اخبار

صدای آمریکا: کمتر از یک هفته پس از کشته‌شدن محمد میرموسوی در بازداشتگاه نیروی انتظامی جمهوری اسلامی در استان گیلان، گزارش‌ها حاکی از جان‌باختن یک متهم در بازداشتگاه مقر انتظامی گیلانغرب در استان کرمانشاه است.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی، ایرنا، دادستانی عمومی و انقلاب گیلانغرب با اعلام «فوت یک متهم مظنون به قتل» در بازداشتگاه گیلانغرب مدعی شد او «حین انتقال برای بازجویی پلیس آگاهی بدحال شد و با وجود سرعت عمل ماموران و کمک عوامل اورژانس بیمارستانی فوت کرد.»

دادستانی عمومی و انقلاب گیلانغرب هویت فرد جان‌باخته را اعلام نکرده و تنها ادعا کرده است: «بررسی اولیه از محل نگهداری متوفی و تن پیمایی جسد نشان می‌دهد هیچ علامتی از ضربه به بدن وجود ندارد.»

جمعه گذشته، نهم شهریور، نیز جان‌باختن یک شهروند ۳۶ ساله در شمال ایران به اسم محمد میرموسوی، که در بازداشت نیروی انتظامی بود، رسانه‌ای شد. ویدئوی منتشر شده از پیکر شکنجه شده او واکنش‌های گسترده‌ای را در رسانه‌های اجتماعی برانگیخت.

نیروی انتظامی جمهوری اسلامی در اطلاعیه ای در مورد کشته شدن محمد میرموسوی در بازداشتگاه این نیرو در استان گیلان مدعی شده بود او اقدام به «ضرب و شتم»‌ در روستای ناصر کیاده در شهرستان لاهیجان، «فحاشی و استنکاف از دستورات عوامل انتظامی» و «درگیری» با آنان کرده بود.

نیروی انتظامی در این اطلاعیه که از سوی خبرگزاری حکومتی «ایسنا» منتشر شد، کشته شدن محمد میرموسوی را به «هیجان ناشی از اصطکاک صورت‌گرفته میان مرحوم میرموسوی و عوامل انتظامی» و «عدم کنترل خشم و احساسات از طرف برخی کارکنان و بی‌اعتنایی به وضعیت متهم» نسبت داد.

این ادعا در شرایطی مطرح شد که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی شواهدی در مورد آنچه در اطلاعیه اش نوشته منتشر نکرد.

نرگس محمدی برنده جایزه صلح نوبل، کشته‌شدن محمد میرموسوی را «شکنجه سیستماتیک مرگبار در بازداشتگاه» دانست و جمهوری اسلامی را «رژیمی آکنده از نفرت، ستم و تبعیض» نامید.

در بیانیه نرگس محمدی، زندانی سیاسی در زندان اوین، که روز یک‌شنبه ۱۱ شهریور در حساب شخصی او در اینستاگرام منتشر شد، آمده است: «حکومت چه بلاهت‌بار و بی‌شرمانه کشته شدن یک انسان بی‌گناه را زیر شکنجه، “استثناء” و شکنجه سیستماتیکِ مرگبار در بازداشتگاه را “عدمِ کنترلِ احساسات و خشمِ مأمور” و “هیجان ناشی از اصطکاک” می‌نامد.»

تاکنون گزارش های زیادی در مورد بدرفتاری با بازداشت شدگان و شکنجه آنان در بازداشتگاه های جمهوری اسلامی منتشر شده است. اما مقامات جمهوری اسلامی که شکنجه بازداشت شدگان را تکذیب می کنند، در مواردی که منجر به کشته شدن آنها می شود، توجیهاتی مانند آنچه در مورد محمد میرموسوی ابراز شده است، مطرح می کنند.

این در شرایطی است که فعالان و سازمان های حقوق بشری بارها به شدت از بدرفتاری با بازداشت شدگان و شکنجه آنان انتقاد کرده اند.

انتقاد گسترده کاربران شبکه های اجتماعی از عملکرد نیروی انتظامی در روزهای اخیر، مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم، را وادار به واکنش کرد و او خواستار بررسی وزیر کشور در مورد آنچه الیاس حضرتی، رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت، «حادثه فوت یک متهم در لاهیجان نامید» شد.

این توصیف از کشته شدن محمد میرموسوی انتقادهای دیگری را نیز متوجه مسعود پزشکیان کرده است.

پس از کشته شدن محمد میرموسوی، شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی به سخنان حسن مفخمی‌شهرستانی، فرمانده نیروی انتظامی استان مازندران، در خرداد سال جاری اشاره کردند که به نیروهای تحت امرش دستور داده بود: «هر کسی در این استان هنجارشکنی کرد، به حکم قانون گردنش را بشکنید و پاسخش با من.»

در روزهای اخیر، شماری از فعالان مدنی و صنفی از جمله محمد حبیبی، فعال صنفی معلمان، که در گذشته زندانی شده بودند، تاکید کردند که شاهد زندانیانی بودند که در بازداشتگاه های نیروی انتظامی به شدت تحت ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته بودند.

صدای آمریکا: روزنامه شرق روز شنبه دهم شهریور در گزارشی خبر داد که محمد میرموسوی، فرزند نایب رئیس پیشین شورای شهر لنگرود، که در بازداشت نیروی انتظامی کشته شد، از ناحیه کمر هدف گلوله ماموران قرار گرفته بود.

این روزنامه با اشاره به ویدیوی مربوط به غسالخانه که محل اصابت تیر در کمر محمد میرموسوی را نشان می‌داد، اضافه کرد که اهالی منطقه که در بیرون پاسگاه «ناصرکیاده» لاهیجان، محل بازداشت این شهروند، تجمع کرده بودند، صدای شلیک تیر را شنیده‌اند.

شرق به نقل از یکی دیگر از ساکنان روستای ناصر کیاده نوشت: «سر درگیری و نزاعی که درگرفته بود، سیدمحمد را به درختی بسته بودند و ماشینش را آتش می‌زنند؛ «البته ماشین برای پدرش بوده است. بعد او را به پاسگاه می‌برند و آنجا هم او را به صندلی یا ستونی می‌بندند و با کابل و آهن و میله و باتوم کتکش می‌زنند و بر اثر همین ضربات او کشته می‌‌شود.»

هیرکانی، رسانه‌ حقوق بشر و محیط زیست البرز، گزارش داده بود که محمد میرموسوی، ۳۶ ساله و فرزند عبدالله میرموسوی، نایب رئیس پیشین شورای شهر لنگرود، در جریان یک درگیری با «افراد بسیجی» در روستای «بالا رودپشت»، از توابع شهر لاهیجان، به وسیله ماموران نیروی انتظامی پاسگاه «ناصرکیاده» «با ضرب و جرح» بازداشت و به این پاسگاه منتقل شد.

روزنامه شرق هم بدون نام بردن از «بسیج»، به نقل از اهالی محلی گزارش داد که طرف دعوای محمد میرموسوی «وابسته به یکی از ارگان‌ها» بوده و برای همین هم «دعوا بالا گرفته است» و ماشین محمد هم به آتش کشیده شده است.

روزنامه اعتماد گزارش داده که ماموران پاسگاه پس از حضور در محل درگیری «فقط محمد میرموسوی» را با خود برده‌اند.

