اخبار

رادیوفردا: ستار اورکی، آهنگساز و موسیقدان، جمعه شب هنگام دریافت جایزه در مراسم معرفی برگزیدگان دوازدهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران، به سرکوب سنگین اعتراضات اخیر خوزستان و شلیک نیروهای امنیتی به معترضان واکنش نشان داد و گفت باید مرگ بر مسئولانی فرستاد که «ممکلت را به این روز کشانده‌اند».

آقای اورکی با بیان این‌که وضعیت فعلی ایران نتیجه «بی‌کفایتی» و «بی‌لیاقتی» مسئولان کشور است، گفت: «امیدوارم این تیرهایی که به سینه‌های جوان‌های ما نشانه می‌گیرند و فرو می‌کنند»، به زودی نصیب این مسئولان شود.

دوازدهمین جشن مستقل سینمای مستند شامگاه جمعه ۱۵ مرداد ۱۴۰۰ برگزار شد و ستار اورکی که برای ساخت موسیقی متن فیلم مستند «ایساتیس» موفق به کسب جایزه شد، در پایان جایزه‌اش را به «خوزستان عزیز» تقدیم کرد و گفت جوان‌های ایرانی مثل جوانان در خوزستان دنبال آب و نان هستند ولی کشته می‌شوند.

ستار اورکی، آهنگساز در سخنرانی پس از دریافت جایزه در جشن مستقل سینمای مستند ایران با تقدیم جایزه‌اش به مردم خوزستان گفت: «مرگ بر آن مسئولان بی‌کفایتی که مملکت ما را به این روز انداخته‌اند. امیدوارم این تیرها که به سینه‌های جوانان ما نشانه می‌گیرند بزودی سر نیزه نصیب خودشان شود.» pic.twitter.com/pPMoYf2jEX

— ايران اينترنشنال (@IranIntl) August 8, 2021

طی چند هفته گذشته، اعتراضات گسترده‌ای در خوزستان با تمرکز بر مشکل بی‌آبی برگزار شد که نیروهای امنیتی با خشونت با آن مقابله کردند. بر اساس گزارش نهادهای حقوق بشری دست‌کم ۹ تن در این اعتراضات در پی شلیک مستقیم گلوله از سوی نیروهای امنیتی کشته شدند.

حکومت جمهوری اسلامی همچنین در این فاصله اقدام به قطع اینترنت در خوزستان کرد و گزارش‌ها حاکی از بازداشت «صدها» نفر است.
با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و وب‌سایت رادیو فردا/ آ.ت/ ر.ح

همشهری آنلاین: فردای راهپیمایی اعتراض‌آمیز، در ۲۴ تیرماه قاسم سلیمانی دشتکی، استاندار خوزستان همه‌چیز را تکذیب کرد، اتفاقات بعدی نشان داد که سخنان استاندار اشتباه بوده و همین اعتراض ساده، ۹ روز طول کشید.

خوزستان
همشهری_ حامد هادیان : همزمان با پایان بازی فوتبال، تیم‌های استقلال و پرسپولیس در جام حذفی و پیروزی استقلال در ضربات پنالتی، فراخوانی در شبکه‌های اجتماعی خوزستان منتشر شد. در این فراخوان آمده بود با توجه به اهمیت این بازی، می‌توان به این بهانه به خیابان رفت و به بی‌آبی اعتراض کرد. قبل از این هم بارها چنین فراخوان‌هایی بود ولی این بار به دلایلی با استقبال روبه‌رو شد و در اکثر شهرهای حاشیه‌ای و غرب خوزستان، مردم به خیابان آمدند؛ اعتراضی که در بیشتر مناطق مسالمت‌آمیز بود.

اعتراضاتی که تکذیب شد

فردای این راهپیمایی اعتراض‌آمیز، در ۲۴ تیرماه قاسم سلیمانی دشتکی، استاندار خوزستان همه‌چیز را تکذیب کرد و گفت: «برخی به‌دنبال تحریک مردم هستند و تصاویری جعلی از اعتراضات مردم در فضای مجازی منتشر می‌کنند». او مدعی شد: «در شهرهای خرمشهر و سوسنگرد اتفاق و اعتراضی رخ نداد اما کلیپ‌هایی مربوط به گذشته در فضای مجازی منتشر می‌شود».

اتفاقات بعدی نشان داد که سخنان استاندار اشتباه بوده و همین اعتراض ساده، ۹ روز طول کشید. هرچند باعث شد که مسئولان کشوری و استانی بالاخره و بعد از ۲ ماه، آب سدکرخه را باز کنند؛ بی‌آبی‌ای که در این دوماه باعث نابودی چندین هزار هکتار شالیزار شلتوک، مرگ احشام سنگین و سبک، کمبود آب آشامیدنی و خشکی تالاب هورالعظیم شده بود و حالا کمی به مسیر بازگشت. از همه مهم‌تر صدای اعتراض مردم خوزستان کمی شنیده شد.

خوزستان؛ منطقه‌ای همیشه پرفریاد

مردم خوزستان همیشه اهل اعتراضند ولی معمولا صدای اعتراض‌شان شنیده نمی‌شود. براساس آمار در سال۹۷ چیزی حدود ۳۰۰ تجمع و تحصن صنفی و غیرصنفی در استان برپا شده است و در این زمینه در کشور رتبه اول را دارند.

در همین روزها کارگران کارخانه نیشکر هفت‌تپه در خیابان‌های شوش، برای عدم‌پرداخت حقوق و مشخص‌نشدن تکلیف خلع ید صاحبان کارخانه در حال اعتراضند. همه اینها با توجه به قابلیت‌ها و فرصت‌های استان برای مردم عجیب است.

و اما در ماجرای آب، بیش از ۲۰ سال است که مردم به شیوه‌های مختلف زخم خورده‌ و اعتراض کرده‌اند ولی شنیده نشد.

نمایندگان خوزستان در مجلس در ابتدای طرح‌های انتقال آب در دهه‌۸۰ اعتراض کردند ولی شنیده نشد. مردم استان در ۱۰ سال گذشته هر هفته تجمع‌های کوچکی را در مناطق مختلف استان داشتند و شنیده نشد.

زنجیره انسانی کنار کارون داشتند و حتی اعتراضات بزرگی مانند اتفاقاتی که در خرمشهر در ماجرای خبر انتقال آب به بصره در سال ۹۷ صورت گرفت ولی… در همه اینها مردم فریاد زدند ولی صدایی شنیده نشد و همه از کنار آن گذشتند.

اعتراضات تیرماه خوزستان چه فرقی با گذشته داشت؟

این بار که مردم به خیابان آمدند چند دلیل ساده داشت. ۲‌ماه بود که در مناطق خط رودخانه کرخه یعنی از دشت آزادگان تا شادگان خشکسالی شده بود ولی کسی آن را جدی نمی‌گرفت.

مردم این مناطق، تا به حال به چنین وضعی دچار نشده بودند. بسیاری از شیوخ عشیره اعتراض خود را به مسئولان رساندند و در یک فقره یکی از شیوخ به اداره آب و برق رفت و اعتراض خود را بلندتر اعلام کرد و بعدش باقی عشیره‌ها را هم به اعلام اعتراض تشویق کرد.

اصلی‌ترین خواسته مردم، آب و بازکردن سدهای استان و پایان خشکسالی بود؛ خشکسالی بی‌سابقه‌ای که پیرمردهای روستاهای سوسنگرد هم نمونه آن را به یاد نمی‌آوردند.

