اخبار

رادیوفردا: ساکنان شهرهای مختلف ایران از شمال تا مرکز کشور شامگاه دوشنبه ۱۴ تیر با حضور در مقابل ادارات برق در این شهرها نسبت به قطعی مکرر برق اعتراض کردند.

ویدیوهایی از تجمع اعتراضی اهالی شهرهای بابل، بابلسر، آمل، قائمشهر، شهر ری، شیراز و کازرون در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است که برخی از آنها با شعار علیه مقامات دولت جمهوری اسلامی همراه است. از جمله معترضان در برابر اداره برق شهر ری شعار «وزیر بی‌کفایت استعفا، استعفا» سر داده‌اند.

ویدیوی دیگری نیز از شهر شیراز در خاموشی منتشر شده است که معترضان در آن علیه علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی شعار می‌دهند. از جمله این شعارها «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای» است.

همین اتفاق شامگاه یکشنبه در تهران رخ داد و تصاویری از اعتراضات ساکنان پایتخت در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که نشان می‌دهد معترضان از پنجره‌های خود در خاموشی علیه خامنه‌ای شعار می‌دهند.

در طول روز دوشنبه خبرگزاری‌های داخل ایران گزارش‌هایی از تجمعات اعتراضی در مقابل ادارات برق شهرهای کردکوی، بندر گز، بندر ترکمن و آق‌قلا منتشر کردند که نشان از گستردگی اعتراضات به‌ویژه در شهرهای شمالی کشور دارد.

معترضان می‌گویند که برق خانه آنها سه یا چهار نوبت در شبانه روز و هر بار دستکم دو ساعت قطع می‌شود و قطعی مکرر برق مشکلات زیادی از جمله قطعی آب آپارتمان‌ها، خراب شدن گوشت و مرغ و دیگر وسایل داخل یخچال و سوختن وسایل خانگی را به همراه داشته است.

همچنین ویدیویی از بخش آی‌سی‌یوی یک بیمارستان منتشر شده است که در آن فردی توضیح می‌دهد ژنراتورهای برق اضطراری نیز جوابگوی دستگاه‌های این بخش نیست، امری که تهدید مضاعفی علیه بیماران محسوب می‌شود.

در این حال دادستان عمومی و انقلاب تهران از ورود قوه قضاییه به ماجرای قطعی مکرر برق خبر داد و گفت که دستور داده شده که موضوع از طریق مسئولین مربوطه در حوزه برق پیگیری شود.

علی القاصی‌مهر گفت: درباره قطعی مکرر برق امروز (دوشنبه، ۱۴ تیر) جلسه‌ای در استانداری تهران تشکیل شد و ما به معاون خود در بحث پیگیری حقوق عامه دستور دادیم که موضوع را از طریق مسئولین مربوطه در حوزه برق پیگیری کنند.»

وی همچنین در پاسخ به این پرسش که آیا قصوری در مسئله قطعی‌های مکرر برق رخ داده است، صرف گفت که «موضوع در حال بررسی است».

از ماه گذشته، قطع برق زندگی روزمره بسیاری از شهروندان را در ایران با مشکلات مواجه کرده است.

اختلال در کار ادارات و کارگاه‌های کوچک، گرفتاری صدها نفر در آسانسور، اختلال در ترافیک، خراب شدن لوازم خانگی شهروندان، شکست قهرمانان شطرنج کشور در رقابت‌های جهانی آنلاین و احتمال از بین رفتن واکسن‌های کرونا در مراکز سلامت از جمله این مشکلات بوده است.

مسئولان، شدت گرفتن خشکسالی و وارد مدار شدن سریع‌تر چاه‌های کشاورزی را از دیگر دلایل کمبود برق در روزهای اخیر در ایران ذکر می‌کنند. اما دی‌ماه سال گذشته پس از قطعی گسترده برق در چندین شهر اعلام شد که استخراج رمزارز بیت‌کوین و فشار زیاد آن به شبکه برق کشور، عامل اصلی این اتفاق بوده است.
با استفاده از گزارش‌های خبرگزاری فارس، رادیو فردا، و شبکه‌های اجتماعی توییتر و تلگرام؛ س.ن

دویچه‌وله: ۹۲ شهر ایران در وضعیت قرمز قرار دارند و ستاد مقابله با کرونا مقررات جدیدی ابلاغ کرده است. کلیه اصناف به غیر از مشاغل کاملا ضروری باید کسب و کار را متوقف کنند، اما هیچ بسته حمایتی برای اصناف در نظر گرفته نشده است.

استان‌های ایران با موج پنجم کرونا و شیوع ویروس گونه دلتا روبرو هستند. ستاد ملی مقابله با کرونا از روز شنبه ۱۲ تیر ساعات رفت و آمد در شهرهای قرمز را محدود کرد و فعالیت مراکز فرهنگی، ورزشی و سه گروه از مشاغل را برای دو هفته غیرمجاز خواند. در همین مدت ۷۰درصد کارکنان ادارات باید دورکاری کنند. این سقف دورکاری برای مشاغل ضروری ۵۰درصد خواهد بود.

طبق تصمیم ستاد ملی مقابله با کرونا کلیه بوستان‌ها، مراکز تفریحی، مراکز شماره‌گذاری خودرو، آرایشگاه‌ها، باشگاه‌های بدنسازی، مراکز خرید و بازار تهران باید تعطیل باشند.

مراکز فروش پوشاک و پارچه، کفش و کیف، فرش و موکت، لوازم آرایشی و بهداشتی، لوازم خانگی و خیاطی و خرازی، قهوه‌خانه‌ها و مراکز پذیرش مهمان، قناد‌ی‌ها، آبمیوه فروشی و بستنی فروشی‌ها، آتلیه‌های عکاسی و فیلم، همگی جزو مشاغل گروه دو هستند و باید کرکره‌ها را پایین نگاه دارند.

به این قرار، تهران تعطیل نشده اما سه چهارم مغازه‌ها و مراکز کسب و کار در شهر باید فعالیت خود را متوقف کنند. اعلام شده که با هر گونه تخلف در این زمینه برخورد جدی خواهد شد.

