اخبار

رادیوفردا: حساب توماج صالحی در شبکه ایکس (توئیتر سابق) از آزادی این خواننده معترض در روز شنبه ۲۷ آبان بعد از حدود ۱۳ ماه تحمل زندان خبر داد.

بر اساس این گزارش، او «پس از تحمل ۲۵۲ روز زندان انفرادی و مجموعاً یک سال و ۲۱ روز حبس» به قید وثیقه آزاد شده است.

اقبال اقبالی، دایی آقای صالحی که ساکن آلمان است نیز در شبکه ایکس خبر آزادی او را تأیید کرد و نوشت: «توماج با قید وثیقه به زندان بزرگ وارد شد.»

توماج صالحی که در سال‌های اخیر با ترانه‌هایش درباره مسائل اجتماعی به شهرت رسید و یکی از سرشناس‌ترین حامیان اعتراض‌های سراسری ۱۴۰۱ بود، آبان پارسال در روستای گِردبیشه، از توابع استان چهارمحال و بختیاری، بازداشت شد.

او که اهل شاهین‌شهر اصفهان است، در روزهای پیش از دستگیری مخفیانه زندگی می‌کرد و پیام‌های بسیاری را در حمایت از مردم معترض منتشر می‌کرد.

امیر رئیسیان، وکیل توماج صالحی نیز شامگاه شنبه در گفت‌وگو با وب‌سایت شبکه شرق خبر داد که آزادی موکلش بعد از پذیرش درخواست فرجام‌خواهی و نقض حکم او در دیوان عالی کشور رخ داده است.

او در توضیح بیشتر گفت: «در پی فرجام خواهی صورت گرفته در پرونده توماج صالحی، این پرونده در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور مورد رسیدگی قرار گرفت و در نهایت، نظر به طرح ایرادات متعدد به دادنامه اولیه، برخی از این ایرادات مورد پذیرش دیوانعالی کشور قرار گرفت و پس از نقض حکم، این پرونده به شعبه یک دادگاه انقلاب اصفهان مسترد شد.»

۲۸ خردادماه امسال اعلام شد که پس از ۸ ماه بازداشت، اولین جلسه دادگاه این خواننده معترض، در این روز «پشت درهای بسته» برگزار شد و او در تیرماه به شش سال و سه ماه حبس محکوم شد.

پیشتر سازمان‌های حقوق‌ بشری از مجروح شدن این خواننده رپ مخالف جمهوری اسلامی، بر اثر ضرب و شتم به دست نیروهای امنیتی در سلول‌ امنیتی زندان دستگرد اصفهان خبر داده بودند.

حساب کاربری منتسب به این خواننده معترض و سازمان‌های حقوق بشری بارها اعلام کرده بودند که او نیاز به رسیدگی پزشکی فوری دارد.

این خواننده معترض درباره وضعیت جسمی خود در زندان، به عنوان نمونه گفته بود که به مدت شش ماه درد دندان داشته و مسئولان به آن رسیدگی نمی‌کردند.

ایران اینترنشنال: در ادامه برنامه‌های یادبود سالگرد کشته‌شدگان آبان‌های خونین ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱، روزهای پنج‌شنبه و جمعه ۲۵ و ۲۶ آبان مراسم بزرگداشت شماری از قربانیان این قتل‌های حکومتی در شهرهای مختلف ایران برگزار شد.

اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در ایران در واکنش به افزایش ناگهانی و شدید قیمت سوخت آغاز شد اما خیلی زود ماهیت ضدحکومتی به خود گرفت.

این تجمعات اعتراضی علیه جمهوری اسلامی در ۲۴ آبان در برخی مناطق آغاز شد و طی یک هفته به ۲۹ استان و صدها شهر گسترش یافت.

شدت سرکوب اعتراضات باعث شد این اتفاقات به «آبان خونین ۹۸» مشهور شود.

در جریان این اعتراضات هزار و ۵۰۰ نفر به دست ماموران حکومتی کشته شدند.

سال گذشته با فرا رسیدن سالگرد کشتار معترضان آبان ٩٨ و در میانه خیزش سراسری ایرانیان به دنبال قتل حکومتی مهسا (ژینا) امینی در بازداشت پلیس گشت ارشاد، فراخوان‌های گسترده‌ای برای اعتراض و اعتصاب سراسری و همچنین تجمع و تظاهرات در شهرهای کوچک و بزرگ ایران و دیگر نقاط جهان منتشر شد.

یادبود جانباختگان اعتراضات آبان ۱۴۰۱

در جریان این اعتراضات در شهرهای مختلف ایران ده‌ها تن با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان خود را از دست دادند.

در روزهای گذشته و به دنبال فراخوان تعدادی از خانواده‌های کشته‌شدگان سال‌های ١٣٩٨ و ۱۴۰۱، مراسم آن‌ها در روزهای پنج‌شنبه و جمعه برگزار شد.

روز جمعه ۲۶ آبان، شهروندان با گذاشتن گل بر مزار حمیدرضا روحی، معترض کشته‌شده در خیزش انقلابی ۱۴۰۱ یادش را گرامی داشتند.

ویدیوهای رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهند جمعی از شهروندان شامگاه ۲۵ آبان هم بر مزار حمیدرضا روحی شمع روشن کرده و دسته‌های گل گذاشتند.

مهرداد آقافضلی، پدر یلدا آقافضلی، روز جمعه با انتشار ویدیویی از دخترش در اینستاگراماز حضور خود بر مزار او خبر داد و نوشت: «یلدا، بابا، تمام تفریح ما شده آمدن سر مزار تو و دیدن عکس‌ها و فیلم‌های تو.»

