اخبار

رادیوفردا: عکس از دیجیاتو

رسانه‌های تکنولوژی در ایران گزارش می‌دهند که شماره‌های موبایل داخل ایران از لیست پشتیبانی شبکه اجتماعی توییتر حذف شده و امکان فعال‌سازی احراز هویت دومرحله‌ای دیگر برای مردم ایران «وجود ندارد».

وب‌سایت دیجیاتو روز جمعه، ۲۵ آذرماه، نوشت: «شماره‌های موبایل ایران از لیست پشتیبانی توییتر حذف شده و امکان فعال‌سازی احراز هویت دومرحله‌ای نیست.»

دیجیاتو در ادامه نوشت: «مشکل بزرگ‌تر این است که حساب‌های ایرانی با احراز هویت دومرحله‌ای روی شماره ایران دیگر کد ورود هم دریافت نمی‌کنند!»

آن طور که در خبر رسانه‌های تکنولوژی آمده است، اگر کاربری قبلا احراز هویت دومرحله‌ای را روی شماره ایران فعال کرده‌ باشد و این تنها مسیر احراز دومرحله‌ای حسابش باشد، یا رمز عبور خود را فراموش کرده باشد و از توییتر خواسته باشد تا برایش کد بفرستد، این پیام برایش ارسال می‌شود: «نمی‌توانیم به این شماره پیامک بفرستیم. اپراتور پشتیبانی نمی‌شود.»

هنوز مشخص نیست این مسیر از داخل ایران مسدود شده یا توسط توییتر این اتفاق رخ داده است. همچنین مشخص نیست که این مشکل موقتی است و به‌زودی برطرف خواهد شد یا دائمی است.

در مردادماه امسال ارسال کد اینستاگرام و واتس‌آپ هم برای برخی اُپراتورها در ایران غیرممکن شده بود.

در سال ۹۸ هم مشکل مشابهی برای تلگرام در ایران رخ داد.

اندی استون، مدیر ارتباطات شرکت «متا» که مالک واتس‌اپ و شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک و اینستاگرام است، در آن زمان اعلام کرد: «این شرکت مانع دسترسی ایرانیان داخل کشور به واتس‌اپ نشده و اختلالی در این زمینه ایجاد نکرده است.»

برخی کاربران واتس‌اپ که شماره تلفن آن‌ها با کد ایران (۹۸+) آغاز می‌شود در شهریورماه گزارش داده‌ بودند که امکان استفاده از این سرویس پیام‌رسان را ندارند.

این رخداد در حالی با اعتراضات سراسری در ایران همزمان شد که بسیاری از کاربران ایرانی از پیام‌رسان واتس‌اپ برای انتقال اخبار و گزارش‌های مربوط به این اعتراضات استفاده می‌کنند.

بی‌بی‌سی: حمید فرخ نژاد،‌ بازیگر سینمای ایران در یک پست اینستاگرامی نوشته: «علی خامنه ای، تو برای ما دیکتاتور خوبی نبودی، لااقل به‌خاطر خودت دیکتاتور باشخصیتی باش».

حمید فرخ نژاد،‌ بازیگر سینمای ایران در یک پست اینستاگرامی نوشته: «علی خامنه ای، تو برای ما دیکتاتور خوبی نبودی، لااقل به‌خاطر خودت دیکتاتور باشخصیتی باش».

آقای فرخ نژاد در متنش با اشاره به اینکه دو نوع دیکتاتور«با شخصیت و بی شخصیت» داریم، نوشته است:«دسته اول وقتی به پایان نزدیک می‌شوند “سرنوشت“ را می‌پذیرند و کنار می‌روند و دسته دوم راه پر هزینه را انتخاب می‌کنند که منجر به بالا رفتن تلفات از هر دو طرف یعنی هم مردم و هم خودشان می‌شوند، به گونه‌ای که در پایان داستان تکراری همه آنها، لایه های دوم و سوم منتسبان و منصوبان ونیروهایشان نیز به دلیل خشم مردمی که تلفات زیاد دادند، مورد انتقام قرار می‌گیرند.»

او در ادامه با بیان اینکه دیکتاتورها در یک چیز مشترک‌اند و آن سرنگونی است نوشته است که «گروه دوم کثیف می‌میرند- بد.»

این بازیگر سینمای ایران در این پست اینستاگرامی درباره خصوصیات مشترک دیکتاتورها نوشته است: «فارغ از اینکه در کجای دنیا یا در کدام مقطع از تاریخ ظهور میکنند، خصوصیات اخلاقی مشترک زیادی دارند فرقی نمیکند؛ ایدی امین باشی یا فرانکو یا مائو یا موسولینی یا پل پوت یا استالین یا چائوشسکو یا فرعون یا علی خامنه‌ای، همگی به مرور توهم خود خدا انگاری به سراغشان میاید و خود را “حق مطلق “می پندارن و “زوال ناپذیر” و “جاودان “، این بدان معنی نیست که دیکتاتورها انسانهای کم فهمی هستن ، نه نیستند، روند مشترکی از همه آنها یک بیمار روانی میسازد که تفسیرهایشان از واقعیت بر اساس جهانی است که خودشان ساخته اند نه دنیای واقعی و همین مسئله پاشنه آشیلشان میشود.»

حمید فرخ نژاد که برای فیلم‌هایی چون عروس آتش؛ چهارشنبه سوری و ارتفاع پست جوایز متعددی برده است پیش از این هم به خاطر حمایت از اعتراضات مردمی در ایران احضار و بازجویی شده بود.