اما بزرگ‌تر از ماجرای خشکسالی ماجرای بی‌توجهی بود، درحالی‌که مزارع شلتوک خشک شده بودند و هر روز گاومیشی از تشنگی می‌مرد، برخی مسئولان کل ماجرا را منکر می‌شدند. این وسط رسیدن آب رودخانه زاینده‌رود اصفهان در تابستان و شادی مردم آن منطقه نیز بنزینی روی آتش شد. همه این اتفاقات را مردم در فضای مجازی می‌دیدند.

اشتباهاتی که مردم را با هم دشمن می‌کند

ظهر نخستین روز حضور در خوزستان، به سه راهی خرمشهر رسیدم. می‌خواستم در گرمای ۵۱‌درجه خوزستان کنار یکی از چرخی‌ها چای زعفران بخورم.

صاحب چرخی گفت: «اصفهانی هستی بهت چایی نمی‌دم». هر چه گفتم اصفهانی نیستم، زیر بار نرفت. غیرعرب‌بودن را مساوی با اصفهانی‌بودن می‌گرفت. می‌خواست اعتراضش را یک جوری اعلام کند. خیلی‌ در خوزستان همین حس را دارند.

احساسات عجیب نژادپرستانه که به‌خاطر اشتباهات مدیران پررنگ شده است. اینجا وقتی بین مردم هستی می‌گویند رئیس‌جمهورها و وزرایشان آب ما را از مناطق ما به مرکز ایران می‌برند. اصلا چرا وسط اصفهان و یزد کارخانه‌هایی با مصرف بالای آب تاسیس کردند.

البته همه اینها شایعه نیست و بارها نمایندگان مجلس در مناطق فلات مرکزی نامه‌هایی برای برداشت آب از سرچشمه‌ها زده‌اند.

مدل اعتراضات خوزستان چگونه بود؟

اعتراضات نه روزه خوزستان را می‌توان به ۲ مدل تقسیم کرد؛ اول شهرهایی که مستقیم درگیر مشکلات آب بودند، مانند سوسنگرد، حمیدیه، بستان، رفیع، شادگان و دوم شهرهایی که در حمایت از این نقاط به اعتراض پرداختند.

در عین حال به‌خاطر سیستم عشیره‌ای، بخشی از مناطق به حمایت عشیره‌ای از مناطق کم‌آب پرداختند. بخشی از مردم هم به‌خاطر مشکلات حاشیه‌نشینی، فقر و تبعیضی که در مناطق خود دارند همیشه آماده اعتراضند. از این مناطق دوم می‌توان به ماهشهر، خرمشهر و مناطقی از اهواز مثل کوی علوی، کوت عبدالله و ملاشیه اشاره کرد.

اما مهم‌ترین نقطه‌ای که در این اعتراضات، مرد، زن و کودک در آنجا به خیابان آمدند، سوسنگرد بود؛ یعنی یکی از آرام‌ترین نقاط ایران در تمام سال‌های بعد از انقلاب؛ شهری که اعتراضات از آنجا شروع شد و با پایان اعتراضات در آن بقیه نقاط آرام گرفتند.

اعتراضات در سوسنگرد

مردم دشت آزادگان، هویزه و علی‌الخصوص سوسنگرد بعد از جنگ تحمیلی عراق با اینکه جنگ ‌زده بودند هیچ مزاحمتی برای دولت ایجاد نکردند. مردم حتی در سیل هم که روستاها و محصولات‌شان زیرآب می‌رفت همکاری داشتند. همزمان تالاب هورالعظیم هم جلوی چشم‌شان خشک شد.

سوسنگرد مهم‌ترین شهر شهرستان دشت آزادگان است. در اعتراضات اخیر بیشترین حضور مردم و مدت تجمع در این منطقه بوده است، با تجمعاتی که تا ۱۲ هزار نفر تخمین زده می‌شود. بیشترین خسارت از بی‌آبی را هم دیدند.

مردم این منطقه و اطرافش مردم سنتی و مذهبی هستند که در ایام اربعین برای زائران کربلا موکب می‌زنند. عده‌ای به شوخی می‌گفتند بزرگ‌ترین تجمع در این مناطق مربوط به حمله عراق و عراقی‌ها بوده است.

بیشتر مردم این مناطق، عرب خوزستان هستند. نام‌ شهرهایشان در زمان رژیم گذشته به فارسی عوض شده و مردم خودشان هنوز شهرشان را به نام عربی صدا می‌کنند؛ مثلا سوسنگرد، خفاجیه یا شادگان، فلاحیه.

خشونت در اعتراضات سوسنگرد

اعتراضات تا روز چهارم در سوسنگرد و شهرهای اطراف مسالمت‌آمیز بود. مردم در شهر راهپیمایی می‌کردند و برای آب شعار می‌دادند. فلکه لاله که یکی از میادین اصلی شهر است هر روز مقصد معترضان بود.

کسی جایی را آتش نمی‌زد ولی هر روز به جمعیت معترضان اضافه می‌شد؛ هر چند در بقیه نقاط حاشیه‌ای استان مدل دیگری از اعتراض نیز جریان گرفت. حلقه‌های کوچک چند نفره‌ که لاستیک آتش می‌زدند، جاده می‌بستند و یا معدودی پرچم جریان‌های جدایی‌طلب را بالا می‌بردند.

با اینکه تعدادشان کم بود ولی کل اعتراضات مسالمت‌آمیز مردم را تحت‌تأثیر خود قرار دادند. بعضی‌ها هم البته بدشان نمی‌آمد به همین بهانه با همه برخورد شود.

بالاخره در روز چهارم با ورود یگان ویژه پلیس به منطقه سوسنگرد که غیربومی و ناآشنا به منطقه بودند فضا عوض شد. تا آن روز هیچ مسئول استانی یا ملی هم حاضر به صحبت با مردم نشد.

حتی فرماندار هم به میان مردم نیامد و مردم که تا آن روز هیچ خشونتی به خرج نداده بودند و فضا فقط در حد اعتراض آرام بود با برخورد همراه با خشونت مواجه شدند و همین برای مردم گران تمام شد. همزمان، دوطرف رفتارشان را عوض کردند. گروه کوچکی سلاح درآوردند و همزمان با پلیس به تیراندازی پرداختند.
پلیس با هدف تمام‌کردن تحصن به میدان آمده بود و مردم را با این سؤال مواجه کرد که با توجه به مسالمت‌آمیزبودن اعتراضات، چرا یگان ویژه با نیرو وارد شهر شده؟

حتی تعدادی از مردم هم برای دیدن اتفاقات از خانه خود خارج می‌شدند. این اتفاق باعث افزایش خشونت‌ها شد. وقتی با آنها حرف می‌زدی از نوجوان فلافل‌فروشی می‌گفتند که با سر و روی خونی به خانه رفته یا لبنیات‌فروشی که بی‌گناه دستش شکسته است.

پایان اعتراضات

با توجه به اعتراض عمومی مردم و فشار افکار عمومی، استانداری بالاخره مجبور شد که آب استراتژیک سد کرخه را که برای کشت استراتژیک پاییزه نگهداری می‌شد بازگشایی کند. هر چند این کار هم برای مردم جای سؤال داشت که اگر می‌شد آب را باز کرد چرا زودتر صورت نگرفته است؟

سوسنگرد با اینکه مهم‌ترین نقطه اعتراضات بوده ولی کشته نداشت اما حدود ۳۰۰ نفر در این اتفاقات بازداشت شدند و حتی طلاب حوزه علمیه امام صادق هم در اعتراضات به‌عنوان میانجی وارد شدند که البته کتک و گاز اشک‌آور هم خوردند.

