اخبار

رادیوفرانسه: زنان اسرائیل با انتشار پیام های تصویری در شبکه های اجتماعی حمایت خود را از جنبش زنان و جوانان ایران برای آزادی، برابری و پایان یافتن تبعیض جنسیتی و دیکتاتوری مذهبی در ایران اعلام داشته‌اند. با گسترش اعلام همبستگی‌های زنان اسرائیل با زنان ایران وزارت امور خارجۀ اسرائیل نیز هفتۀ گذشته با انتشار بیانیه‌ای “اعتراض‌های خیابانی ایرانیان دلیر علیه خشونت رژیم آیت‌الله‌ها” را ستود.

در پیام همبستگی خود، زنان اسرائیل خطاب به “خواهران ایرانی” خود می گویند : “اسرائیل شما را دوست دارد”، “زنان اسرائیل در کنار شما هستند”، “مهسا، همواره نام تو را به خاطر خواهیم سپرد”، “همۀ زن ها شایستۀ یک زندگی آزاد هستند،” “شما در قلب ما جا دارید”…

Israeli women stand with Iranian women. #MahsaAmini #مهسا_امینی pic.twitter.com/JZyvXwOXaC

— Israel ישראל (@Israel) September 27, 2022

پیام های تصویری زنان اسرائیلی با استقبال گرم زنان و مردان معترض در ایران و در شبکه های اجتماعی روبرو شده است و حکومت ایران از معترضان نیز بعضاً به عنوان سربازان و “پیاده نظام” اسرائیل یاد کرده است.

در سال ١٩٥٠ ایران بعد از ترکیه دومین کشور جهان مسلمان بود که اسرائیل را به رسمیت شناخت و تا پیش از تأسیس حکومت اسلامی، حکومت پادشاهی در ایران از اسرائیل به عنوان بهترین دوست غیرمسلمان خود یاد می کرد. دهها هزار نفر از شهروندان اسرائیل را یهودیان ایرانی یا ایرانی تبار تشکیل می دهند از جمله رئیس جمهوری پیشین اسرائیل، موشه کاتساف، رئیس پیشین ستاد مشترک ارتش اسرائیل، شائول موفاز، یا خواننده معروف اسرائیلی، ریتا، که آوازه ای بزرگ در اسرائیل و خارج از آن و در بین ایرانیان و فارسی زبانان جهان دارد.

La célèbre chanteuse israélienne Rita, née en #Iran, enregistre en persan un message de soutien aux manifestants iraniens et notamment aux femmes qui se battent pour leur liberté.

Rita a enregistré des albums en hébreu et persan en Israël. pic.twitter.com/RRsrtSKKg7

— Julien Bahloul (@julienbahloul) September 25, 2022

بی‌بی‌سی: صحنه ای از یک ویدئو که معترضان از لحظه شلیک توسط نیروهای امنیتی منتشر کرده اند
سازمان حقوق بشری عفو بین‌الملل به اسنادی رسمی دست یافته که می‌گوید نشان می‌دهد بالاترین نهاد نظامی ایران به فرماندهان نیروهای مسلح در همه استان‌ها دستور داده به طور «قاطع و جدی» با معترضانی که در پی مرگ مهسا امینی به خیابان‌ها آمده اند برخورد کنند.

این سازمان از جامعه بین المللی می خواهد برای جلوگیری از کشته شدن شمار بیشتری از شهروندانی ایرانی، از صدور بیانیه فراتر روند و اقدامات عملی انجام دهند.

به گفته عفو بین‌الملل این سند درز رفته نشان می‌دهد که مقام‌ها قصد دارند به طور سیستماتیک اعتراضات را به هر قیمتی سرکوب کنند.

عفو بین‌الملل می‌گوید که تاکنون هویت ۵۲ قربانی مشخص شده و صدها نفر هم مجروح شده‌اند.

سازمان دیده‌بان حقوق بشر ایران که در نروژ مستقر است روز پنجشنبه در توییتی نوشت که «کشته‌شدن حداقل ۸۳ نفر از جمله شماری کودک در جریان اعتراضات ایران تایید شده است.»

عفو بین‌الملل می‌گوید شواهد نشان می‌دهد که مقام های جمهوری اسلامی با استقرار اعضای سپاه پاسداران، نیروی شبه نظامی بسیج، فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (فراجا)، پلیس ضدشورش، و نیروهای لباس شخصی به مقابله ظالمانه با اعتراضات پرداخته‌اند.

این سازمان همچنین شواهدی از استفاده گسترده نیروهای امنیتی ایران از نیروی مرگبار و تفنگ علیه معترضان یافته است.

اگنس کالامارد، دبیرکل عفو بین‌الملل، می‌نویسد: «مقام‌های ایرانی آگاهانه تصمیم گرفتند به کسانی که برای بیان خشم خود از چند دهه سرکوب و بی‌عدالتی به خیابان‌ها آمده‌اند آسیب برسانند یا آنها را بکشند. در حالی که آفت کهنه مصونیت سیستماتیک در ایران وجود دارد، در این دور از خونریزی‌ها، ده‌ها مرد، زن و کودک به طور غیرقانونی کشته شده‌اند.»

«بدون یک اقدام جمعی مصمم از سوی جامعه بین‌المللی، که باید از صرف بیانیه هایی دایر بر محکومیت فراتر رود، افراد بی شمار دیگری با خطر مرگ، قطع عضو، شکنجه، تعرض جنسی یا افتادن پشت میله های زندان فقط به خاطر شرکت در تظاهرات روبرو هستند. اسناد درز رفته که عفو بین الملل به آنها دست یافته نیاز به تحقیقات مستقل بین المللی و مکانیسم حسابرسی را برجسته می کند.»

این سازمان می‌نویسد که براساس روایات شاهدان عینی و شواهد صوتی-تصویری هیچ یک از ۵۲ قربانی شناسایی شده، هیچ گونه تهدیدی جانی یا خطر جراحت جدی که استفاده از تفنگ علیه آنها را توجیه کند متوجه کسی نمی کردند.
«انکار دولتی و لاپوشانی بعد از یک هفته کشتار»

عفو بین الملل می گوید به یک کپی درزکرده یک سند رسمی دست یافته که نشان می دهد در روز ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ستاد کل نیروهای مسلح حکمی را میان فرماندهان در همه استان ها توزیع کرد که دستور می داد «با هرگونه اغتشاش توسط آشوب گران و ضدانقلاب برخورد قاطع و جدی کنند.»

این سازمان می نویسد: «عصر همان روز، استفاده مرگبار از قوه قهریه در سراسر کشور اوج گرفت به طوریکه ده ها مرد، زن و کودک فقط در یک شب کشته شدند.»