او در یک پست اینستاگرامی در این باره نوشته بود: « دو بار احضار، ده ساعت بازجویی و ممنوع‌الخروجی از کشور برای این که بهم ثابت کنن اشتباه کردم که گفتم نمیشه حتی یه اعتراض مسالمت‌آمیز کرد.»

آقای فرخ نژاد پس از تحریم جشنواره فجر ۱۳۹۸ از سوی تعدادی از سینماگران در اعتراض به سرکوب معترضان آبان آن سال و تهدیدشان از سوی نصرالله پژمانفر، نماینده مشهد و رییس کمیسیون فرهنگی در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به اینکه فیلمی در جشنواره ندارد به تحریم کنندگان می پیوندد خطاب به او نوشت: « تا باشد که یاد بگیرید با اصحاب هنر با زبان زور و تهدید صحبت نکنید.»

در حالی که اعتراض‌‌های سراسری در ایران بعد از کشته شدن مهسا امینی به نودمین روز خود رسیده، چهره‌های مشهور ایرانی در عرصه‌های مختلف از فوتبال تا سینما نسبت به وقایع داخل ایران موضع‌گیری کرده‌اند. صراحت بی‌سابقه کلام این افراد در حمایت از معترضان به گمان عده‌ای نشانه آن است که جمهوری اسلامی این بار با بحرانی مواجه شده که در چهار دهه اخیر نمونه مشابه نداشته است.

بخصوص بازیگران سینما و تلویزیون که طی سال‌های اخیرهمواره متهم به کنار آمدن با حکومت ایران برای حفظ منافع شخصی خود بوده‌اند، این بار در صف اول اعتراض به برخورد خشونت با معترضان و حمایت از شعارهای آنها قرار گرفته‌اند و تعداد چهره‌هایی که در صفحه‌های خود در شبکه‌های اجتماعی موضع‌گیری می‌کنند به شکل مداوم بیشتر می‌شود.

طی هفته‌های منتهی به اعتراض‌های اخیر، مقام‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت سیزدهم در چند نوبت تهدید کردند فعالیت سینماگرانی را که علیه حکومت بیانیه امضا کرده‌اند ممنوع خواهند کرد و حتی صحبت از «فهرست ممنوع‌الکارها» به میان آمد.

رسانه‌های وابسته به حکومت از روزنامه های نزدیک به سپاه مانند جوان و وطن امروز تا کیهان و ایران و همشهری هم بارها به آن‌ها حمله کرده و تهدیدشان کرده‌اند.

حسین شریعتمداری، مدیر مسئول روزنامه کیهان در یک برنامه تلویزیونی گفت: «فلان هنرپیشه سالها از صدا و سیما خورده است و الان وارانه عمل می کنند. یا فلان ورزشکار از بغل همین مملکت میلیاردها به دست آورده و تنها یک خانه اش ده‌ها میلیارد می ارزد. باید خسارت هایی که در اغتشاشات به کشور زده شده از اموال اینها گرفته شود.»

در چنین فضایی و علی‌رغم این سختگیری‌ها، به نظر می‌رسد تندترین انتقادها به عملکرد جمهوری اسلامی نه تنها در قبال مهسا امینی یا مردم معترض و پوشش زنان، بلکه درباره مسائل دیگر از زبان سینماگران ایرانی بیان شده است. 

وقتی محمدمهدی اسماعیلی گفت بازیگران زنی که «کشف حجاب» کرده‌اند، باید به فکر شغل دیگری باشند، ‌نه تنها کتایون ریاحی به عنوان شاخص‌ترین بازیگر زنی که حجاب از سر برداشته بود به او پاسخ داد که «به فکر شغل آبرومند باش» بلکه حامد بهداد با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود «آرزوی مرگ» او را کرد و وحید جلیلوند کارگردان سینما به آقای اسماعیلی لقب «گروگان‌گیر فرهنگ» داد.

«خشونت شما پایانی ندارد»

پیش از این رخشان بنی‌اعتماد کارگردان شناخته شده سینمای ایران با انتشار ویدئویی که در آن حجاب ندارد به مرگ کیان پیرفلک، کودکی که در جریان تظاهرات سراسری در ایران کشته شد، واکنش نشان داده بود.

خانم بنی‌اعتماد در این ویدئو با چشمانی گریان می‌گوید: «اگر تا امروز خفقون گرفتم و حرفی نزدم، هیچ دلیلی نبود جز عاطفه مادری و عاشقی بی عار. به خودم اجازه حرف زدن ندادم تا مبادا حمایت من از اعتراض به حق جوونا، باعث کشته شدن حتی یک نفر بیشتر بشه. ولی خشونت شما پایان و مرزی نداره. سرتاسر این سرزمین خون جوونا و بچه‌ها مثل گنجشکای پرپر شده همه‌جا ریخته. صبر تا کی؟ طاقت تا کجا؟ حکومت بر ملتی داغدار و داغ دیده و زخم خورده و بی سلاح و بی جواب، چه فضیلت و ارزشی داره؟»

ترانه علیدوستی، بازیگر سینمای ایران هم عکس بدون پوشش سر خود را در اینستاگرام منتشر کرده بود و در عکس بی حجاب خود، دست نوشته ای به زبان کردی در دست داشت که شعار معترضان ایرانی «زن، زندگی، آزادی» بر روی آن نوشته شده بود. ترانه علیدوستی این شعر را در زیر عکس‌اش نوشته است: «غیبت آخرتو، کوچ مرغان صدا، ختم این غائله نیست».

