اخبار

استان‌وایر: درخواست قوه قضائیه از نیرو‌های مذهبی برای گزارش «بدحجابی» و تهیه فیلم از «بدحجاب‌ها» منجر به بروز درگیری‌هایی در میان مردم ایران شده است.

تازه‌ترین این درگیری‌ها مربوط به درگیری دو زن در شهرستان «خمام» استان گیلان است.

حامد اسدالله‌زاده٬ امام جمعه «خمام» گفته در این درگیری یک «یک بانوی آمر به معروف» مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.

اسد‌الله‌زاده افزوده «ضاربان این بانوی گیلانی افرادی بودند که با کشف حجاب کامل، در مقابل شهرداری خمام در حال رقصیدن بودند.»

به گفته وی این افراد «دارای سه خودرو بودند که از این میان دو خودرو بومی و یک خودرو مربوط به مسافران بود.»

این روحانی ادامه داده «زمانی که این بانوی مومنه به خانم‌های بی‌حجاب در حال رقص تذکر رسانی می‌دهد سه نفر از آن‌ها به وی حمله می‌کنند.»

اسدالله‌زاده افزوده «در ادامه٬ یکی دیگر از این خانم‌ها از پشت به این بانوی محجبه حمله کرده و او را به زمین می‌زند.»

درخواست #قوه_قضائیه از نیرو‌های مذهبی برای تهیه فیلم و گزارش از«بدحجاب‌ها» منجر به بروز درگیری‌هایی در میان مردم #ایران شده است. حامد اسدالله‌زاده٬ امام جمعه «#خمام» گفته در این درگیری یک «یک بانوی آمر به معروف» مورد ضرب و شتم قرار گرفته است.#اخبار_ایرانhttps://t.co/qD5xXsVuRT pic.twitter.com/mqLhJ4TC1A

— ایران وایر (@iranwire) June 13, 2019

به گفته وی «یکی از مردان متخلف در این ماجرا نیز قصد حمله به این بانوی آمر به معروف را داشت که فرزند ۱۰ ساله این بانوی مومنه مانع اقدام او می‌شود.»

امام جمعه «خمام» افزوده که در حال حاضر افراد حاضر در یکی از خودرو‌های «متخلف» دستگیر شده‌اند.

چند روز پیش هم فیلمی از یک درگیری بر سر حجاب در تهران منتشر شده بود.

اگر به اطلاعات تکمیلی درباره این خبر دسترسی دارید، لطفاً با این ایمیل با ما تماس بگیرید: info@iranwire.com

اگر می‌خواهید درباره موضوع این خبر با مسئولین تماس بگیرید، لطفاً به فهرست مسؤلین در سراسر ایران مراجعه کنید: www.ostanwire.com
حجابخمامگیلان

رادیوفردا: شعرخوانی حسین جنتی در دیدار سالانه علی خامنه‌ای با شاعران در شهریور ۱۳۸۹
«اطلاعات سپاه اصفهان» حسین جنتی، شاعر غزل‌سرای ورامینی را که سابقه شعرخوانی در حضور علی خامنه‌ای را هم دارد، بازداشت کرده است.

بنا به گزارش هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بازپرس دادسرای اصفهان در پی شکایت اطلاعات سپاه اصفهان از حسین جنتی ظاهراً به خاطر شعرخوانی در دانشگاه اصفهان حکم بازداشت او را به اتهام «تبلیغ علیه نظام» صادر کرده است.

برخی دوستان حسین جنتی در شبکه‌های مجازی از احضار او به دادسرای انقلاب ورامین و سپس انتقال او به اصفهان خبر داده‌اند.

بازداشت حسین جنتی روز ۱۲ خرداد رخ داده و تاکنون از وضعیت او و جزئیات پرونده‌اش اطلاعات بیشتری منتشر نشده است.

یک منبع به رادیوفردا گفت ظاهراً دلیل بازداشت او خواندن شعری با عنوان «از زبان مومیایی» در دانشگاهی در اصفهان بوده است. پاره‌ای از این شعر چنین است:​

ایرانیا! در این شبِ بی‌دَر چگونه‌ای؟|
از ظالمی به ظالمِ دیگر چگو‌نه‌ای؟!

ای خسته از تعفّنِ شاهانِ سلطه‌ور!
حالی در این فضای معطر چگو‌نه‌ای!

ای شانه‌ات سبک شده از رنجِ تاج و تخت!
امروز زیرِ پایه‌ی منبر چگونه‌ای؟!

در موضوع #حسین_جنتی نکته ی ترسناکی وجود دارد و آن که مگر حکومت چقدر در بحران است که زبان شعر جنتی که همیشه همینقدر تند و تیز بوده، که در بیت رهبری سالها پیش شعر انتقادی-اجتماعی خوانده را برنمیتابد و برایش پرونده سازی میکند؟

چه شده که هنرمند را دشمن میبینند؟

— Koorosh Torabi (@kourosh_torabi) June 5, 2019

دویچه‌وله: اسفندیار اختیاری، نماینده زرتشتیان در مجلس در نامه‌ به وزیر کار، بخشنامه بهزیستی مبنی بر منع استخدام مربی از اقلیت‌های دینی درمهدهای کودک را تبعیض‌آمیز، عجیب و مغایر اصل سوم قانون اساسی خواند.

استخدام پرسنل از اقلیت‌های دینی در مهدهای کودک ایران ممنوع اعلام شده است. طبق بخشنامه‌ای که سازمان بهزیستی صادر کرده به کارگیری مربی از اقلیت‌های دینی جهت آموزش مستقیم محتوای آموزشی مصوب کودکان مجاز نیست. بند ۱۹ این بخشنامه به صراحت می‌گوید: «به کارگیری پرسنل از اقلیت دینی تحت هر عنوان در مهد کودک، به غیر از مهدهای مخصوص اقلیت‌های دینی ممنوع می‌باشد.»

مسعود آسیما، مدیرکل روابط عمومی این سازمان در توضیح این تصمیم گفته است: «با توجه به این که محتواهای آموزشی مهدهای کودک به طور عام و محتوای آموزشی دینی به طور خاص با بهره‌گیری از مبانی دین مبین اسلام تهیه و تدوین شده، ضروری است این مباحث در مهدهای کودک توسط مربیان آموزش دیده به اجرا درآید.»

