اخبار

رادیوقردا: «آلبرتو نیسمان»، دادستان آرژانتین، رئیس جمهوری کشورش، خانم «کریستیا فرناندز کرشنر» را به لاپوشانی نقش ایران در بمبگذاری ۲۰ سال پیش در کانون یهودیان این کشور – موسوم به آمیا – متهم کرده و خواهان بازجویی از او شده‌است.

در انفجار تابستان ۱۳۷۱، ژوئیه ۱۹۹۴، در ساختمان «آمیا»، ۸۵ تن کشته و بیش از ۳۰۰ تن زخمی و ساختمان هفت‌طبقه ویران شد.

به گزارش خبرگزاری‌های رویترز و آسوشیتدپرس، دادستان آرژانتین با تنظیم شکواییه نوشته‌است که رئیس جمهوری آرژانتین در موافقت‌نامه‌ای که دو سال پیش با دولت ایران برای «تحقیق مشترک» امضا کرد، خواسته بر نقش مقامات وقت ایران در باره آن انفجار سرپوش بگذارد.

این ادعای آلبرتو نیسمان چهارشنبه ۲۴ دی رسانه‌ای شد.

به گزارش خبرگزاری‌ها، دادستان آرژانتین مشکوک است که رئیس جمهوری این کشور با امضای توافق با ایران، خواسته‌است در برابر فروش خواروبار به ایران از دولت ایران نیز امتیاز هفت میلیارد دلاری در زمینه انرژی بگیرد و از نفت ایران برخوردار شود.

دادستان آرژانتین در اتهامات خود به نام «هکتور تیمرمن»، وزیر خارجه این کشور نیز به عنوان کسی که قول داده بود به خانم کرشنر در لاپوشانی نقش ایران کمک کند، اشاره کرده‌است.

گزارش‌های رسانه‌ای می‌گوید که دادستانی آرژانتین مدت‌ها تماس‌های خانم کرشنر و وزیر خارجه او را شنود کرده بود.

وزیر خارجه آرژانتین روز ۲۵ دی ماه اتهامات عنوان شده از سوی دادستانی این کشور را «پوچ» و «بی اساس» نامید.

به گزارش رویترز، آنیبال فرناندز، رئیس دفتر ریاست جمهوری آرژاننین نیز ادعاهای مطرح شده را رد کرد اما افزود، این ادعاها می‌تواند برای رئیس جمهوری «مشکلاتی» به وجود آورد.

دولت خانم کرشنر در ژانویه ۲۰۱۳ با دولت محمود احمدی‌نژاد موافقتنامه‌ای را امضا کرد که بر اساس آن، ایران حاضر شد به دادستانی آرژانتین اجازه دهد برای تحقیق بیشتر در مورد انفجار «آمیا» با مقامات وقت ایران در تماس باشد و هیاتی نیز به ایران برود.

خانم کرشنر بعدا نیز در سال ۲۰۱۴ در سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت، تحقیقات کشورش «نشان داده‌است» که ایران در آن بمبگذاری «نقشی نداشته‌است».

رئیس جمهوری آرژانتین در آن سخنرانی همچنین گفت، حزب الله یک سازمان کوچک و بی‌اهمیت نیست.

مخالفان خانم کرشنر از طریق یک دادگاه آرژانتین موافقتنامه به دست آمده با ایران را «مخالف قانون اساسی آرژانتین» اعلام کردند ولی دولت خانم کرشنر از طریق توسل به دیوان تجدید نظر، به این حکم اعتراض کرد.

مقامات وقت اسرائیل، انفجار در «آمیا» و نیز انفجار دو سال پیش از آن در سفارت ایران در بوئنوس آیرس با ۲۹ کشته و ده‌ها زخمی را کار ایران دانسته و مدعی بودند، ایران عملی کردن انفجارها را به حزب‌الله محول کرده بود.

در تحقیقات طولانی و حدوداً ۲۰ ساله، آرژانتین رسماً سه بار ایران را به دخالت در این انفجار متهم کرده اما ایران همواره اتهامات را رد کرده‌است.

بی‌بی‌سی: رسانه‌های اسرائیلی می‌گویند فرانسوا اولاند در طول سفر آقای نتانیاهو نارضایتی خود را از حضور او بروز داده است

رسانه‌های اسرائیل گزارش داده‌اند که دولت فرانسه مخالف سفر بنیامین نیتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به پاریس برای شرکت در راهپیمایی “اتحاد” در روز یکشنبه ۱۱ ژانویه بوده است.

روزنامه هاآرتص به نقل از منابع خود در دولت اسرائیل گزارش داده که فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه در پیامی که برای آقای نتانیاهو فرستاده صراحتا از او خواسته که در راهپیمایی شرکت نکند.

پیش از آن شبکه دوی تلویزیون اسرائیل هم گزارش مشابهی را منتشر کرده بود.

به گزارش هاآرتص، ژاک اودیبر، مشاور امنیت ملی آقای اولاند با یوسی کوهن، همتای اسرائیلی‌اش تماس گرفته و گفته، خواسته آقای اولاند این است که تمرکز راهپیمایی روی اعلام همبستگی با فرانسه باشد و او می‌خواهد از هرگونه موضوع جنجالی دیگر مانند روابط یهودیان و مسلمانان یا تنش میان اسرائیل و فلسطینی‌ها اجتناب شود.

بنا بر این گزارش آقای اودیبر ابراز امیدواری کرده که آقای نتانیاهو دشواری‌های چنین سفری را درک کند و اعلام کند که به پاریس نخواهد آمد.

آن طور که شبکه دو تلویزیون اسرائیل گزارش داده آقای نتانیاهو در ابتدا خواسته فرانسه را پذیرفته و روز شنبه مسائل امنیتی را دلیل حضور نیافتن در راهپمایی پاریس عنوان کرده است.
بنا بر گزارش‌ها رئیس جمهور فرانسه در مراسم کنیسه بزرگ پاریس بعد از شروع سخنرانی آقای نتانیاهو محل را ترک کرده است

اما شنبه شب بعد از آن که وزرای خارجه و دارایی اسرائیل اعلام کردند که به پاریس می‌روند، آقای نتانیاهو هم نظرش را تغییر داده و دفتر نخست وزیری اسرائیل به کاخ الیزه اعلام کرده که او در راهپیمایی شرکت خواهد کرد.

