اخبار

بی‌بی‌سی: نمرود نام معرب و محلی شهر آشوری کالخو (کالح) در استان نینوای عراق است

مقام های عراقی می‌گویند گروه موسوم به “دولت اسلامی” (داعش) روز پنجشنبه عملیات تخریب شهر باستانی نمرود در نزدیکی موصل را آغاز کرده است.

وزارت جهانگردی و آثار تاریخی عراق با صدور بیانیه ای گفته است گروه داعش پس از نماز ظهر با بولدوزر و دیگر ادوات سنگین، تخریب این شهر تاریخی را آغاز کرد.

شهر تاریخی نمرود که از آن به عنوان نگین تمدن آشوری یاد می‌شود در قرن ۱۳ پیش از میلاد و در حاشیه رود دجله، حدود ۳۰ کیلومتری جنوب‌شرقی موصل، بنیان گذاشته شد.

وزارت جهانگردی و آثار تاریخی عراق خواستار نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد برای رسیدگی به این موضوع شده، اما درباره میزان خسارت به شهر نمرود جزییاتی ارایه نکرده است.

انتشار گزارش‌های مربوط به تخریب شهر نمرود یک هفته پس از پخش ویدئویی است که شبه‌نظامیان داعش را در حال خرد کردن آثار باستانی در موزه موصل نشان می‌داد.

سازمان ملل متحد حمله هفته قبل را به عنوان جنایت جنگی محکوم کرد.

شبه‌نظامیان داعش، نگهداری از آثار و اماکن باستانی را مصداق “بت‌پرستی” می‌دانند و معتقدند که چنین آثاری باید تخریب شود.

استان نینوا که شهرهای موصل، نمرود و برخی از دیگر اماکن تاریخی عراق در آن قرار دارند از تابستان سال ۲۰۱۴ به تصرف شبه‌نظامیان داعش درآمده است.

عملیات نیروهای عراقی و کرد برای بازپس‌گرفتن نینوا با همکاری ایران و پشتیبانی کشورهای ائتلاف علیه داعش همچنان جریان دارد.

با این حال خبرگزاری فرانسه گزارش می‌دهد که عملیات اصلی برای بیرون راندن داعش از استان نینوا احتمالا چند ماه دیگر انجام می‌شود و تا آن زمان اماکن تاریخی متعددی در اختیار گروه “دولت اسلامی” باقی خواهد ماند.

دویچه‌وله: وزیر کشور جمهوری اسلامی اخیرا دو بار موضوع احتمال ورود پول‌های کثیف به چرخه قدرت در ایران را مطرح کرد. این سخنان با انتقاد رئیس مجلس هم روبه‌رو شده است. وزیر کشور می‌گوید حاضر است در هر موقعیتی از مدعای خود دفاع کند.
عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور (راست) از چهره‌های نزدیک به علی لاریجانی (چپ) محسوب می‌شود

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور (راست) از چهره‌های نزدیک به علی لاریجانی (چپ) محسوب می‌شود

وزیر کشور کابینه حسن روحانی و دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر به سخنان علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی واکنش نشان داد. عبدالرضا رحمانی فضلی که از چهره‌های نزدیک به لاریجانی برشمرده می‌شود، گفت: «مگر ما گفتیم قانون نداریم، حتما قانون داریم و کشور بر اساس قانون اداره می‌شود اما قانون به تنهایی کافی نیست. ما قانون داشتیم شهرام جزایری به وجود آمد، قانون داشتیم فساد سه هزار میلیاردی به وجود آمد و قانون داشتیم بابک زنجانی‌ها به وجود آمدند».

علی لاریجانی صبح چهارشنبه (۴ مارس/ ۱۳ اسفند) در نطق پیش از دستور نشست مجلس گفته بود: «اخیرا یکی از وزرا دو بار مطلبی دال بر ورود پول‌های قاچاق به ساختار قدرت مطرح کرده است. اگر اطلاعی از انتقال چنین پولی در انتخابات اخیر دارند که آنها را به قدرت رسانده اعلام کنند. این گونه مبهم سخن گفتن چه فایده‌ای جز ایجاد شبهه برای کشور دارد. مگر مملکت قانون ندارد؟ اگر کسی از این گونه اقدامات اطلاعی دارد باید در اختیار قوه قضاییه قرار دهد تا رسیدگی شود».

“وزیر معرفی کند”

“خانه ملت”، خبرگزاری مجلس شورای اسلامی، روز چهارشنبه واکنش یکی از اعضای هیئت رئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در مورد سخنان رحمانی فضلی را بازتاب داد. منصور حقیقت‌پور “اعلام اسامی استفاده‌کنندگان از پول‌های کثیف” را “مطالبه نمایندگان مجلس” برشمرده و خواسته بود رحمانی فضلی در صورت درستی سخنانش “نسبت به معرفی اشخاص متخلف هرچه سریعتر اقدام کند”.

پس از آنکه رحمانی فضلی برای نخستین بار موضوع ورود پول‌های کثیف به ساختار قدرت در ایران را مطرح کرد، خبرگزاری تسنیم، نزدیک به نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، نامه‌ای را منتشر کرد که به نوشته این خبرگزاری ۳۰ نماینده مجلس آن را تنظیم کرده بودند. این نمایندگان رحمانی فضلی را به “زیر سوال بردن انتخابات به عنوان مهم‌ترین ابزار قدرت نظام جمهوری اسلامی” متهم کرده و خواهان توضیح شده بودند.