یک سند درزکرده دیگر نشان می دهد که در روز ۲۳ سپتامبر فرمانده نیروهای مسلح استان مازندران به نیروهای امنیتی در همه شهرهای بزرگ و کوچک دستور «برخورد بدون رحم و در حد مرگ» علیه کسانی داد که «هرگونه آشوبگر و ضدانقلاب » توصیف شدند.

همان شب بود که خبرهای زیادی از کشته شدن مردم در شهرهای مختلف مازندران مخابره شد.

مقام های حکومت ایران به سرعت به معترضان برچسب «اغتشاشگر» می زنند. این درحالی است که هرگز مجوز برای راهیپمایی غیرحکومتی صادر نمی شود.

عفو بین الملل تاکنون نام ۵۲ نفر از کشته شدگان را ثبت کرده است، از جمله پنج زن و حداقل پنج کودک که از ۱۹ تا ۲۵ سپتامبر به دست نیروهای امنیتی کشته شده اند. دو سوم آمار مرگ (حداقل ۳۴ نفر) به روز چهارشنبه ۲۱ سپتامبر مربوط می شود اما عفو بین الملل می افزاید که آمار واقعی کشته ها خیلی بالاتر است و به تلاش برای شناسایی قربانیان ادامه می دهد.

به گفته این سازمان بررسی عکس ها و ویدئوها نشان می دهد که بیشتر قربانیان در اثر شلیک گلوله جنگی کشته شده اند. حداقل سه مرد و دو زن در اثر شلیک ساچمه های فلزی از فاصله نزدیک کشته شده اند و یک دختر ۱۶ ساله به نام سارینا اسماعیل زاده بعد از ضربات شدید به ناحیه سر با باتوم کشته شد.

عفو بین الملل می گوید مقام های جمهوری اسلامی در تلاشی برای سلب مسئولیت خود در این قتل ها، روایت های دروغینی را درباره قربانیان منتشر کرده اند و سعی کرده اند آنها را «خطرناک»، و «افرادی خشن» نشان دهند یا ادعا کرده اند که توسط «اغتشاشگران» کشته شده اند.

این سازمان می افزاید: «مقام ها همچنین خانواده های قربانیان را مرعوب کرده و آزار داده اند تا آنها را وادار به سکوت کنند یا در صورت ضبط ویدئو برای نسبت دادن مسئولیت مرگ عزیزانشان به «اغتشاشگرانی» که برای «دشمنان» جمهوری اسلامی کار می کنند، به آنها قول پرداخت غرامت مالی داده اند.»
«شکنجه و بدرفتاری با معترضان»

عفو بین الملل می گوید که شواهدی از شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها در سطح گسترده توسط نیروهای امنیتی از جمله ضرب معترضان و رهگذران یافته است. این سازمان همچنین تعرض جنسی و سایر اشکال خشونت جنسی براساس جنسیت، از جمله موارد گرفتن پستان زنان توسط نیروهای امنیتی یا کشیدن خشونت آمیز موی سر بعد از برداشتن حجاب در تظاهرات را ثبت کرده است.

یک معترض در اصفهان روز ۲۸ سپتامبر به عفو بین الملل گفت: «من شاهد کتک خوردن معترضان بودم. شب قبل، دوستانم شرح دادند که چطور یک زن (معترض) از مو روی زمین کشیده شد. لباس هایش داشت در می آمد و نیروهای امنیتی او را از مو می کشیدند…»

او افزود: «دو شب قبل، چندین نفر از دوستانم با باتوم کتک خوردند. یکی از آنها، که حالا دست و پایش کبود شده به من گفت که نیروهای امنیتی آنها را در یک کوچه احاطه کردند و با باتوم زدند. یکی از نیروهای امنیتی گفت ‘حالا بیایید با تیر به پایشان شلیک کنیم’ و یک مامور دیگر گفت ‘نه بیایید برویم’. خیلی بی‌رحم‌اند.»

عفو بین الملل می نویسد «تصاویر و گزارش هایی را دیده که حاکیست بعضی از معترضان دست به خشونت زده اند. با این حال عفو بین الملل تاکید می کند که اعمال خشونت آمیز توسط گروه کوچکی از معترضان استفاده از نیروی مرگبار علیه آنها را توجیه نمی کند.»

این سازمان توضیح می دهد که براساس قوانین و استانداردهای حقوق بشر بین المللی «حتی اگر معترضان دست به خشونت بزنند، مقام های پلیس باید مطمئن شوند که افرادی که رفتاری صلح آمیز دارند بتوانند به اعتراض خود ادامه دهند بدون آنکه با مداخله یا ارعاب نیروهای امنیتی روبرو شوند.»

«هر گونه استفاده از زور در واکنش به چنین خشونتی همیشه باید تابع این اصول باشد: قانونی باشد، ضروری باشد و در تطابق با قوانین بین المللی متناسب باشد. نیروهای امنیتی نباید از تفنگ به جز برای حفاظت از خود یا دیگران در برابر خطر آنی مرگ یا جراحت جدی استفاده کنند، آن هم فقط زمانی که روشهای کم خطرتر برای نجات جان کافی نیست.»

بی‌بی‌سی: یکی از فرماندهان ارشد سابق سپاه پاسداران با انتشار فایلی صوتی گفته است که بنا به گفته منابع موثق در پزشکی قانونی ایران دلیل به اغما رفتن و مرگ مهسا امینی «آسیب به جمجمه» تشخیص داده شده است.

محمدباقر بختیار، که در دوران جنگ با عراق از فرماندهان ارشد سپاه بوده است، فایلی صوتی بر یوتیوب همرسانی کرده که در آن حکومت ایران را به تلاش برای لاپوشانی واقعیت مرگ مهسا (ژینا) امینی متهم کرده است.

آقای بختیار می‌گوید: «این اطلاعات به وسیله انسان‌های با وجدان داخل سیستم به بیرون درز می‌کند.»

او گفته «منابع موثقی» که در جریان گزارش پزشکی قانونی درباره مهسا امینی بوده‌اند، گفته‌اند که بنا به این گزارش پس از انتقال او به بیمارستان کسری، در بدو ورود و پس از بررسی‌های بالینی به دلیل «خونریزی داخلی» طحال آسیب‌دیده از بدن خارج شده تا وضعیت او پایدار شود‌. با این وجود به دلیل «آسیب به جمجمه» مهسا امینی به اغما می‌رود و جان می‌بازد.

این فرمانده پیشین سپاه با «جاه‌طلب و بی هویت» خواندن حکومت ایران گفته اگر حکومت «عقل سلیم» به خرج می‌داد و با پذیرش مسئولیت در این واقعه، بابت آن عذرخواهی می‌کرد، شاید «تبعات کمتری گریبانشان را می‌گرفت».

