه مسلمانان، شیعیان و رهبران نظام تبدیل شد.

مدیرکل سیاسی خبرگزاری «تسنیم» نخستین کاربر ارزشی بود که در توییتی حملات تندی متوجه رضایی و آثار وی در شوخی با اسلام، مسلمانان و شیعیان کرد و این طنزپرداز را فرد «نجسی» خواند که نباید در ایران دفن شود.

«عباس کلاهدوز» که تا پیش از مرگ رضایی، هیچ‌یک از آثار این طنز‌پرداز را ندیده بود، به گفته خودش، پس از تماشای تعدادی از آن ها به خشم آمده و وی را با کلمات تندی مورد حمله قرار داده است.

این توییت بلافاصله با واکنش کاربران توییتر مواجه و طی ۲۴ ساعت به محلی برای انواع حملات، فحاشی‌، تمسخر و توهین‌ به قرآن، مسلمانان، امامان شیعه و رهبران جمهوری اسلامی تبدیل شد. بسیاری از کامنتها حاوی کلمات و عبارات بسیار تند علیه اعتقادات مسلمانان و شیعبان است.

در تمام عمر توییتر فارسی تاکنون این حجم از حملات به اعتقادات مسلمانان پای یک توییت دیده نشده است؛ توییتی که زمینه‌ساز آن یک سرباز جنگ نرم باشد.

تا زمان تنظیم این گزارش، بیش از ۸۳۰ کامنت پای این توییت منتشر شده که بسیاری از آن ها حاوی کلمات و عبارات بسیار تند علیه اعتقادات مسلمانان و شیعیان است. در تمام عمر توییتر فارسی تاکنون این حجم از حملات به اعتقادات مسلمانان پای یک توییت دیده نشده است؛ توییتی که زمینه‌ساز آن یک سرباز جنگ نرم باشد.

«ساشتی»، یکی از کاربرانی است که در پاسخ به این سرباز نوشته است:«آقا من چند بار سابقه شوخی دستی با امامان شیعه رو دارم و یه بار هم تو مستی روی لبان تشنه آقا امام حسین… و … هم که به سینه بانو فاطمه صحرا خورد، به تحریک من بود. با این کارنامه روشن آیا اجازه میدین که بعد از مرگم تو ایران دفن بشم؟»

«سانتو» هم پای توییت «کلاهدوز» نوشته است «…به کله اون نبی و پیامبرت. دوزاری وطن‌فروش. من یه دونه گربه ایران رو با تمام خانواده امامات و پیامبرت عوض نمی‌کنم.»

«اِلدورآدو» نظر داده است:«اگر به ساحت مقدس پیامبر صلح و رحمتتون بر نمیخوره، اجازه بدید بنده هم به نوبه خودم… به قبر، روح و یاد پیامبر و ائمه ….صفتتون.»

کاربر دیگری با نام مستعار نفهم هم پای توییت کلاهدوز چنین نوشته است: «… به پیامبرتون، قرآن‌تون، علی‌تون، حسن‌تون، حسین‌تون، زهراتون، زینب‌تون، سجادتون، علی‌اکبرتون، علی‌اصغرتون و سایر… .»

«آناهیتا» هم توییت کرده است:«خاک ایران آن روزی نجس شد که خمینی شیطان بزرگ اهریمن و کثیف‌ترین و دروغگوترین… پایش را در این سرزمین مقدس گذاشت.»

«حسام» در پاسخ به مدیرکل سیاسی خبرگزاری تسنیم نوشته است: «همین توییت کافیه تا همه بفهمند اسلام و پیامبرش و پیروانش چقدر واسه بشریت مضر و خطرناک هستن.»

این توییت‌های سانسور شده تنها گوشه‌‌ای از حجم کم‌سابقه حملات و توهین‌ها به اعتقادات مسلمانان در صفحه یک نیروی ارزشی هستند.

«عباس کلاهدوز»، مدیرکل سیاسی خبرگزاری تسنیم در واکنش به این کامنت ها و بدون اشاره به محتوای این نظرات و حملات، نتوانسته است خوشحالی خود را پنهان کند و در توییتی دیگر نوشته است: «تشکر از همه برعندازها، رجویست‌ها، الپهلوی‌ها که خودشون و بات‌هاشون با کوت کردن و کامت‌گذاری ذیل توییتم درباره مرگ… به نام علیرضارضایی، در بازنشر این توییت کمک شایانی کردند.»

«حسین درخشان» در پای همین توییت خطاب به کلاهدوز نوشته است:«شهرتی که از ایجاد نفرت بیاد برکت نداره. پرونده‌سازی بعد از مرگ دیگه واقعا نوبره.»

کاربر دیگری به نام «آذرمیدخت» خطاب به مدیرکل سیاسی خبرگزاری تسنیم نوشته است: «البته با این کارت باعث شدی سیل فحش به قبر ائمه اطهار و پیامبر خوبیهاتون سرازیر بشه گناهش پای تو…»

در برخورد با این موج معکوس اما سایر سربازان جنگ نرم یا سکوت اختیار کرده و یا در توییت‌های جداگانه‌ای که در  اصطلاح  توییتری‌ها، «هوایی» نامیده می‌شود، به این اقدام کلاهدوز انتقاد کرده‌اند.

بررسی بیش از هزار نظر درج شده پای دو توییت مدیرکل سیاسی خبرگزاری تسنیم نشان می‌دهد که کم تر از تعداد انگشتان دو دست نیروهای ارزشی یا حزب‌الله وارد این موج شده و به دفاع از او پرداخته‌اند.

احتمال سهمگین‌تر شدن موج گسترده توهین‌ها یا حملات به باور‌های مذهبی این دسته از کاربران توییتر می‌تواند یکی از مهم ترین دلایل امتناع آن ها برای حضور در چنین موج معکوسی بوده باشد.

سکوت سایر رسانه‌های محافظه‌کار و نهاد‌های نظارتی در برابر این حجم انبوه از حملات به اعتقادات مسلمانان، به ویژه شیعیان اما در نوع خود بی‌سابقه است. این سکوت از آن جایی مهم می‌شود که قوه قضاییه در سال‌های اخیر ده‌ها فعال سیاسی، مدنی و رسانه‌ای را به خاطر درج نظر پای مطالب در سایت‌ها یا شبکه‌های اجتماعی بازداشت و زندانی کرده است.

این روال قضایی باعث شده که بسیاری از فعالان سیاسی، مدنی و رسانه‌ای در شبکه‌های اجتماعی خود را با نام های مستعار معرفی کنند و مسوولیت درج نظرات پای مطالب خود را نپذیرند.

در بسیاری از موارد نیز این فعالان برای مصون ماندن از برخورد‌های قوه قضاییه، یا بخش «نظرات» در سایت‌های و صفحات خود را غیرفعال و یا اقدام به حذف نظرات جنجالی و «دردسر ساز» می‌‌کنند. این در حالی است که صفحات صد‌ها نفر از سربازان جنگ نرم در شبکه‌های اجتماعی حاوی نظرات فراوانی در حمله و توهین به مقدسات مسلمانان است که با سکوت نهاد‌های نظارتی همراه شده است.