دولت فرانسه هم در واکنش به اسرائیلی‌ها گفته که در این صورت محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی را هم به این مراسم دعوت خواهد کرد و علاوه بر آن دیداری دوجانبه میان آقای عباس و اولاند صورت خواهد گرفت.

هاآرتص هم گزارش داده که بعد از تغییر نظر آقای نتانیاهو، مشاور امنیت ملی فرانسه “با عصبانیت” به همتای اسرائیلی‌اش گفته که این تصمیم “تا زمانی که فرانسوا اولاند رئیس جمهور فرانسه و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل باشد، تاثیر مخربی روی روابط دو کشور خواهد داشت”.

هاآرتص می‌گوید نارضایتی آقای اولاند از حضور نتانیاهو، یکشنبه شب و در مراسمی که بعد از راهپیمایی در کنیسه بزرگ پاریس برگزار شده، مشهود بوده است.

بنا بر این گزارش آقای اولاند که در بیشتر مراسم حضور داشته و روی صندلی نشسته بوده، بلافاصله بعد از شروع سخنرانی آقای نتانیاهو از جایش بلند می‌شود و زودتر از موعد مراسم را ترک می‌کند.

هنوز واکنشی رسمی به گزارش رسانه‌های اسرائیلی درباره سفر آقای نتانیاهو به پاریس منتشر نشده است.

ایسنا: فرمانده سپاه فجر فارس سردار سرتيپ دكترغلامحسين غيب‌پرور گفت: جنگ تمام شد اما دشمن دست از سر ما برنداشت و هم‌اكنون همين‌گونه است و دشمن همين الان نيز دست از دشمني با ما بر نداشته، در آينده هم بر نمي‌دارد لذا نبايد دچار خوش خيالي شويم.

به گزارش گروه دريافت خبرخبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه فارس، سردار سرتيپ دكترغلامحسين غيب‌پرور در مراسم يادواره شهداي شهرستان كازرون، گفت: تنها در دو صورت دشمني ما و آمريكا به پايان مي‌رسد، نخستين شرط مسلمان و مقلد مقام معظم رهبري شدن رئيس جمهور آمريكا و سران اروپا و راه دوم دست‌ برداشتن ايران از اسلام و انقلاب اسلامي است.

وي با بيان اينكه مسلمان شدن سران اروپا و آمريكا ميسر نمي‌شود، تصريح كرد: اگر آنان مسلمان نمي‌شوند، ما هم دست از اسلام و انقلاب بر نمي‌داريم، اما نمي‌دانم چرا برخي‌ها در ذهنشان اين است كه ما روزي با آمريكايي‌ها ارتباط برقرار و صلح مي‌كنيم؟

غيب‌پرور همچنين با اشاره به روز چهارم دي و وقايعي كه در چنين روزي در دوران دفاع مقدس رخ‌داد، گفت: در تقويم سپاه پاسداران و بسيج مستضعفين كشور اين روز به عنوان روز كازرون ثبت و نهادينه شده است، كازروني كه در اين روز 78 شهيد تقديم انقلاب كرد.

وي به سالگرد عمليات كربلاي 4 و وقايع آن عمليات اشاره و اضافه كرد: شبي مانند شب چهارم دي و روزي مانند روز چهارم دي، عمليات كربلاي 4 در منطقه عمومي شلمچه و در آب گرفتگي بوبيان و منطقه كوت سواری واقع در جزيره بوآرين توسط رزمندگان هميشه سرافراز لشكر19 فجر و المهدي(عج) انجام شد.

غيب‌پرور با يادآوري اينكه خود شخصاً در آن عمليات حضور داشت، گفت: بنا نبود كسي متوجه شود كه در اين منطقه قرار است عملياتي انجام شود، بنابراين از ماه‌ها قبل مسائل حفاظتي به شدت مورد نظر واقع شد و شناسايي‌ها بسيار سخت بود، مخصوصاً كه در زمستان بود و آموزش‌ها و دشواري‌هاي خود را داشت و اصلاً انتقال نيروهاي عمل كننده به منطقه كربلاي 4 يك داستان بود كه چگونه نيروها را انتقال دهيم زيرا كوچكترين حركتي از ديده بانان عراقي پنهان نمي‌ماند.

فرمانده سپاه فجر فارس خاطرنشان كرد: شب هنگام از جاده اهواز ـ خرم شهر نيروها را تا ايستگاه حسينيه منتقل كرديم و از ايستگاه حسينيه تا دژ اصلي 13 كيلومتر بايد داخل مي‌آمديم. جاده نامناسب بود و شرايط منطقه اجازه نمي‌داد نيروها با اتوبوس منتقل شوند با كمپرسي و يا ماشين‌هاي ديگر، چند گردان منتقل شد.

وي با يادآوري اينكه حجم متراكم نيروهاي رزمنده به منطقه عمليات واقعاً دشوار و مسئله نگه‌داري آن‌ها بسيار مهم بود، گفت: در آن شرايط به دليل بارندگي، خاكريزها پر از آب شده بود و نيروها نيز در سرما و آب و گل چندين ساعت منتظر رسيدن زمان عمليات بودند و بالاخره آن عمليات عظيم با حضور نيروهاي غواص و قايق‌سوار آغاز شد و بعد از گذشتن از آب و رسيدن به دژ دشمن كه سواحل آنجا نيز به دليل بارندگي ليز و لغزنده بود، عمليات ادامه يافت.

غيب پرور اظهار كرد: در آن شرايط دسترسي به كانال دشمن به سختي ميسر بود لذا عمليات بسيار سختي بود و وقتي كه رزمندگان ما به داخل كانال رسيدند تازه ابتداي درگيري‌ها بود كه اين ماجرا تا فرداي ظهر روز بعد ادامه داشت.