با جان باختن مهسا امینی اعتراضات سراسری گسترده و کم‌سابقه در ایران آغاز شده که همبستگی بین‌المللی چشمگیری را هم به همراه داشته است. با گذشت دو هفته، هنوز مقام‌های ایرانی به طور رسمی دلیل مرگ مهسا امینی را اعلام نکرده‌اند.

محمدباقر بختیار در کنار آیت‌الله حسینعلی منتظری
محمدباقر بختیار صحبت‌های خود را با «نام خدای مظلومان و خدای انتقام‌گیرنده از ظالمان» آغاز کرده و مهسا امینی را «دختر ایران» خوانده است‌.

آقای بختیار مرگ مهسا امینی را با «کشته شدن» ستار بهشتی و زهرا کاظمی مقایسه کرده و گفته است حکومت درباره هیچ یک از این موارد مسئولیت را نپذیرفته است.

او گفته: «کجا پاسخگو بودند؟ صدها نفر در سال ۸۸، چندین نفر در سال ۷۸، صدها نفر در سال‌های ۹۶ و ۹۸ و مخصوصا پس از آن ماجرای بنزین.»

آقای بختیار حکومت را متهم کرده که «به بهانه توهین به مقدسات دنبال سرکوبند و به دنبال دوقطبی کردن جامعه و مقابل هم قرار دادن اقشار جامعه هستند.»

این فرمانده سابق سپاه گفته: «من شرمنده‌ام که در دوره‌هایی که با آرمانگرایی دنبال بقای این نظام بودیم نمی‌دانستیم کسانی می‌آیند و از همه دستاوردهای مردم سوءاستفاده می‌کنند برای خودشان».

او با انتقاد از سیاست‌های حکومت گفته است: «مردم رویکردشان مستقیما به رهبری شده، شعارشان علیه رهبری است. مردم شما را نمی‌خواهند. این را بفهمید.»

فرمانده ارشد سابق سپاه پاسداران با انتشار فایلی صوتی گفته است که بنا به گفته منابع موثق در پزشکی قانونی ایران دلیل به اغما رفتن و مرگ مهسا امینی «آسیب به جمجمه» تشخیص داده شده است. pic.twitter.com/FlxRJuwmrf

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) September 29, 2022

پیش از انتشار صحبت‌های این فرمانده سابق سپاه گروه هکری «عدالت علی» هم در کانال تلگرام خود مدارکی را منتشر کرده که می‌گوید اسناد مرتبط با علت جان باختن مهسا امینی پس از بازداشت او توسط «گشت ارشاد» است.

در این نامه از قول شاهدان عینی آمده که ساعت ۶ و نیم بعدازظهر ۲۲ شهریور ماه شاهد آن بوده‌اند که دختری هنگام انتقال به خودرو «مقاومت کرده و در اثر کشمکش ایجاده شده سرش به جدول برخورد کرده است.»

خبرگزاری فارس، نزدیک به سپاه پاسداران، بلافاصله پس از انتشار این نامه، اصالت سند را تکذیب کرد و آن را جعلی دانست.

اصالت این نامه مستقلا توسط بی‌بی‌سی قابل تائید نیست.

پیش از این خانواده مهسا امینی گزارش‌های اولیه درباره تحقیقات پزشکی قانونی و مطالب منتشرشده در رسانه‌های رسمی درباره سابقه بیماری او را زیر سوال برده‌اند.

امجد امینی، پدر مهسا، به بی‌بی‌سی فارسی گفت یکی از مقام‌های پزشکی قانونی به او گفته «هر چه بخواهم(در گزارش) می‌نویسم و به شما ارتباطی ندارد.» او گفت الان هم« آنچه را که دوست دارند در این گزارش خواهند نوشت.»

خبرنگار فارس می نویسد: می توان تصور کرد که هدف مهمی در زندگی به جزء خوش‌گذرانی ندارند که آنهم لابد با توجه به سبک زندگی آنها در کشور ما خیلی بساطش جور نیست! بیشتر من را یاد آن نوجوانی می‌انداختند که چند وقت پیش در اینستاگرام کلیپ‌های مشمئز کننده‌اش با دو دختر کم سن و سال‌تر از خودش خاطر بسیاری از مردم را جریحه‌دار کرده بود.

خبرگزاری فارس گزارشی از جزئیات تجمعات در تهران و افراد حاضر در آن منتشر کرده است.
به گزارش «انتخاب»؛ متن کامل این مطلب در ادامه می آید: فیلم‌های منتشر شده از اغتشاشات و حضور پررنگ نوجوان‌ها در آن برایم عجیب بود. عصر چهارشنبه برای شناخت بیشتر این طیف به میان معترضان رفتم. پیدا کردن‌شان سخت نبود. خیابان‌های منتهی به میدان ولی عصر(عج) اولین جایی بود که توانستم با گروهی حدودا ۱۵ نفره از آنها همراه شوم. آنچه در این گزارش می خوانید حاصل همراهی حدودا ۳ ساعته با دختر و پسرهای جوان و نوجوانی است که شنیده بودم برای خونخواهی مهسا امینی به خیابان‌ها آمده‌اند.

ساعت ۱۷:۳۰ در تقاطع خیابان برادران مظفر و روبه‌روی یک قهوه فروشی با چند دختر و پسر جوان همراه شدم؛ همگی تقریبا زیر ۱۸ سال. تردید داشتم چطور به جمعشان ورود کنم. نگران بودم ظاهر و لباس‌های متفاوتم جلب توجه کند. اما دل به دریا زدم و با اولین شعارها با آنها همراهی کردم و وارد خیابان ولی عصر شدیم. پلیس مانع از تجمع می‌شد. شلیک اولین گاز اشک آور حسابی چشم و گلویم را سوزاند. بعضی‌هایشان فورا سیگار روشن کردند. یک نفرشان به من هم تعارف کرد. سیگار را گرفتم و در جیبم گذاشتم. نگران بودم پوک زدن‌های ناشیانه هویتم را لو دهد.