“ترکشی که به هر انتخاباتی اصابت می‌کند”

خبرگزاری “خانه ملت” روز چهارشنبه (۱۳ اسفند/ ۴ مارس) همچنین به نقل از اسماعیل جلیلی، عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس نوشت که “ترکش استفاده از پول‌های کثیف به تمام انتخابات‌ها اصابت می‌کند” و وزیر کشور “وظیفه دارد” به عنوان یک مطلع موضوع را به صورت شفاف بیان کند.

رحمانی فضلی هم پیش از این و هم در سخنان روز پنجشنبه (واکنش به علی لاریجانی) تصریح کرده است که موضع‌گیری‌های اخیرش در مورد ورود پول‌های کثیف (حاصل از قاچاق مواد مخدر) به حوزه سیاست، اقتصاد و فرهنگ “هشدار” و با هدف “بستن روزنه‌ها” بوده است.

خبرگزاری مهر نیز هشتم اسفندماه به نقل از غلامعلی حداد عادل، رئيس فراکسيون اصولگرايان مجلس، نوشته بود، وزیر کشور به صراحت درباره ورود پول‌های کثیف به سیاست سخن نگفته بلکه نسبت به آن هشدار داده است. ستاد مبارزه با مواد مخدر نیز با انتشار بیانیه‌ای، ادعایی مشابه رئیس فراکسیون اصولگرایان مطرح کرد و مدعی شد که سخنان دبیرکل این ستاد به این معنی نیست که لزوما چنین اتفاقی افتاده باشد.

وزیر کشور روز پنجشنبه در چارچوب پاسخ به انتقاد لاریجانی تأکید کرد که آماده است “تا هر کجا لازم شد”، از جمله در جلسه غیر علنی مجلس شورای اسلامی، “گزارش دقیقی از فرایند پول‌های کثیف” ارائه کند.

رادیوفرانسه: در حالی که مذاکرات هسته‌ای ایران با قدرت‌های جهانی در جریان است، وزارت امورخارجه آمریکا اعلام کرد که این کشور فقط به دنبال یک توافق در زمینه هسته‌ای است و موفقیت احتمالی این توافق را به برقراری روابط گسترده‌تر در دیگر زمینه‌ها ربط نمی‌دهد. روابط دیپلماتیک میان ایران و آمریکا از سی و پنج سال پیش، و به دنبال به گروگان گرفته شدن دیپلمات‌های آمریکایی در تهران، قطع شده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از واشنگتن، ماری هارف، سخنگوی وزارت امورخارجه آمریکا، درباره علت عدم از سرگیری رابطه با تهران، بر نگرانی‌هایی که در زمینه وضعیت حقوق بشر در ایران و همچنین نقش جمهوری اسلامی در تروریسم، سوریه و حزب‌الله لبنان دارد، تأکید کرد.

با این حال، سخنگوی وزارت امورخارجه آمریکا گفت که او نمی تواند آنچه را که در دو، پنج، ده، یا 15 سال آینده اتفاق می افتد پیش بینی کند، و رئیس جمهوری آمریکا، خارج از مذاکرات هسته‌ای، بارها و بارها از این صحبت کرده که دولت این کشور مایل است با ایران و ایرانیان روابط متفاوتی داشته باشد.

او اضافه کرد: اما اکنون صحبت از هیچ شیوه‌ای برای نزدیکی به ایران نیست. فقط موضوع مذاکرات هسته‌ای مطرح است و دیگر هیچ.

اظهارات سخنگوی وزارت امورخارجه آمریکا در حالی است که شب گذشته جان کری، وزیر امورخارجه این کشور، پس از سه روز گفت‌وگو با جواد ظریف، همتای ایرانی خود در سوئیس، به ریاض، پایتخت عربستان سعودی سفر کرد و قرار است امروز با وزرای امورخارجه کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در زمینه پرونده هسته‌ای ایران، بحران سوریه و عراق و یمن گفت‌وگو کند.

بی‌بی‌سی:

ایمن دین از بنیان‌گذاران القاعده راهش را عوض کرد و جاسوس سازمان طلاعاتی بریتانیا شد

ایمن دین یکی از بنیان‌گذاران القاعده بود اما در سال ۱۹۹۸ راهش را عوض کرد و به جاسوس ام‌آی‌‌۵ و ام‌آی‌۶ دو سازمان جاسوسی و اطلاعاتی بریتانیا تبدیل شد.

او در گفتگو با پتر مارشال در مورد سال‌های فعالیتش در افغانستان و لندن به عنوان یکی از مهره‌های ارزشمند غرب در جنگ علیه پیکارجویان اسلام‌گرا صحبت کرده است.
بوسنی

ایمن در عربستان سعودی و در دوره‌ای بزرگ شد که مخالفت با اشغال افغانستان به دست اتحاد جماهیر شوری در سال ۱۹۸۰ پیوستن به جهاد را به مفهومی باشکوه تبدیل کرده بود.

وقتی کشور یوگسلاوی چند پاره شد و مسلمانان بوسنیایی از سوی ناسیونالیست‌های صرب با خطر مرگ مواجه شدند او نوجوان بود. او و دوستش خالد الحاج پس از آن رهبران القاعده در عربستان سعودی شدند.