یلدا آقا‌فضلی، جوان معترض ۱۹ ساله‌ای بود که در جریان خیزش انقلابی بازداشت و زندانی شد و چند روز بعد از آزادی در ۲۰ آبان‌ ۱۴۰۱ به شکلی مشکوک جان باخت.

یلدا پیش از مرگ در گفت‌وگو با دوستش پس از آزادی موقت با خوشحالی به او گفته بود ماموران امنیتی و بازجویان در پرونده‌اش نوشتند: «متهم اظهار پشیمانی نکرد.»

۲۵ آبان ۱۴۰۱ در سومین سالگرد کشته‌شدگان آبان خونین ۹۸، کیان پیرفلک، سپهر مقصودی، آرتین رحمانی، میلاد سعیدیان‌جو، رضا شریعتی، اشرف نیک‌بخت، علی مولایی و علی محمدی با شلیک گلوله نیروهای امنیتی در ایذه کشته شدند.

روز پنج‌شنبه ۲۵ آبان مراسم نخستین سالگرد کشته شدن آرتین رحمانی بیانی در روستای پیان از توابع شهر ایذه برگزار شد.

ویدیوی منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی شیون همراه با رقص هنگامه چوبین بر مزار فرزندش آرتین رحمانی را نشان می‌دهد.

آرتین رحمانی متولد ۱۳۸۴ بود و هم‌زمان با تحصیل، به‌طور پاره‌وقت در یک مکانیکی کار می‌کرد.

آرتین ۱۶ ساله شامگاه ۲۵ آبان ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.

او پیش از کشته شدن در یادداشتی برای مادرش نوشته بود: «شرمنده‌ام مادر، می‌خواهم در راهی قدم بگذارم که شاید جوانی‌ام را نبینی.»

ماموران حکومتی به خانواده رحمانی فشار آوردند که پیکر آرتین را به عنوان «شهید» در تپه شهدای ایذه به خاک بسپارند اما خانواده‌اش قبول نکردند و پیکرش با نوای ساز و دهل بختیاری و نواختن ترانه‌های حماسی این منطقه از جمله «دایه دایه وقت جنگه» به خاک سپرده شد.

روز ۲۵ آبان، اولین سالگرد کشته شدن سپهر مقصودی نیز در آرامستان «روضه‌الزهرا» در ایذه برگزار شد.

سپهر متولد پنجم تیر ۱۳۸۷ بود و در جریان اعتراضات ایذه با شلیک گلوله جنگی به سرش کشته شد.

علاوه بر این، مراسم اولین سالگرد حمیدرضا شریعتی که شامگاه ۲۵ آبان ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی کشته شده بود، پنج‌شنبه ۲۵ آبان در «بهشت زهرا»ی ایذه برگزار شد.

طاهره خوش‌کلام، همسر جواد رضایی، معترض کشته‌شده در خیزش انقلابی نیز با انتشار ویدیویی از مزار همسرش در اینستاگرام نوشت: «آسیاب به نوبت، چرا که رفتن تو به مرگ طبیعی نبود که بگویم مرگ حق است و به عادات قبل برگردم. کشتن تو جنایت علیه مهربانی و جنایت علیه انسانیت بود.»

جواد رضایی روز ۲۵ آبان‌ ۱۴۰۱ با شلیک ماموران حکومت در لاهیجان کشته شد.

رادیوفرانسه: خبرگزاری فرانسه روز چهارشنبه ۱۵ نوامبر خبر داد که دستگاه قضایی فرانسه قرار بازداشت بین‌المللی را برای بشار اسد صادر کرده است. رئیس جمهور سوریه متهم به مشارکت در «جنایت علیه بشریت» در پرونده حملات شیمیایی تابستان ۲۰۱۳ در سوریه است.

یک منبع قضایی به خبرگزاری فرانسه گفته است که چهار قرار بازداشت برای مشارکت در جنایت علیه بشریت و مشارکت در جنایت جنگی در مورد حملات با گاز سارین به غوطه شرقی دمشق صادر شده است. به گفته سازمان اطلاعات آمریکا، بیش از هزار نفر در حمله شیمیایی ۲۱ اوت  ۲۰۱۳ به این منطقه کشته شدند.

سه نفر دیگری که دستگاه قضایی فرانسه علیه آن‌ها حکم بازداشت صادر کرده است از این قرار هستند: ماهر اسد، برادر بشار و فرمانده لشکر چهارم ارتش سوریه که به عنوان واحد نخبه این ارتش شناخته می‌شود؛ ژنرال غسان عباس، مدیر شعبه ۴۵۰ مرکز مطالعات و تحقیقات علمی سوریه که به واسطه توسعه سلاح‌های شیمیایی شناخته شده است؛  و ژنرال بسام الحسن، افسر رابط و رئیس حراست.

بازپرس‌های واحد جنایات علیه بشریت دادگاه قضایی پاریس از آوریل ۲۰۲۱ در مورد این حملات شیمیایی که به رژیم بشار اسد نسبت داده شد، تحقیق می‌کردند. این تحقیقات پس از شکایت چندین مرکز و انجمن از جمله مرکز سوری رسانه‌ها و آزادی بیان آغاز شد.

ایجاد یک رویه قضایی تاریخی

این تحقیقات که تحت عنوان «صلاحیت فراسرزمینی» دادگستری فرانسه انجام شد، حملات انجام شده در شامگاه چهارم اوت در آدرا و دوما را نیز در بر می‌گیرد. این حملات ۴۵۰ مجروح بر جای گذاشتند.