این اقدام ترانه علیدوستی، در انتشار عکس بدون روسری واکنش های زیادی به همراه داشته است. دنیا مدنی و خزر معصومی از بازیگران زن سینمای ایران هم عکس های بدون پوشش خود را پس از ترانه علیدوستی در اینستاگرام منتشر کردند. خانم معصومی در پست اینستاگرامی اش بخشی از شعر «وطن» سیاوش کسرایی را منتشر کرده است: «سپاه عشق در پی است، شرار و شور کارساز با وی است، دریچه‌های قلب باز کن، سرود شب شکاف آن زچار سوی این جهان، کنون به گوش می‌رسد».

گلشیفته فراهانی، هم با حمایت از ترانه علیدوستی این حرکت او را «نغمه ترانه‌هاى آزادى و برابرى» خواند. همایون غنی‌زاده نوشت: «سینما و تئاتر ایران بایدتمام‌قد با هر هزینه‌ای کنار ترانه بایستد، او تنها نیست.»

با آغاز موج اعتراض‌ها در ایران شماری از بازیگران زن در فضای عمومی کشف حجاب کردند که شناخته‌ترین آنها فاطمه معتمد آریا و کتایون ریاحی بودند. فاطمه معتمدآریا چندی پیش، برای نخستین بار بدون روسری و حجاب اسلامی در مراسم یادبود و خاکسپاری امین تارخ شرکت کرد. او در این مراسم گفت: «وقتی تمام ایران عزادار است. بگویم برادرم بود؟ چه بگویم وقتی برادرهایم در حال پرپر شدن هستند؟»

کتایون ریاحی نیز با نشان دادن تصویر بی‌حجاب خود در اینستاگرام، به خانواده مهسا امینی تسلیت گفت و تاکید کرد که «دیگر وقت دروغ گفتن نیست».

محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران خطاب به هنرمندان زنی که در جریان اعترضات اخیر روسری از سر برداشتند، گفته بود چون «قانون‌شکنی» کردند، قانون هم از آنها حمایت نمی‌کند و به طور تلویحی گفته بود امکان ادامه فعالیت در شغل‌شان را ندارند.

رادیوفرانسه: صحنه ای از تظاهرات جوانان و نوجوانان در ایران. AP
روزنامۀ لیبراسیون، چاپ پاریس، علاوه بر سرمقاله، عنوان و عکس اصلی روی جلد خود، چند گزارش را نیز به ایران اختصاص داده است از جمله مقاله ای به قلم فرهاد خسروخاور، جامعه‌شناس، با عنوان “از نافرمانی تا انقلاب”.

لیبراسیون در سرمقالۀ خود نوشته است که رویدادهای جاری ایران از مرحلۀ اعتراض عبور کرده و تظاهرکنندگانی که به خیابان ها سرازیر می‌شوند و خواستار پایان یافتن رژیم روحانیون هستند بیش از پیش وارد یک پویش خودبخودی انقلاب شده‌اند. لیبراسیون سپس تصریح کرده است که خود رژیم جمهوری اسلامی ایران نیز متوجه این پویش و دگردیسی شده و از جمله نشانه‌های آن خشونت و سرکوب شدید حکومت برای مقابله با تظاهرکنندگان و همچنین صدها قربانی این خشونت است.

فرهاد خسروخاور نیز در مقالۀ خود با دوره بندی خیزش جاری ایران نوشته است که اعتراض های سراسری این کشور از هفتۀ گذشته و با پیوستن بازار سنتی و کارگران به اعتصابات وارد مرحلۀ نوینی شده است. خسروخاور گفته است که از این پس سیاست مستقیماً در آنچه وی “خیابان خشمگین” علیه حکومت “مرگ سالار” می نامد رقم می خورد.

به گفتۀ فرهاد خسروخاور از این پس هیچ گفتگو و در نتیجه سازشی میان حکومت و مردم امکانپذیر نیست. حکومت اسلامی که طی دهه ها تمام گروه های میانجی جامعۀ مدنی را نابود کرده به دلیل مدیریت مرگبار اعتراض‌ها، نامدارایی و رفتارها و اقدام‌های خشونت آمیزش در قبال جامعه اکنون نمی داند که طرف او که بتواند جامعۀ معترض را نمایندگی کند، کیست. فرهاد خسروخاور سپس افزوده است که مطالبات مردم بیش از پیش رادیکالیزه شده و رژیم اسلامی معتقد است که هرگونه سازشی از جانب آن، از سوی جامعۀ معترض نوعی نشانۀ ضعف تلقی خواهد شد که حاصلش جز رادیکالیزاسیون بیشتر اعتراض‌ها و مطالبات نیست.

به گفتۀ فرهاد خسروخاور، با این حال و برغم سرکوب سیاه حکومت اسلامی، جنبش جاری ادامه خواهد یافت زیرا، احساس زیستن در جامعه ای بدون حال و آینده و در عین حال سرکوب کمترین نشانه‌ای از مخالفت قانونی باعث شده که خیابان به تنها مکان بیان اعتراض‌های جوانان و غیرجوانان بدل شود.