او می‌گوید تا یک هفته پیش از آن من یک کرم کتاب درس‌خوان اهل عربستان سعودی بودم و یک هفته بعد در حالی که یک اسلحه کلاشنیکف دستم بود از کوه‌های بوسنی بالا می‌رفتم و از این که به جای تماشاگر تاریخ بودن، در نوشتن آن مشارکت داشتم، احساس قدرت می‌کردم.

وقتی در پادگان نظامی همراه کسانی که از ملیت‌ها و کشورهای مختلف بودند و تنها ویژگی‌شان مسلمان بودن‌شان بود، مشغول آموزش دیدن بودم، هزار سال هم فکرش را نمی‌کردم چنین تجربه‌ای داشته باشم.

همه آنها آماده بودند تا در جهاد برای دفاع از مردم بوسنی بجنگند که خود این هم یک تجربه گیج‌کننده بود.

-نمی‌ترسیدی؟

-بین خودمان باشد، اوایلش از ناشناخته بودن کاری که می‌کردم بیشتر می‌ترسیدم، از کاری که داشتم می‌کردم و شروع مسیری بود که ممکن بود به مرگ همگی‌مان منجر شود.

او می‌گوید “اگر بگویم از مرگ نمی‌ترسیدم دروغ گفته‌ام ولی وقتی به این فکر می‌کردم که خب وقتی وارد بوسنی شدی دیگر از آن زنده بیرون نمی‌روی آرام می‌شدم.”
مدرسه جهاد

ایمن می گوید بعد از جنگ بوسنی بین او و دوستانش که از جنگ جان سالم به در برده بودند، حس ضدغربی و ضد جهانی شدن ایجاد شده بود و به این نتیجه رسیده بودند که غرب با اسلام در جنگ است. برای همین تصمیم گرفتند قبل از آن که غرب موفق به این کار شود به جنگ غرب بروند.
ایمن دین در کودکی

آنها گمان می‌کردند غرب با اسلام در جنگ است و همین باعث شد که از مجاهد به عاملان عملیات جهادی تبدیل شوند.

بوسنی مدرسه ای بود که بسیاری از رهبران مستعد القاعده در آن ظهور کردند.

خالد شیخ محمد که متهم است طراح حملات یازده سپتامبر بوده یکی از کسانی است که در بوسنی حضور داشت.

ایمن می گوید “بعد از جنگ بوسنی با خالد در یک مراسم عروسی شرکت کرده بودیم و خالد که کنارم نشسته بوده گفت خب جنگ بوسنی تمام شده اما بعدش چه می شود؟ آیا قرار است از یک میدان جنگ به میدان دیگری برویم و مسلمانان را نجات بدهیم؟”

ایمن می‌گوید اعتقاد خالد حاج این بود که باید روح جهاد را در میان مسلمین جهان احیا کنیم.

ایمن می گوید این سخنان خالد نقطه آغازی بود تا به جای این که جهاد ابزاری برای دفاع از مسلمانان باشد، وسیله‌ای باشد برای ساقط کردن حکومت‌ها و آغاز یک جنگ تروریستی علیه منافع آمریکا در غرب. یا آن طور که خودش می‌گوید “تروریست بودن به جای سرباز بودن.”
پیوستن به القاعده

ایمن می‌گوید: من برای بیعت به قندهار دعوت شدم و مثل تک تک بیعت کنندگان با اسامه بن لادن یک دیدار دو نفره با او داشتم. اسامه بن لادن به من خوش‌آمد گفت و گفت که سال‌های سخت و دشواری در پیش است، جهاد با او شروع نمی‌شود و به او هم ختم نمی‌شود.

او می‌گوید در مراسم بیعت با بن‌ لادن باید متن سوگندی را می‌خوانده که محتوایش این بود که “من با شما بیعت می‌کنم که در کنار شما بجنگم. در شرایط خوب و بد علیه دشمنان خدا جهاد کنم و از فرماندهانم اطاعت کنم.”

ایمن می‌گوید موقع ادای این سوگند روی زمین کنار او می‌نشستیم و روی یک نسخه از قران دست می‌گذاشتیم و سوگند می‌خوردیم.

ایمن که در عربستان یک عالم مذهبی بود در افغانستان مسئول آموزش دادن مبانی و تاریخ اسلام و مناسک اسلامی به افراد القاعده بود که از یمن استخدام شده بودند.

او می‌گوید فقط یک راه برای افراطی شدن وجود ندارد. برای بعضی‌ها سال‌ها طول می‌کشد که به جهاد بپیوندند و برای بعضی‌ها چند دقیقه.

بعضی از کسانی که به القاعده پیوسته بودند مطالعات مذهبی داشتند و بعضی‌هاشان یک راست از کلوپ‌های شبانه به آنجا آمده بودند تا گناه نوشیدن الکل‌‌شان بخشیده شود و رستگار شوند.