با حضور پلیس از کوچه‌های فرعی به سمت چهارراه ولی عصر فرار کردیم. برای اینکه جمعیت را گم نکنم یک دختر و پسر جوان را نشان کردم و به دنبال آنها می‌دویدم. اینترنت قطع بود و این افراد با تلفن محل قرار بعدی را مشخص می‌کردند. قرار بعدی سر خیابان وصال بود. با آنها همراه شدم.
روال کار به این شیوه بود که ابتدا شعار می دادیم وقتی به حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر می رسیدیم با هدایت لیدرهایی که عمدتا موتورسوار بودند و سن های بالاتری داشتند، خیابان را می بستیم.
نوع برخوردها خشن بود. متوجه شدم برخی چاقوی جیبی و اسپری فلفل داشتند. رفتار دخترها هم مثل پسرها بود. در میان راه چند تابلو راهنمایی و سطل زباله را آتش زدند. کرکره مغازه ها غالبا پایین بود. جوانی حدودا ۲۰ یا ۲۱ ساله که سعید صدایش می‌کردند، حس لیدری این جمع را داشت. بقیه هم یکی درمیان به توصیه های سعید گوش می دادند.

قرار بعدی میدان فردوسی بود. در مسیر با هم، کمی هم‌کلام شدیم. همین همراهی در یک ساعت اول و شنیدن نوع حرف‌های آنها مشخص می‌کرد اینها نسبتی با گروهکی‌هایی که بارها وصف حالشان را شنیده بودم، ندارند. با اینکه کار را جدی گرفته بودند اما بعضا برخوردها و شوخی‌های غیراخلاقی و راحت بین دختر و پسرها رد و بدل می‌شد. حتی در شوخی هایشان هم تند و عصبانی برخورد می‌کردند. اصطلاحات و واژه‌هایی به کار می‌بردند که مشخصا ویژه زیست مجازی بود. ادبیات‌شان برای من که فقط چند سالی از آنها بزرگتر بودم خیلی قابل درک نبود.

به وضوح مشخص است هیچ تقید دینی و سیاسی ندارند. می توان تصور کرد که هدف مهمی در زندگی به جزء خوش‌گذرانی ندارند که آنهم لابد با توجه به سبک زندگی آنها در کشور ما خیلی بساطش جور نیست! بیشتر من را یاد آن نوجوانی می‌انداختند که چند وقت پیش در اینستاگرام کلیپ‌های مشمئز کننده‌اش با دو دختر کم سن و سال‌تر از خودش خاطر بسیاری از مردم را جریحه‌دار کرده بود.

قاعدتا از زندگی‌شان احساس رضایت ندارند و هر کس را که عامل این عدم موفقیت بدانند با سخت‌ترین برخوردها و شعارها به او حمله می‌کنند؛ این عامل ناکامی می خواهد دین و قرآن به آنها معرفی شده باشد یا متدینین، بسیجی‌ها، پلیس و… البته در مسیری که من با آنها بودم به جز شکستن شیشه چند مغازه و کندن تابلوها و نرده‌های خیابان، موقعیتی برای سنجش رفتار آنها با افرادی با ظاهرمذهبی یا خانم‌های محجبه پیش نیامد اما کلیپ‌ها و ویدئوهای مختلفی در فضای مجازی منتشر شده بود که این میزان خشونت و تنفر را به وضوح به تصویر می‌کشید.
به میدان فردوسی رسیدیم و در خروجی مترو مستقر شدیم. «نترسید نترسید ما همه با هم هستیم» و «مرگ بر دیکتاتور»، «ای مردم با غیرت حمایت حمایت» از شعارهای اولیه‌ای بود که این گروه می‌دادند. به مرور به وسط خیابان آمدیم و ترافیک سنگین شد. ناگهان چند موتور سوار، هماهنگ با هم خیابان را کاملا بستند. چند زن نقابدار که مسن‌تر بودند وارد جمع ما شدند و میدان‌داری می‌کردند. ماشین‌ها و مردم هم نظاره‌گر بودند.

موتورسوارها که حدودا تعدادشان ۱۰ تا ۱۵ نفر بود شروع به بوق زدن ممتد کردند. بقیه هم مردم را تشویق به همراهی می‌کردند. جو هیجانی خیلی بالا بود. ناگهان سطل زباله را به وسط خیابان آوردند و در کسری از ثانیه آتش زدند. متوجه نشدم چه کسی این کار را کرد؛ گروه جوان همراه ما یا میانسال‌های تازه‌وارد. به‌هر حال، میدان فردوسی از چهار طرف بسته شد. گروه نوجوان‌ها هم چند دقیقه‌ای شعار دادند و به هم ریختند و آتش زدند. رفتارشان مثل قهرمان بازی‌های رایانه‌ای بود. انگار خرابکاری را فقط برای هیجان و لذتش انجام می‌دادند؛ یک جور تخلیه انرژی.

اما در گوشه دیگر میدان، ماجرا فرق می‌کرد. تحرکات لیدرها توجهم را بیشتر جلب می‌کرد. زنان و مردانی که معلوم بود جنسشان با این جوان‌ها متفاوت است. کارشان را کاملا بلدند و برای تک‌تک رفتارشان برنامه دارند. هیچکدام از موتورها پلاک نداشتند. یک زن و مرد یا دو مرد سوار هر موتور بودند. در تاریکی شب متوجه نشدم که مسلح بودند یا نه اما بعدا از همکاران دیگر شنیدم که می‌گفتند در دست برخی لیدرها اسلحه‌هایی دیده‌اند.

چند دقیقه بعد پلیس وارد میدان شد. بلافاصله موتوری ها آدرس محل بعدی تجمع را دادند و تا قبل از رسیدن پلیس محل را ترک کردند. با ورود پلیس به میدان، جوانان شعاردهنده هم متفرق شدند و دوباره قرار بعدی را گذاشتند: زیر پل چوبی! از اینجا به بعد همه چیز تکرار می‌شد. ابتدا شعار می دادند و ترافیک ایجاد می‌کردند. وقتی جمعیت به حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر می‌رسید، سر و کله لیدرهای موتورسوار پیدا می‌شد که سن و سال بالاتری داشتند. ناگهان خیابان با یک سطل زباله یا لاستیک شعله‌ور مسدود می‌شد. به محض ورود پلیس، موتورسوارها ناپدید می‌شدند. حالا این جوان‌های هیجان‌زده باقی می‌ماندند و مردم بهت‌زده و پلیسی که باید این صحنه را مدیریت کند!

ظهر پنجشنبه اطلاعاتی از بازداشت شدگان دریافت کردم. همان نوجوانان و جوانان کم سن و سال. در توصیف آنها می گفتند: اکثرا دغدغه معیشتی ندارند. اهل گیم و اینستاگرامند! بدون قید و بند مذهبی. معتقد به آزادی بی حد و حصر رابطه با جنس مخالف. به شدت نسبت به دین بغض دارند. روحانیت و اسلام را عامل ناخوشی‌شان می‌دانند. در اعترافاتشان مشخص شده پیوند خانوادگی شان به شدت ضعیف است و بعضا پدر و مادرهایشان با هم زندگی نمی‌کنند. پلیس می‌گوید بعضی هایشان که پوشش نامناسبی دارند تا هنگامی که خانواده شان لباس مناسب برایشان نیاورند نگه می داریم. مادرانشان که می‌آیند وضع پوششان به گونه‌ای است که باید آنها را نیز نگه داریم اما بعضا اغماض می کنیم! البته حساب اغتشاش‌گران فرق دارد باید بمانند تا محاکمه شوند.