او هم‌زمان و در واکنش به انتقادهای کاربران شبکه‌های اجتماعی گفته است: «این محدودیت صرفا شامل آموزش‌های عمومی و دینی مصوب است و کماکان در بخش‌های دیگر همچون هنرهای تجسمی، ورزش و موسیقی محدودیتی برای فعالیت این عزیزان وجود ندارد»

روز دوشنبه ۱۳ خرداد، نماینده زرتشتیان در اعتراض به این بخشنامه، نامه‌ای به وزیر کار نوشت و چنین اقدامی را “عجیب و تبعیض‌آمیز” خواند.

اسفندیار اختیاری می‌‌گوید: «آشکار است که این ابلاغیه، صراحتاً مخالف با قوانین کشور بخصوص بند ۹ اصل ۳ قانون اساسی مبنی بر رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه، در تمام زمینه‌های مادی و معنوی است.

نماینده زرتشتیان یادآوری کرده که با وجود ابراز تاسف رئیس بهزیستی و تاکید او مبنی بر رفع مشکل، هیچ اقدامی در این زمینه انجام نشده است. اسفندیار اختیاری از وزیر کار خواسته دستور ابطال بند مربوط به ممنوعیت استخدام پرسنل اقلیت‌های دینی را صادر کند “تا دیگر شاهد این تصمیم‌های غیرانسانی و غیراخلاقی برای پیروان ادیان الهی نباشیم.”

بخشنامه مربوطه ۲۰ بند دارد و تاریخ صدور آن ششم خرداد ۹۸ است.

اقلیت‌های دینی یهودی، زرتشتی و مسیحی در قانون اساسی جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته شده‌اند. اصول ۱۹ و ۲۰ این قانون نیز با تصریح حقوق مساوی همه مردم از هر قوم و قبیله، تاکید شده که رنگ، نژاد، زبان و مانند این‌ها سبب امتیاز نخواهد بود.

کوروش نیکنام، موبد زرتشتی و نماینده سابق مجلس پیش‌تر گفته است که تبعیض‌های قانونی و محرومیت‌های استخدامی، در رشد منفی جمعیت اقلیت‌ها نقش اساسی دارد. در سرشماری سال ۱۳۹۰، جمعیت زرتشتیان ایران ۲۵۲۷۱ نفر اعلام شد.

رادیوفردا: سعید منتظری، فرزند آیت‌الله حسینعلی منتظری، در نامه‌ای سرگشاده خطاب به رهبر جمهوری اسلامی ایران خواستار رفع محدودیت‌ها از خود و نزدیکان پدرش شد.

در این نامه که روز ششم خرداد ۱۳۹۸ منتشر شد، سعید منتظری با اشاره به «هجمۀ تبلیغاتی یک‌طرفه علیه آیت‌الله منتظری به‌رغم گذشت حدود ده سال» از مرگ او و اجازه چاپ نداشتن کتاب خاطرات آقای منتظری گفته است: «ردیّه‌های آن [خاطرات] مکرراً توسط اشخاص و ارگان‌های رسمی در حال چاپ و ‏انتشار است. همچنین برنامه‌های مختلف تلویزیونی علیه ایشان و بیان مطالبی سخیف و ‏غیرعقلایی و یا نقل قول از دیگران که آخرین مورد در این رابطه توسط شخصی صورت گرفت ‏که اظهارات او حتی غیرمستقیم متعرّض شخص جنابعالی نیز می شود.»

در ادامه سعید منتظری فرد مذکور را «عهده‌دار مسئولیتی مهم در یک مرکز تاریح‌نگاری و اسنادی معرفی کرده و آورده است: «با جرئت و اطلاع کامل ‏ادعا می‌کنم و همۀ توابع آن را به جان می‌خرم که اگر دوستان او در دادگاه ویژه روحانیت ‏پروندۀ اخلاقی شنیع وی را فرمالیته و مختومه نکرده بودند، به حکم شرع و قانون ادامۀ حیات ‏وی میسور نبود.‏»

به نظر می‌رسد اشاره آقای منتظری به روح‌الله حسینیان، رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی باشد.

حسینیان در اردیبهشت ۱۳۹۸ در مصاحبه‌ای اینترنتی ادعا کرده بود آیت‌الله خمینی در حضور اکبر هاشمی رفسنجانی، علی خامنه‌ای، علی مشکینی و ابراهیم امینی گفته بود «منتظری هم خودش فاسد است و هم شاگردی که تربیت می‌کند فاسد تربیت می‌کند.»

در بند دیگری از نامۀ فرزند منتظری به خامنه‌ای، او با اشاره به پلمب ۲۲ ساله حسینیه شهدا که سال‌ها محل تدریس منتظری و برگزاری مجالس دینی بوده است، به ادامه این وضع اعتراض کرده و نوشته است این حسینیه «لانۀ کبوتران و پرندگان گشته و عدم رسیدگی به ‏وضعیت فیزیکی آن موجب تخریب آن گردیده و در معرض ویرانی کامل است» و «شعارهای “مرگ بر منتظری” و “وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد” که در ماجرای ‏یورش آبان سال ۷۶ بر دیواره‌های آن نقش بست و هنوز هم برجای مانده است، یادآور قضایای ‏اسفبار و غیر قابلِ توجیهِ حوادثِ تلخِ آن زمان است.»

آیت‌الله منتظری در روز ۲۳ آبان سال ۱۳۷۶ در یک سخنرانی ضمن رد فراقانونی بودن رهبری بر لزوم محدود شدن قدرت رهبر جمهوری اسلامی تأکید کرد.

در واکنش به این موضع‌گیری، مخالفان «به‌طور ساماندهی‌شده» با حمله به حسینیه و تخریب و اشغال آن، به منزل مسکونی و دفتر منتظری نیز حمله کردند. چند روز بعد، حسینیه شهدا پلمب و در‌های ورودی خانۀ منتظری جوش داده شد و تا بیش از پنج سال بعد هیچ‌ کس جز خانواده منتظری اجازه ملاقات با او را نداشت.