“همه آنها می‌خواستند شهید شوند و رستگار شوند. بعضی‌هایشان می‌آمدند و می‌گفتند ما واقعا خسته‌ شده‌ایم می‌خواهیم هر چه زودتر شهید شویم. بعضی‌ها هم می‌گفتند ما می‌خواهیم اول دشمنان خدا را به جهنم بفرستیم و بعد شهید شویم.”
ایمن دین بعد از انفجار در سفارت آمریکا در نایروبی و دارالسلام دچار تردید شد

وقتی سفارت آمریکا در نایروبی و دارالسلام در سال ۱۹۹۸ مورد حمله قرار گرفت، ایمن دین در پادگان آموزشی در افغانستان بود. در این حملات ۱۲ آمریکایی و بیش از ۲۴۰ نفر از شهروندان محلی کشته شدند و بیش از ۵ هزار نفر هم زخمی شدند.

ایمن دین می‌گوید اینجا اولین سایه‌های تردید به سراغش آمدند و با خودش فکر کرد اگر این شروع جنگ است هدف بعدی کجاست؟ “ما با آمریکایی‌ها در آفریقا می‌جنگیم تا آنها را از خاورمیانه و شبه جزیره عربستان بیرون بیندازیم؟ این بی معنی است.”

ایمن دین به عنوان کسی که کارش الهیات است در مورد مشروعیت همه این کارها تردید کرد و شروع کرد به سوال کردن و سراغ عبدالله المهاجر مفتی القاعده رفت تا در مورد مبانی شرعی این کار سوال کند.

عبدالله مهاجر به من گفت “ببین از قرن سیزدهم پس از میلاد فتوایی در جهان اسلام وجود دارد که حمله به دشمن را حتی اگر در جریان آن غیرنظامی‌ها کشته شوند مجاز می‌داند چرا که دشمن از غیرنظامی‌ها به عنوان سنگر استفاده می‌کند.”

“به عنوان کسی که کارش الهیات بود، تصمیم گرفتم در مورد این فتوا مطالعه کنم و اینجا بود که شوکه شدم.”

فتوایی مورد نظر عبدالله المهاجر در پاسخ به سوالی صادر شده بود که از شهرهای مسلمان آسیای مرکزی فرستاده شده بود و مشخصا پرسیده بودند “مغول‌ها حمله کرده‌اند و بعد از غارت شهرها بعضی از مردم شهر را با خودشان می‌برند تا برای محاصره و حمله به شهرهای دیگر از آنها استفاده کنند. ما مجازیم برای دفاع از شهر برادران مسلمان خودمان را بکشیم؟”

و پاسخ این بود که بله در چنین شرایطی شما می‌توانید آنها را بکشید.

ایمن دین می‌گوید “بعد از دیدن این فتوا من فکر کردم که چطور می‌توانم آن را با موقعیت امروز انطباق بدهم.”

این شروع تردیدهای ایمن دین بود.

“دو ماه بعد من فکر کردم که دیگر نمی‌توانم ادامه بدهم و باید آنجا را ترک کنم.”
جاسوسی برای لندن

ایمن دین برای درمان از افغانستان به امارات رفت و تصمیم گرفت دیگر برنگردد. اما آنجا به دست ام‌.آی‌.۶، سازمان جاسوسی بریتانیا افتاد.

بعد از چهار سال و دو ماه جهادی بودن شانزدهم دسامبر ۱۹۹۸ به لندن رفت تا برای کار تازه‌اش آماده شود.

هفت ماه دوره آموزشی‌اش کمک کرد تصویر بهتری از القاعده و افراد موثر آن به دست بیاورد.

او بن لادن، خالد شیخ محمد، ابو زبید و بسیاری از افراد کلیدی گروه القاعده را می‌شناخت.

“بعد از هفت ماه به من پیشنهاد شد که چطور است به افغانستان برگردی و کمی بیشتر برای ما کار کنی؟ تردید نکردم و جوابم مثبت بود.”

هدف اولیه‌ این بود که تا جایی که ممکن است اطلاعات بگیرد و این کار ساده‌ای نبود “باید کاملا بر حافظه‌ام اعتماد می‌کردم و اصلا نباید چیزی می‌نوشتم.”

از اینجا به بعد رفت و آمد ایمن میان لندن و افغانستان آغاز می‌شود. القاعده گمان می‌کرد ایمن جاسوس آنهاست اما او می‌گوید که در واقع آن روزها برای سرویس جاسوسی بریتانیا کار می‌کرد.

ایمن وقتی در لندن بود در رفت و آمدش به مساجد و مراکز اسلامی از کسانی مثل بابر احمد یک شهروند بریتانیایی که اعتراف کرده برای حمایت از تروریسم امکانات جمع می‌کرده، ابو حمزه که به تازگی برای حمایت از تروریسم در دادگاهی در آمریکا محکوم شد و ابو قتاده که در پاییز گذشته در دادگاهی در اردن از اتهام ترور تبرئه شد اطلاعات جمع آوری می‌کرد.

دشواری این کار این بود که در پوشش یک عضو القاعده که در این تجمع‌ها شرکت می‌کرد باید مردم را به شرکت در جهاد تشویق می‌کرد. او می‌گوید به خاطر این موضوع عذاب وجدان داشته اما به خاطر تشویق‌هایش کسی کشته نشده گرچه بعضی از آنها به زندان‌های طولانی‌ مدت دچار شدند.

ایمن دین می‌گوید برای کشف و خنثی کردن برخی بمب‌گذاری‌های انتحاری و استفاده از مواد سمی علیه غیرنظامیان به سازمان اطلاعات بریتانیا کمک کرده است.