دکتر منوچهر زارعی جامعه شناس آنها را در جرگه وندالیسم دسته بندی می کند و می‌گوید: «وندالیسم» عارضه امروز مدرنیته است. بیماری نوظهوری که تقریبا در همه جوامع به ظاهر توسعه یافته مشاهده می‌شود. کودکانی که در اینستاگرام و فیسبوک پرورش پیدا می‌کنند و در دیسکوها و کازینوها بزرگ می‌شوند. اکثرا هیجانات جوانی را با الکل یا مخدر سرکوب می‌کنند اما هر از چند گاهی به بهانه‌ای به خیابا‌ن‌ها می‌ریزند و با آشوبگری و تخریب اموال عمومی، هیجانات خود را تخلیه می‌کنند. انگار ما هم باید سزای غربی شدنمان را اینگونه بدهیم. سیاست‌های توسعه غربی که دهه ۷۰ پایه‌گذاری کردیم هم اکنون محصولش را درو می‌کنیم. البته که اینها هنوز در اقلیتند و بسیار محدود، اما همین مقدار کم نیز دردآور است. خانواده، آموزش و پرورش و لقمه شبهه‌دار و نحوه تربیت و مصرف رسانه‌ای بیشترین نقش و تقصیر را در این ماجرا دارند.

به نظرم این نوجوان‌ها مراقبت‌های خاص می‌خواهند. شاید باید پس از شناسایی در مدارس خاص ثبت‌نام شوند تا هم آموزش‌های مناسب ببینند و هم بقیه را کمتر آلوده کنند. دکتر زارعی درست می‌گوید؛ انگار به میزان تقلید از غربی‌ها، داریم شبیه آنها می‌شویم لااقل در نابهنجاری‌های فرهنگی. اما یک تفاوت جدی نیز وجود دارد. غربی‌‌‌ها مثل ما این همه دشمن و گروهک تروریستی و معاند ندارند. هیچ کجای دنیا دشمنان قسم خورده که به این میزان دستشان به خون مردم آغشته باشد و رسانه‌های پرشماری که ساعت‌ها برای تهییج مردم و به خشونت کشیدن جامعه وقت بگذارند و هزینه کنند، وجود ندارد.
رسانه هایی که ایجاد یاس و ناامیدی را در برنامه دارند و هنرشان این است تا کوچکترین ایرادی را به نظام سیاسی و دینی کشور منتسب کنند و مردم را به خیابان بکشند. آنگاه با پنهان شدن پشت مردم سپری را برای گروهکی ها و تروریستها ایجاد کنند.

یکی از همکاران که سابقه خبرنگاری در فتنه ۸۸ را نیز دارد می‌گفت: این مسائل برای ما تکراری است. این رسانه ها بیشترین اثر را روی خودشان می گذارند. بیش از ۴۰ سال است که هر بار باورشان می شود که کار نظام تمام است اما باز هم دست از پا درازتر ناکام می مانند و مشغول سناریوسازی دیگری می شوند. البته پشتکار خوبی دارند هر کسی بود تا الان هزار بار ناامید شده بود. انگار به اراده الهی ماموریت دارند تا ما را قوی تر کنند همان کاری که تاکنون کرده اند.

ایران اینترنشنال: رسانه بلومبرگ درباره راه‌هایی که آمریکا می‌تواند به اعتراضات سراسری در ایران کمک کند، یادداشتی منتشر کرده است. در این یادداشت به این سوال نیز پرداخته شده که چرا هر گونه گفت‌وگو درباره احیای توافق هسته‌ای با حکومت ایران، باید متاثر و مرتبط با اعتراضات مردم در این کشور باشد.

بخش‌هایی از این یادداشت را در ادامه می‌خوانید:

ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه که از ایران برای جنگ در اوکراین پهپاد گرفته است، به ابراهیم رئیسی، رییس‌جمهوری ایران بدهکار است. این است که در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد به همتایش لطف کرد و او را از سنگ روی یخ شدن در این مجمع نجات داد.

پوتین همچنین از بسیج ۳۰۰ هزار نیروی ذخیره روس برای جنگ اوکراین خبر داده و تهدید غیرتلویحی هم به استفاده از سلاح هسته‌ای کرده است. اعلام پوتین توجه بین‌المللی از ایران را منحرف کرد؛ جایی که قتل مهسا امینی، اعتراضات سراسری علیه رژیم ایران را برانگیخته است.

رفتار بد نیروهای امنیتی، معمول جمهوری اسلامی است اما مرگ مهسا امینی به‌ ناگاه، طاقت ایرانیان، به‌ویژه زنان را طاق کرد. رسانه‌های اجتماعی از ویدیوهای حجاب از سر برداشتن زنان، چیدن موهایشان و سوزاندن روسری‌ها پر شد.

رژیم ایران طبق معمول برای مقابله با چنین اقداماتی، «دست سنگین» خود را رو کرد.

وقتی رئیسی در نشست سازمان ملل سخنرانی می‌کرد، نیروهای امنیتی او جمع شده بودند و به مردم تیراندازی می‌کردند؛ اما ویدیوها چیز دیگری هم نشان می‌داد: شهروندان مقاومت می‌کردند، پلیس را کتک می‌زدند و ماشین‌هایشان را به آتش می‌کشیدند.

جو بایدن، رییس‌جمهوری آمریکا در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: «با شهروندان شجاع و زنان دلیر ایران که هم‌‌اکنون برای به دست آوردن حقوق اولیه خود تظاهرات می‌کنند، اعلام همبستگی می‌کنیم.»

اما اشاره بایدن به ایران در سخنرانی‌اش، مورد توجه واقع نشد چرا که لب کلام بایدن درباره پوتین و خطر افزایش تهدید هسته‌ای در اوکراین بود.

رئیسی هنگام سخنرانی بایدن حضور نداشت اما قطعا زیر لب تشکری کرده است از صدقه‌ای که دوست روس‌اش به او داده بود. پوتین تمام توجه مجمع سازمان ملل متحد را بلعیده بود.

رئیسی حالا به تهران بازگشته است و روی توجه معطوف جهان و بایدن به روسیه، حساب می‌کند آن هم در زمانی که رژیم ایران به تنها شکلی که بلد است، مشغول مقابله با اعتراضات است. نشانه‌های شومی که از سرکوب خشونت‌آمیز، مشابه آن‌چه در سال ۲۰۱۹ (آبان ۹۸) روی داد حکایت دارد.