اعتراضات در دیگر نقاط استان خوزستان

اعتراض به بی‌آبی در نقاط دیگر استان ماجرای دیگری داشت؛ یا برای همراهی با معترضان دشت آزادگان بود یا مشکلات خودشان باعث اعتراض شد.

در اهواز کوی علوی یا شلنگ‌آباد سابق که یکی از مناطق محروم اهواز است، از روز اول شاهد اعتراض جوانان بودند. این منطقه همیشه آماده اعتراض است. مشکلاتی که دارند هم سال‌هاست رفع نشده است در ماهشهر نیز بیشترین اعتراضات مربوط به شهرک‌های طالقانی، رجایی و مدنی بوده که می‌توان بیشترین محرومیت‌ها را در آنها در کنار ۲۷ پتروشیمی به‌حساب آورد.

مردم ایذه هم به همین دلیل و به حمایت از این مناطق چند روز به خیابان آمدند. پلیس در روزهای مختلف از تیرهای جنگی استفاده نکرد و کشته‌شدن حدود ۸ نفر در استان از بخش‌های عجیب ماجرا بود. کشته‌های اعتراضات اخیر بیشتر برای مناطق حاشیه‌ای بود.

خشکسالی رود کرخه مهم‌ترین دلیل همه ماجراها بود. رود کرخه رودی است که به شهرهای غربی خوزستان آب می‌رساند؛ شهرهایی که اغلب عرب‌نشین هستند و به غیرچند شهر اول که همیشه آب دارند، شهرهای پایین‌دست در این سال‌ها با کمبود آب مواجهند.

ولی این مقدار خشکسالی را تا امروز تجربه نکرده بودند. خوزستان به‌دلیل جلگه‌ای‌بودن همیشه پرآب بوده است ولی در چند دهه اخیر به‌دلیل سدسازی‌ها و تونل‌های انتقال آب گسترده و خشکسالی، آب‌های بالادست به فلات مرکزی می‌رود. براساس آمار، میزان این آب ۳ درصد است. ولی این آمار برای دهه ۷۰ است اما نیازهای مناطق فلاتی در این سال‌ها افزایش پیدا کرده است ولی این آمار به روز نشده است.

همچنین تاسیسات نفتی در هورالعظیم با مجوزهای بالادستی و بدون توجه به محیط‌زیست در حال خشک‌کردن تالاب‌ها هستند؛ کاری که به میزان زیادی هم در آن موفق بودند.

شلتوک‌کاران بی‌آب

کارشناسان آب و برق استان، برخلاف مردم، دلیل اصلی این خشکسالی و بی‌آبی را کشت شلتوک می‌دانند. شلتوک یا برنج سال‌های زیادی است که در خوزستان کاشته می‌شود.

هر چند همیشه غیرقانونی بوده و غیر از سالی که سیل آمده و استاندار برای جبران خسارت‌ها به مردم اجازه داد که شلتوک بکارند، در بقیه سال‌ها و امسال، غیرقانونی بوده و وزارت جهادکشاورزی پمپ‌های آب مردم را معمولا توقیف می‌کند. با این همه به‌گفته این کارشناسان چیزی حدود ۹۰درصد آب استان برای همین شلتوک مصرف می‌شود. شلتوک سود خوبی برای کشاورزان دارد و از طرفی باعث حاصلخیزی زمین برای کشت پاییزه هم می‌شود.

در این بین تنها کاری که جهادکشاورزی می‌کند برخورد با کشاورزان است ولی تا امروز هیچ تحقیق و تلاش کاربردی برای جایگزینی محصولی مرغوب و کم‌مصرف‌تر صورت نگرفته است. راه‌های دیگری هم وجود دارد مثل اینکه در سال‌های خشکسالی، جهادکشاورزی هزینه نکاشت این زمین‌ها و خسارت‌شان را پرداخت کند. در کنار همه اینها، سیستم اطلاع‌رسانی درستی بین مردم و دولت وجود ندارد. مردم حرف‌ها را باور نمی‌کنند و همچنان به کشت شلتوک می‌پردازند. امسال بخش زیادی از مزارع کشاورزی به‌خاطر همین خشکسالی نابود شد و مردم ضررهای بزرگی کردند.

جدای از کشت شلتوک، کشت نیشکر نیز به‌صورت گسترده در استان به‌صورت دولتی انجام می‌شود که هم از لحاظ آبی، پرمصرف است و هم پساب آن آلودگی زیادی دارد.

گاومیش‌ها نمی‌میرند

یکی از مشاغل اصلی مناطق غربی خوزستان پرورش و نگهداری گاومیش است؛ حیوانی که به دلایل فیزیولوژی باید روزی چندبار به رودخانه برود تا دمای بدنش تنظیم شود. چیزی حدود ۱۲هزار راس گاومیش در این مناطق هست که در این دو ‌ماه ۱۱۰راس از آنها به‌خاطر بی‌آبی تلف شدند و چیزی حدود ۳۰گاومیش هم گوساله‌شان سقط شد.

سیل سال ۹۸ خوزستان کجاها را زیر آب برد؟

۲ سال پیش، سیل سال ۹۸ به خوزستان رسید. سدهای خوزستان به‌موقع خالی نشده بودند و همین اتفاق باعث شد که بخش‌های زیادی زیر آب بروند، علی‌الخصوص مناطق روستایی. حالا بعد از ۲ سال مردم همان مناطق دوباره با پدیده جدیدی به نام خشکسالی مواجه شدند.

درحالی‌که تالاب تا همین اواخر آب داشته و داکت مرزی ایران و عراق که در زمان سیل شکسته بود را تعمیر نکرده بودند و آب همین سد کرخه در اسفند و فروردین به‌دلیل هشدارهای اشتباه هواشناسی تخلیه شد؛ مسئله‌ای که در سال۹۸ هم به‌ دلیل هشدارهای اشتباه باعث سیل شد. اتفاقی که خشکسالی امروز را رقم زد این بود که در بهار، میزان بارش به مقداری نبود که آب مورد نیاز کرخه را تامین کند.

همین حالا که به اجبار سد باز شده هم مسئولان تهدید می‌کنند تا آخر شهریور آب داریم و اگر بارندگی نشود آب پشت سد هم خشک می‌شود و به‌عبارتی آب استراتژیک باز شده و ممکن است در کشت پاییزه که کشت استراتژیک گندم داریم با مشکل مواجه شویم.

تاسیسات نفتی، آب هور را خشک کردند

تاسیسات نفتی، یکی دیگر از دلایل اعتراضات مردم هستند؛ تاسیساتی که خیری برای مردم ندارند و باوجود مسئولیت‌های اجتماعی که دارند تا به مناطق اطراف‌شان خدمات‌رسانی کنند ولی حتی برای روستاهای در شعاع صد متری خود هم کاری نمی‌کنند.