مازن درویش، موسس و مدیر کل مرکز سوری رسانه‌ها و آزادی بیان در بیانیه مطبوعاتی خود در واکنش به صدور حکم بازداشت این چهار نفر گفت که این تصمیم یک رویه قضایی تاریخی ایجاد کرده است. او همچنین افزود: «این یک پیروزی جدید برای قربانیان، خانواده‌های آن‌ها و بازماندگان و همچنین گامی به سوی عدالت و صلح پایدار در سوریه است.»

این وکیل حقوق بشر سوریه‌ای خاطر نشان کرد که «شهادت‌های متعدد و دست اول قربانیان»، «تحلیل عمیق زنجیره فرماندهی ارتش سوریه» و همچنین «صدها سند از جمله عکس و فیلم» در این شکایت آورده شده بود.

رژیم سوریه پیش از این هم هدف چندین اقدام قانونی در اروپا و به ویژه در آلمان بوده است. در فرانسه، اولین محاکمه مقامات رژیم سوریه از ۲۱ تا ۲۴ ماه مه سال آینده در پاریس برگزار می‌شود. سه مقام ارشد رژیم بشار اسد به اتهام مشارکت در جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی، به جرم مرگ دو شهروند فرانسوی‌ سوری محاکمه خواهند شد.

جنگ داخلی سوریه که در سال ۲۰۱۱ آغاز شد، تا کنون بیش از نیم میلیون کشته و میلیون‌ها آواره برجای گذاشته است.

منابع دیگر

رادیوفردا

رادیوفرانسه: یازدهمین مجمع جهانی دموکراسی دوشنبه ۶ نوامبر در شهر استراسبورگ فرانسه آغاز شد و امروز چهارشنبه پایان خواهد یافت. یکی از موضوعات مورد بحث در نشست این دوره، مساله مجازات اعدام در ایران بود. فیلم “هفت زمستان در تهران” که زندگی ریحانه جباری، دختر جوانی که سال ۱۳۹۳ به اتهام قتل فردی که به گفته او قصد تجاوز به وی را داشته، روایت می‌کند با حضور مادرش، شعله پاکروان روز گذشته برای حاضران در این نشست پخش شد. 

شمار اعدام‌ها در ۱۰ ماه نخست سال جاری میلادی در ایران از ۶۰۰ نفر عبور کرد. عددی که به نسبت آمار سالانه هشت سال اخیر بی‌سابقه بوده است. شعله پاکروان، مادر ریحانه جباری، قربانی اعدام در ایران در گفتگو با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه گفت که اعدام تنها یک عدد نیست.

او که به مناسبت پخش فیلم “هفت زمستان در تهران” در نشست حهانی دموکراسی به استراسبورگ فرانسه آمده است تصریح کرد: «پیام پخش این فیلم این است که بینندگان آن بدانند که پشت این کلمه اعدام چه حجمی از خشونت، نفرت، عصبانیت و چیزهای بد نهفته است».

مجمع جهانی برای دموکراسی از سال ۲۰۱۲ به صورت سالانه تصمیم گیرندگان سیاسی و فعالان مدنی را از سراسر جهان در شورای اروپا گرد هم می‌آورد است تا در مورد چالش‌های عمده‌ای که دموکراسی‌ها با آن مواجه هستند بحث کنند. در نشست امسال بخشی با عنوان “مجازات اعدام به عنوان ابزار وحشت” برگزار شد.

وبسایت این مجمع با اشاره به اینکه تعداد کشورهایی که مجازات اعدام را به صورت قانونی یا عملی لغو کرده‌اند همچنان در حال افزایش است، نوشته که با این حال تعداد کلی اعدام‌ها در سراسر جهان بالا رفته است.

خانم پاکروان که در این یخش از نشست و پس از پخش فیلم “هفت زمستان در تهران” سخنرانی کرد، می‌گوید که این اتفاقی که در فیلم می‌بینیم هر روز در ایران تکرار می‌شود. او با اشاره به اینکه دخترش ریحانه اولین مورد نبوده و متاسفانه آخرین هم نخواهد بود، افزود: «هدف من این است که توجه مردم و به ویژه سیاستمداران غربی را به موضوع مبارزه با اعدام و اهمیت آن جلب کنم».

فیلم “هفت زمستان در تهران” ساخته کارگردان آلمانی اشتفی نیدرتسول است. این فیلم روایتگر مبارزه ریحانه جباری و مادرش برای اثبات حقیقت و نجات وی از حکم اعدام است. ریحانه جباری در سال ۱۳۸۶ زمانی که ۱۹ سال داشت به اتهام قتل فردی که قصد تجاوز به او را داشت بازداشت و محاکمه شد. حکم اعدام او در سال ۱۳۹۳ برغم تلاش‌های خود او و مادرش، شعله پاکروان برای اثبات حقیقت، در آبان ۱۳۹۳ به اجرا در آمد.

شعله پاکروان که برای نجات دخترش از هیچ تلاشی فروگذار نکرد، پس از اعدام او مبارزه با مجازات اعدام را به مبارزه زندگی‌اش تبدیل کرد. او در گفتگو با ار.اف.ای فارسی گفت: «من یک مادرم حتی اگر همه دنیا دختر من را فراموش کند من نمی‌توانم فراموش کنم. بعد از اعدام ریحانه فوق العاده آسیب دیدم و درد کشیدم. واقعا نمی‌خواهم حتی یک نفر هرچند دشمن من باشد، این درد و رنج را تحمل کند. هیچ انسانی نباید این رنج را تحمل کند. این مبارزه را من از دخترم وقتی از من می‌خواست برای آزادی و رهایی هم‌بندی‌هایش تلاش کنم یاد گرفتم. او معتقد بود خوشبختی و شادی انفرادی نیست و دسته جمعی است».