به گفتۀ فرهاد خسروخاور رژیم اسلامی برای جوانانی که دائماً سرکوب می‌کند پیام‌آور هیچ امیدی نیست. از این پس راه‌های گفتگو و سازش مسدود شده‌اند و خشونت رژیم اسلامی (مثل ماری که دم خود را می گزد) به ضد آن بدل شده است. رژیم هر چه بیشتر سرکوب کند، بیشتر جامعه را به عصیان وامی دارد و همزمان کوچکترین روزنه های سازش با یک حکومت منفور را مسدود می‌سازد. به گفتۀ فرهاد خسروخاور رژیم اسلامی می پندارد که می تواند سناریوی سوریه را در ایران پیاده کند، اما، اگر اعتراض‌ها چند هفتۀ دیگر ادامه یابند آثار فرسودگی در میان نیروهای سرکوب تدریجاً آشکار خواهند شد و پدیداری این آثار پایان رژیم مرگ سالار فقها در ایران را اعلام خواهد کرد.

اخبارروز: آتش شاکرمی به اظهارات شادی امین که از جمله در سایت اخبار روز منتشر شده و ادعا کرده نیکا جزو خانواده ی ال‌جی‌بی‌تی بوده، پاسخ داده است. متن این پاسخ که در اینستاگرام خانم شاکرمی منتشر شده به شرح زیر است:

یکم
نیکا زنده نیست.

و این یعنی که نمی تواند با زبان خودش حقیقت را بگوید.

پس وظیفه ما، در جایگاه خانواده ی اوست که حقیقت را بیان کنیم.

دوم:
“او یک نوجوان بود!”

یک نوجوان شانزده ساله.
و یک نوجوان هنوز در ابتدای تجربه های زیستی و کشف هویت جنسی اش است.

از شما خانم امین سوال میکنم:
چگونه است که وقتی کسی در سنی زیر ۱۸ سال کشته می شود به عنوان یک کودک از او یاد می شود و به عنوان یک کودکِ کشته شده ثبت می شود اما وقتی پای زندگی جنسی اش به میان میاید با او در جایگاه یک کودک برخورد نمی شود؟

از شما که کار حقوقی می کنید و به حقوق انسانی و بین المللی آگاهید می پرسم.

آیا می شود روی دوستی دو نوجوان ِ پانزده و شانزده ساله، یکی در آلمان و دیگری در ایران، با قطعیت نظر داد. رابطه ای منهای رابطه ی تنانه؟.
سوم
نیکا زنده نیست‌.
اما خانواده اش زنده هستند.
لازم نبود شما با خانواده اش تماس بگیرید و در اینمورد سوال کنید تا شفاف سازی شود؟
قطعن میدانید مصادره کردن نیکا برای شما می تواند علاوه بر عواقب اجتماعی، عواقب حقوقی هم داشته باشد.

هرگونه افشاگری درمورد زندگی خصوصی یک فرد پس از مرگ او به لحاظ اخلاقی و حقوقی نادرست است.

و درمورد نیکا علاوه بر زنده نبودن اش، زیر سن قانونی هم‌ بوده.

افشاگری، آنهم نه افشای حقیقت که انتشار چیزی که حقیقت ندارد نه تنها بی مسئولیتی که بی قانونی و تجاوز به حریم فرد و خانواده ی اوست.

کار شما مصادره ی نیکا برای اهداف شخصی و مطرح کردن خودتان در مجامع بین المللی ست.

چهارم
ما، خانواده ی نیکا، انسان‌ها را همان‌طور که خودشان را هویت یابی جنسی می‌کنند به رسمیت می‌شناسیم و حق برابری و آزادی برای تمام اقلیت‌های جنسی قائلیم.
با احترام به جامعه کوییر، با قطعیت اعلام می کنیم که گرایش جنسی نیکا دگرجنسگرا بوده.

و اینرا هم اضافه می کنیم که گرایش جنسی نیکا فقط و فقط به خودش مربوط می شود و حتا به ما که افراد خانواده ی او هستیم مربوط نمی شود.
تمام ابعاد زندگی او نزد ما حرمت دارد.

و اینرا فقط درجهت بیان حقیقت و شفاف سازی اعلام می کنیم.

صدای آمریکا: مهاباد

ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروی‌های نظامی جمهوری اسلامی روز یکشنبه وارد شهر کردنشین مهاباد در استان آذربایجان غربی‌ شده‌‌اند اما برخی گزارش‌های منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی می‌گوید که با وجود این «هزاران نفر» از مردم مهاباد دوبارە بە خیابان آمدند و شروع به سنگرسازی کردند.

مهاباد از جمله شهرهایی است که اعتراضات ضدحکومتی در هفته‌های گذشته در آن به شدت جریان داشته است.

یکی از تصاویر منتشر شده نشان می‌دهد که یک هلی‌کوپتر بر فراز مهاباد در حال پرواز است.

https://ir.voanews.com/a/6842264.html

امید برین، خبرنگار، نیز روز یکشنبه در توئيتر از ورود خودروها و نیروهای نظامی به مهاباد خبر داد. او نوشت که به دنبال حضور دوباره مردم معترض در خیابان‌های مهاباد «نیروهای سرکوب بیشتری به مهاباد اعزام شدەاند. خبرها حاکی از تیراندازی و زخمی شدن تعداد زیادی از معترضان در طرف شیلان است.»

https://ir.voanews.com/a/6842353.html

او اما بعد با انتشار ویدیوی دیگر نوشت که «بعد از شکستن حکومت نظامی» مردم مهاباد دوبارە بە خیابان آمدند و دوبارە شروع به سنگرسازی کردند.