او همچنین طرح ساخت ابزاری را که برای حمله شیمیایی به متروی نیویورک ساخته شده بود در اختیار سازمان اطلاعات بریتانیا گذاشت. ابزاری که ایمن الظواهری، معاون بن لادن طرح حمله با آن را متوقف کرد.

او می‌گوید الظواهری از ترس اقدام‌های تلافی جویانه‌ای که قابل کنترل نبودند این کار را متوقف کرد.

زندگی ایمن دین به عنوان یک عامل سازمان اطلاعات بریتانیا در میان نیروهای القاعده وقتی تمام شد که یک نویسنده آمریکایی‌ هویتش را فاش کرد.

هشت سال پیش این نویسنده آمریکایی اطلاعاتی را منتشر کرد که جزییات آن تنها با یک نفر مطابق بود و او کسی نبود جز ایمن دین، نیروی القاعده که جاسوس بریتانیا شده بود.

رادیوفردا: سازمان اطلاعات سپاه پاسداران روز چهارشنبه خبر داد که «یکی از بزرگ‌ترین بدهکاران بانکی و مفسدان اقتصادی» را دستگیر و روانه زندان کرده است.

بر اساس گزارش روز چهارشنبه ۱۳ اسفند «سپاه نیوز»، پایگاه خبری سپاه پاسداران، این نهاد نظامی-امنیتی یک بدهکار کلان بانکی که با اسم «ح.ا» مشهور به «داریوش» معرفی شده است را بازداشت کرده است.

گزارش یاد شده در ادامه می‌گوید که وی با همراهی برادران خود و دیگر «عوامل نفوذی» اقدام به راه اندازی شبکه فساد اقتصادی و سوء استفاده از شرایط تحریم کشور کرده بود.

اطلاعیه سپاه پاسداران می‌افزاید که «این شبکه جهت تعمیق فعالیت‌ها و رسیدن به اهداف شوم مورد نظر، اقدام به آلوده سازی افراد از طریق پرداخت رشوه‌های بسیار کلان و سازماندهی خانه فساد می‌نمودند».

بر اساس این گزارش، این فرد یکی از محکومین اصلی پرونده «فساد اقتصادی» معروف در سال ۷۶ هم هست و «موارد اتهامی و پرونده‌های مختلفی از جمله اخلال در نظم اقتصادی کشور، قاچاق ارز، قاچاق کالا، قاچاق عتیقه و پرداخت رشوه‌های کلان در دستگاه قضایی دارد».

این گزارش اشاره نکرده است که منظور از فساد معروف سال ۷۶ چیست، اما در این سال دو پرونده مهم اختلاس در ایران مطرح بود، یکی مربوط به پرونده شرکت المکاسب وابسته به بانک ملی ایران و دیگری پرونده غلامحسین کرباسچی شهردار سابق تهران.

سپاه پاسداران در اطلاعیه خود گفته است: آقای «ح.ا» پس از آزادی از زندان در سال ۸۰ توانست با استفاده از خلاءهای اقتصادی و قانونی و سوء استفاده از برخی افراد و عوامل نفوذی، مجددا به فضای اقتصادی کشور بازگردد و در حوزه «کالاهای اساسی و مایحتاج‌های ضروری مردم» فعالیت نماید.

در ادامه این بیانیه آمده است: «یکی از مهم‌ترین بخش‌های این پرونده این بود که به موازات تشدید تحریم‌ها از سوی دشمنان در سال‌های اخیر، وی با سوء استفاده از شرایط اقتصادی کشور و با گرفتن ارزهای مرجع به صورت کلان، به جای مصرف در بخش واردات کالاهای اساسی و تامین مایحتاج مردم، آن‌ها را در بخش برج سازی سرمایه گذاری می‌کرد که خانه شخصی ۷ هزار متری یکی از املاک وی می‌باشد. آن بخشی را هم که صرف خرید کالاهای اساسی می‌شده است در داخل کشور به صورت قاچاق و با سودهای سرشار به فروش می‌رساند».

طی چند سال گذشته چندین پرونده بزرگ فساد مالی در دادگاه‌های ایران مطرح شده است.

به غیر از پرونده بابک زنجانی و پرونده مشهور به اختلاس سه هزار میلیارد تومانی شرکت «مه‌آفرید امیرخسروی»، اخیرا محمدرضا رحیمی معاون اول رییس جمهوری سابق ایران، نیز به پنج سال زندان و جریمه نقدی محکوم شد.

خردادماه امسال مجلس ایران گزارشی منتشر کرد که مربوط به پنج سال آخر دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد می‌شود و می‌گوید: «در مقطعی که کشور با کمبود شدید ارز مواجه بوده است، ۵۰‌ درصد از ارزهای تخصیص‌ یافته به واردکنندگان برای واردات کالاهای اساسی هیچ‌گاه منجر به واردات کالای موردنظر نشده و بر اساس گمانه‌ها یا در بازار آزاد به نرخ آزاد فروخته شده یا صرف واردات سایر کالا‌ها مانند خودروهای لوکس شده است».

در موارد دیگر نیز برخی از وارد کننده‌ها، کالا‌ها را با ارز مرجع وارد کشور کرده و بر اساس ارز آزاد به فروش رسانده بودند.