سعید منتظری در بند سوم نامه سرگشاده خود به علی خامنه‌ای نوشته است منزل مسکونی و کتابخانۀ شخصی و دفتر منتظری «یادگاری از ایشان برای فرزندان طبیعی و ‏معنوی وی و حق شرعی و قانونی آنان است که نزدیک به ده سال است بدون هیچ دلیلی و بدون ‏ارائۀ هیچ حکمی پلمب گشته و درب ورودی آن را جوش داده‌اند.»

او در بند دیگری از این نامه با اشاره به ممنوع‌الخروج بودن خود و دیگر افراد خانوادۀ منتظری چنین آورده است: «بعد از ‏تحمل حدود یک سال سلول انفرادی ممتد و طاقت‌فرسا در سال‌های ۷۹ و ۸۰ که عمده‌ دلیل آن ‏در اختیار داشتن فیلم خشونت‌ها و برخوردهای تکان‌دهندۀ بعضی از بازجویان وزارت اطلاعات و ‏همچنین قضایای مربوط به حصر و کتاب خاطرات پدر بود و تا این ساعت هیچ دادگاه و محکمه‌‏ای برای آن ایام طولانی بازداشت غیرقانونی تشکیل نشده و قاعدتاً، برحسب قانون، پرونده مختومه ‏شده است؛ اما از عوارض آن ممنوع‌الخروجی اینجانب است و حتی نامه‌نگاری و مراجعات ‏مکرّر و وساطت بعض از بزرگان هم با لجاجت متصدیان مربوطه در دادگاه ویژه روبه‌رو شده ‏است. بد نیست گفته شود که بسیاری دیگر از افراد خانواده هم با آن‌که تا به‌ حال هیچ پروندۀ اتهامی ‏نداشته‌اند سال‌هاست ممنوع‌الخروج هستند.»

حسینعلی منتظری از مراجع تقلید شیعه و از شارحان نظریۀ «ولایت فقیه» بود که در سال ۱۳۶۴، با انتخاب مجلس خبرگان رهبری، به قائم‌مقامی آیت‌الله خمینی منصوب شد. با این حال او به‌تدریج به یکی از منتقدان سرسخت حکومت تبدیل شد و اختلافاتش با خمینی به‌ویژه در مورد «کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷» منجر به کناره‌گیری او در فروردین ۱۳۶۸ شد. منتظری در اعتراضات انتخاباتی سال ۱۳۸۸ نیز جانب معترضان را گرفت و در آذر همان سال درگذشت.

در سال ۱۳۹۵ نیز احمد منتظری، فرزند بزرگ‌تر آیت‌الله منتظری، یک فایل صوتی متعلق به او را منتشر کرد که در آن، آیت‌الله منتظری در دیدار با اعضای هیئت مرگ در ۲۴ مرداد سال ۶۷ از اعدام‌های آن سال در ایران به عنوان «بزرگ‌ترین جنایت جمهوری اسلامی» یاد می‌کرد.

ایران‌وایر: دیروزدر شرایطی علی خامنه‌ای با شاعران سر سفره افطار نشست که چند ساعت پیش‌تراز این مراسم، ۹۰۴ نفر از نویسندگان و شعرا در نامه‌ای خطاب به مسئولان اجرایی و قضایی کشور نسبت به صدور حکم زندان برای سه نویسنده عضو کانون نویسندگان ایران اعتراض کرده بودند.

بکتاش آبتین، رضا خندان مهابادی و کیوان باژن، سه عضو کانون نویسندگان ایران به اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» هر کدام به ۶ سال و در مجموع به ۱۸ سال حبس تعزیری محکوم شدند. خبری که در چند روز گذشته مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت وبسیاری از اهالی فرهنگ و ادب به آن واکنش نشان دادند اما در دیدار شاعران با رهبر جمهوری اسلامی اشاره‌ای به آن نشد.

شب گذشته در حالی علی خامنه‌ای مطابق سنت هر ساله با لبخند و نگاه‌ی پر از ذوق و شوق به اشعاری که در حضورش خوانده می‌شد گوش می‌داد که مراسم بزرگداشت برای یک شاعر و رفتن بر مزار او و دو نویسنده دیگر به عنوان مصداق اتهام این سه نویسنده در نظر گرفته شده است. ناصر زرافشان وکیل این سه نویسنده به «ایران وایر» می‌گوید: «عضویت در کانون نویسندگان ایران و فعالیت‌های صنفی، امضای بیانیه‌های کانون، برگزاری بزرگداشت برای احمد شاملو و رفتن به مزار او و مختاری و پوینده دونویسنده‌ای که جانشان را در راه آزادی و اندیشه نثار کردند، به عنوان مصداق اتهامی برای موکلانم در نظر گرفته شده است.»

او معتقد است که در پرونده موکلانش هیچ چیزی که بتوان به آن عنوان «جزایی» داد، وجود ندارد: « اولا کانون نویسندگان یک تشکیلات صنفی است و عضویت در آن مصداق هیچ اتهامی نیست چون به موجب مقررات صریح قانون اساسی تشکل‌های صنفی قانونی هستند. اصل ۲۶ قانون اساسی می‌گوید تشکل‌های صنفی آزاد هستند و هرکس مخل آن‌ها شود، مجرم است.»