فرمانده سپاه فجر فارس با بيان اينكه در كربلاي 4 با عدم الفتح مواجه شديم ولي در كربلاي 5 جبران شد، گفت: منظور اين است كه دوران 8 ساله دفاع مقدس واقعاً يك دوران پرمشقت و مرارت بود و آن چيزي كه در فيلم‌‌ها نشان مي‌دهند با آن چيزي كه رزمندگان در ذهن‌هايشان است، بسيار متفاوت است زيرا در فيلم‌ها همه چيز آماده است در حالي كه جنگ اقتضائات خاص خود را دارد و شوخي بردار نيست.

وي با تأكيد بر اينكه مردم در تمام عمليات‌هاي دوران دفاع مقدس وظيفه خود را انجام دادند، گفت: نشانه اين مسئله نيز آن است كه از يك شهر 1100 شهيد تقديم شده است و اگر اين رقم را حداقل 3 الي 4 برابر كنيم تعداد جانبازان و ايثارگران اين شهر نيز به دست مي‌آيد.

فرمانده سپاه فجر استان فارس همچنين به پيش‌رو بودن سالروز 9 دي اشاره و با يادآوري وقايعي كه در سال 88 حادث و منتهي به حضور گسترده مردم در روز نهم دي‌ماه براي صيانت از انقلاب، نظام و اسلام شد، بر پاسداشت هرچه بهتر اين روز تاكيد كرد.

غيب‌پرور، تصريح كرد: 9 دي تبلور و تجلي اراده يك ملت و شكستن يك بغض در گلو مانده بود و مردم در 9 دي بغضشان را تركاندند اما كدام بغض؟ بغضي در گلو كه به دنبال فتنه 88 ايجاد شد.

فرمانده سپاه فجر فارس تاكيد كرد كه فتنه 88 داراي ريشه‌هايي است كه براي شناخت يكي از آنها بايد به 10 سال قبل از آن بازگشت و تاريخ را با دقت مرورد كرد.

وي با يادآوري اينكه آقاي روحاني رئيس جمهور تمام ما است و مقام معظم رهبري از ايشان حمايت مي‌كند و ما هم از او حمايت مي‌كنيم، گفت: اما اين‌گونه نيست كه يك دولتي عوض شده باشد و يك عده‌اي در اين مملكت بخواهند راه بيفتند و سران فتنه را تطهير كنند، اگر كسي بخواهد سران فتنه را تطهير كند اين يعني ورود به خطوط قرمز و سربازان ولايت و امام خامنه‌اي به فضل خدا تمام قد در مقابل آن‌ها مي‌ايستند.

غيب‌ پرور اظهار كرد: چرا ما مي‌گوييم بايد فتنه 88 در ذهن‌ها پاك نشود، اين سئوال است؟ به واسطه اينكه تاريخ بايد براي آينده اين كشور راهگشا باشد و اين‌ها دوبار فتنه را تكرار مي‌كنند، البته خداوند به اينها مجال ندهد اما در ذهن و طراحي‌هاي خود چنين چيزي را دارند.

خودنویس:
حضور حسین موسویان به همراه تنی چند از چهره‌های فرهنگی جمهوری اسلامی در یک نشست تجاری در پنسیلوانیای آمریکا خبرساز شده است. این هیات برای چه در نشست حضور یافته بود؟

یک هیات متشکل از مقام‌های وزارت ارشاد دولت روحانی و چهره‌های فرهنگی جمهوری اسلامی، همراه با حسین موسویان دیپلمات و مذاکره‌کننده هسته‌ای پیشین که مدتی به اتهام جاسوسی بازداشت شده بود، هفته جاری دور از چشم رسانه‌ها در دیداری با رهبران صنایع آمریکا و یک مقام ارشد وزارت خارجه این کشور شرکت جستند.

به گزارش واشینگتن فری بیکن [2]، طی هفتمین کنفرانس تجاری سالانه OASIS  که روز سه‌شنبه ۲۸ اکتبر در هتل فرمونت پیتسبورگ برگزار شد، ابتدا گرگ سولیوان مشاور ارشد وزارت خارجه آمریکا در امور ارتباطات استراتژیک سخنانی کوتاه درباره «دیپلماسی فرهنگی» ایراد کرد و سپس تریبون را به علی مرادخانی معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تحویل داد.

غیر از علی مرادخانی و حسین موسویان، فرزین پیروز پی مدیر بخش امور بین‌الملل مرکز موسیقی وزارت ارشاد، علی ترابی دبیر اجرایی چندین دوره از جشنواره موسیقی فجر و مهدی فرید زاده مسوول اسبق برنامه‌سازی دفتر لندن صدا و سیما که مدتی نیز عهده‌دار مدیریت شبکه یک تلویزیون دولتی ایران بود، حضور داشتند.

علی آلفونه عضو ارشد «بنیاد برای دفاع از دموکراسی» به واشینگتن فری بیکن گفت که این دیدار تلاشی از سوی موسویان «برای بسیج کردن جامعه تجاری آمریکا به عنوان یک گروه فشار برای درخواست لغو تحریم‌ها» بوده است.

وی افزود: «انگیزه جمهوری اسلامی برای شرکت در کنفرانس قابل درک است: حسین موسوی سفیر پیشین که دیپلمات مجربی است، می‌خواهد این پیام را به جامعه تجاری آمریکا برساند که درهای ایران به روی کار اقتصادی آنان باز است».

وزارت خارجه دولت اوباما گفته است که هیچ نقشی در سازمان دادن سفر نداشته و تنها ویزاها را تایید و سولیوان را برای شرکت در کنفرانس فرستاده است. این وزارتخانه می‌گوید که این سفر برای ارتقای دیپلماسی فرهنگی صورت گرفته و  بحث تجاری در میان نبوده است.

یک مقام وزارت خارجه یه فری بیکن گفت: «ما در جریان هیچ مذاکره‌ یا ملاقاتی که خارج از بحث همکاری فرهنگی صورت گرفته باشد نیستیم و لزوماً چنین بحث‌هایی را تایید نمی‌کنیم».