از سوی دیگر، اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی رییس جمهوری ایران، دی ماه امسال اعلام کرد که «بر اساس تدبیر دولت گذشته و برای کنترل قیمت ارز، میلیارد‌ها دلار از پول کشور را در قالب حواله یا پول نقد به صرافی‌های دبی و استانبول فروختند و ظرف ۱۷ ماه، ۲۲ میلیارد دلار پول کشور به خارج صادر شد، در حالی که این رقم بسیار تعجب‌آور است».

پرونده المکاسب

خودنویس: دولت آرژانتین امروز با انتشار اعلامیه‌ای در روزنامه‌های محلی این کشور تاکید کرد توافق با ایران همچنان بهترین راه برای روشن شدن حقایق پرونده انفجار آمیا است.

دولت آرژانتین امروز ۴ مارچ ۲۰۱۵ با انتشار اعلامیه‌ای در روزنامه‌های محلی این کشور تاکید کرد یک توافق به تعویق‌افتاده با ایران بهترین راه برای روشن کردن حقایق بمب‌گذاری مرگبار سال ۱۹۹۴ در مرکز یهودیان شهر بوئنوس آیرس است.

به گزارش خبرگزاری رویترز [2]، یک دادگاه فدرال آرژانتین سال گذشته توافق بحث برانگیزی که به ماموران این کشور اجازه بازجویی از مظنونان ایرانی را می‌داد معلق کرد.

جمهوری اسلامی هرگونه مسوولیت در این بمب‌گذاری که منجر به کشته شدن ۸۵ قربانی بوده را تکذیب کرده و حاضر به استرداد شهروندان مظنونش است.

از آغاز امسال و مرگ مشکوک [3] آلبرتو نیسمان دادستان شناخته شده آرژانتین، تحقیقات در باره پرونده بمب‌گذاری آمیا بار دیگر توجه افکار عمومی این کشور را به خود جلب کرده است.

بررسی و تحقیقات این پرونده از آغاز امسال، زمانی که کریستینا فرناندز، رییس جمهوری آرژانتین به انحراف در تحقیقات متهم کرده بود، با مرگ مشکوک آلبرتو نیسمان (با گلوله‌ای در سرش) همراه شد.

دولت آرژانتین در این اعلامیه نوشته است: «تنها راه ممکن این است تا مراحلی که توسط قوه مجریه و کنگره ملی تصویب شده را از طریق یک تفاهم‌نامه به اجرا برسانیم و از این طریق می‌توانیم مظنون‌های ایرانی را بازجویی کنیم».

و همچنین «این وضعیت، موقعیت بهتری برای آرژانتین نسبت به ایران و جامعه بین‌المللی در قبال استرداد مظنونان و مذاکره در باره محاکمه آن‌ها در کشوری ثالث قرار می‌دهد.»

دادگاه فدرال آرژانتین در سال گذشته «تفاهم‌نامه» یاد شده را «خلاف قانون اساسی کشور» تشخیص داد اما دولت اعلام کرد که تقاضای تجدید نظر این حکم در دادگاه دیگر می‌کند، که تاکنون انجام نشده است.

آلبرتو نیسمان، مسوول اصلی تحقیقات این پرونده در «آمیا»، در ماه ژانویه رییس جمهور این کشور را متهم کرد که برای حفظ مناسبات و قراردادهای نفتی با تهران حقایق در مورد دخالت این کشور را در مورد حادثه‌ی آمیا کتمان می‌کند.

جسد بی‌جان نیسمان که قرار بود در کنگره آرژانتین حاضر شود تا شواهدی مربوط به رییس جمهور را ارائه دهد یک روز پیش از سخنرانی، در حمام آپارتمان مسکونی‌اش پیدا شد. این رسوایی به موجی از تئوری‌های توطئه و بحران سیاسی دامن زد که اعتبار دولت آرژانتین را خدشه‌دار کرده است.

هفته گذشته یک قاضی آرژانتینی، گفت که شواهد نیسمان، نشان می‌دهد دولت در مراحل تحقیقات نهایت همکاری را داشته است.

دولت آرژانتین گفته است اتهامات نیسمان بخشی از یک طرح برای بدنام کردن رییس جمهوری و تلاش برای انجام کودتا بوده است. این کشور آمریکای جنوبی در یک قرن گذشته شش کودتا را تجربه کرده است. در این اعلامیه گفته شده: «آیا به جز اینکه او تلاش داشته بی‌ثباتی سیاسی ایجاد کند می‌توان برای اقداماتش فرضیه دیگری تصور کرد؟»

دولت آرژانتین پیشتر از آمریکا خواسته بود [4] تا در خلال مذاکرات هسته‌ای با ایران، پرونده انفجار آمیا را در دستور کار قرار دهد. نام چند تن از مقام‌های بلند پایه جمهوری اسلامی مانند اکبر هاشمی رفسنجانی، علی‌اکبر ولایتی، احمد وحیدی و محسن رضایی، در میان متهمان انفجار آمیا قرار دارد.