این در شرایطی بوده که به نوشته شرق، یکی از هم‌محلی‌های محمد میرموسوی گفته «وقتی مأمورها می‌رسند دعوا فیصله پیدا می‌کند. اهالی به مأمورها می‌گویند شما بروید. در همین میان دعوای لفظی پیش می‌آید. ما که آنجا نبودیم اما بعضی‌ می‌گویند مأمورها بد حرف زدند و به محمد فحش‌های ناموسی دادند. بعضی هم می‌گویند سیدمحمد چون از دعوا هنوز عصبانی بوده خودش به مأمورها فحاشی می‌کند. مأمورها هم که می‌بینند دوباره جو دارد متشنج می‌شود، تماس می‌گیرند تا نیروی کمکی برایشان بفرستند».»

رسانه‌ حقوق بشری هیرکانی، زمان کشته‌شدن این شهروند در بازداشت ماموران انتظامی را روز شنبه، سوم شهریور، ذکر کرده است.

به گزارش روزنامه شرق، ماموران حکومتی به خانواده محمد میرموسوی گفته‌ بودند که از رسانه‌ای کردن خبر کشته‌شدن فرزندشان در بازداشت خودداری کنند.

هیرکانی هم گزارش داده است که دادستان شهرستان لاهیجان خانواده این شهروند را تهدید کرده و آنان را از هرگونه افشاگری منع کرده بود.

بر اساس این گزارش، دادستان لاهیجان حتی به خانواده این جوان کشته شده هشدار داده بود که در صورت انجام افشاگری، با پرونده‌سازی و بازداشت مواجه خواهند شد.

به گزارش روزنامه شرق، پنج مامور حاضر در پاسگاه «ناصرکیاده» به محمد میرموسوی گفته‌اند که «به مامور دولتی فحاشی کرده پس باید کتک بخورد.»

در پی انتشار گزارش‌ها دراین باره، نیروی انتظامی جمهوری اسلامی که ابتدا «حادثه فوت» محمد میرموسوی را ناشی از «هیجان» و «خشم» ماموران توصیف کرده بود، از عزل فرمانده پاسگاه ناصر کیاده و «بازداشت موقت» پنج تن از ماموران خاطی خبر داد.

درباره هویت و درجه نظامی ماموران خاطی بازداشت‌شده اشاره‌ای نشده است.

در این حال، با ادامه انتقادهای گسترده از عملکرد نیروی انتظامی و مطرح شدن رفتارهای مشابه از سوی این نیرو در سالیان گذشته در شبکه‌های اجتماعی، عزل حمید محمدی‌نسب، فرمانده انتظامی لاهیجان، در روز جمعه نهم شهریور نیز اعلام شد.

در اطلاعیه شماره ۳ مرکز اطلاع‌رسانی فراجا، فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی در روز جمعه، باز هم از کشته‌شدن محمد میرموسوی در بازداشت ماموران نیروی انتظامی تحت عنوان «فوت» یاد شده و تشخیص دلیل جان‌باختن او منوط به گزارش پزشکی قانونی شده است.

این مرکز در اطلاعیه خود از آنچه «خدمات شبانه‌روزی» ماموران پلیس نامید، تمجید کرد و کشته‌شدن این شهروند را «اتفاقی استثنایی» خواند.

دادستان کل کشور، محمدکاظم موحدی آزاد، هم روز شنبه «تمرد از دستور مامور نیروی انتظامی» را جرم دانست و گفت «همه دادستان‌ها وظیفه دارند از نیروی انتظامی دفاع کنند.»

تاکنون گزارش‌های متعددی درباره بدرفتاری ماموران حکومتی با بازداشت‌شدگان و شکنجه آنان در بازداشتگاه‌های جمهوری اسلامی منتشر شده است اما مقامات حکومت ایران شکنجه بازداشت شدگان را تکذیب می‌کنند.

این در شرایطی است که پس از کشته شدن محمد میرموسوی، شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی به سخنان حسن مفخمی‌شهرستانی، فرمانده نیروی انتظامی استان مازندران، در خرداد سال جاری اشاره کردند که به نیروهای تحت امرش دستور داده بود: «هر کسی در این استان هنجارشکنی کرد، به حکم قانون گردنش را بشکنید و پاسخش با من.»

فاطمه رجبی، روزنامه‌نگار، در مورد کشته شدن محمد میرموسوی با اشاره به عملکرد نیروی انتظامی نوشته است: «می‌دونید《جوجه کردن》یعنی چی؟ اگر نمی‌دونید از کسی که سر و کارش حتی در حد چند روز به آگاهی شاپور افتاده بپرسید تا قشنگ روانتون‌ بهم بریزه.»

در روزهای اخیر، شماری از فعالان مدنی و صنفی از جمله محمد حبیبی، فعال صنفی معلمان، که در گذشته زندانی شده بودند، تاکید کردند که شاهد زندانیانی بودند که در بازداشتگاه های نیروی انتظامی به شدت تحت ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته بودند.

فعالان و نهادهای حقوق بشری بارها به شدت از بدرفتاری با بازداشت‌شدگان و شکنجه آنان انتقاد کرده‌ و سازمان‌های بین‌المللی خواستار توقف این رفتارها شده‌اند.

صدای آمریکا: کمپین «دفاع از شریفه محمدی» به نقل از «پنج منبع موثق» گزارش داد که «تیم حرفه‌ای شکنجه و بازجویی» به زندان لاکان رشت اعزام شده تا این زندانی سیاسی محکوم به اعدام را به «اقرار علیه خودش» مجبور کند و هشدار داد که جان او «به طور جدی در خطر» است.

بر اساس اعلام کمپین دفاع از شریفه محمدی در روز یک‌شنبه ۳۱ تیر، در روزهای گذشته یک تیم بازجویی سه نفره از «مقامات ارشد وزارت اطلاعات» جمهوری اسلامی از تهران به رشت رفته‌ و «ساعت‌ها شریفه محمدی را تحت شکنجه روحی، بازجویی، تهدید، و تحقیر» کرده‌ تا «علیه خودش، فعالیت‌هایش، و تشکلات مستقل کارگری اعتراف و اقرار اجباری کند.»

بر اساس این گزارش، پنج «منبع موثق» که همگی از خانواده‌های زندانیان در زندان لاکان رشت هستند، این خبر را تأیید کرده و در ملاقات و تماس با نزدیکانشان نسبت به در خطر بودن جان شریفه محمدی هشدار داده‌اند.

این کارزار که برای نجات جان شریفه محمدی، فعال مدنی محکوم به اعدام تشکیل شده و در رسانه‌های اجتماعی فعالیت می‌کند، همچنین هشدار داده که «جان و امنیت شریفه به طور جدی در خطر است.»

بر اساس این گزارش، در پی ایجاد «موج جهانی» برای حمایت از شریفه محمدی، «مقامات ارشد جمهوری اسلامی به وحشت افتاده و به این دلیل سراغ شریفه محمدی در زندان لاکان رفته‌اند» تا او را «تحت فشار و شکنجه» مجبور به «همکاری» کنند.

مطابق اعلام این کمپین، مقامات اطلاعاتی جمهوری اسلامی تلاش می‌کنند تا شریفه محمدی را «وادار به نوشتن مطالبی کنند» که «اتهامات واهی» منتسب به خود را «تأیید کند» و ضمن پخش اعترافات اجباری دررسانه‌های حکومتی، «نسخه‌ای را هم به مقامات و نهادهای بین‌المللی بفرستند و ادعا کنند اتهام بغی و فعالیت مسلحانه صحیح بوده» است.