مقام‌های وزارت خارجه گفته‌اند که این گروه برای بحث فرهنگی آمده‌اند و به طور مشخص آقای مرادخانی برای مذاکره بابت همکاری ارکستر سمفونی تهران و پیتسبورگ سفر کرده است. اما سیمین کرتیس یکی از ترتیب‌دهندگان کنفرانس تجاری می‌گوید که هیچ ملاقاتی میان این دو ارکستر سمفونی صورت نگرفته و از اساس چنین ملاقاتی برای ماه مارس سال آتی میلادی برنامه‌ریزی شده است.

از سوی دیگر، عنوان کنفرانس «رشد تجاری مابین ایالات متحده و خاورمیانه» بود و طبق تعریف کنفرانس «گردهم‌آیی سطح بالای وزارت‌خانه‌های خاورمیانه، تصمیم‌گیرندگان آمریکایی و خاورمیانه‌ای از کمپانی‌های جهانی پیشرو با تمرکز بر رشد فرصت‌های تجاری بین ایالات متحده و کشورهای خاورمیانه» بود. پنل‌ها هم با محوریت موضوعات انرژی، فن‌آوری و پزشکی انتخاب شده بودند.

علی آلفونه اظهار کرد که در وهله اول برای صدور ویزا توسط وزارت خارجه برای چنین سفری متعجب شده است. او گفت: «حضور هیات نمایندگی جمهوری اسلامی در پیتسبورگ احتمالا موقعیت چانه‌زنی آمریکا را در گفت‌وگوهای هسته‌ای جاری بالاتر نخواهد برد».

وی اضافه کرد که دولت آمریکا «با اجازه شرکت هیات نمایندگی تهران برای شرکت در یک کنفرانس عمومی، سیگنال‌های غلطی را مخابره کرده است».

آلفونه گفت: «علی مرادخانی، مهدی فرید زاده، فرزین پیروز پی و علی ترابی در اعمال سانسور بر روی ادبیات، سینما و موسیقی در ایران نقش داشته و هنوز دارند». وی افزود: «آیا وزارت خارجه سانسور را تایید می‌کند؟ اگر نه، چرا برای عاملان سانسور ویزا صادر کرده است؟».

روز: حدس من این است که هاشمی رفسنجانی وقتی قلم به دست گرفت تا نامه ای برای پادشاه عربستان بنویسد و خواستار توقف اعدام شیخ نمرباقر النمر، روحانی زندانی شیعه شود، به گونه ای خاطرات سه دهه روابط پر فراز و نشیب تهران و ریاض را با خود مرور می کرد؛به ویژه آن رویداد مهم سال ١٣٦٥ که پیامد آن فاجعه ی خونبار مرداد ماه ٦٦ بود و سخنان بسیار تند آیت الله خمینی خطاب به سران سعودی.

حال که مرحوم آیت الله العظمی منتظری بین ما نیست شاید هیچ مقامی در ایران چون آیت الله رفسنجانی از پشت پرده ی روابط سیاسی ایران و عربستان آگاه نباشد و چون او درک نکند که اوج گیری دوباره ی تنش بین دو کشور چه پیامدهای سنگینی می تواند در پی داشته باشد که “جنگ نفت” کمترین آن ها خواهد بود.

رویدادهایی چون انفجار پایگاه نظامی الخبر در سال های آخر ریاست جمهوری رفسنجانی که در پی آن انگشت های اتهام به سوی ایران نشانه رفت و بهانه ی لازم به دست آمد تا بیش از ٤٠٠ مرکز نظامی، راهبردی و زیرساخت های صنعتی و اقتصادی ایران هدف بالقوه ی موشک های تهاجمی غرب قرار گیرد؛ و اگر پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات دوم خرداد ١٣٧٦ نبود و سران ریاض به نشانه ی حسن نیت در برابر دولت اصلاحات در برابر نتایج تحقیقات کوتاه نمی آمدند و با برنامه ی حملات نظامی تلافی جویانه ی آمریکا و متحدانش مخالفت نمی کردند، بدون شک تاریخ دوران اخیر ایران به گونه ای دیگر رقم می خورد.

لابد با بازخوانی چنین بحران هایی بوده است که رفسنجانی برغم تمام جوسازی های جریان اقتدارگرا، دست به قلم شد و بی خیال فشارهای تبلیغاتی ستیزه جویان داخلی، خطاب به ملک عبدالله تاکید کرد که جلوگیری از اجرای حکم اعدام شیخ نمرباقر النمر “باعث یأس تفرقه‌افکنان و تقویت وحدت شیعه و سنی در جهان اسلام خواهد شد” و از این رو “انتظار می‌رود در این برهه که فتنه‌ها کیان امت اسلامی را نشانه گرفته، عدم اجرای حکم آیت‌الله شیخ نمر باقر النمر، تفرقه‌افکنان را مأیوس ‌کند و باعث تعامل و حل مشکلات جهان اسلام ‌شود. مسلمانان اتخاذ چنین تصمیمی را از جناب‌عالی انتظار دارند.”

اگرچه روابط جمهوری اسلامی و کشورهای عرب جنوب خلیج فارس، به ویژه عربستان سعودی پس از انقلاب 22 بهمن ایران به شدت تیره شد و تجاوز صدام حسین به خاک ایران و حمایت مالی و نظامی اکثر قریب به اتفاق کشورهای عرب از رژیم بعث عراق بر تیرگی آن هرچه بیشتر افزود، اما جنایت هولناکی که در غروب روز نهم مرداد ١٣٦٦ ( ششم ذیحجه) در شهر مکه، پس از راهپیمایی مراسم برائت از مشرکین روی داد، اوج تنش در روابط تهران و ریاض و عامل بیان سخنان تند و غیرقابل انتظار آیت الله خمینی علیه “حاکمان حجاز” بود:

“اگر ما از مسئله قدس بگذريم، اگر ما از صدام بگذريم، اگر ما از همه كسانى كه به ما بدى كردند بگذريم، نمى‏توانيم [از] مسئله حجاز بگذريم. مسئله حجاز يك باب ديگرى است، غير [مسائل] ديگر”.

بازخوانی تاریخ نشان می دهد که این رویداد خونین ریشه در ماجراهای پیدا و پنهان مراسم حج سال ٦٥ داشته است و جاسازی وانتقال مواد منفجره در ساک های زوار بی گناه و از همه جا بی خبر حجاج “نجف آباد”، توسط جریان های تندرویی که در پی صدور فیزیکی انقلاب در خارج از ایران بودند و ایجاد نمونه های مشابه جمهوری اسلامی در اقصی نقاط جهان.

