اخبار

رادیوفردا: وزیر خارجه ایالات متحده تحریکات حکومت ایران به خشونت علیه سلمان رشدی، نویسنده رمان «آیات شیطانی» را محکوم کرد و آن را «نفرت‌انگیز» دانست.

آنتونی بلینکن روز یکشنبه در بیانیه‌ای از سلمان رشدی به عنوان یک «ادیب بزرگ» نام برد و تلاش‌های او در دفاع از حق جهانی آزادی بیان، آزادی مذهب و عقیده و آزادی مطبوعات را ستایش کرد.

آقای بلینکن گفت که دولت ایالات متحده نیز همسو با تمام کسانی است که در ایالات متحده و سراسر جهان نگران سلمان رشدی و شرایط او به دنبال این «حمله شنیع» هستند.

سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی-آمریکایی هندی‌تبار، روز جمعه پیش از آغاز سخنرانی خود در چاتاکوا شهری در غرب ایالت نیویورک با چاقو از ناحیه شکم و گردن مورد حمله قرار گرفت. سخنگوی آقای رشدی گفته است که این نویسنده احتمال دارد یک چشم خود را از دست بدهد.

گزارش‌ها حاکی است که سلمان رشدی پس از دو روز که زیر دستگاه تنفس مصنوعی قرار داشت دیگر از این دستگاه استفاده نمی‌کند و قادر به حرف زدن است.

آنتونی بلینکن در ادامه بیانیه خود گفت در حالی که نیروهای مجری قانون به تحقیقات خود درباره این حمله ادامه می‌دهند، او متوجه «نیروهای بدطینتی» است که «با نفرت‌پراکنی و تحریک به خشونت» به دنبال تضعیف حق آزادی بیان و مذهب و عقیده هستند.

وی افزود: «به ویژه نهادهای دولتی ایران برای نسل‌هاست که علیه رشدی تحریک به خشونت کرده‌اند و رسانه‌های وابسته به دولت ایران نیز اخیرا از سوءقصد به جان وی ستایش به عمل آورده‌اند. این نفرت‌انگیز است.»

به دنبال حمله به سلمان رشدی، شماری از رسانه‌های وابسته به حکومت ایران از حمله کیهان که زیر نظر رهبری جمهوری اسلامی است از این اقدام حمایت کردند. کیهان با مدیرمسئولی حسین شریعتمداری نوشت که باید دست ضارب سلمان رشدی را «بوسه‌باران کرد».

روزنامه جام‌جم، وابسته سازمان صدا و سیما و از نهادهای تحت نظارت رهبر جمهوری اسلامی، نیز با تیتر درشت «چشم شیطان کور شد»، از این اقدام استقبال کرد.

آنتونی بلینکن در بیانیه خود تاکید کرده که ایالات متحده و شرکای آن در تصمیم خود برای ایستادگی در برابر چنین تهدیداتی مصمم هستند و قدرت سلمان رشدی و همه کسانی که این تهدیدات را در سراسر جهان تحمل کرده‌اند، عزم آنها را در این مسیر راسخ‌تر می‌کند.

یک دادستان در ایالت نیویورک گفته است که فرد مهاجم ۱۰ ضربه چاقو به آقای رشدی زده است.

متهم به نام هادی مطر که جوانی ۲۵ ساله‌ای ساکن شهر فئرویو نیوجرسی است، در دادگاه اتهاماتش را نپذیرفته و خود را «بی‌گناه» دانسته است.

دادستان هادی مطر را به «قتل درجه دوم» و نیز «تعرض از نوع درجه دوم» متهم کرده است.
با استفاده از وبسایت وزارت امور خارجه آمریکا و گزارش‌های رادیو فردا؛ س.ن

صدای آمریکا: پلیس نیویورک با اعلام هویت ضارب سلمان رشدی نویسنده کتاب «آیات شیطانی» گفت او «هادی مطر» نام دارد که اهل نیوجرسی است و ۲۴ سال سن دارد.

به گفته پلیس او از هواداران جمهوری اسلامی است و نسبت به رهبران حکومت اسلامی ارادت داشته‌ است. به گفته پلیس، هادی مطر در شبکه‌های اجتماعی خود همچون فیس‌بوک، در حمایت از جمهوری اسلامی ،‌سپاه پاسداران و شیعه‌گری مطالبی منتشر کرده‌ است.
تصاویری از روح الله خمینی و علی خامنه‌ای به همراه نیروهای سپاه پاسداران در شناسه اکانت فیس‌بوک او دیده می‌شود.

پلیس #نیویورک اعلام کرد ضارب سلمان رشدی، #هادی_مطر ۲۴ ساله، از هواداران #حزب‌الله لبنان و ساکن نیوجرسی است.

▪️تحقیقات اولیه پلیس نیویورک نشان می‌دهد گرایشات فکری و احساسات او بسیار نزدیک به #سپاه پاسداران و #جمهوری_اسلامی است. pic.twitter.com/Cke3Yb12N3

— VOA Farsi صدای آمریکا (@VOAfarsi) August 12, 2022

پلیس گفته تحقیقات درباره انگیزه‌های هادی مطر برای حمله به سلمان رشدی ادامه دارد، اما به نظر می‌رسد او به تنهایی اقدام به این عمل کرده و گروه یا تیمی از این اقدام پشتیبانی نمی‌کرده است.

سلمان رشدی ۷۵ ساله که روز جمعه در نیویورک به هنگام سخنرانی در یک مجتمع فرهنگی مورد حمله هادی مطر قرار گرفت، از ناحیه گردن مورد اصابت چاقو واقع و به بیمارستان منتقل شد.

آخرین خبرها حاکی از آن است که سلمان رشدی ، احتمالاً بر اثر جراحات وارده از ضربه چاقو در روز جمعه، یک چشمش را از دست خواهد داد. همچنین اعلام شده است که اعصاب بازوی او قطع شده و به کبدش آسیب رسیده است و سلمان رشدی با کمک دستگاه تنفس مصنوعی نفس می‌کشد.

سلمان رشدی یک بریتانیایی-آمریکایی متولد هند است که در اواخر دهه ۸۰ میلادی با نوشتن کتاب «آیات شیطانی» مورد خشم مسلمانان قرار گرفت و روح‌الله خمینی با صدور فتوایی قتل او را واجب دانست. چند سال بعد از صدور فتوای آیت الله خمینی دو تن از ناشران کتاب «آیات شیطانی» در اروپا مورد حمله مسلمانان قرار گرفتند که یک نفر از آنها در این حمله کشته شد.