در عین حال براساس تصمیمات محرمانه در شوراهای بالادستی بخش‌هایی از تالاب هورالعظیم در سال ۸۹ خشک شد؛ یعنی جدای از خشکسالی، این مناطق آبی ندارند. درحالی‌که هم از لحاظ محیط‌زیستی خطرات مختلفی ازجمله نابودی محیط‌زیست و به‌وجود آمدن ریزگردها را ایجاد می‌کنند. همه اینها جدای از به خطر انداختن چند ده هزارنفر از مردم بومی منطقه است که از راه کشاورزی، دامداری و ماهیگیری امرار معاش می‌کنند و بدون آب راهی برای زندگی ندارند.

و اما مهم‌ترین مشکلی که باعث اعتراضات مردم شد، نداشتن زبان گفت‌وگو با مردم است. همه‌چیز تکذیب می‌شد درحالی‌که مردم همه‌چیز را با چشمان خودشان می‌بینند یا حتی اگر نبینند شبکه‌های اجتماعی اجازه این پنهانکاری را نمی‌دهند. اگر صادقانه با مردم حرف زده می‌شد، خیلی از اتفاقات و صدمات اخیر نبودند.

عاقبت اعتراضات آبی

برخلاف چیزی که رسانه‌ها اعلام می‌کنند مشکلات استان حل نشده است و هر مشکلی در چرخه معیوب خودش مشکل جدیدی را ایجاد می‌کند. امروز کشاورزان منتظر آسمان هستند که در پاییز ببارد وگرنه با خشکسالی مواجه خواهند شد. مشکلات دیگری مانند فاضلاب خوزستان، خشکی هورالعظیم و بی‌آبی هنوز جلوی چشم مردم است. عده‌ای رفع مشکلات استان را در عوض‌شدن یک مدیر و منصوب کردن یک استاندار ویژه می‌بینند، درحالی‌که مسئله آب و انتقال آب در خوزستان باید حل شود و همزمان با یک بازنگری در آمایش سرزمینی، به‌صورت ویژه اجرا شود.

در ماجرای خشکسالی اخیر، ۴۰‌خانوار گاومیش‌دار از روستاهای سوسنگرد، خودشان را به حاشیه اهواز رساندند. همزمان ۷۰۰روستای در استان با تنش آبی روبه‌رو است. مردم آنجا احساس تنهایی می‌کنند و خوزستان به یکی از بزرگ‌ترین استان‌هایی تبدیل شده است که مردم از آن مهاجرت می‌کنند.

رادیوفردا: سیزده سازمان و تشکل سیاسی در بیانیه مشترکی خطاب به مردم ایران نوشته‌اند که از «اراده» آنها برای سرنگونی جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند و اعلام کردند که «عزم خود را جزم کرده‌ایم که این همراهی و همکاری را هر چه سریع‌تر به سطحی از هماهنگی سازمان‌یافته ارتقاء دهیم.»

این گروه‌ها نوشته‌اند که علاوه بر مخالفت با جمهوری اسلامی، به «دموکراسی و سکولاریسم، تمامیت ارضی ایران و اعلامیه جهان‌گستر حقوق بشر» باور دارند.

انجمن اتحاد برای آغازی نو، جبهه ملی ایران در خارج از کشور، حزب مشروطه ایران، شبکه فرشگرد، سازمان برونمرزی حزب پان‌ایرانیست ایران، حزب آزادی و رفاه ایرانیان، جمعیت سوسیال‌دموکراسی برای ایران، حزب سکولار دموکرات ایرانیان، زنان برای آزادی و برابری پایدار، جنبش سکولار دموکراسی ایران، نهاد مردمی و جمعی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ نفر، امضاکنندگان این بیانیه هستند.

در این بیانیه خطاب به مردم ایران آمده است: «در شرایطی که شما اراده کرده‌اید تا کشورمان را از شر این رژیم ضد ایرانی و ضد بشری رها کنید، ما… ضمن پشتیبانی از اعتراض‌های شجاعانه و مسالمت‌آمیز شما، هم‌سو و متحد با هم اعلام می‌کنیم که به آرمان بزرگ ملت ایران وفاداریم و در جهت تحقق آن، همراهی و همکاری با یکدیگر را بیش از پیش ادامه می‌دهیم.»

این گروه‌های سیاسی اضافه کرده‌اند: «ما همچنین با آگاهی کامل نسبت به سختی‌هایی که در این راه با آن روبه‌رو‌ هستیم، عزم خود را جزم کرده‌ایم که این همراهی و همکاری را هر چه سریعتر به سطحی از هماهنگی سازمان‌یافته ارتقاء دهیم تا بتواند راه همبستگی ملی با هدف نجات ایران را هموار سازد».

در این بیانیه همچنین تاکید شده که مردم ایران در بیش از ۴۲ سال گذشته، در راه رسیدن به یک «زندگی انسانی، در پیکار مداوم با حکومت انسان‌ستیز اسلامی» بوده‌اند.

این بیانیه پس از آن صادر می‌شود که اعتراضات مردمی نسبت به سیاست‌های آبی جمهوری اسلامی در استان خوزستان، از سوی نیروهای امنیتی سرکوب شد.

پس از کشته‌شدن دست‌کم هشت جوان و نوجوان معترض در این اعتراضات و بازداشت‌های گسترده در این استان که گزارش‌های غیررسمی حاکی از ادامه‌دار بودن آنها است، شهروندان مناطقی در دیگر شهرهای ایران از جمله لرستان، اصفهان و تهران، تبریز و مشهد نیز از معترضان خوزستانی حمایت کردند.

پیروزی تیم فوتبال پرسپولیس تهران در لیگ برتر باشگاه‌های ایران و جشن خیابانی هواداران این تیم هم به صحنه حمایت از معترضان خوزستانی و اعتراض به سیاست‌های جمهوری اسلامی و شخص رهبر جمهوری اسلامی تبدیل شد.

با این حال این اعتراضات و گردهمایی‌ها نیز با بازداشت‌ها و خشونت نیروهای امنیتی و پلیس مواجه شد.

سیزده تشکل سیاسی با توجه به رخدادهای اخیر در ایران، خطاب به مردم کشور نوشته‌اند: «آنچه از سوی جمهوری اسلامی در این سال‌های سختِ فقر و خفقان و سرکوب به شما تحمیل شد، نتوانسته آرزوی رسیدن به آزادی، زندگی شایسته، و کرامت انسانی را در دل‌های بزرگتان از بین ببرد. و امروز آن آرزو تبدیل به آرمانی ملی شده و برای دستیابی به آن، جان‌های بسیاری در رویارویی با آدم‌کشان جمهوری اسلامی از دست رفته‌اند.»

سرکوب اعتراضات مردمی به بی‌آبی از سوی سازمان‌های حقوق بشری و کشورهای خارجی نیز مورد انتقاد شدید قرار گرفت.

رضا پهلوی، ولیعهد پیشین ایران نیز در پیامی اعلام کرد که علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی را «مسئول مستقیم» خون‌های ریخته شده در اعتراضات کنونی خوزستان می‌داند.

وی همچنین اضافه کرد که «بزرگترین و قدرتمندترین اسلحه ما جمعیت بیشمارمان است و همبستگی و اتحاد ما. بدانید هیچ حکومتی یارای مقابله با اراده یک ملت متحد را ندارد.»

سرکوب‌ها در خوزستان در شرایطی صورت گرفت که علی خامنه‌ای چند روز پس از این اعتراضات گفت که نمی‌توان از اعتراضات مردم این استان نسبت به بی‌آبی، «گلایه‌ای» داشت.