در حالی که پرونده شریفه محمدی پس از صدور حکم اعدام در دادگاه بدوی با فرجام‌خواهی به دیوان عالی جمهوری اسلامی رفته، کمپین حمایت از این زندانی سیاسی می‌گوید «اطلاعات موثقی» دریافت کرده که بر اساس آن تیم بازجویی «ادعا کرده» که «قاضی صادرکننده اصرار به اعدام شریفه دارد»، «مگر این که تن به خواسته وزارت اطلاعات و مقامات حکومتی بدهد» و با اعتراف اجباری بتوانند «به جهان نشان دهند که حکم اعدام» صادر شده برای او «به اصطلاح عادلانه بوده است.»

بر اساس این گزارش، شریفه محمدی «با وجود آزار و فشار و تهدید و شکنجه» بر «واهی بودن اتهامات» منتسب به او و «قانونی و مجاز بودن فعالیت‌های اجتماعی و مدنی خود» تأکید دارد و «تن به خواسته» بازجوها نداده و «قویا تکذیب کرده که با هر گروه سیاسی – چه برسد مسلح – در هر گونه رابطه بوده است.»

کمپین حمایت از شریفه محمدی از «همه نهادها و تشکلات و رسانه ها در سراسر جهان» خواسته که «با اقدامات فوری برای آزادی» این زندانی سیاسی، جهت نجات جان او تلاش کنند چرا که به گفته اعضای این کارزار، «حکومت جمهوری اسلامی قصد کرده حتی قبل از تصمیم دیوان عالی» مقاومت این زندانی سیاسی را «بشکند و یا او را با فشارهای روانی و فیزیکی حذف» کند.

لاله محمدی، دخترعمه این زندانی سیاسی پیشتر در گفت‌وگوی اختصاصی با صدای آمریکا گفته که شریفه محمدی، فعال کارگری محکوم به اعدام، همچنان مقاوم است و بر حقانیت فعالیت خود تأکید دارد.

صدای آمریکا: بخش فارسی صدای آمریکا در تحقیقاتی که طی چند هفته‌ گذشته انجام داده، به مدارکی در مورد تعرض، تجاوز و آزار جنسی شماری از بازداشت‌شدگان زن و مرد در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ در بازداشت‌گاه‌ها و زندان‌های جمهوری اسلامی در چند شهر شمال ایران دست یافته است. گزارش اختصاصی صدای آمریکا در سه بخش منتشر خواهد شد.

بر اساس این تحقیقات، دست‌کم ۱۱ مورد مربوط به تعرض، تجاوز و آزار جنسی در سه شهر ساری، بابل و آمل راستی‌آزمایی شده‌اند. با این همه، تخمین زده می‌شود که آمار مربوط به این موارد در بازداشت‌گاه‌ها و زندان‌ها بسیار بیش از این موارد باشد؛ به ویژه که به طور معمول، افشای این موارد به دلایل امنیتی و نیز حساسیت دستگاه‌های امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی، دشواری‌هایی را برای افشاکنندگان به همراه خواهد داشت؛ همان‌گونه که اخیرا در مورد دینا قالیباف، روزنامه‌نگار، پس از افشای تعرض جنسی حین بازداشتش در فروردین سال جاری پیش آمد.

• تجاوز پس از شکنجه با کابل در اداره اطلاعات ساری

بر اساس تحقیقات راستی‌آزمایی شده صدای آمریکا در مورد شهر ساری، مرکز استان مازندران، یکی از بازداشت‌شدگان مرد که حدود ۲۰ سال سن دارد، در جریان اعتراضات به کشته شدن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد، در روزهای پایانی شهریور سال ۱۴۰۱ به دست نیروهای لباس شخصی جمهوری اسلامی بازداشت و پس از آن، به کلانتری ۱۴ در میدان معلم و سپس به بازداشت‌گاه اداره اطلاعات ساری منتقل شد.

او که در مدت بازداشت در سلول انفرادی نگهداری شده بود، گفت که در جریان یکی از بازجویی‌ها از سوی بازجویانش مجبور شد تا عریان شود و پس از آن‌که با کابل شکنجه شد و از سوی آنان مورد ضرب و جرح قرار گرفت، با «یک جسم خارجی» به او تجاوز شد.

این مرد جوان می‌گوید که پس از انتقال به سلول انفرادی متوجه خون‌ریزی از ناحیه مقعد شد.

چند روز بعد، یکی از بازجویانش در اتاق بازجویی به او گفت که از تجاوز فیلم گرفته شده است و اگر در بیرون از بازداشت‌گاه، حرفی از این موضوع بزند، منتشر خواهد شد.

• تجاوز در اداره اطلاعات ساری

یک مرد حدود ۳۰ ساله هم پس از بازداشت در ساری در روزهای نخست مهر ۱۴۰۱، به اداره اطلاعات این شهر منتقل شد.

این مرد جوان با اشاره به این‌که نیروهای لباس شخصی ماشین او را متوقف و بازداشتش کردند، گفت: «پس از بازداشت به اداره اطلاعات ساری منتقل شدم. در آنجا بلافاصله و بعد از چند ساعت به اتاق بازجویی برده شدم و دو تن شروع به بازجویی از من کردند.»

او گفت که دو بازجو بلافاصله بازجویی را شروع کردند و سپس او را به اتاق دیگری بردند و در آنجا سه تن او را مورد ضرب و جرح قرار دادند و پس از آن، با یک جسم خارجی به او تجاوز شد.

• تجاوز در مقر «سپاه کربلا» در ساری

یک مرد حدودا ۲۰ ساله هم در مرکز استان مازندران با اشاره به این‌که به دلیل دادن شعار و شرکت در تظاهرات به دست ماموران نیروی انتظامی بازداشت و به کلانتری ۱۴ منتقل شد، افزود که پس از ضرب و جرح در آنجا به مقر «سپاه کربلا» در ساری منتقل شد و در آنجا نیز دوباره مورد ضرب و جرح قرار گرفت.

این مرد جوان اضافه کرد: «بعد از انتقال به سلول انفرادی تا دو روز غذا و آب در اختیار من داده نشد و به همین دلیل شدت ضعف بسیاری می کردم.»

او با اشاره به این که «در اولین نوبت بازجویی توسط دو فرد مورد تجاوز قرار گرفتم» اضافه کرد: «این عمل یک بار دیگر هم به فاصله چند روز در همان مقر سپاه برایم رخ داد.»

اما ضرب و جرح این معترض بازداشتی بعدا ادامه یافت: «در ادامه و در یکی از بازجویی‌ها، کتف من شکست و به بیمارستانی در ساری منتقل شدم. در بیمارستان خانواده‌ام توانستند من را پیدا کنند.»

این مرد جوان آزاد شد اما می‌گوید: «بعد از مرخص شدن از بیمارستان چندین بار با تماس‌های تلفنی تهدید به ربودن و تجاوز مجدد شدم.»

در دهه‌های اخیر، گزارش‌هایی در مورد تعرض جنسی و یا تجاوز جنسی و به معترضان زندانیان و یا تهدید به انجام آن، برای اعمال فشار بر آنان و یا وادار کردن به «اعتراف» و یا همکاری با نهادهای امنیتی منتشر شده است.

در آخرین مورد از این گزارش‌ها می توان به گزارش «شبکه جهانی بی‌بی‌سی» درباره نیکا شاکرمی اشاره کرد.