خانم پاکروان معتقد است اعدام در ایران به مثابه ابزاری برای سرکوب است. او می‌گوید در نشست‌های پرسش و پاسخ پس از فیلم همواره تاکید می‌کند که بییندگان “هفت زمستان در تهران” از سیاستمداران و رهبران غربی بخواهند تا در هرگونه مذاکره با جمهوری اسلامی پیش از هر موضوعی مساله حقوق بشر را پیش بکشند.

شعله پاکروان در پی اعدام دخترش گروه «مادرانه» را با همراهی مادرانی که فرزندانشان توسط جمهوری اسلامی کشته شده بودند تشکیل داد. پس از بازداشت و سپس رهایی و آمدن به آلمان نیز «بنیاد ریحان» را با هدف مبارزه با مجازات اعدام و حمایت از خانواده‌های محکومان به اعدام راه‌اندازی کرد. او می‌گوید که مبارزه با مجازات اعدام برایش یک رویا است.

من رویایی دارم که ایران بدون اعدام را ببینم. ما در قرن بیست و یکم زندگی می کنیم. جوانان ما مدرن هستند و دوست دارند مدرن زندگی کنند و این تمایل با قوانینی که از دوران بربریت بشر به جا مانده تناسبی ندارد. داشتن قصاص به عنوان مثال در این عصر بی‌معنی است.

خانم پاکروان گفت که برای مبارزه با اعدام در ایران راهی طولانی در پیش است. دلیل آن هم، به گفته ایشان این است که نه تنها حکومت خواستار پایان دادن به آن نیست بلکه متاسفانه بخشی از جامعه هم با آن همراهی می‌کند. این فعال مخالف مجازات اعدام از مردم عادی می‌خواهد تا در گفتگوهای و فعالیت‌های روزانه خود در شبکه‌های اجتماعی در مورد آگاهی بخشی در موضوع اعدام تلاش کنند.

صدای آمریکا: نزدیک به یک سال پس از اعدام محمد حسینی و محمدمهدی کرمی در رابطه با پرونده کشته شدن یک بسیجی، برادر مقتول می‌گوید «دو نفری که اعدام شدند» ربطی به «قتل برادرم» نداشتند و «جرم‌شان محاربه بود.»

چند روز پس از ادعاهای حاشیه‌ساز پدر روح‌الله عجمیان بسیجی کشته شده در اعتراضات سال ۱۴۰۱ که خواستار «اعدام» همه متهمان پرونده شده بود؛ حالا برادر او نیز در اظهارنظری خواستار اعدام دکتر حمید قره‌حسنلو و همسرش شده است.

حسین عجمیان در مصاحبه‌ با روزنامه اعتماد گفته است که «مساله این است فردی که باعث مرگ برادر من شده، اعدام نشده است.»

عجمیان ادعا کرده که «در واقع این آقا (دکتر قره‌حسنلو) برادر من را به قتل رسانده است. اما چون پولدار و دکتر است، روابط زیادی دارد و … کسی با او برخوردی نکرده است.»

برادر روح‌الله عجمیان در بخشی از این مصاحبه گفت: «در این پرونده دو نفر آدم بی‌خانواده را اعدام کردند ، اما فرد اصل کاری را که دکتر بود، اعدام نکردند.»

او در اظهارنظری تازه صحبت‌های پدرش را تکرار کرده و گفته است که «برخی افراد و جریانات با نفوذ از مقام خود سوءاستفاده کرده و مسیر پرونده را تغییر دادند. ما فقط می‌خواهیم این فرد و همسرش مطابق قانون اعدام شوند.»

روز گذشته سه شنبه ۱۶ آبان‌ماه مشاور علی‌اکبر ولایتی در واکنش به انتقادات صورت گفته مبنی بر مداخله او در توقف و تغییر حکم اعدام دکتر‌حمید قره‌حسنلو نوشت: «پیام‌های مکرر از محافل پزشکی بین المللی مبنی بر تشدید تحریم‌ها در حوزه پزشکی و تماس‌های مکرر انجمن‌های پزشکی با ولایتی» باعث شد تا او «طی نامه‌ای به یکی از مسئولان عالی رتبه نظام صرفا درخواست بررسی بیشتر» را مطرح کند.

صالح اسکندری تاکید کرده که در این اقدام خواست ۱۰۲ تن از روسای نظام پزشکی سراسر کشور و طومار بیش از ۶ هزار پزشک مبنی بر بی‌گناهی قره‌حسنلو نیز تاثیر داشته است.

به گفته اسکندری ولایتی «در موضوع این گزارش به یقین رسیده‌اند و یقین پایه حجت شرعی است» اما تاکید کرده که «هیچ مکاتبه‌ای با قوه قضائیه در این مورد نداشته است.»

مشاور ولایتی اظهارات پدر روح‌الله عجمیان را به خاطر «اطلاعات غلطی» دانسته که «افراد مغرض» به او می‌دهند و برخی از واکنش‌ها را «نوعی تسویه حساب سیاسی با آقای ولایتی» توصیف کرده است.

میرزا ولی عجمیان، پدر روح‌الله عجمیان چهارشنبه شب دهم آبان، در یک برنامه زنده تلویزیونی، به علی اکبر ولایتی، مشاور علی خامنه‌ای، حمله کرد و او را عامل اعدام نشدن افراد بیشتری به خاطر کشته شدن پسرش دانست.

او بدون ارائه شواهد عنوان کرد که «۸۰ تن متهم پرونده بوده‌اند که فقط ۸ تن آنها در بازداشت هستند و اگر ولایتی سرش را بچرخاند، این ۸ تن هم آزاد می‌شوند.»