فوری؛
بعد از شکستن حکومت نظامی، هزاران نفر از مردم مهاباد دوبارە بە خیابان آمدە و دوبارە شروع به سنگرسازی کردند. #مهسا_امینی#مهاباد#زن_زندگی_آزادی pic.twitter.com/3EPGbrbmBI

— Omid Barin | امید برین (@barin_omid) November 20, 2022

حساب کاربری «کولبر نیوز» نیز در روز یکشنبه ویدیوهایی از ادامه حضور مردم معترض در خیابانها منتشر کرد. در برخی از ویدیوها دیده می‌شود که آنها در حال آوردن بشکه‌هایی به سطح خیابان هستند و پشت بلوک‌هایی که در مسیر راه قرار داده شده منتظر ایستاده‌اند.

کولبر نیوز نوشت که مردم معترض «شعار می دهند مرگ بر دیکتاتور. این آخرین کلامە هدف کل نظام» است.

#مهاباد
مردم کماکان در خیابانها هستند، گارد ویژە را احاطه کردەاند و شعار می دهند مرگ بر دیکتاتور. این آخرین کلامە هدف کل نظامە.
در بعضی از شبکەهای اجتماعی پخش شدە کە گویا نیروهای گاردە ویژە از درگیری اجتناب کردە و بە مردم اعلام کردەاند کە با مردم هستند، ولی دور از واقعیت است. pic.twitter.com/ecG7ELFthG

— Kolbarnews | کولبر نیوز (@Kolbarnews) November 20, 2022

اعتراضات سراسری در ایران پس از مرگ مهسا امینی که از سقز به تهران رفته بود و هنگام بازداشت در «گشت ارشاد» جانش را از دست داد، در شهرهای مختلف ایران جریان داشته است. در جریان این اعتراضات شماری از نیروهای حکومتی در شهرهای مختلف از جمله تهران، اصفهان، مشهد، صحنه، و… کشته شده‌اند و به گفته «سازمان حقوق بشر ایران» تاکنون بیش از ۳۷۸ معترض نیز در جریان سرکوب‌های حکومت کشته شده‌اند.

منبع اصلی این تصویر را پیدا نکردم آنرا در چند ده جا با سرچ گوگل پیدا کردم ولی هیچ کدام منبع اصلی گزارش نشده بود
در بیشتر جستجو ها نوشته شده بود از مهاباد است به همین دلیل هم من نام این تصویر را دلاوران مهاباد گذاشتم در مقابل در تویتر تصویر از ترس را در نیروهای حکومتی مشاهده کردم و از این دو تصویر تویتی پست کردم تا خاطره‌ای ماندگار داشته باشم از این روزهای پر هیجان و اضطراب
تویت را در زیر می بینید

این دوتا تصویر رو اگه کنار هم نگاه کنی دیگه نیازی به هیچ تجزیه و تحلیلی برای دانستن اینکه کجای #انقلاب_۱۴۰۱ هستیم کفایت میکند
تصویر چپ آخرزمانی است و این مفلوکین منتظر ظهورند تصویر سمت راست جوانانی که شور زندگی دارند و فارق از هر دگمی مصمم هستند این ظهور را برای آنها تسریع کنند pic.twitter.com/1LsTukem0i

— Hasanagha (@Hasanagha) November 19, 2022

رادیوفرانسه: علاوه بر این، دولت آلمان، ضمن اعمال تحریم‌های تازه علیه جمهوری اسلامی، تلاش می‌کند اتحادیه اروپا را نیز برای درج نام سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی جهان مجاب کند.
به دنبال راهپیمایی مشترک‌ هزاران ایرانی و اوکراینی در برلین و کلن علیه تهران و مسکو، یک عضو کمیسیون روابط خارجی مجلس فدرال آلمان ضمن پیش بینی سقوط جمهوری اسلامی در ماه‌های آینده از دولت آلمان خواست که رژیم حاکم بر ایران را از تمام امتیازها محروم کرده، مذاکره بر سر برنامه هسته‌ای را برای همیشه پایان بدهد و به جای همه اینها از مردمی پشتیبانی کند که برای کسب آزادی در داخل و خارج از کشور مبارزه می‌کنند.

درخواست رودریش کیزه وتر، عضو کمیسیون روابط خارجی مجلس فدرال آلمان برای پایان دادن به مذاکرات هسته‌ای در شرایطی انتشار عمومی یافته است که به ادعای وزیرخارجه دولت رئیسی قرار است به زودی هیئتی از ایران برای فراهم کردن زمینه‌های مذاکره عازم اروپا شوند.

شهرهای برلین و کلن در روزهای آخر هفته گذشته شاهد راهپیمایی هزاران ایرانی و اوکراینی بودند که به همکاری‌های تسلیحاتی جمهوری اسلامی و روسیه در جنگ اوکراین اعتراض داشتند و خواستار فشار جدی‌تر غرب برای پایان دادن به جنایات جنگی در اوکراین و سرکوب معترضان در ایران بودند.

مناسبات آلمان با ایران که از آغاز اعتراضات مردم علیه رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی رو به تیرگی نهاده، در هفته‌های اخیر، با پخش خبر استفاده پوتین از پهپادهای ساخت ایران در جنگ اوکراین بحرانی‌تر از همیشه شده است. آلمان اکنون‌ نگران فرود آمدن موشک‌های اهدایی جمهوری اسلامی بر سر غیرنظامیان اوکراین نیز هست.
اولاف شولتس صدراعظم، آنالنا بربوک وزیرخارجه، امید نوری پور رئیس ایرانی‌تبار حزب سبزها و بیژن جیرسرایی دبیرکل ایرانی‌تبار حزب دموکرات آزاد از جمله سیاستمداران برجسته‌ای هستند که سرکوب وحشیانه معترضان ایرانی را همراه با همکاری تسلیحاتی این حکومت با روسیه محکوم کرده‌اند.