اتاق اصناف تهران اما به دستورالعمل ستاد ملی کرونا اعتراض کرده است. قاسم نوده فراهانی، رئیس این اتاق گفته است: «کسبه باید تعطیل کنند اما ادارات و بانک‌ها باز هستند. ما با مشکلاتی مثل بدهی و فشارهای مالی چه باید بکنیم؟ اگر قرار بر تعطیلی است همه را تعطیل کنند و نباید فرقی بین کسبه، تجار و بقیه گذاشته شود.»

او تاکید کرده که اصناف در دو هفته تعطیلی خسارت‌های مالی سنگینی خواهند خورد و این در حالی است که در تعطیلی‌های قبلی هم هیچ حمایتی برای جبران این زیان‌ها ندیدند: «واحدهای صنفی باید در این مدت پول مغازه و کارکنان و دیگر مخارج را پرداخت کنند اما درآمدی ندارند. اکنون هم مشخص نیست که آیا کمکی به اصناف خواهد شد یا خیر.»

فراهانی پرسیده که چرا بانک بزرگ وسط بازار باید باز باشد و افزوده که این پرسش‌ها و اعتراض کسبه را طی نامه‌ای به استاندار تهران منتقل خواهد کرد.

بازار بزرگ تعطیل نبود، برق رفته بود! pic.twitter.com/SVIxOhboFe

— روزنامه همشهری (@hamshahrinews) July 4, 2021

به موازات دستورالعمل ستاد کرونا و هشدار نسبت به برخورد با متخلفان، تصاویر رسانه‌ها از رفت و آمد مشتریان در بازار و پاساژهای تهران نشان می‌دهد که تعطیلی آن چنان هم جدی و سختگیرانه نیست. در محدودیت‌های مربوط به چهار موج قبلی کرونا نیز بسیاری از مغازه‌ها و واحدهای صنفی، به صورت “نیم کرکره” و “چراغ خاموش” به کار ادامه می‌دادند.

با پیک پنجم کرونا در ایران ده‌ها شهر در وضعیت قرمز قرار گرفته‌اند. آخرین آمار وزارت بهداشت از مرگ ۱۶۵ بیمار دیگر طی شبانه روز گذشته و شناسایی ۱۳۷۸۱ مبتلای دیگر در همین فاصله زمانی حکایت می‌کند.

در حال حاضر ۹۲ شهر ایران در وضعیت قرمز، ۱۸۳ شهر در وضعیت نارنجی و ۱۷۳ شهر در وضعیت زرد معرفی می‌شوند. مجموع جانباختگان کرونا طبق آمار رسمی ۸۴هزار و ۷۹۲ نفر عنوان می‌شود.

محدودیت‌های تازه در حالی به جریان افتاده‌اند که هرج و مرج عجیبی در روند واکسیناسیون عمومی شهروندان وجود دارد و شماری از شهروندان برای تزریق واکسن با تور به کشورهای مجاور می‌روند.

بی‌بی‌سی: با گسترش شیوع ویروس کرونا نوع “دلتا” در اکثر شهرهای ایران، نقشه تقسیم‌بندی میزان شیوع تقریبا به رنگ قرمز و نارنجی در آمده است و در این میان وضعیت استان سیستان و بلوچستان بحرانی گزارش شده به طوری احمدعلی موهبتی، استاندار این استان گفته است که “بیش از یک هفته است که آمار روزانه‌ مبتلایان در استان بیش از یک هزار و ۲۰۰ نفر و تعداد فوتی‌ها تا ۱۹ نفر رسیده است که با آمار کشور پاکستان با ۲۲۰ میلیون نفر جمعیت برابری می‌کند!”

آقای موهبتی دلیل شیوع کرونا در سیستان و بلوچستان را “انتخابات شوراها، تجمعات خانگی و عدم رعایت پروتکل‌ها” دانسته است.

معین‌الدین سعیدی، نماینده چابهار در مجلس ایران هم با انتقاد از وضعیت رسیدگی به مردم در سیستان و بلوچستان گفت که “این منطقه ضعیف‌ترین زیرساخت‌های بهداشت و درمان را داراست. محدوده سواحل مکران یعنی شهرهای چابهار، کنارک، نیکشهر و قصرقند حتی یک بخش عفونی ندارد”.

آقای سعیدی از روند واکسیناسیون در سیستان و بلوچستان هم انتقاد کرده و گفت که “واقعیت این است که شرایط واکسیناسیون هیچ نسبتی با حجم بیماری ندارد” و “برخورد مسئولان وزارت بهداشت، ما را متأُسف کرده” و “مسئولان به جای پاسخگویی، مدعی هستند”.

هشدار مسئولان وزارت بهداشت نسبت به ‘موج پنجم کرونا’ در ایران
‘سونامی’ کرونا در سیستان و بلوچستان؛ بی‌توجهی مسئولان یا شهروندان؟
سیستان‌وبلوچستان ‘در آستانه فاجعه انسانی است’

“انتخابات ۱۴۰۰ دلیل شیوع موج جدید کرونا”

حسن روحانی، رئیس جمهور ایران امروز در جلسه مقابله با کرونا گفت که “در مجموع ۶۹ درصد پروتکل بهداشتی در کشور اجرا می شود. باید به بالای ۹۰ درصد برسیم”.

آقای روحانی یکی دلایل شیوع کووید ۱۹ را انتخابات اخیر ریاست جمهوری و به خصوص انتخابات شوراها دانست و گفت که در این انتخابات مهمانی‌هایی گرفته می‌شد که با پروتکل‌های بهداشتی همخوانی نداشت.

براساس آخرین نقشه شیوع کرونا در حال حاضر ۹۲ شهرستان ایران در وضعیت قرمز و حاد شیوع کرونا قرار گرفته‌اند که استان‌های کرمان، سیستان و بلوچستان، هرمزگان و فارس بیشترین شهر قرمز را داشته و استان تهران هم تقریبا به رنگ قرمز در آمده است.

از امروز مجموعه تئاتر شهر تهران اعلام کرد که اجرای تمامی آثار نمایشی مختلف مجموعه تئاتر شهر به دلیل قرار گرفتن شهر تهران در وضعیت قرمز کرونا از روز یکشنبه سیزدهم تیرماه تا اطلاع ثانوی لغو می‌شود. سالن‌های سینما در شهر تهران نیز دوباره تعطیل شده است.