آنطور که رسانه‌های ایران نوشته‌اند، پدر این بسیجی خواستار اعدام‌های بیشتر بوده و در واکنش به تلاش مجری برای «مدیریت برنامه» گفت که در چندین بار حضور در صداوسیما «به او گفته‌اند درباره ولایتی چیزی نگو و شما از او می‌ترسید.»

بنابر تصاویر منتشر شده از این برنامه، پدر بسیجی کشته شده با گفتن «ولایتی قاتل بچه من است» از صندلی خود بلند شد و «قهر» کرد و از استودیو خارج شد.

دادگاه انقلاب اسلامی استان البرز در فروردین ماه سال جاری در حکمی جدید برای حمید قره‌حسنلو، پزشک متهم در پرونده بسیجی کشته شده روح‌الله عجمیان، او را به ۱۵ سال حبس محکوم کرد.

حمید قره‌حسنلو همراه با همسرش، فرزانه، پس از مراسم چهلم حدیث نجفی، از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری در کرج، با حمله نیروهای امنیتی به خانه‌شان بازداشت شدند.

قره‌حسنلو پزشک ۵۳ ساله یکی از پنج نفری بود که به اتهام «کشتن یک بسیجی» در حکم بدوی به اعدام محکوم شد اما این حکم در مراحل بعدی نقض شد.

صدای آمریکا: پس از انتشار گزارش‌هایی مبنی بر درگذشت یک متهم حین محاکمه در دادگاه انقلاب اسلامی، خبرگزاری قوه قضاییه این خبر را تأیید کرد.

بنا بر گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی، سعید خادمی در حال محاکمه برای اتهام «توهین به مقدسات» در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب اسلامی تهران بود که بر زمین افتاد و در همان حال جان باخت.

خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه جمهوری اسلامی، روز دوشنبه ۱۵ آبان بدون اشاره به نام متوفی، اعلام کرد که تلاش‌های پزشکان برای نجات جانش نتیجه نداد.

بنا بر گزارش این رسانه حکومتی، این متهم «در حضور چهار وکیل حاضر در صحن دادگاه حالش به هم خورد» و «با وجود تلاش پزشک مستقر در دادگاه انقلاب و عوامل اورژانس»، او «با تشخیص اولیه ایست قلبی» فوت کرد.

رضا خندان، همسر نسرین ستوده، سعید خادمی را «متولد ۱۳۴۱» معرفی کرده و گفته است که او «با اتهاماتی از قبیل توهین به مقدسات» در شعبه ۲۹ «بر زمین افتاده و به فاصله کوتاهی جانش را از دست» داد.

این فعال مدنی به نقل از خواهر سعید خادمی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «او از چند روز پیش استرس این دادگاه را داشته است.»

خبرگزاری وابسته به قوه قضاییه اعلام کرده که مرگ این شهروند در جریان «رسیدگی به پرونده با اتهامات امنیتی علیه دو متهم» بوده و متهم مذکور «زندانی نبوده و از منزل خود به مقصد دادگاه آمده بود و در صحن دادگاه حالش به هم خورد.»

بنا بر گزارش این رسانه حکومتی، این متهم «در حضور چهار وکیل حاضر در صحن دادگاه حالش به هم خورد» و «با وجود تلاش پزشک مستقر در دادگاه انقلاب و عوامل اورژانس در حضور ۴ وکیل حاضر در صحن دادگاه حالش به‌هم خورد و متاسفانه با وجود تلاش پزشک مستقر در دادگاه انقلاب و عوامل اورژانس تلاش‌ها مثمر ثمر نبود و وی با تشخیص اولیه ایست قلبی از سوی عوامل اورژانس فوت کرد.

عاطفه دانشگر، روزنامه‌نگار ساکن ترکیه، به نقل از «یک منبع مطلع» نوشته که سعید خادمی «به اتهام فعالیت در زمینه ساهاجا یوگا»، یکی از انواع عرفان‌های هندی، ذیل «بند ۲ ماده ۵۰۰ مکرر، فرقه و القائات روانی»، از سوی مأموران «اطلاعات سپاه در تهران» بازداشت شده بود و «یک ماه و چند روز» زندانی بود و در روز ۱۳ آبان در دادگاه انقلاب «استرس بالایی داشت.»

بر اساس گزارش‌های پیشین، فشار بر متهمان و زندانیان سیاسی و عقیدتی در قوه قضاییه جمهوری اسلامی جان آنها را در خطر انداخته است.

در هفته‌های گذشته یک زندانی یهودی به نام فرامرز جاویدزاد نیز در زندان جان باخت. طناز کلاهچیان، حقوقدان، به صدای آمریکا گفته است که یهودی بودن این زندانی باعث شده بود فشارها و سخت‌گیری‌ها بر او بیشتر بشود.

رادیوفردا: امروز هفتم آبان، مراسم خاکسپاری پیکر آرمیتا گراوند با حضور اعضای خانواده و جمعیتی بزرگ در بهشت زهرای تهران برگزار شد.

گزارش‌هایی نیز از جو شدید امنیتی در این مراسم و بازداشت چندین تن از حاضران منتشر شده است.

در ویدئوهایی که از این مراسم منتشر شده، تعدادی از حاضران شعار می‌دهند: «آرمیتا روحت شاد» . «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده.»

کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران خبر می‌دهد که در این مراسم که با حضور پر رنگ مأموران امنیتی برگزار شده است، تعدادی از حاضران و ازجمله محمد گراوند، از آشنایان آرمیتا که از معلمان اخراجی است، بازداشت شده‌اند.

آرمیتا گراوند، دانش‌آموز نوجوان اهل کرمانشاه و ساکن تهران، پس از آن‌که روز نهم مهر بدون بر سر داشتن حجاب اجباری وارد قطاری از متروی تهران شد، بی‌هوش شد و پس از گذشت حدود یک ماه که در کما بود، جان باخت.