به گفته ناصر زرافشان اتهام انتصابی و مصداق اتهام کاملا نادرست است: «یک اتهام موکلان من اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی کشور است. کلمه تبانی به معنی توطئه‌چینی پنهان است و این کلمه در ماده قانونی بی‌جا و بی منظور نیامدهو برای چنین اتهامی باید مصداق درست بیان شود اما مصداق آن را انتشار بیانیه و برگزاری بزرگداشت در نظر گرفته شده. یعنی توطئه پنهانی با انتشار بیانیه صورت گرفته. چنین چیزی ممکن است؟»

او این‌ها را در دادگاه توضیح داده اما به گفته او قاضی به جای این که بی‌طرف باشد و برمبنای آنچه در پرونده آمده، قضاوت کند از ابتدا با آن‌ها با تقابل برخورد کرده است. برای همین رفتن به دادگاه‌های انقلاب را کاری بیهوده می‌داند و به همکارانش توصیه می‌کند از حضور در دادگاه‌های انقلاب خودداری کنند: «شرکت در دادگاه‌های انقلاب کاری عبث است و فقط باعث تبدیل شدن ما به مهره‌های دادگاه‌های نمایشی است. جایی که آقایان میخواهند بگویند دادگاه وجود دارد و حق انتخاب وکیل هست از ما استفاده می‌کنند اما موقع احقاق حقوق موکلین کوچکترین اعتنایی به منطق نمی‌شود. بنابراین شرکت در این دادگاه‌ها کار بیهوده‌ای است من هم هیچگاه اعتقادی به این دادگاه‌ها نداشتم اما در هر صورت چون این سه نفر اعضای کانون نویسندگان بودند ناگزیر قبول وکالت کردم و رفتم اما به همکارانم توصیه می‌کنم در این دادگاه‌های نمایشی شرکت نکنند.»

این سه عضو کانون نویسندگان در حالی با مصداق اتهامی برگزاری مراسم بزرگداشت برای احمد شاملو شاعر، مترجم و روزنامه‌نگار محاکمه شدند که هنوز یک ماه هم از انتشار عکس علی خامنه‌ی در نمایشگاه کتاب تهران با کتاب شعر احمدشاملو نگذشته است و او حالا شاعران را به دیداری صمیمانه مهمان کرده است. ناصر زرافشان در این باره می‌گوید: «ما شاهد این نوع تضادها و بازی‌ها در این کشور بسیار هستیم واقعیت این است که در پرونده موکلان من هیچ جرمی وجود ندارد. شاملو هم شاعر آزادی است و شاید برای همین با او سر ستیز دارند مثل مختاری و پوینده که در راه آزادی بیان و اندیشه کشته شدند.» احمد شاملو، محمد جعفر پوینده و محمد مختاری هر سه از اعضای کانون نویسندگان ایران بوده‌اند. زرافشان می‌گوید: « کانون یک تشکل صنفی است که محور اصلی فعالیت‌هایش آزادی اندیشه و بیان است و علی‌القاعده مرجع قدرت در تمامی تاریخ با آزادی اندیشه و بیان سرستیز داشته است.»

محمد جعفر پوینده و محمد مختاری در جریان قتل‌های زنجیره‌ای کشته شدند. در جریان قتل‌های زنجیره‌ای، روشنفکران و برخی شخصیت‌های سیاسی و اجتماعیِ منتقد نظام جمهوری اسلامی در دههٔ هفتاد خورشیدی، در داخل و خارج از ایران، به قتل رسیدند.

وزارت اطلاعات طی اطلاعیه بی‌سابقه‌ای، عوامل قتل‌ها را معدودی از همکاران کج‌اندیش و خودسر که آلت دست عوامل پنهان و مطامع بیگانگان شده‌اند نامید.این قتل‌ها زمان وزارت علی فلاحیان (وزیر اطلاعات دوران ریاست‌جمهوری هاشمی رفسنجانی) و قربانعلی دری نجف‌آبادی (اولین وزیر اطلاعات در دولت محمد خاتمی) انجام شد.

احمد شاملو هم یکی از سیاسی‌ترین شاعران معاصر ایران است. بسیاری از روشنفکران به او لقب شاعر معترض می‌دادند. شاعری که از اولین تا اخرین اشعارش وضعیت جامعه‌اش را به نقد کشیده بود و آزادی و عدالت اجتماعی را مطالبه می‌کرد. فرقی نداشت زمان حکومت شاه است یا جمهوری اسلامی روی کار آمده است. او به هر آنچه با آزادی‌های فردی و عدالت در مغایرت بود، اعتراض می‌کرد. پس از انقلاب بارها به شکل علنی به جمهوری اسلامی انتقاد کرد. حتی در زمان برگزاری رفرندام و رای به جمهوری اسلامی در یکی از یادداشتی نوشت که به جمهوری اسلامی رای نمی‌دهد چرا که نمی‌داند منظور از آن چیست. او درباره این یادداشت،در یکی از سخنرانی‌هایش در کالیفرنیا هم توضیح داد.

شاملو رویکرد منتقدانه‌اش را تا اخر عمر حفط کرد شاید به همین دلیل است که هنوز برگزاری بزرگداشت برای او مصداق جرم در نظر گرفته می‌شود. تصویری که در اولین روز نمایشگاه کتاب ابتدا در سایت رهبری جمهوری اسلامی منتشر شد و بعد تمام سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی را در برگرفت. تصویر کتاب شاملو در دستان علی خامنه‌ای بود که آن را باز کرده بود و لبخند می‌زد. مشخص نبود او به چه چیزی لبخند می‌زند اما هرچه بود آن تصویر، تغییری در تصمیم قاضی پرونده نویسندگان ایجاد نکرد و او بزرگداشت احمد شاملو را مصداق اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی دانسته است.

مسعود بهنود روزنامه‌نگار و نویسنده ایرانی معتقد است که این عکس اتفاقی گرفته نشده و تصویری حساب شده است: «در حالی که در این عکس تضادها انعکاس پیدا کرده اما چیزی که به خوبی نشان داده می‌شود این است که کینه هر دو در این عکس عمیق‌تر از چیزی است که در تصویر می‌بینیم.» او معتقد است که اگر شاملو زنده بود طعنه پشت آن نگاه و لبخند علی خامنه‌ای را به خوبی متوجه می‌شد: «شاملو اصولا یک رابطه بسیار پر مشکلی یا قدرت داشت به هرحال آقای خامنه‌ای هم الان سمبل قدرت در ایران است.»

او دو خاطره از مواجهه شاملو با صاحبان قدرت به یاد میآورد: «یادم می‌آید شهبانو یک مصاحبه با کیوان سپهر کرده بود و در آن مصاحبه سپهر نوشته بود که با ایشان سوار ماشین شده و دیده کاست صدای شاملو که شعرهایش را می‌خوانده، توی ماشین ایشان بوده، من یک غروبی مجله را نشانش دادم بعد به طور عادت یک حالت چندش به قیافه اش گرفت. انگار یک اتفاقی افتاده که نباید می افتاده.»