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، نیز روز ۲۸ اسفند سال گذشته در گزارش پایانی خود به شورای حقوق بشر این سازمان، با اشاره به سرکوب جنبش «زن، زندگی، آزادی» از سوی حکومت جمهوری اسلامی گفته بود: «بسیار ناراحت‌کننده و جان‌گداز است که مقامات حکومتی، با مصونیت کامل، دست‌کم ۴۸ زن و ۶۸ کودک را به‌طور غیرقانونی کشته و تعداد بسیار زیادی از زنان و دختران را در جریان جنبش زن، زندگی، آزادی مجروح، مورد تجاوز و برخوردهای وحشیانه قرار داده‌اند و گزارش‌های بسیار نگران‌کننده‌ای نیز از تجاوز، شکنجه و سایر اشکال خشونت جنسی به منظور تنبیه این معترضان منتشر شده است.»

پس از آن، سازمان ‏دیده‏‌بان‏ حقوق بشر در گزارشی در روز سوم اردیبهشت اعلام کرده بود که نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی طی سرکوب اعتراضات، بازداشت‌شدگان را مورد تجاوز، شکنجه و حملات و آزارهای جنسی قرار دادند.

این سازمان تاکید کرده بود که این آزار و اذیت‏ها‏ی شدید، بخشی از یک الگوی گستردۀ موارد نقض شدید حقوق بشر برای سرکوب مخالفان است.

سازمان حقوق‌بشری عفو بین‌الملل نیز در اسفند ۱۴۰۱ با انتشار گزارشی اعلام کرده بود مستنداتی به دست آورده است که نشان می‌دهد کودکان معترض بازداشت‌شده در ایران تحت سرکوب و آزار وحشیانه، از جمله شوک الکتریکی و خشونت جنسی، قرار گرفته‌اند.

چنین اقداماتی در شرایطی از سوی نیروهای حکومتی انجام شده‌اند که اصل ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی می‌گوید: «هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است، اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است. متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.»

همچنین بر اساس ماده ۵۷۸ قانون مجازات اسلامی، مصوب سال ۱۳۷۵، «هر یک از مستخدمین و مامورین قضائی یا غیر قضائی دولتی برای اینکه متهمی را مجبور به اقرار کند، او را اذیت و آزار بدنی نماید، ‌علاوه بر قصاص یا پرداخت دیه، حسب مورد به حبس از ۶ ماه تا ۳ سال محکوم می‌گردد و چنانچه کسی در این خصوص دستور داده باشد فقط ‌دستوردهنده به مجازات حبس مذکور محکوم خواهد شد و اگر متهم به واسطه اذیت و آزار فوت کند مباشر مجازات قاتل و آمر مجازات آمر قتل را ‌خواهد داشت.»

تجاوز در حین سرکوب در ساختار جمهوری اسلامی یکی از رفتارهای نهادینه شده است به‌طوری‌که آذر ماه سال ۱۴۰۱ شبکه خبری «سی‌ان‌ان» در آمریکا اعلام کرد که در نتیجه تحقیقاتش به اسنادی دست یافته که نشان می‌دهد جمهوری اسلامی از تعرض جنسی به عنوان ابزاری برای شکنجه دستگیرشدگان در جریان اعتراضات سراسری استفاده می‌کند.

در این گزارش آمده بود که «نیروهای امنیتی ایران از تجاوز جنسی برای سرکوب اعتراضات استفاده می‌کنند.»

این گزارش نشان دهنده چهار دهه تجاوز در زندان‌ها و بازداشتگاه‌های جمهوری اسلامی بود که سایر دستگاه‌ها و نهادهای بین‌المللی نیز بارها بر آن تاکید کرده‌اند.

بخش‌های دوم و سوم این گزارش تحقیقی در روزهای آینده منتشر خواهد شد.

صدای آمریکا: حساب کاربری توماج صالحی در صفحه ایکس (توئیتر سابق) از آسیب‌های ناشی از «شکنجه‌های وحشیانه» این رپر زندانی خبر داد و خواستار درمان فوری او شد.

در این صفحه پیام‌رسان، با انتقاد از «گذشت ۳۲۵ روز از حمله خشونت بار، بازداشت همراه با ضرب و شتم شدید، بازجویی‌های طولانی زیر شکنجه‌های وحشیانه و بارها بیهوش شدن در اثر شکنجه» تاکید شد که آسیب‌های جسمی وارده به توماج صالحی همچنان بدون درمان و رسیدگی پزشکی رها شده است.

در بخشی از حساب کاربری توماج صالحی نوشته شده که «لازم است هرچه سریع تر اقدامات لازم برای مرخصی استعلاجی و انتقال توماج به بیمارستان برای پیگیری امور درمانی او صورت پذیرد و به بهانه‌های واهی در این امر خطیر و ضروری تاخیر صورت نپذیرد.»

صفحه توماج صالحی در ایکس در ادامه گزارش از وضعیت این رپر زندانی، به جزییات بیشتری درباره عوارض ناشی از «شکنجه» او از جمله خونریزی و کاهش شدید بینایی چشم، شکستگی ساق پا و انگشتان دست و دنده و همچنین تورم شدید سر و قرار گرفتن در حالت بیهوشی اشاره کرده است.

در این گزارش، همچنین از چگونگی برگزاری «به اصطلاح دادگاه» و حبس «ناعادلانه» این خواننده معترض، همزمان با اعمال «فشارها و کنترل‌های شدید و بدون داشتن حقوق اولیه» انتقاد شده است.

توماج صالحی پس از حمایت از معترضان، در آبان‌ماه گذشته بازداشت شد و در دادگاهی غیرعلنی به اتهاماتی از قبیل «افساد فی‌الارض»، «تبلیغ علیه نظام» و «دعوت مردم به کشتار و اغتشاش» به شش سال و سه ماه زندان محکوم شد.

شبنم خسروی، دخترخاله توماج صالحی، به تازگی در گفتگو با صدای آمریکا، بر نیاز این معترض زندانی به رسیدگی پزشکی تاکید کرد.

سازمان «گلوبال میوزیک اواردز» در مردادماه سال جاری او را به دلیل خواندن ترانه «فال»، در بخش موسیقی اعتراضی – کنشگری، برنده معرفی کرد.

در پی اعتراضات سراسری پس از کشته شدن مهسا (ژینا) امینی در بازداشت گشت ارشاد، شماری از هنرمندان و خوانندگان معترض احضار یا بازداشت شدند. مهدی یراحی، سامان یاسین (صیدی) و توماج صالحی از جمله خوانندگان بازداشت‌شده به شمار می‌روند.

محمدمهدی عارفی، خواننده ملقب به متین دوحنجره، هم پس از چند روز بازداشت با قید وثیقه آزاد شد.

صدای آمریکا: در جریان سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در ایران ده‌ها کودک توسط نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی کشته شدند.
سازمان دیده بان حقوق بشر در گزارش تازه‌ای که روز سه‌شنبه ۵ اردیبهشت منتشر کرد، از وضعیت کودکان بازداشتی نوشت و تاکید کرد که نیروهای امنیتی ایران که اعتراضات گسترده را سرکوب می‌کنند، کودکان را به طور «غیرقانونی» کشته، شکنجه و مورد تعرض جنسی و ناپدیدسازی قرار داده‌اند.

این نهاد حقوق بشری تاکید کرده است که مقامات ایرانی همچنین کودکان را «بر خلاف حفاظت‌های حقوقی کودکان» تحت بازداشت، بازجویی، و پیگرد قرار داده‌اند، و قضات خانواده کودکان را از به کارگیری وکلای منتخب خود برای دفاع از آنها باز داشته‌اند، کودکان را با اتهامات مبهم محکوم کرده‌اند، و آنها را خارج از دادگاه‌های نوجوانان مورد محاکمه قرار داده‌اند که «اختیار منحصر به فرد قضایی در حوزه کودکان را دارا هستند.»