تاکنون دست‌کم ده‌ها تن در این دور از اعتراضات کشته شده‌اند و حکومت ایران دسترسی به اینترنت و دیگر راه‌های ارتباطی را بسته است که خود نشان از این دارد که رژیم نمی‌خواهد حرف خشونت و قساوت آن به بیرون درز کند و به گوش افراد بیشتری برسد.

چالش پیش روی بایدن اما کمک به معترضان داخل ایران است و اینکه اجازه ندهد رژیم ایران بار دیگر آنان را «مزدور » جلوه دهد.

بهترین کاری که آمریکا می‌تواند انجام دهد این است که صدای معترضان را رساتر کند و به آن‌ها کمک کند تا از قطع اینترنت به دست رژیم فرار کنند، بتوانند بهتر با هم ارتباط برقرار کنند و اعتراضاتشان را سازماندهی کنند.

یک راه دیگر همان راهی است که وزارت خزانه‌داری آمریکا انجام داد: در پی اعلام درخواست ایلان ماسک برای معافیت از تحریم‌های مرتبط با جمهوری اسلامی با هدف ارائه اینترنت ماهواره‌ای استارلینک در ایران، وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد صادرات برخی تجهیزات اینترنت ماهواره‌ای در راستای کمک به آزادی اینترنت در ایران ممکن است.

در سطح دیپلماتیک، وزارت امور خارجه آمریکا باید از هر فرصتی برای معطوف کردن توجه به سمت اعتراضات ایران استفاده کند و از متحدان خود بخواهد همین کار را بکنند.

هر گفته‌ای درباره مذاکره با رژیم ایران درباره احیای توافق هسته‌ای، باید همراه با ابراز مکرر همدلی صمیمانه با معترضان و همچنین تقبیح شدید سرکوب در ایران باشد.
در نهایت، کاخ سفید باید روشن بیان کند هر مقام ایرانی که با سرکوب معترضان در ارتباط باشد، بر اساس «قانون جهانی مگنیتسکی» تحت تحریم قرار خواهد گرفت.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا همچنین از تحریم پلیس اخلاقی ایران (گشت ارشاد) خبر داده است و باید گفت دولت بایدن از جای خوبی شروع کرده است.

معترضان در ایران از خطرات عظیمی که به جان خریده‌اند تا در برابر رژیم بایستند آگاهند اما این بار، مهسا الهام‌بخش آنان برای بر پا خاستن و نه سر فرود آوردن، شده است.

جو بایدن باید پاسخ شجاعت معترضان در ایران را با کمک به آن‌ها برای بلند کردن صدایشان بر سر و صدایی بدهد که پوتین در جهان راه انداخته استقانون مگنیتسکی جهانی.

بی‌بی‌سی: در طول یک هفته گذشته معترضان در شهرهای مختلف ایران تجمع‌های ضدحکومتی برگزار کرده‌اند؛ اعتراضاتی که علیرغم تهدیدهای تازه مقام‌ها برای برخورد با معترضان ادامه یافته است. جرقه این اعتراضات بعد از مرگ مهسا امینی زده شد، دختر ۲۲ ساله‌ای که بعد از بازداشت توسط گشت ارشاد جان باخت.

اما مقامات جمهوری اسلامی بار دیگر دست به سرکوب خونین معترضان زده‌اند. اما این نیروهای سرکوب چه سازمانها، گروه‌ها و یا افرادی هستند و این نیروها از چه ابزاری استفاده می‌کنند؟

نیروهایی که در سرکوب معترضان نقش دارند زیر مجموعه ستاد کل نیروهای مسلح هستند: نیروی انتظامی، سپاه پاسداران و این بار در اعتراضات اخیر نیز مشخص شده است که نیروی زمینی ارتش هم حضور دارد و دستکم یک کشته داده است.

اما از نیروی انتظامی، پلیس پیشگیری، آگاهی، امنیت عمومی، فتا، یگان ویژه و نوپو در سرکوب معترضان دست دارند.

نوپو یا نیروهای ویژه پاسداران ولایت بخشی از نیروی انتظامی ایران است

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جدای از نیروهای خودش از نیروهای بسیج هم استفاده می‌کند. همچنین از گروهی به نام «نخسا« یا (نیروهای خودجوش سرزمین‌های اسلامی) نیز استفاده شده است.

این گروه می‌گوید که «خودجوش» هستند و «فداییان علی‌خامنه‌ای و سردار قاسم سلیمانی» هستند، اما لوگوی آنها و همچنین حضورشان در سوریه نشان می‌دهد که احتمالا به سپاه وابسته‌اند.

یک گروه شبه‌نظامی به نام نخسا یا «نیروهای خودجوش سرزمین‌های اسلامی» که سابقه حضور در جنگ سوریه را هم دارد، گفته معترضان را در شب‌های اخیر در تهران «قلع و قمع» کرده است.
پرهام قبادی نگاهی کرده به ساختار ماشین سرکوب در ایران pic.twitter.com/YpCBVqQSQM

— BBC NEWS فارسی (@bbcpersian) September 24, 2022

ویدیو حضور در سوریه

در جریان اعترضات آبان ۹۸ ، این گروه گفته در سرکوب معترضان در دانشگاه تهران، دانشگاه امیرکبیر و شهر ملارد دست داشته است.

به گزارش سازمان عفو بین‌الملل در اعتراضات آبان ۹۸ حدود ۳۵ نفر تنها در شهر کوچک ملارد کشته شدند؛ بسیاری‌ از آنها با اصابت گلوله به سر.

اما از کجا معلوم که این گروه اینبار هم در سرکوب شرکت کرده؟ تصویری از کانال تلگرامی این گروه وجود دار که می‌گوید «در تهران از ولیعصر و انقلاب تا صادقیه و نازی آباد و شهر ری» در سرکوب نقش داشتند و به گفته آنها معترضان را «قلع و قمع» کردند.

این یعنی گروهی مسلحی بدون ضبط و ربط سازمانی مشخص، که ظاهرا مجوز کشتن شهروندان را دارد در سرکوب‌ها شرکت کرده است.

یگان پیاده نیروهای ویژه

اما نیروهای یگان ویژه، یک یگان پیاده دارند که معمولا با باتوم و تفنگ ساچمه‌ای هستند.

آنها یگان موتوری هم دارند که قابلیت جابجایی سریع داشته و با گاز موتورها و ویراژ دادن رعب و وحشت ایجاد می‌کنند.

و گروه «نوپو »که مخفف «نیروهای ویژه پاسداران ولایت» است که به «سیاه جامگان» هم معروفند. حکومت می‌گوید نوپو برای عملیات ضدتروریستی و گروگانگیری ایجاد شده، اما اینها همیشه در جریان اعتراضات هم در خیابان‌ها حضور دارند.

اما نیروهای وابسته به سپاه، ظاهرا با لباس‌های نخودی رنگ ظاهر می‌شوند.

در میان این نیروهای سرکوب البته افراد موسوم به «لباس شخصی‌ها» هم هستند، که دقیقا مشخص نیست چه کسانی هستند، اما قطعا بسیجی‌ها جز آنها هستند. اکانت‌های مختلف حتی توانستند مداحان را هم بین آنها شناسایی کنند.

سرکوب اشنویه؛ اینترنت و تلفن ثابت قطع است و نیروهای نظامی درشهر حضور دارند
اوضاع ناآرام پایتخت و دیگر شهرهای ایران یک هفته بعد از مرگ مهسا امینی
آلبوم عکس اعتراضات- تصاویری که «نماد» شدند

موفقیت در سرکوب؟
اما این همه نیرو به دلایل مختلف به معنی موفقیت در سرکوب نیست.

لباس نیروهای یگان ویژه سنگین است که به گفته مختصصان دستکم ۹ کیلو است. یک معترض ممکن است دائم در حال دویدن نباشه، اما اایستادن این نیروها با این لباس سنگین کار آسانی نیست بعلاوه اینکه ساعت های زیادی در آماده باش هستند.

مسئله دیگر این است که مردم معترض اتحاد بیشتری دارند اما چنین اتحادی در بین نیروها همیشه شاید نباشد, نمونه آن ویدیو‌ها از درگیری بین خود نیروهای یگان ویژه که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است.

همچنین با وجود تجهیزاتی که دارد، تصاویر زیادی از عقب نشستن آنها دربرابر معترضان منتشر شده است.
ابزار جدید

در این اعتراض ها جمهوری اسلامی از دو ابزار جدید هم برای سرکوب استفاده کرده است که یکی از آنها لیزر است؛ معترضان می‌گویند که برای نشانه‌گیری قبل از شلیک است.

ابزار غیرمتعارف دیگه برای سرکوب آمبولانس است که ظاهرا هم برای جایجایی نیرو ازش استفاده می‌کنند، و هم برای دستگیری معترضان و انتقال آنها به بازداشتگاه‌ها.

مشخص نیست شمار کل نیروهای سرکوب چقدر است اما طولانی شدن اعترضات و گستردگی آنها می‌تواند این نیروها را با مشکل مواجه کند.

بعلاوه چیزی که اینبار در اعتراضات به وضوح دیده می‌شود این است که خیلی از معترضها دیگر ظاهرا ترسی از ماموران ندارند و به زبان ساده، ترس‌شان ریخته است.

رادیوفرانسه: لوموند روزنامۀ عصر پاریس علاوه بر سرمقالۀ امروز خود مقاله ای نیز به قلم “کلمان ترم” پژوهشگر مسائل ایران، در بارۀ اعتراض های جاری در این کشور منتشر کرده است. در سرمقالۀ خود لوموند نوشته است که علاوه بر شهامت مردم ایران که نیروهای امنیتی این کشور را برغم خشونت شان به چالش کشیده‌اند، اعتراض های جاری در این کشور بار دیگر یک رژیم بدون مردم را به نمایش گذاشته اند که به همین دلیل همۀ تلاش خود را صرف ادامۀ بقای خود کرده است.

لوموند سپس تصریح می کند که این اعتراض ها در عین حال یک ملت بدون نمایندگان حقیقتاً منتخب را نشان می‌دهند.

“کلمان ترم”، پژوهشگر فرانسوی، در مقالۀ خود در روزنامۀ لوموند با عنوان “رهبران ایران در بن‌بست” نوشته است که رژیم اسلامی نخواهد توانست این بار معترضان را که خواستار لغو حجاب اجباری هستند از میان بردارد و حذف کند. “کلمان ترم” معتقد است که ٤٣ سال نبرد آشکار و پنهان علیه حجاب اجباری اکنون جمهوری اسلامی ایران را در بن بست گذاشته است به این معنا که رژیم ایران یا باید از هویت دینی خود دست بکشد یا وارد وضعیت سرکوب دائمی مردم شود. “کلمان ترم” از لغو حجاب اجباری به عنوان یک جنبش اجتماعی مردمی یاد کرده که در پی تغییرات و دگردیسی های عمیق اجتماعی-فرهنگی در ایران است. پژوهشگر فرانسوی در ادامه افزوده است که رهبران روحانی ایران نمی توانند تا ابد در مقابل مطالبات آزادیخواهانۀ زنان ایران خود را به کری بزنند، زیرا این مطالبات عاقبت نظم اسلامی مرگ‌اندیش در این کشور را سرنگون خواهد کرد.

“کلمان ترم” در جای دیگری از مقاله‌اش به حضور گستردۀ مردان در اعتراض های جاری و در دفاع از حقوق زنان و برابری آنان با مردان اشاره کرده و گفته است که این تحول شکست ایدئولوژیک بزرگی برای رژیم اسلامی ایران است. “کلمان ترم” در جای دیگری از مقاله‌اش می‌افزاید : این بار به وضوح معترضان در ایران به این نتیجه رسیده‌اند که تنها تغییر رژیم قادر است به آپارتاید و تبعیض جنسیتی در جمهوری اسلامی خاتمه دهد و تظاهرکنندگان از جمهوری اسلامی به عنوان یک رژیم ضدایرانی یاد می‌کنند.

دویچه‌وله: گروه هکرهای ناشناس اعلام کرد که بیش از ۳۰۰ دوربین مداربسته در ایران را هک کرده است. رییس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی از طرفداران حکومت خواسته تا بعد از نماز جمعه این هفته در اعتراض به “حرکات هنجارشکنانه” تظاهرات کنند.

گروه آنونیموس−هکرهای ناشناس− که از ابتدای اعتراضات مردمی در ایران به مرگ مشکوک مهسا امینی علیه نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی اعلان جنگ سایبری کرده، در صفحه توییترش نوشت که بیش از ۳۰۰ دوربین مداربسته در ایران را هک کرده است.

More than 300 Iranian cameras have been hijacked. #OpIran #Anonymous

— Anonymous (@YourAnonOne) September 22, 2022

این گروه همچنین از حمله به سایت ریاست جمهوری ایران خبر داد و با هشتگ “عملیات ایران” (#OpIran) نوشت: «ما در نبرد کنونی همراه مردم ایران هستیم. ما انونیموس هستیم، منتظرمان باشید.»

https://t.co/Z4DF46dojG | President Website Down.