شهرک اکباتان در غرب پایتخت نیز که در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» تا ماه‌ها صحنه اعتراضات ضدحکومتی و شعارهای شبانه بود، شامگاه شنبه ۶ آبان ماه بار دیگر شاهد از سرگرفته شدن اعتراضات و سر دادن شعارهایی چون «مرگ بر حکومت بچه‌کش» و «مرگ بر دیکتاتور» بود.

شعارهای شبانه همچنین منطقه چیتگر در غرب تهران و همچنین مناطقی از شهر کرج نیز شنیده شد، جایی که معترضان در واکنش به اعلام رسمی جان باختن آرمیتا گراوند شعار «مرگ بر حکومت بچه‌کش»، «زن، زندگی، آزادی» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند.

شهر شیراز مرکز استان فارس نیز شامگاه شنبه شاهد شعارهای شبانه جمعی از مردم معترض بود. معترضان در شیراز از جمله شعارهایی چون «مرگ بر دیکتاتور»، «مرگ بر خامنه‌ای» و «آرمیتای گراوند، راهت ادامه دارد» سردادند.

ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی حاکی است که برخی از دیگر مناطق و شهرهای ایران نیز شامگاه شنبه پس از اعلام رسمی جان‌باختن آرمیتا گراوند، صحنه شعارهای شبانه و همچنین شعارنویسی‌های ضد حکومتی جمعی بوده است.

رسانه‌های حکومتی در ایران روز شنبه، ۶ آبان، اعلام کردند که آرمیتا گراوند، دختر نوجوان اهل کرمانشاه و ساکن تهران پس از گذشت حدود یک ماه که در کما بود، جان باخته است.

آرمیتا گراوند روز یک‌شنبه ٩ مهر در متروی «شهدا» تهران پس از ورود به واگن بیهوش شد و بعدا اعلام شد که به کما رفته است.

ویدیوهای دوربین‌های مداربسته نشان می‌دهد که آرمیتا به‌هنگام ورود به این ایستگاه مترو حجاب اجباری مورد نظر حکومت را بر سر نداشت.

مقام‌های جمهوری اسلامی دلیل بیهوشی آرمیتا گراوند پس از ورود به واگن مترو را «افت فشار» اعلام کردند، اما منابع حقوق بشری احتمال اتفاقی شبیه اتفاق برخورد مأموران گشت ارشاد با مهسا امینی را مطرح کرده بودند.

در ماه‌های اخیر، شهرداری تهران مأمورانی را با نام «حجاب‌بان» در متروهای تهران مستقر کرده‌اند تا با زنان و دختران مخالف حجاب اجباری برخورد کنند.

صدای آمریکا: خبر خبرگزاری دولتی ایرنا از جان باختن آرمیتا گراوند، دختر دانش آموز تهرانی، در بیمارستان فجر تهران واکنش های بسیاری را از سوی تشکل های حقوق بشری و نیز کاربران شبکه های اجتماعی به همراه داشته است.

سازمان حقوق بشری «هه نگاو» خبر جان باختن آریمتا گراوند را «ثبت یک قربانی دیگر حجاب اجباری و قتل حکومتی در ایران» نامید.

کانون مدافعان حقوق بشر نیز نوشت: «بار دیگر مغزهای پوسیده باعث کشته شدن فرزند دیگری از فرزندان عزیز این سرزمین شدند.»

همچنین کانال تلگرامی کلمه، نزدیک به میر حسین موسوی، از رهبران اعتراضات به نتایج انتخابات سال ۸۸، درباره درگذشت آرمیتا گراوند نوشت: «آرمیتا گراوند، از دختران نوجوانی بود که با مقاومت مدنی در یک سال گذشته و در آن صبح روز ۹ مهر، مقابل قانون ظالمانه حجاب اجباری ایستاد.»

کلمه نوشت: «خانواده، خبرنگاران و بیمارستان در یک ماه گذشته تحت شدیدترین تهدیدها و محدودیت‌های امنیتی قرار داشتند»‌ و اشاره کرد که «جمهوری اسلامی با توجه به تجربه قتل مهسا امینی، روند جان‌باختن این دختر دانش‌آموز را مدیریت کرده است.»

شورای بازنشستگان ایران هم با اعلام این که «آرمیتا به زندگی برنگشت. آرمیتا به قتل رسید»‌، نوشت: بی رحمانه جان آرمیتا، دختر شب ستیز ما، را گرفتند. همچون مهسا و نیکا و سارینا و کیان و صدها کودک و نوجوان عزیزمان.

این شورا قتل آرمیتا را «ثبت جنایتی دیگر در تاریخ»‌ جمهوری اسلامی توصیف کرد.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران نیز اشاره کرد: «بسیاری از فعالان مدنی و روزنامه نگاران و خبرگزاری های مستقل از همان روز اول حادثه ، خبر از فوت این دختر دانش آموز داده بودند.»

به تاکید این شورا، «نهاد های امنیتی با تحت فشار گذاشتن خانواده وی و جلوگیری از حضور روزنامه نگاران مستقل و کنترل بیمارستان فجر ، تلاش کردند که در این مدت مانع از اطلاع رسانی درست از این حادثه شوند.»

همچنین کانال تلگرامی «منشور آزادی، رفاه، برابری» با اشاره به این که «جمهوری اسلامی مدعی است که او دچار افت فشار خون و بیهوشی شده است»‌ نوشت: «اما روایت اکثریت مردم کاملا متفاوت است.»

این کانال تلگرامی با توصیف جان باختن آرمیتا گراوند به عنوان «قتل حکومتی» افزود: «قربانی دیگری به انبوه قربانیان حجاب اجباری» افزوده شد.

«منشور آزادی، رفاه، برابری» نوشت که «نظام استبدادی جمهوری اسلامی را مسئول قتل» آرمیتا می داند.

صبح روز شنبه خبرگزاری دولتی ایرنا از «درگذشت» آرمیتا گراوند، دختر دانش آموز تهرانی، در بیمارستان فجر تهران خبر داد.

این خبرگزاری نوشت که او پس از «به ثمر ننشستن معالجات گسترده پزشکی و ۲۸ روز بستری در بخش مراقب‌های ویژه درگذشت.»

در این ارتباط، سازمان حقوق بشری هه‌نگاو خبر داد که نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران به خانواده‌ آرمیتا گراوند اعلام کرده‌اند که اجازه انتقال پیکر او به کرمانشاه را ندارند.

یکی از نزدیکان خانواده گراوند به هه‌نگاو گفته است: «نهادهای امنیتی می‌گویند خودشان پیکر آرمیتا را در بهشت زهرای تهران به خاک خواهند سپرد.»

بر اساس این گزارش، این موضوع با «واکنش شدید خانواده گراوند» مواجه شده است.

آرمیتا گراوند، دختر نوجوان ۱۶ ساله‌، صبح روز نهم مهر ۱۴۰۲، هنگام حرکت به سمت مدرسه‌، در ایستگاه مترو میدان شهدای تهران، به دلیل نپوشیدن مقنعه و رعایت نکردن حجاب اجباری حکومتی، در داخل واگن، مورد حمله یک نیروی «آمر به معروف» قرار گرفت و با هل دادن او، سرش به لبه در خروجی قطار برخورد کرد و پس از بی‌هوشی به کما رفت.

روزنامه بریتانیایی «گاردین» روز ۱۳ مهر، سخنان دو شاهد را منتشر کرد که می‌گویند آرمیتا گراوند به محض اینکه داخل واگن مترو شد، یک زن مامور حجاب‌ اجباری شروع به مشاجره با او کرد زیرا آرمیتا، دختر ۱۶ ساله، روسری به سر نداشت. یک شاهد به این روزنامه گفت که وقتی آرمیتا به زمین افتاد، هنوز به هوش بود.

عفو بین‌الملل پیشتر اعلام کرده بود که به استناد گزارش‌های منتشر شده و با اشاره به شواهد متعدد درباره مخفی‌کاری مقام‌های جمهوری اسلامی در این باره، آرمیتا گراوند پس از حمله یک مامور اعمال حجاب اجباری به کما فرو رفته است.

ایران اینترنشنال: طبق اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال امیرارسلان اژدهاکش، کودک ۱۵ساله که در خیزش انقلابی در شیراز بازداشت شد و مورد شکنجه روحی و جسمی قرار گرفت، در سالگرد بازداشتش در ۱۵ مهر در پشت‌بام خانه خودکشی کرد. به گفته منبع نزدیک به خانواده، او به دلیل کابوس‌های شبانه نمی‌توانست بخوابد.

رادیوفردا: چند تن از کارگردان‌های سینمای ایران شامگاه شنبه در «مراسم شب هفت داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر» خواهان «شفافیت» درباره پرونده قتل این زوج سینمایی شدند، و گفتند که «هر گاه اراده‌ای علیه سینما به وجود آمده، اتحاد سینماگران بیشتر شده» است.

در همین حال سخنگوی فراجا اعلام کرد که «با دستور وزارت کشور» هرگونه اطلاع‌رسانی درباره قتل مهرجویی و همسرش به «دستگاه قضایی» محدود شده است.

مراسم شب هفت داریوش مهرجویی و همسرش وحیده محمدی‌فر، شامگاه شنبه به میزبانی کانون کارگردانان سینمای ایران در ساختمان شماره ۲ خانه سینما با حضور اعضای این کانون برگزار شد.

محسن امیر یوسفی، رئیس کانون کارگردانان سینمای ایران، در مراسم شب هفت مهرجویی و محمدی‌فر گفت: «امشب دور هم جمع شدیم تا یاد و‌ خاطره داریوش مهرجویی را زنده نگه‌داریم، امیدوارم همانطور که در بیانیه کانون هم‌خوانده شده هر چه زودتر قاتل یا قاتلین دستگیر شوند و صحبت‌ها در مورد قاتلین به بحث‌های سخیف جارو برقی و ۳۰ میلیون تومان ختم نشود.»

ابوالحسن داوودی، کارگردان سینما، نیز با اشاره به تاثیرگذاری مهرجویی بر سینما و سینماگران ایران، افزود: «او بلد بود همه ادا و اصول و جاه طلبی‌ها و تمایلات و خواسته‌هایش را کنار بگذارد تا مخاطب شاهد فیلم او باشد و من سینما را از مهرجویی آموختم.»

در ادامه ابوالحسن داوودی اعمال فشار و تهدید علیه سینما را سبب افزایش اتحاد سینماگران خواند و گفت: «نمی‌دانم آیا اراده بزرگی برای این قتل بوده یا نه، اما این را به تجربه می‌گویم که هر گاه اراده‌ای علیه سینما به وجود آمده، اتحادسینماگران بیشتر شده» است.

داوودی خواهان شفافیت درباره پرونده قتل این کارگردان سینما و همسرش شد و با تاکید بر اینکه این اتفاقاتی چون قتل مهرجویی و محمدی‌فر «اتحاد اهالی سینما را بیشتر می کند»، گفت:«ما به شفافیت نیاز داریم تا پاسخ درست به این اتفاقات بدهیم تا به فراموشی سپرده نشود.»