جمهوری اسلامی بعد از مرگ روح‌الله خمینی هم از موضع بنیانگذار خود کوتاه نیامد و خون سلمان رشدی را مباح دانست و حتی برای قتل او سه میلیون دلار جایزه تعیین کرد، اما در اوایل دهه ۹۰ میلادی اعلام کرد برای اجرای این فتوا و قتل رشدی اقدامی نخواهد کرد.

با این حال بنیادی موسوم به «بنیاد ۱۵ خرداد» وابسته به «ستاد اجرایی فرمان امام» که خود را بعد از کمیته امداد و بنیاد شهید ، سومین نهاد خدماتی ایران معرفی می‌کند در وبسایتش متذکر شده که یکی از اقدامات برجسته‌ این بنیاد، تعیین جایزه برای قتل سلمان رشدی، نویسنده‌ کتاب «آیات شیطانی» بوده که ضمن انعکاس گسترده‌ در جهان باعث شده این نویسنده دور از انظار عموم زندگی کند.

خبرنگار آسوشیتدپرس با دفتر بنیاد ۱۵خرداد در تهران که میلیون‌ها #دلار جایزه برای قتل #رشدی اختصاص داده تماس گرفته اما دفتر این سازمان وابسته به «ستاد اجرایی فرمان امام» هنگام تماس تعطیل بوده است. pic.twitter.com/7LJOoNCsE8

— VOA Farsi صدای آمریکا (@VOAfarsi) August 12, 2022

همزمان با حمله هادی مطر به سلمان رشدی ، برخی مقامات و طرفداران جمهوری اسلامی تلاش کردند این حمله را دسیسه غرب و در ارتباطات با توافق هسته‌ای جمهوری اسلامی با آمریکا و احیای برجام بدانند.

محمد مرندی مشاور تیم مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی در توییتر و به زبان انگلیسی نوشت :‌ «من برای نویسنده‌ای که نفرت و تحقیر بی‌پایان نسبت به مسلمانان و اسلام را به همراه داشته است، اشک نمی‌ریزم. او یک بازیچه امپراتوری است که به عنوان یک رمان‌نویس پسا استعماری ظاهر شده‌ است. اما، آیا عجیب نیست که با نزدیک شدن به توافق هسته‌ای احتمالی، آمریکا ادعاهایی در مورد تلاش برای کشتن جان بولتون مطرح کرده و اکنون این اتفاق می‌افتد؟»

I won't be shedding tears for a writer who spouts endless hatred & contempt for Muslims & Islam. A pawn of empire who poses as a Postcolonial novelist.

But, isn't it odd that as we near a potential nuclear deal, the US makes claims about a hit on Bolton… and then this happens? pic.twitter.com/zFu9qhd3Qq

— Seyed Mohammad Marandi (@s_m_marandi) August 12, 2022

رادیوفردا: وال‌استریت جورنال روز پنجشنبه در گزارشی نوشته است که به متن پیش‌نویس مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا برای احیای توافق هسته‌ای موسوم به برجام دسترسی پیدا کرده که نشان می‌دهد اتحادیه اروپا برای احیای این توافق امتیاز چشم‌گیر تازه‌ای به ایران داده است.

بر اساس این گزارش اتحادیه اروپا در متن پیشنهادی توافق برجام، گزینه پاسخ‌دهی سریع ایران به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ذرات اورانیوم کشف شده در سایت‌های اعلام نشده ایران را داده و در قبال آن، شورای حکام آژانس پرونده این موضوع را خواهند بست.

بر اساس این گزارش، اتحادیه اروپا این پیشنهاد را با هماهنگی آمریکا و سه کشور اروپایی عضو برجام انجام داده؛ اما این پیشنهاد آژانس را به عنوان نهاد بین‌المللی مستقل برای نظارت بر پادمان‌های هسته‌ای در وضعیت دشواری قرار داده است.

وال استریت جورنال در ادامه می‌گوید یکی از موضوعات کلیدی طی ۱۶ ماه مذاکرات هسته‌ای برای احیای برجام، افشای آثار اورانیوم درسایت‌ها اعلام نشده ایران بود و از ابتدای بهار، ایران اصرار داشت که این پرونده خاتمه یافته اعالم شود.

وجود آثار اورانیوم در سایت‌های یاد شده به استدالالی از طرف غرب و اسرائیل تبدیل شده که می‌گویند ایران دستکم قبل از سال ۲۰۰۳ برنامه ساخت بمب هسته‌ای داشت.

ایران اصرار دارد که هرگز به دنبال ساخت بمب هسته‌ای نبوده و می‌خواهد هر چه زودتر پرونده کشف آثار اورانیوم در سایت‌های اعالم نشده بسته شود.

این در حالی است که رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی اصرار دارد که موضوع کشف آثار اورانیوم را تا پایان دنبال خواهد کرد و اگر ایران جواب قانع کننده‌ای نداد، این پرونده به شورای امنیت سازمان ملل ارسال خواهد شد.

وال‌استریت جورنال می‌نویسد اتحادیه اروپا تا ۱۵ اوت، ۲۴ مرداد به ایران فرصت داده تا جواب آری یا نه به متن پیشنهادی بدهد.

یک مقام آمریکایی نیز گفته است تنها راه برون رفت از این بن‌بست، پاسخ قانع کننده ایران به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره ذرات اورانیوم کشف شده در سایت‌های اعلام نشده ایران است.

یک سخنگوی اتحادیه اروپا نیز به وال استریت جورنال گفته است متن پیشنهادی محرمانه بوده و برای اعضای برجام آماده و ارائه شده، نه بحث در رسانه‌ها.

مقامات ایرانی خواسته‌ای را که در ماه‌های اخیر به‌طور خصوصی .و علنی در مقاطع مختلف بیان کرده‌اند، این است که تنها در صورتی به توافق هسته‌ای باز خواهند گشت که تحقیقات سه ساله آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درباره فعالیت‌های هسته‌ای ایران بسته شود.

به گزارش وال استریت جورنال، تحقیقات آژانس بین المللی انرژی در سال ۲۰۱۸ به دنبال ادعای اسرائیل آغاز شد. اسرائیل گفته بود که ایران تجهیزات مرتبط با تسلیحات اتمی را در مکانی در نزدیکی تهران نگهداری می‌کند.

آژانس بین المللی انرژی اتمی براساس نمونه‌برداری‌های محیطی که در ایران انجام داده بود، اعلام کرد که آثار اورانیوم را در سه مرکز غیر اتمی و اعلام نشده یافته است و خواستار توضیح ایران در این خصوص شد.