خاطره دیگر بهنود مربوط به زمانی است که شاملو برای معالجه و انجام یک عمل جراحی راهی اروپا شده بوده: « آن زمان بر خلاف حالا حکومت رغبت داشت که از روشنفکرها حمایت کند و دستی به سر و گوش‌شان بکشد، تبلیغ زیادی هم کرد. شاملو چون خودش را مشغول کارهای بخش خصوصی و غیر ه نکرده بود تصور این بود که عمل جراحی خارج از کشور برایش سخت باشد. مثلا یک جاهایی برایش کمک جمع کرده بودند. مثلا آقای غلامرضا امامی و جواد مجابی و …. باو جود این از سفارت تماس گرفته بودند که هویدا؛ نخست وزیر خواسته مخارج را بپردازد اصلا دادش درآمده و از لندن در رفت، رفت پاریس که پیدایش نکنند.»

مسعود بهنود خودش اما فکر می‌کند پشت لبخندی که در عکس قرار دارد علی خامنه‌ای مشغول غلط‌گیری از شعرهای شاملو است: «از نظر من یکی از شعرهای منسوب شاملو را می‌خواند و در ذهن‌اش غلط گیری می‌کند. این کاری است که ایشان در جلسات شعر خوانی با شاعران هم انجام می‌دهد و می‌خواهد به رخ می‌کشد که مطالعه زیا د دارد و به زبان فارسی مسلط است.»

فرج سرکوهی؛ روزنامه‌نگار و نویسنده

فرج سرکوهی روزنامه نگار و نویسنده هم در صفحه فیس‌بوکش درباره این عکس یادداشتی نوشته و به خاطره و جمله‌ای از شاملو اشاره کرده است. او در بخشی از این یادداشت نوشته است: « گر می بود و این عکس را می دید شاید همان می گفت که زمانی در واکنش به گفته کسی گفت که می خواست برای شعرهای او ملودی بسازد و شاملو کار او دوست نداشت و نمی خواست شعرش با موسیقی او قرین شود.گفت و نوشت «لعنت بر پدر و مادر کسی که این جا بشاشد.» (جمله ای که در قدیم بر برخی دیوارها می نوشتند)

هوشنگ اسدی نویسنده، روزنامه‌نگار و مترجم در سال‌های پیش از انقلاب با علی خامنه‌ای در زندان هم‌سلولی بوده است. او در کتاب «نامه‌هایی به شکنجه گرم» آن روزها را شرح داده و از علاقه علی خامنه‌ای به شعر و ادبیات و البته زاویه او با شعر نو و شاعرانی مثل فروغ و احمد شاملو نوشته است: اساسا اقای خامنه‌ای با شعر نو آشنایی نداشتند و درحد همان شعر کلاسیک می‌دانستند و علاقمند بودند و بعدا هم مشخص شد که غزلیات درجه سه‌ای هم می‌گویند. یک آشنایی نسبی با ادبیات کلاسیک داشتند. یعنی در حد شعر امیری فیروزکوهی و عماد خراسانی و شعرای کلاسیک که در آن زمان مشهور بودند.» اسدی در زندان بارها با رهبر جمهوری اسلامی درباره شعر نو بحث کرده بود: «ما چندین بار درباره چند شاعر شعر نو با هم بحث کردیم. یعنی درباره شاعران مورد علاقه من . یکی از آن‌ها فروغ بود که حتی با یک بیت از شعر فروغ هم موافق نبودند. متاسفم این واژه را در مورد شاعر بزرگ ایران به کار می‌برم اما فروغ را در حد یک زن بد کاره تلقی می‌کردند. هر چه من توضیح می‌دادم که فروغ شعرهای متعددی گفته از جمله شعر معروف «یک نفر میآید که مثل هیچ کس نیست» و می‌گفتم ایشان حتی به آمدن امام زمان هم اشاره کرده بازهم ایشان اصلا طاقت شنیدن نداشت. شاعر بعدی شاملو بود خیلی از شعرهای شاملو را من حفط بودم و می‌خواندم چون مرد بود مخالفت آطوری نمی‌کرد، اما می‌گفت این‌ها شعر نیست .یک مشت کلمات را کنار هم می‌چینند و معنایی ندارد.» او توضیح می‌دهد که خامنه‌ای با شخص شاملو و نظراتش هیچ آشنایی نداشته است: « با شخص شاملو ودیدگاههای سیاسی اش آشنایی نداشت .من یادم می‌آید شبهای دراز زمستان که در سلول حوصله‌ام سر می‌رفت برای این که ایشان را اذیت کنم یا یک لطیفه ای می‌گفتم که مقداری جنسی بود که سریع در این موارد موضع میگرفتند یا یک شعر از فروغ یا شاملو بلند می‌خواندم و این باعث می‌شد بین ما بحث پیش بیادو سرگرم شویم.» به گفته این روزنامه‌نگار، خامنه‌ای در آن‌زمان از ادبیات جهان هم شناختی نداشته و فقط کتاب «بینوایان » را خوانده بوده.