بر اساس این گزارش دانش آموزانی که آزاد شده‌اند از بازگشت به مدرسه منع شده و یا دریافت خدمات رفاه اجتماعی خانواده‌های آنها را قطع شده‌ است.

در بیانیه منتشر شده، به نقل از تارا سپهری فر، پژوهشگر ارشد ایران در سازمان دیده بان حقوق بشر آمده: «رهبران ایران نیروهای امنیتی بی‌رحم خود را برای آزار جنسی و شکنجه کودکان آزاد گذاشته‌اند و کودکان را تحت محاکمه‌های نامنصفانه مضحک قرار داده‌اند.»

به گفته سپهری‌فر «در طول هفت ماه گذشته مقامات از اعمال قدرت تحمیلی حکومت برای ساکت کردن کودکان نیز ابایی نداشته‌اند.»

سازمان دیده بان حقوق بشر اعلام کرده که در بازه زمانی سپتامبر ۲۰۲۲ تا فوریه ۲۰۲۳ [شهریور تا بهمن ۱۴۰۱] سوء استفاده علیه ۱۱ کودک را مورد بررسی قرار داده و جزئیات جدیدی در مورد دو مورد گزارش شده قبلی ثبت کرد.

دیده بان حقوق بشر توانسته این نکته را که نیروهای امنیتی دولتی با بستن چشم‌ها اقدام به شکنجه کودکان در بازداشت کرده‌اند مستند کند.

بر اساس مستندات این نهاد حقوق بشری یکی از اعضای خانواده یک نوجوان ۱۷ ساله گفته که «مقامات او را مورد ضرب و شتم و تجاوز جنسی قرار دادند» بطوریکه «با کبودی بدن و خونریزی مقعد» مواجه شده است.

بر اساس این گزارش بازجوها پسر دیگری را «با فرو کردن سوزن زیر ناخن‌هایش» شکنجه کردند. یک نوجوان ۱۶ ساله نیز پس از ضرب و شتم، شوک الکتریکی و تجاوز جنسی، دو بار تلاش برای خودکشی داشته است.

در بخشی از این گزارش آمده که مقامات در ارائه خدمات پزشکی به کودکان مجروح شده، از جمله پسر ۱۳ ساله‌ای که دنده‌اش در جریان ضرب و شتم شکسته بود، کوتاهی کرده‌اند. مقامات همچنین اعضای خانواده کودکان را تهدید کردند که در مورد این آزارها سکوت کنند.

سازمان دیده‌بان حقوق بشر تاکید کرده است که این سوء استفاده‌ها با ده‌ها نمونه دیگر گزارش شده توسط فعالان و گروه‌های حقوقی مطابقت دارد.

بر اساس مستندات رسیده به دیده‌بان حقوق بشر در زاهدان دو برادر ۱۷ و ۱۹ ساله تحت شدیدترین بازجویی‌ها و شکنجه‌ها قرار دارند تا علیه پدر خود اعتراف کنند. گزارش‌های رسیده تایید کرده است که این دو برادر متاثر از برخوردهای جنسی و فشار شکنجه اقدام به خودکشی کرده‌اند که موفق نبوده است.

در گزارش دیگری که مستند شده یک دانش آموز دبیرستانی پس از بازداشت در ماه نوامبر مورد شکنجه‌های طولانی مدت با شوک الکتریکی و باتوم و شلاق قرار گرفته است.

دیده‌بان حقوق بشر در این گزارش موارد متعددی از دختران و پسرانی را ذکر کرده که مورد بازداشت و تجاوز و شکنجه قرار گرفته‌اند.

در ۲۹ اسفند سال گذشته نیز جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران در نشست شورای حقوق بشر در ژنو با اشاره به کشتن، زندانی کردن، ناپدیدسازی‌های اجباری، شکنجه، اذیت و آزار و تجاوز جنسی به معترضان از سوی نیروهای امنیتی گفته بود که جمهوری اسلامی ممکن است «جنایت علیه بشریت» مرتکب شده باشد.

به دلیل تداوم وخامت وضعیت حقوق بشر در ایران شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه ۱۵ فروردین قطعنامه تمدید ماموریت گزارشگر ویژه حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را تصویب کرد.

پیش از آن و در آذر ماه سال گذشته نیز شورای حقوق بشر سازمان ملل به تشکیل یک کمیته حقیقت‌یاب جدید برای انجام تحقیقات در مورد گزارش‌های نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران رای مثبت داد.

این نخستین‌ باری است که از انقلاب ۵۷ تا کنون کمیته‌ای این چنین برای بررسی موارد نقض حقوق بشر در ایران تشکیل می‌شود.

در اسفند ماه سال گذشته و همزمان با انتشار گزارش سالانه وزارت امور خارجه آمریکا در مورد حقوق بشر، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، در سخنانی با اشاره به «مرگ غم‌انگیز» مهسا (ژینا) امینی گفت سرکوب اعتراضات ناشی از این حادثه توسط جمهوری اسلامی به کشته‌شدن صدها معترض مسالمت‌جو از جمله ده‌ها کودک منجر شد.

به گفته آنتونی بلینکن، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در جریان بازداشت خودسرانه هزاران معترض به «شکنجه و خشونت مبتنی بر جنسیت» متوسل شدند.

رادیوفردا: شبکه خبری سی‌ان‌ان، در گزارشی تازه که از مصاحبه با ده‌ها تن از معترضان ایرانی شکنجه‌شده توسط مأموران جمهوری اسلامی تهیه شده، به اطلاعاتی مربوط به شکنجه‌گاه‌های مخفی حکومتی دست یافته است.

سی‌ان‌ان در این گزارشی تحقیقی می‌گوید که متخصصان این رسانه با استفاده از مشخصات دقیق ذکرشده در توضیحات بازداشتی‌های اعتراضات اخیر و تطبیق آن با تصاویر ماهواره‌ای موفق شده‌اند محل دقیق بسیاری از این بازداشتگاه‌های مخفی را بیابند.

در این گزارش تصویری، محل دقیق این اماکن خوفناک با مختصات دقیق جغرافیایی بر روی نقشه نشان داده می‌شود و ذکر می‌شود که در این ساختمان‌ها «وحشیانه‌ترین» شکنجه‌های خشونت‌بار روحی و جسمی، شامل تحقیر و تجاوز جنسی، علیه شهروندان بازداشت‌شده «در مقیاس صنعتی» جریان داشته است.

این شبکه خبری گزارش می‌دهد که توانسته است در گفت‌وگو با شاهدان عینی و افراد شکنجه‌شده، به اطلاعات مربوط به نزدیک به ۴۰ شکنجه‌گاه غیررسمی جمهوری اسلامی دست پیدا کند که شماری از آن‌ها در داخل مسجدها قرار دارند.

یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که شکنجه‌گاه‌های غیررسمی جمهوری اسلامی به دو دسته تقسیم می‌شوند: یکی زندان‌های اعلام‌نشدهٔ غیرقانونی در داخل اماکن حکومتی مانند پادگان‌ها و ساختمان‌های وزارت اطلاعات؛ و دسته دوم، بازداشتگاه‌های موقتی که در دوره اعتراضات در مسجدها و غیره برپا می‌شود.