علاوه بر این، دولت آلمان، ضمن اعمال تحریم‌های تازه علیه جمهوری اسلامی، تلاش می‌کند اتحادیه اروپا را نیز برای درج نام سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی جهان مجاب کند.

در کنار این اقدامات، وزارت خارجه آلمان هفته گذشته از کلیه شهروندان آلمانی ساکن ایران و ایرانیان دوملیتی خواست که خاک ایران را به سرعت ترک کنند.

در بیانیه وزارت خارجه که به نقل از پایگاه اینترنتی این وزارتخانه در بیشتر رسانه‌های آلمانی منتشر شد، پیش بینی شده است که با ادامه درگیری‌ها میان نیروهای امنیتی و مبارزان ایرانی خطر دستگیری، محاکمه و زندانی کردن درازمدت آلمانی‌ها و دوملیتی‌ها بیشتر شود.

جمهوری اسلامی تاکنون تعداد قابل توجهی از اتباع خارجی و ایرانی دوملیتی را برای باج‌خواهی از غرب دستگیر کرده و با اتهاماتی نظیر جاسوسی برای دولت‌های خارجی و اقدام علیه امنیت ملی به زندان انداخته است.

اکنون علاوه بر عضو کمیسیون روابط خارجی مجلس فدرال، بیژن جیرسرایی دبیرکل حزب دموکرات آزاد و امید نوری پور رئیس حزب سبزها نیز پیش بینی کرده‌اند که جمهوری اسلامی به همت جوانان آزادیخواه ایران به پایان خود نزدیک شده و دولت آلمان به جای رابطه با این حکومت باید در کنار مبارزان ایرانی بایستد.
منتقدان جمهوری اسلامی در آلمان نیز در تظاهرات اعتراضی خود بارها از برلین خواسته‌اند که سطح مناسبات دیپلماتیک خود با ایران را اگر قطع نمی‌کند، دست کم کاهش دهد.

همزمان با تیرگی بیشتر مناسبات آلمان با ایران، احزاب آلمانی در بندر هامبورگ نیز تلاش‌های گسترده‌ای را برای پایان دادن به فعالیت‌های تبلیغاتی مرکز اسلامی هامبورگ ادامه می‌دهند.

مرکز اسلامی هامبورگ بارها متهم به سازماندهی یا مشارکت در تظاهرات روز قدس در برلین شده است. در تظاهرات روز قدس که تا دو سال پیش هر سال در پاسخ به فراخوان ۴۳ سال پیش روح‌الله خمینی برگزار می‌شد، تظاهرکنندگان خواستار نابودی اسرائیل می‌شدند، در حالی که آلمان خود را به حفظ امنیت اسرائیل متعهد می‌داند.

محمدهادی مفتح رییس مرکز اسلامی هامبورگ که به مسجد‌ آبی نیز موسوم است، نماینده علی خامنه‌ای در اروپا است. سازمان امنیت داخلی آلمان در گزارش سالانه خود مفتح را به تبلیغ ایدیولوژیک برای جمهوری اسلامی، پشتیبانی از گرده‌های بنیادگرا و نفرت‌پراکنی علیه منتقدان خامنه‌ای متهم کرده است.

سید سلیمان موسوی‌فر، معاون مفتح در ماه اوت امسال محکوم به ترک خاک‌ آلمان شد و در ماه اکتبر برخلاف خواسته خود به ایران بازگشت.

تصویری از حادثه شاهچراغ در تلویزیون ایران
بی‌بی‌سی: مجموعه «ناظران می‌گویند» بیانگر نظر نویسندگان آن است. بی‌بی‌سی فارسی می‌کوشد در این مجموعه، با انعکاس دیدگاه‌ها و افکار طیف‌های گوناگون، چشم‌انداز متنوع و متوازنی از موضوعات مختلف ارائه دهد. بدیهی است انتشار این آرا و نقطه‌نظرها، به معنای تایید آنها نیست.

در این یادداشت بهرنگ گلستان تحلیلگر حوزه ارتباطات به این پرسش پاسخ می‌دهد که چرا تشبیه «حادثه‌ شاهچراغ و متروپل به سینما رکس اتفاقی نیست.»
در روز چهلم مهسا (ژینا) امینی و در میان اخبار اعتراضات گسترده در شهرهای مختلف ایران خبر حمله‌ای مسلحانه به زیارتگاه شاهچراغ در شیراز منتشر شد و بخصوص مورد توجه رسانه‌های حکومتی قرار گرفت. فارغ از اینکه چه گروهی پشت پرده حمله شاهچراغ باشد، آنچه جلب توجه می‌کند نحوه مواجهه مردم بخصوص در شبکه‌های اجتماعی با این خبر است.