هوشنگ اسدی؛ روزنامه‌نگار، نویسنده و مترجم

هوشنگ اسدی، علی خامنه‌ای را تا قبل از دوران ریاست جمهوری‌اش می‌دیده و برایش کتاب می‌برده از کتابهای میخائیل شولوخوف تا کتاب‌های فروغ و شاملو: « شولوخوف را اصلا نمی‌شناخت. من در زندان برایش تعریف کردم و بعد «دن آرام» و کتابهای دیگرش را برایش بردم . بعدها که چندباری بحث ادبی کردیم متوجه شدم کتابهای فروغ و شاملو را نخوانده و نظراتش تغییر نکرده اما کتابهای شولوخوف را خط به خط خوانده بود از کاراکترهای کتاب حرف می‌زد و جاهایی را تحسین‌برانگیز می‌دانست.» علی خامنه‌ای چندباری در سخنرانی‌هایش به کتاب «دن آرام» اشاره کرده است مثلا در دیدار با اعضای دفتر انقلاب و هنر حوزه هنری گفته بود: «شما «دن آرام» را در نظر بگیرید. این رمان، یکی از رمان‌های تبلیغاتی مارکسیست‌ها در دوران اختناق رژیم شاه بود. این کتاب با اینکه رمان بود، اما به عنوان تبلیغ آن را به همدیگر می‌دادند و مطالعه می‌کردند! … این‌ها به قدری خوب نوشتند و انقلاب را خوب تصویر کردند که شما در این کتاب‌ها می‌توانید ابعاد این انقلاب به آن عظمت را پیدا کنید.» هوشنگ اسدی می‌گوید: « من سال‌هاست میبینم که ایشان از همان کتاب‌های شولوخوف کد میآورد و گاهی فکر می‌کنم احتمالا کتاب جدیدی در این 40 سال نخوانده‌اند. چون اگر مطالعه می‌کردند فکت میآوردند. خیلی کنجکاوم که در این سال‌ها چه خوانده‌اند.»

او با دیدن عکس علی خامنه‌ای و کتاب شاملو بیش از هرچیز به لبخند رهبر جمهوری اسلامی توجه کرده است: «در نگاه اول به عکس توجه من به این لبخند موذیانه جلب شد، حالا 40 سال گذشته شاید ایشان تغییر کرده باشند اما این لبخند را وقتی می‌خواست چیزی را با لبخند رد کند، می‌زد. مثل یک پوزخند.درواقع به نظر من در دنیای ذهنی‌اش می گفت ای بابا تو هم که حالا ما میگذاریم کتابهایت دربیاد و چهار نفر کتابهایت را بخوانند.» او فکر می‌کند بهترین جواب به این عکس و لبخند بیتی از شعر خود شاملو است که یکی از طراحان بالای سر این عکس گذاشته است: «عدوی تو نیستم من، انکار توام. این شعر شاملو بهترین جوابی است که از طرف خود شاملو می‌شد به لبخند آقای خامنه‌ای در این عکس داد.»

پس از دیدن عکس نمایشگاه کتاب او دوست داشته یادداشتی خطاب به آقای خامنه‌ای بنویسد و در آن بگوید: «۴۰ سال از زمانی که من شعرهای شاملو را برای شما می‌خواندم و شما حاضر نبودید گوش کنید گذشته، به جامعه رجوع کنید نه از طریق دستگاه امنیتی خودتان و این بساطی که درست کردید لااقل مثل شاه عباس لباس مبدل بپوشید و یک شب بروید در جامعه بین جوانان ایران و ببینید واقعا شاملو چه جایگاهی دارد و شما چه جایگاهی دارید؟ شاملو سمبل آزادی در جامعه روشنفکری ایران است و شما الان به سمبل استبداد و دیکتاتوری تبدیل شده‌اید.»

حالا اما لباس مبدلی در کار نیست . تصاویر او در کنار شاعرانی که دست چین شده‌اند در صفحه اول خبرگزاری‌ها قرار گرفته است. تصویری شبیه تمامی جلسات شعرخوانی با لبخند همیشگی و زبان طنزی که گاهیحبذا کنان و بارک الله گویان با قافیه همراه می‌شود و شاعران را تشویق می‌کند البته شاعران خودی که بزرگداشت گرفتن برای آنها جرم نیست.

رادیوفرانسه: غلامحسین اسماعیلی سخنگوی قوۀ قضاییه بدون اینکه نام ارس امیری را ذکر کند توضیح داد که حوزۀ عمل جاسوس بازداشت‌شده “مسائل فرهنگی و به ویژه هنر و تئاتر” بوده است. ارس امیری، کارمند شورای فرهنگی بریتانیا، سال گذشته به اتهام جاسوسی برای انگلیس بازداشت شد.

روز سه‌شنبه ٣١ اردیبهشت/٢١ مه، غلامحسن اسماعیلی سخنگوی قوه قضائیه در نشست خبری هفتگی خود راجع به چند پروندۀ قضایی توضیحاتی داد و از جمله در پاسخ به پرسشی در بارۀ “جاسوسی که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شده” گفت که این پرونده به “نفوذ فرهنگی دولت انگلیس و شورای فرهنگی بریتانیا” مربوط بوده است.

وی بدون اینکه از ارس امیری نام ببرد توضح داد که “این فرد به دنبال استحالۀ فرهنگی” و ارائه آموزش‌ها و “برنامه‌های فرهنگی و هنری مغایر با شئونات دینی و فرهنگ ایرانی” بود. به گفتۀ اسماعیلی “متهم مأموریت پیدا کرده بود که در حوزه فرهنگی و تئاتر اقداماتی را انجام دهد”.

سخنگوی قوه قضاییه اضافه کرد که خانم امیری “علاوه بر وابستگی به شورای فرهنگی انگلیس، تحت تعلیمات سرویس انگلستان (؟) آموزش‌هایی را دیده بود و از حمایت‌های مالی وزارت خارجه انگلستان برخوردار بود”.

وی بدون ارائۀ جزییات به “برخی تئاترها” اشاره کرد که “سر و صدا کرده بود” و بالاخره “همکاران مجبور شدند سالن تئاتر را ببندند”. وی این موارد را با فعالیت‌ها و “تعلیمات” ارس امیری مرتبط دانست.

سخنگوی قوه قضاییه افزود: “علاوه بر این، ما پرونده‌های متعددی در ارتباط با سرویس آمریکا، سرویس انگلستان و سرویس برخی از کشور‌های عربی داریم که در این رابطه متهمانی دستگیر شدند و یکی بعد از دیگری به اتهاماتشان رسیدگی می‌شود”.

بی‌بی‌سی: در روزهای گذشته نیروهای امنیتی شماری از کارگران کارخانه نیشکر هفت تپه را بازداشت کرده‌اند.