ایران پیشتر در خردادماه سال جاری در پاسخ به آژانس بین المللی در خصوص کشف آثار اورانیوم غنی شده در سه مکان، یعنی سایت‌هایی در مریوان، در تورقوزآباد در حومه تهران، و در ورامین، گفت، ذرات کشف شده اورانیوم در سه مکان اعلام نشده «احتمالا کار عوامل خارجی بوده است.»
با استفاده از وال استریت جورنال و رادیو فردا

رادیوفردا: وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا روز چهارشنبه ۱۹ مرداد اعلام کرد که یک گماشته ایرانی عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به توطئه برای به قتل رساندن جان بولتون، مشاور امنیت ملی آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، متهم شده است.

بر اساس این بیانیه که در پایگاه خبری رسمی این وزارتخانه منتشر شد، متهم مردی ۴۵ ساله به نام «شهرام پورصفی» متولد تهران است که به نام «مهدی رضایی» نیز شناخته می‌شود.

این مامور سپاه، در حال حاضر، از سوی پلیس فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) در ارتباط با اتهام‌های مربوط به «مزدوری برای توطئه ارتکاب قتل» تحت تعقیب است.

این بیانیه افزوده که نامبرده به نیابت از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اجیر کردن اشخاص در ایالات متحده به منظور ارتکاب قتل دست داشته است.

انگیزه احتمالی در این پرونده، «انتقام» کشته شدن قاسم سلیمانی، فرمانده سابق نیروی قدس سپاه پاسداران، عنوان شده است.

شهرام پورصافی متهم شده که قصد داشته است «۳۰۰ هزار دلار به افرادی در آمریکا پرداخت کند تا آقای بولتون را در واشینگتن دی سی یا ایالت مریلند به قتل برسانند».

بر اساس بخشی از اسناد دادگاه، شهرام پورصفی در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱ (سی‌ام مهرماه ۱۴۰۰) از فرد الف که مقیم ایالات متحده است و با پورصفی آنلاین دیدار داشته، خواسته بود که از مشاور امنیت ملی دولت پیشین آمریکا عکاسی کند، با این ادعا که عکس‌ها برای کتابی است که پورصفی مشغول نوشتن آن است.

در همین زمینه، متیو جی. اولسن، معاون دادستان عمومی، از بخش امنیت ملی وزارت دادگستری آمریکا، تصریح کرد: «این نخستین‌بار نیست که ما از طرح‌های ایران برای انتقام‌گیری علیه افرادی در خاک ایالات متحده پرده برمی‌داریم و همچنان خستگی‌ناپذیر به تلاش خود برای افشا و ایجاد اخلال در تک‌تک این اقدام‌ها ادامه خواهیم داد».

او افزود این وظیفه رسمی وزارت دادگستری است که از شهروندان آمریکا که «دولت‌های متخاصم در صدد آسیب زدن یا کشتن آن‌ها هستند» پشتیبانی کند.

متیو جی. گریوز، دادستان آمریکایی از منطقه کلمبیا، نیز تلاش سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای به اجرا درآوردن طرح ترور یک مقام سابق آمریکایی در خاک آمریکا را «انتقام‌جویی» و «توطئه‌ای وقیحانه» از سوی ایران خواند.

در همین حال، لاریسا ناپ، معاون اجرایی رئیس بخش امنیت ملی در پلیس فدرال آمریکا، یادآور شد: اگرچه جمهوری اسلامی با سابقه‌ای که در توطئه برای ترور افراد در ایالات متحده دارد تهدید تلقی می‌شود، اما دولت آمریکا ید طولاتری در پاسخگو کردن کسانی دارد که امنیت شهروندان آمریکایی را تهدید می‌کنند.

این مقام افزود که بی‌تردید اف‌بی‌آی، دولت آمریکا و شرکای آن برای مبارزه با چنین تهدیدهایی در داخل و خارج از خاک آمریکا گوش‌به‌زنگ خواهند ماند.

ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۹ سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی قرار داد. این تصمیم در راستای سیاست «فشار حداکثری» دولت دونالد ترامپ بر ایران اتخاذ شد، اما در ماه‌های گذشته از این مسئله به عنوان یکی از شروط جمهوری اسلامی برای بازگشت به توافق هسته‌ای با قدرت‌های جهانی و از موانع اصلی احیای برجام نام برده می‌شود.

خبر متهم کردن یک عضو سپاه به تلاش برای قتل جان بولتون دو روز پس از آن منتشر می‌شود که هیات‌های مذاکره‌کننده تهران و واشینگتن برای احیای برجام به وین بازگشته بودند و با قطعی شدن «متن نهایی» توافق، اکنون به پایتخت‌های خود بازگشته‌اند تا در مورد سرنوشت بازگشت متقابل به توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ تصمیم‌گیری کنند.
با استفاده از وب‌سایت وزارت دادگستری آمریکا، رویترز و گزارش‌های رادیو فردا/ آ.ت./ ک.ر

رادیوفردا: پلیس فدرال آمریکا، اف‌بی‌آی،با انتشار بیانیه‌ای در وبسایت خود، اعلام کرد که جمهوری اسلامی ایران از راه‌های گوناگون از جمله حملات سایبری و اقدامات اطلاعاتی و تروریسم، شهروندان آمریکا و امنیت و زیرساخت‌های حیاتی این کشور را تهدید می‌کند.

اف‌بی‌آی افزوده است که جمهوری اسلامی سیاست سرکوب را از طریق آزار و اذیت و هدف قرار دادن ناراضیان ایرانی در سراسر جهان، از جمله ایرانی‌های مقیم ایالات متحده، گسترش داده است.

در بیانیه ا‌ف‌بی‌آی آمده است که این سازمان با همکاری شرکای اطلاعاتی خود، با مجموعه‌ای از اقدامات و برنامه‌های جمهوری اسلامی، از جمله برنامه‌ریزی برای حملات تروریستی و آدم‌ربایی، عملیات جاسوسی، حملات سایبری، دور زدن تحریم‌ها و خرید غیرقانونی تجهیزات حساس برای برنامه‌های موشکی و هسته‌ای آن مقابله کرده است.

اف‌بی‌آی افزوده است که خطر رژیم ایران و شرکای تروریستی‌اش، مانند حزب الله لبنان، می‌تواند به سراسر جهان برسد و این نهاد متعهد به شناسایی و مقابله با همه عملیات اطلاعاتی و نظامی جمهوری اسلامی است.

یک هفته قبل از این بیانیه، شورای امنیت ملی آمریکا بر محافظت از شهروندان منتقد در برابر تهدیدهای جمهوری اسلامی ایران تاکید کرد، امری که پیامد گزارش‌ها درباره بازداشت فردی با اسلحه مقابل خانه مسیح علی‌نژاد، فعال سیاسی مخالف حکومت ایران، بود.