کلمه: چکیده :من نگران مقابله نظری و عملی امثال جنابعالی با موسیقی نیستم چرا که به تجربه ثابت شده این تلاش ها به شکست می انجامد. مگر در 35 سال گذشته هرچه بیشتر در این جهت کوشیده اید کمتر نتیجه نگرفته اید؟ البته تهدید شما موجب تحریک بیشتر جریان خوارج مسلک و ضد فرهنگ و هنر می شود که یکی از وظایف مهم خود را پس از اسقرار دولت جدید، مقابله با موسیقی تعریف کرده اند….

سید مصطفی تاجزاده در نامه ای از زندان، به ادعای اخیر دبیر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم مبنی بر حرام بودن موسیقی واکنش نشان داد و از او پرسید وقتی امام خمینی و رهبری فعلی، تک خوانی زنان را حرام نمی دانند، آیا آیت الله یزدی این دو رهبر نظام را مرجع نمی داند؟!

به گزارش کلمه، در نامه این زندانی سیاسی خطاب به یزدی، با اشاره به اینکه “تهدید شما موجب تحریک بیشتر جریان خوارج مسلک و ضد فرهنگ و هنر می شود”، از اینکه تکفیری های شیعه در اران نیز همنند خوارج مسلکان سنی و طالبان و القاعده و داعش و بوکوحرام، چهره ای زشت، قرون وسطایی، خشن و عقب مانده از اسلام ارائه می کنند، ابراز تاسف کرد و نوشت:

متن نامه تاجزاده به آیت الله یزدی بدین شرح است:

‌

به نام خدا

جناب آیة الله محمد یزدی

با سلام و احترام

در روزنامه شرق به نقل از جنابعالی خواندم که فرموده بودید: «آقای وزیر ارشاد! به معاونت موسیقی تان تذکر بدهید موسیقی حرام است. تک خوانی زن بدون تردید حرام است.همه مراجع مخالف هستد حتی هم خوانی هایی که در بین آن تک خوانی زن باشد هم حرام است. ترویج موسیقی اصولا حرام است… اگربه وظیفه تان عمل نکردید منتظر مخالفت باشید.» (شرق ۲۱/۱۱)

در این باب تذکر چند نکته را به شما لازم دیدم:

۱- اگر موسیقی حرام است چرا میان خوانندگان زن و مرد تفاوت قائل می شوید و اولی را عملا مجاز و دومی را حرام می خوانید؟! حتی متعرض هم خوانی نمی شوید اگر در بین آن تک خوان زن نباشد. برای روشن شدن تعارض گفتارتان یک حرام دیگر را جای موسیقی می گذارم تا ببینید چگونه اظهارنظر فرموده اید: « آقای وزیر! به معاون مشروبات الکلی خود تذکر دهید مشروب حرام است. شرب خمر زن بدون تردید حرام است حتی نوشیدن مشترک که در این بین زن به تنهایی پیمانه ای سرکشد، آن هم حرام است. ترویج شراب هم حرام است.» به راستی از این سخن سست تر می توان به زبان آورد؟!

۲- طبق فتوای بنیان گذار نظام و نیز رهبر کنونی نه تنها موسیقی که تک خوانی زن نیز حرام نیست. پس چرا می گویید همه مراجع مخالفند؟ آیا آن دو را مرجع نمی دانید یا معتقدید که آنان برای اسکات خصم و جلوگیری از سوء استفاده دشمنان حکم به حلیت موسیقی داده اند؟

۳- با توضیحات آقای علی جنتی معلوم شد که تذکر شما بلاموضوع و برپایه اطلاعات کذبی داده شد که بولتن های تکفیری در اختیارتان گذاشته بودند. آیا کار دشواری بود که قبل از تهدید موضوع را تلفنی از وزیر ارشاد جویا می شدید تا اینقدر زود تحریک و عصبانی نشوید؟

۴- سال هاست که کنسرت های ویژه بانوان برگزار می شود. حساسیت غیرعادی نشان دادن به نوار تک خوانی زنان چه معنایی دارد؟ بفرمایید مقلد رهبر فقید یا رهبر کنونی اگر علاقه مند به شنیدن آهنگ های این کنسرت ها باشد، چگونه می تواند آن را تهیه کند؟ آیا نمی دانید که به یمن ممنوعیت های موجود، بازار موسیقی در انحصار نوارهای غیرمجاز آن سوی مرزها قرار گرفته است؟ بنابر نظر شما انتخاب زنان ایرانی دوستدار موسیقی، نوارهای مجاز مردان است یا نوارهای غیرمجاز زنانی که از شبکه های ماهواره ای پخش می شود؟ هم چنان که نتیجه عدم نمایش سازهای ایرانی در صدا و سیما، منجر به ترویج سازهای غیرایرانی و عمدتا غربی شده است.

۵- برای نسل جوان چگونه می توانید این دوگانگی را توضیح دهید که کنسرت موسیقی زنان مجاز است اما پخش نوارهای آن حرام؟ به علاوه چگونه قادر به تبیین این تضاد هستید که باوجود حرام خواری گسترده از یکسو و مشکلات و کمبودهای عدیده از سوی دیگر به موسیقی چسبیده اید و حرمت آن را به رخ می کشید؟

۶- من نگران مقابله نظری و عملی امثال جنابعالی با موسیقی نیستم چرا که به تجربه ثابت شده این تلاش ها به شکست می انجامد. مگر در ۳۵ سال گذشته هرچه بیشتر در این جهت کوشیده اید کمتر نتیجه نگرفته اید؟ البته تهدید شما موجب تحریک بیشتر جریان خوارج مسلک و ضد فرهنگ و هنر می شود که یکی از وظایف مهم خود را پس از اسقرار دولت جدید، مقابله با موسیقی تعریف کرده اند و می کوشند به ویژه زنان را چه به عنوان خواننده و چه به منزله نوازندگان انواع سازها از این عرصه حذف کنند. آخرین ابتکارشان نیز قطع صدای میکروفن دو هم خوان زن در حین اجرای برنامه بود. این تلاش ها مذبوحانه است و دیر یا زود با مخالفت قاطع افکار عمومی پایان خواهد یافت.