گفت‌وگوی سی‌ان‌ان با تعداد زیادی از بازداشتی‌های سابق از وجود ۸ شکنجه‌گاه مخفی در تهران، ۶ شکنجه‌گاه مخفی در سنندج، ۵ مورد در زاهدان، و ده‌ها مورد دیگر در شهرهای مختلفی چون تبریز، مشهد، کرج، سقز، اشنویه، کرمانشاه و آمل پرده برمی‌دارد. در مشهد به‌ویژه این شکنجه‌گاه‌های موقت به هنگام اعتراضات در مسجدهای این شهر برپا می‌شود.

These black sites exist outside of what little due process the Islamic Republic still affords, enabling unfettered cruelty.

Over 4 months we heard of the same torture methods repeatedly — rape, molestation, flogging, electrocution and even drugging.

(map design by @Henrikkp) pic.twitter.com/cYjTI8k5U5

— Tamara Qiblawi تمارا قبلاوي (@tamaraqiblawi) February 21, 2023

به گفته مصاحبه‌شوندگان، هدف اصلی شکنجه‌گران در بیشتر موارد، گرفتن اعترافات اجباری از معترضان بوده تا به دستاویز آن بتوان سپس برای این معترضان احکامی چون حکم اعدام صادر کرد.

پیش از این هم گزارش‌های مختلفی از سوی نهادهای حقوق بشری از شکنجه‌گاه‌های مخفی جمهوری اسلامی در شهرهای ایران منتشر شده بود، اما تحقیق تازه سی‌ان‌ان نشان از افزایش تعداد این مکان‌ها در مدت اخیر دارد.

در آبان‌ماه ۱۴۰۰ شبکه حقوق بشر کردستان گزارش ویژه‌ای از بازداشتگاه‌های مخفی وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در شهرهای ارومیه، سنندج و کرمانشاه منتشر کرد که در آن تجربه‌های وحشتناکی از شکنجه زندانیان بازتاب یافته است.

در این گزارش به نقل از فعالان کُردی که نام‌های آنها مخفی مانده است به تجربه این افراد از شکنجه‌های مرسوم در بازداشتگاه‌های اطلاعات سپاه ارومیه اشاره شده است، از جمله: وصل کردن وزنه به بیضه، آویزان کردن به سقف، ضرب و شتم با شلنگ و چماق و همچنین تهدید به تجاوز.
مورد کیوان صمدی، مورد محسن سهرابی

کیوان صمدی، از دستگیرشدگان اعتراضات ماه‌های اخیر در اشنویه، از افرادی است که شبکه خبری سی‌ان‌ان در گزارش تازه خود با او مصاحبه کرده است.

کیوان صمدی دانشجوی ترم سوم رشته برق دانشگاه تبریز، فعال محیط زیست و عضو داوطلب هلال احمر شهرستان اشنویه از سال ۹۴ بود که به دلیل معالجه معترضان مجروح، هدف بازداشت و شکنجه شدید قرار گرفت، نامش از لیست هلال احمر با دستور نهادهای امنیتی حذف شد و به‌دلیل وضعیت وخیم جسمی و فشار نهادهای امنیتی مجبور شد پس از آزادی از ایران برود.

ساختمان محل شکنجه‌گاه مخفی در اشنویه

او که ۲۱ روز را زیر شکنجه‌های شدید گذرانده به سی‌ان‌ان می‌گوید که در بازداشتگاه‌های مخفی، برای گرفتن اعتراف‌های اجباری، بدترین نوع از شکنجه‌ها داده می‌شود. او توضیح می‌دهد که «ماده‌ای به من تزریق کردند. می‌خواستند زنده بمانم تا بتوانند مرا بیشتر شکنجه بدهند.»

کیوان صمدی معتقد است اگر برگه اعتراف اجباری را امضا می‌کرد، قاضی‌های جمهوری اسلامی برای او حکم اعدام صادر می‌کردند و به این خاطر کوشید تا در زندان، با وجود بدترین شکنجه‌ها، از امضای آن برگه سر باز بزند. او سپس پس از تحمل ۲۱ روز شکنجه و امضانکردن آن برگه، از سوی زندانبان‌ها آزاد شد.

Don’t forget that the Iranian people are still fighting for freedom and being tortured and killed in the process. Don’t forget them.

CNN special report uncovers dozens of 'black sites' used for torturing protesters – CNN https://t.co/muMMdoQ8a4

— The Truth (@pattykazUSA) February 21, 2023

او می‌گوید که پس از درمان معترضان مجروح، افراد حکومتی او را به‌زور به ساختمانی در کنار یک مدرسه دخترانه بردند که در پشت درختان پنهان بود. در آنجا دو مأمور او را به‌شدت با لگد ضرب‌وشتم کردند تا جایی که «خون بالا آورد.» «بردن به اتاقی پر از ابزار شکنجه نظیر شوکر، کاردهای مختلف و سرنگ، بوسیدن گردن و لیسیدن بدن او توسط شکنجه‌گر و استفاده از باتوم به شکل جنسی علیه او» از مواردی است که او در این مصاحبه توضیح می‌دهد.

توضیحات کیوان صمدی نشان می‌دهد که شکنجه‌گاه مخفی او ساختمانی است در نزدیکی میدان انقلاب شهر اشنویه آذربایجان غربی به مختصات ۳۷ درجه و ۲ دقیقه و ۳۲٫۰۵ ثانیه شمالی و ۴۵ درجه و ۵ دقیقه و ۵۸٫۸۹ ثانیه شرقی.

فرد دیگری که سی‌ان‌ان در گزارش خود بخشی از مصاحبه با او را پخش کرده، محسن سهرابی، از چهره‌های ورزشی و پزشک بیمارستان کوثر سنندج است که به دلیل ارائه خدمات درمانی به معترضان زخمی، بازداشت و شکنجه شد.

او در این مصاحبه گفت که افراد شکنجه‌گر حکومتی «هیچ حد و مرزی را نمی‌شناسند و هیچ نظارتی بر آنها وجود ندارد.»

محسن سهرابی در رشته وزنه‌برداری موفق به کسب مقام کشوری شده بود و همزمان از اعضای موسس هیئت خیریه تیشک مهر کودکان کردستان است.

شکنجه‌های شدید و تجاوزهای جنسی به معترضان در ایران باعث شده است که از زمان آغاز اعتراضات اخیر، موارد متعددی از خودکشی افراد، پس از آزاد شدن از این شکنجه‌گاه‌های حکومتی خبرساز شود.

دویچه‌وله: اعتراضات در ایران شامگاه گذشته نیز ادامه یافت. آمریکا می‌گوید که جهان نظاره‌گر رفتار حکومت ایران با همه بازداشت‌شدگان است. نخست‌وزیر بریتانیا اعتراضات در ایران را بیانگر آن دانست که مردم از جمهوری اسلامی راضی نیستند.
بر اساس تصاویر و ویدئوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، شامگاه سه‌شنبه ۲۹ آذر (۲۰ دسامبر) نیز اعتراضات دست‌کم در تهران و کرج ادامه یافت.

در تهران، شماری از شهروندان معترض در محله سلسبیل تجمع کرده و علیه حکومت شعار دادند.

تعدادی از جوانان معترض در محله سلسبیل تهران تجمع کرده و علیه حکومت شعار دادند. گفته شده سه‌شنبه شب تجمعات متعددی در شهرها برگزار شد ولی به دلیل محدودیت شدید اینترنت، ارسال تصاویر از ایران با مشکل روبروست. pic.twitter.com/OKzEr35hEa

— DW فارسی (@dw_persian) December 20, 2022

”مرگ بر دیکتاتور”، ”مرگ برخامنه‌ای” و ”امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه” از جمله شعارهایی بود که این معترضان سردادند.