روزنامه نیویورک پست روز ۹ مرداد، به نقل از منابع آگاه و مستندات مربوط به یک شکایت فدرال خبر داده بود که فردی ۲۳ ساله به نام «خالد مهدی‌اف»، مسلح به کلاشنیکف، در محوطه بیرونی خانه خانم علی‌نژاد دستگیر شده است.

به دنبال این رخداد ، جیک سالیوان، مشاور جو بایدن در امور امنیت ملی آمریکا،در تماسی با خانم علی‌نژاد گفت: «دولت آمریکا به محافظت از شهروندان این کشور در برابر تهدیدهای جمهوری اسلامی ایران ادامه خواهد داد.»

ارونیوز: یک مقام وزارت خارجه ایران روز دوشنبه با رد ادعای نشریه وال استریت ژورنال مبنی بر احتمال آماده شدن متن نهایی توافق هسته‌ای در وین ظرف چند ساعت آینده، گفت: «با توجه به ادامه بحث‌ها درباره چند موضوع مهم باقی‌مانده، هنوز در مرحله‌ای قرار نداریم که از نهایی شدن متن سخن بگوییم.»

خبرگزاری ایرنا به نقل از یک مقام وزارت خارجه ایران نوشت: «هیات مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی ایران نظرات سازنده خود را با هدف پیشبرد مذاکرات به طرف مقابل ارائه کرده است و نتیجه گفت‌وگوها به اراده طرف مقابل برای اتخاذ تصمیمات سیاسی لازم بستگی دارد.» او همچنین خاطرنشان کرد: «همچنان معتقدیم در صورتی که تصمیمات مناسب طرف مقابل اتخاذ شود، می‌توان به سرعت مذاکرات را جمع‌بندی کرد، اما هنوز در این مرحله قرار نداریم.»

روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال به نقل از انریکه مورا، مذاکره کننده ارشد اتحادیه اروپا، نوشته بود: «متن توافق ممکن است در ساعت‌های آینده نهایی شود.» این روزنامه همچنین به نقل از دپیلمات‌های غربی مدعی شد که در متن توافقی که طرف‌های در حال تکمیل آن هستند، به بسته پرونده تحقیقات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مورد کشف ذرات اورانیوم غنی شده در سه مرکز هسته‌ای اعلام نشده، هیچ اشاره‌ای نشده است.

پیشتر، میخائیل اولیانوف، نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی مستقر در وین نیز با یادآوری چهار مساله باقی مانده در حوزه‌های هسته‌ای، پادمانی، اقتصادی تاکید کرده بود که برخی از آن‌ها شامل زیرمجموعه‌ای از مسائل هستند. با این وجود، آقای اولیانوف نسبت به حل و فصل سریع آنها ابراز خوش‌بینی کرده ولی در عین حال خاطر نشان کرده بود که هیچ تضمینی برای حصول سریع توافق وجود ندارد.

همزمان با ادامه مذاکرات هسته‌ای ایران در وین، حسین امیرعبداللهیان وزیر خارجه ایران با آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، تلفنی گفتگو کرد و در پاسخ به تاکید آقای گوترش مبنی بر ضرورت حصول توافق هسته‌ای، با اشاره به نشست سالانه معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای در نیویورک و حضور فعال تیم اعزامی ایران در آن، فتوای فقهی رهبر ایران در مورد حرام بودن کاربرد سلاح هسته‌ای را یادآوری کرد و گفت: «سلاح هسته‌ای در دکترین جمهوری اسلامی ایران جایگاهی ندارد و مغایر با سیاست ها و اعتقادات ما است.»

اظهارات وزیر خارجه ایران پس از آن عنوان شد که طی هفته‌‌های اخیر برخی مقام‌های ایران از دستیابی ایران به توان ساخت سلاح هسته‌ای خبر داده بودند. منتقدان برنامه‌هسته‌ای ایران نیز همواره از انحراف آن به سمت اهداف نظامی ابراز نگرانی کرده‌اند. با این وجود، جمهوری اسلامی با تاکید بر لزوم دستیابی به فناوری هسته‌ای همواره پیگیری چنین هدفی را منتفی دانسته‌ است.

دور جدید مذاکرات هسته‌ای ایران به منظور احیای برجام و رفع تحریم‌های اقتصادی ایالات متحده با میانجیگری اتحادیه اروپا و مشارکت غیرمستقیم آمریکا پس از یک وقفه پنج ماهه روز پنج‌شنبه ۴ اوت (۱۳ مرداد) آغاز شده است. برخی رسانه‌های ایران اعلام کرده‌اند که تیم مذاکره کننده ایران روز دوشنبه و همزمان با فرا رسیدن روز عاشورا مذاکره رسمی نخواهد داشت.

رادیوفردا: این دیپلمات سابق ایرانی متهم به برنامه‌ریزی برای بمب‌گذاری در پاریس است

رسانه‌های بلژیک از احتمال مداخله آمریکا در برنامه تبادل زندانیان میان ایران و بلژیک خبر داده و می‌گویند که ایالات متحده احتمالاً درخواست استرداد اسدالله اسدی به آمریکا را بدهد.

روزنامه‌های «هِت لَتسته نیوز» و «دِ مورخِن» بلژیک روز دوشنبه ۳ مرداد با انتشار گزارشی از احتمال درخواست آمریکا برای استرداد دیپلمات سابق ایران، اسدالله اسدی که در بلژیک با اتهام‌های تروریستی زندانی است، خبر دادند.

پارلمان بلژیک چهارشنبه گذشته (۲۹ تیرماه) معاهده تبادل زندانیان با ایران را به تصویب رساند؛ اقدامی که راه را برای آزادی و انتقال اسدالله اسدی به ایران باز می‌کند.

در همین اثنا، روز دوشنبه سوم مرداد، خبرگزاری‌های داخلی ایران نیز خبر دادند که لایحه «معاهده انتقال محکومان بین جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی بلژیک» با امضای رئیس‌جمهور ایران «جهت سیر مراحل قانونی، به مجلس شورای اسلامی ارسال شده است.»

اما به نوشته رسانه‌های بلژیک، درخواست احتمالی جدید از سوی آمریکا می‌تواند مانع از بازگشت اسدالله اسدی به ایران شود.

ایالات متحده قاطعانه علیه معاهده تبادل مجرمان بین ایران و بلژیک موضع‌گیری کرده و به نوشته روزنامه تایمز بروکسل، آمریکا معتقد است از آنجا که اسدالله اسدی «قبلاً آمریکایی‌ها را نیز هدف قرار داده» برای درخواست استرداد او به آمریکا محمل قانونی وجود دارد.