با استفاده از گزارش‌های شبکه‌های اجتماعی و رادیو فردا؛‌ ب.ب / پ.پ

بی‌بی‌سی: آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه آمریکا در واکنش به حمله به کشتی مرسر در جنوب دریای عمان گفته است کشورش بررسی دقیقی درباره این حمله انجام داده و اطمینان دارد که این حمله کار ایران بوده است.

آقای بلینکن با محکوم کردن این حمله گفت حمله به کشوری که به شکلی مسالمت‌آمیز در حال عبور و انجام ماموریت تجاری خود در آبهای بین‌المللی بوده هیچ توجیهی ندارد.

وزیر خارجه آمریکا گفت حمله به مرسر در پی حملات مشابه دیگر با پهپادهای انفجاری از سوی ایران روی داده و اقدامات این کشور تهدید مستقیم رفت و آمد کشتی‌ها و تجارت است.

آقای بلینکن تاکید کرده که آمریکا درحال هماهنگی با شرکای خود و مشاوره با دولت‌های منطقه است و ایران با پاسخ مشترک آمریکا اسراییل، بریتانیا، رومانی و سایر کشورها در این زمینه روبرو خواهد شد.

پیشتر بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا، در واکنش به کشته شدن یک شهروند این کشور در حمله به نفتکش مرسر استریت در جنوب دریای عمان، گفته بود “ایران باید با پیامدهای اقداماتش روبرو شود.”

آقای جانسون حمله به این نفتکش را “غیر قابل قبول و تکان‌دهنده” توصیف کرد.

بریتانیا و رومانی که شهروندانشان در حمله به کشتی مرسر استریت در جنوب دریای عمان کشته شدند، سفرای ایران در لندن و بخارست را احضار کردند.

این کشورها به همراه آمریکا و اسرائیل، جمهوری اسلامی ایران را مسئول حمله به نفتکش تحت مدیریت شرکت اسرائیلی معرفی کرده‌اند و گفته‌اند که با هماهنگی یکدیگر به این حمله واکنش نشان خواهند داد.

ایران هم در واکنش کاردار بریتانیا و سفیر رومانی در تهران را به وزارت امور خارجه احضار کرده و اتهامات علیه ایران را “شتابزده، متناقض و بدون سند و مدرک” خوانده است.

وزارت امور خارجه ایران بار دیگر اتهام دست داشتن در حمله به نفتکش مرسر استریت را رد کرده و هشدار داده است که جمهوری اسلامی “نسبت به حفاظت از امنیت و منافع ملی خود لحظه‌ای تردید نداشته و هر گونه ماجراجویی احتمالی را بی‌درنگ و با قوت و جدیت پاسخ خواهد داد.”

جیمز کلورلی، معاون وزیر خارجه بریتانیا در امور خاور میانه، به محسن بهاروند، سفیر ایران در لندن، گفته است که تهران باید “بلافاصله اقداماتی را که صلح و ثبات جهانی را تهدید می‌کند، متوقف کند.”

پیشتر وزارت خارجه رومانی در بیانیه‌ای حمله به کشتی مرسر استریت را به شدت محکوم کرد و خواهان “توضیح فوری” مقام‌های ایران درباره آن شد.

رومانی هم مانند اسرائیل، بریتانیا و آمریکا به شواهدی اشاره کرده که نشان می‌دهد حمله “عمدی” به نفتکش مرسر استریت با پهپاد صورت گرفته و از طرف ایران “برنامه‌ریزی شده است.”

نفتکش مرسر استریت تحت مدیریت شرکت زودیاک متعلق به ایال اوفر، میلیاردر اسرائیلی است

دولت رومانی حق خود را برای نشان دادن “واکنش متناسب” با همراهی شرکای بین‌المللی خود محفوظ دانسته است.

این نفتکش که تحت مدیریت شرکت زودیاک متعلق به ایال اوفر، میلیاردر اسرائیلی است، روز پنج‌شنبه ۲۹ ژوئیه در نزدیکی سواحل عمان در آب‌های آزاد هدف قرار گرفت و علاوه بر یک شهروند رومانی، یک بریتانیایی هم در آن کشته شد.

چنین حوادثی در ماه‌های گذشته بارها رخ داده است اما این بار تلفات انسانی آن باعث واکنش گسترده و شدید علیه ایران شده است.

وزارت خارجه رومانی گفته “حمله به هدف غیرنظامی، که به تلفات انسانی و خسارت جدی منجر شده، هیچ توجیهی ندارد و باید به شدت در سطوح بین‌المللی محکوم شود.”

پیشتر آمریکا اعلام کرده بود که اطمینان دارد ایران مرتکب این حمله شده و بریتانیا هم در موضعی مشابه جمهوری اسلامی را مقصر خوانده بود.
توضیح تصویر،

محل حمله به نفتکش مرسر استریت

پیش از آن اسرائیل گفته بود شواهدی دارد که نشان می‌دهد ایران با پهپاد به کشتی مرسر استریت حمله کرده و تهدید به تلافی کرده بود.

نفتالی بنت، نخست وزیر اسرائیل بنت حمله به این کشتی را “اشتباهی بزرگ” خواند و تهدید کرد که “ما در هر صورت می‌دانیم که به شیوه خودمان چه درسی به ایران بدهیم.”

ایران و اسرائیل در ماه های اخیر چندین بار یکدیگر را به حمله به کشتی‌های تجاری متهم کرده‌اند.

اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس جمهوری ایران امروز در توضیح موانع فروش نفت ایران در دوره ریاست جمهوری حسن روحانی گفت که “اسرائیل آدم می‌فرستاد داخل نفتکش ما و آن را منفجر می‌کرد.”

به گفته آقای جهانگیری در جریان این حملات ۱۲ نفتکش ایرانی آسیب دیده و دچار انفجار شده است.

خُسن آقا: در وقاحت یک وزیر خامنه ای همین جملات کفایت می کنید
خبرگزاری پانا: تهران (پانا) – وزیر امور خارجه تاکید کرد سخت‌ترین هفته من در وزارت خارجه شهادت سردار سلیمانی و حادثه هواپیمای اوکراینی بود؛ خیلی بر من سخت گذشت.

به گزارش برنا، محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه، در رابطه با سختی‌های دوران وزارت خود گفت: مشقت‌هایی که کشیدم اگر برای خدا باشد که ذخیره آخرت است و اگر برای غیر خدا بوده که جز خسارت چیزی ندارد، سخت‌ترین هفته من در وزارت خارجه شهادت سردار سلیمانی و حادثه هواپیمای اوکراینی بود، خیلی به من سخت گذشت.

وزیر امور خارجه درخصوص روند مذاکرات در دولت سیزدهم گفت: دولت آینده یک اسب زین کرده در مذاکرات در اختیار دارد و خوب است از این فرصت استفاده کند.

رادیوفردا: پس از اسرائیل و بریتانیا، ایالات متحده آمریکا نیز روز یک‌شنبه دهم مرداد ایران را متهم به حمله مرگبار به نفتکش اسرائیلی در ساحل عمان کرد و قول داد که «پاسخی مناسب» به این حمله در راه است.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، در بیانیه‌ای گفت: «با بررسی اطلاعات موجود، اطمینان داریم که ایران این حمله را انجام داده است.»

آقای بلینکن در این بیانیه گفته است که هیچ توجیهی برای این حمله وجود ندارد و ایالات متحده با شرکای خود در حال بررسی مراحل بعدی است و با دولت‌های منطقه نیز برای «پاسخ مناسب» به این حمله در حال گفت‌وگو است.

کمی پیش از آقای بلینکن، دومینیک راب، وزیر خارجه بریتانیا نیز اعلام کرد که به باور دولت لندن، ایران پشت حمله به این نفتکش بوده و این کار «حمله‌ای عامدانه و نقض فاحش قوانین بین‌المللی» است.

از زمان حمله به نفتکش اسرائیلی در هفتم مرداد ماه در آب‌های عمان دولت بریتانیا در رابطه با این موضوع سکوت کرده بود، اما آقای راب روز یکشنبه ۱۰ مرداد گفت حمله به این نفتکش که منجر به کشته شدن دو نفر، از جمله یک شهروند بریتانیا شده، توسط پهپادهای انتحاری ایران انجام شده است.

در حمله‌ای که اسرائیل و سنتکام آن را «پهپادی» نامیده‌اند، بامداد پنجشنبه، هفتم مرداد، کشتی «مرسر» که در مالکیت شرکت اسرائیلی «زودیاک» است، آسیب دید و دو خدمه بریتانیایی و رومانیایی آن کشته شدند.

آقای راب حمله به نفتکش را «بی‌رحمانه» توصیف کرده و گفته‌است بریتانیا با متحدان خود در حال رایزنی است تا پاسخی به این «حمله غیرقابل قبول» داده شود.

همزمان سپهبد آویو کوخاوی رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل با نیک کارتر همتای بریتانیایی خود در این باره گفت‌وگو کرده‌اند.

ارتش اسرائیل با انتشار بیانیه‌ای گفته‌است طرفین درباره حوادث اخیر منطقه و تهدیداتی که هر دو کشور را دچار چالش کرده، گفت‌وگو کرده‌اند. این بیانیه اطلاعات بیشتری دربارهٔ این گفتگوها نداده است.

روز یکشنبه سعید خطیب‌زاده سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی منکر دست داشتن این کشور در حمله به کشتی اسرائیلی شد.

دو روز پس از حمله به یک کشتی متعلق به یک شرکت اسرائیلی در آب‌های دریای عمان، که به مرگ دو تن از خدمه آن منجر شد، نفتالی بنت، نخست وزیر اسرائیل، از جامعه بین‌المللی خواست «به رژیم ایران بفهماند که اشتباه بزرگی کرده است».

آقای بنت در آغاز نشست کابینه دولت اسرائيل درروز یکشنبه، دهم مرداد، افزود کشورش «می‌تواند این پیام را از راه‌هایی که خود در اختیار دارد، به ایران بفهماند».

او گفت «ایران هراسان شده» و «مسئولیت خود در این حمله را تکذیب می‌کند» اما اسرائیل قاطعانه می‌گوید «ایران عامل حمله به کشتی بوده است».
با استفاده از گزارش‌های خبرگزاری فرانسه، رویترز، دیلی میل، رادیو فردا / د.خ / پ.پ