معترضان در اقدامی نمادین، از روی یک پل هوایی در تهران که گفته می‌شود در بزرگراه جلال آل‌احمد است، پارچه‌نوشته‌ای را با مضمون “دوباره می‌سازمت وطن” آویزان کردند.

«دوباره می‌سازمت وطن»
بنر دیده شده در 'بزرگراه جلال آل‌احمد تهران، ۲۹ آذر' #مهسا_امینی pic.twitter.com/UdUhMvDETt

— Vahid Online (@Vahid) December 20, 2022

در شهرک اکباتان نیز معترضان شعارهایی همچون ”اعتصاب، اعتراض، می‌رسه به انقلاب”، ”فقر، فساد گرونی، می‌ریم تا سرنگونی” سر دادند.

از کرج نیز خبر می‌رسد که گروهی از شهروندان معترض به خیابان‌ها آمدند و شعار ”زن، زندگی، آزادی” و”فقر فساد گرونی، میریم تا سرنگونی” را فریاد زدند.

گلشهر کرج ۲۹ آذر#مهسا_امینی pic.twitter.com/6AAoejNOYB

— +۱۵۰۰تصویر (@1500tasvir) December 20, 2022

آمریکا: جهان نظاره‌گر رفتار حکومت ایران با ترانه علیدوستی است

سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده بازداشت ترانه علیدوستی را محکوم کرد.

ند پرایس روز سه‌شنبه ۲۹ آذر (۲۰ دسامبر) در نشست خبری با خبرنگاران گفت: «متاسفانه ترانه علیدوستی هم به صف هزاران ایرانی دیگر می‌پیوندد که فقط به خاطر اعتراض مسالمت‌آمیز بازداشت شده‌اند.»

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

او همچنین بازداشت این هنرپیشه سرشناس ایرانی را ”بخشی از تلاش حکومت [جمهوری اسلامی] برای ایجاد ترس و سرکوب این اعتراضات مسالمت‌آمیز” توصیف کرد.

مجموعه مطالب: خیزش مردمی ۱۴۰۱

پرایس در ادامه از مقامات جمهوری اسلامی خواست که بازداشت‌های خودسرانه را متوقف کنند و از سرکوب آزادی‌های بنیادی مردم ایران، از جمله آزادی بیان و تجمعات مسالمت‌آمیز، دست بردارند.

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا تاکید کرد: «جهان نظاره‌گر رفتار خودسرانه رژیم [جمهوری اسلامی] با ترانه علیدوستی و همه بازداشت‌شدگان است.»

اصغر فرهادی، کارگردان نامدار ایرانی نیز حمایت خود راترانه علیدوستی و دیگر سینماگران بازداشتی اعلام کرده است. او در پستی اینستاگرامی بە بازداشت علیدوستی واکنش نشان دادە و نوشتە است: pic.twitter.com/xgSXHGf9Vf

— DW فارسی (@dw_persian) December 20, 2022

ترانه علیدوستی، بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران، روز شنبه ۲۶ آذرماه در منزل شخصی خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. بازداشت او با واکنش‌های گسترده‌ای همراه شده است. در این میان بسیاری از هنرمندان و اهالی فرهنگ و سینما با مراجعه به زندان اوین، پیگیر وضعیت او شده‌اند؛ تلاش‌هایی که تاکنون بی‌نتیجه مانده و ترانه علیدوستی همچنان در اوین به‌سر می‌برد.

بریتانیا: مردم ایران از حکومت راضی نیستند

نخست‌وزیر بریتانیا روز سه‌شنبه ۲۹ آذر (۲۰ دسامبر) در کمیته روابط خارجی مجلس عوام این کشور، اعتراضات در ایران را حاوی ”یک پیام بسیار واضح” دانست، مبنی بر اینکه ”مردم ایران از حکومت راضی نیستند”.

ریشی سوناک افزود که ”به طور فزاینده‌ای” نگران رفتار جمهوری اسلامی با معترضان، برنامه هسته‌ای و سایر اقدامات این کشور است که به گفته او، خاورمیانه و اروپا را بی‌ثبات می‌کند.

نخست‌وزیر بریتانیا از روسیه و اوکراین به عنوان چالش شماره یک در سیاست خارجی کشورش در سال میلادی جدید نام برد و در عین حال افزود: «من به طور فزاینده‌ای نگران رفتار ایران هستم؛ این موضوعی است که برای آن باید زمان بیشتری را صرف کنیم.»

پیام نمایندگان پارلمان سوئد در ضرورت اتحاد علیه حکومت ایران

چند تن از نمایندگان پارلمان سوئد در پیامی مشترک، خواستار اتحاد همه فعالان سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و دانشگاهی برای ”سرنگونی” جمهوری اسلامی شدند.

فراخوان من و تعدادی‌ دیگر از نمایندگان مجلس سوئد برای اتحاد و سازماندهی برای سرنگونی حکومت جمهوری اسلامی. https://t.co/33ONWf07xw pic.twitter.com/stKd6Luq2H

— Ardalan Shekarabi (@shekarabi) December 20, 2022

اردلان شکرابی، آیلین فاضلیان و علیرضا آخوندی، نمایندگان ایرانی‌تبار پارلمان سوئد، در این پیام ویدئویی، سرکوب و اعدام شهروندان ایران توسط جمهوری اسلامی را محکوم کردند.

آنها از همه کسانی که آرزوی دموکراسی و آزادی را دارند، تقاضا کردند که ”مبارزه با جمهوری اسلامی را سازماندهی کنند و با هم متحد شوند.”

قطع اینترنت در سنندج

نت بلاکس، نهاد ناظر بر ترافیک اینترنت جهان، روز سه‌شنبه در توییتی از قطعی ارتباط‌های اینترنتی در داخل و اطراف شهر سنندج در استان کردستان، در دو روز گذشته خبر داد.

به این ترتیب، نت بلاکس گزارش‌های کاربران درباره ”قطع اینترنت به شکل منع عبور و مرور در جریان اعتصابات در واکنش به جان باختن مهسا امینی” را تایید کرد.

Confirmed: Metrics indicate that internet connectivity has been disrupted for two days in and around #Sanandaj, Kurdistan Province, #Iran, corroborating user reports of curfew-style cuts during strikes over the death of #MahsaAmini

Background: https://t.co/8cCHIJA2Oi pic.twitter.com/xrW0PGubT8

— NetBlocks (@netblocks) December 20, 2022

در روزهای گذشته، شماری از کاربران از اخلال و قطعی اینترنت در سنندج و برخی از مناطق اطراف آن خبر داده بودند. مرکز استان کردستان، یکی از کانون‌های اصلی در اعتراضات ضدحکومتی جاری در ایران به شمار می‌رود.

بی‌بی‌سی: سیدمحمد حسینی در محکمه قوه قضائیه متهم به افساد فی الارض و محکوم به اعدام، به خاطر مجرم شناخته شدن برای اتهام قتل روح الله عجمیان بسیجی کشته شده در مراسم چهلم حدیث نجفی
علی شریف‌زاده اردکانی وکیل محمد حسینی، از متهمان پرونده قتل یک بسیجی در کرج می‌گوید موکلش در زندان به شدت شکنجه شده است. پیشتر گزارش‌هایی از شکنجه و تعرض به زندانیان در ایران منتشر شده بود. همزمان خبرگزاری تسنیم نزدیک به سپاه با انتشار تصاویری از زندان قرچک ورامین منکر شکنجه زندانیان شد.