این دیپلمات ایرانی متهم است که ماده‌ای انفجاری به وزن نیم کیلوگرم را در اختیار یک زوج ایرانی ساکن بلژیک قرار داده بود تا همایش سازمان مجاهدین خلق در حومه پاریس در سال ۲۰۱۸ را هدف حمله قرار دهند. در آن همایش شهروندان آمریکایی نیز حضور داشتند.
به نوشته رسانه‌ها، بلژیک امید دارد در ازای آزادی اسدالله اسدی، بتواند اولیویر فانده‌کاستِیله، شهروند بلژیکی ۴۱ ساله و احتمالاً احمدرضا جلالی، پزشک و محقق ایرانی–سوئدی را که به اتهام جاسوسی در ایران محکوم به اعدام شده است، از زندان‌های ایران آزاد کند.

برخی نمایندگان پارلمان بلژیک بر این عقیده هستند که بازگرداندن اسدی به ایران می‌تواند جمهوری اسلامی را به گروگان‌گیری و باج‌خواهی‌های بیشتر در آینده تشویق کند. از طرفی گروه‌های اپوزیسیون ایرانی مقیم بلژیک نیز مخالفت خود با برنامه مبادله زندانیان میان ایران و بلژیک را اعلام کرده‌اند.

در چند هفته اخیر، تصویب لایحه تبادل زندانیان میان جمهوری اسلامی ایران و بلژیک واکنش‌ها و اعتراضات متعددی را در سطح بین‌المللی نیز به دنبال داشته است.

در همین زمینه، سازمان عفو بین‌الملل تأکید کرده است که لایحه دولت بلژیک در این مورد باید دربرگیرنده تضمین‌های قضایی لازم باشد تا برای مصونیت ناقضان حقوق بشر از مجازات یا افرادی که طبق قوانین بین‌المللی مجرم شناخته می‌شوند، هدف بهره‌برداری قرار نگیرد.

روز جمعه دادگاهی در بروکسل انتقال آقای اسدی به ایران و هر کشور ثالث دیگری را «موقتاً ممنوع» اعلام کرد و گفت که نقض این حکم ۵۰۰ هزار یورو جریمه خواهد داشت.
با استفاده از گزارش‌های بروکسل تایمز، رادیو فردا؛ د.خ / پ.پ

بی‌بی‌سی: در تاریخ روابط ایران و اسرائیل، روز اول مرداد ماه سال ۱۳۳۹ از سوی برخی یک نقطه عطف تاریخی توصیف شده؛ روزی که در برخی رسانه‌ها و منابع فارسی و انگلیسی به عنوان روز به رسمیت شناخته‌شدن اسرائیل از سوی ایران ثبت شده است. اما این یک اشتباه قدیمی است؛ اشتباهی که به واسطه اتفاقات سال ۱۳۳۹ کلید خورد و بیشتر نتیجه انگیزه‌های سیاسی چهره‌هایی مانند جمال عبدالناصر بود.
ایران هرگز کشور اسرائیل را به شکل رسمی (de jure) به رسمیت نشناخت. به رسمیت شناختن اسرائیل به شکل غیررسمی یا دو فاکتو (de facto) نیز به همان سال‌های نخستین تشکیل اسرائیل باز می‌گردد. یعنی حدود ۱۰ سال قبل از سال ۱۳۳۹.
اما این بدان معنا نیست که اول مرداد سال ۳۹ در تاریخ روابط دو کشور بی‌اهمیت است. برعکس، آنچه در این روز و روزها و هفته‌های بعد از آن در خاورمیانه رخ داد، نه فقط برای درک بهتر این روابط اهمیت دارد، بلکه یکی از لحظات مهم تاریخ عادی‌سازی روابط اسرائیل با کشورهای اطرافش محسوب می‌شود.
در حال حاضر با اینکه بیش از هفت دهه از تولد کشور اسرائیل گذشته، هنوز ۲۸ کشور جهان اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسند. در میان کشورهایی که اکثریت جمعیتی مسلمان دارند،‌ ایران تنها کشوری است که زمانی اسرائیل را به رسمیت می‌شناخت و با آن روابط نزدیکی داشت، اما بعد از سه دهه به رسمیت شناختن این کشور را پس گرفت.

موضع ایران، پیش از تاسیس کشور اسرائیل

Universal History Archive

توضیح تصویر،یهودیان سال‌ها پیش از تاسیس اسرائیل در فلسطین، مستعمره‌های یهودی مستقلی ایجاد کردند که توسط نهادهای اداری آژانس یهود اداره می‌شدند

جنبش صهیونیسم، دهه‌ها قبل از تاسیس کشور اسرائیل در سرزمین‌های فلسطینی فعالیتش را آغاز کرد. و از نخستین سال‌های خبرساز شدن مقاومت فلسطینی‌ها – به ویژه بعد از جنگ جهانی اول – جامعه ایران، تحت تاثیر مخالفت سرسختانه روحانیون که با عنوان «علما» نفوذ قابل ملاحظه‌ای داشتند، روی خوشی به رشد این جنبش نشان نداد.
با این حال حتی قبل از تشکیل کشور اسرائیل، روابط ایران با نهادهایی که بعدا به اسرائیل تبدیل شدند، آغاز شد. «سازمان جهانی صهیونیسم» در بین دو جنگ جهانی با تاسیس «آژانس یهود» در تلاش بود تا زمینه مهاجرت یهودیان به فلسطین را فراهم کند و ایران به دلیل جمعیت یهودیانش برای این آژانس اهمیت داشت.
آژانس یهود در نهایت در سال ۱۹۴۲ و زمانی که ایران در اشغال بریتانیا و شوروی بود موفق شد تا هیاتی را با هدف «کمک به آموزش دینی یهودیان» به ایران ارسال کند؛ آژانسی که در آن سال‌ها توسط دیوید بن‌گوریون – یک لهستانی یهودی که بعد از تشکیل اسرائیل نیز رهبری این کشور را به دست گرفت – اداره می‌شد.
اما به رغم روابطی که بین ایران و این تشکیلات آغاز شد، همچنان مواضع رسمی دولت ایران در عرصه بین‌المللی، مواضعی انتقادی در ارتباط با تشکیل کشور یهودی در مناطق فلسطینی بود. به حدی که وقتی ایران در سال ۱۹۴۷ به عنوان یکی از اعضای «کمیته ویژه فلسطین» در سازمان ملل انتخاب شد، یکی از سه کشوری بود که با تقسیم فلسطین بین یهودیان و فلسطینی‌ها مخالفت کرد.
ایران در جلسه رای‌گیری در مجمع عمومی سازمان ملل نیز علیه طرح تقسیم فلسطین رای داد. اما در نهایت تعداد آرای موافق بیشتر از آرای مخالف بود و این طرح رای آورد. نهادهای یهودی نیز با توجه به برنامه خروج بریتانیا از فلسطین تصمیم گرفتند که با استناد به همین طرح به محض خروج سربازان بریتانیایی اعلان استقلال کنند.
این اتفاق در سال ۱۹۴۸ رخ داد و کشور اسرائیل بعد از تاسیس، از سازمان ملل درخواست عضویت کرد. ایران این‌بار نیز در کنار کشورهای عربی ایستاد و به عضویت اسرائیل در سازمان ملل متحد رای مخالف داد. جامعه ایران هم در نخستین جنگ اعراب و اسرائیل در همان سال‌ها جانب اعراب را گرفت و حتی آیت‌الله ابوالقاسم کاشانی تلاش کرد با جذب دواطلب و اعزام آن‌ها به جنگ، از فلسطینی‌ها حمایت کند.