ترجمه مقاله از web.de
وضعیت استان خوزستان در ایران چشمگیر است: رودخانه ها و دریاچه ها ماه ها هست که خشک شده اند ، گاوها از تشنگی مرده اند و مزارع لم یزرع گشته اند. در صدها شهر ، کمبود زیاد آب آشامیدنی تمیز وجود دارد و قطع برق نیز در دستور کار قرار دارد. همه اینها مردم را به خیابان ها میکشاند: در اواسط ماه ژوئیه ، نخستین عتراضات در منطقه آغاز شدند.
چند دهه پیش ، هیچکس گمان نمی کرد که مردم خوزستان روزی به خیابان ها بیایند: در اواخر دهه 1970 ، این استان در جنوب غربی کشور ایران، محل صنعت ، نیروگاه های برق آبی ، دانشگاه های بزرگ و معتبر بود. بزرگترین پایگاه نیروی هوایی ایران در خوزستان قرار داشت و خوزستان با 17 رودخانه ، پرآب ترین منطقه کشور بود.
چرا ایرانی ها به خیابان ها می روند؟
اما این مربوط به گذشته است: “خسروزاده توضیح می دهد:”نماد پیشین رفاه و دارایی در حال حاضر یکی از فقیرترین استان ها از 31 استان ایران است. ” استان هم مرز با عراق ، که در دهه 80 در جنگ ایران و عراق به عنوان یک سنگر دفاعی عمل می کرد ، اکنون به دلیل بی توجهی آشکار ، سوء مدیریت و فساد، وحشیانه حجامت می شود.
این کارشناس می گوید: با وجود صنایع بزرگ ، نرخ بیکاری به طور رسمی 25 درصد ، در بسیاری از مناطق خوزستان بالای 45 درصد است. بیش از یک چهارم خانوارها زیر خط فقر زندگی می کنند. خسروزاده می گوید: “هیچ کس در ایران نمی تواند بفهمد چرا استانی که 80 درصد ذخایر نفتی کشور و 60 درصد ذخایر گاز کشور را در خود جای داده است در چنین وضعیت نامناسبی قرار دارد.”
سوء مدیریت دولت
او همانند تظاهرکنندگان، دولت را مسئول این وضعیت می داند. خسروزاده توضیح می دهد: “برداشت آب از خوزستان برای تأمین مرکز ایران و همچنین ساخت بی شمارسدهای غیر استاندارد است که باعث می شود کشاورزان به بدبختی برسند.” او ادامه میدهد: افزون بر اینها، ایران و به ویژه خوزستان درگیر شکست های مقامات در مبارزه با کووید -19 هستند.
ایرانیان از این واقعیت که هر روز بیشتر در فلاکت اقتصادی فرو می روند سیر شده اند ، اما بودجه دولت به خارج از کشور سرازیر می شود: به سمت سوریه برای حاکم بشار اسد ، به لبنان برای حزب الله و برای شبه نظامیان متعددی در منطقه که وابسته به حکومت ایران هستند.
خسرو زاده می افزاید: “به این موارد اضافه شده انتقام گیری های ظالمانه سیاسی است که قهرمانان اصلی آن ابراهیم رئیسی رئیس جمهور جدید” منتخب “و جانشین وی غلامحسین محسنی اژه ای به عنوان رئیس دادگستری هستند.”
واکنش دولت چگونه است؟
دولت یکبار دیگر به شدت به اعتراضات واکنش نشان داد: اگرچه راه حل هایی در تلویزیون دولتی وعده داده می شوند، اما نیروهای امنیتی در محل از خشونت گسترده استفاده کردند. این کارشناس می گوید: “آخوندها تانکرهای آب و غذا نمی فرستند ، بلکه ماشین آلات خشونت بار بی پروا. آنها همچنین اینترنت را در خوزستان قطع کردند.”
سازمان حقوق بشر عفو بین الملل نیز در مورد سرکوب خشونت آمیز گزارش داد. این سازمان در وب سایت خود می نویسد: “از زمان شروع اعتراضات ، نیروهای امنیتی حداقل هشت معترض و ره گذر را در هفت شهر مختلف کشته اند که در میان آنها یک نوجوان نیز به چشم می خورد.” مامورین در کنار گلوله های پلاستیکی و گاز اشک آور ، از مهمات جنگی نیز استفاده می کنند.
چرا دولت اینقدر تند واکنش نشان می دهد؟
اینکه چرا دولت با این شدت پیش می رود ، برای این کارشناس واضح است. خسروزاده توضیح می دهد: “در قلمرو حکومت آخوندها ، وضعیت به گونه ای است که هر رویدادی ، به ویژه تنگناهای اقتصادی ، می تواند اعتراضات سراسری را برانگیزد.” در نوامبر سال 2019 ، افزایش قیمت بنزین اعتراضاتی را برانگیخت ، اکنون این کمبود آب و قطع برق است.
خسروزاده با قاطعیت می گوید: “تظاهرات دارای این پتانسیل هستند که خیلی سریع به اعتراضات سیاسی با شعارهای رادیکال علیه رژیم تبدیل شده و سریعا گسترش یابند.” دامنه های رنج پایدار و عصبانیت دائمی عمیق هستند.
رئیس جمهور در ماه ژوئن انتخاب شد
رئیس جمهور ابراهیم رئیسی ، که در ماه ژوئن انتخاب شد ، توطئه گران خارجی – به رهبری آمریکا و اسرائیل – و حامیان ایرانی آنها را مسئول گسترش اعتراضات می داند. خسروزاده می گوید: “در حالی که مردم در بدبختی فرو رفته اند ، آخوندها هنوز در رویای بمب اتم هستند ، زرادخانه موشکی خود را گسترش داده و نمی خواهند از ماجراجویی های منطقه ای خود دست بکشند ، که همه آنها پروژه های پرهزینه ای هستند.”
آیا اعتراضات گسترش می یابند؟
خسرو زاده تأکید کرد: از اینرو خشم ایرانیان متوجه علیه کل سیستم نظام جمهوری اسلامی است که “تا مغز استخوان فاسد و مستبد” است. از سال 2017 ، هر اعتراضی بلافاصله منجر به شعارهایی علیه آیت الله خامنه ای و کل نظام شد.
اعتراضات مدتهاست که به سایر نقاط کشور مانند تهران ، تبریز ، اصفهان ، کرمانشاه و بوشهر کشیده شده است ، بنرهایی از حمایت سیاسی رهبران حکومتی آتش می گیرند ، تظاهرکنندگان با فریادهای بلند مانند “همبستگی با خوزستان ، همبستگی” ، “مرگ بر خامنه ای” یا “خشم ما از قدرت شما قوی تر است” سر می دهند.
خسرو زاده می گوید: “در ایران بوی انقلاب به مشام می رسد ، هر چند نه در حال حاضر یا در کوتاه مدت.” آنچه هنوز کمبودش به چشم می خورد: “اعتراضات ایران در حال حاضر بدون رهبر است و ن ناشی از خودانگیختگی است.” اما همبستگی بین ایرانیان علیه رژیم بیش از پیش منسجم شده و مردم مصصم تر شده اند. این کارشناس می گوید: “ترس از یکی از شدیدترین و بی وجدان ترین کارخانه های سرکوب در جهان به سرعت در حال سقوط است.”
تفاوت اعتراضات با 2017 و 2019 چگونه است؟
این اولین بار نیست که ایرانیان به خیابان می آیند: اعتراضات سراسری به دلیل مشکلات اقتصادی در مشهد از سال 2017 آغاز شد و اعتراضات گسترده در سال 2019 شدیدتر از دهه های گذشته بود. اما خسروزاده میگوید اعتراضات کنونی با اعتراضات آن زمان تفاوت دارد: “این بار طبقه متوسط مرفه را نیز در بر میگیرد. در ابتدای هفته ، بیش از 1200 هنرمند از اعتراضات مردم خوزستان حمایت کردند.” چندین ورزشکار برجسته نیز صحبت کرده اند. هنوز زود است که از انقلاب یا سرنگونی آخوندها صحبت کنیم ، اما فاصله زمانی بین اعتراضات ملی در حال کوچک شدن است. خسروزاده به یاد می آورد: “در این میان ، اعتراضات هرگز متوقف نشد.” خسروزاده می گوید: برخلاف پس از “جنبش سبز” در سال 2009: “تقریباً ده سال آرامش نسبی بود.” اما در چهار سال گذشته چهار اعتراض عمده صورت گرفته است.
درخواست از اروپا
وی همچنین از اروپایی ها درخواست می کند: “اروپا باید سیاست خود را در قبال ایران تجدید نظر کند.” خسروزاده مطمئن است. در حال حاضر سیاست نوازش با تهران وجود دارد. اروپایی ها به اصلاح طلبان فرضی اعتماد کرده بودند به این امید که ایران به جامعه بین المللی بازگردد و دوباره ادغام شود.
خسروزاده انتقاد کرد: “این کاملا اشتباه بوده است و برخی از علمای برجسته آلمانی خاورمیانه به عنوان مشاوران دولت فدرال در این اشتباه شریک هستند”. او کلمات سختی پیدا می کند: “روزهای جمهوری اسلامی شمرده شده است. این برای ایران ، خاورمیانه و جهان خوب است.”
درباره کارشناس: دکتر بهروز خسروزاده دانشمند سیاسی ایرانی الاصل و مدرس موسسه تحقیقات دموکراسی در دانشگاه گوتینگن است. او به عنوان یکی از 246 متخصص کشور ، در تغییر شاخص بنیاد برتلس من سهیم بود. اخیراً او به همراه مندی لوسنهاپ و ساوان اسمیت کتاب “ایران: بی ثبات کننده – 41 سال جمهوری اسلامی ، تا کی؟” را نوشت. منتشر شد.

رادیوفرانسه: پس از قهرمانی تیم فوتبال پرسپولیس (پیروزی) تهران، هواداران این تیم در جشن قهرمانی خود در خیابان‌های تهران شعارهایی علیه حکومت جمهوری اسلامی سر دادند.

تیم فوتبال باشگاه پرسپولیس (پیروزی) تهران در هفته پایانی مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران، روز جمعه با نتیجه دو بر صفر مقابل تیم پیکان به پیروزی رسید و برای پنجمین فصل پیاپی، جام قهرمانی این لیگ را از آن خود کرد.

بر اساس گزارش و ویدئوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، هواداران پرسپولیس شعارهایی نظیر “این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت” و “مرگ برديکتاتور” سر دادند.

تظاهرات بچه های پرسپولیس بر ضد آخوندها

تظاهرات بچه های پرسپولیس بر ضد آخوندها
فلکه صادقیه تهران#اعتراضات_سراسری pic.twitter.com/w4apaE1asB

— Arivan (@arivan72) July 30, 2021

تهران در روزهای گذشته نیز شاهد تظاهرات ضدحکومتی بود. جمعی از مادران کشته شدگان اعتراضات آبان ۹۸، که روز جمعه ۸ مردادماه ۱۴۰۰، با در دست داشتن عکس فرزندان خود، در میدان آزادی تهران، تجمع کردند، بازداشت و پس از چند ساعت آزاد شدند.

درگیری بین مردم که برای قهرمانی پرسپولیس در خیابون شادی می‌کردن، با نیروی انتظامی در نارمک تهران pic.twitter.com/zUnFezjGZi

— Amir(@Me_Unstoppable_) July 31, 2021

همچنین روز دوشنبه گذشته در مرکز تهران، صدها نفر علیه «دیکتاتور» شعار دادند و پیشتر نیز در مترو صادقیه تهران شعارهایی علیه حکومت سر داده شده بود.

از شب پنجشنبه ۲۴ تیرماه تجمعات مردمی در اعتراض به بی آبی و سوء مدیریت مسئولان، در استان خوزستان آغاز و به بیش از ۳۰ شهر کشیده شد. در این اعتراضات حدود ده نفر کشته و صدها نفر بازداشت شدند.

رادیوفردا: سازمان حقوق بشری «آرتیکل ۱۹» با انتقاد شدید از واکنش خشن جمهوری اسلامی به اعتراضات خوزستان، خواستار احترام به «حق اعتراض»، آزادی بدون «قید و شرط» بازداشت‌شدگان و پایان اختلال در اینترنت شد.

این بیانیه پس از اعتراضات شهروندان خوزستان به بی‌آبی صادر می‌شود که طی آن بر اساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل، دست‌کم هشت نفر کشته و تعداد زیادی بازداشت شدند.

این اعتراضات در دیگر نقاط ایران هم مورد حمایت قرار گرفت و منجر به کشته‌ شدن چند معترض و بازداشت‌های گسترده شد.

در بیانیه این سازمان از این که پاسخ مقام‌های جمهوری اسلامی به اعتراضات مردمی به تشدید بحران بی‌آبی، «استفاده غیرقانونی از زور از جمله شلیک به سمت معترضان، بازداشت‌های خودسرانه و قطع اینترنت» بوده، انتقاد شده است.

سازمان «آرتیکل ۱۹» از حاکمیت ایران خواسته است «بلافاصله به استفاده از نیروی غیرقانونی علیه معترضان پایان دهد، به حق اعتراض احترام بگذارد، بدون قید و شرط همه کسانی را که تنها به دلیل استفاده از حق اعتراض خود بازداشت شده‌اند، آزاد کرده و به اختلالات و قطع اینترنت در دوره‌های اعتراض پایان دهد.»

در این بیانیه آمده که حاکمیت ایران در طول سال‌های اخیر «به طور فزاینده‌ای برای سرکوب آزادی بیان در طول اعتراضات، جلوگیری از بسیج و پنهان کردن استفاده از خشونت وحشیانه» رو به اخلال در اینترنت آورده است.

مدیر این سازمان تاکید کرده که مقام‌های جمهوری اسلامی به «محض بروز نشانه‌های اعتراض» در کشور، از «قوه قهریه مرگبار» علیه معترضان استفاده می‌کنند.

وی اتکای آنها به «نیروی کشنده» در برابر معترضان «غیرمسلح»، بازداشت خودسرانه و اختلال و قطع اینترنت را «نشان‌دهنده بی‌توجهی کامل به حقوق بشر» عنوان کرده است.

او ویدئوها و تصاویری را که در جریان این اعتراضات و به گفته وی «در متن یک محاصره همه‌جانبه آزادی بیان» در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده از جمله «شواهد مهم نقض حقوق بشر» در ایران معرفی کرده است.

آرتیکل ۱۹ به ویژه برخورد خشونت‌آمیز با مردم استان خوزستان را که به گفته او «با تبعیض سیستماتیک و حاشیه‌نشینی» روبرو بوده و برای حق حیاتی آب، اعتراض کرده‌اند، تکان‌دهنده دانسته است.

این سازمان از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز خواسته اقدامات مشخصی از جمله ایجاد یک «مکانیسم تحقیق و پاسخگویی برای پایان دادن به مصونیت مقامات ایرانی» که با این نوع اعتراضات برخورد خشونت‌آمیز می‌کنند، در نظر بگیرد.

سازمان «آرتیکل ۱۹» در بیانیه خود تاکید کرده که استفاده از «گلوله‌ واقعی» علیه معترضانی که «تهدیدی برای زندگی دیگران» نیستند، نقض آشکار قوانین بین‌المللی است و بر اساس این قوانین «جنایت» محسوب می‌شود.

برخورد خشونت‌آمیز با اعتراضات خوزستان و دیگر شهرهای ایران در شرایطی صورت گرفت که رهبر جمهوری اسلامی چند روز پس از اعتراضات گفت: «مردم ناراحتی خود را بروز دادند اما هیچ گله‌ای از آنها نمی‌توان داشت چراکه مسئله آب آن‌ هم در آن آب‌ و هوای گرم خوزستان مسئله کوچکی نیست.»

با این حال وی و دیگر مقام‌های کشور از جمله حسن روحانی به معترضان درباره هشدار دادند که مراقب «بهانه» دادن به دست «دشمن» باشند.

در هفته‌های اخیر، قطع مکرر برق، سقوط ارزش پول ملی، تورم شدید، تشدید سرکوب منتقدان و مخالفان و همچنین انسداد سیاسی باعث افزایش و گسترش نارضایتی‌ها در ایران شده است.
با استفاده از گزارش وب‌سایت «آرتیکل ۱۹» و رادیوفردا/ ب. ب./ ف. دو.

دویچه‌وله: “کمپین حقوق بشر در ایران” خواستار پشتیبانی آمریکا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا از تظاهرات مسالمت‌آمیز در ایران شده است. این مرکز با اشاره به گزارش سازمان عفو بین‌الملل نسبت به احتمال تکرار جنایات آبان ۹۸ هشدار داده است.

“کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران” در جدیدترین بیانیه خود نوشته که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی اقدام به کشتن شهروندانی کرده‌اند که به گونه‌ای مسالمت آمیز دست به اعتراض زده‌اند.

در این بیانیه از دولت آمریکا و همچنین کشورهای عضو اتحادیه اروپا درخواست شده مانع تکرار خونریزی دیگری در ایران شوند.

در این بیانیه به قطع مجدد اینترنت در ایران اشاره شده و آمده است که حکومت همچون نوامبر سال ۲۰۱۹ (آبان ۹۸) با قطع اینترنت بر آن است تا بر جنایات خود پرده بکشد.

این مرکز حقوق بشری از کشورهای یاد شده درخواست کرده ضمن محکوم کردن سرکوب خشن اعتراضات در ایران، در راستای آزادی دستگیر شدگان، جلوگیری از قهر حکومتی و همچنین رفع انسداد اینترنت برای اطلاع‌رسانی درباره جنایات حکومت ایران اقدام کنند.

هشدار درباره تکرار جنایات آبان ۹۸

هادی قائمی، سخنگوی این کمپین به کشته شدن صدها نفر از معترضان در آبان ۹۸ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران اشاره کرده و از دولت آمریکا و کشورهای اروپایی درخواست کرده مانع تکرار این جنایات در ارتباط با اعتراضات اخیر شوند.

این کمپین در ادامه بیانیه خود به گزارش اخیر سازمان عفو بین‌الملل در مورد کشته شدن شماری از معترضان و دستگیری گسترده آن‌ها در جریان اعتراضات اخیر اشاره کرده است.

قائمی گفته است: «اکنون زمان آن رسیده است که جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا آشکارا در حمایت از حق اعتراضات مسالمت‌آمیز در ایران سخن بگوید.»

سخنگوی کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران در ادامه از رئیس جمهور آمریکا درخواست کرده همان تلاشی را برای حفظ جان معترضان در ایران به کار گیرد که در ارتباط با نقض حقوق بشر در سایر کشورها انجام داده است.

قائمی تاکید کرده است که مسائل مربوط به حقوق بشر نیز باید به موازات سایر مسائل امنیتی در شمار اولویت‌های تیم‌های مذاکره کننده با ایران قرار گیرند.

او هشدار داده که هرگاه کشورهای آمریکا و اروپا در این رابطه اقدامی انجام ندهند، این احتمال وجود دارد که جنایات آبان سال ۹۸ در سایه قطع ارتباطات اینترنتی تکرار شود.