انتقاد از تولید چند نوع واکسن

روزنامه جمهوری اسلامی در شماره امروز خود با اشاره به ادعای تولید ۷ نوع واکسن در داخل ایران نوشت که “سرتان به ۷ نوع واکسن گرم شده، ولی کرونا دارد جان مردم را می‌گیرد”.

کرونا در ایران

منبع تصویر، Entekhab
توضیح تصویر،

روزنامه جمهوری اسلامی از تمرکز “نیرو، هزینه، وقت و امکانات” برای تولید چندین واکسن کرونا انتقاد کرده است

به نوشته این روزنامه “یکی از عوامل، سرگرم شدن به تولید واکسن‌های متعدد کروناست که نیرو، هزینه، وقت و امکانات فراوانی را به خود اختصاص داده‌اند و عجیب است که علیرغم این هزینه‌ها و تلاش‌ها هنوز مشکل واکسیناسیون به عنوان یک بغرنج در کشور ما خودنمائی می‌کند.”

روزنامه جمهوری اسلامی در ادامه آورده “کشور‌های پیشرفته جهان حداکثر دو یا سه نوع واکسن برای کرونا دارند و البته مدت‌هاست کار واکسیناسیون مردم خود را آغاز کرده‌اند و واکسن‌هایشان را به دیگر کشور‌ها نیز صادر کرده‌اند، ولی ما معلوم نیست چرا دنبال ۷ نوع واکسن کرونا هستیم و به صورت تکراری هزینه‌ها و نیرو‌ها و امکانات زیادی را به تولید این واکسن‌های تکراری اختصاص داده‌ایم؟”

“اگر هدف خدمت به مردم و نجات دادن جان آنهاست، می‌توان تمام امکانات و نیرو‌ها و هزینه‌ها را در یک یا دو مؤسسه متمرکز کرد تا هم کار زودتر به نتیجه برسد و هم با قوت و قدرت بیشتر و کیفیت بهتر در خدمت مردم قرار بگیرند.”

براساس آمار دولتی روز گذشته در ایران ۱۳ هزار و ۸۳۶ مبتلا جدید شناسایی شد و ۱۲۷ نفر نیز جان خود را از دست دادند. کارشناسان آمار واقعی مبتلایان و جان‌باختگان کرونا را بسیار بیشتر از آمار رسمی برآورد می‌کنند.

موج پنجم کرونا در ایران با ورود ویروس گونه دلتا از جنوب کشور آغاز شد و در حال گسترش به تمامی مناطق ایران بوده و این در حالیست که کارشناسان پیشتر هشدار داده بودند که باید برای جلوگیری از شیوع هرچه بیشتر این گونه ویروس کووید ۱۹ شیوه‌ها و راهکارهای سختگیرانه‌ای را در نظر گرفت.

رادیوفردا: از تلویزیون سوئیس و برزیل تا صدای آمریکا و نیویورک تایمز، همچنین مطبوعات اسپانیا و ترکیه، گزارش‌های متنوعی درباره فعالیت‌ها و بازداشت‌های زینب صحافی منتشر شده است.

هواداران پرسپولیس، او را با صفحه پر بیننده‌اش در اینستاگرام و البته با بازداشت‌های مکرر در ورزشگاه آزادی می‌شناسند.

این دختر عرب ایرانی، از حضور در دادسرای ناحیه ۲۱ ارشاد سر باز زده و راهی ترکیه شده است. او در گفتگو با رادیو فردا شرح می‌دهد که انعکاس جهانی، تغییری در وضعیتش پدید نیاورده.

زینب صحاف مدتی به کمپ بازگردانی آیدین منتقل شد که اردوگاه اخراجی‌هاست و طبق حکم دادگاه، با خطر دیپورت به ایران مواجه است.

از او خواستم تا از وضعیتش در ترکیه بیشتر بگوید.
«فکر کنم من و کرونا با هم وارد ترکیه شدیم. هیچ حمایتی برای پناهجویان وجود ندارد. کار نیست و فقط مدتی به کار سیاه در کارخانه پرداختم. پول نداشتم نان بخرم چه برسد به پرداخت اجاره. صاحبخانه جوابم کرد. مدتی با خانواده‌ای عراقی زندگی کردم. رسانه‌ها گفتند مرز یونان باز شده اما حقیقت نداشت. رفتیم و منگنه شدیم بین نیروهای دو طرف. پلیس ترکیه نمی‌گذاشت برگردیم ترکیه. از آن ور هم پلیس یونان اجازه نمی‌داد.

مرزبانان یونانی از فاصله نزدیک شلیک می‌کردند. با سرما و گرسنگی، بین گلوله و باتوم گرفتار شده بودیم. با هزار بدبختی به عقب برگشتیم. هر چه جمع کرده بودیم که مثلاً در یونان گرسنه نمانیم، به تاکسی دادیم تا ما را به اسکی شهیر برگرداند.

از کمپ آیدین موقتاً آزاد شده‌ام اما با اینکه ساکن دنیزلی هستم، گفته‌اند باید بروی سامسون. خودت باید بروی و خودت هم هزینه اسکان را بدهی. در حالیکه دیگر سرمایه‌ای جز لباس‌هایم ندارم. این وضعیت اسفبار، نتیجه شوق من برای حضور در ورزشگاه‌هاست.

برابری جنسیتی و حضور زنان در ورزشگاه جزو مقررات فیفاست اما درهای ورزشگاه‌ها در جمهوری اسلامی به روی زنان بسته‌ است. زینب درباره اولین تجربه حضورش در استادیوم می‌گوید:

هر بار پرسپولیس می‌آمد اهواز می‌رفتم فرودگاه. اتوبوس تیم را تا استادیوم دنبال می‌کردیم. همه می‌رفتند داخل و من با دیدن ورود مردان به ورزشگاه، سرخورده به خانه برمی‌گشتم.

بار اول برای ورود به استادیوم لباس پسرانه پوشیدم. موهایم را زیر کلاه پنهان کردم. بازی پرسپولیس – فولاد، ۱۵ ساله بودم. مامور بازرسی فکر کرد سنگی چیزی زیر کلاهم است. خواست تجسس کند که دایی‌ام گفت ولش کن سرکار دختره. مامور در کمال ناباوری گفت بدو برو داخل. وارد ورزشگاه شدم اما متاسفانه نشد که بازی را ببینم.

* چرا؟
وقتی می‌دویدم، بهترین اتفاق زندگی‌ام بود. هیچ لحظه‌ای را با آن ثانیه‌ها عوض نمی‌کنم. حسی که هرگز تکرار نشد. جالب است همیشه ما را ترسانده بودند که اگر اجازه ورود به ورزشگاه بدهیم، پسرها به‌ شما حمله می‌کنند. از قضا موقع دویدن موهایم باز شد. اما ناگهان دیدم هواداران با پرچم‌هایشان دوره‌ام کرده‌اند تا مامورها نبینند. این طوری توانستم موهایم را ببندم.
روی سکوها از ذوق تماشای چمن ورزشگاه، با فریاد، دایی‌ام را صدا زدم اما یک مامور دستم را گرفت و پرسید دختری؟ هنوز وارد ورزشگاه نشده خارجم کردند.

به دایی‌ام گفتند بی غیرت چرا دختر را می‌آوری ورزشگاه بین مردها. دایی گفت: اتفاقاً من غیرتم اجازه نمی‌داد بیایم استادیوم و هر سری ببینم پشت سرم گریه می‌کند.
بالاخره با اخذ تعهد، آزادم کردند. مادرم گفت استادیوم را که دیدی، دیگر نرو.

* که حرفش را گوش نکردی
حتی مصمم‌تر شدم. اولین بار در دربی بازداشت شدم و بردنم به بازداشتگاه وزرا. داخل چادر بازداشتی‌ها، یک دختر دیگر هم بود. ماموری که آنجا بود به آن دختر پس گردنی زد. بعدش هم من را زد که خوردم زمین. بعدش ما را با ماشین ضد شورش بردند پیش قاضی کشیک ورزشگاه.
پسرها را که به قاضی معرفی می‌کردند گفتند این بازار سیاه درست کرده و بلیت فروخته. این یکی موادفروش است. یکی هم دعوا کرده بود. آنها جرمی مرتکب شده بودند. اما جرم ما دو تا چی بود؟ مامور گفت این دو تا هم دخترند!
ما را از آنجا بردند کلانتری و بازداشتگاه. فرداش هم در دادگاه تعهد گرفتند.

* اتفاقاتی که باز تکرار شد.
بله بارها بازداشت شدم و چند شب را هم در بازداشتگاه خوابیدم که همان موقع رسانه‌ها و خصوصاً شبکه‌های اجتماعی منعکس می‌کردند. سال ۹۶ اطلاعات اهواز احضارم کرد و تشکیل پرونده داد.

بازی با الدحیل که می‌خواستند بازداشتم کنند دویدم بین جمعیت، هواداران جفت پا می‌انداختند به سربازها. با اینکه گیر افتادم اما چقدر این حمایت برایم قوت قلب بود.
در بازداشتگاه خواهش کردم به من آب بهت بدهند. مامور گفت بجای آب بیا {…} رو بخور. چرا برای {…} میای استادیوم؟ همون بیرونم می‌تونی {…}.
من هم طبق قوانین زن ستیز جمهوری اسلامی حقی نداشتم جز اینکه گریه کنم.

* پس از آن مسابقه و جریان بازداشت بود که در اینستاگرامت فراخوان دادی؟
بله کمپین ورود زنان به استادیوم. هزاران زن و مرد استقبال کردند. مرداد ۹۸ احضاریه از تهران آمد. پنج دختری که در تهران بودند بازداشت شدند اما من اهواز بودم. آمدم ترکیه. فکر می‌کردم آب‌ها از آسیاب بیفتد و برگردم. اما فاجعه خودسوزی دختر آبی، همه دنیا را تکان داد غیر از جمهوری اسلامی و فیفا!
اخبار ۲۰:۳۰ هم نشانم داد. فیلمش را برایتان فرستادم که می‌گویند من منافقم. فقط به جرم علاقه به فوتبال، هم آواره شدم و هم منافق.

* با توجه به شهرتی که بین هواداران داشتی و ارتباطات خوبت با بازیکنان و مربیان، واکنش آنها به بازداشت‌ها و خروجت از ایران چه بود؟
– هیچکدام از بازیکنان نه حمایت کردند و نه حتی حالم را پرسیدند. شاید اگر مثل دختر آبی خودسوزی می‌کردم نظرشان جلب می‌شد اما زنده بودنم برایشان بی ارزش است.

من با آنها بزرگ شدم. مثل خانواده‌ام بودند. با مصیبت و بی پولی خودم را به تهران می‌رساندم تا تمرینات‌شان را ببینم. چقدر از سرباز و مامور و قاضی کتک خوردم. چند بار در بازداشتگاه خوابیدم. برای دیدن بازی‌شان گریم کردم و ریش و سبیل مصنوعی گذاشتم. اما تنها بازیکن پرسپولیس که در حد پیامک جویای حالم شد بشار رسن عراقی بود. همچنین یک بازیکن باشعور که عضو پرسپولیس و استقلال نیست و نمی‌توانم نامش را ببرم.

اسم پیج اینستاگرامم علی کریمی است. چون از وقتی عقلم می‌رسد، مردی بود که سر خم نمی‌کرد. جادوی او در زمین مرا هم مثل میلیون‌ها هوادار دیگر جادو کرد. اما نمی‌دانم چرا صدایم به او هم نمی‌رسد.

* چرا با وجود بازتاب بین‌المللی فعالیت‌هایت، تغییری در وضعیتت ایجاد نشده و حتی سرپناه هم نداری؟
فیفا و AFC هیچکاری نکردند. مستندساز سوئیسی فیلمم را برد فیفا و حتی یکی از مسئولین فیفا روی ویدیوی من حرف می‌زد. اما فقط حرف بود. دفاع از حق و تامین امنیت من برای تماشای فوتبال، قانونی است که فیفا وضع کرده. اما واکنش فیفا به خودسوزی سحر چه بود که به بی خانمانی من چه باشد؟ در پایمال شدن حقوق زنان، فیفا همدست نظام جمهوری اسلامی است.
بی تفاوتی فیفا به مرگ دختر آبی، به آوارگی من و به محاکمه دختران استادیوم در دادگاه‌های جمهوری اسلامی، به من اثبات کرد که اقدام فیفا برای حمایت از جرج فلوید یا دگرباشان جنسی و کارگران جام جهانی قطر، فقط نمایش و عوامفریبی است.

ضمناً فعالان ایرانی سرشناس حقوق بشر و دیده‌بان‌های حقوق بشر را هم فقط در تلویزیون‌های فارسی زبان خارج از کشور دیده‌ام و تلاشم برای تماس با آنها بی نتیجه بوده.

*اگر مردم بپرسند چرا وقتی بازیکنان نگران جان و امنیت هواداران‌شان نیستند، باز هوادارشان هستی، چه پاسخی می‌دهی؟
می‌دانم. دردناک است. به قول فروغ فرخزاد: “این چه عشقی است که در دل دارم / من از این عشق چه حاصل دارم.”

دست خودم نیست. فوتبال و تیمم را دوست دارم. با همه این بی مهری‌ها نمی‌توانم بدشان را بخواهم. ما به آنها عشق می‌ورزیم اما برعکسش وجود ندارد. آنها زندگی ما هستند اما ما هرگز مسئله و دغدغه آنها نیستیم.

رادیوفردا: در پی اعتصابات گسترده کارگران پیمانکاری در بخش‌های مختلف صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ایران، کارکنان رسمی وزارت نفت نیز اعلام کردند که در روز ۹ تیر به اعتراضات خواهند پیوست.

همچنین دامنه اعتصابات کارگری در روز شنبه ۶ تیرماه به حوزه خودروسازی و نیروگاه‌ها کشید شد.

بر اساس گزارش‌ها، کارگران شرکت دیار خودرو در اعتراض به عدم دریافت دستمزد خود طی ۳ ماه گذشته در این روز به همراه پرسنل پیمانکاری نیروگاه رامین اهواز دست به اعتصاب زدند.

کارگران فاز ۲ پالایشگاه گاز بیدبلند بهبهان هم به همراه کارگران پیمانکاری شرکت اودی‌سی‌سی پالایشگاه نفت اصفهان در روز شنبه وارد اعتصاب شدند.

اعتصابات هفته گذشته با پیوستن کارکنان رسمی پالایشگاه آبادان و کارگران مستمر فاز ۹ و ۱۰ پارس جنوبی و پالایشگاه تهران به آن اوج گرفت.

گزارش‌های مختلف از اخراج ۷۰۰ کارگر معترض پالایشگاه تهران حکایت دارد، اگرچه مقامات این پالایشگاه آن را رد کرده و مدعی اخراج تنها ۳۵ کارگر شده‌اند.

خواسته کارگران پیمانی پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و نیروگاه‌ها در این اعتصابات «افزایش دستمزد به ۱۲ میلیون تومان در ماه» و «تغییر نوبت مرخصی به ۲۰ روز کار و ۱۰ روز مرخصی» است. در حال حاضر، آنها در ازای ۲۴ روز کار، ‌از ۶ روز مرخصی برخوردار می‌شوند.

به گفته شورای سازماندهی اعتراض‌های کارگران پیمانی، مطالبات دیگری هم مطرح هستند، از جمله این‌که «دستمزدها به موقع پرداخت شوند، دست پیمانکاران از صنعت نفت کوتاه شود، و اخراج کارگران و قوانین برده‌وار مناطق آزاد اقتصادی لغو شوند».

این شورا روز شنبه اعلام کرد کارکنان رسمی صنعت نفت نیز از روز ۹ تیرماه به اعتصابات خواهند پیوست: «اکنون چند ده هزار نفر از همکاران ما در اعتصابند و همکاران رسمی‌مان نیز در نهم تیر ماه دست به تجمع خواهند زد».

اعتصابات کارگری در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی از ۲۹ خرداد آغاز شده و دامنه این اعتراضات در حال گسترش است.

بیانیه شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی صنعت نفت می‌گوید: «خواست محوری ما کارگران نفت چه رسمی و چه غیررسمی افزایش دستمزدهاست. دیگر ما کارگران فقر، بی‌تأمینی، تبعیض و نابرابری و محرومیت از اولیه‌ترین حقوق انسانی‌مان را برنمی‌تابیم. همانطور که اعلام کرده‌ایم با توجه به گرانی سرسام‌آور اجناس دستمزد هیچ کارگری امروز نباید از دوازده میلیون کمتر باشد.»

این بیانیه نیز به رغم تکذیب مقامات، اخراج ۷۰۰ نفر از کارگران روزمزد در پالایشگاه تهران را تایید کرده است.

سایت «ایران‌کارگر» که اخبار کارگران ایرانی را پوشش می‌دهد در گزارشی نوشته است حقوق کارگران شرکت‌های پیمانکاری حداکثر ۴ میلیون تومان است و با وجود حوادث زیادی که در کمین آنها است، تحت پوشش بیمه درمانی هم نیستند.

هنوز مقامات رسمی وزارت نفت واکنشی به اعتصابات گسترده نشان نداده و در وبسایت‌های رسمی این وزارتخانه، از جمله وزارت نفت، شرکت ملی نفت ایران و خبرگزاری شانا، وابسته به وزارت نفت، هیچ خبری درباره اعتصابات و خواسته‌های کارگران درج نشده است.
با استفاده از گزارش‌های شبکه‌های اجتماعی، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی صنعت نفت، و رادیو فردا؛ د.خ/س.ن

رادیوفردا: رهبر جمهوری اسلامی روز پنج‌شنبه با حمایت از رویه شورای نگهبان در رد صلاحیت‌ گسترده، از مردم خواست به افرادی که تحریم انتخابات را «ترویج» می‌کنند، «اعتنا» نکنند.

به گزارش وب‌سایت رسمی رهبر جمهوری اسلامی، وی این اظهارات را روز پنج‌شنبه،‌ ششم خردادماه، در ارتباط تصویری با نمایندگان مجلس در نخستین سالروز فعالیت مجلس یازدهم بیان کرد.

حمایت «قاطع» وی از عملکرد شورای نگهبان در شرایطی صورت می‌گیرد که حسن روحانی اعلام کرده به «ناچار» درباره رد صلاحیت‌ها به علی خامنه‌ای نامه نوشته و برخی نیز در انتظار صدور حکم حکومتی وی برای تائید چهره‌هایی چون علی لاریجانی، رئیس پیشین مجلس و اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی هستند.

آیت‌الله خامنه‌ای در سخنان خود همچنین از نامزدهایی که رد صلاحیت شدند، اما به تصمیم شورای نگهبان «احترام گذاشتند» تشکر کرد.

آقای خامنه‌‌ای بدون اعتنا به انتقادات گسترده از عملکرد شورای نگهبان و بی‌توجه به نامه روحانی به وی در این زمینه گفت: «به حرف این کسانی که ترویج می‌کنند که فایده‌ای ندارد، نرویم، نمی‌رویم پای صندوق رأی اعتنا نکنید. این‌ها دلسوز مردم نیستند. کسی که دلسوز مردم است مردم را از رفتن پای صندوق منع نمی‌کند.»

محمود احمدی‌نژاد، رئیس دولت‌های نهم و دهم که پیش از این گفته بود در صورت رد صلاحیت، در انتخابات شرکت نمی‌کند، چهارشنبه شب، پنجم خرداد، در ویدئویی به صراحت از تحریم انتخابات سخن گفت.

این نخستین بار است که یک نامزد سرشناس و مقام پیشین جمهوری اسلامی، به طور رسمی اعلام می‌کند که انتخابات را تحریم می‌کند.

با وجودی که بسیاری از جریان‌های سیاسی و اقشار مردمی، در انتخابات ریاست‌ جمهوری ۱۴۰۰ هیچ نماینده‌ای ندارند، آقای خامنه‌ای خطاب به مردم گفت: «در انتخابات شرکت کنید، انتخابات را متعلق به خودتان بدانید که متعلق به شماست و از خدا کمک و هدایت بخواهید که شما را هدایت کند به آنچه که درست و حق است و به کسی که شایسته است و بروید پای صندوق و رأی بدهید.»

وی در هشداری غیرمستقیم همچنین اضافه کرد: «به مردم عزیزمان عرض می‌کنم؛ انتخابات در یک روز انجام می‌گیرد، امّا اثر آن در چند سال باقی می‌ماند.»

بسیاری از فعالان سیاسی و کاربران فضای مجازی معتقدند ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضائیه ایران که هنوز از پست کنونی خود کناره‌گیری نکرده، نامزد اصلی رهبر جمهوری اسلامی برای این انتخابات است و نهادهای تحت حاکمیت علی خامنه‌ای از جمله شورای نگهبان، این بار همه شرایط را برای موفقیت وی در انتخابات ریاست‌ جمهوری آماده کرده‌اند.

علاوه بر صادق لاریجانی، رئیس پیشین قوه قضائیه ایران و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام که از دخالت نهادهای امنیتی در رد صلاحیت‌های گسترده شورای نگهبان خبر داده و آن‌ها را به «دخالت‌های فزاینده از طریق گزارش‌های خلاف واقع در تصمیم‌سازی‌های» این شورا متهم کرده، حسن روحانی، حسن خمینی و محمد خاتمی نیز نسبت به این موضوع به صراحت اعتراض کرده‌اند.

حسن خمینی، نوه روح‌الله خمینی، روز چهارشنبه گفت: «عامل اصلی چنین رد صلاحیت‌هایی توجه نداشتن به عنصر زمان و مکان در اجتهاد و ماندن در همان اندیشه بسته و ناکارآمد است.»

حسن روحانی هم در مورد وضعیت کنونی انتخابات پیش رو هشدار داد: «این مسئله برای ما بسیار مهم است چرا که ما نمی‌توانیم صندوق آرا را رها کنیم. اگر صندوق را رها کنید می‌خواهید چه چیزی را به جای آن بگذارید و این خیلی خطرناک است که صندوق دیگر کارایی نداشته باشد.»

محمد خاتمی هم در پیامی اعلام کرده که «آن چه این روزها در جریان معرفی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری رخ داده است، ناشی از رویکرد، برداشت و اقدامی است که پیش از این هم عرصه را بر انتخاب مردم تنگ کرده و این‌بار بی‌پرده‌تر و بی‌پرواتر ظهور و بروز داشته است.»

رئیس‌ جمهوری پیشین ایران در این پیام همچنین اضافه کرده که «جمهوریت» نظام «روز به روز، کمرنگ‌تر» شده و «مورد تهدید جدی‌تر» قرار گرفته است.

با وجود درخواست رهبر جمهوری اسلامی برای مشارکت مردم در انتخابات، فضای انتخابات ریاست‌جمهوری ایران به دلیل مشکلات گسترده اقتصادی، تاثیرات کرونا، سرکوب‌های دی ۹۶ و آبان ۹۸ و همچنین آزاد و عادلانه نبودن روند انتخابات بسیار سرد و بی‌روح توصیف شده است.

این دوره از انتخابات در شرایطی برگزار می‌شود که رشته اعتراضات اخیر سراسری در ایران، از جمله در دی‌ماه ۹۶، مردادماه ۹۷ و آبان‌ماه ۹۸ کلیت نظام جمهوری اسلامی را هدف گرفته‌ و در آن‌ها شعارهایی علیه هر دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا سر داده شده است.
بر اساس گزارش وب‌سایت رهبر جمهوری اسلامی و رادیوفردا/ ب. ب./ ف. دو.

رادیوفردا: رئیس پلیس امنیت اقتصادی تهران خبر داد که طی دو هفته اخیر «۲۰ دلال» بازار مرغ دستگیر و مرغ‌های احتکارشده آنان کشف شده است.

ولی پور گودرزی روز یک‌شنبه در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان افزود که «بیش از ۵۳ تن مرغ را در ایام تعطیلات کشف کردیم و در بازار توزیع شد.»

در روزهای تعطیلات نوروز گزارش‌های متعددی از گرانی مرغ در ایران و تشکیل صف‌های طویل برای خرید مرغ با قیمت دولتی منتشر شده است.

دولت می‌گوید دلالان و عوامل توزیع مقصر این وضعیت‌اند، مردم منتقدان می‌گویند نظارت ناکافی و تصمیمات دولتی قدرت خریدشان را کاهش داده است.

در همین حال مسئولان خبر می‌دهند برخی از کالاهای اساسی که با ارز ۴ هزار و ۲۰۰ تومانی وارد کشور می‌شوند، مانند مرغ و روغن، دوباره به خارج از ایران قاچاق می‌شوند.

صدیف بیک‌زاده، مدیرکل دفتر امور بازرگانی این وزارتخانه، در اسفندماه از مرغ و روغن به عنوان کالاهای اساسی وارداتی نام برد که صادرات رسمی آنها ممنوع است ولی «بخشی از این کالاها از مرز خارج می‌شود».

طبق برآوردهای رسمی مرکز آمار ایران، قیمت هر کیلوگرم مرغ و گوشت قرمز در یک سال گذشته به ترتیب دو برابر و ۳۰ درصد افزایش یافته و در مقابل، از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ مصرف گوشت ایرانیان حدود ۴۰ درصد کاهش یافته است.

بی‌بی‌سی: شاید امروز برای بسیاری از ما باور این پدیده دشوار باشد که چند دهه پیش شماری از ایرانی‌ها می‌خواستند با سند و مدرک ثابت کنند که خر هستند و بطور نمادین جو می خوردند تا سرسپردگی خود را به “حزب خران” نشان دهند. اما چنین پدیده‌ای در دهه چهل شمسی وجود داشته و حتی هر هفته یک نشریه یک یا دو صفحه‌ای به نام “خرنامه؛ ارگان رسمی حزب خران” در مجله فکاهی توفیق منتشر می‌شده است.
از سنت‌های “خران” آن دوره (بخصوص در تهران) این بود که روز سیزده‌بدر به دشت و باغ می‌زدند تا کنار هم سرود حزبی بخوانند و “روز جهانی خر” را همراه با “دانکیز باند” جشن بگیرند.
پس از گذشت نیم قرن تا امروز شماری از این “خرنمایان” همچنان به آرمان‌های آن زمان خود باور دارند و به آن افتخار می‌کنند. داستان‌ها و خاطرات جمعی از آنها در فیلمی به همین نام “حزب خران” برای بی‌بی‌سی فارسی گرد‌آوری شده که جمعه شب پخش و بازتکرار خواهد شد.

داستان حزب خران از “هفته‌نامه فکاهی توفیق” شروع شد که سابقه‌ای نزدیک به صد ساله در مطبوعات ایران دارد و بعد از توقف‌های متعدد در دهه چهل ادامه پیدا کرد اما بعد از توقیف نشریه توفیق در سال ۱۳۵۰ تا امروز خاموش مانده است.

توضیح تصویر، مراسم “تعلیف” عضویت در حزب خران

سه برادر حسن، حسین و عباس توفیق که سبک فکاهی روزنامه‌نگاری را در”مکتب توفیق” نسل پیشین خود آموخته بودند، در سال ۱۳۴۶ به همراه دیگر همکاران توفیق تصمیم گرفتند صفحه‌ای جدید به نام “خرنامه” در مجله فکاهی خود منتشر کنند که به گفته خودشان نوعی عکس‌العمل به رواج فعالیت‌های حزبی، به خصوص دو حزب ایران نوین و مردم در آن دوره بود. این دو حزب در چشم فعالان و روشنفکران آن زمان بیشتر جنبه احزاب حکومتی و فرمایشی داشتند.

عباس توفیق” از سردبیران مجله توفیق و از بنیانگذاران حزب خران می‌گوید “ما وقتی حزب خران را اعلام کردیم اصلا فکر نمی‌کردیم که مردم (آنرا) جدی بگیرند و از نظر ما طنز و شوخی و فکاهیات بود و انتقاد از اخلاق ناشایست بشر و انسان ایرانی. ولی بعد دیدیم که خیلی‌ها اومدند دنبالش که ما می‌خواهیم عضو شویم. و مردم این را جدی گرفتند؛ مردم که جدی گرفتند ما هم جدی شروع کردیم که کارت عضویت تهیه کنیم، مقرراتی براش باشه و کمیته خر بگیری درست کنیم”.

اما سنت حزب خران از دهه بیست شمسی و ظاهرا در کرمانشاه شروع و بعدا به مجله توفیق آن زمان راه یافت. هوشنگ معمارزاده از دیگر دبیران توفیق، که سیزدهمین “خر” در تشکیلات آن حزب بوده تفاوتی بنیانی میان حزب دهه بیست و دهه چهل می‌بیند:

(در) حزب خران دهه بیست خر به کسی می‌گفتند که نفهمه، خر به کسی گفته می‌شد که کارهایی می‌کنه که آدم معمولی نمی‌کنه. در حالی که حزب خران ۱۳۴۶ نگاه مثبت به خر داشت…. یعنی در حزب خران برای اینکه عضو بشی باید ثابت کنی که رشوه می‌تونستی بگیری ولی نگرفتی، دزدی می‌تونستی بکنی ولی نکردی تا تقاضای عضویت بررسی بشه و اگر ثابت شد که تو دارای اون خصوصیات هستی به عضویت حزب پذیرفته می‌شدی”.

آنطور که راویان فیلم “حزب خران” می‌گویند و در نوشته‌های آن روزها دیده می‌شود دلایل خریتی که متقاضیان ارائه می کردند بیانگر تحمل فشار اقتصادی-اجتماعی، به خاطر صداقت و پاکی در منش آنها، یا حمایت از افراد ضعیف جامعه بود. دست‌اندرکاران توفیق در دلایل مفصلی که کاکاتوفیق، شخصیت اصلی و کلیدی طنز توفیق ارائه می‌کند این قصد خود را آشکار و به‌ویژه مشکلات صاحبان اندیشه را در شعر بلندی که کاکا بعنوان سند خریت خود ارائه می‌کند، برجسته می‌کنند:
بله کاکا شده نویسنده
کله‌اش مثل کوه الونده
اسم در کرده، حرف حق گفته
به فلان دزده تق و لق گفته
و بعد از پافشاری بر رویه خود با وجود تهدید و فشار می‌گوید:
لیک عقلم عوض نشد که نشد
ترک کِرم و مرض نشد که نشد
عوض مدح صاحبان نفوذ
هی شدم حامی تقی پینه‌دوز
برخلاف زرنگ‌ها من ِ خر
هی کردم سینه بر خلق سپر

ابراهیم هرندی، عضو دیگر حزب خران که در شانزده سالگی به حزب پیوسته و به گفته خودش جوان‌ترین عضو حزب در آن زمان بوده می‌گوید برای دو سال و تا رسیدن به سن بلوغ به جای لقب مرسوم “نره‌خر” برای مردان (و ماچه‌خر برای زنان) عنوان «کره‌خر» را بر کارت حزبی خود داشت. امروز انگیزه پیوستن‌اش در دوران نوجوانی و دبیرستانی به این حزب را این‌گونه بیان می‌کند:
اساسنامه حزب خران برای من کشش داشت برای اینکه در سراسر این اساسنامه سخن از پاره کردن پوزه‌بند و افسار و برابری همه خرهای جهان بود”.
از شمار اعضای حزب خران آمار دقیقی در دست نیست ولی بین چند هزار تا چند صدهزار روایت می‌شود. سوال اساسی این است که چرا فعالیت حزب خران با این همه محبوبیت تنها به عرصه کار مطبوعاتی و گردهمایی‌های نمادین محدود ماند و نتوانست مُهر خود را بر حوادث سیاسی-اجتماعی بعد از زمان خود بزند. چرا بعد از توقیف توفیق در سال ۱۳۵۰ حتی دیگر خبری از برگزاری سیزده‌بدر اعضای آن نیز در دست نیست.
با این همه این حرکت نمادین طنزآمیز که در تاریخ فعالیت‌های مطبوعاتی ایران برجسته و فراموش‌ نشدنی می‌نماید گاه در اینجا و آنجا، مثلا در کردستان عراق- توسط طنزپردازان احیا می‌شود. شاید شخصیت مثبتی که “خران دهه چهل” از این حیوان ارائه می‌کنند در آینده مورد توجه طرفداران حقوق حیوانات هم قرار گیرد و به اهمیت این فعالیت مطبوعاتی-اجتماعی بیفزاید.

تویتر جا داره در کنار همه نقدها بابت این کار خوب ازشون تشکر کنیم که لیست کاملی از مشخصات کارکنان همراه با عکس رو روی سایت گذاشته‌اند و اینجا هم میذاریمش تا وقت رجوع در دسترس‌تر باشه.
تاکید مجدد: همکاری تک تک شما خلاف منافع ملی است. جرم شما چیزی شبیه همدستی در ساخت بمب اتمه!(بدون اغراق)

منبع عکس های زیر

رادیوفرانسه: در حالی که كمتر از یك هفته به شروع سال ۱۴۰۰ مانده، قیمت مصوب میوه و آجیل شب عید توسط ستاد تنظیم بازار اعلام شد، اما روزنامه اعتماد در گزارشی نوشت امسال نیز مانند اسفند سال ۹۸ رونق آنچنانی در بازار و شور و شوقی در بین مردم برای خرید عید وجود ندارد و كاسب‌های بازار می‌گویند «جیب مردم خالی است.»

بر اساس این گزارش، برخی از کاسب‌ها گفته‌اند مردم «می‌آیند و قیمت می‌گیرند و سری تكان داده می‌روند». مردم ناراضی هستند و می‌گویند: «قدرت خرید وجود ندارد… پول نیست…»

روزنامه اعتماد ادامه داد: افزایش قیمت‌ها، تضعیف قدرت خرید و البته ناهماهنگی در دستورالعمل‌های تنظیم بازاری برای به ثبات رساندن قیمت‌ها علاوه بر سردرگمی خریدار و فروشنده به بی‌ثابتی بازار نیز دامن زده است. آن هم در زمانی كه ایرانی‌ها دومین سال نو خود را زیر سایه شیوع كرونا می‌گذرانند و با محدودیت‌های سفر و گردش و تفریح روبه‌رو هستند.

با استناد به قیمت‌های جمع‌آوری شده از بازار، قیمت هر كیلو آجیل مخلوط ۱۵۰ تا ۱۷۰ هزار تومان است. این در حالی است كه در اسفند ۹۸ قیمت هر كیلو آجیل مخلوط ۶۰ تا ۸۰ هزار تومان گزارش شده بود.

اعتماد نوشت: افزایش ۱۱۲ درصدی قیمت‌ها در بازار طی یك‌سال قطعا می‌تواند هر بازاری را از رونق بیندازد. اما افزایش قیمت‌ها محدود به آجیل و میوه شب عید نمی‌شود و تمام كالاها را در بر می‌گیرد. با استناد به گزارش‌های مركز آمار، از فروردین تا بهمن سال جاری سبد مصرفی یك خانواده افزایش ۶۴ درصدی در قیمت‌ها داشته است.

علی نوری، سخنگوی اتحادیه صنف فروشندگان آجیل و خشكبار اصفهان، گرانی شدید در چند سال اخیر را موجب خارج شدن آجیل از اولویت‌های خرید مردم به ‌خصوص در شب عید عنوان كرد.

او گفت آجیل از سبد غذایی مردم حذف شده به‌طوری كه اكنون آجیل فراوان در بازار موجود است اما مشتری ندارد.

اما قیمت‌ها تنها برای آجیل و میوه شب عید افزایش پیدا نكرده و در سایر كالاهای خوراكی نیز به چشم می‌خورد. با استناد به گزارش مركز آمار از قیمت خواركی‌ها، هزینه یك خانواده برای خرید سبد «ده كیلو برنج ایرانی، یك كیلو گوشت گاو، یك كیلو گوشت گوسفند، یك كیلو مرغ، ‌تخم‌مرغ، كره، شیر، پنیر، ماست، ماكارونی، روغن مایع، رب گوجه‌فرنگی، قند، شكر و چای» بدون در نظر گرفتن حبوبات در فروردین حدود ۵۸۶ هزار تومان بود كه در بهمن ماه به ۹۶۳ هزار تومان رسید.