ساعاتی پیش علی شریف‌زاده اردکانی، وکیل دادگستری، با اعلام شکنجه محمد حسینی موکلش، در توییتر نوشت که «موفق شده در زندان با محمد حسینی دیدار کند».

آقای شریف‌زاده نوشت: «با سید محمد حسینی در زندان کرج ملاقات کردم روایتش همه اشک بود. از شکنجه ، ضرب وشتم با چشم و دست و پای بسته تا لگد به سر و بیهوشی ، از میله آهنی به کف پا و شوکر در قسمتهای مختلف بدن، مردی که اقرارهایش تحت شکنجه بوده و هیچ وجاهت قانونی ندارد.»

چه کسانی در خطر اعدامند؟

محمد حسینی متهم ردیف دوم پرونده قتل یک بسیجی به نام روح‌الله عجمیان است که در حمله نیروهای امنیتی به شرکت‌کنندگان در مراسم چهلم حدیث نجفی کشته شد.

او متهم به افساد فی الارض بود و به اعدام محکوم شده است.

پدر و مادر محمد حسینی فوت کرده‌اند. به همین خاطر خانواده‌ متهمانِ دیگر این پرونده با اعلام این موضوع درباره وضعیت پرونده آقای حسینی اطلاع‌رسانی کرده‌اند.

اکنون آقای شریف‌زاده اردکانی در توییتر در پاسخ به کاربران نوشته است که جهت فرجام خواهی حکم اعدام، وکالتنامه‌ای را با آقای حسینی امضا کرده است.
ویدیوی تسنیم و گزارش‌ها از شکنجه زندانیان

اکنون در واکنش به اخبار شکنجه و آزار زندانیان، خبرگزاری تسنیم ویدیویی را از زندان زنان منتشر کرده که در آن مصاحبه شوندگان موضوع شکنجه و تعرض را رد می‌کنند.

مشخص نیست چه نهادی و چگونه اجازه حضور در زندان قرچک را پیدا کرده است.

تصویر مصاحبه شوندگان نیز در این ویدیو محو شده است. مصاحبه شوندگان در این ویدیو تاکید می‌کنند در این زندان هیچ مردی رفت و آمد ندارد.

نمایش اعترافات متهمان در جمهوری اسلامی ایران یا مصاحبه با زندانیان از اولین سال‌های حکومت جمهوری اسلامی به شدت رواج داشته است.
اخیرا شبکه خبری سی‌ان‌ان با انتشار یک گزارش تحقیقی از «تعرض جنسی و تجاوز» به بعضی از بازداشت‌شدگان اعتراض‌های اخیر در زندان‌های ایران خبر داده است. اغلب موارد تجاوز و آزار جنسی مربوط به زندانیان سیاسی زن در غرب ایران و به ویژه مناطق کردنشین از جمله در بازداشتگاه‌های ارومیه است.

اخیرا مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان می‌گوید بر اساس اخبار و روایت برخی از محبوسین به برخی از زندانیان زن «تعرض» صورت گرفته است.

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی در ایران در نامه‌ای سرگشاده به جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران از او خواست درباره تعرض به زنان بازداشتی تحقیقی ویژه انجام دهد.

اخیرا آتنا دائمی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق نیز در رشته توییتی درباره وضعیت بد بازداشتگاه وزارت اطلاعات در اوین هشدار داده بود.

ندامتگاه شهر ری معروف به زندان زنان قرچک ورامین ویژه نگهداری زندانیان زن با جرایم عمومی است. شرایط زندانیان این ندامتگاه بارها موضوع اعتراض زندانیان و فعالان حقوق بشر بوده است.

در سال‌های اخیر شمار زیادی از زندانیان سیاسی و عقیدتی به این زندان منتقل شده‌اند.

رادیوفرانسه: سازمان عفو بین‌الملل روز شنبه شنبه ۲۶ ژوئن/۵ تیر ماه با انتشار گزارشی جزئیات شکنجه برادران نوید افکاری، کشتی‌گیر ایرانی ۲۷ ساله‌ای که به خاطر شرکت در اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ اعدام شد را منتشر کرد. این سازمان خواهان آزادی وحید و حبیب افکاری شده است.

همزمان با روز جهانی حمایت از قربانیان شکنجه، سازمان عفو بین‌الملل روز شنبه شنبه ۲۶ ژوئن/۵ تیر ماه جزئیات شکنجه و آزار وحید و حبیب افکاری، برادران نوید افکاری را منتشر کرد. گزارش مفصل و ۴۵ صفحه‌ای سازمان عفو بین‌الملل نشان می‌دهد که وحید و حبیب افکاری ”به صورت هولناکی” در زندان مورد شکنجه و آزار قرار گرفته‌اند.

طبق این گزارش، وحید و حبیب افکاری در ”سلول‌های انفرادی بدون پنجره” زندانی هستند و مقامات قضایی ایران از دسترسی این دو زندانی به هوای تازه، تماس‌ تلفنی، ملاقات با خانواده و مراقبت‌‌های پزشکی مناسب جلوگیری می کنند.

عفو بین‌الملل در بخش اول گزارش خود به وضعیت وحید افکاری پرداخته و نوشته است: «‌وحید افکاری در شکایاتی که در قوه قضاییه به ثبت رسانده است، می‌نویسد که بارها مورد شکنجه و سایر رفتارهای بیرحمانه و غیرانسانی از جمله تهدید آزار جنسی مادر و خواهرش قرار گرفته است.»

در بخش دیگری از گزارش تحقیقی عفو بین‌الملل در مورد بازداشت حبیب افکاری آمده است: «حبیب افکاری به محض ورود به بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ وزارت اطلاعات در شیراز به سلول انفرادی فرستاده می‌شود و از دسترسی وی به تماس تلفنی با خانواده اش نیز جلو گیری می‌شود.»

این گزارش تاکید دارد که حبیب افکاری پس از بازداشت مورد ضربات مشت و لگد، ضرب و شتم و فحاشی قرار می‌گیرد و هنگامی که از ماموران می‌پرسد که او را کجا آورده‌اند، آن‌ها می‌گویند: «اینجا جایی است که بیضه‌های شما را می‌کشیم، جایی است که خروس‌ در آن تخم می‌گذارد».

سازمان عفو بین‌الملل تاکنون بارها از مقامات قضایی جمهوری اسلامی ایران خواسته است که به شکنجه و آزار وحید و حبیب افکاری پایان بخشند و این دو برادر زندانی را آزاد کنند.

این نهاد بین‌المللی سه هفته پیش نیز از شکنجه دو برادر زندانی نوید افکاری برای اخذ اعترافات اجباری خبر داده بود. طبق این گزارش، مأموران اطلاعات برای چندین روز سر و صورت حبیب افکاری را با کیسه پلاستیکی می‌پوشاندند تا وی به دچار احساس خفگی شود و اعتراف کند.

نوید افکاری که نخست در پی شرکت در اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ بازداشت شده بود، سپس به قتل یک کارمند حراست متهم، سپس محکوم و در ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ اعدام شد. حبیب و وحید نیز که به همراه برادر خود نوید افکاری بازداشت شدند، از شهریور ۱۳۹۹ در سلول‌ انفرادی در زندانی هستند. هر کدام از آن‌ها به ۵۴ و ۲۷ سال زندان محکوم شده‌اند.