این سالی است که میرحسین موسوی در ایران نخست وزیر است و سید علی خامنه ای رئیس جمهور و آیت الله خمینی رهبر ایران. این یکی از ماجراهایی است که باعث اعتراض آن زمان نخست وزیر وقت می شود و در بالاترین سطوح کشور تنش سیاسی ایجاد می کند و در پی آن موجب دخالت مستقیم آیت الله خمینی می شود و به ظاهر آتش اختلاف ها خاموش می شود، اما گدازه های آن زیر خاکستر می ماند تا دو دهه بعد، که بار دیگر در انتخابات سال ٨٨ شعله ور گردد.

در آن سال قرعه به نام من و یکی از دوستان همکار در خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) افتاد تا به عنوان خبرنگار برای پوشش اخبار و گزارش های مراسم حج به عربستان سفر کنیم، اما طبق معمول مقام های سعودی روی خوش به روزنامه نگاران نشان نمی دادند و از این رو در آخرین ساعات، در شرایطی که تنها چند ساعتی به آخرین پروازهای تهران-ـ جده باقی مانده بود، روادید سفر ما دو نفر را صادر کردند؛ سفری استثنایی و پرهیاهو.

غروب که آخرین پرواز ایران ایر به عربستان در فرودگاه بین المللی جده نشست و پس از بازرسی های شدید و طولانی وارد محل اسکان موقت زوار کشورهای مختلف شدیم برای عزیمت به سوی مکه و مدینه، دشداشه نخریده و لباس عوض نکرده، یکی از همکاران مستعفی خبرگزاری به من نزدیک شد و خبر آورد که “تمام زوار یک گروه نجف آبادی به دلیلی نامعلوم دستگیر و در داخل فرودگاه در شرایط بسیار بد حبس شده اند.”

پرس و جوها موید این رویداد بود، اما هیچ مقام رسمی عربستان حاضر نبود در مورد آن سخن بگوید و رسانه های رسمی سعودی نیز طبق دستور، سیاست سکوت را دنبال می کردند. وضعیت ارتباطی با خارج هم به گونه ای بود که نمی شد از فرودگاه با ایران تماس تلفنی داشت و خبر را مخابره کرد یا اطلاعات محتمل را از دفتر مرکزی در تهران دریافت کرد.

راه آخر این بود که با وجود ممنوعیت خروج از فرودگاه و ورود به شهر جده، خود را به این شهر توریستی برسانیم و به تلفن بین المللی دسترسی پیدا کنیم. پنهان شدن در خودروی حامل شام و مواد غذایی مسوولان دولتی ایران مستقر در فرودگاه، تنها راه موجود برای رفتن به شهر بود و به احتمال زیاد از خیر مراسم حج گذشتن. این کاری بود که با موفقیت انجام شد.

تا به جده برسیم و از محلی مناسب با دفتر تهران تماس بگیریم، روز اول سفر به پایان رسیده بود و بامداد روز بعد بود و شروع به کار شیفت شب خبرگزاری به سردبیری “احمد. خ”. از سر اتفاق احمد آن زمان روزها نیز در دفتر نخست وزیر وقت کار می کرد و به صورت شبانه روزی دسترسی مستقیمی به میرحسین موسوی داشت.

پیامد مخابره ی خبر پخش آن در بخش ساعت شش رادیو بود و اعلام این موضوع که دولت عربستان به دلایل نامعلوم تعدادی از زوار ایرانی را دستگیر کرده است. تازه در پی خوانده شدن این خبر بود که سکوت رسانه های رسمی سعودی شکسته و اعلام شد که افراد دستگیر شده با خود مواد منفجره حمل می کرده اند و آن ها را در ساک های خود جاسازی کرده بودند؛ ادعایی شگفتی آور، آن هم در مورد زواری روستایی یا شهرستانی که بسیاری از آنان بالای پنجاه سال سن داشتند و افراد جوان در میان آن ها اندک بود.

با پخش این اخبار از یک سو نگرانی ها در جمع ایرانیان بالا رفت و از سوی دیگر هراس مقام های امنیتی و نظامی عربستان چندبرابر شد، چون احتمال می دادند که زوار دیگری توانسته باشند محموله های دیگری از مواد منفجره ی جاسازی شده را به مکه و مدینه انتقال داده باشند؛ آن هم در شرایطی که چون روزهای منتهی به انقلاب ایران، شعارنویسی با رنگ و اسپری بر روی دیوارها و پایه های پل ها در مکه و مدینه مشهود بود؛ امری که به نوعی حکومت نظامی محسوس در این دو شهر زیارتی انجامید و استقرار گسترده نیروهای مسلح و ادوات جنگی در کوچه و خیابان، به ویژه در ساعت های پایانی شب.

این وضعیت ادامه داشت و دائم هم بدتر می شد تا به روز مراسم برائت از مشرکین نزدیک شدیم. اوایل روز بود که در بعثه ی مکه خبر پیچید که مقام های نظامی عربستان زوار را به بیابان های اطراف شهر برده و مواد همراه آنان را منفجر کرده اند. در اواسط روز نیز خبر رسید که اغلب اعضای کاروان پس از مشاهده ی آن انفجارهای هولناک آزاد شده و تنها چند جوان مشکوک در زندان باقی مانده اند.

ساعتی بعد افراد آزاد شده ی این گروه صد و ده بیست نفره، رنجور و بیمار، وحشت زده و هراسان وارد ساختمان بعثه ی رهبری شدند و مورد استقبال شیخ مهدی کروبی قرار گرفتند تا در مکانی امن سکنی گزینند و شرح دهند که در این چند روز چه بر آن ها رفته و ماجرا از چه قرار بوده است؛ ماجرای هولناکی که نه آن گروه بی نوا از پشت پرده ی آن خبر داشتند و نه نماینده ی آیت الله خمینی در بعثه و نه نخست وزیر رسمی کشور در تهران، تا چند ماه بعد معلوم شود که چه کسانی پشت ماجرا بوده و چه اهدافی را دنبال می کرده اند!

هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود در خصوص رویدادهای سال ١٣٦٥ در این ارتباط می نویسد: “آقای بشارتی اطلاع داد که عربستان اعلام کرده چند نفر از حجاج ایرانی در ساک های خود تی ان تی داشته‌اند”.

این پیش آمد و پیامدهای تبلیغاتی آن از هر دو سو خود مقدمه ی جنایت هولناک سال بعد مکه بر روی پل حجون در کنار قبرستان ابوطالب شد که در جریان آن حدود چهارصد زائر ایرانی شهید شدند و بیش از هزار نفر مجروح و مصدوم که بسیاری از آن ها خانواده های شهداو مفقودان جنگ تحمیلی بودند. برخی از آمار و ارقام میزان تلفات این حادثه را این گونه نشان می دهد:

شهدا و کشته ها: ٢٧٥ حاجی ایرانی، ٨٥ نیروی امنیتی سعودی، ٤٥ حاجی از سایر ملیتها

مجروحان: ٣٠٣ حاجی ایرانی، ١٤٥ نیروی امنیتی عربستانی، ٢٠١ حاجی از سایر ملیتها

پیامد این امر آن شد که عربستان در جایگاه دشمن اصلی جمهوری اسلامی قرار گرفت، حتی در مقامی بالاتر از “رژیم صدام”، “دشمن صهیونیستی” و “شیطان بزرگ” و همان گونه که گفته شد اظهاراتی تند از سوی آیت الله خمینی در مورد این کشور و سران آن: “اگر از صدام بگذریم، اگر مسأله قدس را فراموش کنیم، اگر از جنایت های امریکا بگذریم از ال سعود نخواهیم گذشت. ان‌شاالله اندوه دلمان را را در وقت مناسب با انتقام از امریکا و ال سعود برطرف خواهیم کرد و داغ و حسرت حلاوت این جنایت بزرگ را بر دلشان خواهیم گذاشت و با برپایی جشن پیروزی حق بر جنود کفرو نفاق و ازادی کعبه از دست نا اهلان و نامحرمان به مسجد الحرام وارد خواهیم شد.”

البته این سخنان و تهدیدها هیچگاه جنبه ی عملی نیافت و روابط سیاسی و دیپلماتیک دو کشور، هرچند سرد و پرتنش، پس از مدتی از سر گرفته شد؛ در شرایطی که برخی مقام های رسمی ایران نیز اعتراف کردند که در بروز این فاجعه برخی جریان های تندرو جمهوری اسلامی نیز بی تقصیر نبوده اند. از جمله هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود در سال ۱۳۶۶ از یک گزارش عبدالله نوری یاد می‌کند که در آن ضمن غیرقابل گذشت بودن کار عربستان، به تندروی نیروهای داخلی نیز اشاره شده است.

در این زمینه مرحوم آیت الله العظمی حسینعلی منتظری که از نزدیک اوضاع داخلی و خارجی را به دقت رصد می کرد قضاوت موثق تری داشته است. وی چند ماه بعد از این واقعه ی تاسف برانگیز در نامه ای به آیت الله خمینی نسبت به عملکرد مسئولان ایرانی در این واقعه اعتراض کرد:

“بسیاری از افراد مورد اطمینان كه خود ناظر جریان و در خط مقدم راهپیمایی بوده‌اند می‎گویند همه گناه گردن سعودی‌ها نیست و ممكن بود راهپیمایی آبرومندانه انجام شود و به این‌جا هم منجر نشود، ولی در اثر تندی بچه‌ها و بی برنامگی اجمالاً هجوم و حمله از طرف بچه‌های نپخته ما شروع شد و سوژه به دست دشمن داد، هر چند دشمن مجهز و مهیا بود و دنبال بهانه می‎گشت تا ما را سركوب كند. دشمن در سال قبل از آن در موضوع جاسازی و قرار دادن مواد منفجره در ساكهای حجاج با ما عاقلانه برخورد كرد و تا اندازه‌ای اغماض كرد و ما موضوع را رسيدگی نكردیم بلكه مغرور شدیم و در سال بعد چنین مصیبت بزرگی برای عالم اسلام رخ داد”.

این مشتی بود نمونه ی خروار از تنش های روابط ایران و عربستان که به طور مسلم آیت الله رفسنجانی اکنون اطلاعات دقیق تری از آنرا در اختیار یا در حافظه ی خود دارد، همچنین دیگر مواردی را که در دوران ریاست جمهوری او توسط نیروهای دخیل در ماموریت های برون مرزی روی داده است.

حال که باز تنش در روابط دو کشور بالا گرفته است، در صورت عدم برخورد مناسب و به موقع، هر آن مواردی مشابه با دخالت جریان های تندرو و آشوب طلب می تواند تکرار گردد؛ آن هایی که با بالا رفتن احتمال بهبود روابط ایران و غرب، دنبال دشمن جدید می گردند تا بر اساس آن بتوانند به تشدید فشارهای داخلی ادامه دهند.

هاشمی خوب آگاه است که بین کدام جناح های ایران با حاکمان عربستان همگرایی در جهت از بین بردن دشمنی بین شیعه و سنی وجود دارد و بین کدام ها کینه و عداوت فراموش نشدنی؛ آن هایی که دوستی رفسنجانی را با شاه سعودی برنمی تابند و عربستان را منبع تامین مالی رهبر اصلاحات معرفی می کنند و آن هایی که احمدی نژاد را “ولد” (بچه) می خواندند و رضایت ندادند که یک مقام روحانی ایران در جایگاه امام جماعت خانه ی خدا قرار گیرد، حتی به بهای لغو سفر برنامه ریزی شده!

طبیعی است که جریان تمامیت خواه در ایران با امید دستیابی به اهداف شوم خود، به صورت حساب شده تلاش می کند که دوستان را به دشمنان مبدل سازد، چون خوب می داند حتی حاکمان ریاض نیز دل به “امنیت” دارند و “آسایش”.