تعداد بازداشتی‌ها به طور دقیق مشخص نیست اما کانال سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه اعلام کرده است که روز ۲۴ اردیبهشت “شش نفر دیگر از کارگران نیشکر هفت‌تپه، توسط پلیس اطلاعات امنیت بازداشت و به زندان دزفول انتقال داده شده‌اند”.

احضار و بازداشت‌ کارگران کارخانه نیشکر هفت‌تپه پس از آن آغاز شد که کارگران معترض از روز ۱۹ اردیبهشت، مجدداً دست به اعتصاب زدند.

بازداشت‌های اخیر در حالی صورت می‌گیرد که چهار نفر از کارگران بازداشتی‌ روز دوشنبه ۲۳ اردیبهشت آزاد شدند.

منابع کارگری نزدیک به کارگران هفت تپه می‌گویند فیصل تعالبی، سید اسماعیل جعاوله، عادل سماعی و رستم عبدالله‌زاده به زندان دزفول منتقل شده‌اند.
اعتراض به عملکرد تشکیلات صنفی نزدیک به شورای اسلامی

کارگران هم به مدیریت کارخانه اعتراض دارند و هم به عملکرد “ضعیف” شورای اسلامی تازه تاسیس هفت تپه که قرار بود تشکیلات صنفی کارگران باشد.

معترضان خواستار استعفای شورای اسلامی کار شدند، تشکیلاتی که نزدیک به شوراهای اسلامی کار و خانه کارگر است.

شورای اسلامی کار هفت تپه، فعالیت خود را از دی‌ماه سال ۱۳۹۷ شروع کرد. آغاز به کار این نهاد صنفی نزدیک به دولت به معنای پایان کار “مجمع نمایندگان” هفت تپه بود.

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در سال ۱۳۵۳ تأسیس شد. اما از سال ۱۳۶۹ به بعد شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت ‌تپه که گمان می‌رود نزدیک به ۵ هزار کارگر داشته باشد فاقد یک نهاد کارگری بود.

سرانجام در چند سال گذشته “مجمع نمایندگان کارگران نیشکر هفت تپه” شکل گرفت که فعالیت این تشکیلات نیز از پاییز سال گذشته متوقف شد.

مجمع نمایندگان کارگران نیشکر هفت تپه آبان و آذر ۱۳۹۷، تازه‌ترین دور اعتصاب‌ها و اعتراضات کارگران معترض این کارخانه را سازماندهی کرد.

در آن زمان پس از بازداشت اسماعیل بخشی و شماری دیگر از نمایندگان کارگران، وضعیت مجمع نمایندگان هفت تپه در ابهام قرار گرفت و پس از مدتی متوقف شد.

اعتراضات آبان و آذر سال گذشته از کارخانه هفت‌تپه فراتر رفت و با اعتراضات کارگران فولاد اهواز گره خورد.

در پاییز سال ۱۳۹۷، کارگران و همچنین خانواده‌های کارخانه‌های هفت تپه و فولاد اهواز، چند راهپیمایی پر جمعیت را در شهرهای شوش و اهواز برگزار کردند.

اکنون به نظر می‌رسد برخی مطالبات که کارگران نیشکر هفت تپه سال ۱۳۹۷ به خاطر آن تظاهرات کردند، بار دیگر در اعتصاب ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۹۸ هم مطرح شده است.

از جمله کارگران خواستار لغو خصوصی‌سازی زمین‌ها، سامان دادن قراردادها، اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و حق برخورداری از یک تشکل کارگری هستند. هر چند انتقاد به تشکیلات صنفی شورای اسلامی کار، یکی از اصلی‌ترین انتقادات کارگران در دور تازه اعتراض‌ها بوده است.

علاوه بر بازداشت‌های اخیر، شماری از کارگران و فعالان مدنی در رابطه با اعتراضات سال گذشته هفت تپه در بازداشت به سر می‌برند. اسماعیل بخشی، سپیده قلیان، امیرحسین محمدی فر، ساناز الله‌یاری و امیر امیرقلی همچنان در بازداشت هستند.

بازداشت این افراد پس از پخش فیلمی با عنوان “طراحی سوخته” از صدا و سیما صورت می‌گیرد که در آن اعترافات آقای بخشی و خانم قلیان در آن به نمایش در آمد. اما آقای بخشی و خانم قلیان اعلام کردند که این اعترافات زیر شکنجه صورت گرفته است.

در دو سال گذشته شمار اعتراضات کارگری در ایران افزایش یافته است.

به گزارش اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران در ایران، در طول سال ۱۳۹۷ در مجموع ۱۷۰۰ مورد اعتراض کارگری در مراکز تولیدی و خدماتی و توسط بازنشستگان در بخش‌های مختلف به وقوع پیوست. این رقم در مقایسه با سال ۹۶ که بیشترین تعداد اعتراض‌ها را در سال‌های پیش یعنی حدود ۱٣۴۰ مورد را به خود اختصاص داده بود، نشان‌دهنده افزایش حدود ۲۷ درصدی است.

رادیوفرانسه: دادستانی اصفهان با صدور دستوری خطاب به نیروی انتظامی و شهرداری این شهر، دوچرخه‌سواری زنان را ممنوع اعلام کرد. این برای اولین بار است که دادستانی یکی از شهرهای ایران چنین دستوری را صادر می‌کند.

دادستانی اصفهان با صدور دستوری خطاب به نیروی انتظامی و شهرداری این شهر، دوچرخه‌سواری زنان را ممنوع اعلام کرد. این برای اولین بار است که دادستانی یکی از شهرهای ایران چنین دستوری را صادر می‌کند.

در این دستور تأکید شده که نیروی انتظامی، زنان دوچرخه‌سوار را متوقف و مدارک شناسایی آنان را جلب کند. همچنین در صورتی که این زنان دوچرخه‌سوار، مدرک شناسایی نداشته باشند، دوچرخه آنان توقیف و به پارگینگ منتقل شود.

چند روز پیش یوسف طباطبایی‌نژاد، امام جمعه اصفهان در سخنرانی نماز جمعه، مخالفت خود را با دوچرخه‌سواری زنان در اصفهان اعلام کرده بود.

او گفت: «دوچرخه‌سواری بانوان در گوشه و کنار شهر نیز از جمله موارد ناامنی در جامعه است.»

این در حالی است که بر اساس قوانین جمهوری اسلامی ایران، دوچرخه‌سواری بانوان جرم تلقی نمی‌شود.

برخورد با دوچرخه‌سواری زنان در اصفهان چند ماه پیش آغاز شده بود. رسانه‌ها در ایران از برگزاری جلسه شورای امر به معروف و نهی منکر استان اصفهان در تاریخ ده بهمن ۹۷ در این زمینه خبر داده‌اند.

همچنین مهدوی امام جمعه موقت اصفهان نیز در روزهای عید نوروز در خطبه‌های نماز جمعه، گفت: «شهردار اصفهان به بنده قول دادند که جلوی مفاسد را بگیرند و بنده نیز بر همین مبنا سکوت کردم، اما در حال حاضر افرادی از این سکوت ما سوءاستفاده می‌کنند و در ایام نوروز، عده‌ای شادی مردم را به گناه آلوده کردند. مدیریت چهارباغ در جشن‌های خود، با برگزاری کنسرت و موسیقی خیابانی و … شادی مردم را به گناه آلوده کردند… دوچرخه‌سواری بانوان در چهارباغ ترویج می‌شود و تقاضای مردم از شهرداری و دادستان محترم این است که با این مسائل برخورد کنند.»

مرضیه امیری دانشجو
دانشجوآنلاین:
مرضیه امیری دانشجووخبرنگار ازدستگیرشدگان روزجهانی کارگر به زندان اوین منتقل شد

دانشجو آنلاین۱۳۹۸/۲/۱۲-مرضیه امیری دانشجو و خبرنگار از دستگیرشدگان روزجهانی کارگر به زندان اوین منتقل شد

مرضیه امیری دانشجو و خبرنگار از دستگیرشدگان روزجهانی کارگر به زندان اوین منتقل شد
روز۱۱اردیبهشت جمعی از دانشجویان وفعالان مدنی که در تجمع روز کارگ مقابل مجلس نظام درحمایت ازکارگران تجمع کرده بودند دستگیر شدند .

این دانشجو و خبرنگار روزنامه شرق دربین دستگیرشدگان بود .طبق گزارش خبرنگار دانشجوآنلاین این دانشجو درحال حاضر به اطلاعات سپاه در زندان اوین منتقل شده است.

فراخوان به آزادی دستگیرشدگان

گفتنی است که خانم امیری دانشجوی علوم اجتماعی دانشگاه تهران و روزنامه نگار روز ۱۷ اسفندماه سال ۹۶ در پی شرکت در مراسمی به مناسب روز جهانی زن همراه با دهها تن دیگر بازداشت و پس از بازجویی به زندان قرچک ورامین منتقل شد
این میزان دستگیری و بازداشت و ضرب وشتم از بین زنان وجوانان نشان دهنده وحشت نظام از اوج گیری قیام هاست.

خبرهای ما را در این کانال دنبال کنید
https://telegram.me/DaneshjoOnline95
#دانشجو_آنلاین

بی‌بی‌سی: عبدالصمد خرمشاهی، وکیل مهناز افشار می‌گوید او در خارج کشور است و به محض بازگشت به مراجع قضایی مربوطه مراجعه خواهد کرد.

به دنبال شکایت یک روحانی اهل استان مازندران، به نام غفار دریاباری از مهناز افشار، بازیگر سرشناس ایرانی، دادگاه خانم افشار را احضار کرده است.

وکیل خانم افشار گفته است: “موکلم در خارج از کشور است و در صحبتی که با من داشت گفته که تابع قوانین و مقررات است و اصلا فکر نمی‌کرده که اتهامی متوجه او باشد و مشکلی ایجاد کند و به محض اینکه به ایران برگردد در اولین فرصت در مرجع قضایی مربوطه حاضر خواهد شد”.

اتهام خانم افشار “تشویش اذهان عمومی و انتشار اکاذیب” است.

خانم افشار متهم است که توئیتی را بازنشر کرده که در آن کاربری به نام مصطفی حجازی که عکس او، تصویر غفار دریاباری -شاکی پرونده خانم افشار- است، زنان ایرانی را به ازدواج با شبه‌نظامیان حشد شعبی ترغیب کرده است.

چرا کاربران اصولگرای توییتر مهناز افشار را هدف قرار دادند؟
مهناز افشار به دادگاه احضار شد

خانم افشار از این توئیت انتقاد کرده بود اما بعدتر پست خود را از توئیتر حذف کرد. با این حال، رسانه‌های محافظه‌کار می‌گویند این توئیت می‌تواند برای افرادی همچون قاتل روحانی همدانی که هفته گذشته کشته شد، تحریک‌آمیز تلقی شود.

در ادامه اظهارنظرها درباره این پرونده، محمدعلی رامین از سیاستمداران نزدیک به جناح تندرو و پدرشوهر خانم افشار اظهارات او را محکوم کرده است.

محمدعلی رامین که مدتی نیز معاون مطبوعاتی دولت محمود احمدی‌نژاد بود در یادداشتی در اینستاگرام خود نوشته است: “این که یک بازیگر سینما به خودش اجازه بدهد در بسیاری از مسائل فرهنگی، اجتماعی،سیاسی، عقیدتی و حتی در روابط سیاست خارجی کشورش دخالت کرده و با تشویش اذهان عمومی، روابط میان ایران و همسایگان را مخدوش کند، حتما ‘غیر عادی ‘ است”.

اما آقای خرمشاهی با انتقاد از مداخله‎‌ها و اظهار نظرها درباره پرونده موکلش گفت “این پرونده باید در یک فضای آرام و به‌دور از جو و حواشی رسیدگی شود و قطعا دخالت دیگران مصداق تداخل در امر قضا و منافی استقلال قوه قضاییه است”.

حمایت خانم افشار از “دختران خیابان انقلاب” و زندانیانی همچون یاسمن آریانی و محمدعلی طاهری یا انتقادش از کودک‌همسری همواره با انتقاد شدید برخی کاربران اصولگرای تندرو مواجه بوده است.