We stand with the Iranian people in their just struggle.

We are #Anonymous Expect Us! #OpIran pic.twitter.com/fhJbRUqSZU

— Spid3r (@YourAnonSpider) September 21, 2022

با این حال پس از چند ساعت پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست جمهوری با شناسه http://president.ir بازیابی شده و مجددا در دسترس قرار گرفت.

این گروه در روزهای گذشته سایت‌های متعددی از جمله سایت بانک مرکزی و سایت دولت ایران را هک کرد.

سازمان عفو بین‌الملل نیز با اشاره به اعتراضات مردمی به مرگ مشکوک مهسا امینی در حساب توییتری خود نوشت: «نیروهای امنیتی ایران تظاهرات مسالمت‌آمیز اعتراض به کشته شدن مهسا امینی را با خشونت سرکوب می‌کنند. شلیک گلوله به معترضان دست کم ۸ کشته و ۱۰۰ زخمی برجای گذاشته است.»

Iranian security forces are violently quashing largely peaceful protests sparked by the death in custody of #Mahsa_Amini. The barrage of gunfire unleashed on protesters has left at least 8 people dead and 100s injured. pic.twitter.com/9kMElmdKoL

— Amnesty International (@amnesty) September 21, 2022

تعداد کشته شدگان تا زمان تنظیم این گزارش ۱۰ نفر اعلام شده است.

قطع دسترسی به اینستاگرام از سوی حکومت

با بروز اختلالات شدید در اپلیکیشن‌های واتس‌اپ و اینستاگرام، خبرگزاری فارس نزدیک به سپاه پاسداران نوشت: «با تصمیم شورای امنیت کشور دسترسی به اینستاگرام از شب گذشته (چهارشنبه ۳۰ شهریور) از داخل ایران ممکن نیست. همچنین دسترسی به واتس‌اپ هم دارای اختلال است.»

بر اساس این گزارش مشخص نیست این قطع دسترسی تا چه زمانی طول بکشد. فارس نوشته است: «اقدامات خلاف امنیت ملی در بستر این شبکه‌‌ها توسط ضدانقلاب و پاسخگونبودن این پلتفرم‌ها یکی از دلایل این تصمیم است.»

مطالب بیشتر درباره قطعی اینترنت را اینجا بخوانید

از آبان ۱۳۹۸ یکی از راهکارهای حکومت ایران برای مقابله با اعتراضات، قطع اینترنت و محدود کردن دسترسی به شبکه‌های اجتماعی بوده است. این شبکه‌ها نقشی مهم در برنامه‌ریزی حرکات اعتراضی و نیز اطلاع‌رسانی درباره آنها دارند. همچنین اخبار و فیلم‌های مربوط به سرکوب خشن اعتراضات از سوی حکومت نیز از طریق این شبکه‌ها در اختیار رسانه‌های آزاد قرار می‌گیرد.

راهپیمایی حکومتی در روز جمعه

هم زمان با گسترش اعتراضات به حدود ۵۰ شهر ایران، رییس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی فراخوانی برای تظاهرات در روز جمعه اول مهر بعد از نماز جمعه داده است.

محسن محمودی در اظهاراتش به حرکاتی از جمله “آتش زدن قرآن، حمله به مساجد و کشیدن چادر از سر یک زن محجبه” در جریان اعتراضات روزهای اخیر اشاره کرد. بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی و نیز ناظران و تحلیل‌گران این اقدامات را مشکوک خوانده و آنها را به نیروهای خودی و سرکوبگر نسبت داده‌اند.

بیشتر بخوانید: اعتراضات ایران؛ موج سرکوب و قطع دسترسی به اینستاگرام

اغلب کاربران شبکه‌های اجتماعی این حرکات را محکوم کرده و نوشته‌اند که ماموران حکومتی در همه اعتراضات خودشان دست به این اقدامات می‌زنند تا بهانه سرکوب را فراهم کنند.

رییس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی از طرفداران حکومت خواسته تا در اعتراض به این “حرکات هنجارشکنانه” روز جمعه پس از نماز جمعه در تهران در حد فاصل دانشگاه تهران تا میدان انقلاب راهپیمایی کنند.

این ترفند همیشگی مقامات جمهوری اسلامی در مقابله با اعتراضات مردمی است. اولین بار از این ترفند در سال ۱۳۷۸ و پس از درگیری‌های کوی دانشگاه استفاده شد. در تیرماه آن سال پ

س از چندین روز سرکوب دانشجویان، طرفداران خامنه‌ای به خیابان‌ها آمده و علیه معترضان راهپیمایی کردند.

در سال ۸۸ و در جریان اعتراضات موسوم به “جنبش سبز” نیز چندین بار از این ترفند استفاده شد که آخرین مورد آن ۹ دی ۱۳۸۸ بود. در آن زمان با فراخوان شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی طرفداران حکومت از اقصی نقاط ایران به تهران آورده شده و دست به راهپیمایی زدند و علیه رهبران جنبش سبز و معترضان به نتیجه انتخابات شعار دادند.

رادیوفردا: مشهورترین گروه هکری جهان موسوم به «انانیموس» (ناشناس) روز پنج‌شنبه ۳۱ شهریور در حساب توئیتری خود اعلام کرد که علاوه‌بر وب‌سایت‌های مربوط به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی و ریاست‌جمهوری، بیش از یک‌هزار دوربین مداربسته داخل ایران را نیز هک کرده است.

گزارش‌های مختلف نشان می‌دهد که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از تصاویر دوربین‌های مداربسته در شهرهای مختلف ایران برای شناسایی و بازداشت معترضان استفاده می‌کنند.

گروه هکرهای ناشناس از ابتدای دور جدید اعتراضات در ایران در پی جان‌باختن مهسا امینی، به حکومت جمهوری اسلامی «اعلان جنگ» کرد و در دو روز گذشته چندین سایت مهم حکومتی را هک و از دسترس خارج کرده است.

در جریان حمله به وب‌سایت‌های حکومتی ایران، هکرهای انانیموس پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، درگاه ملی دولت هوشمند، وب‌سایت بانک مرکزی، پزشکی قانونی، وزارت ارشاد و وب‌سایت رادیو و تلویزیون حکومتی جمهوری اسلامی را هدف قرار دادند.

برخی از این وب‌سایت‌ها پس از مدتی به حالت عادی برگشتند و برخی دیگر مانند وب‌سایت رهبر جمهوری اسلامی – هر دو نسخه فارسی و انگلیسی – همچنان از دسترس خارج هستند.