۷- آن چه مرا متأثر و متأسف می سازد آن است که در دوره ای که خوارج مسلکان سنی از طالبان و القاعده تا داعش و بوکوحرام، چهره زشت، قرون وسطایی، خشن و عقب مانده از اسلام تصویر کرده اند، در ایران نیز کسانی بی توجه به تبعات منفی رفتار و گفتارشان در همین مسیر حرکت می کنند و بهانه به دست بدخواهان اسلام و تشیع و ایران می دهند. برای مثال در همین چند ماه گذشته علاوه بر تعرض های عملی به کنسرت ها، آقای مصباح گله کرد که چرا ساز و تنبور را موسیقی می خوانند و آن را جزء فرهنگ می شمارند و آقای سید احمد خاتمی گفت چون بچه هیئتی ها و سینه زنان به کنسرت موسیقی نمی روند برپایی آن ها لازم نیست. رئیس کمیسیون مجلس اصول گرا نیز اعلام کرد گسترش کنسرت های موسیقی در سراسر کشور بسترساز فساد است و شهرداری تهران هم به آموزش موسیقی در فرهنگ سراها خاتمه داد. نمی دانم در ماه های آینده برنامه تکفیری ها در مقابله با موسیقی چه خواهد بود اما امیدوارم شخص شما با درک شرایط و با دوراندیشی و همه جانبه نگری در امور فرهنگی اظهارنظر فرمایید.

با احترام

سید مصطفی تاجزاده

زندان اوین

اسفندماه ۹۳

توکا نیستانی

دیگربان: پیکر ۱۶ ایرانی و افغان کشته شده در سوریه برای تشییع و خاکسپاری وارد ایران شده و به خاک سپرده شد.

رضا بخشی٬ محمود حکیمی، جاوید یوسفی، نعمت‌الله نجفی، قاسم سادات٬ حسین حسینی و علیرضا توسلی هفت افغانی هستند که پیکر آن‌ها در شهر مشهد تشییع شده است.

حسین حسینی و حمید یزدانی دو افغان کشته شده دیگر در سوریه هستند که پیکر آن‌ها پس از تشییع در تهران به خاک سپرده شد.

سروان پاسدار محمد صاحب‌کرم اردکانی یکی از درجه‌داران رسمی سپاه پاسداران نیز روز گذشته در سوریه کشته شده که قرار است پیکر وی در روز‌های آینده به ایران انتقال داده شود.

فرهاد خوشه یکی دیگر از ایرانی‌های کشته شده در سوریه است که پیکر وی قرار است روز پنجشنبه در لنگرود تشییع و به خاک سپرده شود.

پیکر محمدعلی خاوری هم روز چهارشنبه (۱۳ اسفند) پس از تشییع در ورامین در گلزار «شهدای» این شهر به خاک سپرده شد.

نعیم رضایی و حسین احمدی دو تبعه دیگر افغان هستند که پیکر آن‌ها روز شنبه در «اشتهارد» شهر کرج به خاک سپرده شد.

شش روز پیش نیز پیکر حسن جعفری و محمد حسینی دو افغان ساکن اصفهان در این شهر به خاک سپرده شد.

دیگربان: گروهی از نیرو‌های حزب‌الله و لباس شخصی‌ با تجمع مقابل ساختمان روزنامه «اعتماد» خواستار برخورد قوه قضائیه با این روزنامه و مسئولان آن شدند.

این تجمع روز چهارشنبه (۱۳ اسفند) و با سخنرانی حسین الله‌کرم یکی از فرماندهان حزب‌‌الله و برخی از نیرو‌های سرشناس این گروه در تهران برگزار شد.

در این تجمع برخی پرچم‌های «یاحسین» به همراه داشتند و در بیانیه پایانی خود خواستار توقیف روزنامه «اعتماد» از سوی قوه قضائیه شدند.

روزنامه اعتماد در شماره چهارم اسفند خود گفتگویی از ابراهیم اصغرزاده منتشر کرده بود که در این گفتگو آقای اصغرزاده گفته بود اسطوره امام حسین برای جوانان ایران رنگ باخته است.

انتشار این اظهار‌نظر اصغرزاده با خشم گروهی از محافظه‌کاران تندرو مواجه شد و آنها هم‌سو با برخی رسانه‌های سپاه حملات تندی متوجه این روزنامه کردند.

در پی بی‌نتیجه ماندن این حملات و بی‌اعتنایی قوه قضائیه به درخواست‌ها برای برخورد با روزنامه «اعتماد» برخی نیرو‌های حزب‌الله با برپایی تجمع مذکور فشار‌ها به قوه قضائیه را افزایش داده‌اند.