نخستین تماس‌ها و اهمیت ایران برای اسرائیل

توضیح تصویر،در جریان جنگ ۱۹۴۸، ایرانیان ساکن فلسطین نیز مانند اعراب این منطقه گریختند

از همان نخستین سال‌ تشکیل کشور اسرائیل، ارتباطات دیپلماتیکی بین دو کشور برقرار شد. در پی جنگ ۱۹۴۸، بسیاری از ایرانیان ساکن فلسطین همانند فلسطینی‌ها، خانه و کاشانه‌شان را رها کردند و از این منطقه گریختند. آنها در ایران از دولت درخواست کردند که برای بازپس‌گیری املاک و دارایی‌هاشان از دولت تازه‌ تاسیس اسرائیل، وارد عمل شود.
این موضوع موجب شد تا یک‌سال بعد از تاسیس اسرائیل، یک دیپلمات ایرانی به نام عباس صیقل به اسرائیل اعزام شود تا با مقام‌های این کشور درباره املاک اتباع ایرانی مذاکره کند. آقای صیقل با عنوان «نماینده ویژه ایران» به اسرائیل رفت و همین موضوع موجب شد تا اسرائیل نیز درخواست کند که در مقابل، نماینده‌ای ویژه به تهران بفرستد. اما دولت ایران این درخواست را رد کرد.
در این زمان، اسرائیل کشوری بود که با تمامی همسایگانش در جنگ بود و هیچ یک از کشورهای منطقه حاضر نبودند با آن ارتباط داشته باشند. راه‌حل دیوید بن گوریون که نخست‌وزیری این کشور را به عهده گرفته بود، تلاش برای ایجاد ارتباط با همسایگان همسایگان اسرائیل بود؛ سیاستی که به دکترین «حاشیه» معروف شد.
در این دکترین، اسرائیل همچون مرکزی فرض شده بود که نخستین حلقه همسایگانش همگی دشمنانش بودند و این کشور برای حفظ امنیت می‌بایست با حلقه دوم – همسایه همسایگانش – که در «حاشیه» این دایره فرضی قرار می‌گرفتند روابط نزدیکی برقرار کند.
بر اساس این دکترین بود که ایران در کنار ترکیه و اتیوپی در صدر اولویت‌های وزارت خارجه اسرائیل برای برقراری رابطه قرار گرفتند. نخستین مذاکرات جدی در سال ۱۹۴۹ بین آبا ابن از اسرائیل و نصرالله انتظام از ایران انجام شد. هر دوی این دیپلمات‌ها در آن زمان سفرای کشورهایشان در سازمان ملل متحد بودند.
در همین مذاکرات، نصرالله انتظام به همتای اسرائیلی‌اش گفت که به رسمیت شناختن اسرائیل برای تهران تا چه حد دشوار است. اما نتیجه مهم این دیدار نه حرف‌های او، بلکه تشریح نظرات اسرائیل درباره ایران بود؛ اینکه این کشور تا چه اندازه مایل است با تهران روابط دوستانه‌ای داشته باشد و در بازی قدرت خاورمیانه می‌تواند به یکی از مهم‌ترین متحدان ایران در برابر اعراب تبدیل شود.

چه شد که ایران، اسرائیل را به رسمیت شناخت؟

توضیح تصویر،محمدرضا شاه در سال ۱۳۲۸ برای نخستین بار به آمریکا سفر کرد. در این عکس او در کنار هری ترومن، رئیس‌جمهوری آمریکا در اتاق بیضی معروف کاخ سفید دیده می‌شود

در سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم، ایران، با اقتصاد و سیاست به شدت آسیب دیده از زخم اشغال (سقوط رضا شاه، پادشاهی فرزند کم‌تجربه او و اصرار شوروی بر ادامه اشغال)، به سختی در تلاش بود تا در سطح بین‌المللی به عنوان کشوری مستقل با پیشینه‌ای استثنایی کمر راست کند.
در همین دوران ایالات متحده آمریکا برای نخستین بار در تاریخ در حال تبدیل شدن به یکی از قطب‌های اصلی سیاست بین‌المللی بود و بسیاری از نخبگان سیاسی ایران، این کشور را بازیگری می‌دیدند که در برابر استعمارکنندگان قدیمی (به ویژه بریتانیا) و تهدید شوروی می‌تواند برگ برنده ایران باشد.
آمریکا نیز آرام آرام در حال پذیرش موقعیت جدیدش در سطح جهانی، از کمک‌های سخاوتمندانه و تلاش برای افزایش نفوذ، کوتاهی نمی‌کرد. با چنین پیش‌زمینه‌ای بود که محمدرضا شاه در سال ۱۹۴۹ (آبان ۱۳۲۸) برای نخستین بار به آمریکا سفر کرد. و در همین سفر نیز بود که در جریان گفت‌وگوها، مساله روابط ایران و اسرائیل از سوی آمریکایی‌ها مطرح شد.
هری ترومن، رئیس‌جمهوری آمریکا که خود به واسطه یکی از نزدیک‌ترین دوستان زندگی‌اش با مصائب دولت تازه تاسیس یهودی آشنا بود و حتی در موفقیت‌های دیپلماتیک یهودیان در سازمان ملل نقش بازی کرده بود، در این سفر با شاه ایران ملاقات کرد. آن هم درست در سالی که ترومن در سخنرانی معروفی از برنامه‌اش برای کمک‌ مالی به کشورهای «توسعه نیافته» صحبت کرده بود؛ همان برنامه‌ای که به «اصل چهار ترومن» شهره شد.
کمی قبل از این سفر، ترکیه به عنوان اولین کشور مسلمان، اسرائیل را به رسمیت شناخته بود و عملا راه ایران را نیز هموارتر کرده بود. وقتی شاه از واشنگتن به ایران بازگشت، مساله به رسمیت شناخته شدن اسرائیل به موضوعی جدی‌تر تبدیل شد و اسرائیل حتی تعهد کرد که در توسعه اقتصادی نیز به ایران کمک برساند. برخی منابع حتی از طرحی سخن گفته‌اند که بر مبنای آن، پول قابل‌توجهی به اشخاص مختلف پرداخت شد تا این اتفاق زودتر رخ بدهد.
نیمه دوم سال ۱۳۲۸ یکی از پرتلاطم‌ترین دوران سیاسی ایران، از زمان به قدرت رسیدن محمدرضا شاه بود. انتخابات مجلس شورای ملی با اعتراض گسترده گروهی از سیاستمداران به رهبری محمد مصدق روبه‌رو شده بود و ناآرامی‌های تهران از جمله ترور عبدالحسین هژیر به دست فدائیان اسلام موجب شد تا در نهایت شاه انتخابات را باطل کند.
در بهمن‌ماه انتخاباتی دیگر برگزار شد که به راه یافتن تعدادی از اعضای جبهه ملی به مجلس و تشکیل فراکسیون قدرتمند «اقلیت» در مجلس شانزدهم منجر شد؛ اقلیتی که با هدف حل مساله درآمد بسیار اندک ایران از فروش نفت وارد مجلس شده بود. شاه در اسفند ماه، محمد ساعد را برای نخست‌وزیری معرفی کرد؛ کسی که چهره مناسبی به نظر می‌رسید تا مساله نفت را آن‌طور که بریتانیا علاقه داشت، حل و فصل کند.
هم مجلس شورای ملی و هم مجلس سنا با نخست‌وزیری ساعد در اسفندماه مخالفت کردند. پیش‌بینی‌ می‌شد که در فروردین ماه، شاه شخص دیگری را برای نخست‌وزیری معرفی کند.
چنان‌که دانشنامه ایرانیکا نوشته است، در پانزدهم اسفندماه سال ۱۳۲۸، دولت ایران تصویب کرد که اسرائیل را به شکل دوفاکتو یا غیررسمی به رسمیت بشناسد، اما این موضوع را به شکل علنی اعلام نکرد. این تاریخ، یک هفته پس از شکست محمد ساعد در جلسه رای اعتمادش در مجلس است. او چند هفته بعد در فروردین ماه سال ۱۳۲۹ جایش را به علی منصور داد.