جدای از اینکه سیاست‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی خودش چقدر زمینه حضور داعش را به وجود آورده و جدا از نامه قاسم سلیمانی فرمانده پیشین نیروی قدس سپاه که پایان داعش را اعلام کرده بود و جدا از میلیاردها تومان هزینه‌ای که اطلاعات سپاه خرج تبلیغ پیروزی‌اش بر داعش از طریق فیلم و سریال و داستان‌ها کرد، مسئله مهم‌تر برخورد مردم با خبر حمله شاهچراغ یا هر خبر دیگری از این دست است: «کار خودشونه».
اتفاقی که از سال‌ها قبل با شروع بی‌اعتمادی مردم به رسانه‌های حاکمیت شروع شده بود کم کم به جایی رسید که امروز ایستاده‌ایم و هر خبری که گمان برود پروپاگاندای حکومتی پشت آن است به سرعت اعتبار خود را از دست می‌دهد. این دست واکنش‌ها از گسست و بی‌اعتمادی عمیق مردم نسبت به حاکمیت خبر می‌دهد.
قمار بزرگ حکومت

اما آنچه حاکمیت را به این نقطه رساند قمار بزرگی بود که از سال‌ها قبل آغاز کرد. قمار مشروعیت. جمهوری اسلامی سال‌ها در تلاش برای کسب نتیجه دلخواه از حضور مردم در صحنه شکست خورد.

موج سواری روی حضور خیابانی مردم در تبلیغات انتخاباتی ۸۸ به اعتراضات پس از انتخابات منتهی شد. عوام‌گرایی و از «جنس مردم» بودن محمود احمدی‌نژادی از طرف حکومت «جریان انحرافی» نام گرفت و سرآخر، حاکمیت را به جایی کشاند که دیگر برای کسب مشروعیت به مردم احتیاجی ندارد.
حکومت ایران در شکل سنتی‌اش در دوران استبداد، حاکم را «مالک جان و مال و ناموس مردم» می‌دانست، بعدتر در دوارن شبه مدرن (پس از انقلاب مشروطه)، به واسطه در اختیار داشتن درآمد نفت (اصلی‌ترین درآمد کشور) و بی‌نیازی از دریافت مالیات، همواره خود را از پاسخگویی به مردم بی‌نیاز دانسته است. اما از نظر سیاسی همیشه سطحی از مشروعیت حتی در ظاهر مورد نیاز بود، دستکم در سطحی که قادر باشد سرمایه‌ اجتماعی حاکمیت را تامین کند.

در یک دهه اخیر باور به اینکه حکومت دینی مشروعیت را از خدا می‌گیرد نه مردم، حاکمیت را به اینجا رساند که اصلا چه اهمیتی دارد که مردم چه فکر می‌کنند؟ یا چند درصد از آنها در انتخابات شرکت می‌کنند؟ یا اصلا چند درصد از آنها حرف حاکمیت را باور می‌کنند؟

این قمار البته از چند نظر برای حاکمیتی که روز به روز به سمت حکومتی توتالیتر و استبدادی حرکت می‌کرد، دست آوردهایی هم داشت: وقتی مشروعیت را از مردم نمی‌گیرید پس لزومی ندارد پاسخگوی آنها باشید. پس اگر مدارک تحصیلی وزیری سراپا جعلی باشد اهمیتی ندارد. خبر اختلاس‌های چند هزار میلیاردی دیگر خبری شوک کننده نیست. خشک شدن دریاچه‌ی ارومیه، سو‌ءمدیریت‌ها و فجایع محیط زیستی و اقتصادی دیگر هیچ مسئولی ندارد و حتی قتل‌ها و حملات مرگبار هم با یک بیانیه قابل علاج است. حتی فیلم رهبری که به وضوح خود را لایق به رهبری نمی‌داند تاثیری بر جایگاه او ندارد.

با تکیه به همین تفکر است که می‌توان هواپیمای مسافربری را زد و بیانیه داد که نقص فنی بود. یا رسوایی اسناد محرمانه دزیده شده در تورقوزآباد را با گزارشی در صدا و سیما علاج کرد. عبور از مشروعیت مردمی، حاکمیت را در برابر خطر حضور مردم و مطالبات آنها بیمه می‌کند و در نتیجه در هر مسئله‌ای، دستگاه‌ها و مقام‌های درون حاکمیت، تنها موظف به پاسخ گویی به بخش‌های دیگر حاکمیت هستند.

اما این قمار بزرگترین زیانی که به بار آورده از دست رفتن سرمایه اجتماعی است. چیزی که اولین عکس العمل مردم به هر مسئله‌ای را به سطح «کار خودشونه» تقلیل می‌دهد. این از دست رفتن سرمایه‌ اجتماعی ظرفیت‌هایی که حاکمیت مشروع دارد را از جمهوری اسلامی گرفته است. امکان بسیج مردم در برابر دشمن خارجی و حتی مشکلات اقتصادی. امکان گذر از بحران‌ها با شنیدن مطالبات مردم و برآوردن بخشی از آن. امکان تغییر در افراد حاکمیت و نه ساختار آن و حتی امکان مهلت گرفتن از مردم برای تغییری آرام و ایمن‌تر همه امکاناتی است که حاکمیت جمهوری اسلامی در این قمار بزرگ باخته است.

تشبیه حادثه‌ شاهچراغ و متروپل به سینما رکس اتفاقی نیست. در حادثه‌ سینما رکس حکومت تلاش کرد نشان دهد نه تنها نقشی در حادثه نداشته و سودی عایدش نمی‌شد بلکه این می‌تواند حرکت نمادین مخالفان باشد. اما این گزاره‌ها یک سره در کوره‌ بی‌اعتمادی عمیق مردم نسبت به حاکمیت ذوب ‌شد.

حالا و در اوج اعتراضاتی که هدف را «کلیت نظام» می‌داند و سطح مجادله را به شخص رهبر رسانده است، قبولاندن اینکه این حادثه کار دشمنان خارجی بوده از توضیح علت آتش زدن سینما رکس هم نیز دشوارتر است.