افراد تندرویی چون حسین شریعتمداری به حتم گزارش سفر هیات مطبوعاتی ایران به عربستان متشکل از چند مدیر، سردبیر و خبرنگار ایرانی از نشریات مستقل، محافظه کار و اصلاح طلب ایران در دوران ریاست جمهوری سید محمد خاتمی را دیده و خوانده اند، به ویژه این نکته ی بسیار جدی بسته بندی شده درون کلامی درظاهر شوخی از زبان ملک عبدالله بن عبدالعزیز، در اوج روابط مناسب دو کشور: “حیف که سن و سال من اجازه نمی دهد که زنی ایرانی بگیرم تا با این پیوند خانوادگی عقد مودت و دوستی دائمی بین ایران و عربستان منعقد شود!”

بی‌بی‌سی: برای نخستین بار از زمان انقلاب بهمن ۱۳۵۷، رئیس جمهور ایران و نخست وزیر بریتانیا با هم دیدار و مذاکره کردند.

ملاقات حسن روحانی و دیوید کامرون در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک انجام شد. هنوز جزئیاتی از این ملاقات و مذاکرات صورت گرفته در آن منتشر نشده است.

محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه و محمد نهاوندیان رئیس دفتر رئیس جمهور، آقای روحانی را در این دیدار همراهی کردند.

یک روز پیش از این وبسایت تایمز بریتانیا، انگیزه آقای کامرون از این دیدار را فراهم کردن “تضمین بیشتر” برای شکل دهی ائتلافی فراگیر در نبرد با گروه موسوم به “دولت اسلامی” (داعش سابق) عنوان کرده است.

جک استرا، وزیر امور خارجه پیشین بریتانیا و از اعضای فعلی مجلس عوام هم طی مقاله ای در روزنامه دیلی تلگراف که امروز منتشر شده نوشته است این دیدار پیامدهای مهمی دربر خواهد داشت.

رادیوفردا: آمریکا در واکنش به سخنان آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، اعلام کرد که این کشور از زمان اجرای طرح اقدام مشترک درباره برنامه‌ هسته‌ای ایران هیچ تحریم اضافی مرتبط با برنامه هسته‌ای علیه تهران وضع نکرده است.

ماری هرف، سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده، روز چهارشنبه ۲۲ مرداد اظهار داشت که آمریکا مذاکرات هسته‌ای با تهران را فرصتی برای آزمودن ایران می‌داند که دریابد تا چه حد برای دستیابی به توافق جدی است.

به گفته او، گذر ایران از این آزمون نه در حرف بلکه تنها به واسطه «اقدامات عینی و قابل اثبات» ممکن خواهد بود که آمریکا شاهد برخی از این اقدامات نیز بوده است.

آیت‌الله خامنه‌ای روز چهارشنبه مذاکرات هسته‌ای با آمریکا را «بی‌فایده» توصیف کرد و گفت که این مذاکرات نه تنها تاثیری در کاهش‌ دشمنی آمریکا با ایران نداشته، بلکه آمریکایی‌ها تحریم‌ها را افزایش هم داده‌اند.

اما سخنگوی وزارت خارجه آمریکا با رد این سخنان اظهار داشت: «ما از زمان اجرای طرح اقدام مشترک هیچ تحریم اضافه‌ای که مرتبط با مسئله هسته‌ای باشد وضع نکرده‌ایم و در این باره خیلی شفاف بوده‌ایم.»

خانم هرف در ادامه سخنان خود گفت که انتظار می‌رود ایران و گروه ۱+۵ به همراه اتحادیه اروپا پیش از برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد نشستی داشته باشند.

وی همچنین احتمال داد که در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز یک نشست دیگر میان ایران و گروه ۱+۵ این بار در سطح وزرا برگزار شود.

نشست میان طرفین در حالی قرار است برگزار شود که آیت‌الله خامنه‌ای می‌گوید مذاکرات هسته‌ای تاکنون «تجربه ذیقیمتی برای همه بود که متوجه شویم نشست و برخاست و حرف زدن با آمریکایی‌ها مطلقا تاثیری در کم کردن دشمنی آنها ندارد و بدون فایده است».

با این حال آقای خامنه‌ای تاکید کرده است که وزیر خارجه ایران را از ادامه مذاکرات منع نخواهد کرد.

ایران به دنبال توافق ژنو که از ۳۰ دی پارسال اجرایی شد با کاهش برخی تحریم‌ها، توانسته است که چهار میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار از دارایی‌های خارجی بلوکه شده خود را دریافت کند.

به دنبال تمدید این توافق تا آذرماه امسال، ایران قرار است دو میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار دیگر از پول‌های بلوکه شده خود را در خارج دریافت کند.

دانشجوآنلاين: با ساخت سد کمال خان در ولایت نیمروز افغانستان و رسیدن سهم آب هامون به حدود یک دهم ورودی طبیعی آن، آغاز مرگ هامون کلید خورد.
همچنین سدهای دیگری مانند “سد کجکی” در ولایت هلمند و “سد بغرا” در قندهار ساخته شده و برداشت های بی حساب دیگر هم در طول رودخانه، به دلیل افزایش جمعیت و افزایش سطح زیر کشت در افغانستان صورت می گیرد که مجموع این عامل ها، رمق هیرمند را کشیده است.
با این وضع، انداختن گناه خشک شدن هامون به گردن تغییرات اقلیمی و خشکسالی های چند سال اخیر چنان که معمولا عادت مقام های رسمی کشور است.ساده سازی مساله، گریز زدن از واقعیت ضعف دستگاه دیپلماسی در احقاق حق ایران، و انکار آسیب های ناشی از سد سازی است. در این میان، محمد باقر صدوق معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست، از معدود مقام های رسمی است که به گوشه ای از واقعیت اشاره می کند: «…در حالی که آب هیرمند در پشت مرزهای ایران به وسیله ی تلمبه و کانال های آب به زمین های کشاورزی بخصوص کشتزارهای خشخاش می ریزد، مقامات افغانستان معتقداند این که تالاب در مرزهای ایران خشکیده، مشکل ایران است.

ایلنا: اتفاق ناگواری که در اکراین رخ داد به نفع ایران رقم خورد و موجب شد که ICAO(سازمان بین‌المللی هوانوردی کشوری) و IATA (انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی) از ایران برای آمادگی پرواز به اروپا و خاور دور درخواست‌های کتبی ارسال کنند.

سرپرست فرودگاه‌های کشور گفت: سقوط هواپیمای مالزی در خاک اکراین موجب شد تا یاتا و ایکائو به دلیل امنیت مسیر های هوایی کشور راه ایران را در پیش گیرند و از ما در خواست کرده اند تا مسیر هوایی ایران جایگزینی برای پرواز به اروپا و خاور دور شود. همچنین باید توجه داشت کاهش مسیرهای عبوری افزایش 30 درصدی پروازهای عبوری را به همراه دارد که این مهم سالیانه رقمی بالغ بر 50 میلیون دلار به درآمدهای کشور اضافه می کند.

محمدعلی ایلخانی؛ سرپرست فرودگاه‌های کشور در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا در خصوص کاهش مسیرهای عبوری کشور گفت: در سه ماه ابتدایی سال جاری شاهد افزایش 9 درصدی پروازهای عبوری در فضای کشور بوده ایم.
وی کاهش محدودیت‌ها در مسیرهای عبوری را از عمده دلایل افزایش دانست و افزود: سانحه اخیری که در اکراین رخ داده است موجب نگرانی شرکت‌های هواپیمایی خارجی شد چرا که دیگر آنان علاقه ای برای عبور از آن مسیرها را ندارند.
ایلخانی با بیان این مطلب که ظرف چند روز گذشته درخواست‌هایی را از جوامع بین‌المللی برای عبور از مسیرهای هوایی ایران دریافت کرده‌ایم تصریح کرد: اتفاق ناگواری که در اکراین رخ داد به نفع ایران رقم خورد و موجب شد که ICAO(سازمان بین‌المللی هوانوردی کشوری) و IATA (انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی) از ایران برای آمادگی پرواز به اروپا و خاور دور درخواست‌های کتبی ارسال کنند.
سرپرست شرکت فرودگاه‌های کشور در پاسخ به این سئوال که عملیاتی شدن این طرح چه مدت زمانی به طول خواهد انجامید گفت: به دلیل اینکه این مسائل به امنیت کشور مربوط می‌شود باید با شورای عالی امنیت ملی مکاتبات لازم صورت گیرد و پس از تصویب ستاد کل نیروهای مسلح اقدام به اصلاح مسیرها کنند که این پروسه زمان بر است.
ایلخانی با تاکید بر اینکه ایران باید از این فرصت پیش‌آمده نهایت استفاده را ببرد افزود: در صورتیکه موفق به کاهش این مناطق و محدودیت‌ها شویم همچنین با اطلاع‌رسانی‌ وسیع به شرکت های هواپیمایی خارجی موفق به افزایش 30 درصدی مسیرهای عبوری می‌شویم.
سرپرست فرودگاه‌های کشور ادامه داد: این افزایش منجر به افزایش سالیانه 50 میلیون دلار درآمدهای کشور می‌شود.
وی در پاسخ به این سئوال که آیا این درآمدها در فرودگاه‌ها هزینه می شود گفت: بهتر است که این درآمدها در زیرساخت‌ها، به روزرسانی دستگاه‌ها و رادارها هزینه شود.

بی‌بی‌سی: کمیته روابط خارجی پارلمان بریتانیا در گزارش مفصلی درباره روابط این کشور با ایران نوشته است که اگر ایران نقش خود در حمایت از تروریسم، حمله به سفارت بریتانیا در تهران و اقدامات گذشته خود را پذیرفت، بریتانیا هم باید آمادگی داشته باشد که گستردگی سختی‌هایی را که ایران در جنگ با عراق متحمل شد به رسمیت بشناسد و به هرگونه نقش بریتانیا در براندازی دولت محمد مصدق در سال ۱۳۳۲ اذعان کند.

این گزارش می‌گوید که وزارت خارجه بریتانیا مرجع تصمیم‌گیری درباره موقعیت مناسب برای پذیرفتن رسمی نقش بریتانیا در کودتا است.

کمیته روابط خارجی پارلمان بریتانیا از بازگشایی سفارت این کشور در تهران استقبال کرده است.

روابط ایران و بریتانیا به دنبال کلیک حمله‌ گروهی از بسیجی‌ها به سفارت بریتانیا در تهران تیره شده بود، اما به دنبال روی کار آمدن دولت حسن روحانی روابط تا حدودی بهبود یافته است.

ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا اخیرا اعلام کرد که زمان برای کلیک بازگشایی سفارت مناسب است.
‘روحانی قابل اعتماد است؟’

در بخش دیگری از گزارش کمیته روابط خارجی پارلمان بریتانیا آمده است: “نمی‌توان لزوما گفت که [حسن] روحانی قلبا یک اصلاح‌طلب است، او عملگرایی است که می‌خواهد با برداشتن تحریم‌های غرب وضعیت زندگی ایرانیان را بهبود دهد و همزمان تا جای ممکن ظرفیت‌های هسته‌ای کشور را حفظ کند.”

با این وجود “او به دستیابی به یک توافق پایدار متعهد است و دست کم در مقطع کنونی باید به او اعتماد کرد. هرچند داوری درباره او باید بر مبنای کارهایش باشد و نه حرف‌هایش.”
مشکلات ویزا

گزارش کمیته روابط خارجی پارلمان بریتانیا به مشکلاتی که تعطیلی سفارت بریتانیا در تهران ایجاد کرده نیز اشاره کرده است.

مطابق این گزارش شمار دانشجویان ایرانی که برای تحصیل در بریتانیا ویزا گرفته‌اند از ۳۲۴۷ نفر در سال ٢٠١٠ به ۹۱۵ نفر در سال ٢٠١٣ کاهش یافته است.

در این گزارش آمده است که بریتانیا می‌توانسته تدابیری برای تسهیل صدور ویزا برای اتباع ایرانی داشته باشد. از جمله اینکه گذرنامه متقاضی ویزا را پیش از پایان روند صدور ویزا به متقاضی پس بدهد و یا اینکه طرف ثالثی را برای صدور ویزا در تهران تعیین کند.