در اول مرداد سال ۱۳۳۹ چه رخ داد؟

توضیح تصویر،شاهنشاه در سال ۱۳۳۹ در یک کنفرانس خبری به سوالات روزنامه‌نگاران برجسته پاسخ داد

بر اساس اسناد آرشیو اسرائیل، فردای روزی که به رسمیت شناخته شدن اسرائیل در سال ۱۳۲۸ (۱۹۵۰) توسط دولت ایران و بدون مداخله مجلس تصویب شد، نصرالله انتظام در نیویورک این موضوع را به همتای اسرائیلی‌اش اطلاع داد و از اینجا، روابط ایران و اسرائیل به شکلی جدی آغاز شد. از جمله ایران در بیت‌المقدس یک دفتر نمایندگی دائمی باز کرد و نماینده‌ای را به اسرائیل فرستاد.
اما وقتی این خبر در داخل کشور منتشر شد، واکنش روحانیون چیزی جز نارضایتی نبود. در آن روزها فضای سیاسی کشور به شدت تحت تاثیر تلاش‌ها برای رهایی ایران از قرارداد ناعادلانه نفتی با بریتانیا قرار گرفته بود و گروهی از نخبگان سیاسی ملی‌گرا به رهبری محمد مصدق برای رسیدن به این هدف با مهم‌ترین آخوند سیاسی آن زمان یعنی آیت‌الله کاشانی دست دوستی داده بودند.
به همین دلیل نیز وقتی همان مجلس شانزدهم، محمد مصدق را در ابتدای سال ۱۳۳۰ به نخست‌وزیری برگزید، او از سوی متحدان مذهبی‌اش به ویژه آیت‌الله کاشانی تحت فشار قرار گرفت تا تصمیم دولت ساعد را لغو کند. مصدق، هرچند در تیرماه سال ۱۳۳۰ (ژوئیه ۱۹۵۱) دفتر نمایندگی دولت ایران را در بیت‌المقدس تعطیل کرد، اما در موضع‌گیری رسمی، علت این کار را مشکلات مالی خواند. به همین دلیل به رغم کاسته شدن از سطح روابط، به رسمیت شناختن اسرائیل سرجایش باقی ماند.
اما وقتی بعد از کودتای ۲۸ مرداد، شاه آرام آرام تلاش کرد تا قدرت سیاسی کشور را به کلی قبضه کند، به رغم افزایش روابط ایران و اسرائیل، در این راه محتاطانه پیش رفت. هر چند که انقلاب مصر در سال ۱۳۳۱ (۱۹۵۲) و اوج‌گیری ملی‌گرایی عربی در کشورهای عربی – به ویژه در عراق بعد از کودتای ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) – انگیزه‌های شاه ایران را برای عمق بخشیدن به روابط با اسرائیل افزایش داده بود.
این روابط به حدی نزدیک بود که سال‌های بعد از کودتای ۲۸ مرداد، موساد در کنار سی‌آی‌ای برای تاسیس سازمان ساواک به شاه ایران کمک کرد و در سال ۱۳۳۷ نیز، وقتی عراق به تهدیدی جدی تبدیل شد، موساد در همکاری با ساواک و سازمان امنیتی ترکیه، طرح اشتراک اطلاعات را با اسم رمز «نیزه سه‌شاخ» (Trident) اجرا کرد.
با این حال و به رغم همکاری‌های فزاینده دو کشور در ابعاد مختلف، جنبه‌های علنی این روابط تا حد امکان از چشم افکار عمومی دور نگاه‌ داشته‌ شد و نمایندگی ایران که به دستور محمد مصدق بسته شده بود، بازگشایی نشد. تا اینکه در سال ۱۳۳۹، محمدرضا شاه در کنفرانسی خبری با روزنامه‌نگاران سرشناس کشور با سوالی درباره به رسمیت شناخته شدن اسرائیل توسط ایران روبه‌رو شد.
در این کنفرانس خبری، عبدالرحمان فرامرزی که روزنامه‌نگاری برجسته بود و به حمایت از حقوق فلسطینی‌ها نیز شهرت داشت، از شاه پرسید که آیا ایران، اسرائیل را به رسمیت شناخته است یا نه. محمدرضا شاه در پاسخ گفت: «شناسایی اسرائیل از طرف ایران سابقاً به طور دوفاکتو صورت گرفته ‌بود و امر تازه‌ای نیست. منتهی روی جریانات روز و شاید هم از لحاظ صرفه‌جویی، چند سال پیش نماینده ما از اسرائیل احضار شده ‌بود و هنوز هم وی به آنجا برنگشته‌ است.»
به بیان دیگر، در این روز محمدرضا شاه برای نخستین بار شخصا و به شکل علنی اعلام کرد که ایران، اسرائیل را به رسمیت می‌شناسد. و همانطور که در پاسخش هم به این موضوع اشاره کرد، این اتفاق «امر تازه‌ای» هم نبوده و در واقع سابقه‌ای بیش از یک دهه داشته.