از دست رفتن سرمایه اجتماعی و‌ اعتماد عمومی و بی‌اعتنایی به آن، قطار «نظام» را به نظر به سراشیبی بی‌بازگشت کشانده است. به نظر می‌رسد، هر تلاشی برای گشایش امکان گفتگو (اگر تلاشی باشد) بین مردم و‌ حاکمیت، از پیش شکست خورده است.

حاکمیت احتمالا باید ریشه‌ این شکست خود را بیش از همه در جمله‌های فصل الخطاب و دستور زبان رهبر جمهوری اسلامی جستجو کند: «مطبوعات پایگاه دشمن است»، «انتخابات تکرار نمی‌شود»، «مذاکره نمی‌کنیم»، «تصمیم سران قوا (درباره‌ بنزین ) باید اجرا شود»، «ورود واکسن آمریکایی و انگلیسی ممنوع است».

همه این فصل‌الخطاب‌ها پیش از این امکان گفتگو را قطع و شخص رهبر را تنها مالک جان و مال مردم دانسته است. پس طبیعی است که تا قطع برق پاساژ علاالدین هم تقصیر شخص رهبر باشد.

ذهن‌های مردسالار، ناتوانی در فهم خیزشی زنان

امروز و از این رهگذر شاید بتوان برای ذهن‌های مردسالار تصویر بهتری از اهمیت و مختصات زنانه این خیزش انقلابی داد. نادیده گرفتن کلیت مردم که تدریجی و در سال‌های اخیر شدت گرفت، برای نیمی از مردم، یعنی زنان به صورت سیستماتیک و مصرانه در طی ۴۴ سال اتفاق افتاده است. به همین خاطر قدرت و سازش ناپذیری که اکنون در عموم جامعه به وجود آمده است به صورت عمیق‌‌تر و بی‌‌بازگشت‌تر در زنان متبلور شده است.

در طول سالیان، بزرگترین لطف دیدگاه حاکمیت به زنان این بود که «اسلام از زنده بگور کردن دختران جلوگیری کرد» یا «نسل پیامبر از یک زن ادامه پیدا کرد» یا «ما به خواهرانمان اجازه تحصیل دادیم». این دیدگاه که حق زنده بودن را «حبه» اسلام (مرد مسلمان) به زن می‌داند. این دیدگاهی است که خود را صاحب حق ممانعت از ورود واکسن می‌داند.

در نتیجه اگر این قول بزرگان انقلاب فرانسه را در نظر بگیریم که گفته بودند «ما هیچکس نبودیم و آمده‌ایم تا همه کس شویم»، در خیزش اخیر در ایران هم عملا زنان و دیگر گروه‌های تحت ستم و شمارده نشده، رهبری توده‌ها نادیده گرفته شده را بر عهده گرفته‌اند.

از پس سالها مبارزه زنان، اقلیت‌ها و ملیت‌های تحت ستم، برای حق تحصیل، برای حق رای و برای داشتن حقوق قانونی برابر و در نهایت برای شمرده شدن و داشتن حق زندگی اکنون این نادیده گرفته شدگان آمده‌اند تا «همه کس» باشند.

شجاعت و استواری زنان صدای بلندتر آنها در خیرشی انقلابی و حضور مصرانه‌ آنها در هر تجمعی برآیند همین نادیده گرفته شدن و فشار بی‌وقفه‌ای است که زنان به صورت روزانه در خانه در خیابان و در محیط کار تجربه می‌کنند و برای بخش دیگر جامعه به واسطه امتیاز اجتماعی خود اساسا قابل درک نیست.

امروز در خیابان‌های شهرهای ایران به وضوح تعداد زنانی که روسری به سر ندارد افزایش یافته است . تا یک ماه پیش هزینه این کار دریافت تذکر حجاب، مواجهه با گشت ارشاد و احتمالا آزار کلامی و خیابانی بود ولی امروز هر زنی که بی‌روسری از خانه بیرون می‌آید عملا بیرق قیامی را حمل و خود را برای نیروی سرکوب نشان‌دار می‌کند. سطح تنشی که این زنان فقط به واسطه لباسی که به تن می‌کنند در طول روز تجربه می‌کنند قابل مقایسه با فشاری که بخش‌های دیگر نیست.

از سوی دیگر به شهادت بسیاری از همین زنان آزار خیابانی که این روزها در خیابان‌ها تجربه می‌شود به وضوح در قیاس با یک ماه قبل کاهش چشمگیر داشته است.

اگر چه نمی‌توان این تغییر را قطعی و بی‌بازگشت دانست ولی حداقل می‌توان دید که فضای همبستگی این روزها چگونه دایره المعارف معمول وضعیت را حتی موقتا تغییر داده است.

این همبستگی جامعه و این کنشگری قاطع زنان حتی اگر در آینده نزدیک به تغییر در ساختار اجتماعی نشود بی‌شک اثر خود را بر ساختار اجتماعی ایران (حتی با ضریب نفوذ زیادی در شهر های کوچک و روستا‌ها ) گذاشته است و نقطه عطفی در زیست زنان و مردان این سرزمین خواهد بود. این آگاهی و همبستگی این ظرفیت را دارد که جایگزین همان بی‌اعتمادی و سرمایه اجتماعی از دست رفته در جامعه ایران شود و برای هر ساختار سیاسی در آینده ایران سرمایه‌ای گرانبها خواهد بود.