هنرمندانی چون بهمن فرمان آرا، ابوالحسن داوودی، محسن امیر یوسفی، فریدون جیرانی، منیژه حکمت، وحید موساییان، مونا زندی حقیقی، لاله اسکندری، حبیب رضایی، سیف الله صمدیان، مازیار میری در مراسم شب هفت مهرجویی و محمدی‌فر حضور داشتند.

از سوی دیگر سعید منتظرالمهدی، سخنگوی فرماندهی انتظامی کل جمهوری اسلامی ایران، عصر شنبه ۲۹ مهر ماه، از دستور وزارت کشور برای محدود شدن اطلاع‌رسانی درباره پرونده قتل داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر خبر داد.

سخنگوی فراجا با بیان اینکه «تمامی مدارک و مستندات مربوط به قتل داریوش مهرجویی و همسرش وحیده محمدی‌فر به دستگاه قضایی» تحویل شده است»، گفت: «از پنجشنبه‌ هفته گذشته با تصمیم وزارت کشور مقرر شد تا هرگونه اطلاع‌رسانی در خصوص این پرونده از سوی دستگاه قضایی منتشر شود.»

اشاره سعید منتظرالمهدی به اجرای دستور وزارت کشور در اعمال محدودیت برای اطلاع‌رسانی درباره قتل مهرجویی و محمدی‌فر از روز «پنج‌شنبه»، بیانگر همزمانی اعمال این محدودیت از زمان اجرای «بازسازی صحنه جرم» در همان روز است.

«بازسازی صحنه جرم» تحت تدابیر شدید امنیتی در شهرک زیباشهر و در خانه و قتلگاه این دو چهره سینمایی، در حالی انجام شد که اظهارات ضدونقیض مقام‌های انتظامی، دادگستری و رسانه‌های حکومتی درباره قتل داریوش مهرجویی و همسرش وحیده محمدی‌فر همچنان ادامه دارد.

همچنین در جریان «بازسازی صحنه جرم» از میان ده‌ها خبرنگاری که در این شهرک حاضر شده بودند، مقام‌های انتظامی «فقط به خبرنگار صداوسیما اجازه حضور در جریان بازسازی صحنه جرم» را دادند.

داریوش مهرجویی کارگردان سرشناس سینمای ایران و همسرش وحیده محمدی‌فر فلیمنامه‌نویس، شامگاه شنبه، ۲۲ مهرماه، در منزل شخصی‌شان در «شهرک زیبادشت» واقع در فردیس کرج به قتل رسیدند.

در مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر این دو هنرمند که چهارشنبه ۲۶ مهرماه در پهنه رودکی تالار وحدت برگزار شد، مونا مهرجویی، دختر این زوج هنرمند، گفت: «به قول بابام قاتلین در میان ما هستند و غیر از این چیزی نمی‌توانم بگویم.»

در مراسم تشییع مهرجویی و محمدی‌فر، همچنین جمعی از حاضران شعارهایی چون «مرگ بر قاتل این جنایت»، «زن، زندگی، آزادی» و «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران» سر دادند و پس از آن پیکر این دو هنرمند در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

یک روز پس از خاکسپاری این دو چهره سینمایی، رسانه‌های ایران صبح پنج‌شنبه ۲۷ مهر به نقل از نیروی انتظامی خبر دادند که «قاتل اصلی» این زوج هنرمند «جزو بازداشت‌شدگان این پرونده بوده» و «شناسایی» شده است.

پس از آن حسین فاضلی هریکندی، رئیس دادگستری استان البرز، اعلام کرد که «چهار نفر از عوامل حاضر در صحنه قتل داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر» بازداشت شده‌اند که «آخرین نفر» از «چهار متهم»، عصر پنج‌شنبه دستگیر شده است.

رئیس دادگستری استان البرز همچنین برخی گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای را رد کرد و با تکذیب «هرگونه ارتباط فامیلی قاتلان و مقتولان»، گفت: «هیچ‌گونه ارتباط فامیلی میان مقتولان و عوامل حاضر در صحنه قتل وجود ندارد و این موضوع کذب محض است.»

طی روز شنبه نیز برخی رسانه‌های حکومتی از جمله روزنامه همشهری و خبرگزاری فارس عنوان کردند که عامل قتل مهرجویی «باغبان» سابق خانه این کارگردان سینما بوده که پس از «سرقت یک جاروبرقی» با شکایت مهرجویی زندانی شده و پس از آن با ادعای «طلب ۳۰ میلیون تومانی» با برادر و دوستش به سراغ مهرجویی رفته و این کارگردان سینما و همسرش را به قتل رسانده است.

این در حالی است که روزنامه شرق در شماره شنبه خود از قول ساکنان شهرک زیبادشت نوشت فردی که نیروهای انتظامی به عنوان «متهم اصلی» برای بازسازی صحنه جرم به این شهرک آورده بودند «باغبان داریوش مهرجویی نبوده بلکه باغبان صاحب قبلی این ویلا» بوده است.

ابهامات و اظهارات ضدونقیض مقام‌های مسئول و رسانه‌های حکومتی در پرونده قتل مهرجویی و همسرش علاوه بر محتوای پرونده به لحاظ شکلی نیز تداوم دارد چنانکه روزنامه شرق روز شنبه 29 مهر با اشاره به « برگزاری جلسه‌ای در وزارت کشور برای بررسی ابعاد این پرونده»، تاکید کرد که «این شاید بی‌سابقه باشد که برای یک پرونده قتل جلسه‌ای در وزارت کشور برگزار شود تا ابعاد اعلام پرونده را مشخص کند.»