اهمیت آنچه در اول مرداد ۳۹ رخ داد چه بود؟

توضیح تصویر،ناصر آنچه را که در سال ۱۳۳۹ رخ داد به فرصتی برای تبلیغات سیاسی و حمله به شاه ایران تبدیل کرد

اظهارات شاه درباره به رسمیت شناخته‌شدن اسرائیل، به شکل برنامه‌ریزی شده رخ نداد، بلکه او در پاسخ به سوال یک روزنامه‌نگار به این مساله اشاره کرد. در ظاهر اما اتفاق خارق‌العاده‌ای رخ نداده بود. در نهایت مساله به رسمیت شناختن اسرائیل یک دهه پیشتر اعلام شده بود و در واقع هرگز ایران این موضوع را پس نگرفته بود.
اما بازتاب بین‌المللی این خبر در سال ۳۹ با توجه به تحولات سیاسی مرتبط با اسرائیل در منطقه موجب شد تا خیلی سریع، یک بحران بین‌المللی جدی گریبان‌گیر ایران شود. اگرچه خبرگزاری رویترز در گزارشی که در روز اول مرداد منتشر کرد، تاکید کرد که شاه گفته این اتفاق سال‌ها پیش رخ داده، اما روزنامه‌های معتبری مانند نیویورک تایمز، این خبر را با تیتر به «رسمیت شناخته‌شدن اسرائیل توسط ایران» منتشر کردند.
مساله این بود که خاورمیانه در این سال (۱۹۶۰) هیچ شباهتی به خاورمیانه ۱۰ سال قبل‌تر نداشت. در این مدت ملی‌گرایان در مهم‌ترین کشورهای عربی آن زمان از جمله مصر، سوریه و عراق قدرت را در دست گرفته بودند و دنیای عرب در تب داغ «ناصرگرایی» می‌سوخت.
جمال عبدالناصر نیز این فرصت را نادیده نگرفت. او به سرعت به اظهارات شاه واکنش نشان داد و در اعتراض به اینکه «ایران، اسرائیل را به رسمیت شناخته» سفیر مصر را از تهران فراخواند. ایران هم چاره‌ای نداشت جز اینکه دست به اقدام متقابل بزند.
ناصر سپس سعی کرد از طریق اتحادیه عرب، بر احساسات ضدایرانی کشورهای مختلف عربی بدمد و حمایت‌های بیشتری جلب کند. او دو سالی بود که موفق شده بود با تشکیل «جمهوری متحد عربی»، سوریه و مصر را به یک کشور واحد تبدیل کند. ناصر در این زمان خود را مهم‌ترین مدعی رهبری همه اعراب معرفی می‌کرد که به دنبال تشکیل یک ابرکشور عربی با حضور همه عرب‌های خاورمیانه و شمال آفریقاست.
بعد از اینکه چند کشور عربی دیگر از جمله لیبی نیز به ایران اعتراض کردند، در روز ششم مرداد (تنها پنج روز بعد از انتشار حرف‌های شاه) اتحادیه عرب اعلام کرد که از این پس، ایران نیز مشمول همان تحریم‌هایی خواهد بود که پیش از این علیه اسرائیل وضع شده بودند. در نشست این اتحادیه، نماینده اردن گفت که مطمئن است شاه ایران از این تصمیم عقب‌نشینی می‌کند و به رسمیت شناختن اسرائیل را پس می‌گیرد.
در میان مقام‌های اسرائیلی نیز این نگرانی شکل گرفت که با توجه به جنگ سرد، شوروی در اوج‌‌گرفتن پرسرعت این نقش بازی کرده و مسکو امیدوار است که از تضعیف شاه ایران نفع ببرد. اسرائیلی‌ها اگرچه برای مدت‌ها درباره این موضوع به شکل علنی اظهارنظر نکردند، اما به خوبی فهمیدند که تا چه اندازه به قدرت رسیدن جمال عبدالناصر و گسترش ایدئولوژی «ملی‌گرایی عربی» شرایط منطقه را تغییر داده است.
شاه ایران در نهایت در برابر فشارها کوتاه نیامد و تا پایان سلطنتش، روابط خوبش را با اسرائیل حفظ کرد. اما بحران بزرگ سال ۱۹۶۰ (۱۳۳۹) موجب شد تا نه فقط اسرائیلی‌ها در پیشبرد هدف عادی‌سازی روابطشان با کشورهای مسلمان، با احتیاط بیشتری رفتار کنند، بلکه رهبران کشورهای عربی – به ویژه پادشاهانی که ملی‌گرایی عربی و ناصرگرایی را تهدیدی برای خود می‌دیدند – در برابر مساله عادی‌سازی روابط با اسرائیل، محافظه‌کارتر باشند.
بعد از بلوای دیپلماتیک این سال، اسرائیل به مدت بیش از سه دهه نتوانست روابطش را با هیچ یک از کشورهای خاورمیانه عادی کند. و در نهایت ایران نیز، بعد از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ روابطش را با این کشور قطع کرد.

دویچه‌وله: مشاور امنیت ملی اسرائیل تایید کرد که این کشور در یک سال گذشته چندین عملیات در ایران انجام داده است. این برای نخستین‌بار است که یک مقام اسرائیلی، به طور رسمی و علنی، انجام عملیات در داخل ایران را تایید می‌کند.

ایال خولاطا، مشاور امنیت ملی اسرائیل روز پنج‌شنبه ۲۳ تیر (۱۴ ژوئیه) اعلام کرد که این کشور برای از بین بردن تهدیدها علیه امنیت خود، در ایران دست به عملیات زده است.

خولاطا که پس از دیدار با جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، با کانال ۱۳ اسرائیل سخن می‌گفت، افزود: «ما در یک سال گذشته در ایران چندین عملیات انجام دادیم.»

بایدن از روز چهارشنبه و برای سفری چهار روزه به خاورمیانه سفر کرده است.

ایال خولاطا درباره اختلاف میان اسرائیل و آمریکا بر سر پرونده هسته‌ای ایران، با اشاره به تمایل دولت آمریکا برای بازگشت به توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ با ایران (برجام) تصریح کرد: «بیش از یک سال و نیم از روی کار آمدن دولت بایدن می‌گذرد؛ ما به توافق برنگشته‌ایم و این، گویای بسیاری از واقعیت‌ها در منطقه است.»

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید